0113-KDIPT1-3.4012.675.2026.1.MJ

Interpretacja indywidualna2026-09-09Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Prawo do pełnego obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem autobusów zeroemisyjnych, pojazdu technicznego wraz z mobilną stacją ładowania oraz infrastruktury ładowania wraz ze stacją TRAFO.

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do pełnego obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem autobusów zeroemisyjnych, pojazdu technicznego wraz z mobilną stacją ładowania oraz infrastruktury ładowania wraz ze stacją TRAFO.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

„…” (zwany w dalej  „X”) złożył wnioski o dofinansowanie do Centrum Unijnych Projektów Transportowych - Jednostki Wspierającej Plan Rozwojowy (zwanym dalej CUPT), w odpowiedzi na ogłoszony nabór w trybie konkursowym, w ramach: Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności Komponent E: Zielona, inteligentna mobilność Inwestycja: El.1.2 Zero - i niskoemisyjny transport zbiorowy (autobusy) (pozamiejski). Przedsięwzięcia:

-          „.…” - KPOD….

oraz

-          „…” - KPOD…., uzyskały pozytywną ocenę i przyznane zostało dofinansowanie do zakupu autobusów, zgodnie z założeniami konkursu.

Dofinansowanie z Krajowego Planu Odbudowy będzie wynosić ....% kosztów kwalifikowanych zadania netto. Wkład własny X będzie stanowić ....% kosztów kwalifikowanych zadania netto oraz podatek VAT w wysokości 23% od ogółem wartości zadania netto.

„X” realizuje w ramach wyżej wymienionych zadań zakup:

  • zakup .... sztuk autobusów zeroemisyjnych zasilanych energią elektryczną wraz z wyposażeniem pokładowym, pojazdu technicznego wyposażonego w mobilną stację ładowania pojazdów elektrycznych oraz kontenerowej stacji transformatorowej SN/nN oraz linii zasilającej średniego i niskiego napięcia wraz z infrastrukturą ładowania,
  • zakup .... sztuk autobusów zeroemisyjnych zasilanych energią elektryczną wraz z wyposażeniem pokładowym oraz dostawa .... szt. fabrycznie nowych i tego samego typu mobilnych urządzeń do ładowania (ładowarek) typu pług in., które zostaną wydzierżawione (na podstawie umowy) dla Operatora A w … S.A. z siedzibą w ….

Tabor autobusowy oraz infrastruktura ładowania pojazdów zakupionych w ramach projektów w etapie I i II będzie wykorzystywany do obsługi linii komunikacyjnych o charakterze pozamiejskim, organizowanych przez  X. Pojazdy zastąpią awaryjny i przestarzały tabor Operatora obecnie wykorzystywany do realizacji zadań przewozowych. Faktury dokumentujące zakup ..... autobusów zeroemisyjnych, ..... sztuk autobusów zeroemisyjnych, pojazdu technicznego z mobilną stacją ładowania oraz infrastruktury ładowania, będą wystawione na nabywcę tj.  „X”.

Procedura zakupów w trybie Prawa zamówień publicznych została już wdrożona i obejmuje następujące elementy:

1.      zakup .... sztuk autobusów w łącznej wysokości ..... zł netto powiększone o podatek VAT według obowiązującej stawki w wysokości 23% w kwocie .... tj. .... zł brutto, ....% wartości netto zakupu pokrywa dofinansowanie, natomiast kwota ....zł, to planowany wkład własny  „X” co stanowi ...% wartości netto zakupu oraz podatek VAT 23% od całej wartości netto zakupu ..... zł,

2.      zakup .... sztuk autobusów wraz z mobilnymi urządzeniami ładowania typu pług in, w łącznej wysokości .... zł netto powiększone o podatek VAT według obowiązującej stawki w wysokości 23% w kwocie ..... tj. ....zł brutto, ....% wartości netto zakupu pokrywa dofinansowanie, natomiast kwota .... zł, to planowany wkład własny  „X” co stanowi ....% wartości netto zakupu oraz podatek VAT 23% od całej wartości netto zakupu .....zł,

3.      zakup pojazdu technicznego wyposażonego w mobilną stację ładowania pojazdów elektrycznych w łącznej wysokości ..... zł netto powiększone o podatek VAT według obowiązującej stawki w wysokości 23% w kwocie ...., tj. ..... zł brutto, ....% wartości netto zakupu pokrywa dofinansowanie, natomiast kwota .... zł, to planowany wkład własny  „X” co stanowi .....% wartości netto zakupu oraz podatek VAT 23% od całej wartości netto zakupu .... zł,

4.      budowa kontenerowej stacji transformatorowej SN/nN oraz linii zasilającej średniego i niskiego napięcia wraz z infrastrukturą ładowania (Wykonawca został wyłoniony i zawarcie umowy planowane jest w m-cu XI 2025 r.) - wartość zadania ..... netto, powiększone o podatek VAT według obowiązującej stawki w wysokości 23% w kwocie .... zł, tj. .... zł brutto, ....% wartości netto zakupu pokrywa dofinansowanie, natomiast kwota .... zł, to planowany wkład własny  „X” co stanowi ....% wartości netto zakupu, oraz podatek VAT 23% od całej wartości netto zakupu .... zł,

Opis stanu faktycznego (stanów faktycznych), zdarzenia przyszłego (zdarzeń przyszłych):

„…” w … (zwany dalej:  „X” lub Wnioskodawca) działa na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 z późn. zm.) oraz Statutu. X posiada osobowość prawną oraz zdolność do czynności prawnych. X jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. X „…” zrzesza ..... gmin: …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, ….

Zgodnie ze Statutem X wykonuje przekazane mu zadania publiczne gmin-członków w zakresie lokalnego transportu zbiorowego, które dotyczą w szczególności: zapewnienia funkcjonowania pasażerskiej komunikacji zbiorowej na obszarach gmin objętych działaniem X, koordynowania rozkładów jazdy linii przebiegających przez obszar gmin-członków X oraz efektywnego wykorzystania majątku X.

Majątek X jest odrębny od majątku gmin-członków X i jest samodzielnie przez X zarządzany. Ponadto X realizował i realizuje zadanie własne innych podmiotów - jednostek samorządu terytorialnego niezrzeszonych w X , które zawarły z Wnioskodawcą porozumienie. X wykonuje zadania z zakresu publicznego transportu zbiorowego poprzez spółkę - A  w … S.A. (dalej: A), która to spółka jest podmiotem wewnętrznym (X posiada w spółce ...% akcji). A realizuje zadania na podstawie zawartych w dniu 31.12.2021 r. umów o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego (obecnie nr ..../2021 oraz .../2021). Umowa będzie kontynuowana w kolejnych latach. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 roku o publicznym transporcie zbiorowym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 285) organizator publicznego transportu zbiorowego jest uprawniony do wyboru operatora w trybie przewidzianym w prawie zamówień publicznych albo w trybie art. 22 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym. W analizowanym stanie faktycznym umowy realizowane są na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, mianowicie poprzez bezpośrednie zawarcie umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego z podmiotem wewnętrznym, w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącym usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego. Zgodnie z rozporządzeniem (art. 2j Rozporządzenia) „podmiot wewnętrzny” oznacza odrębną prawnie jednostkę podlegającą kontroli właściwego organu lokalnego, a w przypadku grupy organów przynajmniej jednego właściwego organu lokalnego, analogicznej do kontroli, jaką sprawują one (nad własnymi służbami). Przyjąć więc należy, iż spółka kapitałowa, w której dana jednostka samorządu terytorialnego albo związek jednostek samorządu terytorialnego jest wyłącznym udziałowcem albo akcjonariuszem i wykonuje w tym zakresie nadzór właścicielski, winna zostać uznana za podmiot wewnętrzny.

Zgodnie z wpisem w Krajowym Rejestrze Sądowym (nr KRS: …) jedynym akcjonariuszem A jest X. A jest odrębnym od X podmiotem prawnym, a przez to odrębnym, zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku VAT. Przychody A są generowane z prowadzonej działalności tj. w większości z umów powierzenia.

A złożyło oświadczenie, że jako podmiot powołany do świadczenia usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego spełnia przesłanki uznania go za podmiot wewnętrzny w rozumieniu ww. rozporządzenia oraz zobowiązuje się spełnić przesłanki uznania go za podmiot wewnętrzny przez cały okres obowiązywania ww. umów. A zobowiązało się do niezwłocznego informowania X o wystąpieniu zagrożenia utraty statusu podmiotu wewnętrznego.

Wskazana powyżej infrastruktura transportu zbiorowego zostanie udostępniona Operatorowi na podstawie umowy. Umowa uwzględniająca mechanizm dzierżawy autobusów będzie miała związek z umową wykonywania publicznego transportu zbiorowego na zorganizowanych przez  „X” na liniach użyteczności publicznej.

X prowadzi księgi rachunkowe na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2023, poz. 120 z późn. zm.) i dla celów księgowych prowadzi ewidencję środków trwałych oraz dokonuje stosownych odpisów amortyzacyjnych.

Zakupione w ramach projektów autobusy oraz infrastruktura niezbędna do jego użytkowania będą stanowiły własność X, a X zamierza wydzierżawić je odpłatnie podmiotowi wewnętrznemu - … w … S.A. (umowa dzierżawy na rzecz podmiotu wewnętrznego).

Rozwiązanie to wynika m.in. z tego, że A jako podmiot wewnętrzny X posiada zasoby organizacyjne, kadrowe i techniczne, aby zapewnić odpowiedni poziom świadczenia usług w zakresie transportu zbiorowego, podczas, gdy X byłby w stanie samodzielnie zapewnić świadczenia ww. usług. Zawarcie Umowy powierzeniowej z uwzględnieniem dzierżawy autobusów pozwala zatem X na racjonalizację kosztów. X zawrze z A Umowę uwzględniającą dzierżawę ww. pojazdów (autobusów) oraz infrastruktury, zgodnie z którą wydatki związane z utrzymaniem (obsługa serwisowa), naprawy pojazdów i inne koszty bieżące będzie ponosił A. Autobusy udostępnione A w ramach Umowy (dzierżawione) wykorzystywane będą w celu świadczenia usług transportu zbiorowego. Opłaty uiszczane z tytułu świadczonych usług transportu zbiorowego będą stanowić przychód A. Z kolei X z tytułu dzierżawy autobusów będzie pobierał określone w umowie dzierżawy wynagrodzenie (czynsz dzierżawny), które będzie stanowić przychód X.

X nie będzie wykorzystywać autobusów bezpośrednio po ich nabyciu w żaden inny sposób poza wydzierżawieniem ich Spółce A w ramach umowy A w ma zaś zobowiązać się do tego, ażeby używać przekazane autobusy wyłącznie do świadczenia usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego w zakresie, który wynika z zawartej umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego - nowa umowa zostanie zawarta od dnia 1 stycznia 2026 r. na okres 10 lat.

Mając to na uwadze, wykluczone będzie wykorzystywanie przedmiotu dzierżawy przez A, dla prowadzonej przez ten podmiot innej działalności gospodarczej - A będzie uprawniony do korzystanie z przedmiotu dzierżawy wyłącznie celem realizacji usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, które zostały objęte umową.

Wartość czynszu dzierżawnego, który będzie pobierany przez X za udostępnianie autobusów zostanie skalkulowana w wysokości odpowiadającej wartości ich miesięcznej amortyzacji. Standardowa stawka amortyzacji - zgodnie z Załącznikiem Nr 1 „Wykaz Rocznych Stawek Amortyzacyjnych” do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm.) - dla autobusów (pozycja w Wykazie: Autobusy i Autokary) wynosi 20%. Rozwinięcie stawek amortyzacyjnych znajduje się w Klasyfikacji Środków Trwałych, którą określa Rozporządzenie Rady Ministrów z 3 października 2016 r. w sprawie klasyfikacji środków trwałych (Dz.U. z 2016 poz.1864). infrastruktura ładowania.

Roczne wynagrodzenie będzie stanowiło 20% wartości netto zakupionych autobusów. Umowa dzierżawy autobusów oraz infrastruktury zostanie zawarta na okres minimum 5 lat, dzięki czemu zapewniony zostanie zwrot poniesionych nakładów. Po tym okresie X rozważy przedłużenie umowy dzierżawy z A. Wobec tego, planowana wysokość czynszu dzierżawnego winna zostać uznana za uwzględniającą realia rynkowe, bowiem wysokość czynszu dzierżawnego ukształtowana zostanie ze zwróceniem uwagi na takie czynniki jako amortyzacja i tempo zwrotu poniesionych nakładów. Wysokość czynszu zostanie skalkulowana z uwzględnieniem względów ekonomicznych, bowiem wartość kwoty czynszu dzierżawnego zostanie skalkulowana w sposób dający podstawę do uznania, że obowiązek zapłaty czynszu dzierżawnego w tak kalkulowanej wysokości stanowić będzie ekwiwalentne świadczenie z tytułu tej usługi - opłata (czynsz dzierżawny) stanowić będzie rzeczywistą równowartość usługi świadczonej przez X na rzecz usługobiorcy. Uzyskiwane dochody z tytułu umowy dzierżawy będą więc w pełni współmierne do poniesionych przez X nakładów na zakup autobusu.

Czynsz dzierżawny zostanie opodatkowany obowiązującą stawką podatku od towarów i usług. Wysokość czynszu z tytułu dzierżawy zakupionych autobusów i infrastruktury uzależniona jest od wartości netto zakupionych autobusów oraz wysokości stawki amortyzacji właściwej dla tego typu środków trwałych, określonej przepisami prawa oraz rynkowych uwarunkowań.

Ustalona kwota dzierżawy będzie stała.

Planowane umowy dzierżawy autobusów oraz infrastruktury ładowania przewidują, że wydatki związane z utrzymaniem (przeglądy okresowe gwarancyjne i pogwarancyjne), naprawy pojazdów oraz infrastruktury będzie ponosiła Spółka dzierżawiąca autobusy oraz pojazd techniczny wraz z infrastrukturą ładowania.

Odpisy amortyzacyjne od zakupionych autobusów zeroemisyjnych, pojazdu technicznego oraz stacji TRAFO oraz infrastruktury ładowania, oddanych w dzierżawę dokonywane będą przez  „X”, stosując odpisy amortyzacyjne metodą liniową zgodnie ze standardowymi stawkami zależnymi od zakwalifikowania danego środka trwałego do odpowiedniej pozycji w klasyfikacji środków trwałych w dniu przyjęcia tych środków na ewidencje środków trwałych. Klasyfikacja środków trwałych została uregulowana w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r.

 „X” nie będzie wykorzystywać autobusów bezpośrednio w żaden sposób poza udostępnieniem ich Spółce w ramach dzierżawy. W sytuacji, gdyby zaszła potrzeba wykorzystywania autobusów do celów X,  „X” będzie zobowiązany do zapłaty odpowiedniego wynagrodzenia Spółce z tego tytułu.

Wysokość miesięcznego czynszu dzierżawnego przedstawia się następująco:

Opis: (...)

Wskazane kwoty brutto uwzględniają obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%.

Wszelkie ewentualne zmiany wysokości czynszu w przyszłości byłyby możliwe wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych i niezależnych od stron czynników, które mogłyby mieć istotny wpływ na wartość świadczenia lub zasady jego opodatkowania, jak np. rozliczenie czynszu dzierżawnego w okresach kwartalnych, z uwagi na obowiązujący mechanizm rozliczeń linii użyteczności publicznych, objętych dofinansowaniem w ramach Funduszu Rozwoju Przewozów Autobusowych.

Wybór Spółki A w … S.A jako operatora został zrealizowany zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 roku o publicznym transporcie zbiorowym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 285 - dalej także jako: u.p.t.z) organizator publicznego transportu zbiorowego jest uprawniony do wyboru operatora w trybie przewidzianym w prawie zamówień publicznych albo w trybie art. 22 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym.

Art. 19. [Tryb wyboru operatora]

1.         Organizator dokonuje wyboru operatora w trybie:

1)        ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320) albo

2)        (uchylony)

3)        art. 22 ust. 1.

Art. 22. [Umowa o świadczenie usług]

1)    Organizator może bezpośrednio zawrzeć umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, w przypadku, gdy:

2)    średnia wartość roczna przedmiotu umowy jest mniejsza niż 1 000 000 euro lub świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego dotyczy świadczenia tych usług w wymiarze mniejszym niż 300 000 kilometrów rocznie albo

3)    świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego ma być wykonywane przez podmiot wewnętrzny, w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, powołany do świadczenia usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego albo

4)    świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego ma być wykonywane w transporcie kolejowym, przy zastosowaniu jednego z trybów, o których mowa w art. 5 ust. 2, 3a i 4-6 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, z zastrzeżeniem art. 22a, albo

5)    wystąpi zakłócenie w świadczeniu usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego lub bezpośrednie ryzyko powstania takiej sytuacji zarówno z przyczyn zależnych, jak i niezależnych od operatora, o ile nie można zachować terminów określonych dla innych trybów zawarcia umowy o świadczenie publicznego transportu zbiorowego, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1.

Artykuł 22 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym dla możliwości zawarcia umowy w sposób bezpośredni wymaga ziszczenia się jednej z czterech przesłanek/ okoliczności tam wyróżnionych. W analizowanym stanie faktycznym umowy realizowane są na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, mianowicie poprzez bezpośrednie zawarcie umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego z podmiotem wewnętrznym, w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącym usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego. Zgodnie z rozporządzeniem (art. 2j Rozporządzenia) „podmiot wewnętrzny” oznacza odrębną prawnie jednostkę podlegającą kontroli właściwego organu lokalnego, a w przypadku grupy organów przynajmniej jednego właściwego organu lokalnego, analogicznej do kontroli, jaką sprawują one (nad własnymi służbami). Przyjąć więc należy, iż spółka kapitałowa, w której dana jednostka samorządu terytorialnego albo związek jednostek samorządu terytorialnego jest wyłącznym udziałowcem albo akcjonariuszem i wykonuje w tym zakresie nadzór właścicielski, winna zostać uznana za podmiot wewnętrzny.

Zgodnie z wpisem w Krajowym Rejestrze Sądowym (nr KRS: …) jedynym akcjonariuszem A jest X. A jest odrębnym od X podmiotem prawnym, a przez to odrębnym, zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku VAT. Przychody A są generowane z prowadzonej działalności tj. w większości z umów powierzenia. A złożyło oświadczenie, że jako podmiot powołany do świadczenia usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego spełnia przesłanki uznania go za podmiot wewnętrzny w rozumieniu ww. rozporządzenia oraz zobowiązuje się spełnić przesłanki uznania go za podmiot wewnętrzny przez cały okres obowiązywania ww. umów. A zobowiązało się do niezwłocznego informowania X o wystąpieniu zagrożenia utraty statusu podmiotu wewnętrznego.

Mając to na uwadze wskazać należy, iż zarówno przepisy rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, jak i przepisy ustawy o publicznym transporcie zbiorowym określają sytuacje, w których organizator może bezpośrednio zawrzeć umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego. Skorzystanie przez organizatora z gwarantowanego prawem uprawnienia w kwestii trybu wyboru udzielenia zamówienia w zakresie publicznego transportu zbiorowego nie może być przy tym postrzegane jako naruszenie prawa czy swobód traktatowych (Wyrok WSA we Wrocławiu z 17.10.2024 r., III SA/Wr 51/24, LEX nr 3778366.).

Podkreślić należy, iż użycie w art. 19 ust. 1 u.p.t.z. alternatywy rozłącznej „albo” oznacza, że organizator może skorzystać z którejkolwiek formy, bez konieczności zachowania wskazanej w tym przepisie kolejności, z zastrzeżeniem możliwości bezpośredniego zawarcia umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego jedynie do przypadków wymienionych w art. 22 ust. 1 pkt 1-4 u.p.t.z. (M. Augustyniak, T. Moll, 3.6. Zarządzanie publicznym transportem zbiorowym [w:] M. Augustyniak, T. Moll, Tworzenie, przekształcanie i likwidacja jednostek organizacyjnych samorządu terytorialnego, Warszawa 2015.).

Mając na uwadze to, że zawarcie umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego następuje w trybie bezprzetargowym (umowa zawarta w sposób bezpośredni z podmiotem wewnętrznym), a wydzierżawienie autobusów jest niezbędne dla zapewnienia podmiotowi wewnętrznemu, tj. A, realizacji usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, to wybór A (jako dzierżawcy autobusów) stanowi oczywistą konsekwencję zawartej umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego. Wskazać bowiem należy, iż dzierżawa w analizowanym przypadku nie ma charakteru odrębnego świadczenia usług (tj. nie stanowi działalności komercyjnej), a służy wyłącznie wykonywaniu zadań publicznych z zakresu publicznego transportu zbiorowego. Podkreślić należy, iż pomiędzy umową o świadczenie usług a dzierżawą autobusów zachodzi rzeczywisty i konieczny związek funkcjonalny. W analizowanym stanie faktycznym dzierżawa autobusów jest niezbędna do wykonania usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, a A nie posiada własnych zasobów pozwalających na pełną realizację usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego. W takiej sytuacji należy uznać, iż wydzierżawienie autobusów przez ich właściciela stanowi środek konieczny do zapewnienia realizacji usług z zakresu publicznego transportu zbiorowego przez podmiot wewnętrzny, tj. A. Planowana wysokość czynszu dzierżawnego została skalkulowana w ten sposób, aby mogła zostać uznana za uwzględniającą realia rynkowe i względy ekonomiczne, w tym ze zwróceniem uwagi na takie czynniki jako amortyzacja i tempo zwrotu poniesionych nakładów.

Pytanie

Czy w odniesieniu do wydatków na zakup łącznie 15 szt. autobusów zeroemisyjnych, pojazdu technicznego wraz z mobilną stacją ładowania oraz infrastruktury ładowania wraz ze stacją TRAFO, „X” przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego, na mocy prawodawstwa krajowego?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Dzierżawa jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę - określone przepisami obowiązki.

Zgodnie z powyższym umówiona między stronami dzierżawa jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemnie należne za używanie rzeczy przez jej najemcę, w wyniku czego dzierżawa jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną i dla zamierzonej czynności ZG będzie występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361, 852, 1473 z późn. zm.) nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych, np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Zatem ZG „X” działający na podstawie ustawy o samorządzie gminnym, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku VAT.

Zakupione autobusy, pojazd techniczny oraz infrastruktura ładowania udostępnione będzie Operatorowi na podstawie umowy odpłatnej dzierżawy (umowy cywilnoprawnej).

Istnieje zatem bezpośredni związek z wykorzystaniem zakupionych w ramach projektu autobusów oraz infrastruktury do świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Nabyty majątek zostanie bowiem wydzierżawiony w zamian za czynsz dzierżawny, a uzyskiwane z tego tytułu dochody będą traktowane jako obrót opodatkowany podatkiem VAT.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że skoro:

1.    Dzierżawa taboru autobusowego stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT,

2.    X- jako odrębny podmiot prawa - jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a nabyte przez X towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych,

3.    Wysokość czynszu dzierżawnego uwzględnia realia rynkowe i względy ekonomiczne, w tym również czynniki takie jak: amortyzacja i tempo zwrotu poniesionych nakładów - wysokość czynszu dzierżawnego została określona w wysokości zapewniającej zwrot poniesionych nakładów w czasie 5 lat, tj. w sposób odpowiadający tempu zwrotu amortyzacji autobusów o 20% wskaźniku amortyzacji. Uzyskiwane dochody z tytułu umowy dzierżawy będą więc w pełni współmierne do poniesionych przez X nakładów na zakup autobusów - zachowana zostanie zasada ekwiwalentności świadczeń, to należy przyjąć, iż X będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub zwrotu całości podatku VAT, wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na zakup autobusów, które zostaną oddane w dzierżawę na podstawie umowy dzierżawy zawartej z podmiotem wewnętrznym, tj. spółką A w … S.A.

W związku z tym, że planowany zakup autobusów, pojazdu technicznego z mobilną stacją ładowania oraz infrastruktury ładowania w ramach projektu będzie służył wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych w postaci odpłatnej dzierżawy,  „X” przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych na zakup powyższych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z wyżej wymienionych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia, jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości należy dokonać w momencie realizowania zakupów, zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik - aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego - nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie dlatego, że został wykazany na fakturze, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj., gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

  • podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa oraz
  • podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) - tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 662 ze zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym:

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy lokalnego transportu zbiorowego.

Natomiast art. 64 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że:

W celu wspólnego wykonywania zadań publicznych gminy mogą tworzyć związki międzygminne. Związek międzygminny może być tworzony również w celu wspólnej obsługi, o której mowa w art. 10a.

Z art. 65 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że:

Związek wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że Związek, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku VAT.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii prawa do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z zakupem 15 szt. autobusów zeroemisyjnych, pojazdu technicznego wraz z mobilną stacją ładowania oraz infrastruktury ładowania wraz ze stacją TRAFO.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również (...

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Analiza przywołanego art. 8 ust. 1 ustawy prowadzi do stwierdzenia, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Przy czym, do uznania czynności za usługę, konieczne jest istnienie odbiorcy usługi. Tak więc usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść.

W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Należy zauważyć, że umowa dzierżawy jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę - określone przepisami obowiązki.

Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie rzeczy przez jej dzierżawcę.

W związku z tym należy uznać, że dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Analiza okoliczności sprawy i ww. przepisów prowadzi do stwierdzenia, że odpłatne udostępnianie przez Państwa autobusów zeroemisyjnych, pojazdu technicznego wraz z mobilną stacją ładowania oraz infrastruktury ładowania wraz ze stacją TRAFO na rzecz A w … S.A., na podstawie umowy dzierżawy, za które będą Państwo pobierać wynagrodzenie, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT (jest czynnością cywilnoprawną).

Zatem - w odniesieniu do tej czynności - nie będą Państwo działać jako organ władzy publicznej i w konsekwencji nie będą mogli Państwo skorzystać z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.

W analizowanym przypadku wystąpią Państwo w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynność dzierżawy - jako usługa zdefiniowana w art. 8 ust. 1 ustawy – będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Wskazać należy, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na odpłatnym udostępnianiu (dzierżawie) ww. autobusów zeroemisyjnych, pojazdu technicznego wraz z mobilną stacją ładowania oraz infrastruktury ładowania wraz ze stacją TRAFO na rzecz A w … S.A., za które będą Państwo pobierać wynagrodzenie, w związku z czym, usługa ta nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, lecz jest opodatkowana według właściwej stawki podatku.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego zostaną spełnione, gdyż - jak wynika z opisu sprawy - są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, autobusy zeroemisyjne, pojazd techniczny wraz z mobilną stacją ładowania oraz infrastruktura ładowania wraz ze stacją TRAFO zostaną oddane do użytkowania A w … S.A w drodze umowy dzierżawy.

W zakresie odpłatnego udostępniania ww. autobusów zeroemisyjnych, pojazdu technicznego wraz z mobilną stacją ładowania oraz infrastruktury ładowania wraz ze stacją TRAFO na podstawie umowy dzierżawy będą Państwo działali w charakterze podatnika VAT wykonującego działalność gospodarczą, a czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania VAT.

Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy będą spełnione, ponieważ Państwo są zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a wydatki poniesione na zakup autobusów zeroemisyjnych, pojazdu technicznego wraz z mobilną stacją ładowania oraz infrastruktury ładowania wraz ze stacją TRAFO – będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych bowiem - jak wynika z wniosku – ww. mienie będzie udostępniane A w … S.A w ramach umowy dzierżawy.

Zatem, mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że w niniejszym przypadku warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, będą spełnione i będą mieli Państwo prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych w wyniku realizacji ww. inwestycji, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek wskazanych w art. 88 ustawy.

Podsumowując, ze względu na spełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki, warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, będzie Państwu przysługiwało - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy - prawo do pełnego obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem autobusów zeroemisyjnych, pojazdu technicznego wraz z mobilną stacją ładowania oraz infrastruktury ładowania wraz ze stacją TRAFO. Przy czym prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.