0113-KDIPT2-1.4011.435.2026.2.MAP
Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży wskazanej we wniosku nieruchomości. Uzupełnił go Pan pismem z 1 czerwca 2026 r. (wpływ 1 czerwca 2026 r.) oraz w odpowiedzi na wezwanie pismem z 30 czerwca 2026 r. (wpływ 30 czerwca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
25 lutego 1998 r. aktem notarialnym numer rep. …, pięć osób fizycznych, w tym Wnioskodawca, nabyło nieruchomość położoną w Polsce. Nabycie nastąpiło do współwłasności tych osób fizycznych. W chwili nabycia nieruchomości znajdowały się już na niej budynki/budowle. Budynki te nie zostały wybudowane przez nabywców po zakupie nieruchomości, lecz istniały już w dacie jej nabycia. W akcie notarialnym, ani nigdy później nie deklarowano nabycia nieruchomości na potrzeby Spółki cywilnej, ani działalności gospodarczej. Wnioskodawca od chwili nabycia nieruchomości posiadał taki sam udział we współwłasności nieruchomości. Wystąpienie jednego ze wspólników ze Spółki cywilnej oraz śmierć jednego z pozostałych wspólników/współwłaścicieli nie spowodowały zwiększenia ani zmniejszenia udziału Wnioskodawcy w nieruchomości. Osoby, które nabyły nieruchomość, prowadziły wspólnie działalność gospodarczą w formie Spółki cywilnej. Nieruchomość była w części wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej prowadzonej w ramach tej Spółki cywilnej. W pozostałym zakresie nieruchomość nie była wykorzystywana w tej działalności. Nieruchomość nigdy nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych ani wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej dla działalności gospodarczej wspólników Spółki cywilnej. Od nieruchomości nie były dokonywane odpisy amortyzacyjne jako od środka trwałego ujętego w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. W trakcie posiadania nieruchomości doszło do zmian osobowych w Spółce cywilnej oraz po stronie współwłaścicieli nieruchomości. Jeden ze wspólników Spółki cywilnej wystąpił ze spółki. Następnie jeden z pozostałych wspólników/współwłaścicieli zmarł. Pomimo tych zdarzeń udział Wnioskodawcy we współwłasności nieruchomości pozostawał niezmienny od dnia jej nabycia. Część nieruchomości była traktowana dla celów podatku od nieruchomości jako związana z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Z wyciągu z decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości wynika, że dla celów tego podatku wyróżniono m.in.:
· budowle związane z działalnością gospodarczą - wartość 105 856,10 zł,
· budynki pod działalność gospodarczą - powierzchnia 1 430,00 m2,
· grunty pod działalność gospodarczą - powierzchnia 4 180,00 m2,
· grunty pozostałe powierzchnia 4 122,00 m2.
Z decyzji wynika również, że podatek od nieruchomości został ustalony według stawek właściwych dla poszczególnych kategorii przedmiotów opodatkowania, w tym odrębnie dla części związanej z działalnością gospodarczą oraz dla gruntów pozostałych. Wnioskodawca wskazuje, że zakwalifikowanie części nieruchomości jako związanej z działalnością gospodarczą dla celów podatku od nieruchomości wynikało z faktycznego częściowego wykorzystywania nieruchomości w działalności gospodarczej prowadzonej w formie Spółki cywilnej. Jednocześnie, mimo częściowego wykorzystywania nieruchomości w działalności gospodarczej, nieruchomość nie była ujmowana jako środek trwały w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Nigdy nie doszło do aportu nieruchomości do Spółki cywilnej. Nieruchomość była użyczona i współwłaściciele nie pobierali czynszu od Spółki cywilnej. Nieruchomość została następnie sprzedana.
W związku ze sprzedażą nieruchomości Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy odpłatne zbycie przypadającego na Niego udziału w nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w szczególności, czy przychód ze sprzedaży należy kwalifikować jako przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawy o PIT”), czy jako przychód z działalności gospodarczej, z uwagi na częściowe wykorzystywanie nieruchomości w działalności Spółki cywilnej.
Uzupełnienie
a) Od kiedy prowadzi Pan pozarolniczą działalność w formie Spółki cywilnej?
Odpowiedź: Od 3 sierpnia 1995 r.
b) Jaką formę opodatkowania przychodów uzyskiwanych w ramach Spółki cywilnej Pan wybrał?
Odpowiedź: Podatek liniowy.
c) Jakie konkretnie budynki i budowle były wykorzystywane w działalności gospodarczej Spółki cywilnej? Należy opisać powyższą kwestię wskazując jakie to były grunty, budynki i budowle.
Odpowiedź: Z wyciągu z decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości wynika, że dla celów tego podatku wyróżniono m.in.:
· budowle związane z działalnością gospodarczą - wartość 105 856,10 zł,
· budynki pod działalność gospodarczą - powierzchnia 1 430,00 m2,
· grunty pod działalność gospodarczą - powierzchnia 4 180,00 m2,
· grunty pozostałe - powierzchnia 4 122,00 m2.
Od samego początku używania nieruchomości na podstawie użyczenia, do działalności gospodarczej używano 4 180 m2 działki zabudowanej budynkiem - hala produkcyjna o powierzchni 1 541 m2, a także budowle, tj. ogrodzenia, instalacji wodociągowej i deszczowej. Pozostałe grunty 4 122 m2 nigdy nie używano w działalności, tak jak posadowione na nich wiaty.
d) Pod jakimi symbolami zgodnie z rozporządzenia Rady Ministrów z 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) – (Dz. U. z 1999 r. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) sklasyfikowano stanowiące przedmiot wniosku budynki i budowle?
Odpowiedź: Podatnik jako właściciel części nieruchomości nigdy nie wprowadzał nieruchomości do ewidencji środków trwałych i nigdy też nie był zobowiązany do kwalifikacji budynków. Jeżeli jednak konieczne jest zakwalifikowanie budynków wg PKOB, to uznać należy, że budynki należałoby zakwalifikować do 125 PKOB, jako budynki przeznaczone na produkcję, warsztaty, magazyny - tj. budynki przemysłowe i magazynowe.
Jeśli chodzi o budowle to były wśród nich:
· ogrodzenie - 2420 PKOB,
· instalacje wodociągowe - 2222 PKOB,
· instalacja deszczówki - 2223 PKOB.
e) W jakim celu nabyto wskazaną we wniosku nieruchomość?
Odpowiedź: Nieruchomość nabyto w celu inwestycyjnym, w tym możliwości prowadzenia działalności gospodarczej.
f) Kiedy i na jaki okres została zawarta umowa użyczenia nieruchomości Spółce cywilnej? Jaką formę miała powyższa umowa (pisemną/ustną)?
Odpowiedź: Nieruchomość była użytkowana przez Spółkę cywilną od 1998 r., na podstawie ustnej umowy użyczenia zawartej na czas nieokreślony.
g) W jakim okresie (od kiedy – do kiedy) nieruchomość była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej w formie Spółki cywilnej.
Odpowiedź: Od 1998 r. do chwili obecnej. Zakup miał miejsce rok wcześniej w 1997 r.
h) Kiedy sprzedano wskazaną we wniosku nieruchomość?
Odpowiedź: 27 marca 2026 r.
i) Jaki udział w nieruchomości oraz zyskach Spółki Panu przysługuje?
Odpowiedź: 1/4 części nieruchomości oraz 1/4 udziału w Spółce.
j) Czy przedmiotem wniosku jest sprzedaż przez Pana posiadanego udziału w nieruchomości
Odpowiedź: Tak, przedmiotem jest sprzedaż udziału wynoszącego 1/4 części.
Pytania
Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że odpłatne zbycie udziału w nieruchomości nabytej w dniu 25 lutego 1998 r., która była częściowo wykorzystywana w działalności gospodarczej Spółki cywilnej, ale nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie przypadającego na Niego udziału w nieruchomości nabytej 25 lutego 1998 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż udziału w nieruchomości należy kwalifikować do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT, tj. odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części albo udziału w nieruchomości, a nie do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Ponieważ od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, tj. od końca 1998 r., upłynęło ponad pięć lat, sprzedaż udziału w nieruchomości nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów zwolnionych od podatku oraz dochodów, od których zaniechano poboru podatku.
Jednym ze źródeł przychodów jest, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT, odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie:
· nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, oraz
· zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Przepis ten formułuje zasadę, zgodnie z którą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, dokonane po upływie pięciu lat liczonych od końca roku nabycia, nie stanowi źródła przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.
Takie rozumienie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT jest konsekwentnie prezentowane w aktualnych interpretacjach indywidualnych. Przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 8 października 2025 r. Nr 0115-KDIT3.4011.646.2025.2.PS, wskazał, że sprzedaż nieruchomości po upływie pięciu lat od nabycia nie powoduje powstania przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
W analizowanym stanie faktycznym, Wnioskodawca nabył udział w nieruchomości 25 lutego 1998 r. Od chwili nabycia posiadał ten sam udział we współwłasności nieruchomości. Wystąpienie jednego ze wspólników ze Spółki cywilnej oraz śmierć jednego ze wspólników/współwłaścicieli nie spowodowały zwiększenia ani zmniejszenia udziału Wnioskodawcy w nieruchomości. Dla Wnioskodawcy datą nabycia udziału w nieruchomości pozostaje zatem dzień 25 lutego 1998 r. Oznacza to, że pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT, upłynął z końcem 2003 r. W konsekwencji, sprzedaż udziału w nieruchomości dokonana po tej dacie nie powinna generować przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości.
Odrębnym źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.
Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o PIT, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą.
Z kolei, zgodnie z art. 22a ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność albo współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, jeżeli przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok i są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub podobnej umowy.
Natomiast art. 22c pkt 1 ustawy o PIT stanowi, że amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.
Dodatkowo, zgodnie z art. 22d ust. 2 ustawy o PIT, składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z określonymi wyjątkami, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania.
Wnioskodawca podkreśla jednak, że w przedmiotowej sprawie, nieruchomość:
· została nabyta przez pięć osób fizycznych do współwłasności,
· była tylko częściowo wykorzystywana w działalności gospodarczej prowadzonej w formie Spółki cywilnej,
· nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
· właścicielem nieruchomości były osoby fizyczne, a nie Spółka cywilna (własność ułamkowa, a nie łączna), gdyż nie dokonano aportu nieruchomości do Spółki cywilnej,
· nie była amortyzowana jako środek trwały,
· nie była przedmiotem działalności handlowej polegającej na obrocie nieruchomościami,
· została sprzedana po upływie ponad 25 lat od nabycia.
Częściowe wykorzystywanie nieruchomości w działalności gospodarczej Spółki cywilnej nie przesądza samo w sobie, że sprzedaż udziału w nieruchomości nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej. Nieruchomość była składnikiem majątku współwłaścicieli, a nie towarem handlowym przeznaczonym do dalszej odsprzedaży. Sprzedaż miała charakter rozporządzenia długo posiadanym majątkiem, a nie czynności dokonywanej w ramach zorganizowanej i ciągłej działalności zarobkowej.
Spółka cywilna nie jest odrębną od wspólników osobą prawną. Dla celów PIT podatnikami są wspólnicy, a nie sama Spółka cywilna. W analizowanej sprawie istotne jest, że Wnioskodawca posiadał udział w nieruchomości od 1998 r. i udział ten nie uległ zmianie.
W interpretacji indywidualnej z 8 października 2025 r. Nr 0115- KDIT3.4011.646.2025.2.PS, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej rozpatrywał stan faktyczny dotyczący nieruchomości wykorzystywanej w związku ze spółką cywilną, w którym nieruchomość pozostała we władaniu dotychczasowych współwłaścicieli, a nie doszło do skutecznego przeniesienia jej własności do spółki cywilnej. Organ wskazał, że odpłatne zbycie nieruchomości nie będzie generowało przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o PIT, lecz należy je kwalifikować do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT; wobec upływu pięciu lat sprzedaż nie powodowała zobowiązania w PIT.
Analogicznie, w przedmiotowej sprawie nieruchomość została nabyta przez osoby fizyczne do współwłasności, a Wnioskodawca od początku posiadał ten sam udział w nieruchomości. Sam fakt, że część nieruchomości była wykorzystywana w działalności prowadzonej w formie Spółki cywilnej i że dla celów podatku od nieruchomości część budynków, budowli i gruntów kwalifikowano jako związane z działalnością gospodarczą, nie powinien automatycznie przesądzać o kwalifikacji przychodu ze sprzedaży jako przychodu z działalności gospodarczej.
Z wyciągu z decyzji podatkowej wynika, że dla celów podatku od nieruchomości wyróżniono m.in.: budowle związane z działalnością gospodarczą o wartości 105 856,10 zł, budynki pod działalność gospodarczą o powierzchni 1 430 m2, grunty pod działalność gospodarczą o powierzchni 4 180 m2 oraz grunty pozostałe o powierzchni 4 122 m2.Kwalifikacja dla celów podatku od nieruchomości opiera się na odrębnych przesłankach i nie rozstrzyga automatycznie o źródle przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych. W podatku dochodowym kluczowe znaczenie ma to, czy sprzedaż następuje w wykonaniu działalności gospodarczej albo czy przychód mieści się w szczególnej regulacji art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT.
Dodatkowo należy wskazać, że nieruchomość nie została wniesiona jako wkład do Spółki cywilnej i nie stała się składnikiem majątku wspólnego wspólników objętego wspólnością łączną. Pozostawała ona przedmiotem współwłasności ułamkowej osób fizycznych, w tym Wnioskodawcy. Ma to istotne znaczenie, ponieważ w przypadku spółki cywilnej samo faktyczne wykorzystywanie nieruchomości w działalności gospodarczej nie jest wystarczające do uznania jej za środek trwały spółki cywilnej (por. pismo z dnia 7 listopada 2024 r. Nr 0115-KDIT3.4011.774.2024.1.JS).
Jak wynika z poglądów prezentowanych w orzecznictwie i piśmiennictwie, dana rzecz może być środkiem trwałym w spółce cywilnej tylko wtedy, gdy wchodzi w skład majątku wspólników jako ich majątek wspólny związany ze spółką, a więc objęty wspólnością łączną, nie zaś wyłącznie zwykłą współwłasnością ułamkową.
W uchwale NSA z 5 listopada 2001 r. sygn. FPS 6/2001, wskazano, że nie jest dopuszczalne zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów działalności prowadzonej w formie spółki cywilnej odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, których współwłaścicielami w częściach ułamkowych są wspólnicy tej spółki, jeżeli środki te nie zostały wniesione jako wkład do spółki.
Analogiczny pogląd wyrażono w wyroku NSA z 20 września 2002 r., sygn. akt III SA 306/2001.
Skoro zatem nieruchomość nie została wniesiona do Spółki cywilnej, nie została ujęta w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i nie była amortyzowana, to jej sprzedaż powinna być oceniana jako rozporządzenie udziałem w nieruchomości należącym do majątku prywatnego Wnioskodawcy, a nie jako odpłatne zbycie składnika majątku związanego z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o PIT.
Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, przez działalność gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą rozumie się działalność zarobkową, prowadzoną we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły.
Sprzedaż udziału w nieruchomości przez Wnioskodawcę nie spełnia tych cech. Nie jest to element zorganizowanego i ciągłego obrotu nieruchomościami. Wnioskodawca nie nabył udziału w nieruchomości w celu jego odsprzedaży, lecz posiadał go od 1998 r. Sprzedaż stanowiła realizację uprawnień właścicielskich wobec majątku posiadanego przez wiele lat.
W interpretacji z 8 października 2025 r. Nr 0115-KDIT3.4011.646.2025.2.PS, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że o działalności gospodarczej świadczy stały zamiar wykonywania powtarzalnych działań w celu osiągnięcia zarobku, natomiast wyprzedaż własnego majątku posiadanego przez długi czas nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT.
Z tego względu sprzedaż udziału w nieruchomości powinna zostać uznana za odpłatne zbycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT, dokonane poza działalnością gospodarczą.
Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:
· udział w nieruchomości został nabyty przez Wnioskodawcę w dniu 25 lutego 1998 r.;
· od końca roku nabycia, tj. od końca 1998 r., upłynął pięcioletni termin wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT;
· sprzedaż udziału w nieruchomości nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej;
· częściowe wykorzystywanie nieruchomości w działalności Spółki cywilnej nie przesądza automatycznie o powstaniu przychodu z działalności gospodarczej;
· nieruchomość nigdy nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i nie była amortyzowana;
· sprzedaż udziału w nieruchomości stanowi rozporządzenie majątkiem posiadanym od wielu lat.
W konsekwencji, sprzedaż udziału w nieruchomości nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie, kwota uzyskana z tego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Odrębnym źródłem przychodów jest wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy pozarolnicza działalność gospodarcza.
Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Jak wynika z Pana wniosku 25 lutego 1998 r. pięć osób fizycznych, w tym Pan, nabyło nieruchomość położoną w Polsce. Nabycie nastąpiło do współwłasności tych osób fizycznych. W chwili nabycia nieruchomości znajdowały się już na niej budynki/budowle. Budynki te nie zostały wybudowane przez nabywców po zakupie nieruchomości, lecz istniały już w dacie jej nabycia. W akcie notarialnym, ani nigdy później nie deklarowano nabycia nieruchomości na potrzeby Spółki cywilnej, ani działalności gospodarczej. Od chwili nabycia nieruchomości posiadał Pan taki sam udział we współwłasności nieruchomości. Osoby, które nabyły nieruchomość, prowadziły wspólnie działalność gospodarczą w formie Spółki cywilnej. Działalność w formie Spółki cywilnej prowadzi Pan od 3 sierpnia 1995 r. Korzysta Pan z opodatkowania w formie podatku liniowego. Nieruchomość była w części wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej prowadzonej w ramach tej Spółki cywilnej. W pozostałym zakresie nieruchomość nie była wykorzystywana w tej działalności. Nieruchomość nigdy nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych ani wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej dla działalności gospodarczej wspólników Spółki cywilnej. Od nieruchomości nie były dokonywane odpisy amortyzacyjne jako od środka trwałego ujętego w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Nigdy nie doszło do aportu nieruchomości do Spółki cywilnej. Nieruchomość była użyczona i współwłaściciele nie pobierali czynszu od Spółki cywilnej. Nieruchomość była użytkowana przez Spółkę cywilną od 1998 r., na podstawie ustnej umowy użyczenia zawartej na czas nieokreślony. Nieruchomość została następnie sprzedana 27 marca 2026 r. Przedmiotem wniosku jest sprzedaż przez Pana posiadanego udziału w nieruchomości wynoszącego 1/4 część nieruchomości.
Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:
a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł,
c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
- wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
W myśl art. 22 ust. 8 tej ustawy:
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a – 22o, z uwzględnieniem art. 23.
Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
3. inne przedmioty
– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Art. 22c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
Stosownie natomiast do art. 22d ust. 2 cytowanej ustawy:
Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.
W świetle powyższego, zaliczenie przychodu ze sprzedaży składnika majątku wykorzystywanego w prowadzonej działalności do przychodów z działalności gospodarczej jest możliwe, jeśli spełnione zostaną łącznie następujące warunki:
· składnik majątku wykorzystywano dla celów prowadzonej działalności gospodarczej,
· składnik ten stanowi/stanowił środek trwały w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
· składnik majątku podlegał ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają przy tym możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ani też dokonywania jego amortyzacji (zwłaszcza, że część środków trwałych objęta jest ustawowym wyłączeniem z amortyzacji podatkowej).
Jak już wyżej wskazano przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z dwóch odrębnych źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej lub ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Decydujące znaczenie dla kwalifikacji przychodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości do właściwego źródła ma fakt wykorzystywania tej nieruchomości do celów prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz charakter tej nieruchomości.
Zgodnie z art. 860 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795):
Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów.
Stosownie do art. 861 § 1 Kodeksu cywilnego:
Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług.
Natomiast w myśl art. 862 tej ustawy:
Jeżeli wspólnik zobowiązał się wnieść do spółki własność rzeczy, do wykonania tego zobowiązania, jak również do odpowiedzialności z tytułu rękojmi oraz do niebezpieczeństwa utraty lub uszkodzenia rzeczy stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży. Jeżeli rzeczy mają być wniesione tylko do używania, stosuje się odpowiednio w powyższym zakresie przepisy o najmie.
Zgodnie z art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
W myśl art. 158 cytowanej ustawy:
Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione.
Z powyższych przepisów wynika, że spółka cywilna jest umową zawartą przez wspólników w celu dążenia do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego.
Właścicielami majątku wykorzystywanego w prowadzonej w formie spółki cywilnej pozarolniczej działalności gospodarczej są wspólnicy tej spółki w ramach współwłasności łącznej wspólników spółki cywilnej, a nie spółka. Jeżeli wspólnik spółki cywilnej jest właścicielem składnika majątku poza spółką, to może wnieść do spółki cywilnej prawo własności lub prawo do używania tego składnika.
W przypadku wniesienia do spółki cywilnej wkładu w postaci składnika majątku stanowiącego wyłączną własność wspólnika, z chwilą wniesienia do spółki ta wyłączna własność przekształca się we współwłasność łączną wspólników spółki cywilnej. Przy czym skuteczne wniesienie do spółki cywilnej nieruchomości/użytkowania wieczystego wymaga zachowania dla tej czynności formy aktu notarialnego.
Natomiast w przypadku wniesienia do spółki jedynie prawa do używania składnika majątku, jego właścicielem nadal pozostaje wyłącznie wspólnik wnoszący wkład.
W konsekwencji, należy zatem również stwierdzić, że odpłatne zbycie posiadanego przez Pana udziału w nieruchomości nie generowało przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w związku z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) tej ustawy.
Zatem sprzedaż posiadanego przez Pana udziału w nieruchomości należy kwalifikować do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy.
Biorąc pod uwagę treść art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzić należy, że skoro od nabycia przez Pana udziału we wskazanej we wniosku nieruchomości upłynął pięcioletni okres, o którym mowa w ww. przepisie, odpłatne zbycie nie spowodowało powstania zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Interpretacja ta, z uwagi na indywidualny charakter dotyczy tylko Pana, nie ma zastosowania dla pozostałych współwłaścicieli nieruchomości.
W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji i wyroków należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące w sprawie będącej przedmiotem Pana wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów