0113-KDIPT2-1.4011.187.2026.2.MAP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 23 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia stawek amortyzacyjnych. Uzupełniła go Pani– w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 marca 2026 r. (wpływ 2 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 3 kwietnia 2006 r. Forma opodatkowania uzyskiwanych przez Nią przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej to podatek liniowy. Dokumentację prowadzi w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest w trakcie realizacji inwestycji w postaci budowy hali produkcyjno-magazynowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą oraz zagospodarowaniem terenu. Obiekt będzie wykorzystany jako miejsce produkcji i magazynowania, a także jako zaplecze socjalno-biurowe.

Grunt stanowi współwłasność Wnioskodawczyni - drugim właścicielem gruntu jest Jej małżonek, z którym posiada wspólność majątkową. Mąż wyraził zgodę na realizację inwestycji oraz bezpłatne użytkowanie gruntu na potrzeby działalności gospodarczej. Powyższa inwestycja będzie wykorzystywana w działalności gospodarczej.

Charakterystyczne dane techniczne inwestycji przedstawiają się w następujący sposób:

1)  Części trwale związane z gruntem:

a)  stopy fundamentowe i posadzka przemysłowa. Zakres powyższych prac będzie trwale złączony z gruntem, tak jak i wykonane przyłącza wodne i kanalizacyjne.

2)  Części nietrwale związane z gruntem:

a)  konstrukcja nośna stalowa zostanie nałożona na stopy fundamentowe i przykręcona poprzez złącza śrubowe (połączenie demontowane niewpływające na właściwości konstrukcyjno-nośne elementów skręcanych ). Konstrukcja nośna wykonana jest z ram stalowych zgodnie z projektem konstrukcyjnym. Elementy nośne są na placu budowy skręcane ze sobą po dostarczeniu ich przez wytwórcę tworząc konstrukcję nośną hali;

b)  do konstrukcji nośnej zostaną przykręcone płyty warstwowe metalowe PIR, montowane za pomocą zamków i przykręcane śrubami do konstrukcji nośnej hali. Połączenie skręcane umożliwia szybki demontaż płyt;

c)  do konstrukcji nośnej hali, a także płyt warstwowych zostaną przykręcone wszelkie niezbędne ciągi instalacyjne, takie jak: instalacje elektryczne, wentylacji i inne techniczne. Będą też zamontowane okna, drzwi i bramy wjazdowe.

Konstrukcja hali nie będzie trwale związana z gruntem. Jej elementy można będzie w razie potrzeby rozebrać bez utraty właściwości i zamontować na nowo w innym miejscu, albo będzie można ją odsprzedać.

Hala produkcyjno-magazynowa oraz stopy fundamentowe będą spełniały warunki definicji środków trwałych, zgodnie z art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w dniu przyjęcia ich do użytkowania.

Amortyzacja rozpocznie się w 2026 r. w miesiącu następnym po przekazaniu do użytkowania. Okres użytkowania hali produkcyjno-magazynowej będzie dłuższy niż rok. Hala produkcyjno-magazynowa zostanie zakwalifikowana według Klasyfikacji Środków Trwałych do grupy 8, podgrupy 80 rodzaj 806, natomiast stopy fundamentowe wraz z posadzką przemysłową jako odrębny środek trwały do grupy 1, podgrupy 10, budynki niemieszkalne.

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy przy ustaleniu odpisów amortyzacyjnych Wnioskodawczyni może zastosować 10% stawkę amortyzacyjną z wykazu stawek amortyzacyjnych zawartych w grupie 8, podgrupie 80, rodzaju 806 Klasyfikacji Środków Trwałych, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 3 października 2016 r. w sprawie KŚT dla poniesionych kosztów opisanych i wyszczególnionych w punkcie Nr 2 - części nietrwale związane z gruntem?

Jaką stawkę amortyzacji Wnioskodawczyni powinna zastosować przy ustaleniu odpisów amortyzacyjnych do środków trwałych opisanych we wniosku?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawczyni, przy określeniu stawki amortyzacji dla części niezwiązanej trwale z gruntem hali produkcyjno-magazynowej z opisu rodzaju 806 Klasyfikacji Środków Trwałych, w ramach którego stosuje się 10% stawkę amortyzacji wynika, że obejmuje on różnego typu obiekty wolnostojące niezwiązane w sposób trwały z gruntem, zaliczane do środków trwałych.

Część produkcyjno-magazynowa nietrwale związana z gruntem, pomimo usytuowania na stopach fundamentowych, stanowi samodzielny środek trwały, gdyż można go zdemontować bez utarty zdemontowanych elementów i zamontować w innym miejscu.

Mają powyższe na uwadze, uważam że w stosunku do części niezwiązanej trwale z gruntem hali magazynowo-produkcyjnej spełniającej kryteria samodzielnego obiektu, niezwiązanego w sposób trwały z gruntem oraz nieposiadającego fundamentów należy zastosować 10% stawkę amortyzacyjną. W praktyce hale wykonane z elementów stalowych są dostarczane na miejsce montażu i przykręcane śrubami do elementów betonowych. Można je rozmontować i zamontować w innym miejscu. Nie są więc trwale związane z gruntem i nie mają fundamentów niezbędnych przy budynkach i budowlach.

Takie stanowisko zajął Naczelnik Urzędu Skarbowego w Płocku, który w postanowieniu z 22 marca 2006 r. Nr 1419/UPO-415-26-1/06/AS stwierdził: „Podatnik ma prawo zaliczyć halę magazynową niezwiązaną w sposób trwały z gruntem do grupy 8 KŚT oraz dokonać odpisów amortyzacyjnych w wysokości 10% rocznie”.

Z kolei Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z 5 marca 2010 r. Nr ITPB1/415-954/09/PSZ stwierdził, że część magazynowa, choć usytuowana na fundamentach nie jest trwale związana z gruntem - istnieje możliwość jej demontażu (bez utraty właściwości zdemontowanych elementów) i zamontowania jej w innym miejscu. Dlatego należy uznać, że można ją zaliczyć do odrębnej grupy środków trwałych, tj. wolnostojących obiektów niezwiązanych trwale z gruntem (grupa 8 KŚT).

Mając na uwadze przepisy sklasyfikowania środków trwałych na podstawie Klasyfikacji Środków Trwałych (Dz. U. z 2016 r.), Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że co do zastosowania stawek amortyzacyjnych jak poniżej:

·      hala magazynowo-produkcyjna o powierzchni 245,41 m², nietrwale związana z gruntem, składająca się z konstrukcji nośnej stalowej przykręconej do stóp fundamentowych za pomocą złączy śrubowych, pokryta płytami warstwowymi PIR z oknami, drzwiami, bramami wjazdowymi, w skład której wchodzą także mocowane do konstrukcji elementy instalacji elektrycznej, instalacji wentylacji, można zastosować stawkę amortyzacyjną z grupy 8, podgrupy 80, symbolu 806 w wysokości 10%;

·      stopy fundamentowe, posadzkę przemysłową jako elementy trwale związane z gruntem, należy zastosować stawkę amortyzacji z grupy 1 podgrupy 10, budynki niemieszkalne w wysokości 2,5%.

W ocenie Wnioskodawczyni, dla ustalenia prawidłowej stawki amortyzacji kluczowe znaczenia mają przepisy:

·      art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, definiujący środki trwałe;

·      art. 22i ust. 1 ustawy, wykazujący, że odpisów amortyzacyjnych z zastrzeżeniem art. 22j-22ł dokonuje się przy zastosowaniu stawek określonych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art.22h ust.1 pkt 1;

·      załącznik numer 1 do ustawy o PIT - Wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych.

Zgodnie z powyższymi przepisami Wnioskodawczyni uważa, że właściwa stawka amortyzacji zależy od sklasyfikowania środka trwałego do odpowiedniej grupy Klasyfikacji Środków Trwałych.

Mając na uwadze przepisy klasyfikowania środków trwałych na podstawie Klasyfikacji Środków Trwałych (Dz. U. z 2016 r.), Wnioskodawczyni stoi na stanowisku co do zastosowania stawek amortyzacyjnych jak poniżej:

·      hala magazynowo-produkcyjna o powierzchni 245,41 m², nietrwale związana z gruntem, składająca się z konstrukcji nośnej stalowej przykręconej do stóp fundamentowych za pomocą złączy śrubowych, pokryta płytami warstwowymi PIR z oknami, drzwiami, bramami wjazdowymi, w skład której wchodzą także mocowane do konstrukcji elementy instalacji elektrycznej, instalacji wentylacji, można zastosować stawkę amortyzacyjną z grupy 8, podgrupy 80, symbolu 806 w wysokości 10%;

·      stopy fundamentowe, posadzkę przemysłową jako elementy trwale związane z gruntem, należy zastosować stawkę amortyzacji z grupy 1 podgrupy 10, budynki niemieszkalne w wysokości 2,5%.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. 2026 r. poz. 592):

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, musi spełniać łącznie następujące warunki:

·      pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

·      nie znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·      być właściwie udokumentowany.

Przepis art. 22 ust. 8 ww. ustawy stanowi, że:

Aby dany składnik majątku był uznany za środek trwały musi:

·      stanowić własność lub współwłasność podatnika,

·      zostać nabyty lub wytworzony we własnym zakresie przez podatnika,

·      być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,

·      jego przewidywany okres używania musi być dłuższy niż rok

·      być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością albo oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przepisu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Jak stanowi art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 22f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 22h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 22i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższych przepisów wynika, że amortyzacja podatkowa stanowi formę rozłożonego w czasie obniżenia kosztów podatkowych wartością używanych w prowadzonej działalności gospodarczej przedmiotów, które zużywają się w okresie dłuższym niż 1 rok (środków trwałych). Okres amortyzacji jest zwykle zbliżony do standardowego okresu użytkowania danego rodzaju środków trwałych, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości stawek amortyzacyjnych wskazanych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych stanowiących załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Aby dany składnik majątku mógł zostać zaliczony do środków trwałych, musi stanowić własność lub współwłasność podatnika.

W opisie sprawy wskazała Pani, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną w formie podatku liniowego. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jest Pani w trakcie realizacji inwestycji w postaci budowy hali produkcyjno-magazynowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą oraz zagospodarowaniem terenu. Obiekt będzie wykorzystany jako miejsce produkcji i magazynowania, a także jako zaplecze socjalno-biurowe. Współwłaścicielem gruntu jest Pani małżonek, który wyraził zgodę na realizację inwestycji oraz bezpłatne użytkowanie gruntu na potrzeby działalności gospodarczej. Konstrukcja hali nie będzie trwale związana z gruntem. Jej elementy można będzie w razie potrzeby rozebrać bez utraty właściwości i zamontować na nowo w innym miejscu, albo będzie można ją odsprzedać. Hala produkcyjno-magazynowa oraz stopy fundamentowe będą spełniały warunki definicji środków trwałych, zgodnie z art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w dniu przyjęcia ich do użytkowania. Amortyzacja rozpocznie się w 2026 r. w miesiącu następnym po przekazaniu do użytkowania. Okres użytkowania hali produkcyjno-magazynowej będzie dłuższy niż rok. Hala produkcyjno-magazynowa zostanie zakwalifikowana według Klasyfikacji Środków Trwałych do grupy 8, podgrupy 80 rodzaj 806, natomiast stopy fundamentowe wraz z posadzką przemysłową, jako odrębny środek trwały do grupy 1, podgrupy 10, budynki niemieszkalne.

Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, jakie stawki amortyzacyjne powinna Pani zastosować przy ustaleniu odpisów amortyzacyjnych.

Odnosząc się do Pani wątpliwości, w pierwszej kolejności wskazać należy, że stawki amortyzacyjne przyporządkowane są do środków trwałych oznaczonych symbolami. Ich rozwinięcie znajduje się w Klasyfikacji Środków Trwałych, którą określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie klasyfikacji środków trwałych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1864) będące rozporządzeniem wykonawczym do ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1799 ze zm.). Sposób ustalenia stawki amortyzacyjnej dla środków trwałych uzależniony jest również od tego, do jakiego rodzaju środków trwałych, zgodnie z ww. rozporządzeniem, określony środek zostanie zakwalifikowany.

Zgodnie z definicją przedstawioną w ww. rozporządzeniu, Klasyfikacja Środków Trwałych (dalej: „KŚT”) jest usystematyzowanym wykazem środków trwałych (obiektów) służących do celów ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. W KŚT za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się pojedynczy element majątku trwałego, spełniający określone funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług. Może nim być budynek, maszyna, pojazd mechaniczny itp. Jedynie w nielicznych przypadkach dopuszcza się w ewidencji przyjęcie za pojedynczy obiekt – obiektu zbiorczego, którym może być zespół przewodów rurociągowych lub zespół latarni jednego typu użytkowanych na terenie zakładu, ulicy, osiedla, zespoły komputerowe, itp. Kwalifikacji środka trwałego do określonej grupy Klasyfikacji Środków Trwałych dokonuje sam podatnik.

Biorąc pod uwagę powyższe, skoro, jak wynika z opisu sprawy, hala produkcyjno-magazynowa oraz stopy fundamentowe wraz z posadzką przemysłową stanowią dwa odrębne środki trwałe w rozumieniu art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to w konsekwencji, będzie Pani miała prawo do odrębnej amortyzacji ww. środków trwałych (tj. odrębnie hala produkcyjno-magazynowa i odrębnie stopy fundamentowe wraz z posadzką przemysłową) z zastosowaniem odpowiednich stawek amortyzacyjnych, zawartych w Załączniku 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i właściwych dla każdego z tych obiektów z osobna.

We wniosku wskazała Pani, że hala produkcyjno-magazynowa zostanie zakwalifikowana według Klasyfikacji Środków Trwałych do grupy 8, podgrupy 80 rodzaj 806, natomiast stopy fundamentowe wraz z posadzką przemysłową jako odrębny środek trwały do grupy 1, podgrupy 10, budynki niemieszkalne.

Reasumując, jeżeli w istocie, jak wskazano we wniosku, hala produkcyjno-magazynowa oraz stopy fundamentowe wraz z posadzką przemysłową będą stanowiły odrębne środki trwałe i zostaną prawidłowo zakwalifikowane przez Panią do odpowiednich grup Klasyfikacji Środków Trwałych (co nie podlega ocenie w niniejszej interpretacji i stanowi element zdarzenia przyszłego), to właściwa stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych dla:

·      hali magazynowo-produkcyjnej będzie wynosić 10%;

·      stop fundamentowych wraz z posadzką przemysłową będzie wynosić 2,5%.

Zatem Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja indywidualna jest wydana przy założeniu, że poprawnie zakwalifikowała Pani obiekty majątku do odpowiedniej grupy wg KŚT.

Odnośnie powołanych przez Panią postanowienia i interpretacji indywidualnej należy zauważyć, że wydane zostały w indywidualnych sprawach, w związku z czym nie można nadać im waloru uniwersalnego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.