0113-KDIPT2-2.4011.379.2026.2.EC

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 31 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 7 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej (udział 40%), stanowiącego konstrukcyjnie samodzielną całość. Pozostały udział (60%) należy do Pani partnera. W 2025 r. przeprowadzono termomodernizację budynku. Faktura końcowa nr … z dnia 31 października 2025 r. została wystawiona na dane drugiego współwłaściciela.

Uzupełnienie wniosku

Nieruchomość, w której przeprowadzono przedsięwzięcie termomodernizacyjne, została nabyta 26 czerwca 2023 r. na podstawie aktu notarialnego nr ……. Jest to budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego.

Na pytanie Organu o treści: „Na czym polegało docieplenie elewacji (z jakimi etapami było związane) i jakie materiały zostały do tego użyte?”, Wnioskodawczyni wskazała: „Zakres prac: Docieplenie ścian zewnętrznych wełną mineralną (13 cm, …..) oraz wykonanie elewacji drewnianej.”

Inwestycja została zakończona 31 października 2025 r. Ze względu na krótki okres od finalizacji, brak twardych danych porównawczych, jednak parametry techniczne materiałów gwarantują znaczne zmniejszenie zużycia energii na ogrzanie budynku. Wydatek jest związany z przedsięwzięciem termomodernizacyjnym w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji.

Na pytania Organu o treści: „Czy obecnie posiada Pani fakturę VAT/fakturę korygującą, dokumentującą poniesiony wydatek, wystawioną na Pani imię i nazwisko?” oraz „W jaki sposób ma zostać dokonana edycja opisu przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, poprzez dopisanie Pani jako głównego inwestora? Co zostanie wymienione na tej fakturze? Jakie konkretne pozycje będzie zawierała ta faktura?”, Wnioskodawczyni wskazała: „Finansowanie: Faktura wystawiona na partnera nie zostanie skorygowana. To Wnioskodawczyni w pełni i samodzielnie sfinansowała przedsięwzięcie z własnych środków (wynagrodzenie), ponosząc całkowity ciężar ekonomiczny inwestycji. Współwłaściciel działał jako pełnomocnik dorozumiany w ramach zarządu rzeczą wspólną. Partner nie odliczył i nie odliczy kwot z tej faktury, gdyż w poprzednim roku wykorzystał limit ulgi (53 000 zł) na inne inwestycje.”

Sprzedawca jest podatnikiem VAT czynnym (stawka 8%). Faktura dokumentuje usługę kompleksową opisaną jako: „Wykonanie elewacji drewnianej oraz docieplenie ścian zew. budynku wełną mineralną - 13cm/….”

Wydatki nie były zaliczone do kosztów, odliczone w innych ulgach ani dofinansowane (np. z NFOŚiGW).

Na pytanie Organu o treści: „Czy jest Pani podatnikiem opłacającym podatek według skali podatkowej lub według jednolitej 19% stawki podatku, bądź opłaca ryczałt od przychodów ewidencjonowanych?”, Wnioskodawczyni wskazała, że opłaca ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Kwota odliczenia nie przekroczy limitu 53 000 zł.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni ma prawo do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej (odliczenia wydatku od przychodu), mimo, że faktura dokumentująca wydatek została wystawiona na drugiego współwłaściciela, jeżeli faktycznie to Wnioskodawczyni poniosła w całości ciężar ekonomiczny tego wydatku?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawczyni, przysługuje Jej prawo do odliczenia pełnej kwoty wydatków poniesionych na termomodernizację w ramach ulgi, o której mowa w art. 26h ust. 1 ustawy o PIT, mimo, że faktura została wystawiona na drugiego współwłaściciela.

Za powyższym stanowiskiem przemawiają następujące argumenty:

Status właścicielski: Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką nieruchomości, co spełnia ustawowy wymóg posiadania tytułu prawnego do budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Ciężar ekonomiczny: Kluczowym warunkiem skorzystania z ulgi jest faktyczne poniesienie wydatku. W przedstawionym stanie faktycznym to Wnioskodawczyni w całości sfinansowała inwestycję z własnych środków, co oznacza, że to po Jej stronie nastąpiło realne uszczuplenie majątku.

Zarząd rzeczą wspólną: Wystawienie faktury na drugiego współwłaściciela wynikało z faktu, że działał on jako pełnomocnik dorozumiany w ramach czynności zmierzających do zachowania wspólnego prawa (art. 209 Kodeksu cywilnego). Faktura ta dokumentuje realnie wykonaną usługę w budynku należącym do Wnioskodawczyni.

Brak podwójnego odliczenia: Drugi współwłaściciel nie odliczył i nie odliczy wydatków z przedmiotowej faktury, gdyż wykorzystał już swój limit ustawowy (53 000 zł) na inne inwestycje w poprzednim roku. Przyznanie prawa do ulgi Wnioskodawczyni nie doprowadzi zatem do nieuprawnionego, wielokrotnego odliczenia tego samego wydatku.

Cel ustawy: Celem ulgi termomodernizacyjnej jest zachęcenie obywateli do poprawy efektywności energetycznej budynków. Restrykcyjna interpretacja uzależniająca prawo do ulgi wyłącznie od danych nabywcy na fakturze, w sytuacji gdy wydatek został faktycznie poniesiony przez innego współwłaściciela, stałaby w sprzeczności z celem pro środowiskowym tych przepisów.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawczyni uważa swoje stanowisko za w pełni uzasadnione.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 11 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 843):

W świetle art. 11 ust. 2 ww. ustawy:

Adresatami ulgi termomodernizacyjnej są podatnicy podatku dochodowego opłacający podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku, będący właścicielami lub współwłaścicielami jednorodzinnych budynków mieszkalnych, ponoszący wydatki na realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Prawo do odliczenia przedmiotowej ulgi przysługuje także podatnikom opłacającym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do art. 5a pkt 18b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.):

Art. 5a pkt 18c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje przedsięwzięcie termomodernizacyjne jako:

W myśl art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1419 ze zm.):

Zgodnie z art. 26h ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1128).

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r., odliczeniu podlegają następujące wydatki na materiały budowlane i urządzenia:

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, odliczeniu podlegają następujące wydatki na usługi:

Analiza powyższych przepisów oraz załącznika do wskazanego wyżej rozporządzenia zawierającego wykaz rodzajów materiałów, urządzeń i usług, na które przysługuje ulga prowadzi do wniosku, że wskazana ulga dotyczy wydatków ściśle związanych z termomodernizacją istniejącego budynku, poniesionych na jego docieplenie i modernizację systemu grzewczego.

W myśl art. 26h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 26h ust. 3 ww. ustawy:

Na podstawie art. 26h ust. 4 ww. ustawy:

Natomiast, zgodnie z art. 26h ust. 5 cytowanej ustawy:

Podkreślić należy, że powyższa regulacja wskazuje na brak możliwości odliczenia wydatków, których podatnik nie poniósł, gdyż zostały mu zrefinansowane (zwrócone). Odliczeniu podlegają te wydatki, których ciężar ekonomiczny ponosi podatnik (uszczuplają jego majątek). Nie ma także możliwości odliczenia wydatków, które w jakiejkolwiek formie pomniejszyły już zobowiązanie podatkowe podatnika.

Art. 26h ust. 6 ww. ustawy stanowi, że:

W myśl art. 26h ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 26h ust. 8 ww. ustawy:

Stosownie zaś do art. 26h ust. 9 cytowanej ustawy:

Z zacytowanych przepisów wynika zatem, że ulga termomodernizacyjna przysługuje właścicielowi lub współwłaścicielowi istniejącego już budynku mieszkalnego jednorodzinnego w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane. Podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem takiego budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych i wyłącznie w zakresie tych wydatków, podatnikowi przysługuje ulga termomodernizacyjna. Wydatki podlegające odliczeniu w ramach omawianej ulgi należy rozliczyć w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym poniesiono wydatki. Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem. Wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku.

Ponadto podkreślić należy, że limit ulgi nie jest związany z jedną inwestycją lub jednym przedsięwzięciem termomodernizacyjnym, lecz jest określony dla danego podatnika, niezależnie od liczby inwestycji termomodernizacyjnych.

Podatnik może skorzystać z powyższego odliczenia wtedy, gdy w wyniku realizowanego przedsięwzięcia termomodernizacyjnego nastąpi zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania budynku i efekt ten zostanie uzyskany za pomocą materiałów budowlanych, urządzeń oraz usług wymienionych w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych.

Zatem, z ulgi termomodernizacyjnej może skorzystać podatnik:

• będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego,
• który poniósł wydatki na przedsięwzięcie termomodernizacyjne oraz
• posiada dokument (fakturę) potwierdzający ich poniesienie.

Dokumentem stwierdzającym poniesienie wydatku w przypadku ulgi termomodernizacyjnej jest faktura, a więc dokument zawierający w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty. Przy czym faktura ta wystawiona musi być przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku.

Z art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika także bezspornie, że jeżeli podatnik chce skorzystać z ulgi, która jest jego uprawnieniem a nie obowiązkiem, musi spełnić wszystkie wymagane przepisami warunki, w tym posiadania faktury dokumentującej wysokość wydatku.

Jak wcześniej wskazałem, stosownie do art. 26h ust. 3 ww. ustawy wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Brak prawidłowego udokumentowania wydatku, uniemożliwia zatem skorzystanie z omawianej ulgi. Jeżeli poniesione wydatki były opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę wydatku uważa się wydatek wraz z podatkiem od towarów i usług, o ile podatek ten nie został odliczony na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług. Za datę poniesienia wydatku uważa się dzień wystawienia faktury (art. 26h ust. 4 ww. ustawy). Natomiast odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki. Dodatkowo należy podkreślić, że odliczeniu podlegają wydatki na realizację wskazanego celu, a ich wysokość określa się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Faktura VAT jest zatem wyłącznym i jedynym dokumentem, który stanowi potwierdzenie wydatku na własne cele mieszkaniowe uprawniającego do skorzystania z opisywanej ulgi.

Z opisu sprawy wynika, że:

• jest Pani współwłaścicielką nieruchomości (Pani udział to 40%) nabytej 26 czerwca 2023 r., drugim współwłaścicielem jest Pani partner,
• ww. nieruchomość to budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego,
• w 2025 r. w budynku zostało przeprowadzone przedsięwzięcie termomodernizacyjne, które polegało na dociepleniu ścian zewnętrznych wełną mineralną (13 cm, …) oraz wykonaniu elewacji drewnianej,
• poniesiony wydatek jest związany z przedsięwzięciem termomodernizacyjnym w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji,
• poniesione wydatki są udokumentowane fakturą wystawioną na Pani partnera, ale to Pani poniosła koszty finansowe przedsięwzięcia,
• faktury są wystawione przez czynnego podatnika VAT,
• wydatki nie były zaliczone do kosztów, odliczone w innych ulgach ani dofinansowane,
• opłaca Pani ryczałt od przychodów ewidencjonowanych,
• kwota odliczenia nie przekroczy limitu 53 000 zł.

Wydatki na opisaną przez Panią termomodernizację budynku (docieplenie ścian zewnętrznych oraz wykonanie elewacji drewnianej) zostały poniesione z Pani własnych środków, jednak decydująca dla braku możliwości skorzystania przez Panią z ulgi termomodernizacyjnej, o której mowa w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest fakt, że faktura dokumentująca ww. wydatki została wystawiona na dane współwłaściciela nieruchomości (Pani partnera). Stosownie bowiem do regulacji art. 26h ust. 3 w zw. z art. 26h ust. 4 ww. ustawy, to faktura jest dowodem na to, że podatnik poniósł wydatki związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego. Oznacza to, że jeśli tylko jeden ze współwłaścicieli figuruje na fakturze, drugi nie może skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej, gdyż nie posiada dowodu na poniesienie wydatków.

Jak wskazuje Ministerstwo Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 30 czerwca 2025 r. dotyczących „Form wsparcia przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w podatku dochodowym od osób fizycznych”:

Z wyżej wskazanych względów stwierdzam, że w opisanych przez Panią okolicznościach sprawy, faktura (faktury) wystawiona na imię i nazwisko współwłaściciela nieruchomości (Pani partnera), nawet jeśli została opłacona z Pani środków, i to Pani w pełni i samodzielnie sfinansowała przedsięwzięcie, nie może zostać uwzględniona jako dokument potwierdzający poniesienie przez Panią wskazanych we wniosku wydatków na termomodernizację.

Zatem, nie może Pani uwzględnić poniesionych przez Panią wydatków w ramach ulgi termomodernizacyjnej, ponieważ nie posiada Pani dowodu (tj. faktury) potwierdzającego ich poniesienie. Wydatek, który nie został prawidłowo udokumentowany, nie może być odliczony przez Panią w ramach ulgi termomodernizacyjnej, o której mowa w art. 26h w zw. z art. 26h ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym, niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Pani jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla innych osób.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.