0113-KDIPT2-2.4011.408.2026.2.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 13 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej. Od 1993 r. pracuje Pani na etacie. Osiąga Pani przychody wyłącznie ze stosunku pracy.

Za lata 2020 - 2025 złożyła Pani zeznania podatkowe na formularzu PIT-37. Nie skorzystała Pani z odliczenia od dochodu ulgi rehabilitacyjnej.

Posiada Pani niepełnosprawność w stopniu lekkim potwierdzoną orzeczeniami o stopniu niepełnosprawności wydanymi przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (…):

-     z 30 maja 2018 r. - niepełnosprawność datuje się od 6 grudnia 2012 r. do 31 maja 2021 r.,

-     z 8 czerwca 2021 r. - niepełnosprawność datuje się od 6 grudnia 2012 r. - na stałe.

W ww. okresie ponosiła Pani wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, tj. używała samochodu osobowego, którego była właścicielem/współwłaścicielem (za wyjątkiem okresu od 5 grudnia 2024 r. do 14 kwietnia 2025 r. i ok. dwutygodniowej przerwy w grudniu 2025 r., kiedy nie posiadała Pani samochodu). W każdym z ww. lat Pani wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych poprzez użytkowanie samochodu osobowego, stanowiły drobne naprawy pojazdu, zakup ubezpieczenia OC i AC, zakup paliwa, wymianę opon, wymianę oleju itp. W każdym z ww. lat wydatki te były zdecydowanie wyższe niż kwota 2 280 zł i nie były w żaden sposób zrefundowane, ani dofinansowane. Nie posiada Pani dokumentów potwierdzających ww. wydatki.

W odpowiedzi na wezwanie wskazała Pani, że kod niepełnosprawności wskazany w orzeczeniach o niepełnosprawności: 05-R 10-N. Orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane w związku z chorobą narządu ruchu (wady zwyrodnieniowe, stan po urazach) oraz schorzeniem układu neurologicznego.

W każdym z lat podatkowych 2020, 2021, 2022, 2023, 2024, 2025 była Pani właścicielem/współwłaścicielem samochodu osobowego. Samochód, o którym mowa we wniosku jest samochodem osobowym w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki, które chce Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej za okres do 2020 r. do 2025 r., w każdym z ww. lat zostały przez Panią poniesione z Pani własnych środków finansowych i nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych i ze środków socjalnych i nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Wydatki, które chce Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej, nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c i nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Pytanie

Czy w związku z używaniem samochodu osobowego, jako osobie niepełnosprawnej w stopniu lekkim, przysługuje Pani prawo do odliczenia od dochodu ulgi rehabilitacyjnej, które może zrealizować poprzez złożenie korekt zeznań podatkowych PIT-37 za 2020 r., 2021 r., 2022 r., 2023 r., 2024 r. i 2025 r., z wykazaniem ulgi rehabilitacyjnej w kwocie 2 280 zł w każdym roku?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, w związku z używaniem w latach 2020 - 2025 samochodu osobowego stanowiącego Pani własność/współwłasność, jako osobie niepełnosprawnej w stopniu lekkim, przysługuje Pani prawo do odliczenia od dochodu ulgi rehabilitacyjnej w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2 280 zł w każdym roku podatkowym. Uprawnienie to może Pani zrealizować poprzez złożenie korekt zeznań podatkowych na formularzu PIT-37 za 2020 r., 2021 r., 2022 r., 2023 r., 2024 r. i 2025 r. Pani wydatki na użytkowanie samochodu osobowego stanowią wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych. Ww. wydatki poniosła Pani w każdym roku podatkowym z własnych środków finansowych. W przypadku ww. wydatków nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2020 r.:

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 2022 r.:

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g i 13a tego artykułu.

Jak stanowi art. 26 ust. 7a pkt 14 ww. ustawy:

W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na mocy art. 26 ust. 7b omawianej ustawy:

Art. 26 ust. 7c ww. ustawy wskazuje, że:

W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:

Według art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:

Według art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.:

Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:

Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16. roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.

Odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji, podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Z treści wniosku wynika, że:

·      Jest Pani osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej. Od 1993 r. pracuje Pani na etacie. Osiąga Pani przychody wyłącznie ze stosunku pracy.

·      Za lata 2020 - 2025 złożyła Pani zeznania podatkowe na formularzu PIT-37. Nie skorzystała Pani z odliczenia od dochodu ulgi rehabilitacyjnej.

·      Posiada Pani niepełnosprawność w stopniu lekkim potwierdzoną orzeczeniami o stopniu niepełnosprawności wydanymi przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności:

-     z 30 maja 2018 r. - niepełnosprawność datuje się od 6 grudnia 2012 r. do 31 maja 2021 r.,

-     z 8 czerwca 2021 r. - niepełnosprawność datuje się od 6 grudnia 2012 r. - na stałe.

Kod niepełnosprawności wskazany w orzeczeniach o niepełnosprawności: 05-R 10-N. Orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane w związku z chorobą narządu ruchu (wady zwyrodnieniowe, stan po urazach) oraz schorzeniem układu neurologicznego.

·      W ww. okresie ponosiła Pani wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, tj. używała samochodu osobowego, którego była właścicielem/współwłaścicielem (za wyjątkiem okresu od 5 grudnia 2024 r. do 14 kwietnia 2025 r. i ok. dwutygodniowej przerwy w grudniu 2025 r., kiedy nie posiadała Pani samochodu). W każdym z ww. lat Pani wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poprzez użytkowanie samochodu osobowego, stanowiły drobne naprawy pojazdu, zakup ubezpieczenia OC i AC, zakup paliwa, wymianę opon, wymianę oleju itp. W każdym z ww. lat wydatki te były zdecydowanie wyższe niż kwota 2 280 zł i nie były w żaden sposób zrefundowane, ani dofinansowane. Nie posiada Pani dokumentów potwierdzających ww. wydatki.

·      W każdym z lat podatkowych 2020, 2021, 2022, 2023, 2024, 2025 była Pani właścicielem/współwłaścicielem samochodu osobowego, o którym mowa we wniosku jest samochodem osobowym w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z analizy cytowanego powyżej art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że aby skorzystać z możliwości odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej poniesionych wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego należy:

-     posiadać orzeczenie o zakwalifikowaniu do jednego z trzech stopni niepełnosprawności,

-     być właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego,

-     ponieść z tego tytułu wydatki.

Pod pojęciem wydatków dotyczących używania – eksploatacji samochodu osobowego należy rozumieć nie tylko koszty samego przejazdu, ale i koszty utrzymania samochodu takie jak koszty przeglądów technicznych, napraw, zakupu części czy obowiązkowego ubezpieczenia.

W przypadku wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia. W kontekście przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dowodami tymi będą np. orzeczenie o niepełnosprawności oraz dowód rejestracyjny samochodu. Jeżeli przepisy prawa nie wymagają urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia, dowodem może być również odebrane od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, dotyczące, np. poniesienia wydatku.

Określona w ustawie kwota 2 280,00 zł jest maksymalną kwotą, która może być odliczona za dany rok podatkowy tytułem poniesienia ww. wydatków i to niezależnie od tego, czy osoba niepełnosprawna była właścicielem samochodu osobowego przez cały rok lub nabyła własność/współwłasność samochodu w trakcie roku podatkowego oraz niezależnie od tego, czy osoba niepełnosprawna uzyskała orzeczenie o niepełnosprawności w trakcie roku podatkowego.

Podsumowując uznać należy, że na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma Pani prawo odliczyć wydatki za 2020-2025 r., poniesione na używanie samochodu osobowego stanowiącego Pani własność/współwłasność.

Odnosząc się do kwestii dotyczącej prawa do złożenia korekty zeznań za lata 2020-2025, wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622):

Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:

Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:

Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku należnego).

Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Zatem, przysługuje Pani prawo do złożenia korekty zeznań podatkowych PIT-37 za lata 2020-2025. Zgodnie z obowiązującymi przepisami składając korektę zeznania podatkowego, może Pani skorzystać z odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne poniesionych w związku z używaniem samochodu osobowego stanowiącego Pani własność/współwłasność.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.