0113-KDIPT1-3.4012.618.2026.4.JM
Prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi na opłatę wstępną do leasingu i raty leasingowe ciągnika rolniczego i zakup osprzętu.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 23 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi na opłatę wstępną do leasingu i raty leasingowe ciągnika rolniczego i zakup osprzętu oraz podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismem z 27 sierpnia 2026 r. (wpływ 27 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 2013 roku polegającą przede wszystkim na produkcji i sprzedaży bram garażowych, rolet zewnętrznych i innych wyrobów wykonanych z wykorzystaniem elementów z aluminium. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawca planuje zawarcie umowy leasingu operacyjnego, którego przedmiotem będzie fabrycznie nowy ciągnik rolniczy wyposażony w ładowacz czołowy (TUR), opatrzony w widły rozładunkowe przeznaczone do podnoszenia, przemieszczania oraz rozładowywania materiałów dostarczanych do zakładu produkcyjnego. Zakup ciągnika rolniczego jest podyktowany rzeczywistymi potrzebami przedsiębiorstwa oraz specyfiką nieruchomości, na której prowadzona jest działalność gospodarcza. Zakład produkcyjny oraz magazyny Wnioskodawcy zlokalizowane są na terenie o znacznym nachyleniu. Dostawy materiałów realizowane są przez samochody ciężarowe oraz pojazdy dostawcze. W ramach tych dostaw przywożone są m.in. profile aluminiowe, panele aluminiowe, skrzynki roletowe, elementy konstrukcyjne, komponenty stalowe, palety z materiałami produkcyjnymi, opakowania, elementy automatyki oraz inne towary niezbędne do prowadzenia działalności produkcyjnej. Z uwagi na stromy podjazd oraz ukształtowanie terenu wykorzystywanie tradycyjnego wózka widłowego wiąże się ze zwiększonym ryzykiem utraty stabilności pojazdu, uszkodzenia przewożonych materiałów oraz zagrożeniem dla pracowników. W ocenie Wnioskodawcy ciągnik rolniczy wyposażony w ładowacz czołowy stanowi rozwiązanie bezpieczniejsze i bardziej funkcjonalne, zapewniające odpowiednią przyczepność, większą stabilność na nierównym podłożu oraz możliwość wykonywania prac przeładunkowych w warunkach terenowych. Po odbiorze przedmiotu leasingu operacyjnego - ciągnik rolniczy wykorzystywany będzie wyłącznie do czynności opodatkowanych przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Wnioskodawca planuje również doposażenie ciągnika rolniczego w dodatkowy osprzęt, w szczególności pług śnieżny, łyżkę załadunkową oraz inne narzędzia robocze umożliwiające wykorzystanie pojazdu do różnych prac zarobkowych, związanych z prowadzoną JDG. Po zamontowaniu pługa śnieżnego ciągnik będzie wykorzystywany do odśnieżania terenów należących do przedsiębiorstwa, w szczególności podjazdu, parkingu i placu magazynowego oraz załadunkowego. Utrzymanie przejezdności tych terenów jest niezbędne dla zachowania ciągłości działalności gospodarczej, przyjmowania dostaw oraz realizacji dostaw wyrobów gotowych. Niezależnie od powyższego, Wnioskodawca planuje zawarcie umów wynajmu ciągnika rolniczego wraz z pługiem z lokalnymi przedsiębiorcami, którzy realizują zimowe utrzymanie dróg. Wstępnie zostały przeprowadzone rozmowy z lokalnymi firmami w celu zbadania możliwości podjęcia współpracy w tym zakresie. Na podstawie tych umów ciągnik będzie wykorzystywany do odpłatnego świadczenia usług odśnieżania dróg, parkingów, placów, terenów przemysłowych oraz innych powierzchni wymagających utrzymania zimowego. Ponadto Wnioskodawca zamierza wykorzystywać ciągnik do świadczenia usług wynajmu. Przedmiotowy pojazd może być odpłatnie udostępniany innym przedsiębiorcom, osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą oraz osobom prywatnym. Najem może obejmować zarówno sam ciągnik, jak również ciągnik wraz z osprzętem specjalistycznym. Przychody z najmu będą stanowiły przychody z działalności gospodarczej Wnioskodawcy i będą odpowiednio dokumentowane. W okresach rzadszego wykorzystania w działalności produkcyjnej a wzmożonych pracach rolniczych (w sezonie) ciągnik będzie mógł być wykorzystywany do świadczenia usług rolniczych (wspierających) na rzecz lokalnych rolników. Usługi te skupiać będą się głównie na pracach siewnych, obróbki ziemi pod uprawę, itp. Wnioskodawca wskazuje, że ciągnik będzie wykorzystywany wyłącznie w celu osiągania przychodów, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Zakup pojazdu rolniczego jest ekonomicznie uzasadniony, pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością oraz ma na celu zwiększenie efektywności procesów logistycznych, poprawę bezpieczeństwa pracy, ograniczenie kosztów usług zewnętrznych oraz uzyskiwanie dodatkowych przychodów z tytułu świadczenia usług i najmu. Ciągnik rolniczy wbrew nazwie posiada szerokie zastosowanie w wielu branżach, dzięki możliwości doposażenia tej maszyny w specjalistyczny osprzęt.
Pytanie
Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do pełnego (100%) odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupu ciągnika rolniczego (opłata wstępna do leasingu oraz raty leasingowe) oraz dodatkowego osprzętu, w zakresie, w jakim pojazd będzie wykorzystywany wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT? (pytanie oznaczone we wniosku 2)
Pana stanowisko w sprawie
(stanowisko oznaczone we wniosku Ad. 2)
Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego od opłaty wstępnej do leasingu, rat leasingowych, nabycia dodatkowego osprzętu oraz pozostałych wydatków związanych z ciągnikiem, pod warunkiem wykorzystywania pojazdu wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ograniczenie do 50% odliczenia, wynikające z art. 86a ustawy o VAT, dotyczy pojazdów samochodowych w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym. Ciągnik rolniczy stanowi odrębną kategorię pojazdu określoną w art. 2 pkt 44 ustawy Prawo o ruchu drogowym i nie jest uznawany za samochód osobowy. Organy podatkowe wielokrotnie wskazywały, że ograniczenia wynikające z art. 86a ustawy o VAT nie mają zastosowania do ciągników rolniczych, gdyż nie są one pojazdami samochodowymi wykorzystywanymi do celów mieszanych w rozumieniu tego przepisu. Przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w licznych interpretacjach potwierdzał możliwość pełnego odliczenia VAT od nabycia i eksploatacji ciągników wykorzystywanych wyłącznie do działalności opodatkowanej. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym ciągnik będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT, tj. działalności produkcyjnej, usług przeładunkowych, usług odśnieżania oraz wynajmu. W konsekwencji Wnioskodawcy będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od nabycia: - rat leasingowych, - opłaty wstępnej, - osprzętu,- paliwa, - części zamiennych, - napraw i serwisu, - pozostałych wydatków związanych z eksploatacją pojazdu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Jak wynika z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Dla prawa do odliczenia podatku naliczonego wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
I tak, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie dlatego, że został wykazany na fakturze, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Należy wskazać, że kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy.
Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:
W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:
1) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
2) należnego z tytułu:
a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
4) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 oraz art. 34.
Stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy:
Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:
1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
Zatem, zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
W powołanych przepisach art. 86a ustawy, ustawodawca zawarł szczególne uregulowania dotyczące określenia wysokości przysługującej do odliczenia kwoty podatku naliczonego. Taka konstrukcja art. 86a ustawy oznacza, że w sytuacji, gdy znajduje zastosowanie szczególne uregulowanie zawarte w jego ust. 1, wówczas podatnik może skorzystać jedynie z ograniczonego prawa do odliczenia podatku naliczonego w wysokości (50%).
Jeżeli jednak przepis art. 86a ust. 1 ustawy, nie znajduje zastosowania, wówczas stosuje się ogólne uregulowania dotyczące odliczenia podatku zawarte w art. 86 ustawy.
Zgodnie z art. 2 pkt 34 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pojazdach samochodowych - rozumie się przez to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
Stosownie do art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm.):
Użyte w ustawie określenia oznaczają: pojazd - środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urządzenie do tego przystosowane, z wyjątkiem urządzenia wspomagającego ruch.
W myśl art. 2 pkt 32 ustawy Prawo o ruchu drogowym:
Użyte w ustawie określenia oznaczają: pojazd silnikowy - pojazd wyposażony w silnik, z wyjątkiem motoroweru, pojazdu szynowego, roweru, wózka rowerowego, hulajnogi elektrycznej, urządzenia transportu osobistego i wózka inwalidzkiego.
Na podstawie z art. 2 pkt 33 ustawy Prawo o ruchu drogowym:
Użyte w ustawie określenia oznaczają: pojazd samochodowy - pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego.
Natomiast art. 2 pkt 44 ustawy Prawo o ruchu drogowym wskazuje, że:
Użyte w ustawie określenia oznaczają: ciągnik rolniczy - pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia rozwijanie prędkości nie mniejszej niż 6 km/h, skonstruowany do używania łącznie ze sprzętem do prac rolnych, leśnych lub ogrodniczych; ciągnik taki może być również przystosowany do ciągnięcia przyczep oraz do prac ziemnych.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą polegającą przede wszystkim na produkcji i sprzedaży bram garażowych, rolet zewnętrznych i innych wyrobów wykonanych z wykorzystaniem elementów z aluminium. Planuje Pan zawarcie umowy leasingu operacyjnego, którego przedmiotem będzie fabrycznie nowy ciągnik rolniczy wyposażony w ładowacz czołowy (TUR), opatrzony w widły rozładunkowe przeznaczone do podnoszenia, przemieszczania oraz rozładowywania materiałów dostarczanych do zakładu produkcyjnego. Planuje Pan również doposażenie ciągnika rolniczego w dodatkowy osprzęt, w szczególności pług śnieżny, łyżkę załadunkową oraz inne narzędzia robocze umożliwiające wykorzystanie pojazdu do różnych prac zarobkowych, związanych z prowadzoną JDG. Ciągnik rolniczy wykorzystywany będzie wyłącznie do czynności opodatkowanych Pana przedsiębiorstwa. Po zamontowaniu pługa śnieżnego ciągnik będzie wykorzystywany do odśnieżania terenów należących do przedsiębiorstwa, w szczególności podjazdu, parkingu i placu magazynowego oraz załadunkowego. Utrzymanie przejezdności tych terenów jest niezbędne dla zachowania ciągłości działalności gospodarczej, przyjmowania dostaw oraz realizacji dostaw wyrobów gotowych. Niezależnie od powyższego, planuje Pan zawarcie umów wynajmu ciągnika rolniczego wraz z pługiem z lokalnymi przedsiębiorcami, którzy realizują zimowe utrzymanie dróg. Na podstawie tych umów ciągnik będzie wykorzystywany do odpłatnego świadczenia usług odśnieżania dróg, parkingów, placów, terenów przemysłowych oraz innych powierzchni wymagających utrzymania zimowego. Ponadto zamierza Pan wykorzystywać ciągnik do świadczenia usług wynajmu. Przedmiotowy pojazd może być odpłatnie udostępniany innym przedsiębiorcom, osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą oraz osobom prywatnym. Najem może obejmować zarówno sam ciągnik, jak również ciągnik wraz z osprzętem specjalistycznym.
Pana wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi na opłatę wstępną do leasingu i raty leasingowe ciągnika rolniczego i zakup osprzętu.
W tym miejscu należy wskazać, że skoro planuje Pan zawarcie umowy leasingu operacyjnego, którego przedmiotem będzie ciągnik rolniczy, zatem do tego typu pojazdu oraz wydatków na jego doposażenie w dodatkowy osprzęt przepisy art. 86a ustawy nie będą mieć zastosowania i tym samym kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków z nim związanych należy rozpatrywać na podstawie przepisów art. 86 ust. 1 ustawy.
Jak już wskazano, podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.
Zgodnie zatem z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego będzie spełniony, ponieważ – jak wynika z opisu sprawy – będzie Pan wykorzystywać ciągnik oraz osprzęt do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Zatem, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w przypadku wykorzystywania nabytego ciągnika rolniczego oraz osprzętu wyłącznie do czynności opodatkowanych, przysługuje Panu prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu opłaty wstępnej do leasingu i rat leasingowych ciągnika rolniczego i zakupu osprzętu. Jak wcześniej wskazałem ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikające z art. 86a ust. 1 i ust. 2 ustawy nie będzie mieć zastosowania w stosunku do wydatków związanych ciągnikiem rolniczym, w związku z czym będzie miał Pan pełne prawo do odliczenia podatku od towarów i usług od leasingu ciągnika i wydatków na doposażenie w osprzęt. Przy czym, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, przysługuje Panu pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Tą interpretacją został załatwiony wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie załatwiony odrębnie.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów