0113-KDIPT2-1.4011.297.2026.1.HJ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. W grudniu 2000 r. Wnioskodawca nabył – w ramach współwłasności z innym podmiotem – nieruchomość gruntową o charakterze rolnym, o łącznej powierzchni (…) ha. Nieruchomość ta stanowi majątek prywatny Wnioskodawcy.

W szczególności:

·         nigdy nie została wprowadzona do działalności gospodarczej,

·         nie była ujmowana w ewidencji środków trwałych, ani jako towar handlowy, a także

·         nie była wykorzystywana na potrzeby tej działalności (nie była przedmiotem najmu, dzierżawy, składowania, ani innych form użycia gospodarczego).

W maju 2023 r. Wnioskodawca oraz współwłaściciel nieruchomości dokonali zniesienia współwłasności, w wyniku którego Wnioskodawca stał się wyłącznym właścicielem części dotychczas wspólnego gruntu, o powierzchni (…) ha (dalej: „Nieruchomość”). Zniesienie współwłasności miało charakter ekwiwalentny, przeprowadzono je bez jakichkolwiek spłat lub dopłat, a wartość części przypadającej Wnioskodawcy odpowiadała wartości przysługującego Mu wcześniej udziału. Nie dokonywano żadnych rozliczeń pieniężnych, ani rzeczowych pomiędzy współwłaścicielami.

Nieruchomość ma charakter rolny, a jej zbycie – wobec przepisów ustawy z 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego – wymagało uprzedniego uzyskania decyzji o warunkach zabudowy (dalej: „WZ”). Wnioskodawca uzyskał WZ obejmującą możliwość realizacji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wraz z podstawowymi parametrami urbanistycznymi (m.in. intensywność zabudowy, wysokość, minimalne powierzchnie działek, minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej). Uzyskanie WZ miało charakter formalny i umożliwiało sprzedaż nieruchomości, nie było natomiast związane z zamiarem samodzielnej realizacji jakiejkolwiek inwestycji przez Wnioskodawcę. WZ umożliwia realizację inwestycji każdoczesnemu właścicielowi gruntu, a nawet posiadaczowi innego tytułu prawnego (np. dzierżawcy).

Wnioskodawca podejmował jedynie niezbędne czynności przygotowawcze, wymagane do uzyskania WZ, takie jak:

·         zlecenie kompletacji dokumentacji i uzgodnień (wodociągi, Wody Polskie, materiały geodezyjne),

·         wykonanie badań archeologicznych, czy

·         wycinkę drzew.

Wskazane powyżej czynności miały charakter techniczny i wynikały wyłącznie z wymogów procedury administracyjnej. Czynności te nie obejmowały żadnych działań inwestycyjnych, uzbrojenia terenu, budowy infrastruktury, prac ziemnych, dróg wewnętrznych, ogrodzeń, ani aktywności marketingowych. Poza wskazanymi czynnościami przygotowawczymi nie prowadzono żadnych prac podnoszących wartość gruntu, ani zmierzających do jego komercyjnego przygotowania do sprzedaży.

Wnioskodawca planuje jednorazową sprzedaż całej nieruchomości na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Nabywca”), która zamierza na tym terenie realizować inwestycję deweloperską. Wnioskodawca nie zamierza dokonywać sprzedaży etapami, nie planuje dzielić nieruchomości na mniejsze działki, ani angażować się w jakiekolwiek działania wskazujące na zamiar uczynienia ze sprzedaży gruntu źródła regularnego dochodu. Nie zamierza także w przyszłości prowadzić działalności w zakresie obrotu nieruchomościami.

Przed finalizacją sprzedaży może również dojść do czasowego wydzierżawienia Nabywcy części albo całości Nieruchomości, w zakresie wynikającym z potrzeb związanych z przygotowaniem przez Nabywcę planowanej inwestycji, w szczególności w celu umożliwienia mu pozyskania decyzji i pozwoleń niezbędnych dla realizacji przedsięwzięcia, w tym przede wszystkim pozwolenia na budowę. Dzierżawa ta może również służyć umożliwieniu Nabywcy realizacji określonych działań przygotowawczych związanych z planowaną inwestycją, w tym ewentualnej budowy domu demonstracyjnego wykorzystywanego przez Nabywcę dla celów marketingowych inwestycji. Zakres ewentualnej dzierżawy będzie uzależniony wyłącznie od wymogów proceduralnych oraz organizacyjnych związanych z przygotowaniem inwestycji po stronie Nabywcy. Ewentualna dzierżawa będzie miała charakter przejściowy, pomocniczy i podporządkowany planowanej sprzedaży Nieruchomości.

Wnioskodawca nie zamierza prowadzić działalności polegającej na odpłatnym udostępnianiu nieruchomości, ani czerpać z tego tytułu stałych lub powtarzalnych korzyści, a wskazana dzierżawa nie będzie miała po Jego stronie samodzielnego znaczenia gospodarczego.

Pytanie

Czy planowane odpłatne zbycie Nieruchomości stanowiącej majątek prywatny Wnioskodawcy, nabytej pierwotnie w 2000 r., a następnie objętej ekwiwalentnym zniesieniem współwłasności w 2023 r., nie będzie stanowiło sprzedaży dokonywanej w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w efekcie będzie korzystało z wyłączenia wynikającego z art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a tym samym nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że planowane odpłatne zbycie Nieruchomości, stanowiącej Jego majątek prywatny, nie będzie stanowiło sprzedaży dokonywanej w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z z 2026 r. poz. 592, dalej: „UPDOF”), w efekcie nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ czynność ta nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, a Nieruchomość została nabyta pierwotnie w 2000 r., a więc upłynął już pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 UPDOF.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 UPDOF, źródłem przychodów jest m.in. odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej oraz zostało dokonane przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Jeżeli zatem odpłatne zbycie nieruchomości następuje po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, i jednocześnie nie jest realizowane w ramach działalności gospodarczej, to w ogóle nie powstaje przychód podatkowy z tego źródła, a tym samym brak jest podstaw do opodatkowania tej transakcji podatkiem dochodowym.

Co istotne, zgodnie z art. 5a pkt 6 UPDOF, działalność gospodarcza albo pozarolnicza działalność gospodarcza – oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z zestawienia tych dwóch norm wynika, że w przypadku sprzedaży nieruchomości, w pierwszej kolejności należy zbadać, czy transakcja następuje „w wykonaniu działalności gospodarczej″, co oznacza, że należy zbadać, czy można jej przypisać znamiona działalności gospodarczej wymienione art. 5a pkt 6 UPDOF.

O tym, czy transakcja przeprowadzana jest w ramach działalności gospodarczej, czy też jest tylko odpłatnym zbyciem majątku prywatnego, decyduje całokształt okoliczności poprzedzających i towarzyszących zbyciu nieruchomości.

Mając na uwadze powyższe należy zauważyć, że zgodnie z powołaną wyżej definicją za działalność gospodarczą można uznać działalność spełniającą łącznie następujące przesłanki:

•        ma charakter zarobkowy,

•        jest prowadzona w sposób zorganizowany,

•        ma charakter ciągły,

•        jest wykonywana we własnym imieniu,

•        uzyskiwane z niej przychody nie są kwalifikowane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Jednocześnie, zgodnie z utrwalonym stanowiskiem organów podatkowych i sądów administracyjnych, aby uznać, że sprzedaż nieruchomości następuje w ramach działalności gospodarczej, konieczne jest łączne wystąpienie przesłanek zarobkowego charakteru działalności, ale również jej zorganizowania i ciągłości. Jednocześnie zwykłe wykonywanie prawa własności, nawet jeżeli wiąże się z pewnymi czynnościami administracyjnymi lub technicznymi, nie powinno być automatycznie uznawane za przejaw działalności gospodarczej w tym zakresie.

Przykładowo, w wyroku z 30 października 2025 r. sygn. akt II FSK 1016/21, NSA stwierdził, że nawet intensywne przygotowania do jednej sprzedaży nie przesądzają o prowadzeniu działalności gospodarczej, jeżeli brak jest powtarzalności i profesjonalnego charakteru działań.

Z kolei, w orzeczeniu z 29 czerwca 2023 r. sygn. II FSK 180/23, NSA wskazał, że czynności takie jak podziały, wydzielenia, czy przygotowanie dokumentacji geodezyjnej, podejmowane w związku ze sprzedażą majątku prywatnego, nie prowadzą do powstania działalności gospodarczej i nie wpływają na podatkową ocenę sprzedaży jako transakcji prywatnej, a nie gospodarczej.

W orzecznictwie podkreśla się również, że o zaliczeniu konkretnej transakcji do działalności gospodarczej decyduje, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem, wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości.

Należy podkreślić, że Wnioskodawca nie prowadzi działalności związanej z profesjonalnym obrotem nieruchomościami, a sama Nieruchomość opisana szczegółowo w stanie faktycznym, przez cały czas od momentu nabycia stanowiła majątek osobisty Wnioskodawcy, niewykorzystywany w jakikolwiek sposób w prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej.

Nieruchomość nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych, nie była udostępniana komercyjnie, ani używana jako składnik działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Jednocześnie należy podkreślić, że w analizowanej sprawie Wnioskodawca nie podejmuje działań ukierunkowanych na generowanie zysków z obrotu nieruchomościami. Działania podejmowane przez Wnioskodawcę przed planowaną sprzedażą nie mają charakteru zorganizowanego lub zarobkowego. Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, czy wykonanie niezbędnych uzgodnień administracyjnych miało jedynie umożliwić sprzedaż gruntu rolnego i wynikało z ograniczeń prawnych, a nie z chęci prowadzenia działalności inwestycyjnej.

Jak zostało wskazane w stanie faktycznym, Wnioskodawca, chcąc umożliwić sprzedaż gruntu rolnego w warunkach ograniczeń wynikających z ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, uzyskał decyzję o warunkach zabudowy (WZ) oraz zlecił:

•        kompletację dokumentów i uzgodnień,

•        wycinkę drzew,

•        badania archeologiczne.

Wszystkie te czynności miały na celu wyłącznie umożliwienie zbycia nieruchomości, w ramach występujących realiów gospodarczych.

Co istotne, w orzecznictwie NSA wielokrotnie podkreślano, że działania podejmowane przez właściciela nieruchomości w celu zwiększenia jej zbywalności – takie jak uzyskanie warunków zabudowy, podział geodezyjny, doprowadzenie mediów, zawarcie umów z pośrednikami – nie przesądzają jeszcze o prowadzeniu działalności gospodarczej, o ile sprzedaż ma charakter jednorazowy, a nieruchomość stanowi majątek prywatny.

W wyroku NSA z 23 maja 2024 r. sygn. akt II FSK 1016/21, rozpoznawano sprawę podatnika, który przed sprzedażą działek uzyskał WZ, dokonał podziału, wystąpił o przyłącza mediów i zatrudnił profesjonalnego pośrednika; mimo to NSA uznał, że jest to nadal zarząd majątkiem prywatnym. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że nawet intensywne działania przygotowawcze, obejmujące uzyskanie warunków zabudowy, podział działek, zawieranie umów o przyłącza oraz korzystanie z usług pośrednika, nie muszą prowadzić do kwalifikacji sprzedaży jako działalności gospodarczej, jeżeli mają charakter jednorazowy i służą wyłącznie spieniężeniu majątku prywatnego, a nie zorganizowanej, zarobkowej działalności handlowej.

Co istotne, stanowisko takie prezentują również organy podatkowe, czego przykładem jest interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 września 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-2.4011.599.2025.3.HJ, w której organ analizował sprzedaż działek nabytych w 2006 r., w odniesieniu do których podatnik uzyskał WZ i dokonał podziału geodezyjnego, nie prowadząc przy tym żadnych inwestycji budowlanych. W tak zaprezentowanym stanie faktycznym organ uznał, że działania te mieszczą się w zwykłym zarządzie majątkiem prywatnym, a sprzedaż po upływie pięciu lat nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W uzasadnieniu, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, dokonanie podziału nieruchomości oraz zamieszczenie podstawowych ogłoszeń nie świadczą jeszcze o prowadzeniu działalności gospodarczej.

Należy również podkreślić, że istotą działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 UPDOF jest nie tylko zarobkowość, ale także powtarzalność i ciągłość działań ukierunkowanych na osiąganie dochodu.

Z kolei, jak Wnioskodawca wprost wskazuje, w zdarzeniu przyszłym:

•        planowana sprzedaż nieruchomości jest zdarzeniem jednorazowym,

•        nie zamierza dzielić gruntu na mniejsze działki i sprzedawać „po kawałku”,

•        nie planuje zawierania szeregu umów z pośrednikami lub dokonywania kolejnych tego typu transakcji,

•        nie planuje reinwestować środków ze sprzedaży w zakup kolejnych gruntów w celu dalszej odsprzedaży.

Należy zauważyć, że taka jednorazowa sprzedaż, po wieloletnim posiadaniu nieruchomości, jest klasycznym przykładem zarządu majątkiem prywatnym, co potwierdzają liczne wyroki NSA.

W wyroku z 10 kwietnia 2025 r. sygn. akt II FSK 1006/22, sąd analizował sytuację podatnika, który po 21 i 12 latach posiadania działek, poprzedził ich sprzedaż szeregiem działań porządkowych i skorzystał z usług doradców oraz pośredników; mimo to NSA uznał, że sprzedaż stanowiła zarząd majątkiem prywatnym, a nie działalność gospodarczą. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że jednorazowa sprzedaż działek nabytych wiele lat wcześniej, nawet jeśli poprzedzona była uporządkowaniem stanu prawnego i skorzystaniem z usług profesjonalistów, nie spełnia przesłanek działalności gospodarczej, gdy brak jest zamiaru uczynienia z takich transakcji stałego źródła zarobkowania.

Podobnie, w wyroku z 17 lipca 2024 r. sygn. akt II FSK 422/24, NSA rozpoznawał sprawę podatnika, który po ponad dwudziestu latach posiadania działki rolnej planował sprzedaż dwóch lub trzech działek, nie podejmując żadnych nakładów inwestycyjnych ani działań marketingowych; sąd uznał, że sprzedaż ta mieści się w zwykłym zarządzie majątkiem prywatnym i nie ma cech działalności gospodarczej. NSA wskazał, że sprzedaż dwóch lub trzech działek, powstałych z podziału większej nieruchomości otrzymanej w darowiźnie ponad dwadzieścia lat wcześniej, bez podejmowania istotnych inwestycji, ani akcji marketingowych, nie nosi znamion działalności gospodarczej, lecz stanowi wyłącznie element racjonalnego zarządzania majątkiem prywatnym.

W niniejszej sprawie fakt braku powtarzalności i ciągłość działań ukierunkowanych na osiąganie dochodu dodatkowo wzmacniany jest dodatkowo przez to, że Wnioskodawca planuje sprzedaż całej nieruchomości w ramach jednej transakcji na rzecz jednego nabywcy – spółki kapitałowej. Nie wystąpi tu ani podział gruntu na szereg mniejszych działek przeznaczonych do sukcesywnego zbywania, ani powtarzalność działań właściwa dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Tym samym planowana czynność nie może zostać uznana za wykonywaną w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 UPDOF.

Mając na uwadze powyższe - w ocenie Wnioskodawcy - planowana transakcja nie spełnia przesłanek wymienionych w art. 5a pkt 6 UPDOF. Brak jest bowiem zamiaru osiągania stałego dochodu ze sprzedaży nieruchomości, czynność nie ma charakteru zorganizowanego ani powtarzalnego, ale stanowi pojedynczą, incydentalna transakcję.

Ponadto, od pierwotnego nabycia nieruchomości w 2000 r. upłynęło kilkadziesiąt lat, w związku z czym sprzedaż jest realizacją prawa własności po długotrwałym posiadaniu, a nie efektem działalności inwestycyjnej lub handlowej.

W efekcie, zdaniem Wnioskodawcy, planowane odpłatne zbycie Nieruchomości, stanowiącej Jego majątek prywatny, nie będzie stanowiło sprzedaży dokonywanej w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 UPDOF.

Co istotne, stanowisko to znajduje również potwierdzenie w aktualnej praktyce interpretacyjnej, w ramach której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej konsekwentnie przyjmuje, że jednorazowe albo incydentalne zbycie nieruchomości stanowiącej majątek prywatny, niewykorzystywanej w działalności gospodarczej, nie stanowi czynności wykonywanej w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, lecz mieści się w zwykłym zarządzie majątkiem prywatnym.

Takie stanowisko wyrażono m.in. w interpretacjach:

•        z 29 grudnia 2025 r. Nr 0112-KDSL1-2.4011.600.2025.4.BR, w której organ analizował sprzedaż działki wydzielonej z większej nieruchomości nabytej do majątku osobistego. W ramach przygotowania transakcji zawarto umowę przedwstępną, nabywca miał uzyskać decyzje i pozwolenia niezbędne do realizacji inwestycji, część nieruchomości została przejściowo oddana mu w dzierżawę, a następnie wydano decyzję o warunkach zabudowy i dokonano podziału geodezyjnego. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że mimo takich czynności sprzedaż nie stanowi działalności gospodarczej, lecz mieści się w zwykłym zarządzie majątkiem prywatnym;

•        z 23 grudnia 2025 r. Nr 0115-KDIT3.4011.914.2025.1.JS, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej analizował planowaną sprzedaż udziału w niezabudowanej nieruchomości rolnej, nabytej do majątku wspólnego już w latach dziewięćdziesiątych. Dla terenu nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, natomiast decyzja o warunkach zabudowy została uzyskana nie przez właścicielkę, lecz przez spółkę zainteresowaną realizacją inwestycji i nabyciem działki. W tych okolicznościach Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że planowana sprzedaż ma charakter incydentalny, mieści się w granicach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym i nie spełnia cech działalności gospodarczej;

•        z 20 października 2025 r. Nr 0113-KDWPT.4011.212.2025.2.KU,w której organ analizował planowaną sprzedaż dwóch niezabudowanych działek do spółki z o.o., w której sprzedająca była wspólnikiem. Nieruchomość została nabyta w drodze darowizny, następnie podzielona na 26 działek, po czym doszło do częściowego zniesienia współwłasności; działki przeznaczone do sprzedaży były objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, nie były przedmiotem najmu ani dzierżawy, a sama spółka miała dopiero realizować na nich inwestycję budowlaną. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że sprzedaż takich działek na rzecz spółki nie stanowi jeszcze przychodu z działalności gospodarczej, lecz z odpłatnego zbycia nieruchomości;

•        z 17 października 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.690.2025.3.DJD, organ analizował planowaną sprzedaż niezabudowanej działki nabytej około 20 lat wcześniej do majątku prywatnego, która przez cały okres pozostawała nieużytkowana i nie była udostępniana w najem ani dzierżawę. Działka była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, dla działki wydano także decyzję o warunkach zabudowy, a na moment składania wniosku toczyła się procedura pozwolenia na budowę obejmująca m.in. wnioski do gestorów mediów oraz projekt wjazdu. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że sprzedaż nieruchomości nabytej do majątku prywatnego nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, mimo uzyskania WZ i prowadzenia podstawowych czynności formalnych związanych z możliwością zabudowy;

•        z 2 września 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-2.4011.599.2025.3.HJ,w której organ analizował planowaną sprzedaż działek rolnych nabytych do majątku osobistego w 2006 r., które przez cały okres posiadania nie były wykorzystywane ani gospodarczo, ani rolniczo, nie były też przedmiotem najmu lub dzierżawy. Z inicjatywy właściciela uzyskano decyzje o warunkach zabudowy zmieniające przeznaczenie gruntów na mieszkaniowe, następnie dokonano podziału geodezyjnego na sześć działek i drogę wewnętrzną, a także złożono wniosek o uwzględnienie zmiany przeznaczenia w planie ogólnym; jednocześnie właściciel nie wykonywał żadnych inwestycji, nie prowadził prac ziemnych, nie budował dróg, chodników, ogrodzeń, oświetlenia, ani nie doprowadzał mediów, a sprzedaż zamierzał ogłaszać jedynie poprzez drobne ogłoszenie internetowe i niewielką tablicę informacyjną na nieruchomości. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że uzyskanie WZ, dokonanie podziału oraz zamieszczenie podstawowych ogłoszeń nie powodują jeszcze, że sprzedaż przybiera postać działalności gospodarczej a przychód ze sprzedaży działek stanowi rezultat zwykłego zarządu majątkiem prywatnym;

•        z 30 lipca 2025 r. Nr 0112-KDSL1-1.4011.314.2025.4.DS, organ analizował planowaną sprzedaż gruntów otrzymanych w latach 90. w drodze darowizny, które pierwotnie miały przeznaczenie rolne. Właściciel dokonał podziału nieruchomości na mniejsze działki, uzyskał dla nich warunki zabudowy oraz zamierzał samodzielnie wystawić je na sprzedaż na portalu internetowym. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że nawet podział nieruchomości na większą liczbę działek, uzyskanie WZ oraz samodzielne ogłaszanie sprzedaży nie przesądza jeszcze o prowadzeniu działalności gospodarczej, a przychód ze sprzedaży takich działek stanowi przychód z zarządu majątkiem prywatnym.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Planowana sprzedaż nastąpi bowiem po około 25–26 latach od pierwotnego nabycia i nie będzie wykonywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Na powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie również miało wpływu opisane w stanie faktycznym zniesienie współwłasności przeprowadzone w 2023 r., które miało charakter ekwiwalentny, bez jakichkolwiek spłat i dopłat, a Wnioskodawca otrzymał część odpowiadającą wartości Jego dotychczasowemu udziału.

Zdaniem Wnioskodawcy, takie zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 UPDOF, ponieważ Wnioskodawca nie uzyskał żadnego przysporzenia majątkowego ponad pierwotny udział.

Co istotne, takie stanowisko powszechnie potwierdzają organy podatkowe, czego przykładem jest:

•        interpretacja z 11 lutego 2026 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.75.2026.1.MT, organ interpretacyjny zgodził się z podatnikiem, że „skoro wartość nabytej przez Pana nieruchomości w wyniku zniesienia współwłasności, nie przekraczała wartości udziału we współwłasności nieruchomości, który pierwotnie Panu przysługiwał, uznać należy, że czynność zniesienia współwłasności nie stanowiła dla Pana nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.″;

•        interpretacja z 22 maja 2025 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.369.2025.1.MZ, w której organ wskazał, że: „uwzględniając powyższe oraz przyjmując treści zawarte w opisie sprawy, stwierdzić należy, że dokonane w czerwcu 2024 r. zniesienie współwłasności nie stanowiło dla Pani nowego nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż - jak Pani wskazała - udział w działce nabyty w wyniku zniesienia współwłasności nie uległ zwiększeniu w odniesieniu do pierwotnie nabytego udziału w spadku. Nie było żadnych dopłat i wynagrodzeń.″

W efekcie, skoro Wnioskodawca nabył Nieruchomość w 2000 r., a zniesienie współwłasności w 2023 r. nie zmieniło Jego stanu majątkowego, to pięcioletni termin należy liczyć od końca roku 2000, wobec czego upłynął on najpóźniej z końcem 2005 r. i planowana sprzedaż Nieruchomości korzysta z wyłączenia przewidzianego w art. 10 ust. 1 pkt 8 UPDOF.

Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że planowane zbycie Nieruchomości pozostaje poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 UPDOF, a ponadto nastąpi po upływie ponad pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło pierwotne nabycie (2000 r.), a co za tym idzie, nie powstanie przychód podatkowy z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 UPDOF, a tym samym transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622), odstępuję od uzasadnienia prawnego dokonanej przez Pana oceny stanowiska.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądów administracyjnych zaznaczam, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie mają zastosowania w sprawie będącej przedmiotem Pana wniosku.

Wyjaśniam, że wskazanie we własnym stanowisku, że:

potraktowano jako omyłkę pisarską, ponieważ w dalszej części własnego stanowiska prawidłowo wskazuje Pan, że transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazać należy, że pojęcie zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych oraz niepodleganie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to pojęcia które nie są tożsame, choć w obydwu przypadkach skutkiem jest niepowstanie obowiązku zapłaty podatku. W przypadku zwolnienia podatkowego mamy do czynienia z objęciem danej kategorii sytuacji zakresem danego podatku, która jest jednak wyeliminowana z opodatkowania na podstawie wyraźnego przepisu wprowadzającego takie zwolnienie. Natomiast w razie niepodlegania podatkowi, te sytuacje nie są w ogóle objęte danym podatkiem.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi: