0113-KDIPT2-1.4011.428.2026.3.AP

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 21 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 6 lipca 2026 r. (wpływ 9 lipca 2026 r.) oraz pismem z 13 sierpnia 2026 r. (wpływ 19 sierpnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadził jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą X.

W 1994 r. Wnioskodawca nabył działkę nr …, na której następnie wybudował budynek mieszkalno-usługowy. Nieruchomość była związana z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Nieruchomość obejmująca działkę oraz budynek mieszkalno-usługowy została wprowadzona do ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej i była zamortyzowana w całości.

W dniu 27 maja 2007 r. zmarła żona Wnioskodawcy. Spadek po zmarłej nabyli: Wnioskodawca oraz dwóch synów, po 1/3 części każdy.

W wyniku działu spadku połączonego z podziałem majątku dorobkowego nieruchomość obejmująca działkę nr … wraz z budynkiem mieszkalno-usługowym została przyznana w całości Wnioskodawcy, na podstawie ugody sądowej z dnia 21 kwietnia 2026 r.

Wnioskodawca w dniu 1 kwietnia 2020 r. zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej. Z dniem 31 grudnia 2020 r. zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej, natomiast działalność została wykreślona z ewidencji w dniu 14 września 2022 r.

W trakcie postępowania sądowego na nieruchomości nie była prowadzona żadna inna działalność. Budynek nie był i nie jest również wynajmowany.

Obecnie Wnioskodawca zamierza sprzedać nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalno-usługowym i powziął wątpliwość dotyczącą skutków podatkowych tej sprzedaży na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Uzupełnienia wniosku

Działalność gospodarcza była prowadzona od 29 czerwca 1982 r. do czasu jej zawieszenia w dniu 1 kwietnia 2020 r. Wnioskodawca zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej 31 grudnia 2020 r.

Zakres prowadzonej działalności obejmował naprawę i konserwację pojazdów samochodowych oraz naprawę silników i podzespołów samochodowych. Przychody z prowadzonej działalności gospodarczej były opodatkowane na zasadach ogólnych – według skali podatkowej.

Nabycie nieruchomości w 1994 r. nastąpiło w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej.

Na nieruchomości został wybudowany budynek mieszkalno-usługowy. Parter i piętro budynku były wykorzystywane na potrzeby prowadzonego warsztatu samochodowego. Poddasze budynku było wykorzystywane jako część mieszkalna. Powierzchnia użytkowa części usługowej wynosiła 556 m², natomiast powierzchnia użytkowa części mieszkalnej wynosiła 99 m². Budynek nie był wykorzystywany w całości na potrzeby działalności gospodarczej. Częściowo pełnił funkcję mieszkalną. Poddasze było wykorzystywane jako część mieszkalna. Powierzchnia użytkowa części mieszkalnej - 99,00 m². Nieruchomość w części mieszkalnej była wykorzystywana do celów prywatnych. Nie była nigdy wynajmowana.

Nieruchomość nie została wycofana z działalności gospodarczej przed likwidacją działalności.

Klasyfikacja budynku wg PKOB: 1230 – Budynki handlowo-usługowe. Budynek był wykorzystywany głównie do prowadzenia warsztatu samochodowego (PKD 45.20.Z). Część mieszkalna o powierzchni 99,0 m² stanowiła funkcję pomocniczą wobec dominującej funkcji usługowej.

Ugoda sądowa z 21 kwietnia 2026 r. spowodowała nabycie przez Wnioskodawcę dodatkowego udziału w nieruchomości ponad udział przysługujący Mu przed działem spadku – udział dwóch synów po 1/3. Planowana sprzedaż dotyczy całej nieruchomości (grunt i budynek).

Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży.

Wnioskodawca planuje sprzedaż nieruchomości w sierpniu 2026 r.

Nieruchomość stanowiąca przedmiot wniosku nie została wycofana z działalności gospodarczej.

Data 14 września 2022 r. dotyczy wykreślenia działalności gospodarczej z CEIDG, a nie wykreślenia nieruchomości z ewidencji środków trwałych. Działalność gospodarcza została zawieszona w dniu 1 kwietnia 2020 r., natomiast Wnioskodawca zaprzestał jej prowadzenia z dniem 31 grudnia 2020 r.

Nieruchomość nie została sprzedana ani wycofana z działalności gospodarczej na cele prywatne i pozostała w ewidencji środków trwałych.

Podstawą prawną nabycia przez Wnioskodawcę dodatkowego udziału w nieruchomości był dział spadku połączony z podziałem majątku dorobkowego. Żona Wnioskodawcy zmarła w 2007 r. Spadek po zmarłej nabyli Wnioskodawca oraz dwóch synów – każdy po 1/3 części. Postępowanie zakończyło się zawarciem ugody sądowej w dniu 21 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca zamierza sprzedać całą nieruchomość, w tym również udział nabyty na podstawie ugody sądowej z dnia 21 kwietnia 2026 r.

Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalno-usługowym, stanowiącej uprzednio środek trwały w działalności gospodarczej Wnioskodawcy i amortyzowanej w całości, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji, gdy działalność gospodarcza została zakończona?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalno-usługowym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wprawdzie nieruchomość była środkiem trwałym wykorzystywanym w działalności gospodarczej oraz była amortyzowana, jednak Wnioskodawca z dniem 1 kwietnia 2020 r. zawiesił działalność gospodarczą, a następnie z dniem 31 grudnia 2020 r. zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o PIT, odpłatne zbycie składników majątku wykorzystywanych w działalności gospodarczej nie stanowi przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, jeżeli przed sprzedażą zostały wycofane z działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu wycofania a dniem sprzedaży nie upłynęło 6 lat.

W ocenie Wnioskodawcy, w przedmiotowej sprawie od zakończenia działalności gospodarczej (zawieszenia z dniem 1 kwietnia 2020 r.) upłynął wymagany okres, wobec czego planowana sprzedaż nie będzie stanowiła przychodu z działalności gospodarczej.

Ponadto, nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę już w 1994 r., natomiast udział po zmarłej żonie został nabyty w drodze spadku w 2007 r. Tym samym upłynął również okres 5 lat wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.

Przyznanie nieruchomości Wnioskodawcy w wyniku działu spadku i podziału majątku dorobkowego dokonane w dniu 21 kwietnia 2026 r. nie stanowiło nowego nabycia nieruchomości w części odpowiadającej wcześniej posiadanemu udziałowi.

W konsekwencji, sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalno-usługowym nie powinna powodować obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, wyrażona w art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.).

Zgodnie z tym przepisem:

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Natomiast, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższego wynika, że dla prawidłowej kwalifikacji przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości istotne jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy przychód ten należy zaliczyć do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, czy też do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jednocześnie art. 14 ust. 2c ww. ustawy przewiduje wyjątek dotyczący określonych w tym przepisie nieruchomości o charakterze mieszkalnym. Do przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, nie zalicza się m.in. przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanego na potrzeby związane z działalnością gospodarczą budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku oraz związanego z nim gruntu.

Z opisu sprawy wynika jednak, że będący przedmiotem planowanej sprzedaży budynek został sklasyfikowany przez Pana według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w grupowaniu PKOB 1230 – budynki handlowo-usługowe. Wskazał Pan również, że budynek był wykorzystywany głównie do prowadzenia warsztatu samochodowego. Powierzchnia użytkowa części usługowej wynosi 556 m², natomiast powierzchnia części mieszkalnej - 99 m². Część mieszkalna, znajdująca się na poddaszu, pełniła funkcję pomocniczą wobec dominującej funkcji usługowej.

W konsekwencji, opisany przez Pana budynek nie stanowi budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, w odniesieniu do sprzedaży opisanej nieruchomości nie znajduje zastosowania wyjątek przewidziany w tym przepisie.

Dla oceny skutków podatkowych planowanej przez Pana sprzedaży szczególne znaczenie ma jednak okoliczność, że – jak jednoznacznie wskazał Pan w uzupełnieniu wniosku – nieruchomość nie została wycofana z działalności gospodarczej na cele prywatne i pozostała w ewidencji środków trwałych. 14 września 2022 r. dokonano wykreślenia działalności z CEIDG, a nie wykreślenia nieruchomości z ewidencji środków trwałych.

Z tego względu w przedstawionej sprawie zastosowanie znajduje art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Jednocześnie, stosownie do art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. a) ww. ustawy:

Z powyższych regulacji wynika zatem, że przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej są również przychody uzyskane ze sprzedaży składników majątku, które pozostały po likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie, jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja tej działalności, do dnia ich odpłatnego zbycia nie upłynęło sześć lat.

Z przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że działalność gospodarczą prowadził Pan od 29 czerwca 1982 r. W dniu 1 kwietnia 2020 r. zawiesił Pan jej wykonywanie, natomiast 31 grudnia 2020 r. zaprzestał Pan prowadzenia działalności gospodarczej. Nieruchomość była wykorzystywana w tej działalności, została ujęta w ewidencji środków trwałych i całkowicie zamortyzowana. Nie została ona wycofana z działalności przed jej zakończeniem ani przekazana na cele prywatne, lecz pozostała w ewidencji środków trwałych do dnia 14 września 2022 r., kiedy dokonano wykreślenia działalności z CEIDG.

Planowana sprzedaż całej nieruchomości ma nastąpić w sierpniu 2026 r., a więc przed upływem sześciu lat, o których mowa w art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, przychód uzyskany z planowanej sprzedaży nieruchomości należy zakwalifikować do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do pozarolniczej działalności gospodarczej, na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. a) tej ustawy.

Odnosząc się natomiast do wskazanych przez Pana okoliczności dotyczących nabycia nieruchomości, należy zauważyć, że zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei, art. 10 ust. 6 ww. ustawy stanowi, że:

Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wskazał Pan, że nieruchomość została nabyta w 1994 r. w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej. Po śmierci Pana żony w 2007 r. spadek nabył Pan wraz z dwoma synami. Następnie, w wyniku działu spadku połączonego z podziałem majątku dorobkowego, na podstawie ugody sądowej z 21 kwietnia 2026 r., cała nieruchomość została przyznana Panu, w tym udziały należące wcześniej do Pana synów.

Powyższe regulacje dotyczą jednak ustalania momentu nabycia nieruchomości na potrzeby źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedstawionej przez Pana sprawie okoliczności dotyczące nabycia nieruchomości do majątku wspólnego, dziedziczenia oraz późniejszego działu spadku nie zmieniają jednak kwalifikacji przychodu z planowanej sprzedaży. Wynika to z faktu, że nieruchomość była składnikiem majątku związanym z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą, nie została z niej wycofana i pozostała na dzień zakończenia działalności, a jej sprzedaż nastąpi przed upływem okresu wskazanego w art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym do przychodu uzyskanego z planowanej sprzedaży nie znajduje zastosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Bez znaczenia dla kwalifikacji tego przychodu pozostaje zatem podnoszona przez Pana okoliczność upływu pięcioletniego okresu o którym mowa w tym przepisie.

Podsumowując, planowana przez Pana w sierpniu 2026 r. sprzedaż całej nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalno-usługowym, która była wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej, stanowiła środek trwały i nie została wycofana z działalności przed jej zakończeniem, będzie skutkowała powstaniem przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie upłynął bowiem okres określony w art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. a) tej ustawy.

Zatem Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.