0113-KDIPT2-1.4011.431.2026.3.HJ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 22 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków podatkowych związanych z systemem kaucyjnym oraz podatku od towarów i usług. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 czerwca 2026 r. (wpływ 29 czerwca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w postaci sklepu spożywczego. W ramach prowadzonej działalności uczestniczy w systemie kaucyjnym funkcjonującym na podstawie ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. Wnioskodawczyni współpracuje z podmiotem reprezentującym (operatorem systemu kaucyjnego), a rozliczenia z operatorem odbywają się na podstawie not rozliczeniowych.

Z dniem 1 października 2025 r. weszły w życie przepisy dotyczące systemu kaucyjnego obejmującego m.in. butelki PET, puszki metalowe oraz butelki szklane wielokrotnego użytku. Zgodnie z obowiązującymi przepisami pobór i zwrot kaucji pozostają poza zakresem opodatkowania VAT, a sama kaucja ma charakter zwrotny.

Od około dwóch miesięcy, Wnioskodawczyni prowadzi akcję charytatywną polegającą na tym, że klienci sklepu oraz inne osoby pozostawiają opakowania objęte systemem kaucyjnym bez pobierania należnej im kaucji. Opakowania te są następnie przyjmowane przez sklep w ramach uczestnictwa w systemie kaucyjnym, a środki odpowiadające wartości tych opakowań są przekazywane przez operatora systemu kaucyjnego na rzecz działalności gospodarczej Wnioskodawczyni jako podmiotu uczestniczącego w systemie.

Całość środków uzyskanych z tego tytułu Wnioskodawczyni przekazuje następnie na rachunek fundacji prowadzącej zbiórkę na leczenie konkretnego dziecka. Fundacja posiada wiedzę o prowadzonej akcji i akceptuje taki sposób przekazywania środków. Środki te nie są przeznaczane na potrzeby prywatne Wnioskodawczyni, ani na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wnioskodawczyni nie osiąga z tego tytułu ekonomicznego przysporzenia majątkowego, gdyż środki te są w całości przekazywane na cel charytatywny.

Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów dotyczącymi systemu kaucyjnego, pobór i zwrot kaucji pozostają neutralne na gruncie podatku VAT dla sklepów i innych podmiotów uczestniczących w obrocie opakowaniami objętymi systemem kaucyjnym. Obowiązek rozliczenia VAT może wystąpić wyłącznie po stronie podmiotów wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje w przypadku niezwrócenia opakowań do systemu.

Ministerstwo Finansów wskazało ponadto, że:

·         pobór kaucji nie jest dokumentowany fakturą VAT,

·         zwrot opakowań nie wymaga wystawiania faktur korygujących,

·         sam zwrot opakowania do systemu kaucyjnego ma znaczenie dla rozliczeń VAT, niezależnie od dalszego przeznaczenia środków odpowiadających wartości kaucji.

Wnioskodawczyni nie jest podmiotem wprowadzającym produkty w opakowaniach na napoje, lecz jedynie uczestnikiem systemu kaucyjnego jako punkt zbiórki opakowań.

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że środki przekazywane na rzecz Fundacji będą stanowiły darowiznę pieniężną odpowiadającą wartości kaucji należnych klientom oraz innym osobom zwracającym opakowania objęte systemem kaucyjnym, którzy dobrowolnie rezygnują z odbioru przysługującej im kaucji i wyrażają wolę przeznaczenia jej równowartości na rzecz Fundacji. Wnioskodawczyni przekazuje te środki Fundacji, zgodnie z wolą osób rezygnujących z odbioru kaucji.

Środki będą przekazywane na cele określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Fundacja (…) jest organizacją pozarządową realizującą cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2025 r. poz. 1338). W załączeniu do pisma Wnioskodawczyni przesyła skan statutu Fundacji, potwierdzony za zgodność z oryginałem przez członka zarządu. Wsparcie udzielane podopiecznej Fundacji – (…), jak również innym podopiecznym, mieści się w zakresie działalności określonej w art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy, tj. działalności na rzecz osób niepełnosprawnych.

Wnioskodawczyni nie będzie zaliczała przekazywanych środków do kosztów uzyskania przychodów, nie będzie odliczała przekazywanych środków od podstawy opodatkowania.

Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, prowadzi działalność gospodarczą od dnia 1 czerwca 2015 r. w zakresie prowadzenia sklepu detalicznego.

Uczestnicząc w systemie kaucyjnym Wnioskodawczyni przyjmuje od klientów opakowania objęte systemem kaucyjnym oraz dokonuje zwrotu kaucji, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

W związku z przekazywaniem środków na rachunek Fundacji, Wnioskodawczyni nie otrzymuje żadnych korzyści majątkowych ani niemajątkowych, świadczeń wzajemnych, wynagrodzenia, prowizji, ani innych form ekwiwalentu. Przekazanie środków na rachunek Fundacji dokumentowane jest przelewem bankowym. Dowodem przekazania środków jest potwierdzenie przelewu oraz ewidencja prowadzona przez Wnioskodawczynię.

Klienci sklepu oraz inne osoby pozostawiające opakowania objęte systemem kaucyjnym bez pobierania należnej im kaucji są każdorazowo informowani, za pomocą informacji umieszczonej przy punkcie przyjmowania opakowań oraz/lub ustnie przez obsługę sklepu, że rezygnują z odbioru przysługującej im kaucji, a środki odpowiadające wartości tej kaucji zostaną przekazane na rzecz Fundacji prowadzącej działalność na rzecz osób niepełnosprawnych. Pozostawienie opakowania bez odbioru kaucji jest dobrowolną decyzją osoby zwracającej opakowanie.

Wnioskodawczyni nie posiada wyodrębnionego subkonta, ani odrębnego rachunku służącego do gromadzenia środków przeznaczonych do przekazania Fundacji. Od zgromadzonych środków nie są naliczane odsetki. Niezwłocznie po otrzymaniu środków wynikających z rozliczenia systemu kaucyjnego środki odpowiadające wartości nieodebranych kaucji są przekazywane na rachunek Fundacji. Wnioskodawczyni nie zawierała z Fundacją żadnej umowy regulującej przekazywanie środków. Przekazanie środków następuje każdorazowo w formie darowizny pieniężnej, zgodnie z wolą osób, które zrezygnowały z odbioru należnej im kaucji.

Pytania (Nr 2 i Nr 3 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1.  Czy środki uzyskiwane w opisany sposób, odpowiadające wartości opakowań objętych systemem kaucyjnym pozostawianych przez klientów i inne osoby, które następnie w całości przekazywane są Fundacji na leczenie dziecka, stanowią przychód z działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy środki odpowiadające wartości nieodebranych przez klientów kaucji za opakowania objęte systemem kaucyjnym, przekazywane następnie przez Wnioskodawczynię w formie darowizny na rzecz Fundacji zgodnie z wolą osób rezygnujących z odbioru kaucji, stanowią dla Wnioskodawczyni przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

3.  Czy przekazanie przez Wnioskodawczynię na rzecz Fundacji środków pieniężnych odpowiadających wartości nieodebranych kaucji za opakowania objęte systemem kaucyjnym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT)?

Przedmiotem interpretacji indywidualnej są pytania Nr 1 i Nr 2 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania Nr 3 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pani stanowisko w sprawie

Stanowisko do pytania Nr 1

Zdaniem Wnioskodawczyni, środki uzyskiwane w opisany sposób nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem organów podatkowych oraz orzecznictwem, aby dane świadczenie mogło zostać uznane za przychód podatkowy, musi mieć charakter definitywny i powodować trwałe przysporzenie majątkowe po stronie podatnika. Przychodem podatkowym jest wyłącznie takie przysporzenie majątkowe, które ma charakter definitywny, trwały i bezzwrotny Tymczasem środki uzyskiwane przez Wnioskodawczynię z tytułu pozostawionych opakowań objętych systemem kaucyjnym nie pozostają do Jej swobodnej dyspozycji i od początku są przeznaczone na określony cel społeczny, tj. przekazanie Fundacji prowadzącej zbiórkę na leczenie dziecka.

Wnioskodawczyni pełni w tym zakresie wyłącznie funkcję pośrednika technicznego pomiędzy osobami pozostawiającymi opakowania a fundacją. Środki te nie są wykorzystywane na potrzeby prywatne Wnioskodawczyni, ani związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. W rezultacie brak jest po stronie Wnioskodawczyni definitywnego przysporzenia majątkowego, które mogłoby zostać uznane za przychód podatkowy.

Stanowisko do pytania Nr 2 (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawczyni, środki uzyskiwane w związku z pozostawianiem przez klientów i inne osoby opakowań objętych systemem kaucyjnym bez odbioru należnej im kaucji, które następnie są przekazywane przez Wnioskodawczynię w formie darowizny na rzecz Fundacji, zgodnie z wolą tych osób, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem organów podatkowych oraz orzecznictwem, aby dane świadczenie mogło zostać uznane za przychód podatkowy, musi mieć charakter definitywny i powodować trwałe przysporzenie majątkowa po stronie podatnika. Przychodem podatkowym jest wyłącznie takie przysporzenie majątkowe, które ma charakter definitywny, trwały i bezzwrotny.

W przedstawionym stanie faktycznym, środki odpowiadające wartości nieodebranych kaucji nie pozostają do swobodnej dyspozycji Wnioskodawczyni i od początku są przeznaczone do przekazania Fundacji, zgodnie z wolą osób rezygnujących z odbioru należnej im kaucji. Wnioskodawczyni pełni wyłącznie funkcję pośrednika technicznego pomiędzy osobami pozostawiającymi opakowania a Fundacją. Środki te nie są wykorzystywane na potrzeby prywatne Wnioskodawczyni ani związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Na ocenę skutków podatkowych przedstawionego zdarzenia istotny wpływ ma okoliczność, że osoby zwracające opakowania objęte systemem kaucyjnym mają świadomość, iż rezygnują z odbioru należnej im kaucji, a jej równowartość zostanie przekazana na rzecz Fundacji. Wnioskodawczyni nie może przeznaczyć tych środków na własne cele ani dowolnie nimi dysponować. Od momentu pozostawienia opakowania bez odbioru kaucji środki te są przeznaczone do przekazania Fundacji, zgodnie z wolą osoby zwracającej opakowanie.

Chociaż formalnie przekazanie środków na rachunek Fundacji następuje przez Wnioskodawczynię w formie darowizny, to źródłem tych środków jest dobrowolna rezygnacja klientów i innych osób z odbioru należnej im kaucji oraz ich wola przeznaczenia jej równowartości na cel społeczny. Wnioskodawczyni nie uzyskuje w związku z tym ekonomicznego przysporzenia majątkowego, lecz jedynie technicznie realizuje przekazanie środków na rzecz Fundacji.

Środki te nie zwiększają aktywów Wnioskodawczyni w sposób trwały i definitywny, lecz podlegają niezwłocznemu przekazaniu na rzecz Fundacji, zgodnie z wolą osób pozostawiających opakowania bez odbioru kaucji. W konsekwencji, po stronie Wnioskodawczyni nie dochodzi do powstania definitywnego przysporzenia majątkowego, które mogłoby zostać uznane za przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Wnioskodawczyni:

·         środki odpowiadające wartości nieodebranych kaucji za opakowania objęte systemem kaucyjnym nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych;

·         przekazanie tych środków Fundacji nie powoduje powstania dodatkowych obowiązków podatkowych po stronie Wnioskodawczyni.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

Powyższy przepis wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

W myśl art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest określona w pkt 3 tego przepisu pozarolnicza działalność gospodarcza.

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 – stosownie do art. 14 ust. 1 analizowanej ustawy – uważa się:

Z kolei, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

Stosownie do art. 11 ust. 2 i ust. 2a powyższej ustawy:

Przychodem należnym jest zatem każda forma przysporzenia majątkowego, mającego zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia oraz świadczenia w naturze otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Co do zasady zatem, przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej są wszelkie przysporzenia majątkowe uzyskane w związku z tą działalnością, o ile ustawa nie wyłącza ich z tej kategorii.

Ustawa z 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 619), zwana dalej „ustawą o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi”, określa w treści art. 8 pkt 6a i 13a:

Dla jednostek handlowych – zarówno małych sklepów, jak i wielkopowierzchniowych sieci – kaucja jest kwotą o charakterze przejściowym. Sklep działa tu w roli pośrednika, który pobiera środki od klienta i jest zobowiązany do ich dalszego rozliczenia z operatorem systemu.

Zgodnie z art. 44 ust. 4 i ust. 6 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:

Stosownie do art. 44 ust. 8 ww. ustawy:

Natomiast w myśl art. 44 ust. 10 ww. ustawy:

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą od 1 czerwca 2015 r. w zakresie prowadzenia sklepu detalicznego. W ramach prowadzonej działalności uczestniczy w systemie kaucyjnym funkcjonującym na podstawie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. Współpracuje Pani z podmiotem reprezentującym (operatorem systemu kaucyjnego), a rozliczenia z operatorem odbywają się na podstawie not rozliczeniowych. Od około dwóch miesięcy, prowadzi Pani akcję charytatywną polegającą na tym, że klienci sklepu oraz inne osoby pozostawiają opakowania objęte systemem kaucyjnym bez pobierania należnej im kaucji. Opakowania te są następnie przyjmowane przez sklep w ramach uczestnictwa w systemie kaucyjnym, a środki odpowiadające wartości tych opakowań są przekazywane przez operatora systemu kaucyjnego na rzecz Pani działalności gospodarczej, jako podmiotu uczestniczącego w systemie. Całość środków uzyskanych z tego tytułu przekazuje Pani następnie na rachunek Fundacji prowadzącej zbiórkę na leczenie konkretnego dziecka. Fundacja posiada wiedzę o prowadzonej akcji i akceptuje taki sposób przekazywania środków. Środki te nie są przeznaczane na Pani potrzeby prywatne, ani na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nie osiąga Pani z tego tytułu ekonomicznego przysporzenia majątkowego, gdyż środki te są w całości przekazywane na cel charytatywny. Środki przekazywane na rzecz Fundacji będą stanowiły darowiznę pieniężną odpowiadającą wartości kaucji należnych klientom oraz innym osobom zwracającym opakowania objęte systemem kaucyjnym, którzy dobrowolnie rezygnują z odbioru przysługującej im kaucji i wyrażają wolę przeznaczenia jej równowartości na rzecz Fundacji. Przekazuje Pani te środki Fundacji, zgodnie z wolą osób rezygnujących z odbioru kaucji.

Środki będą przekazywane na cele określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Fundacja (…) jest organizacją pozarządową realizującą cele określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Wsparcie udzielane podopiecznym Fundacji, mieści się w zakresie działalności określonej w art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy, tj. działalności na rzecz osób niepełnosprawnych.

Nie będzie Pani zaliczała przekazywanych środków do kosztów uzyskania przychodów, nie będzie odliczała przekazywanych środków od podstawy opodatkowania. W związku z uczestnictwem w systemie kaucyjnym przyjmuje Pani od klientów opakowania objęte systemem kaucyjnym oraz dokonuje zwrotu kaucji, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

W związku z przekazywaniem środków na rachunek Fundacji nie otrzymuje Pani żadnych korzyści majątkowych ani niemajątkowych, świadczeń wzajemnych, wynagrodzenia, prowizji, ani innych form ekwiwalentu. Przekazanie środków na rachunek Fundacji dokumentowane jest przelewem bankowym. Dowodem przekazania środków jest potwierdzenie przelewu oraz ewidencja prowadzona przez Panią. Klienci sklepu oraz inne osoby pozostawiające opakowania objęte systemem kaucyjnym bez pobierania należnej im kaucji są każdorazowo informowani, za pomocą informacji umieszczonej przy punkcie przyjmowania opakowań oraz/lub ustnie przez obsługę sklepu, że rezygnują z odbioru przysługującej im kaucji, a środki odpowiadające wartości tej kaucji zostaną przekazane na rzecz Fundacji prowadzącej działalność na rzecz osób niepełnosprawnych. Pozostawienie opakowania bez odbioru kaucji jest dobrowolną decyzją osoby zwracającej opakowanie. Nie posiada Pani wyodrębnionego subkonta, ani odrębnego rachunku służącego do gromadzenia środków przeznaczonych do przekazania Fundacji. Od zgromadzonych środków nie są naliczane odsetki. Niezwłocznie po otrzymaniu środków wynikających z rozliczenia systemu kaucyjnego środki odpowiadające wartości nieodebranych kaucji są przekazywane na rachunek Fundacji. Nie zawarła Pani z Fundacją żadnej umowy regulującej przekazywanie środków. Przekazanie środków następuje każdorazowo w formie darowizny pieniężnej, zgodnie z wolą osób, które zrezygnowały z odbioru należnej im kaucji.

Kwestią do rozstrzygnięcia jest to, czy środki uzyskane ze zwróconej kaucji za opakowania, z odbioru której zrezygnowali klienci sklepu lub inne osoby, i następnie przekazane na rzecz Fundacji będą stanowiły Pani przychód, w sytuacji gdy prowadzi Pani akcję charytatywną i w związku z tym dokonuje przelewu (darowizny) na rzecz Fundacji.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że niezwłocznie po otrzymaniu środków wynikających z rozliczenia systemu kaucyjnego środki odpowiadające wartości nieodebranych kaucji są przekazywane na rachunek Fundacji. Przekazanie środków następuje każdorazowo w formie darowizny pieniężnej, zgodnie z wolą osób, które zrezygnowały z odbioru należnej im kaucji.

Skoro otrzymane środki wynikające z rozliczenia systemu kaucyjnego, które przekazuje Pani na rzecz Fundacji stanowią darowiznę, to należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 705).

I tak, zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 889 Kodeksu cywilnego:

Dana czynność jest darowizną, jeżeli posiada cechy tego zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego, pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści cytowanego wyżej art. 889 Kodeksu cywilnego.

Z powyższego wynika, że podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Darowizna należy bowiem do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za otrzymane świadczenie. Istotą darowizny - jako czynności nieodpłatnej – jest więc brak po drugiej stronie ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego. Prowadzi ona do zmniejszenia majątku darczyńcy, a zarazem do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów po stronie majątku obdarowanego.

W przedmiotowej sprawie, środki odpowiadające wartości opakowań są przekazywane przez operatora systemu kaucyjnego na rzecz Pani działalności gospodarczej, jako podmiotu uczestniczącego w systemie, a następie przekazuje Pani te środki (wartość nieodebranych kaucji) na rzecz Fundacji, zgodnie z wolą osób rezygnujących z odbioru kaucji, co potwierdza, że w opisanym schemacie występuje Pani w roli „pośrednika” i nie uzyskuje trwałego i definitywnego przysporzenia majątkowego. Zatem, zarówno otrzymane środki, jak i dalsze ich przekazanie na rzecz Fundacji nie stanowią dla Pani przysporzenia majątkowego.

Opisany schemat nie przerywa łańcuchu przebiegu kaucji, która w swoim założeniu „podąża” za opakowaniem. Rezygnacja ze „skonsumowania” zwróconej kaucji, czy też inaczej mówiąc decyzja o sposobie jej wykorzystania, jest czynnością następczą, zależną od woli klientów sklepu i innych osób włączających się do akcji charytatywnej, zatem pozostaje poza zamkniętym obiegiem kaucji określonym w ustawie o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi.

W analizowanej sprawie, środki przekazywane fundacji nie są już kaucją w rozumieniu art. 8 pkt 6a ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, a wyłącznie jej równowartością, która przyjmuje postać darowizny. Nie można zatem uznać, że w opisanych okolicznościach zatrzymała Pani kaucję i w związku z tym powinna rozpoznać przychód z działalności gospodarczej.

Na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych pobrana kaucja ma charakter neutralny, a zatem nie generuje przychodu. Przychód z działalności gospodarczej powinien bowiem mieć charakter definitywny. Z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kaucja stałaby się przychodem dopiero w momencie, kiedy wystąpiłyby okoliczności uprawniające do jej zatrzymania przez podatnika.

Przychodu podatkowego nie stanowi zatem zarówno kaucja pobrana przez jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego w momencie sprzedaży napoju (stanowiąca de facto zwrot kaucji zapłaconej uprzednio podmiotowi wprowadzającemu, tj. producentowi albo importerowi), jak i otrzymany od podmiotu reprezentującego przez jednostkę handlu detalicznego zwrot kaucji wypłaconej klientowi w zamian za dostarczenie przez tego ostatniego zużytego opakowania objętego systemem kaucyjnym.

Wobec powyższego, środki uzyskiwane w opisany we wniosku sposób, odpowiadające wartości opakowań objętych systemem kaucyjnym pozostawianych przez klientów i inne osoby, które następnie w całości przekazywane są Fundacji na leczenie konkretnego dziecka nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Również środki odpowiadające wartości nieodebranych przez klientów kaucji za opakowania objęte systemem kaucyjnym, przekazywane następnie przez Panią w formie darowizny na rzecz Fundacji zgodnie z wolą osób rezygnujących z odbioru kaucji, nie stanowią dla Pani przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, Pani stanowisko uznano za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywoła skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji będzie pokrywał się z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Wydając interpretację w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, nie przeprowadzam postępowania dowodowego, w związku z czym nie jestem obowiązany, ani uprawniony do oceny załączonych do wniosku dokumentów, jestem związany wyłącznie opisem sprawy przedstawionym przez Panią i Pani stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy tylko i wyłącznie sprawy będącej przedmiotem zapytania, inne kwestie nie podlegały ocenie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.