0113-KDIPT2-1.4011.593.2026.2.MZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 września 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego (przedstawiony ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

Wnioskodawca prowadzi od listopada 2018 r. jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą. Działalność polega na przygotowywaniu różnego rodzaju mediów i materiałów reklamowych, w szczególności prezentacji, reklam prasowych, folderów, ulotek oraz innych materiałów reklamowych i promocyjnych. Dochody z działalności są opodatkowane na zasadach ogólnych według skali podatkowej. Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

W działalności wykorzystywany jest samochód osobowy …, rok produkcji …, stanowiący własność Wnioskodawcy. Samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych 6 listopada 2018 r. Samochód jest wykorzystywany zarówno do celów związanych z działalnością gospodarczą, w szczególności jako środek transportu związany z wykonywaniem usług, kontaktami z klientami i realizacją zleceń.

Samochód po zakończeniu użytkowania jest na stałe przechowywany w wolnostojącym garażu znajdującym się na tej samej nieruchomości co budynek mieszkalny Wnioskodawcy. Garaż nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, i stanowi składnik majątku prywatnego. Pod adresem nieruchomości zarejestrowana jest działalność gospodarcza Wnioskodawcy. Garaż ma powierzchnię około 28 m². Oprócz samochodu przechowywane są w nim dwa rowery elektryczne leasingowane na działalność gospodarczą. Rowery są używane zamiennie z samochodem jako środek transportu związany z działalnością, ale są również wykorzystywane prywatnie. W garażu nie są przechowywane żadne inne przedmioty. Podstawową funkcją garażu jest zabezpieczenie samochodu oraz rowerów przed kradzieżą, uszkodzeniem i niekorzystnym wpływem warunków atmosferycznych.

Dotychczasowa brama garażowa została skonstruowana metodą chałupniczą przez poprzedniego właściciela nieruchomości i była użytkowana przez Wnioskodawcę przez około dziewięć lat. Brama jest wyeksploatowana i wymaga użycia znacznej siły podczas otwierania i zamykania. Problem nasila się szczególnie w okresie zimowym, gdy brama opada i ulega blokowaniu. Wnioskodawca w roku poprzedzającym złożenie wniosku przebył zawał serca i zgodnie z zaleceniami lekarskimi powinien unikać znacznych obciążeń fizycznych. Okoliczność ta była dodatkowym czynnikiem przemawiającym za wymianą bramy. Zasadniczym celem wymiany jest jednak przywrócenie pełnej sprawności technicznej bramy oraz zapewnienie właściwego zabezpieczenia samochodu stanowiącego środek trwały i rowerów leasingowanych na działalność. Wymiana bramy nie wiąże się z rozbudową ani zmianą przeznaczenia garażu. Ma charakter odtworzeniowy i służy przywróceniu prawidłowego stanu technicznego oraz funkcjonalności garażu. Nowa brama została już zamówiona i został zapłacony zadatek, lecz nie została jeszcze dostarczona ani zamontowana. Montaż ma nastąpić w przybliżeniu w połowie września 2026 r. Wydatek nie został dotychczas zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Samo wpłacenie zadatku nie jest objęte pytaniem jako odrębny koszt podatkowy.

Planowany wydatek obejmuje zakup bramy garażowej, zakup napędu, zakup materiałów i elementów niezbędnych do zamontowania oraz prawidłowego działania bramy, transport, a także usługę montażu bramy i napędu. Przedmiotem wniosku nie jest koszt demontażu starej bramy. Wydatek zostanie właściwie udokumentowany. Cała powierzchnia garażu jest przeznaczona do przechowywania i zabezpieczania samochodu oraz dwóch rowerów elektrycznych. Nie ma w nim wydzielonej części przeznaczonej na cele mieszkaniowe, rekreacyjne, przechowywanie innych prywatnych przedmiotów, ani na inne cele. Z punktu widzenia sposobu zagospodarowania powierzchni garażu Wnioskodawca przyjmuje, że 100% powierzchni służy przechowywaniu i zabezpieczaniu składników wykorzystywanych w działalności, a 0% powierzchni jest przeznaczone na odrębne cele prywatne. Prywatne używanie samochodu i rowerów odbywa się poza garażem i nie powoduje powstania dającej się wydzielić prywatnej części powierzchni garażu. Garaż niezależnie od charakteru konkretnego przejazdu pełni tę samą funkcję ochronną. Z tego względu Wnioskodawca nie ustala proporcji na podstawie liczby lub czasu trwania przejazdów i zamierza zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów 100% opisanego wydatku.

Pytanie (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

Czy opisane wydatki na zakup nowej bramy garażowej, napędu, materiałów i elementów montażowych, transport oraz montaż mogą zostać w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie (przedstawione ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na zakup bramy garażowej, napędu, materiałów i elementów montażowych, transport oraz montaż mogą zostać w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z tym przepisem, kosztami uzyskania przychodów są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia ich źródła, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Wydatek pozostaje w rzeczywistym związku z działalnością gospodarczą. Sprawna brama zabezpiecza samochód stanowiący środek trwały oraz dwa rowery elektryczne leasingowane na działalność. Pojazdy te są wykorzystywane przy wykonywaniu usług, kontaktach z klientami i realizacji zleceń. Wymiana zużytej bramy przywraca funkcjonalność garażu oraz chroni pojazdy przed kradzieżą, uszkodzeniem i wpływem warunków atmosferycznych, służąc tym samym zabezpieczeniu źródła przychodów. Cała powierzchnia garażu służy przechowywaniu tych pojazdów. Nie są w nim przechowywane inne przedmioty ani nie ma części przeznaczonej na odrębne cele prywatne. Prywatne używanie samochodu i rowerów nie zmienia sposobu zagospodarowania garażu, ani ochronnej funkcji bramy.

Wydatek nie stanowi kosztu używania samochodu osobowego, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ dotyczy elementu garażu, a nie eksploatacji samochodu. Nie należy również do innych wydatków wyłączonych z kosztów na podstawie art. 23 ust. 1 ww. ustawy.

Fakt, że garaż pozostaje w majątku prywatnym i nie został ujęty w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyklucza rozpoznania kosztu, jeżeli istnieje jego obiektywny związek z działalnością. W konsekwencji, cały prawidłowo udokumentowany wydatek może zostać ujęty w KPiR, jako koszt uzyskania przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z wyżej wymienionego przepisu.

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z tytułu działalności gospodarczej podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23, i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Kosztami podatkowymi są zarówno koszty, które pozostają w bezpośrednim związku
przyczynowo-skutkowym z przychodami podatkowymi, jak również koszty pośrednie, których powiązanie z konkretnym przychodem nie jest możliwe, jednak dla prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa poniesienie ich jest uzasadnione.

Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, to wydatek musi:

·         być poniesiony przez podatnika,

·         być poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

·         pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·         być definitywny (rzeczywisty), czyli wartość poniesionego wydatku nie może zostać podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·         zostać właściwie udokumentowany,

·         nie być wymieniony w katalogu kosztów określonych w art. 23 ust. 1 ustawy.

Dla stwierdzenia, czy poniesione wydatki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej istotne jest ustalenie, czy wydatki te potrzebne są w prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą działalnością.

Zatem, za uzasadnione racjonalnie i gospodarczo koszty, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła, jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy takie wydatki, które pozwolą podatnikowi efektywnie wykonywać swoje obowiązki w prowadzeniu działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan od listopada 2018 r. jednoosobową działalność gospodarczą, która polega na przygotowywaniu różnego rodzaju mediów i materiałów reklamowych, w szczególności prezentacji, reklam prasowych, folderów, ulotek oraz innych materiałów reklamowych i promocyjnych. Dochody z działalności są opodatkowane na zasadach ogólnych według skali podatkowej. W działalności wykorzystywany jest samochód osobowy, stanowiący Pana własność - został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych 6 listopada 2018 r. Samochód jest wykorzystywany zarówno do celów związanych z działalnością gospodarczą, jak i do celów prywatnych. Samochód po zakończeniu użytkowania jest na stałe przechowywany w wolnostojącym garażu znajdującym się na tej samej nieruchomości, co Pana budynek mieszkalny. Garaż nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, i stanowi składnik majątku prywatnego. Pod adresem nieruchomości zarejestrowana jest Pana działalność gospodarcza. Garaż ma powierzchnię około 28 m². Oprócz samochodu przechowywane są w nim dwa rowery elektryczne leasingowane na działalność gospodarczą. Rowery są używane zamiennie z samochodem jako środek transportu związany z działalnością, ale są również wykorzystywane prywatnie. W garażu nie są przechowywane żadne inne przedmioty. Podstawową funkcją garażu jest zabezpieczenie samochodu oraz rowerów przed kradzieżą, uszkodzeniem i niekorzystnym wpływem warunków atmosferycznych. Dotychczasowa brama garażowa została skonstruowana metodą chałupniczą przez poprzedniego właściciela nieruchomości i była użytkowana przez Pana przez około dziewięć lat. Brama jest wyeksploatowana i wymaga użycia znacznej siły podczas otwierania i zamykania. Problem nasila się szczególnie w okresie zimowym, gdy brama opada i ulega blokowaniu. W roku poprzedzającym złożenie wniosku przebył Pan zawał serca i zgodnie z zaleceniami lekarskimi powinien unikać znacznych obciążeń fizycznych. Okoliczność ta była dodatkowym czynnikiem przemawiającym za wymianą bramy. Zasadniczym celem wymiany jest jednak przywrócenie pełnej sprawności technicznej bramy oraz zapewnienie właściwego zabezpieczenia samochodu stanowiącego środek trwały i rowerów leasingowanych na działalność. Wymiana bramy nie wiąże się z rozbudową, ani zmianą przeznaczenia garażu. Ma charakter odtworzeniowy i służy przywróceniu prawidłowego stanu technicznego oraz funkcjonalności garażu. Montaż bramy ma nastąpić w przybliżeniu w połowie września 2026 r. Wydatek nie został dotychczas zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Cała powierzchnia garażu jest przeznaczona do przechowywania i zabezpieczania samochodu oraz dwóch rowerów elektrycznych. Nie ma w nim wydzielonej części przeznaczonej na cele mieszkaniowe, rekreacyjne, przechowywanie innych prywatnych przedmiotów, ani na inne cele. Z punktu widzenia sposobu zagospodarowania powierzchni garażu przyjmuje Pan, że 100% powierzchni służy przechowywaniu i zabezpieczaniu składników wykorzystywanych w działalności, a 0% powierzchni jest przeznaczone na odrębne cele prywatne. Prywatne używanie samochodu i rowerów odbywa się poza garażem i nie powoduje powstania dającej się wydzielić prywatnej części powierzchni garażu. Garaż niezależnie od charakteru konkretnego przejazdu pełni tę samą funkcję ochronną. Z tego względu nie ustala Pan proporcji na podstawie liczby lub czasu trwania przejazdów i zamierza zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów 100% opisanego wydatku.

Odnosząc się zatem do kosztów poniesionych na zakup nowej bramy garażowej, napędu, materiałów i elementów montażowych, transport oraz montaż wskazać należy, że rozstrzygające znaczenie ma charakter prac wykonanych w obiekcie. O tym, czy poniesione nakłady stanowią wydatki na remont, bezpośrednio zaliczane do kosztów uzyskania przychodów decyduje zakres przeprowadzonych robót. Przy czym, przy ocenie wydatków - czy są to wydatki na remont - należy brać pod uwagę zmieniającą się rzeczywistość gospodarczą i postęp techniczny, mające wpływ na sposób i środki realizowania robót tym pojęciem objętych.

Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji remontu, dlatego też zasadne jest w tym przypadku odwołanie się do definicji sformułowanej w innych aktach prawnych, a w szczególności w przepisach prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.):

Istotą remontu są zatem wszystkie działania przywracające pierwotny stan techniczny i użytkowy obiektu, w tym również polegające na wymianie zużytych składników technicznych następujące w toku eksploatacji obiektu i będące wynikiem tej eksploatacji, niezwiększające jego wartości początkowej. Podkreślenia wymaga fakt, że przy remoncie mogą być stosowane materiały odpowiadające aktualnym standardom technologicznym. Remont następuje w toku eksploatacji obiektu przez podatnika i jest wynikiem tej eksploatacji (zużycia). Wymiana zużytych elementów na nowe ma charakter odtworzeniowy, przywracający jedynie jego pierwotną wartość użytkową i niezmieniający jego charakteru.

Tym samym, prace mające na celu przywrócenie stanu technicznego obiektu, będące rodzajem naprawy, wymiany zużytych elementów z uwzględnieniem postępu technicznego, można traktować jako prace remontowe.

Zwracam uwagę, że wydatki o charakterze remontowym polegające na odtworzeniu stanu pierwotnego nieruchomości mogą zostać zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów.

Zatem, poniesione wydatki na roboty budowlane takie jak: zakup nowej bramy garażowej, zakup napędu, materiałów i elementów montażowych, transport oraz montaż, mają charakter odtworzeniowy, przywracający jedynie pierwotną zdolność użytkową tego garażu (remont) – co uprawnia do zaliczenia ich w całości do kosztów uzyskania przychodów, bez względu na wielkość tych wydatków.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane wyżej przepisy prawne wskazać należy, że skoro, jak wskazał Pan we wniosku wymiana bramy garażowej nie wiąże się z rozbudową, ani zmianą przeznaczenia garażu - ma charakter odtworzeniowy i służy przywróceniu prawidłowego stanu technicznego oraz funkcjonalności garażu - to wydatki na zakup nowej bramy garażowej, napędu, materiałów i elementów montażowych, transport oraz montaż mogą zostać zakwalifikowane w pełnej wysokości (100%) bezpośrednio w koszty uzyskania przychodów w prowadzonej działalności, stosownie do postanowień art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie podkreślić należy, że ciężar prawidłowego udokumentowania kosztu, jak i wykazania związku przyczynowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a uzyskaniem przychodu spoczywa na podatniku. Podatnik bowiem musi wykazać, że poniósł koszt celowy i zasadny z punktu widzenia prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

Zaznaczyć przy tym należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Mając bowiem na uwadze, że jeśli garaż, o którym mowa we wniosku:

·         stanowi Pana własność lub współwłasność,

·         jest kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,

·         jest/będzie używany dłużej niż rok,

·         jest wykorzystywany przez Pana na potrzeby związane z prowadzoną przez Niego działalnością gospodarczą.

istnieje obowiązek ujęcia go w ewidencji środków trwałych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia wtoku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy tylko i wyłącznie sprawy będącej przedmiotem Pana zapytania. Inne kwestie zawarte w opisie sprawy i w stanowisku nie podlegały ocenie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.