0113-KDIPT2-2.4011.393.2026.2.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismem złożonym 5 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

10 lipca 2020 r. na podstawie aktu notarialnego repertorium A nr ..., nabył Pan - do współwłasności wraz z A A oraz B B - nieruchomość stanowiącą działkę nr 3/6, położoną w X. Udziały we współwłasności przedmiotowej nieruchomości na dzień nabycia wynosiły po 1/2 części, tj. 1/2 części dla Pana oraz 1/2 części dla A A i B B.

W lipcu 2021 r. na podstawie uzyskanego pozwolenia na budowę, wspólnie z A A rozpoczął Pan realizację inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych (dwulokalowych) w zabudowie szeregowej. Roboty budowlane zostały zakończone w czerwcu 2023 r. Następnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami, dokonano zawiadomienia o zakończeniu budowy, co umożliwiło oddanie budynków do użytkowania w sierpniu 2023 r.

W wyniku realizacji inwestycji na działce nr 3/6 powstały dwa budynki mieszkalne jednorodzinne:

• budynek oznaczony numerem ewidencyjnym 8, w którym znajdowały się dwa samodzielne lokale mieszkalne: lokal nr 1 o powierzchni 51,07 m² oraz lokal nr 2 o powierzchni 57,07 m²,
• budynek oznaczony numerem ewidencyjnym 2, w którym również znajdowały się dwa samodzielne lokale mieszkalne: lokal nr 3 o powierzchni 51,07 m² oraz lokal nr 4 o powierzchni 57,07 m².

Następnie 5 września 2023 r., na podstawie aktu notarialnego repertorium (…), zawarto umowę zniesienia współwłasności oraz umowę ustanowienia odrębnej własności lokali. W wyniku zniesienia współwłasności, prawo własności lokali nr 1 oraz nr 2, znajdujących się w budynku oznaczonym numerem ewidencyjnym 8, nabył Pan, natomiast prawo własności lokali nr 3 oraz nr 4, znajdujących się w budynku oznaczonym numerem ewidencyjnym 2, nabyli wspólnie A A oraz B B. Zniesienie współwłasności zostało dokonane bez jakichkolwiek spłat lub dopłat pomiędzy stronami.

Ponadto dokonano odłączenia działki geodezyjnej nr 3/2, która powstała w wyniku podziału działki nr 3/6, zgodnie ze wstępnym projektem podziału sporządzonym przez uprawnionego geodetę.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że działka nr 3/6 została nabyta 10 lipca 2020 r. na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego.

Na pytanie Organu o treści: „ czy wartość rynkowa rzeczy i praw majątkowych nabytych przez Pana w drodze zniesienia współwłasności dokonanego w 2023 r. zwiększyła się w stosunku do wartości rynkowej Pana udziałów w składnikach majątkowych podlegających zniesieniu współwłasności przed jego dokonaniem?”, wskazał Pan, że w wyniku zniesienia współwłasności dokonanego w 2023 r. wartość rynkowa rzeczy i praw majątkowych nabytych przez Pana nie zwiększyła się w stosunku do wartości rynkowej przysługującego Panu przed zniesieniem współwłasności udziału w nieruchomości. Zniesienie współwłasności miało charakter ekwiwalentny i nastąpiło bez spłat i dopłat.

Wskazana w pytaniu działka nr 3/2 nie została zabudowana budynkiem mieszkalnym.

W wyniku zniesienia współwłasności i podziału nieruchomości wydzielono:

• działkę niezabudowaną nr 3/12, która pozostała we współwłasności Pana (1/2) oraz A A i B B (1/2),
• pozostała część działki oznaczona po podziale numerem 3/1, na której posadowione zostały dwa budynki mieszkalne jednorodzinne, w których wyodrębniono łącznie cztery lokale mieszkalne (lokale nr 1-4), przynależy w równej części do każdego z lokali.

Podział nieruchomości miał charakter ekwiwalentny i równy, a żadna ze stron nie uzyskała przysporzenia majątkowego ponad przysługujący jej udział przed zniesieniem współwłasności.

Na moment składania wniosku nie podjął Pan decyzji co do dokładnego terminu sprzedaży nieruchomości. Sprzedaż może nastąpić w przyszłości.

Nieruchomość była udostępniana osobom trzecim odpłatnie w celach mieszkaniowych w ramach najmu krótkoterminowego oraz długoterminowego. Najem miał charakter najmu prywatnego. W nieruchomości nie była prowadzona pozarolnicza działalność gospodarcza. Nieruchomość była wykorzystywana w ramach najmu prywatnego (krótkoterminowego i długoterminowego), a uzyskiwane przychody były opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Nieruchomość nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych ani wartości niematerialnych i prawnych.

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 8 maja 2023 r. Przedmiotem działalności są usługi instalacyjno-serwisowe, polegające głównie na montażu oraz serwisie urządzeń klimatyzacyjnych. W zakres działalności gospodarczej nie wchodzi i nigdy nie wchodził obrót nieruchomościami ani usługi budowlane. Działalność prowadzona jest w formie jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ogólnych.

Posiada Pan inne nieruchomości:

Działka nr 2 położona w (…), zabudowana budynkiem mieszkalnym i gospodarczym, nabyta w 2014 r. częściowo w drodze spadku po ojcu oraz częściowo w drodze darowizny od matki i rodzeństwa. Nieruchomość służy zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych i nie jest udostępniana osobom trzecim.

Działka nr 2/2 położona w (…), stanowiąca działkę rolną w zabudowie siedliskowej, nabyta w 2025 r. w drodze darowizny od matki. Nieruchomość ma charakter rekreacyjny i nie jest udostępniana osobom trzecim.

Nigdy wcześniej nie dokonywał Pan sprzedaży nieruchomości.

Pytanie

Od jakiej daty należy liczyć okres 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, w przypadku ewentualnej sprzedaży lokali mieszkalnych powstałych w wyniku realizacji opisanej inwestycji? Wątpliwość dotyczy ustalenia właściwego momentu nabycia, od którego należy liczyć wskazany okres, tj. czy będzie to:

-     data nabycia nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę nr 3/6,

-     data zakończenia budowy budynków,

-     czy też data zniesienia współwłasności oraz ustanowienia odrębnej własności lokali?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Pana , okres 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości gruntowej, tj. działki nr 3/6, a więc od końca 2020 r.

W Pana ocenie, późniejsze zdarzenia, takie jak wybudowanie budynków mieszkalnych, zakończenie budowy, czy też zniesienie współwłasności oraz ustanowienie odrębnej własności lokali, nie stanowią nowego nabycia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz są jedynie konsekwencją realizacji prawa własności przysługującego od momentu nabycia nieruchomości gruntowej. W szczególności zniesienie współwłasności, dokonane bez spłat i dopłat, nie prowadzi do przysporzenia majątkowego po Pana stronie, a jedynie do zmiany formy prawnej posiadania nieruchomości. Tym samym, nie może być traktowane jako nowe nabycie, od którego należałoby liczyć bieg pięcioletniego terminu.

W konsekwencji, w przypadku ewentualnej sprzedaży lokali mieszkalnych, powstałych w wyniku realizacji inwestycji, upływ pięcioletniego terminu należy oceniać w odniesieniu do daty pierwotnego nabycia nieruchomości gruntowej.

Zdaniem Pana, w przedstawionym stanie faktycznym, 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca 2020 r., tj. od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło pierwotne nabycie udziału w nieruchomości gruntowej.

10 lipca 2020 r. zakupił Pan udział w nieruchomości gruntowej (działce nr 3/6). W momencie nabycia nieruchomość miała charakter niezabudowany. Następnie na nieruchomości tej została zrealizowana inwestycja budowlana polegająca na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych, w których wyodrębniono łącznie cztery lokale mieszkalne.

5 września 2023 r. doszło do zniesienia współwłasności oraz ustanowienia odrębnej własności lokali. W ramach tej czynności:

·      dokonano podziału nieruchomości gruntowej, w wyniku którego wydzielono działkę niezabudowaną nr 3/12, pozostającą nadal we współwłasności stron,

·      pozostała część nieruchomości (oznaczona po podziale jako 3/1) obejmuje budynki mieszkalne z wyodrębnionymi lokalami.

Zniesienie współwłasności miało charakter wyłącznie porządkujący i techniczny oraz:

·      nie wiązało się z żadnymi spłatami ani dopłatami,

·      nie skutkowało przyrostem majątku żadnej ze stron,

·      miało charakter ekwiwalentny w granicach dotychczasowych udziałów.

W konsekwencji, czynność ta nie spowodowała nabycia przez Pana nowych składników majątkowych w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani zwiększenia jego stanu majątkowego.

W świetle ugruntowanego stanowiska organów podatkowych oraz orzecznictwa sądów administracyjnych, w przypadku budowy budynku na własnym gruncie oraz późniejszego zniesienia współwłasności bez spłat i dopłat, za datę nabycia nieruchomości uznaje się datę pierwotnego nabycia gruntu. W związku z powyższym, 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca 2020 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób jej nabycia.

Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie odpłatne zbycie przez Pana dwóch lokali mieszkalnych stanowiących odrębną własność podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne jest ustalenie, czy zbycie to nastąpiło po upływie okresu, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nieistotny dla opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest sam fakt podziału nieruchomości, jeżeli przez podział nieruchomości rozumie się proces mający na celu np. zyskanie korzystniejszej konfiguracji poszczególnych nieruchomości (działek). Jeżeli zatem właściciel (współwłaściciel) dokonuje podziału nieruchomości, nie mamy do czynienia z żadnym nabyciem, bo chodzi o nieruchomość, której ta osoba jest już właścicielem (współwłaścicielem). Sam podział nieruchomości (działek) nie stanowi przy tym daty nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W wyniku podziału właściciel (współwłaściciel) nie nabędzie żadnych nowych nieruchomości ponad to, czego jest już właścicielem. W wyniku samego podziału działek nie zmieni się struktura własności każdej z mniejszych działek wydzielonych w drodze podziału. Właściciel nadal będzie posiadał takiej samej wielkości nieruchomości jak przed podziałem, tyle że w mniejszych działkach. Stąd czynność ta nie ma wpływu na określenie początku biegu terminu, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Fakt podziału nieruchomości pozostaje bez znaczenia, gdyż jak zostało już wskazane na wstępie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależniają skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości od daty jej nabycia, a nie od daty podziału.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:

Zatem, pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie, której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym samym, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.

Z treści wniosku wynika m.in., że:

·      10 lipca 2020 r. na podstawie umowy sprzedaży nabył Pan, do współwłasności wraz z A A i B B, nieruchomość stanowiącą działkę nr 3/6. Udziały we współwłasności przedmiotowej nieruchomości na dzień nabycia wynosiły po 1/2 części, tj. 1/2 części dla Pana oraz 1/2 części dla A A i B B.

·      W lipcu 2021 r. na podstawie uzyskanego pozwolenia na budowę, wspólnie z A A, rozpoczął Pan realizację inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych (dwulokalowych) w zabudowie szeregowej. Roboty budowlane zostały zakończone w czerwcu 2023 r. Następnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami, dokonano zawiadomienia o zakończeniu budowy, co umożliwiło oddanie budynków do użytkowania w sierpniu 2023 r.

·      W wyniku realizacji inwestycji na działce nr 3/6 powstały dwa budynki mieszkalne jednorodzinne:

-     budynek oznaczony numerem ewidencyjnym 8, w którym znajdowały się dwa samodzielne lokale mieszkalne: lokal nr 1 o powierzchni 51,07 m² oraz lokal nr 2 o powierzchni 57,07 m²,

-     budynek oznaczony numerem ewidencyjnym 2, w którym również znajdowały się dwa samodzielne lokale mieszkalne: lokal nr 3 o powierzchni 51,07 m² oraz lokal nr 4 o powierzchni 57,07 m².

·      Dokonano odłączenia działki geodezyjnej nr 3/12, która powstała w wyniku podziału działki nr 3/6, zgodnie ze wstępnym projektem podziału sporządzonym przez uprawnionego geodetę.

·      5 września 2023 r. zawarto umowę zniesienia współwłasności oraz umowę ustanowienia odrębnej własności lokali. W wyniku zniesienia współwłasności, prawo własności lokali nr 1 oraz nr 2, znajdujących się w budynku oznaczonym numerem ewidencyjnym 8, nabył Pan, natomiast prawo własności lokali nr 3 oraz nr 4, znajdujących się w budynku oznaczonym numerem ewidencyjnym 2, nabyli wspólnie A A oraz B B. Zniesienie współwłasności zostało dokonane bez jakichkolwiek spłat lub dopłat pomiędzy stronami i podział nieruchomości miał charakter ekwiwalentny oraz równy. Wyniku zniesienia współwłasności dokonanego w 2023 r. wartość rynkowa rzeczy i praw majątkowych nabytych przez Pana nie zwiększyła się w stosunku do wartości rynkowej przysługującego Panu przed zniesieniem współwłasności udziału w nieruchomości.

·      W wyniku zniesienia współwłasności i podziału nieruchomości wydzielono:

-     działkę niezabudowaną nr 3/12, która pozostała we współwłasności Pana (1/2) oraz A A i B B (1/2),

-     pozostała część działki oznaczona po podziale numerem 3/1, na której posadowione zostały dwa budynki mieszkalne jednorodzinne, w których wyodrębniono łącznie cztery lokale mieszkalne (lokale nr 1-4), przynależy w równej części do każdego z lokali.

·      Na moment składania wniosku nie podjął Pan decyzji co do dokładnego terminu sprzedaży nieruchomości. Sprzedaż może nastąpić w przyszłości.

Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, dlatego też ustalenie znaczenia tego pojęcia wymaga zastosowania definicji zawartych w przepisach ustawy Kodeks cywilny.

W myśl art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:

Częścią składową rzeczy – stosownie do przepisu art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego, jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.

Ponadto, jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego:

Wyżej wymienione przepisy wyrażają generalną zasadę, że budynek jako część składowa nieruchomości z wyjątkami przewidzianymi w ustawie – nie może być odrębnym przedmiotem własności i dzieli los prawny rzeczy głównej, tj. gruntu. Dlatego też, sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego. Jednocześnie regulacja zawarta w prawie cywilnym skutkuje tym, że datą nabycia nieruchomości jest data nabycia prawa własności gruntu bez względu na to, czy na gruncie tym wybudowano budynek, czy też nie i kiedy to nastąpiło. Odmienna sytuacja prawna występuje tylko w przypadku użytkowania wieczystego gruntu, kiedy na gruncie stanowiącym własność państwową lub gminną może być wzniesiony budynek stanowiący własność wieczystego użytkowania - art. 235 Kodeksu cywilnego. Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności. Odrębnym przedmiotem własności budynek będzie wówczas, gdy wzniesiono go na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym i w takim przypadku istotne znaczenie będzie miała data jego wybudowania.

Ponadto wskazać należy, że kwestie ustanowienia odrębnej własności lokalu reguluje ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 232).

Na mocy art. 2 ust. 1 wskazanej ustawy:

W świetle art. 2 ust. 2 przytoczonej ustawy:

Z art. 3 ust. 1 ustawy o własności lokali wynika, że:

Wedle art. 3 ust. 2 wskazanej ustawy:

Art. 3 ust. 3 przywołanej ustawy stanowi, że:

Na gruncie art. 7 ust. 1 powołanej ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 2 wskazanej ustawy:

Z art. 8 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że:

Dodatkowo na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 341):

Z powyższych przepisów wynika zatem, że gdy najpierw dochodzi do nabycia gruntu, a dopiero później wybudowany zostanie budynek, istotnym z podatkowego punktu widzenia jest moment nabycia gruntu.

Podkreślić także należy, że w wyniku wyodrębnienia lokali, wielkość budynku/lokalu mieszkalnego, z którego je wyodrębniono, jaką właściciel posiadał przed ich wyodrębnieniem nie zmieniła się, z czego wynika, że ustanowienie odrębnej własności lokali nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie występuje bowiem przysporzenie majątkowe ponad to, czego właścicielem był dokonujący tego wyodrębnienia.

Z powyższego wynika, że wyodrębnienie faktyczne lokali bez ustanowienia ich odrębnej własności nie zmienia stanu własności nieruchomości ani momentu jej nabycia. Również prawne wyodrębnienie lokali z nieruchomości nie powoduje, że momentem nabycia lokalu jest chwila ustanowienia odrębnej własności lokalu, czy założenia księgi wieczystej, o ile w wyniku ustanowienia odrębnej własności nie nastąpiło zwiększenie dotychczasowego stanu posiadania.

Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny:

Jak stanowi art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Natomiast w myśl art. 210 Kodeksu cywilnego :

Stosownie do art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego :

Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.

Jeżeli zniesienie współwłasności następuje przez podział rzeczy wspólnej, to co do zasady dokonuje się jej podziału na tyle części ilu jest współwłaścicieli z uwzględnieniem wartości udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności. W przypadku różnicy pomiędzy wartością utworzonych części rzeczy a wielkością udziałów, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Punktem wyjścia do obliczenia podstawy opodatkowania jest wartość rynkowa zbywanych udziałów w składnikach majątkowych.

W rezultacie, w wyniku zniesienia współwłasności dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.

Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy tylko wówczas, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości – w przypadku jej sprzedaży, która przypadła danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę jej pierwotnego nabycia, ale tylko wówczas gdy wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej przed dokonaniem tej czynności oraz zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak więc co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, która przekracza udział jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał w rzeczy wspólnej. Zatem, jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed jego dokonaniem, oznacza to, że dla części udziału w nieruchomości lub prawie do lokalu nabytego w drodze zniesienia współwłasności, dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.

Skoro, jak wskazał Pan w opisie sprawy, w wyniku zniesienia współwłasności dokonanego w 2023 r. wartość rynkowa rzeczy i praw majątkowych nabytych przez Pana nie zwiększyła się w stosunku do wartości rynkowej przysługującego Panu przed zniesieniem współwłasności udziału w nieruchomości, uznać należy, że w wyniku zniesienia współwłasności opisanej we wniosku nieruchomości nie doszło do nowego nabycia przez Pana części nieruchomości.

W konsekwencji, za datę nabycia wyodrębnionych dwóch lokali mieszkalnych, które zamierza Pan sprzedać, należy uznać datę nabycia nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę nr 3/6, tj. 2020 r., gdyż termin pięcioletni nie może być liczony odrębnie dla nabycia własności gruntu oraz dla wybudowanego na tym gruncie budynku, stanowiącego jego część składową. Bieg tego terminu liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym nabyto ww. nieruchomość gruntową na własność. Data wybudowania budynku nie ma znaczenia. Także w wyniku przedmiotowego zniesienia współwłasności i wyodrębnienia lokali nie nastąpiła, jak Pan wskazał zmiana dotychczasowego stanu posiadania, czyli nie mamy do czynienia z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (nie zwiększył się stan posiadanego majątku osobistego).

W związku z tym, planowana przez Pana sprzedaż dwóch lokali mieszkalnych stanowiących odrębną własność nie będzie stanowiła dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ 5-letniego okresu wskazanego w tym przepisie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu zdarzenia, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622), opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.