0113-KDIPT1-3.4012.579.2026.2.KF
Uznanie za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą udziału w działce zabudowanej i opodatkowanie podatkiem VAT ww. dostawy, jak również kwestii zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT ww. dostawy.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług, w zakresie braku uznania Pana za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą udziału w działce zabudowanej nr ...i braku opodatkowania podatkiem VAT ww. dostawy, jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy kwestii uznania Pana za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą udziału w działce zabudowanej nr ...i opodatkowania podatkiem VAT ww. dostawy, jak również kwestii zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT ww. dostawy.
Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31 lipca 2026 r. (data wpływu).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest dłużnikiem, przeciwko któremu toczy się postępowanie egzekucyjne z wniosku wierzyciela EOS 1 Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w … prowadzi egzekucję przeciwko wnioskodawcy i jego bratu … na podstawie uzyskanego przeciwko obu dłużnikom tytułu wykonawczego.
Przedmiotem egzekucji prowadzonej przeciwko obu dłużnikom jest nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem hali produkcyjnej, oznaczona w ewidencji gruntów jako działka nr ...o powierzchni … ha, położona w … przy ul. …. Dla nieruchomości tej Sąd Rejonowy w …V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą ….. Nieruchomość tę wnioskodawca i jego brat nabyli na podstawie aktu darowizny w dniu 24.11.2011 r., zgodnie z którym stali się oni współwłaścicielami, wówczas jeszcze niezabudowanej, nieruchomości w 1/2 udziału w prawie własności każdego z nich. Z treści aktu darowizny wynika, że nie była wówczas wystawiona faktura VAT, czynność darowizny nie była obciążona podatkiem VAT Wnioskodawca i jego brat nabyli tę nieruchomość od osób fizycznych. Od 20 czerwca 2007 roku wnioskodawca wraz z bratem … wpisani byli do CEiDG jako przedsiębiorcy i prowadzili działalność gospodarczą pod firmą … „…” spółka cywilna. Spółka cywilna zarejestrowana była jako podatnik podatku VAT od momentu powstania. W ramach tej działalności dłużnicy wybudowali na przedmiotowej nieruchomości budynek -halę produkcyjną, Po zakończeniu budowy, w dniu 25.07.2014 r. wnioskodawca i jego brat jako wspólnicy …. „…“ spółki cywilnej uzyskali decyzją Nr … Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w … pozwolenie na użytkowanie hali i od tej daty prowadzili tam działalność gospodarczą jako spółka cywilna. W dniu 1 czerwca 2018 r. budynek hali został przekazany z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego jej wspólników.
W dniu 1 czerwca 2018 r. wspólnicy rozwiązali umowę spółki cywilnej i zakończyli działalność gospodarczą tj. wyrejestrowali się z CEiDG jako przedsiębiorcy i od momentu wyrejestrowania do chwili obecnej nie prowadzą żadnej działalności gospodarczej, nie są też podatnikami podatku VAT. Od 28 września 2018 r. współwłaściciele nieruchomości tj. wnioskodawca i jego brat ustanowili na tej nieruchomości zabudowanej na rzecz … i następców prawnych prawo rzeczowe w postaci nieodpłatnej i na czas nieokreślony służebności osobistej polegającej na prawie dożywotniego nieodpłatnego użytkowania całej nieruchomości zabudowanej w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Osoba uprawniona z tytułu tej służebności prowadzi na nieruchomości swoją działalność gospodarczą i jest podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca i jego brat nie uczestniczą w tej działalności i nie czerpią z niej żadnych pożytków, czy też dochodów. Budynek hali wybudowany przez wnioskodawcę i jego brata w ramach prowadzonej przez nich działalności w formie spółki cywilnej od momentu rozpoczęcia użytkowania przez nich w 2014 do chwili obecnej nie był przebudowywany i pozostaje w takim stanie, w jakim został oddany do użytkowania.
W prowadzonej egzekucji z wyżej opisanej nieruchomości Komornik Sądowy na wniosek wierzyciela dokonał już opisu i oszacowania nieruchomości zabudowanej; zgodnie z opinią biegłego rzeczoznawcy wartość przedmiotowej nieruchomości ustalona została na kwotę … zł.
W obwieszczeniu o licytacji nieruchomości Komornik Sądowy wskazał cenę netto i cenę brutto licytowanej nieruchomości. W kolejnym etapie egzekucji odbyła się II. licytacja, w wyniku której wyłoniony został jej nabywca - wierzyciel EOS 1 Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności, który jest podatnikiem podatku VAT, i który zaoferował najwyższą cenę. Aktualnie postępowanie egzekucyjne jest na etapie przybicia, a następnie po jego uprawomocnieniu, przysądzenia własności nieruchomości. Z informacji uzyskanej przez wnioskodawcę od Komornika wynika, że do ceny uzyskanej z licytacji zamierza on doliczyć należny podatek VAT i obciążyć tym podatkiem dłużników (wnioskodawcę i jego brata) jako podatników podatku VAT.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Ad. 1
Zarejestrowany był Pan jako czynny podatnik podatku VAT od dnia 20 czerwca 2007 r. do dnia 31 maja 2018 r., tj. przez cały okres prowadzenia działalności gospodarczej. Zgodnie z danymi ujawnionymi w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Pana działalność gospodarcza zarejestrowana została w dniu 20 czerwca 2007 r. pod firmą … … „…" spółka cywilna. W dniu 31 maja 2018 r. zaprzestał Pan prowadzenia działalności gospodarczej, która wyrejestrowana została z CEIDG w dniu 1 czerwca 2018 r.
Ad. 2
W okresie od 20 czerwca 2007 r. do 31 maja 2018 r. był Pan wspólnikiem spółki cywilnej i wspólnie z bratem - … prowadziliście działalność gospodarczą pod firmą … „…" spółka cywilna. Przedmiotem działalności spółki cywilnej była produkcja wyrobów pończoszniczych (PKD14.31.Z) jako działalność przeważająca oraz pozostała działalność sklasyfikowana za kodami z 2007 r.: PKD 13.30.Z, PKD 78.10.Z, PKD 47.5l.Z, PKD 47.29.Z, PKD 46.41.Z, PKD 46.39.Z, PKD 13.30.Z.
Ad. 3
Na nieruchomości oznaczonej nr ...o powierzchni … ha położonej w … przy ul…. znajduje się jeden budynek, tj. wskazana we wniosku hala produkcyjna.
Ad. 4
Hala produkcyjna jest obiektem budowlanym, trwale związanym z gruntem, wydzielonym z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiadającym fundamenty i dach. Budynek ten odpowiada definicji określonej w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 524). Jest to budynek o powierzchni zabudowy … m2, o powierzchni użytkowej … m2. Jest to budynek, który w okresie prowadzenia działalności gospodarczej wykorzystywany był na potrzeby tej działalności; było w nim wyodrębnione pomieszczenie socjalno-administracyjne, tj. biuro firmy i zaplecze socjalne dla pracowników oraz część produkcyjno-magazynowa, w której odbywała się produkcja wyrobów pończoszniczych, składowanie surowców i wyprodukowanych wyrobów.
Ad. 5
Budynek jest trwale związany z gruntem, jest posadowiony na ławach żelbetonowych i ścianach fundamentowych. Był wybudowany zgodnie z projektem architektoniczno - budowlanym, zatwierdzonym decyzjami Starosty … nr … z dnia … z dnia … r.
Ad. 6
Budynek opisany powyżej w pkt Ad. 3 i Ad. 4 został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, prowadzonej w ramach działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej i podlegał amortyzacji jako budynek kompletny i zdatny do użytku o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż rok oraz wykorzystywany na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej przez spółkę cywilną.
Ad. 7
Budynek został oddany do użytkowania w dniu 25 lipca 2014 r. na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr … z dnia 25 lipca 2014 r. Budynek był użytkowany w działalności gospodarczej spółki cywilnej od daty uzyskania decyzji o pozwoleniu na jego użytkowanie do dnia zakończenia tej działalności w dniu 31 maja 2018 r. W rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków lub ich części po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. W niniejszej sprawie pierwsze zasiedlenie budynku nastąpiło 25 lipca 2014 r. przez wspólników spółki cywilnej na potrzeby prowadzonej w ramach spółki cywilnej działalności. Od momentu pierwszego zasiedlenia do momentu licytacji nieruchomości upłynął okres dłuższy niż dwa lata; okres ten wynosi bowiem 16 lat.
Ad. 8
Budynek znajdujący się na nieruchomości nr ...o powierzchni … ha, położonej w … przy ul. …, od momentu pierwszego zasiedlenia w dniu 25 lipca 2014r. do zakończenia działalności gospodarczej nie był przebudowywany ani ulepszany; nie były zatem ponoszone żadne nakłady ani wydatki na ulepszenia.
Ad. 9
Budynek został oddany do użytkowania w dniu 25 lipca 2014 r. (na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego). Od tej daty do dnia 31 maja 2018 r., tj. do dnia zakończenia działalności gospodarczej, Pana udział w nieruchomości był wykorzystywany na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej. Z dniem zakończenia działalności gospodarczej oraz rozwiązania umowy spółki cywilnej Pana udział w nieruchomości został wycofany z działalności gospodarczej i przekazany do Pana majątku prywatnego. Od momentu przekazania udziału w nieruchomości do Pana majątku prywatnego do dnia 28 września 2018 r. Pana udział w nieruchomości nie był wykorzystywany przez nikogo. W dniu 28 września 2018 r. współwłaściciele nieruchomości (wnioskodawca i jego brat) ustanowili na niej służebność osobistą dożywotnią na rzecz …. Osoba uprawniona z tytułu tej służebności prowadzi na nieruchomości własną działalność gospodarczą. Nie uczestniczy Pan w żaden sposób w tej działalności i nie czerpie z niej żadnych pożytków ani dochodów. Od daty ustanowienia służebności nie uzyskuje Pan z Pana udziału w nieruchomości żadnych pożytków ani innych korzyści majątkowych; nie korzysta Pan ze swojego udziału w nieruchomości w żaden sposób, w tym w sposób związany z działalnością zarobkową.
Ad. 10
W okresie od 25 lipca 2014 r. do 31 maja 2018 r. (zakończenie działalności gospodarczej) udział w nieruchomości wykorzystywany był wyłącznie w działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Prowadzona wówczas przez spółkę cywilną produkcja i sprzedaż wyrobów pończoszniczych nie korzystały z żadnego zwolnienia przedmiotowego z podatku VAT ani nie pozostawały poza zakresem opodatkowania VAT. Odpowiednio do art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nieruchomością. Od dnia 31 maja 2018 r., tj. od dnia zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, Pana udział w nieruchomości nie jest wykorzystywany w żadnej działalności opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej z podatku VAT ani niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
Ad. 11
Nigdy wcześniej nie sprzedawał Pan żadnych nieruchomości ani udziału w nieruchomości.
Ad. 12
Nie posiada Pan, poza udziałem w nieruchomości opisanej we wniosku, żadnych innych nieruchomości ani udziału w innych nieruchomościach, które miałby w planach zbycia w przyszłości.
Ad. 13
Nie posiada Pan nieruchomości ani udziału w nieruchomościach wynajmowanych ani wydzierżawianych i nie osiąga z tytułu wynajmu i dzierżawy żadnych przychodów.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy w opisanym stanie faktycznym w planowanej sprzedaży Pana udziału w nieruchomości w trybie postępowania egzekucyjnego działa Pan w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, a przypadku uznania przez Organ, iż przy sprzedaży udziału w nieruchomości działa Pan jako podatnik VAT, sprzedaż ta korzysta ze zwolnienia z opodatkowania przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
Pana stanowisko w sprawie (z uwzględnieniem uzupełnienia)
Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej ustawa o VAT) komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika. Komornik sądowy pełni w takim przypadku rolę pośrednika i dokonuje transakcji w imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez komornika sądowego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem VAT pod warunkiem jednakże, iż do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik jako podatnik tego podatku.
Definicja podatnika określona jest w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którą podatnikami są m.in. osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tego przepisu, bez względu na cel lub rezultat tej działalności. Stosownie zaś do treści ustępu 2 działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie czynności konieczne jest, żeby tę czynność wykonywał podmiot mający status podatnika. W ocenie wnioskodawcy zarówno on jak i jego brat, będący dłużnikami w postępowaniu egzekucyjnym, nie spełniają wskazanych powyżej kryteriów. Obaj dłużnicy wyrejestrowali się z CDiGD jako przedsiębiorcy w 2018 r. i do chwili obecnej nie prowadzą żadnej działalności gospodarczej i nie są też podatnikami podatku VAT. W kontekście przedstawionego stanu faktycznego, sprzedaż w drodze licytacji komorniczej nieruchomości będącej własnością dłużników niebędących podatnikami podatku VAT nie wypełnia kryteriów określonych w art. 15 ust. i ust. 2 ustawy o VAT, zatem w konsekwencji tego sprzedaż ich nieruchomości w drodze licytacji komorniczej nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Przyjmując stanowisko komornika sądowego, zamierzającego dokonać sprzedaży licytacyjnej przedmiotowej nieruchomości i naliczenie od tej transakcji podatku VAT oraz obciążenie tym podatkiem dłużników, jako prawidłowe (ze stanowiskiem tym nie zgadzają się dłużnicy) - wskazać należy ponadto, że przepisy ustawy o VAT przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od tego podatku. Zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z przepisu tego wynika, że zasadą jest, iż dostawa budynków i budowli lub ich części zwolniona jest od podatku VAT. Wyjątkiem od tej zasady jest dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed pierwszym zasiedleniem oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż dwa lata. Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: a) wybudowaniu lub b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
W opisanym stanie faktycznym i w kontekście powyższych przepisów, dłużnicy rozpoczęli użytkowanie budynku hali produkcyjnej w lipcu 2014 r. Było to więc pierwsze zasiedlenie budynku po jego wybudowaniu, a od tej daty upłynął okres znacznie dłuższy niż dwa lata. Ponadto budynek nie był od momentu jego wzniesienia i zasiedlenia ulepszany i przebudowywany.
Zatem, przy przyjęciu stanowiska komornika sądowego co do opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży licytacyjnej przedmiotowej nieruchomości, zastosowanie mieć będzie zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust.1 pkt 10b.
Przedstawione własne stanowisko we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 9 czerwca 2026 r. pozostaje nadal aktualne z tą jednakże uwagą, iż odnosi się ono wyłącznie do sytuacji prawnej wnioskodawcy-…. Niepotrzebnie wnioskodawca odnosił się w tym stanowisku również do sfery opodatkowania odrębnego podmiotu - jego brata … będącego współwłaścicielem nieruchomości podlegającej sprzedaży w trybie postępowania egzekucyjnego. Zatem po skorygowaniu stanowisko to przyporządkowane do przeformułowanego pytania powinno brzmieć następująco:
Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej ustawa o VAT) komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika. Komornik sądowy pełni w takim przypadku rolę pośrednika i dokonuje transakcji w imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez komornika sądowego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem VAT pod warunkiem jednakże, iż do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik jako podatnik tego podatku.
Definicja podatnika określona jest w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którą podatnikami są min. osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tego przepisu, bez względu na cel lub rezultat tej działalności. Stosownie zaś do treści ustępu 2 działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie czynności konieczne jest, żeby tę czynność wykonywał podmiot mający status podatnika. W Pana ocenie nie spełnia Pan wskazanych powyżej kryteriów. Dokonując w trybie postępowania egzekucyjnego zbycia przysługującego Panu udziału w nieruchomości nie działa Pan w odniesieniu do tej czynności w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji tego sprzedaż Pana udziału w drodze egzekucji komorniczej nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Pana udział w nieruchomości wycofany został z działalności gospodarczej w maju 2018 roku po rozwiązaniu umowy spółki cywilnej i przeniesiony został do Pana majątku prywatnego. Od 2018 r. udział w nieruchomości nie był nigdy i obecnie nie jest wykorzystywany przez Pana w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W dniu 1 czerwca 2018 r. został Pan wyrejestrowany jako przedsiębiorca z CEIDG r.; do chwili obecnej nie prowadzi Pan żadnej działalności gospodarczej i nie jest też podatnikiem podatku VAT.
Przyjmując stanowisko komornika sądowego, zamierzającego dokonać sprzedaży licytacyjnej Pana udziału przedmiotowej nieruchomości i naliczenie od tej transakcji podatku VAT, jako prawidłowe (ze stanowiskiem tym nie zgadza się Pan) wskazać należy ponadto, że przepisy ustawy o VAT przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od tego podatku. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z przepisu tego wynika, że zasadą jest, iż dostawa budynków i budowli lub ich części zwolniona jest od podatku VAT. Wyjątkiem od tej zasady jest dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed pierwszym zasiedleniem oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres dłuższy niż dwa lata. Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
W opisanym stanie faktycznym i w kontekście powyższych przepisów, użytkowanie budynku rozpoczęło się 25 lipca 2014 r. Było to więc pierwsze zasiedlenie budynku po jego oddaniu na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do użytkowania, a od tej daty do daty licytacji komorniczej upłynął okres znacznie dłuższy niż dwa lata. Ponadto budynek nie był od momentu jego wzniesienia i zasiedlenia ulepszany i przebudowywany. Zatem, przy przyjęciu stanowiska komornika sądowego co do opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży licytacyjnej Pana udziału w przedmiotowej nieruchomości, zastosowanie mieć będzie zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10b.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie braku uznania Pana za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą udziału w działce zabudowanej nr ...i braku opodatkowania podatkiem VAT ww. dostawy, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem według art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwana dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
a) określone udziały w nieruchomości;
b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”.
Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
Zatem, należy uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.
Zgodnie z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Na podstawie art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Przepis art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.
Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
Należy w tym miejscu wyjaśnić, że prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielnie kilku osobom.
Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (oraz udziałów we współwłasności nieruchomości), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Natomiast stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem, jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podejmie Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Co do zasady, bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan współwłaścicielem w udziale wynoszącym ½ zabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w …przy ul. … stanowiącej działkę ewidencyjną nr ...o powierzchni ...ha. dla której Sąd Rejonowy w … V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr …. Drugim współwłaścicielem, również w udziale ½. jest Pana brat ….
Udział w gruncie (wówczas niezabudowanym) nabył Pan na podstawie umowy darowizny.
Był Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w okresie od dnia 20 czerwca 2007 r. do dnia 31 maja 2018 r., tj. przez cały okres prowadzenia działalności gospodarczej.
Na nieruchomości oznaczonej nr ...o powierzchni … ha położonej w … przy ul. … znajduje się jeden budynek, tj. wskazana we wniosku hala produkcyjna.
Hala produkcyjna jest obiektem budowlanym, trwale związanym z gruntem, wydzielonym z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiadającym fundamenty i dach. Budynek ten odpowiada definicji określonej w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 524). Jest to budynek o powierzchni zabudowy … m2, o powierzchni użytkowej … m2. Jest to budynek, który w okresie prowadzenia działalności gospodarczej wykorzystywany był na potrzeby tej działalności; było w nim wyodrębnione pomieszczenie socjalno-administracyjne, tj. biuro firmy i zaplecze socjalne dla pracowników oraz część produkcyjno-magazynowa, w której odbywała się produkcja wyrobów pończoszniczych, składowanie surowców i wyprodukowanych wyrobów.
Budynek został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, prowadzonej w ramach działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej i podlegał amortyzacji jako budynek kompletny i zdatny do użytku o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż rok oraz wykorzystywany na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej przez spółkę cywilną.
Budynek został oddany do użytkowania w dniu 25 lipca 2014 r. (na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego). Od tej daty do dnia 31 maja 2018 r., tj. do dnia zakończenia działalności gospodarczej, Pana udział w nieruchomości był wykorzystywany na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej. Z dniem zakończenia działalności gospodarczej oraz rozwiązania umowy spółki cywilnej Pana udział w nieruchomości został wycofany z działalności gospodarczej i przekazany do Pana majątku prywatnego. Od momentu przekazania udziału w nieruchomości do Pana majątku prywatnego do dnia 28 września 2018 r. Pana udział w nieruchomości nie był wykorzystywany przez nikogo. W dniu 28 września 2018 r. współwłaściciele nieruchomości (wnioskodawca i jego brat) ustanowili na niej służebność osobistą dożywotnią na rzecz …. Osoba uprawniona z tytułu tej służebności prowadzi na nieruchomości własną działalność gospodarczą. Nie uczestniczy Pan w żaden sposób w tej działalności i nie czerpie z niej żadnych pożytków ani dochodów. Od daty ustanowienia służebności nie uzyskuje Pan z Pana udziału w nieruchomości żadnych pożytków ani innych korzyści majątkowych; nie korzysta Pan ze swojego udziału w nieruchomości w żaden sposób, w tym w sposób związany z działalnością zarobkową.
Pana wątpliwości w pierwszej kolejności, w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy z tytułu sprzedaży udziału w zabudowanej nieruchomości gruntowej, stanowiącej działkę ewidencyjną nr ...o powierzchni ...ha, będzie Pan działać w charakterze podatnika VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a tym samym, czy transakcja będzie opodatkowana VAT jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 7 ust. 1 tej ustawy.
Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT dla danej czynności – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy.
Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do czynności sprzedaży udziału w zabudowanej nieruchomości gruntowej, stanowiącej działkę ewidencyjną nr ...o powierzchni ...ha będzie Pan spełniał przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług.
W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że podjął Pan działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.
Jak wskazał Pan w opisie sprawy, z dniem zakończenia działalności gospodarczej w dniu 31 maja 2018 r. oraz rozwiązania umowy spółki cywilnej Pana udział w nieruchomości został wycofany z działalności gospodarczej i przekazany do Pana majątku prywatnego. Od momentu przekazania udziału w nieruchomości do Pana majątku prywatnego nie wykorzystuje Pan udziału w działce.
W związku z powyższymi okolicznościami, stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży udziału w zabudowanej nieruchomości gruntowej, stanowiącej działkę ewidencyjną nr ...o powierzchni ...ha, nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że ta sprzedaż wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym.
Dokonując sprzedaży udziału w zabudowanej nieruchomości gruntowej, stanowiącej działkę ewidencyjną nr ...o powierzchni ...ha, będzie Pan zatem korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży udziału w ww. działce, a dostawę opisanej wyżej nieruchomości – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Tym samym, dokonując sprzedaży udziału w zabudowanej nieruchomości gruntowej, stanowiącej działkę ewidencyjną nr ...o powierzchni ...ha, będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy.
W konsekwencji, sprzedaż przez Pana udziału w zabudowanej nieruchomości gruntowej, stanowiącej działkę ewidencyjną nr ...o powierzchni ...ha nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W związku z powyższym, nie znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia dla ww. czynności sprzedaży udziału ww. działce na podstawie 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Zatem Pana stanowisko w zakresie braku uznania Pana za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą udziału w działce zabudowanej nr ...i braku opodatkowania podatkiem VAT ww. dostawy, uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami – zwłaszcza kwestia opodatkowania wycofania nieruchomości do majątku prywatnego - nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje też skutków prawnych dla współwłaściciela nieruchomości.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów