0113-KDIPT2-2.4011.259.2026.3.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 27 lutego 2026 r. oraz w odpowiedzi na wezwania pismami złożonymi 29 kwietnia 2026 r. i 28 maja 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Pani mama posiada orzeczenie o niepełnosprawności i jest całkowicie niezdolna do samodzielnej egzystencji. W 2025 r. doznała rozległego udaru i konieczny był zakup odpowiedniego łóżka rehabilitacyjnego, chodzika i przede wszystkim adaptacja mieszkania. Pani mama porusza się na wózku inwalidzkim, dlatego konieczne było zniesienie progów podłogowych i wykonanie wylewek oraz poszerzenie otworów drzwiowych i zakup szerszych drzwi.

Pani mama mieszka w domu, który przepisała na Pani siostrę, ale w akcie notarialnym ma wpisane dożywotnie prawo do zamieszkania/użytkowania. Nie mieszka Pani z mamą w jednym gospodarstwie, ale pokryła koszty sprzętu rehabilitacyjnego i adaptację mieszkania. Posiada Pani dowody zakupu i faktury. Faktury zostały wystawione na Pani mamę, jako osobę niepełnosprawną, a przelewy zostały wykonane przez Panią z Pani konta.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że Pani mama posiada orzeczenie o niepełnosprawności od bardzo dawna (lata dziewięćdziesiąte ubiegłego wieku). Udar przebyty w lutym 2025 r. mocno pogorszył jej stan zdrowia, a przede wszystkim możliwość samodzielnego funkcjonowania i poruszania się. Dlatego konieczne było wykonanie remontu (dostosowanie) domu i zakup sprzętu rehabilitacyjnego. Wszystkie wydatki, które chciałaby Pani uwzględnić w uldze rehabilitacyjnej zostały poniesione właśnie po wystąpieniu udaru.

Odpowiadając na pytania sformułowane w wezwaniu wskazała Pani, że orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w (…). Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane w 2012 r. po operacji wymiany stawu biodrowego. Kod niepełnosprawności: 05R. Niepełnosprawność powstała w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. W orzeczeniu wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. Na ten moment nie jest Pani w stanie odpowiedzieć precyzyjnie, jaka jest data ustalenia niepełnosprawności w ww. orzeczeniu, ale są to również lata dziewięćdziesiąte ubiegłego wieku.

Remont domu został przeprowadzony w okresie od października do grudnia 2025 r. Zakres wykonanych prac remontowych był bezpośrednio związany z koniecznością dostosowania budynku do potrzeb Pani matki – osoby niepełnosprawnej, która porusza się wyłącznie przy pomocy balkonika lub wózka inwalidzkiego oraz ma trudności z unoszeniem nóg.

W ramach remontu wykonano następujące prace:

·      dokonano demontażu starych drewnianych podłóg,

·      wykonano nowe wylewki w celu wyrównania poziomu wszystkich podłóg w domu,

·      położono płytki podłogowe, co umożliwia bezpieczne i swobodne poruszanie się przy użyciu balkonika oraz wózka inwalidzkiego,

·      poszerzono otwory drzwiowe oraz zamontowano nowe szersze drzwi wewnętrzne i zewnętrzne, co umożliwia przejazd wózkiem inwalidzkim,

·      usunięto stopień znajdujący się przed wejściem do domu, który stanowił barierę architektoniczną, a w jego miejsce wykonano utwardzoną powierzchnię z płyt betonowych, umożliwiającą swobodny dostęp do budynku.

W ramach ulgi rehabilitacyjnej zamierza Pani rozliczyć wydatki udokumentowane fakturami, obejmujące:

·      zakup drzwi wewnętrznych i zewnętrznych,

·      zakup materiałów do wykonania wylewek podłogowych,

·      zakup płytek podłogowych,

·      koszty usług związanych z wykonaniem wylewek oraz położeniem płytek podłogowych.

Wszystkie wskazane wydatki pozostają w bezpośrednim związku z przystosowaniem budynku do potrzeb osoby niepełnosprawnej oraz usunięciem barier architektonicznych, co umożliwia Pani matce wykonywanie podstawowych czynności życiowych.

Wydatki na sprzęt rehabilitacyjny, które zamierza Pani odliczyć to:

·      łóżko rehabilitacyjne,

·      balkonik typu ambona,

·      stolik do łóżka,

·      ulga rehabilitacyjna na samochód.

Wszystkie powyższe wydatki zostały poniesione w 2025 r., po wystąpieniu udaru u Pani mamy.

W roku podatkowym, w którym chce Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej uzyskała Pani dochody z tytułu umowy o pracę, opodatkowane według skali podatkowej. Natomiast Pani matka uzyskała dochody z tytułu renty.

Na pytanie Organu o treści: „czy zawarta przez Pani matkę umowa dożywocia z córką (Pani siostrą) zobowiązuje córkę do utrzymania matki i opieki?”, wskazała Pani, że nie.

Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności Pani matki obowiązywało w dacie poniesienia przez Panią ww. wydatków.

Na pytanie Organu o treści: „czy wydatki, które chciałaby Pani odliczyć, zostały/zostaną (oraz ewentualnie w jakiej części):

·      sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo

·      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,

·      zostały/zostaną odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c,

·      zostały/zostaną odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym?

·      zostały/zostaną uwzględnione w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej (innych niż ulga rehabilitacyjna)?”,

wskazała Pani, że nie.

Posiada Pani dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków na remont domu oraz zakup sprzętu rehabilitacyjnego. Wydatki te są udokumentowane fakturami VAT zawierającymi Pani dane jako nabywcy (odbiorcy towarów i usług), dane sprzedawców, rodzaj zakupionych towarów i usług oraz kwoty zapłaty. W przypadku części wydatków, które zostały udokumentowane paragonami fiskalnymi, posiada Pani również dodatkowe potwierdzenia dokonania płatności, w szczególności potwierdzenia przelewów bankowych, które jednoznacznie wskazują na poniesienie tych wydatków.

Wszystkie posiadane dokumenty potwierdzają faktyczne poniesienie wydatków i mogą zostać przedłożone na żądanie organu podatkowego.

Poniesione wydatki związane z remontem domu stanowią wydatki na przystosowanie lokalu mieszkalnego do indywidualnych potrzeb wynikających z niepełnosprawności Pani matki oraz ułatwiają wykonywanie przez nią czynności życiowych. Pani matka jest osobą po udarze, mającą znaczne trudności w poruszaniu się – korzysta z balkonika lub wózka inwalidzkiego. W związku z tym konieczne było dostosowanie przestrzeni mieszkalnej w taki sposób, aby umożliwić jej bezpieczne i samodzielne funkcjonowanie.

W ramach przeprowadzonych prac:

·      dokonano wyrównania poziomu wszystkich podłóg w domu, co było niezbędne do swobodnego poruszania się przy użyciu balkonika i wózka inwalidzkiego: w tym celu zdemontowano stare, drewniane podłogi, wykonano nowe wylewki oraz położono płytki,

·      poszerzono otwory drzwiowe oraz zamontowano nowe, szersze drzwi wewnętrzne i zewnętrzne, co umożliwia przejazd wózkiem inwalidzkim pomiędzy pomieszczeniami oraz dostęp do budynku,

·      zlikwidowano stopień znajdujący się przed wejściem do domu, który stanowił istotną barierę architektoniczną, uniemożliwiającą wejście lub wjazd wózkiem; w jego miejsce wykonano utwardzoną powierzchnię z płyt betonowych, zapewniającą bezpieczny i wygodny dostęp do budynku.

Wszystkie powyższe prace miały na celu usunięcie barier architektonicznych oraz dostosowanie lokalu mieszkalnego do ograniczeń ruchowych matki, wynikających z jej niepełnosprawności, co bezpośrednio wpływa na poprawę jej funkcjonowania w codziennym życiu.

Wskazane we wniosku łóżko rehabilitacyjne oraz chodzik stanowią narzędzia indywidualne, niezbędne w rehabilitacji Pani matki – osoby niepełnosprawnej – oraz ułatwiają wykonywanie przez nią podstawowych czynności życiowych, których utrudnienie wynika z jej stanu zdrowia.

Pani matka jest osobą po udarze, z istotnymi ograniczeniami w zakresie poruszania się oraz samodzielnego funkcjonowania. Zakup łóżka rehabilitacyjnego był konieczny ze względu na potrzebę zapewnienia jej odpowiednich warunków do odpoczynku, zmiany pozycji ciała oraz wykonywania codziennych czynności pielęgnacyjnych. Regulacja wysokości i ułożenia łóżka umożliwia łatwiejsze wstawanie, siadanie oraz ogranicza ryzyko powikłań wynikających z długotrwałego unieruchomienia.

Chodzik (balkonik rehabilitacyjny) jest natomiast niezbędny do przemieszczania się Pani matki w obrębie domu. Umożliwia jej zachowanie częściowej samodzielności, zwiększa bezpieczeństwo poruszania się oraz zmniejsza ryzyko upadków.

Zarówno łóżko rehabilitacyjne, jak i chodzik są dostosowane do indywidualnych potrzeb wynikających z niepełnosprawności Pani matki i bezpośrednio przyczyniają się do poprawy jej funkcjonowania w codziennym życiu oraz procesu rehabilitacji.

Pani matka nie jest w stanie samodzielnie pokryć wszystkich kosztów swojego utrzymania. Osiąga wprawdzie dochód z tytułu renty, jednak jego wysokość jest niewystarczająca do pokrycia całości wydatków związanych z jej codziennym funkcjonowaniem, w szczególności biorąc pod uwagę znacząco zwiększone koszty leczenia, rehabilitacji oraz specjalistycznej opieki, jakie pojawiły się po przebytym w lutym 2025 r. udarze. W związku z powyższym, Pani matka pozostaje na Pani utrzymaniu. Stale i regularnie uzupełnia Pani jej środki do życia – finansuje koszty, których nie jest w stanie pokryć samodzielnie z posiadanych dochodów. Dotyczy to w szczególności wydatków na leki i środki do pielęgnacji, prywatne wizyty lekarskie, rehabilitację, zakup sprzętu medycznego oraz bieżące potrzeby życiowe, a w ostatnim czasie dostosowanie mieszkania do jej stanu zdrowia. Pani matka nie byłaby w stanie zapewnić sobie odpowiedniego poziomu utrzymania i opieki zdrowotnej bez Pani stałego wsparcia finansowego i nie jest to jedynie doraźna pomoc materialna. Poza Panią matka nie posiada innych osób zobowiązanych lub faktycznie zapewniających jej utrzymanie.

Pytania

1.  Czy może Pani uwzględnić w zeznaniu PIT-37 ulgę rehabilitacyjną na wszystkie poniesione wydatki, czyli zakup łóżka rehabilitacyjnego, chodzika typu „ambona”, adaptację mieszkania, czyli wykonanie wylewek podłogowych, ułożenie płytek, usługę wykonania remontu i zakup drzwi? Czy nie przeszkadza temu fakt, że nie mieszka Pani z mamą w jednym domu oraz fakt, iż mama ma zapisane w akcie notarialnym tzw. „dożywocie”?

2.  Czy faktury dokumentujące poniesione wydatki muszą być wystawione na Panią, czy wystarczy, że będą wystawione tylko na Pani mamę, a jako dowód pokrycia kosztów może Pani przedstawić wyciąg z konta bankowego?

Pani stanowisko w sprawie

Ad 1

Uważa Pani, że odpowiedź powinna być twierdząca. Swój wniosek opiera Pani na art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mówiącym, że odliczeniu od dochodu podlegają wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne, a w Pani opinii, mama jest osobą pozostającą na Pani utrzymaniu. Jej dochód nie przekracza limitu 22 546,92 zł i nie jest w stanie pokryć poniesionych wydatków.

Ad 2

Pani mama jest osobą niepełnosprawną, która korzysta z zakupionego sprzętu rehabilitacyjnego oraz wymaga dostosowania mieszkania do swojego stanu zdrowia. Dlatego uważa Pani, że faktury powinny być wystawione na nią. Gdyby były wystawione na Panią, to ciężko byłoby Pani udowodnić związek z ulgą rehabilitacyjną.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu.

Przepis art. 26 ust. 7a ww. ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:

Art. 26 ust. 7c ww. ustawy wskazuje, że:

W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:

Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji, podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:

Z art. 26 ust. 7e ww. ustawy wynika, że:

Art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.) stanowi, że do grupy I zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

W przypadku, gdy z ulgi ma skorzystać osoba mająca na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, to dokument stwierdzający poniesienie wydatku uprawniającego do odliczenia może być wystawiony na osobę niepełnosprawną, jak i na osobę, która utrzymuje osobę niepełnosprawną. Wydatki te może bowiem ponieść osoba niepełnosprawna, albo osoba utrzymująca taką osobę.

Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy, jest zatem posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że prawo dokonywania odliczeń wydatków ponoszonych na cele rehabilitacyjne przysługuje podatnikowi będącemu osobą niepełnosprawną, jak i podatnikowi mającemu na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, pod warunkiem, że dochody tej osoby – poza enumeratywnie wymienionymi w art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie przekroczyły dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Wydatek musi być udokumentowany, np. rachunkiem lub fakturą, z którego będą wynikać dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty.

Podatnik odliczający wydatki rehabilitacyjne dotyczące osoby niepełnosprawnej będącej na jego utrzymaniu powinien wykazać właściwemu organowi podatkowemu, iż faktycznie osoba niepełnosprawna jest na jego utrzymaniu: podatnik zapewnia środki do życia, ponosi koszty związane z wyżywieniem, mieszkaniem oraz innymi potrzebami osoby niepełnosprawnej. Sprawowanie opieki nad osobą niepełnosprawną, w tym przekazywanie jej doraźnej pomocy materialnej w trudnych sytuacjach życiowych, nie jest równoznaczne z jej utrzymywaniem, tj. stałym zapewnieniem środków do życia, ponoszeniem kosztów związanych z wyżywieniem, mieszkaniem i innymi potrzebami. Z uwagi na to, iż w przepisach nie określono sposobu, w jaki podatnik powinien wykazać ten stan rzeczy, mają w tym względzie zastosowanie ogólne zasady postępowania dowodowego.

Stosownie do art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622):

Podkreślić należy, że we wniosku wskazała Pani, że niepełnosprawna matka jest na Pani utrzymaniu. Jej dochód nie przekracza limitu 22 546,92 zł i nie jest w stanie pokryć poniesionych wydatków. Stale i regularnie uzupełnia Pani jej środki do życia - finansuje koszty, których nie jest w stanie pokryć samodzielnie z posiadanych dochodów. Dotyczy to w szczególności wydatków na leki i środki do pielęgnacji, prywatne wizyty lekarskie, rehabilitację, zakup sprzętu medycznego oraz bieżące potrzeby życiowe, a w ostatnim czasie dostosowanie mieszkania do jej stanu zdrowia. Pani matka nie byłaby w stanie zapewnić sobie odpowiedniego poziomu utrzymania i opieki zdrowotnej bez Pani stałego wsparcia finansowego i nie jest to jedynie doraźna pomoc materialna. Poza Panią matka nie posiada innych osób zobowiązanych lub faktycznie zapewniających jej utrzymanie.

Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów je ustanawiających należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do korzystania z przedmiotowej ulgi przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.

Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

W odniesieniu do wydatków na remont budynku mieszkalnego, w którym mieszka Pani matka jako wydatku poniesionego w związku z jej niepełnosprawnością wskazać należy, że odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej podlegają m.in. wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań lub budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności (art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Koniecznym jest więc ustalenie znaczenia użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”. Zgodnie z językowym znaczeniem terminu „adaptacja” to „przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś.

Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz budynku mieszkalnego – to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku) biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też w przypadku każdego niepełnosprawnego wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.

Dokonując wykładni zawartego w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań oraz budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, wskazać należy, iż w doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej. Pojęcie „adaptacja” rozumieć należy więc jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy – w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej.

Jednocześnie podkreślić należy, że art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy nie określa szczegółowo jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie podlegają odliczeniu ani też nie zawiera żadnego wyłączenia konkretnego rodzaju wydatków. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia jest to, by adaptacja (wyposażenie) mieszkania/budynku mieszkalnego odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Dlatego też istotne są okoliczności danej sprawy, tzn. czy konkretne elementy adaptacji czy wyposażenia mieszkania spełniają dla osoby niepełnosprawnej tę funkcję.

W opisanym przez Panią we wniosku stanie faktycznym wydatek na remont budynku mieszkalnego, w których mieszka Pani niepełnosprawna matka, został poniesiony w związku z adaptacją i wyposażeniem budynku mieszkalnego stosownie do potrzeb wynikających z jej niepełnosprawności. Jak wskazuje Pani we wniosku, poniesione wydatki pozostają w bezpośrednim związku z przystosowaniem budynku do potrzeb osoby niepełnosprawnej oraz usunięciem barier architektonicznych, co umożliwia Pani matce wykonywanie podstawowych czynności życiowych. Zatem wydatek ten został poniesiony na cele rehabilitacyjne wskazane w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się z kolei do wydatków poniesionych przez Panią na zakup łóżka rehabilitacyjnego i balkonika typu ambona, wskazać należy, że do wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych zaliczone zostały wskazane w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego. Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia” zawarte 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w oznacza, że ustawodawca zalicza do nich wyłącznie urządzenia, narzędzia i sprzęt o indywidualnym charakterze, niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych.

Zatem każdy wydatek na zakup ww. sprzętu, urządzeń i narzędzi musi być rozpatrywany indywidualnie w odniesieniu do konkretnej osoby, w związku z niepełnosprawnością, której zostanie poniesiony. Podkreślić należy, że aktualny rozwój nauki i techniki, w wyniku którego są wprowadzane na rynek nowe sprzęty/nowe urządzenia oraz doskonalone dotychczas funkcjonujące na rynku, powoduje, że sprzęt/urządzenia, które dotychczas nie były wykorzystywane w rehabilitacji, stają się również sprzętem/urządzeniami ułatwiającymi wykonywanie czynności życiowych osobom niepełnosprawnym.

Związek pomiędzy zakupionym sprzętem, urządzeniem lub narzędziem technicznym, a niepełnosprawnością podatnik powinien wykazać w taki sposób, aby organy podatkowe mogły uznać, że zakupiony przedmiot ułatwia wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, jak również, że istnieje związek pomiędzy rodzajem nabytego przedmiotu, a rodzajem niepełnosprawności podatnika, np. okazując zaświadczenie lekarskie wystawione przez lekarza specjalistę stosownie do stanu zdrowia osoby niepełnosprawnej i potrzeb indywidualnej rehabilitacji.

W treści wniosku wskazała Pani, że niepełnosprawność Pani matki wynika z powodu upośledzenia narządu ruchu. Zakup łóżka rehabilitacyjnego był konieczny ze względu na potrzebę zapewnienia jej odpowiednich warunków do odpoczynku, zmiany pozycji ciała oraz wykonywania codziennych czynności pielęgnacyjnych. Chodzik (balkonik rehabilitacyjny) jest natomiast niezbędny do przemieszczania się Pani matki w obrębie domu. W związku z tym, wydatki te spełniają warunki wymienione w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że jako osoba mającą na utrzymaniu niepełnosprawną matkę (co wynika z treści wniosku), może Pani odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej poniesione w 2025 r. udokumentowane wydatki na adaptację mieszkania, stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, poniesione przez Panią w 2025 r. wydatki na zakup łóżka rehabilitacyjnego i chodzika typu „ambona”, które są urządzeniami niezbędnym w rehabilitacji schorzenia będącego przyczyną niepełnosprawności Pani matki, mieszczą się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, określonej w art. 26 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, przy spełnieniu warunków wynikających z powołanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności dotyczących udokumentowania poniesionego przez Panią wydatku. Bez znaczenia dla powyższego prawa do odliczenia pozostaje fakt, że nie mieszka Pani z mamą w jednym domu oraz to, że Pani mama ma zapisane w akcie notarialnym dożywotnie prawo do zamieszkania/użytkowania nieruchomości. Ponadto wskazuję, że w sytuacji, gdy z ulgi korzysta osoba mająca na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, to dokument stwierdzający poniesienie wydatku uprawniającego do odliczenia może być wystawiony na osobę niepełnosprawną, jak i na osobę, która utrzymuje osobę niepełnosprawną.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanych pytań, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.