0113-KDIPT2-1.4011.618.2026.2.DJD

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 16 września 2026 r. (wpływ 21 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Ojciec Wnioskodawczyni od 1990 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Wiek emerytalny osiągnął 8 lat temu, pogarsza się jego stan zdrowia, w związku z czym podjął decyzję o darowiźnie całego przedsiębiorstwa, w którego skład wchodzi obecnie (po wcześniejszym ograniczeniu w latach poprzednich zakresu tej działalności, przede wszystkim ze względu właśnie na wiek i stan zdrowia) sklep z artykułami przemysłowo-budowlanymi.

Elementem majątku przedsiębiorstwa są m.in. towary handlowe, których łączna wartość wynosi stale kilkaset tysięcy złotych (wartość towarów wykazanych w spisie z natury na koniec 2025 r. wyniosła 000 000,00 zł). Ponadto, umową darowizny zostaną objęte wszystkie składniki majątkowe istotne dla stwierdzenia, że przedmiotem darowizny jest przedsiębiorstwo. Być może wyłączona z tego majątku będzie sama nieruchomość, jednak pod warunkiem zawarciu bezterminowej umowy najmu, co gwarantować będzie niezakłóconą kontynuację tej działalności przez Wnioskodawczynię. Ta okoliczność pozostaje jednak w przekonaniu Wnioskodawczyni bez znaczenia dla rozstrzygnięcia problemu poruszonego we wniosku. Dla prowadzonej działalności Wnioskodawczyni prowadzić będzie podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Uzupełnienie wniosku

Obecnie Wnioskodawczyni uzyskuje przychody wyłącznie ze stosunku pracy. Pracuje w przedsiębiorstwie, które w założeniach otrzyma w darowiźnie od ojca. Ojciec prowadzi działalność od grudnia 1990 r., obecnie jest to działalność handlowa - sklep z artykułami przemysłowo-budowlanym. Do 2025 r. opodatkowany był podatkiem dochodowym w formie tzw. podatku liniowego, na podstawie art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednak po stwierdzeniu, że zarówno w 2024 r., jak i w 2025 r. korzystniejszą formą opodatkowania byłby dla niego tzw. ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, od 2026 r. jest opodatkowany zgodnie z przepisami ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanych podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej i zamierza dopiero ją rozpocząć od momentu otrzymania darowizny przedsiębiorstwa. Wstępnie zakładany termin zawarcia umowy darowizny i rozpoczęcia działalności to grudzień 2026 r. Wnioskodawczyni zakłada, że wybierze opodatkowanie podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych, ewentualnie w formie podatku liniowego na podstawie art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ale nie jest w stanie tego obecnie ostatecznie potwierdzić, gdyż wyboru dokona na podstawie oceny wyników osiągniętych z działalności przez ojca i perspektyw rozwojowych, ponadto sytuacja ojca jest inna niż Wnioskodawczyni, gdyż oprócz zysków z działalności nie będzie osiągać innych dochodów, podczas gdy ojciec w trakcie prowadzenia działalności otrzymuje emeryturę i osiąga przychody opodatkowane ryczałtem z tzw. najmu prywatnego, zaś Wnioskodawczyni uzyskiwać będzie wyłącznie przychody z tej działalności gospodarczej. Tak czy inaczej, obie możliwe formy opodatkowania (zasady ogólne i podatek liniowy) rządzą się tymi samymi zasadami ustalania kosztów uzyskania przychodów, więc pytanie jest aktualne w obu przypadkach i stanowisko Wnioskodawczyni jest identyczne w obu przypadkach.

W przekonaniu Wnioskodawczyni przedmiotem darowizny będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego (zatem i art. 5a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), a nie zorganizowana część przedsiębiorstwa (art. 5a pkt 4 ww. ustawy). Nawet przy wyłączeniu z przedmiotu darowizny samej nieruchomości zawarta zostanie bezterminowa umowa najmu tej nieruchomości, co gwarantować będzie Wnioskodawczyni możliwość niezakłóconej kontynuacji prowadzenia działalności w niezmienionej lokalizacji, dostępie do tych samych klientów, niezmienionym kształcie i rozmiarach, w stosunku do stanu obecnego.

Przed zawarciem umowy darowizny przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni nie będzie prowadzić działalności gospodarczej. Zamierza natomiast z odpowiednim wyprzedzeniem złożyć wniosek o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, wskazując jako datę rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej dzień, w którym - w związku z otrzymaniem przedsiębiorstwa w drodze darowizny - rozpocznie faktyczne prowadzenie działalności handlowej. Wcześniejsze dokonanie wpisu do CEIDG będzie miało wyłącznie charakter organizacyjno-przygotowawczy i będzie służyło umożliwieniu dokonania wymaganych rejestracji i zgłoszeń oraz zapewnieniu ciągłości funkcjonowania przejmowanego przedsiębiorstwa od pierwszego dnia prowadzenia przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej. Do dnia wskazanego jako data rozpoczęcia działalności nie będzie prowadziła sprzedaży, świadczyła usług, ani wykonywała innych czynności stanowiących faktyczne wykonywanie działalności gospodarczej. Wśród tych czynności, które Wnioskodawczyni zamierza wykonać po zgłoszeniu do CEIDG, ale przed planowaną datą faktycznego rozpoczęcia działalności, będzie: dokonanie zgłoszenia VAT-R, założenie firmowego rachunku bankowego, podpisanie umowę z operatorem terminala płatniczego, zarejestrowanie się w KSeF, zgłoszenie w BDO, podpisanie ew. umowy z dostawcami energii, Internetu, monitoringu, odbioru odpadów.

Wnioskodawczyni umowę darowizny zamierza zawrzeć w grudniu 2026 r. Planowane przekazanie przedsiębiorstwa będzie umową darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego.

Obecnie w skład przedsiębiorstwa wchodzą:

a)    oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo (Z…..),

b)    własność nieruchomości (grunt zabudowany budynkiem sklepowym),

c)    rzeczy ruchome, w tym środki trwałe (nagrzewnica, wózek widłowy, przyczepa, prasa zaciskowa, zagęszczarka, kosiarka, pompa ciepła, instalacja fotowoltaiczna i in.), wyposażenie sklepu, sprzęt elektroniczny (notebook) i towary handlowe,

d)    wierzytelności i środki pieniężne na rachunku bankowym i w kasie,

e)    baza klientów (jako tajemnica przedsiębiorstwa),

f)     księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej,

g)    ojciec nie posiada natomiast koncesji, licencji i zezwoleń (innych niż licencje stanowiskowe dot. oprogramowania komputerowego, stosowanego wyłącznie do celów własnych), patentów i innych praw własności przemysłowej, majątkowych praw autorskich i majątkowych praw pokrewnych, nie występują też w tym przypadku związane z tą działalnością prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych (leasing, służebność, itp.).

Spośród wymienionych powyżej przedmiotem darowizny nie będzie jednak prawdopodobnie własność nieruchomości, tj. gruntu i posadowionego na nim budynku sklepowego, nie będą oczywiście również księgi i cała dokumentacja podatkowa, które ze swej istoty dotyczą osoby prowadzącej działalność i nie mogą być przedmiotem darowizny. Pozostałe ww. składniki majątkowe objęte będą umową darowizny przedsiębiorstwa.

Zamiarem Wnioskodawczyni jest kontynuowanie działalności co najmniej w takim samym zakresie, w jakim prowadzi ją obecnie ojciec, tj. bez żadnego jej ograniczania. Działalność gospodarcza będzie kontynuowana przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem darowizny.

Główne pozycje asortymentowe towarów handlowych, które będą wchodziły w skład przedsiębiorstwa:

a)    technika zamocowań (wkręty, śruby, kołki, gwoździe i in.);

b)    wyroby elektryczne (żarówki, bezpieczniki, przewody elektryczne, gniazda, wyłączniki i in.);

c)    towary ogrodnicze (nawozy, sekatory, łopaty, grabie, inne narzędzia ogrodnicze);

d)    towary dla budownictwa (cement, zaprawy, kleje i in.);

e)    towary do instalacji sanitarnych (syfony, rury kanalizacyjne, zawory, nyple, kolana, śrubunki i in.).

Ponieważ ojciec od stycznia 2026 r. rozlicza się z podatku dochodowego w formie tzw. ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, nie dokona za rok zakończenia prowadzenia działalności korekty kosztów uzyskania o wartość towarów wchodzących w skład darowanego przedsiębiorstwa, gdyż ta kategoria nie występuje w przypadku podatku zryczałtowanego. Gdyby jednak nadal pozostawał na podatku liniowym, wartość towarów handlowych wykazanych w remanencie na dzień zakończenia przez niego działalności nie mogłaby stanowić kosztów uzyskania przychodów i ww. korekta byłaby w związku z tym dokonana. Poza tym, znaczna część tych towarów została kupiona w latach poprzednich, kiedy ojciec rozliczał się w formie tzw. podatku liniowego i nie mogła być i nie była wtedy uznana za koszt uzyskania przychodów właśnie ze względu na ich wykazanie w spisie z natury na koniec każdego kolejnego roku, czyli de facto następowało przeniesienie kosztu na kolejne lata, gdyż ich wartość byłaby jednak kosztem uzyskania przychodu w chwili ich sprzedaży, zaś wartość towarów handlowych wykazanych w spisie z natury na dzień 31 grudnia 2025 r. nie weszła do kosztów uzyskania przychodów, ani w 2025 r. (właśnie ze względu na ujęcie w tym spisie z natury), ani w 2026 r. (ze względu na opodatkowanie w formie ryczałtu), zatem ponowne wyłączenie z kosztów byłoby wyłączeniem podwójnym.

Towary handlowe przekazane w ramach darowizny przedsiębiorstwa będą przez Wnioskodawczynię ujęte w remanencie początkowym. Po przekazaniu darowizny przedsiębiorstwa (a nie zorganizowanej części przedsiębiorstwa) darczyńca (ojciec) dokona wykreślenia działalności z CEIDG i będzie kontynuował jedynie prowadzenie tzw. najmu prywatnego, który stale pozostawał poza zakresem działania tego przedsiębiorstwa i nie był i nie jest w żaden sposób związany majątkowo, czy organizacyjnie z tym przedsiębiorstwem.

Pytanie

Czy wartość towarów handlowych wchodzących w skład otrzymanego w drodze darowizny przedsiębiorstwa, stanowić będzie dla Wnioskodawczyni koszt uzyskania przychodu?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Istota zagadnienia sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy obdarowany może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszty poniesione przez darczyńcę będącego przedsiębiorcą związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, które zgodnie z ustawą podlegałyby potrąceniu w okresach sprawozdawczych przypadających po dokonaniu darowizny, ale nie mogą ze względu właśnie na tę darowiznę.

Jak słusznie zauważa się w doktrynie i judykaturze, gdyby wartość darowanych towarów nie mogła być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, ani u darczyńcy (bo nie wystąpił przychód z ich sprzedaży), ani u obdarowanego (bo nie wystąpił wydatek na ich nabycie), to faktycznie opodatkowaniem objęty zostałby nie dochód rozumiany jako różnica pomiędzy przychodem i kosztami jego uzyskania, lecz przychód.

W wyroku z 9 października 2024 r. sygn. akt II FSK 84/22, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł m.in.: „(...) w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym istotnym jest, że przedmiotem darowizny jest zorganizowana część przedsiębiorstwa, pozwalająca obdarowanej kontynuowanie działalności gospodarczej. Należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 5a pkt 4 u.p.d.o.f. zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Skoro tak, to należałoby przyjąć, że obdarowany kontynuuje działalność darczyńcy. W konsekwencji, w sytuacji, gdy w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa weszły towary handlowe i surowce, to w sytuacji, gdy nie zostały one rozliczone w kosztach uzyskania przychodu, a ich rozliczenie jest możliwe u obdarowanej, to powinny takiemu rozliczeniu podlegać.”

Dodatkowo NSA zwrócił uwagę, że „zgodnie z art. 7a ust. 7 ustawy, przedsiębiorstwo w spadku może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszty poniesione przez zmarłego przedsiębiorcę związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, które zgodnie z ustawą podlegałyby potrąceniu w okresach sprawozdawczych przypadających po śmierci przedsiębiorcy. Ustawa nie zawiera wprost przepisu odnoszącego się do omawianego przypadku, jednak zdaniem składu orzekającego, nie było to konieczne ze względu na możliwość wyprowadzenia takiego wniosku z obowiązujących przepisów.”

W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny nakazał organowi podatkowemu wydanie interpretacji uznającej argumenty podatnika i potwierdzającej prawidłowość uznania wartości darowanych towarów do kosztów uzyskania przychodów. Należy podkreślić, że czym innym jest bowiem darowizna wybranych składników majątkowych, nawet przez przedsiębiorcę podmiotowi niepowiązanemu, którego działalność jest prowadzona niezależnie od działalności darczyńcy, zupełnie zaś czym innym darowizna całego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części osobie, która tę działalność będzie kontynuować i darowizna jest dokonywana właśnie wyłącznie w celu tej kontynuacji.

Podobnie wypowiedział Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, który w interpretacji indywidualnej Nr ITPB1.4511.118.2017.1.PSZ z 21 kwietnia 2017 r. stwierdził m.in.: „Zatem skoro matka Wnioskodawcy w związku z dokonaną darowizną Działu Handlowego, będzie zobowiązana do korekty kosztów uzyskania przychodów o wydatki poniesione na nabycie towarów handlowych wchodzących w skład tego ZCP, to Wnioskodawca z kolei powinien ująć ten koszt jako koszt uzyskania przychodu w swoich księgach. W przypadku odmiennej interpretacji dojdzie do podwójnego opodatkowania.”

Warto zauważyć, że dostrzegając lukę w przepisach, ustawodawca już w 2019 r. wprowadził w art. 23 ust. 9 ustawy zapis, z którego wynika, że przedsiębiorca ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny, jeżeli darczyńca dokonywał odpisów amortyzacyjnych od tych składników, czyli mimo że obdarowany nie poniósł wydatków na nabycie tych składników majątkowych. Zasada domniemania racjonalności ustawodawcy nakazuje przyjąć, że tę samą regułę należy przyjąć w stosunku do nabytych składników majątkowych niebędących środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi, w tym do towarów handlowych.

Reasumując, Wnioskodawczyni uważa, że wartość towarów handlowych nabytych w drodze darowizny przedsiębiorstwa od ojca, w sytuacji, gdy darowizna ta jest dokonywana w celu kontynuacji tej działalności, stanowić będzie u Niej koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Dlatego przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodów z danego źródła bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednak ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:

·      został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·      został właściwie udokumentowany,

·      nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Przepis art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależnia możliwość zaliczenia wydatku w ciężar kosztów uzyskania przychodów od spełnienia m.in. warunku, że wydatek ten musi zostać poniesiony przez podatnika.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795):

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Pani ojciec zamierza w grudniu 2026 r. przekazać Pani w darowiźnie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego – sklep z artykułami przemysłowo-budowlanymi. Zamierza Pani kontynuować działalność w takim samym zakresie, w jakim prowadzi ją Pani ojciec, tj. bez żadnego jej ograniczania, przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem darowizny. Wskazała Pani pozycje asortymentowe towarów handlowych, które będą wchodziły w skład przedsiębiorstwa. Wskazane towary handlowe będą ujęte w remanencie początkowym.

Pani wątpliwość dotyczy kwestii, czy wartość towarów handlowych wchodzących w skład otrzymanego w drodze darowizny przedsiębiorstwa, stanowić będzie dla Pani koszt uzyskania przychodu.

Na podstawie przedstawionego opisu sprawy i powołanych wyżej przepisów wskazuję, że skoro nabycie towarów handlowych nastąpi w drodze darowizny (nieodpłatnie), to ich wartość nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Panią pozarolniczej działalności gospodarczej, ponieważ nie zostanie spełniona jedna z przesłanek wynikająca z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wymóg poniesienia kosztu.

Według definicji „kosztu” zawartej w internetowym Słowniku języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN – pojęcie to oznacza sumę pieniędzy wydatkowaną na kupno lub opłacenie czegoś, natomiast definicja „kosztów” z tego słownika oznacza nakłady, wydatki poniesione przez przedsiębiorstwo w celu wytworzenia (nabycia) określonego produktu.

W sytuacji opisanej we wniosku nabycie towarów handlowych w drodze darowizny nie będzie miało charakteru odpłatnego, nie można więc mówić o „poniesieniu kosztu”. Z tego względu – przy tym sposobie nabycia – brak odpłatności decyduje o niemożności zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów wartości towarów.

Konkludując, wartość towarów handlowych, które otrzyma Pani w drodze darowizny przedsiębiorstwa nie będzie stanowić dla Pani kosztów uzyskania przychodów, ponieważ nie poniosła Pani wydatku na ich nabycie. Wskazane towary zostaną przez Panią otrzymane nieodpłatnie w drodze darowizny.

Zatem, Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy tylko i wyłącznie sprawy będącej przedmiotem Pani zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska nieobjęte pytaniem nie podlegały ocenie.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Wskazuję, że powołane orzeczenie sądu administracyjnego nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości kwestii poruszonych przez Panią. Nie negując tego orzeczenia, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, stwierdzam, że teza badanego rozstrzygnięcia nie ma zastosowania w tym postępowaniu.

Ponadto, odnosząc się do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej z 21 kwietnia 2017 r. Nr 0461-ITPB1.4511.118.2017.1.PSZ, wskazuję, że odmienne rozstrzygnięcia organów podatkowych dokonane nawet w analogicznych zagadnieniach nie mogą stanowić podstawy do żądania analogicznego rozstrzygnięcia sprawy wnioskodawcy, jeśli stoi temu na przeszkodzie treść przepisów prawa. W przypadku stwierdzenia rozbieżności, na organie podatkowym ciąży obowiązek podjęcia z urzędu prawem przewidzianych środków do skorygowania wadliwych rozstrzygnięć, adresowanych do innych podatników. Na podstawie art. 14e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację ogólną, interpretację indywidualną lub objaśnienia podatkowe, jeżeli stwierdzi ich nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu, zmienić ją w dowolnym czasie.

Jednocześnie informuję, że załączniki nie są przedmiotem oceny. Zwracam uwagę, że interpretacja indywidualna stanowi ocenę stanowiska wnioskodawcy dokonaną na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.