0113-KDIPT1-3.4012.645.2026.2.MK

Interpretacja indywidualna  – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania Działu Budowlanego za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT i wyłączenia transakcji aportu Działu Budowlanego do spółki z opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej: „Wnioskodawca”) jest podmiotem prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą (dalej: „JDG”) pod firmą  ... („Przedsiębiorstwo”). Wnioskodawca rozlicza dochody z działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej - "Ustawa o PIT"), tj. podatkiem liniowym.

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej od całości zrealizowanych dochodów. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik na cele podatku od towarów i usług (VAT).

Przedmiot działalności Przedsiębiorstwa obejmuje w szczególności działalność budowlaną, realizowaną w przeważającym zakresie w oparciu o zamówienia publiczne (prace budowlane związane z budową sieci gazowych, wodociągowych, kanalizacyjnych, budowa oczyszczalni ścieków, regulacje rzek, budowa ścieżek rowerowych i inne) oraz działalność w zakresie wydobycia i sprzedaży kruszyw.

1. Struktura organizacyjna działalności

W ramach Przedsiębiorstwa funkcjonują następujące działy:

i. Dział Wydobywania Kruszywa,

ii. Dział Budowlany,

iii. Dział Administracji.

Każdy z działów posiada odrębną strukturę organizacyjną, obejmującą przypisanych pracowników lub współpracowników, przypisane składniki majątkowe, oraz realizowane przez siebie zadania i funkcje gospodarcze. Na czele poszczególnych działów stoją kierownicy odpowiedzialni za ich bieżące funkcjonowanie.

Obecnie Wnioskodawca planuje przeniesienie części związanej z działalnością budowlaną (Dział Budowlany) do dedykowanego podmiotu – już istniejącej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której jest 100% udziałowcem (dalej: „Spółka”). Pozostała część działalności Wnioskodawcy, czyli działalność wydobywcza w formie Działu Wydobywania Kruszywa oraz Dział Administracji pozostaną w JDG Wnioskodawcy.

Planowana reorganizacja ma na celu przede wszystkim:

·      uporządkowanie aktywności gospodarczych Wnioskodawcy pod kątem przyszłego dziedziczenia (planowanie sukcesji);

·      oddzielenie działalności o podwyższonym profilu ryzyka od pozostałej działalności prowadzonej w ramach JDG (wydobycie kruszyw).

Mając na uwadze powyższe, planowane jest wniesienie aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa w postaci Działu Budowlanego z JDG Wnioskodawcy do Spółki.

2. Wyodrębnienie organizacyjne

Dział Budowlany („DB”) stanowi wyodrębniony organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespół składników przeznaczonych do prowadzenia działalności budowlanej. Formalne wyodrębnienie Działu Budowlanego zostało dokonane na podstawie pisemnej decyzji Wnioskodawcy, wprowadzającej w Przedsiębiorstwie odpowiedni regulamin organizacyjny.

Do zadań DB należy w szczególności:

·      realizacja robót budowlanych,

·      świadczenie usług budowlanych i montażowych,

·      zarządzanie projektami budowlanymi,

·      organizacja zaplecza budowlanego,

·      przygotowywanie dokumentacji przetargowej, kosztorysowej i technicznej.

Do DB przypisane są w szczególności:

•      składniki majątkowe wykorzystywane w działalności budowlanej (w tym sprzęt i wyposażenie, takie jak: agregaty prądotwórcze, młoty hydrauliczne, spawarki, walce, koparki, minikoparki, spycharki, wiertnice, płyty wibracyjne, samochody ciężarowe, wozidła, przyczepy, ciągniki siodłowe, rusztowania, kontenery, wykrywacze przewodów itp., a także sprzęt komputerowy wraz z zainstalowanym na nim oprogramowaniem oraz telefony),

·      personel techniczny i operacyjny (m.in. kierownicy budowy, operatorzy sprzętu, pracownicy budowlani, geodeta, pracownik ds. przetargów; przejęcie przez Spółkę pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę nastąpi na podstawie art. 231 ustawy - Kodeks pracy),

·      zasoby organizacyjne niezbędne do realizacji projektów budowlanych,

·      prawa i obowiązki (zobowiązania) wynikające z zawartych umów;

·      dokumentacja techniczna i przetargowa,

·      środki finansowe zgromadzone na rachunkach bankowych i gotówka w kasie w części dotyczącej DB.

Dział Budowlany nie posiada istotnych wartości niematerialnych i prawnych o autonomicznej wartości rynkowej; przedmiotem aportu będzie jedynie oprogramowanie komputerowe wykorzystywane operacyjnie (program graficzny ...).

Na potrzeby dokonania aportu wartość zespołu składników będących jego przedmiotem zostanie ustalona w oparciu o wartości wynikające z prowadzonej przez Wnioskodawcę ewidencji księgowej, co odpowiada charakterowi planowanej reorganizacji.

3. Wyodrębnienie finansowe

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca stosuje ewidencję księgową umożliwiającą identyfikację operacji gospodarczych związanych z poszczególnymi obszarami działalności, w tym z Działem Budowlanym. W systemie księgowym nie funkcjonują odrębne konta księgowe przypisane bezpośrednio do poszczególnych działów, jednak możliwe jest przypisanie przychodów i kosztów do działalności budowlanej poprzez analizę zapisów księgowych oraz dokumentów źródłowych.

W szczególności:

·      przychody związane z działalnością budowlaną są identyfikowane na podstawie zawartych umów i wystawionych faktur,

·      koszty przypisywane są w oparciu o ich związek z realizowanymi projektami (w tym wynagrodzenia, materiały, usługi obce),

·      możliwe jest przypisanie składników majątkowych wykorzystywanych w działalności budowlanej,

·      istnieje możliwość rozliczenia kosztów ogólnych dotyczących obu działów operacyjnych przy zastosowaniu ustalonego klucza podziałowego.

Na tej podstawie możliwe jest ustalenie wyniku finansowego działalności budowlanej oraz wyodrębnienie związanych z nią aktywów i zobowiązań.

4. Wyodrębnienie funkcjonalne

Dział Budowlany obejmuje niezbędne składniki materialne i niematerialne, które umożliwiają samodzielne realizowanie określonych zadań gospodarczych w zakresie działalności budowlanej.

W szczególności w skład Działu Budowlanego wchodzą zasoby techniczne, organizacyjne oraz kadrowe, które pozwalają na niezależne wykonywanie robót budowlanych oraz świadczenie usług budowlanych i montażowych. Wiedza i doświadczenie personelu w zakresie realizacji robót budowlanych, wypracowana metodologia organizacji procesu budowlanego, sposób zarządzania projektami, relacje operacyjne z podwykonawcami i dostawcami, odpowiednie programy do projektowania – te wszystkie elementy składowe Działu Budowlanego powodują, iż będzie on mógł kontynuować swoją dotychczasową działalność w niezmienionym kształcie i realizować przypisane mu funkcje gospodarcze.

Po wniesieniu aportu do Spółki zespół składników tworzących Dział Budowlany będzie zdolny do dalszego prowadzenia działalności w sposób operacyjny, przy czym, z uwagi na rozpoznawalność i renomę JDG Wnioskodawcy – do czasu uzyskania referencji umożliwiających spółce indywidualny udział w przetargach – działalność ta będzie realizowana w modelu podwykonawczym względem Wnioskodawcy bądź w modelu konsorcjum z Wnioskodawcą.

5. Planowana reorganizacja

Wnioskodawca planuje wniesienie do Spółki wkładu niepieniężnego w postaci Działu Budowlanego.

W ramach aportu do Spółki zostanie przeniesiony zespół składników umożliwiających prowadzenie działalności budowlanej, obejmujący w szczególności:

·      składniki majątkowe wykorzystywane w tej działalności obejmujące środki trwałe, wartości niematerialne i prawne (oprogramowanie do projektowania) i wyposażenie wykorzystywane w działalności budowlanej oraz dokumentację techniczną i przetargową,

·      zobowiązania handlowe związane z Działem Budowlanym, głównie dotyczące zakupu materiałów i usług związanych z działalnością budowlaną,

·      personel techniczny i operacyjny dysponujący wiedzą o metodologii organizacji procesu budowlanego, oraz relacjami operacyjnymi z kluczowymi dla Działu Budowlanego interesariuszami,

·      zasoby organizacyjne,

·      środki finansowe na rachunkach bankowych i w kasie, w części dotyczącej DB,

·      wyciągi z ksiąg rachunkowych, w szczególności w zakresie niezbędnym do umożliwienia Spółce wyceny składników majątkowych oraz kontynuowania dokonywania odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuacji metody amortyzacji środków trwałych dokonywanej przez Wnioskodawcę,

·      inna dokumentacja związaną z Działem Budowlanym.

Po dokonaniu aportu działalności budowlanej do Spółki, Spółka ta będzie mogła prowadzić działalność budowlaną w takim samym zakresie, w jakim prowadzona jest obecnie przez Wnioskodawcę w ramach JDG.

Otrzymująca wkład Spółka przyjmie dla celów podatkowych składniki wchodzące w skład Działu Budowlanego w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych Wnioskodawcy (podmiotu wnoszącego wkład niepieniężny).

6. Składniki nieobjęte aportem

W ramach aportu nie zostaną przeniesione niektóre funkcje i składniki majątkowe, które są obecnie wykorzystywane przez obydwa działy operacyjne; mają one zostać przy Przedsiębiorstwie i być udostępniane spółce na zasadach rynkowych.

6.1 Funkcje administracyjne

Dział Administracji, obejmujący w szczególności: księgowość, kadry i płace, obsługę administracyjną i funkcje BHP, pozostanie w strukturze Wnioskodawcy. Po dokonaniu aportu Spółka będzie korzystać z tych funkcji na podstawie umowy o świadczenie usług wsparcia zawartej z Wnioskodawcą. Ponadto, Wnioskodawca zawrze ze Spółką umowę najmu lub umowę o podobnym charakterze umożliwiającą Spółce korzystanie z pomieszczeń biurowych w zakresie niezbędnym do realizacji prac budowlanych, w szczególności do przygotowywania dokumentacji budowlanej i przetargowej.

6.2 Infrastruktura magazynowa i baza sprzętu

W strukturze Przedsiębiorstwa funkcjonują magazyny, w których przechowywane są materiały budowlane oraz drobny sprzęt, a także place, na których stacjonuje ciężki sprzęt budowlany i transportowy. Są one wykorzystywane zarówno w działalności budowlanej, jak i w działalności wydobywczej. Ze względów technicznych i organizacyjnych nie jest możliwe fizyczne wyodrębnienie powierzchni magazynowej i pozostałej przypisanej wyłącznie do działalności budowlanej. W związku z tym magazyny i place nie będą przedmiotem aportu i pozostaną w Przedsiębiorstwie, a Spółka będzie z nich korzystać na podstawie umowy podnajmu lub innego stosunku prawnego.

6.3 Finansowanie zewnętrzne (bankowe) i umowy leasingowe

W ramach aportu nie zostaną przeniesione zobowiązania związane z finansowaniem zewnętrznym oraz umowy leasingowe. Z uwagi na specyfikę rozważanej transakcji, która w przeciwieństwie do np. połączenia spółek nie skutkuje automatyczną sukcesją generalną praw i obowiązków wynikającą ze stosunków cywilnoprawnych, przeniesienie tego typu umów wymagało uzyskania zgód instytucji finansowych, co z uwagi na wyższy profil ryzyka kredytowego spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w porównaniu do Wnioskodawcy jest niemożliwe (przy zachowaniu dotychczasowych warunków handlowych).

a) Finansowanie bankowe

Zobowiązania wynikające z umów kredytowych pozostaną po stronie Wnioskodawcy. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca będzie nadal stroną umów zawieranych z zamawiającymi (w szczególności w ramach zamówień publicznych) oraz podmiotem posiadającym historię realizacji robót budowlanych i zdolność kontraktową.

Spółka, jako podmiot niewykorzystywany do tej pory do działalności operacyjnej, nie posiada historii działalności ani referencji wymaganych w praktyce przy realizacji robót budowlanych, w związku z czym nie jest możliwe przejęcie przez nią finansowania bankowego związanego z realizowanymi kontraktami.

b) Umowy leasingowe

Umowy leasingowe pozostaną po stronie Wnioskodawcy, gdyż dotyczą składników majątkowych (w szczególności sprzętu), które są wykorzystywane zarówno w działalności budowlanej, jak i działalności w zakresie wydobycia kruszywa. Ze względów organizacyjnych i ekonomicznych nie jest możliwe jednoznaczne przypisanie tych składników wyłącznie do jednej działalności. Po dokonaniu aportu Spółka będzie korzystać z tych składników na podstawie odpowiednich umów cywilnoprawnych zawartych z Wnioskodawcą, na warunkach rynkowych.

Brak przeniesienia finansowania zewnętrznego oraz umów leasingowych wynika z obiektywnych uwarunkowań prawnych, ekonomicznych i organizacyjnych (w szczególności z faktu, że instytucje finansowe nie zgodziłyby się na zmianę strony umowy z Wnioskodawcy na Spółkę, gdyż prowadziłoby to do zwiększenia ich ryzyka kredytowego) oraz nie wpływa na zdolność zespołu składników będących przedmiotem aportu do prowadzenia działalności budowlanej.

6.4 Aktywne kontrakty na roboty budowlane – projekty w toku

Działalność budowlana Wnioskodawcy jest realizowana w przeważającym zakresie w oparciu o zamówienia publiczne (postępowania przetargowe). Udział w takich postępowaniach wymaga spełnienia określonych warunków, w szczególności wykazania doświadczenia w realizacji robót budowlanych czy przedstawienia referencji z wcześniejszych realizacji. W praktyce oznacza to, że podmioty rozpoczynające działalność budowlaną, które nie posiadają odpowiedniej historii realizacji, nie są w stanie samodzielnie uczestniczyć w większości postępowań przetargowych.

Z uwagi na specyfikę zamówień publicznych, zawarte umowy co do zasady nie podlegają swobodnemu przeniesieniu na inny podmiot; ich przeniesienie wymaga zgody zamawiającego, co w praktyce w wielu przypadkach nie jest możliwe. W konsekwencji umowy na roboty budowlane realizowane w momencie aportu nie zostaną przeniesione do Spółki, a ich realizacja zostanie Spółce powierzona na podstawie odpowiedniej umowy o podwykonawstwo, co jest standardową praktyką rynkową w branży budowlanej.

7. Model funkcjonowania po reorganizacji

Po wniesieniu wkładu niepieniężnego Wnioskodawca będzie nadal uczestniczył w postępowaniach przetargowych oraz zawierał umowy z zamawiającymi jako podmiot posiadający historię realizacji, a Spółka będzie wykonywać roboty budowlane jako podwykonawca Wnioskodawcy, do czasu uzyskania referencji umożliwiających spółce indywidualny udział w przetargach.

Z uwagi na brak prawnej możliwości przeniesienia do Spółki, umów budowalnych zawartych w trybie przetargowym przez Wnioskodawcę, ich realizacja będzie odbywać się w oparciu o umowy o podwykonawstwo zawarte przez Spółkę oraz Wnioskodawcę.

8. Zdolność do prowadzenia działalności

Dział Budowlany będący przedmiotem aportu stanowi zorganizowany zespół składników majątkowych umożliwiający prowadzenie działalności budowlanej w sposób samodzielny pod względem operacyjnym. Prowadzenie działalności budowlanej przez Spółkę będzie możliwe już od momentu dokonania aportu, bowiem w Spółce znajdą przede wszystkim się pracownicy (wraz z ich wiedzą, doświadczeniem i umiejętnościami przygotowywania dokumentacji niezbędnej do udziału procesach przetargowych oraz realizacji umów) oraz wykorzystywany w tej działalności sprzęt. Spółka będzie zatem miała praktyczną zdolność do prowadzenia tego rodzaju działalności i osiągania z niej przychodów.

Jednocześnie w zależności od specyfiki konkretnej umowy o roboty budowlane zawartej przez Wnioskodawcę i obowiązującej na moment wniesienia aportu zostanie dokonana jej cesja (za zgodą drugiej strony) albo ich realizacja zostanie zapewniona przez Spółkę na podstawie umowy podwykonawczej (w odniesieniu do umów zawartych z podmiotami publicznymi w trybie przetargowym).

Brak przeniesienia umów na roboty budowlane, funkcji administracyjnych czy infrastruktury magazynowej wynika z uwarunkowań prawnych i organizacyjnych oraz nie wpływa na zdolność do prowadzenia działalności budowlanej, która opiera się na posiadanych zasobach technicznych, organizacyjnych i kadrowych. Zapewnienie nieprzerwanej realizacji przez Dział Budowlany, po jego przeniesieniu do Spółki, funkcji administracyjnych oraz magazynowych zostanie zapewnione poprzez zawarcie przez Wnioskodawcę oraz Spółkę niezbędnych umów, które wejdą w życie z dniem aportu.

W ramach planowanego zdarzenia przyszłego, po aporcie Działu Budowlanego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, Spółka ta będzie kontynuowała działalność budowlaną prowadzoną do tej pory z sukcesem przez Wnioskodawcę w ramach jego działalności

Pytanie (oznaczone we wniosku nr 2)

Czy przedstawiony w opisie zdarzenia przyszłego Dział Budowlany stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, w konsekwencji czego przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego transakcja aportu nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Stanowisko Wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem:

1. Uwagi wstępne

W ocenie Wnioskodawcy, przedstawiony w opisie zdarzenia przyszłego Dział Budowlany stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa zarówno na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem planowana transakcja:

• nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 109 ustawy o PIT;
• nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Z uwagi na tożsamość przesłanek definicyjnych zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”) na gruncie obu ustaw, uzasadnienie ma charakter wspólny dla obu podatków, przy jednoczesnym uwzględnieniu ich odmiennych skutków podatkowych.

2. ZCP na gruncie ustawy o PIT i VAT

Zgodnie z art. 5a pkt 4 ustawy o PIT (analogicznie art. 2 pkt 27e ustawy o VAT), przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się:

„organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”.

Z powyższej definicji wynikają cztery przesłanki, których zaistnienie jest konieczne do stwierdzenia, że mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa:

i. istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych,

ii. wyodrębnienie organizacyjne,

iii. wyodrębnienie finansowe,

iv. wyodrębnienie funkcjonalne (zdolność do samodzielnego działania).

Zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest zatem dowolnym zbiorem składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) wchodzących w skład przedsiębiorstwa, ale wyodrębnionym organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespołem tych składników, zdolnym do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie realizującym określone zadania gospodarcze.

W ocenie Wnioskodawcy w przypadku Działu Budowlanego wszystkie te przesłanki są spełnione, co potwierdzają poniższe okoliczności:

2.1 Istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych

Dział Budowlany obejmuje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym: środki trwałe i wyposażenie wykorzystywane w działalności budowlanej, personel techniczny i operacyjny, dokumentację techniczną i przetargową, metodologię organizacji procesu budowlanego, składniki niematerialne o charakterze operacyjnym (wiedza pracowników, relacje operacyjne, oprogramowanie do projektowania), zobowiązania handlowe związane funkcjonalnie z działalnością.

Zespół ten ma charakter zorganizowany i umożliwia realizację określonych zadań gospodarczych. Zespół tych składników nie jest wykorzystywany w innych rodzajach działalności prowadzonych przez Wnioskodawcę.

2.2 Wyodrębnienie organizacyjne

Dział Budowlany został formalnie wyodrębniony w Przedsiębiorstwie poprzez wprowadzenie regulaminu organizacyjnego, przypisanie pracowników i kierownictwa oraz przypisanie składników majątkowych i zadań.

2.3 Wyodrębnienie finansowe

Mimo braku odrębnych kont księgowych, Wnioskodawca prowadzi ewidencję umożliwiającą przypisanie przychodów, przyporządkowanie kosztów, ustalenie wyniku finansowego, przypisanie majątku i zobowiązań. Koszty wspólne mogą być alokowane przy użyciu klucza podziałowego.

Zgodnie z utrwalonym podejściem organów i sądów, dla wyodrębnienia finansowego wystarczająca jest możliwość identyfikacji danych finansowych, a nie formalne prowadzenie odrębnej księgowości.

2.4 Wyodrębnienie funkcjonalne

Dział Budowlany obejmuje wszystkie kluczowe elementy umożliwiające prowadzenie działalności:

• personel,
• sprzęt i zaplecze techniczne,
• organizację procesu budowlanego,
• dokumentację projektową.

Brak przeniesienia m.in. aktywnych kontraktów na roboty budowlane, funkcji administracyjnych, finansowania czy infrastruktury magazynowej, wynika z uwarunkowań prawnych i organizacyjnych (w tym zamówień publicznych) i nie wpływa na funkcjonalną zdolność do działania.

2.5 Zdolność do samodzielnego funkcjonowania

Dział Budowlany jest zdolny do prowadzenia działalności gospodarczej w sposób operacyjny.

Po wniesieniu aportu działalność budowlana będzie kontynuowana przez Spółkę w analogiczny sposób jak do tej pory, jako że Spółka będzie dysponować wszystkimi zasobami operacyjnymi. Do momentu zbudowania portfolio realizacji i pozyskania referencji, działalność budowlana związana z realizacją robót w oparciu o umowy zawierane w trybie zamówień publicznych, będzie prowadzona w modelu podwykonawczym – Wnioskodawca jako wykonawca, spółka jako podwykonawca Wnioskodawcy. Planowany model działania nie wyklucza samodzielności operacyjnej, gdyż Spółka będzie posiadać wszelkie niezbędne dla realizacji funkcji budowlanych elementy, w szczególności maszyny budowlane oraz personel.

3. Orzecznictwo i praktyka

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych.

W szczególności Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 grudnia 2014 r. (II FSK 690/14) wskazał, że brak przeniesienia wszystkich zobowiązań nie wyklucza uznania zespołu składników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jeżeli zachowana jest jego zdolność do prowadzenia działalności gospodarczej:

„W skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie muszą wchodzić wszelkie zobowiązania przedsiębiorstwa. Z definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika jedynie, że zespół składników materialnych i niematerialnych musi być na tyle zorganizowany i kompletny, aby mógł funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo, prowadzące określony rodzaj działalności gospodarczej. Z tych względów nie ma podstaw do uznania, że co do zasady utraci on tę samodzielność poprzez wyłączenie ze składników majątkowych niektórych zobowiązań.”

W orzecznictwie podkreśla się również, że ocena istnienia ZCP powinna mieć charakter funkcjonalny, a kluczowe znaczenie ma zdolność danego zespołu składników do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej, a nie formalny zakres przenoszonych elementów, co potwierdzają m.in. wyroki sądów administracyjnych oraz NSA, np. I FSK 892/18:

„Na tle opisanego szczegółowo w pytaniu prejudycjalnym stanu faktycznego w sprawie w zakresie umowy sprzedaży z 30 sierpnia 2016 r. Trybunał rozstrzygnął m.in, że art. 19 akapit pierwszy Dyrektywy 112 należy interpretować w taki sposób, że pojęcie "przekazania całości lub części majątku" obejmuje przeniesienie części przedsiębiorstwa, nawet jeśli nie zostały przeniesione na nabywcę wszystkie składniki materialne i niematerialne, które wchodzą w skład tej części, pod warunkiem ze całość przekazanych składników jest wystarczająca dla umożliwienia temu przedsiębiorstwu prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej”.

Pogląd ten znajduje potwierdzenie także w interpretacjach organów podatkowych. W szczególności Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 2 czerwca 2026 r. (0114-KDIP1- 1.4012.258.2026.4.MM) wskazał, że o uznaniu zespołu składników za ZCP decyduje spełnienie przesłanek wyodrębnienia oraz zdolność do samodzielnego działania, nawet w sytuacji kontynuowania części działalności przez podmiot zbywający.

Podobnie w interpretacji z dnia 10 marca 2025 r. (0111-KDIB3-3.4012.9.2025.3.MPU) organ potwierdził, że przeniesienie zespołu składników obejmującego aktywa oraz personel może stanowić ZCP, jeżeli umożliwia kontynuowanie działalności gospodarczej przez nabywcę.

Powyższe prowadzi do wniosku, że brak przeniesienia niektórych elementów, takich jak kontrakty, finansowanie, umowy leasingu czy funkcje administracyjne, nie wyklucza uznania zespołu składników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jeżeli zachowana zostaje jego funkcjonalna zdolność do prowadzenia działalności gospodarczej, co w oparciu o przedstawiony opis zdarzenia przyszłego będzie miało miejsce.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy Dział Budowlany stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w związku z czym transakcja aportu nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 109 ustawy o PIT oraz będzie pozostawać poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Wnioskodawca jest świadomy, że przedstawione powyżej interpretacje indywidualne oraz orzeczenia sądów nie posiadają waloru ochronnego w stosunku do Wnioskodawcy, jednak ze względu na tożsamość stosowanych regulacji prawa podatkowego, stanowią potwierdzenie ugruntowanej linii interpretacyjnej organów podatkowych i mogą zostać potraktowane jako wskazówka interpretacyjna w opisanym zdarzeniu przyszłym przedstawionym w niniejszym wniosku.

W świetle przedstawionego powyżej stanowiska, Wnioskodawca uprzejmie prosi o udzielenie odpowiedzi na pytania przedstawione w niniejszym wniosku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

W świetle art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

Jednocześnie na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT:

Termin „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Należy zauważyć, że art. 6 pkt 1 ustawy o VAT stanowi implementację art. 19 ust. 1 i 2 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, z 11.12.2006, str. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”.

W myśl art. 19 ust. 1 i 2 Dyrektywy 2006/112/WE:

Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie o podatku od towarów i usług, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania całości lub części majątku przedsiębiorstwa.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55¹ ustawy Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795). Zgodnie z tym przepisem:

Przy czym, zgodnie z art. 55² Kodeksu cywilnego:

Przedsiębiorstwo jest nie tylko sumą składników materialnych i niematerialnych, lecz ich zorganizowanym zespołem, tzn. składniki te powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie tylko o zbiorze pewnych elementów. „Czynnikiem konstytuującym przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym jest występowanie elementu organizacji oraz funkcjonalnego powiązania różnorodnych jego składników, umożliwiających traktowanie przedsiębiorstwa jako pewnej całości” – wyrok NSA z dnia 27 marca 2008 r. (sygn. II FSK 1896/11).

Zatem, przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym.

Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta jest w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, pod którym to pojęciem rozumie się:

Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązania). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Zatem na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

• istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,

• zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
• składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
• zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

W ocenie tut. Organu wskazany wyżej przepis art. 2 pkt 27e ustawy powinien być interpretowany z uwzględnieniem wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie C-497/01.

W wyroku C-497/01 w sprawie Zita Modes Sàrl przeciwko Administration de l’enregistrement et des domaines Trybunał zwracając uwagę, że niezgodne z przepisami Dyrektywy jest wprowadzanie przez państwo członkowskie jakichkolwiek ograniczeń – innych niż te, o których mowa w Dyrektywie podkreślił, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz – w zależności od konkretnego przypadku – składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Ponadto TSUE stwierdził, iż fakt, że VI Dyrektywa nie zawiera definicji pojęcia przedsiębiorstwa lub jego części, nie oznacza, że państwa członkowskie mają swobodę jego interpretacji. Pojęcia w niej używane powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny od innych przepisów, z wyjątkiem sytuacji, gdy sama Dyrektywa daje państwom członkowskim jasną dyspozycję do zdefiniowania pojęcia w krajowej legislacji. TSUE wskazał też, iż nabywca musi jednak posiadać zamiar kontynuowania działalności gospodarczej przejmowanego przedsiębiorstwa lub jego części, nie zaś jedynie natychmiast likwidować daną działalność i sprzedać przejęte mienie.

Na przydatność zespołu składników do prowadzenia (kontynuowania) działalności przez nabywcę, zwrócił uwagę TSUE w wyroku C-408/98 (Abbey National Plc), podzielając opinię Rzecznika Generalnego z dnia 13 kwietnia 2000 r., który stwierdził, iż „rozwiązanie przyjęte w Zjednoczonym Królestwie wydaje się rozsądne: gdy aktywa stanowiące część przedsiębiorstwa zdolną do odrębnego funkcjonowania są zbywane w taki sposób, że sprzedana część kontynuuje swoją działalność, ma zastosowanie opcja, z której Zjednoczone Królestwo skorzystało na mocy art. 5(8) VI Dyrektywy i uznaje się, że nie nastąpiła dostawa towarów”.

W kontekście zatem zbycia przedsiębiorstwa, z wyłączenia stosowania przepisów ustawy korzysta przekazanie przedsiębiorstwa lub jego niezależnej części, w tym dóbr materialnych oraz ewentualnie elementów niematerialnych, które razem tworzą przedsiębiorstwo lub jego część zdolne do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Nabywca musi jednakże mieć na celu prowadzenie przekazanego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jedynie natychmiastową likwidację danej działalności lub sprzedanie zapasów zasobów, jeśli istnieją.

Oznacza to, że zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę itp. na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u zbywcy zorganizowany zespół składników gotowych realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po jego zbyciu możliwe musi być prowadzenie działalności gospodarczej przez nabywcę przedsiębiorstwa z wykorzystaniem przejętego majątku.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność budowlaną, realizowaną w przeważającym zakresie w oparciu o zamówienia publiczne (prace budowlane związane z budową sieci gazowych, wodociągowych, kanalizacyjnych, budowa oczyszczalni ścieków, regulacje rzek, budowa ścieżek rowerowych i inne) oraz działalność w zakresie wydobycia i sprzedaży kruszyw. W ramach Przedsiębiorstwa funkcjonują następujące działy:

i. Dział Wydobywania Kruszywa,

ii. Dział Budowlany,

iii. Dział Administracji.

Każdy z działów posiada odrębną strukturę organizacyjną, obejmującą przypisanych pracowników lub współpracowników, przypisane składniki majątkowe, oraz realizowane przez siebie zadania i funkcje gospodarcze. Na czele poszczególnych działów stoją kierownicy odpowiedzialni za ich bieżące funkcjonowanie. Obecnie Wnioskodawca planuje przeniesienie części związanej z działalnością budowlaną (Dział Budowlany) do dedykowanego podmiotu – już istniejącej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której jest 100% udziałowcem. Pozostała część działalności Wnioskodawcy, czyli działalność wydobywcza w formie Działu Wydobywania Kruszywa oraz Dział Administracji pozostaną w JDG Wnioskodawcy. Dział Budowlany stanowi wyodrębniony organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespół składników przeznaczonych do prowadzenia działalności budowlanej. Formalne wyodrębnienie Działu Budowlanego zostało dokonane na podstawie pisemnej decyzji Wnioskodawcy, wprowadzającej w Przedsiębiorstwie odpowiedni regulamin organizacyjny. Do Działu Budowlanego przypisane są w szczególności:

• składniki majątkowe wykorzystywane w działalności budowlanej (w tym sprzęt i wyposażenie, takie jak: agregaty prądotwórcze, młoty hydrauliczne, spawarki, walce, koparki, minikoparki, spycharki, wiertnice, płyty wibracyjne, samochody ciężarowe, wozidła, przyczepy, ciągniki siodłowe, rusztowania, kontenery, wykrywacze przewodów itp., a także sprzęt komputerowy wraz z zainstalowanym na nim oprogramowaniem oraz telefony),
• personel techniczny i operacyjny (m.in. kierownicy budowy, operatorzy sprzętu, pracownicy budowlani, geodeta, pracownik ds. przetargów; przejęcie przez Spółkę pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę nastąpi na podstawie art. 231 ustawy - Kodeks pracy),
• zasoby organizacyjne niezbędne do realizacji projektów budowlanych,
• prawa i obowiązki (zobowiązania) wynikające z zawartych umów;
• dokumentacja techniczna i przetargowa,
• środki finansowe zgromadzone na rachunkach bankowych i gotówka w kasie w części dotyczącej Działu Budowlanego.

Dział Budowlany nie posiada istotnych wartości niematerialnych i prawnych o autonomicznej wartości rynkowej; przedmiotem aportu będzie jedynie oprogramowanie komputerowe wykorzystywane operacyjnie (program graficzny ...). W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca stosuje ewidencję księgową umożliwiającą identyfikację operacji gospodarczych związanych z poszczególnymi obszarami działalności, w tym z Działem Budowlanym. Dział Budowlany obejmuje niezbędne składniki materialne i niematerialne, które umożliwiają samodzielne realizowanie określonych zadań gospodarczych w zakresie działalności budowlanej. W szczególności w skład Działu Budowlanego wchodzą zasoby techniczne, organizacyjne oraz kadrowe, które pozwalają na niezależne wykonywanie robót budowlanych oraz świadczenie usług budowlanych i montażowych. Po wniesieniu aportu do Spółki zespół składników tworzących Dział Budowlany będzie zdolny do dalszego prowadzenia działalności w sposób operacyjny. Po dokonaniu aportu działalności budowlanej do Spółki, Spółka ta będzie mogła prowadzić działalność budowlaną w takim samym zakresie, w jakim prowadzona jest obecnie przez Wnioskodawcę w ramach JDG.

Analiza zaprezentowanego opisu sprawy w kontekście przytoczonych regulacji prawnych oraz orzecznictwa TSUE, prowadzi do wniosku, że zostały spełnione wszystkie wskazane wcześniej przesłanki do uznania składników majątku składających się na Dział Budowlany, będących przedmiotem aportu, za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy.

Zatem, jak wynika z wniosku, przedmiotowy Dział Budowlany, mający być przedmiotem aportu do Spółki, stanowi zespół składników wyodrębniony organizacyjnie, funkcjonalnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie oraz przeznaczony jest do realizacji określonych zadań gospodarczych. Nabywca będzie miał faktyczną możliwość prowadzenia działalności gospodarczej.

Wobec powyższego, skoro w niniejszej sprawie Dział Budowlany będzie wyodrębniony organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie oraz Nabywca będzie miał faktyczną możliwość prowadzenia działalności gospodarczej przy użyciu przejmowanego majątku, to przedmiotowa transakcja będzie stanowiła zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy. W konsekwencji przedmiotowa transakcja zbycia opisanego zespołu składników majątku stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy o VAT nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. W pozostałym zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej