0113-KDIPT1-3.4012.457.2026.2.MJ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku obowiązku korekty podatku odliczonego w związku z zakupem lokalu użytkowego oddanego w bezpłatne użyczenie na rzecz Spółki. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 8 lipca 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Od lutego 2019 prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą. W kwietniu 2019 dokonała Pani zakupu lokalu użytkowego z przeznaczeniem na wynajem, od którego odliczyła Pani 23% podatku naliczonego VAT. Lokal został wprowadzony do ewidencji środków trwałych Pani firmy i nadal znajduje się w ewidencji. Do marca 2023 ww. lokal wynajmowała Pani … Sp. z o.o., w której była Pani wspólnikiem. W marcu 2023 firma … Sp. z o.o. została przekształcona w … Spółka Jawna, w której nadal jest Pani wspólnikiem. Od momentu przekształcenia użycza Pani lokal Spółce Jawnej … nieodpłatnie, a spółka ta nadal używa lokal do działalności opodatkowanej VAT, a jako wspólnik rozlicza Pani związane z nim koszty i przychody. 

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że

1. Jest Pani czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT od 01.05.2019 r. najpierw z tytułu wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi a od 29.06.2023 r. z tytułu działalności usługowej związanej z administracyjną obsługą biura.

2. Nie została Pani wykreślona z rejestru czynnych podatników VAT.

3. Planuje Pani zawieszenie działalności od 01.10.2026 r.

4. Z tytułu nieodpłatnego oddania w użytkowanie lokalu, o którym mowa we wniosku nie otrzymywała, nie otrzymuje ani nie będzie otrzymywała Pani jakiegokolwiek pożytku.

5. Spółka jawna jest zobowiązana do uiszczania opłat za media, za ubezpieczenie lokalu, a podatek od nieruchomości również jest opłacany z konta spółki jednak decyzja w sprawie podatku jest wystawiana na każdego ze wspólników.

6. Umowy z dostawcami mediów, które dotyczą utrzymania ww. lokalu są zawarte przez Spółkę, która nieodpłatnie użytkuje lokal.

7. Użyczenie lokalu na rzecz Spółki nie stanowi dla Pani czynności opodatkowanej podatkiem VAT więc z tego tytułu nie odprowadza Pani podatku VAT należnego. Oddając nieodpłatnie lokal do użytku Spółce nie osiąga Pani z tego tytułu korzyści, w związku z czym uważa Pani, że czynność ta nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT należnym. Użyczenie służy działalności opodatkowanej Spółki, nie dochodzi do opodatkowania podatkiem VAT samego użyczenia, gdyż służy to generowaniu obrotu opodatkowanego w Spółce.

Pytanie

Czy w przypadku zawieszenia Pani jednoosobowej działalności gospodarczej i po pół roku wykreślenia Pani z rejestru czynnych podatników VAT będzie Pani zobligowana do korekty podatku naliczonego VAT od zakupu ww. lokalu?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem w przypadku zawieszenia Pani indywidualnej działalności gospodarczej i po pół roku wykreślenia Pani z rejestru czynnych podatników VAT nie będzie Pani zobligowana do korekty podatku naliczonego VAT od zakupu lokalu w 2019 r. Zakupiony w 2019 r. lokal nadal znajduje się w ewidencji środków trwałych Pani firmy, a po zawieszeniu Pani JDG nadal będzie go Pani użyczała spółce jawnej, której będzie służył do działalności opodatkowanej VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą tych towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za usługę). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Ponadto w myśl art. 8 ust. 2 ustawy:

Dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy tego przepisu, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.

Aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z prowadzoną działalnością. Przez świadczenie usług niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.

W konsekwencji należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług (ewentualnie nieodpłatne zrównane z odpłatnym świadczeniem), jednak aby takie czynności podlegały opodatkowaniu muszą być one wykonywane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:

W tym miejscu wskazać należy, że kwestię zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795). Zasada swobody umów zapisana jest w art. 353¹ Kodeksu cywilnego. W świetle tego przepisu:

Zatem strony mogą dowolnie ustalać stosunki cywilnoprawne, jednakże postanowienia umów nie mogą pozostawać w sprzeczności z innymi przepisami prawa, do stosowania których strony są zobowiązane.

Umowa użyczenia jest z natury umową nieodpłatną. Zgodnie bowiem z art. 710 Kodeksu cywilnego:

Istotnymi cechami tej umowy są zatem dwa elementy: oddanie rzeczy do używania na pewien czas i nieodpłatność.

Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Oznacza to, że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.

Jak wynika z opisu sprawy, od lutego 2019 prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą. W kwietniu 2019 dokonała Pani zakupu lokalu użytkowego z przeznaczeniem na wynajem, od którego odliczyła Pani 23% podatku naliczonego VAT. Lokal został wprowadzony do ewidencji środków trwałych Pani firmy i nadal znajduje się w ewidencji. Do marca 2023 ww. lokal wynajmowała Pani … Sp. z o.o., w której była Pani wspólnikiem. W marcu 2023 firma … Sp. z o.o. została przekształcona w … Spółka Jawna, w której nadal jest Pani wspólnikiem. Od momentu przekształcenia użycza Pani lokal Spółce Jawnej … nieodpłatnie, a spółka ta nadal używa lokal do działalności opodatkowanej VAT, a jako wspólnik rozlicza Pani związane z nim koszty i przychody. Z tytułu nieodpłatnego oddania w użytkowanie lokalu nie otrzymywała, nie otrzymuje ani nie będzie otrzymywała Pani jakiegokolwiek pożytku. Spółka jawna jest zobowiązana do uiszczania opłat za media, za ubezpieczenie lokalu, a podatek od nieruchomości również jest opłacany z konta spółki jednak decyzja w sprawie podatku jest wystawiana na każdego ze wspólników. Umowy z dostawcami mediów, które dotyczą utrzymania ww. lokalu są zawarte przez Spółkę, która nieodpłatnie użytkuje lokal.

Jak wskazano wcześniej, przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Zatem umowa użyczenia jest z natury umową nieodpłatną. Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Ponadto, umowa użyczenia spełnia warunki umowy cywilnoprawnej.

Zatem czynność nieodpłatnego przekazania przez Panią na rzecz … Spółka Jawna lokalu nie będzie stanowiła czynności, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1, a tylko czynność, o której mowa w art. 8 ust. 2 ustawy jako świadczenie usług.

Z kolei, by uznać daną czynność – w przedmiotowej sprawie nieodpłatne użyczenie lokalu – za opodatkowane podatkiem VAT świadczenie usług, musi ona być odpłatna w myśl art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bądź też nieodpłatna, ale spełniająca warunki wynikające z art. 8 ust. 2 ustawy. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie podlega opodatkowaniu, w świetle art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia.

W celu dokonania oceny czynności nieodpłatnych pod względem skutków, jakie mogą wywoływać w świetle VAT punktem wyjścia powinna być ocena czy czynności te należy uznać za odrębny, obok działalności gospodarczej, przedmiot działalności podatnika, czy też czynności te „towarzyszą” działalności gospodarczej.

W przypadku stwierdzenia, że czynności nieodpłatne stanowią odrębny, obok działalności gospodarczej, przedmiot działalności danego podatnika wówczas nie będą one podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jak również nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z tymi czynnościami.

W przypadku natomiast uznania, że czynności nieodpłatne nie stanowią odrębnego od działalności gospodarczej przedmiotu działalności danego podatnika, ale „towarzyszą” działalności gospodarczej wówczas odpowiednie zastosowanie mogą znaleźć regulacje art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

Jak wynika z powołanych powyżej unormowań zawartych w art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu.

W rozpatrywanej sprawie lokal, wykorzystywany przez Panią w działalności gospodarczej został nieodpłatnie użyczony … Spółka Jawna. Zatem przedstawiona w opisie sprawy sytuacja mieści się w założeniach przepisu art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, z uwagi na użycie towaru stanowiącego część Pani przedsiębiorstwa, oraz na fakt, że w odniesieniu do zakupu lokalu użytkowego przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku VAT.

Przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy zawęża się wyłącznie do tych spośród usług nieodpłatnych, które spełniają dwa warunki w nim wymienione. Po pierwsze dotyczy tylko użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, a po drugie tylko tych sytuacji, w których podatnikowi przysługiwało prawo obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zapłaconego przy nabyciu przedmiotowych towarów. Innymi słowy przepis powyższy znajduje zastosowanie jedynie do tych usług nieodpłatnych, wskazanych w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika, a podatnikowi przysługiwało w związku z nimi prawo do odliczenia podatku naliczonego. Jeśli któryś z wymienionych warunków nie jest spełniony, nie może być mowy o potraktowaniu usługi świadczonej nieodpłatnie jako usługi odpłatnej.

W przedmiotowej sytuacji mamy do czynienia z nieodpłatnym użyczeniem lokalu użytkowego na rzecz … Spółka Jawna. Do czasu nieodpłatnego udostepnienia wynajmowała Pani lokal użytkowy w ramach działalności gospodarczej. Lokal został wprowadzony do ewidencji środków trwałych Pani firmy i nadal znajduje się w ewidencji.  Do czynności użyczenia przedmiotu wniosku doszło w celach innych niż prowadzona przez Panią działalność gospodarcza, tj. do celów działalności odrębnego podmiotu – … Spółka Jawna, co pozostaje bez związku z prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą. Ponadto przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu ww. lokalu użytkowego. Zatem zostały wypełnione przesłanki określone w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy i opisana czynność nieodpłatnego użyczenia stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zatem czynność nieodpłatnego użyczenia przez Panią na rzecz … Spółka Jawna lokalu użytkowego stanowi czynność, o której mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, a tym samym jako świadczenie usług podlega opodatkowaniu.

Z opisu sprawy wynika również, że Spółka, której użycza Pani lokal użytkowy reguluje zobowiązania w zakresie podatku od nieruchomości. Zatem umowa użyczenia przedmiotowego lokalu traci przymiot całkowitej nieodpłatności.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Należność publicznoprawna, jaką jest podatek od nieruchomości, nie może podlegać dalszej odsprzedaży. Podatek ten ma charakter majątkowy i związany jest z posiadanym majątkiem, a nie uzyskiwanym z tytułu posiadania nieruchomości obrotem. Obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży bowiem na podatniku i to on jest zobowiązany do zapłaty należności z tego tytułu. Z tych względów podatek od nieruchomości nie może być przedmiotem sprzedaży lub innej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w efekcie nie podlega on refakturowaniu.

Należy jednakże wskazać, że strony stosunku cywilnoprawnego mogą w ramach swobody w kształtowaniu łączących je stosunków zobowiązaniowych zawrzeć w umowie postanowienie co do zwrotu (refundacji) należności z tytułu podatku od nieruchomości.

Niezależnie jednak od tego, w jaki sposób jest zwracana użyczającemu przez biorącego w użyczenie kwota podatku od nieruchomości zawsze jest ona należnością obciążającą właściciela nieruchomości.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że podatek od nieruchomości jako czynność publicznoprawna, nie może podlegać dalszej odsprzedaży. Podatek ma charakter majątkowy i związany jest z posiadanym majątkiem, a nie uzyskiwanym z tytułu posiadania nieruchomości obrotem. Zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości ciąży bowiem na użyczającym jako właścicielu i nie może być w drodze umowy przeniesione na biorącego w użyczenie ze skutkiem zwalniającym użyczającego z obowiązku podatkowego. Niezależnie jednak od tego, czy zwracana użyczającemu kwota podatku od nieruchomości zostaje wyłączona z należności pobieranej z tytułu użyczenia, czy też stanowi jej element kalkulacyjny, zawsze jest ona należnością obciążającą użyczającego. Natomiast obowiązek biorącego w użyczenie w stosunku do użyczającego stanowi zobowiązanie cywilnoprawne, uregulowane w zawartej umowie, a więc należy je traktować jako należność otrzymaną z tytułu odpłatnego świadczenia usługi użyczenia. W związku z tym, podatek od nieruchomości stanowi element kalkulacyjny przy ustalaniu opłaty za usługę główną, wobec czego podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki właściwej dla usługi udostępnienia nieruchomości.

Wskazać bowiem należy, że w przypadku umowy użyczenia przedmiotem świadczenia na rzecz biorącego w użyczenie jest usługa główna, tj. użyczenie nieruchomości, a koszty dodatkowe, tj. opłata z tytułu podatku od nieruchomości stanowią element rachunku kosztów zmierzający do ustalenia kwoty odpłatności za usługę użyczenia, gdyż z ekonomicznego punktu widzenia dopełniają świadczenie zasadnicze i nie należy ich sztucznie oddzielać od tego świadczenia.

Pani wątpliwości dotyczą obowiązku korekty podatku odliczonego w związku z zakupem lokalu użytkowego oddanego w użyczenie na rzecz Spółki w przypadku zawieszenia prowadzonej działalności.

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy:

Przepisy zawarte w art. 90 ustawy regulują kwestię związaną z prawem do odliczenia podatku naliczonego w sytuacji, gdy podatnik nabyte towary i usługi wykorzystuje zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Z tym, że przez „czynności w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego” należy rozumieć czynności zwolnione od podatku.

Z kolei przepisy zawarte w art. 91 ustawy – co do zasady – dotyczą sytuacji, gdy uprzednio odliczona kwota podatku naliczonego z różnych przyczyn musi zostać skorygowana lub przypadku, gdy podatek naliczony nie został odliczony, bo na moment realizacji prawa do odliczenia nabyty towar lub usługa nie miały służyć działalności opodatkowanej, ale sytuacja ta uległa zmianie.

I tak zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:

Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy:

Stosownie do art. 91 ust. 5 ustawy:

W myśl art. 91 ust. 6 ustawy o VAT:

Stosownie do art. 91 ust. 7 ustawy:

W świetle art. 91 ust. 8 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że korekta podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 1-8 ustawy, dotyczy podatku naliczonego od zakupów związanych jednocześnie z czynnościami, w związku z którymi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego oraz z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługiwało, jeżeli podatnik nie jest w stanie wyodrębnić całości lub części kwot podatku, które posłużyłyby tylko czynnościom opodatkowanym oraz gdy zmianie uległo przeznaczenie towaru, od którego podatek został odliczony lub nieodliczony w całości.

Ustawa nie definiuje pojęcia „zawieszenie działalności”. Kwestia ta została uregulowana m.in. w przepisach ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1480 ze zm.).

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ww. ustawy Prawo przedsiębiorców:

Zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy Prawo przedsiębiorców:

Z kolei, w myśl art. 25 ust. 1 ww. ustawy Prawo przedsiębiorców:

Natomiast zgodnie z art. 25 ust. 2 ww. ustawy Prawo przedsiębiorców:

W myśl, art. 99 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 99 ust. 7a ustawy:

W świetle art. 99 ust. 7b ustawy:

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że zawieszenie działalności gospodarczej samo w sobie nie stanowi zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez podatnika. Podatnik, który zawiesza prowadzenie działalności gospodarczej na pewien czas, nadal pozostaje podatnikiem, z tym że w okresie zawieszenia wykonywania działalności przedsiębiorca nie prowadzi aktywnej działalności. Zgłoszenie zawieszenia działalności gospodarczej nie oznacza zatem ustania bytu przedsiębiorcy, a jedynie przerwę w wykonywaniu działalności gospodarczej. Zatem, przedsiębiorca w okresie zawieszenia działalności gospodarczej ma m.in. prawo wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów oraz może osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej.

Zatem podatnik, który „zawiesza” prowadzenie działalności gospodarczej na pewien czas, pozostaje nadal podatnikiem podatku od towarów i usług i dlatego spoczywają na nim określone obowiązki podatkowe. Jednocześnie w myśl powołanych przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorca w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z działalności, ma jednak pewne uprawnienia i obowiązki, które mają związek z działalnością prowadzoną przed datą zawieszenia. Obowiązki te mogą np. dotyczyć opodatkowania wykonywanych czynności, wynikających z umów zawartych przed zawieszeniem działalności gospodarczej.

W niniejszej sprawie, jak wyżej wskazano czynność użyczenia lokalu stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Przepisy ustawy oraz rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi udostępnienia lokalu użytkowego. W związku z tym, usługa ta jest opodatkowana według właściwej stawki podatku. Tym samym, w okresie zawieszenia działalności gospodarczej, z tytułu udostępniania lokalu wynikającego z umowy zawartej przed zawieszeniem działalności gospodarczej, będzie Pani zobowiązana do naliczenia i odprowadzania podatku VAT należnego z tego tytułu, a także złożenia pliku JPK_VAT z deklaracją za dany okres.

Z uwagi na fakt, że dotychczas ww. lokal użytkowy był wykorzystywany do czynności opodatkowanych (w prowadzonej działalności gospodarczej), oraz nieodpłatne użyczenie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT (czynność ta nie korzysta ze zwolnienia) w celu dokonania korekty przyjmuje się, że wykorzystanie lokalu jest związane wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi. Natomiast fakt zawieszenia działalności nie ma wpływu na Pani obowiązki związane z naliczeniem podatku należnego przy wykonywaniu czynności opodatkowanych.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie w związku z brakiem zmiany wykorzystywania ww. lokalu, nie będzie Pani zobligowana do korekty podatku naliczonego VAT od zakupu ww. lokalu użytkowego, w sytuacji zawieszenia przez Panią prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej.

W konsekwencji, z uwagi na odmienną argumentację, ponieważ brak korekty wynika z faktu, że czynność użyczenia lokalu stanowi dla Pani czynność opodatkowaną podatkiem VAT, a nie z okoliczności iż Spółka wykorzystuje lokal do działalności opodatkowanej VAT Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wydana interpretacja indywidualna dotyczy przepisów prawa podatkowego i nie odnosi się do kwestii wykreślenia Pani z rejestru czynnych podatników VAT, bowiem organem właściwym w tym zakresie jest wyłącznie właściwy miejscowo Naczelnik Urzędu Skarbowego.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach podanego przez Panią stanu faktycznego. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) – zwanej dalej: „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.