0113-KDIPT1-3.4012.410.2026.2.JP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości. Uzupełniła go Pani pismem z 11 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Nieruchomość gruntowa (działka nr 1, obręb …, gmina …) została przez Panią nabyta do majątku prywatnego na podstawie umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego z ... Zgodnie z Uchwałą nr … Rady Miejskiej w .. z ..., teren ten został objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (MPZP) z przeznaczeniem pod zabudowę jednorodzinną lub usługową. Zmiana przeznaczenia gruntu nastąpiła z inicjatywy Gminy, a nie na Pani wniosek. Dokonała Pani podziału geodezyjnego działki nr 1 na 11 mniejszych działek budowlanych. W ramach podziału wyznaczona została droga wewnętrzna, co było wyłącznym wymogiem prawnym wynikającym z przepisów o gospodarce nieruchomościami (zapewnienie dojazdu). Droga ta nie posiada uzbrojenia, oświetlenia ani utwardzonej nawierzchni. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Sprzedaż działek ma charakter incydentalny i sukcesywny (planowane 3-4 działki rocznie od 2026 r.). Środki uzyskane ze sprzedaży zostaną przeznaczone na cele prywatne: zabezpieczenie bytu na emeryturze oraz wsparcie finansowe dzieci.

W uzupełnieniu wniosku udzieliła Pani następujących odpowiedzi na postawione pytania:

1.    Jakie są numery działek nieruchomości, o których mowa we wniosku, które stanowiły/będą stanowiły przedmiot sprzedaży?

Odpowiedź: Przedmiotem sprzedaży są działki powstałe z podziału działki nr 1, o numerach: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11.

2.    Jakie pozwolenia, decyzje zostały/zostaną wydane przed sprzedażą działek, o których mowa we wniosku – oraz z czyjej inicjatywy nastąpiło/nastąpi ich wydanie?

Odpowiedź: Podział geodezyjny został dokonany na podstawie decyzji nr … z ... wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy ... Podział nastąpił z Pani inicjatywy w celu uporządkowania majątku prywatnego.

3.    Czy w stosunku do działek objętych zakresem wniosku, przed planowaną sprzedażą, podejmowała Pani/będzie podejmowała Pani działania takie jak uzbrojenie terenu, wyposażenie w urządzenia i sieć energetyczną, gazową, wodno-kanalizacyjną itp., ogrodzenie terenu, ponosiła Pani nakłady na urządzenie dróg dojazdowych? Jeśli tak, to proszę wskazać, jakie to były/będą działania i kiedy je Pani podejmowała/będzie podejmowała?

Odpowiedź: Nie podejmowała Pani i nie będzie Pani podejmowała żadnych działań w zakresie uzbrojenia terenu, wyposażenia w sieci energetyczne, gazowe, wodnokanalizacyjne, ogrodzenia terenu ani utwardzania dróg dojazdowych.

4.    W opisie sprawy wskazała Pani, że:

W związku z powyższym proszę wskazać:

a.  kiedy została wydzielona droga wewnętrzna;

b.  nr działki/działek, które są przeznaczone na drogę dojazdową/drogę wewnętrzną;

c.   jakie czynności Pani podejmowała, jakie nakłady ponosiła w stosunku do działek przeznaczonych na drogę;

d.  czy w każdym przypadku sprzedała/sprzeda Pani działki wraz z odpowiednim udziałem w działce stanowiącej drogę wewnętrzną/dojazdową, proszę wskazać nr działki dojazdowej/wewnętrznej, której udział podlegał/będzie podlegał sprzedaży wraz z daną działką objętą zakresem wniosku.

Odpowiedź: Droga została wydzielona ... na podstawie decyzji nr … (nr działki: 12). Nie ponosiła Pani żadnych nakładów na tę działkę. Sprzedaż działek będzie odbywała się wraz z odpowiednim udziałem w działce stanowiącej drogę wewnętrzną.

5.    Czy udostępniała Pani działki objęte zakresem wniosku osobom trzecim? Jeżeli tak, to należy wskazać (odrębnie dla każdej działki):

a.  w jakim okresie (kiedy) działka była udostępniana osobom trzecim?

b.  na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, użyczenie, inna umowa – jaka) działka była udostępniana osobom trzecim?

c.   czy udostępnienie działki było czynnością odpłatną czy bezpłatną?

Odpowiedź: Działki objęte zakresem wniosku nie były i nie są udostępniane osobom trzecim na podstawie żadnych umów (najmu, dzierżawy, użyczenia).

6.    Czy dokonywała Pani już wcześniej sprzedaży nieruchomości, a jeżeli tak, to należy podać odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości:

a.  kiedy i w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tej nieruchomości?

b.  w jakim celu nieruchomość ta została nabyta przez Panią?

c.   w jaki sposób działka była wykorzystywana przez Panią od momentu wejścia w jej posiadanie do chwili sprzedaży?

d.  kiedy dokonała Pani jej sprzedaży i co było przyczyną jej sprzedaży?

e.  ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, jeśli zabudowanych, to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?

f.    czy z tytułu ich sprzedaży odprowadzała Pani podatek VAT, składała deklaracje VAT-7 oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R?

g.  na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. działek?

Odpowiedź: Jest to Pani pierwsza sprzedaż nieruchomości. Nie sprzedawała Pani wcześniej nigdy żadnej nieruchomości.

7.    Czy posiada Pani inne działki, które w przyszłości zamierza Pani sprzedać?

Odpowiedź: Nie posiada Pani innych działek przeznaczonych do sprzedaży.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym sprzedaż 11 działek budowlanych (wydzielonych z działki nr 1, obręb …) realizowana w tempie ok. 3-4 działek rocznie, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, czy też stanowi ona wyraz zarządu majątkiem prywatnym niepodlegający temu podatkowi?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, planowana sprzedaż nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ nie działa Pani w charakterze „podatnika” zdefiniowanego w art. 15 ustawy o VAT. Stanowisko opiera Pani na następujących faktach:

1.    Długi okres posiadania: Nieruchomość znajduje się w Pani majątku od 2011 r. (15 lat), co wyklucza zamiar handlowy w momencie nabycia.

2.    Brak profesjonalnych środków: Jak wskazał TSUE w wyroku w sprawach połączonych C-180/08 i C-181/08, liczba działek nie jest kluczowa. Liczy się to, czy sprzedający podejmuje „aktywne działania” (jak np. uzbrojenie terenu). Pani takich działań nie podejmuje.

3.    Przymus prawny drogi: Wydzielenie drogi wewnętrznej nie było inwestycją, lecz koniecznością prawną wynikającą z zasad podziału gruntu.

4.    Brak wnioskowania o MPZP: To gmina nadała gruntom charakter budowlany, co jest zdarzeniem niezależnym od Pani woli.

5.    Sukcesywność i cel: Sprzedaż rozłożona w czasie na potrzeby emerytalne to podręcznikowy przykład zarządu majątkiem prywatnym (tzw. Konsumpcja majątku).

Zatem sprzedaż ta stanowi jedynie realizację prawa do dysponowania majątkiem osobistym i nie powinna być obciążona podatkiem VAT.

Pani stanowisko przedstawione w uzupełnieniu wniosku:

W świetle przedstawionych okoliczności podtrzymuje Pani w całości stanowisko wyrażone we wniosku. Opisane czynności stanowią zwykły zarząd majątkiem prywatnym, a brak jakichkolwiek działań inwestycyjnych (brak uzbrojenia, marketingu czy profesjonalnego pośrednictwa) wyklucza uznanie Pani za podatnika VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazuję, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży nieruchomości istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży nieruchomości, podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy przywołać orzeczenie z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, w którym TSUE wskazał, że:

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowych) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań, jakie Pani podjęła/podejmie w odniesieniu do nieruchomości będących przedmiotem sprzedaży.

Z opisu sprawy wynika, że na podstawie umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego z ... nabyła Pani do majątku prywatnego nieruchomość gruntową nr 1. Zgodnie z Uchwałą nr … Rady Miejskiej w … z ... teren ten został objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (MPZP) z przeznaczeniem pod zabudowę jednorodzinną lub usługową. Zmiana przeznaczenia gruntu nastąpiła z inicjatywy Gminy, a nie na Pani wniosek. Dokonała Pani podziału geodezyjnego działki nr 1 na 11 mniejszych działek budowlanych. Podział geodezyjny został dokonany na podstawie decyzji nr … z ... wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy ... Podział nastąpił z Pani inicjatywy w celu uporządkowania majątku prywatnego. W ramach podziału wyznaczona została droga wewnętrzna, co było wyłącznym wymogiem prawnym wynikającym z przepisów o gospodarce nieruchomościami (zapewnienie dojazdu). Droga ta nie posiada uzbrojenia, oświetlenia ani utwardzonej nawierzchni. Droga została wydzielona ... na podstawie decyzji nr … (nr działki: 12). Nie ponosiła Pani żadnych nakładów na tę działkę. Sprzedaż działek będzie odbywała się wraz z odpowiednim udziałem w działce stanowiącej drogę wewnętrzną.

Nie podejmowała Pani i nie będzie Pani podejmowała żadnych działań w zakresie uzbrojenia terenu, wyposażenia w sieci energetyczne, gazowe, wodnokanalizacyjne, ogrodzenia terenu ani utwardzania dróg dojazdowych.

Działki objęte zakresem wniosku nie były i nie są udostępniane osobom trzecim na podstawie żadnych umów (najmu, dzierżawy, użyczenia).

Jest to Pani pierwsza sprzedaż nieruchomości. Nie sprzedawała Pani wcześniej nigdy żadnej nieruchomości. Nie posiada Pani innych działek przeznaczonych do sprzedaży.

Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Sprzedaż działek ma charakter incydentalny i sukcesywny. Środki uzyskane ze sprzedaży zostaną przeznaczone na cele prywatne: zabezpieczenie bytu na emeryturze oraz wsparcie finansowe dzieci.

Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż nieruchomości gruntowych podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić, czy w odniesieniu do tej czynności będzie spełniała Pani przesłanki do uznania za podatnika podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że sprzedaż działek powstałych z podziału nieruchomości nr 1 nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia tych nieruchomości, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Nie wykorzystywała Pani ww. działek do działalności gospodarczej, nie były one przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Podział działki na mniejsze nie może przesądzać o zakwalifikowaniu sprzedaży działek, jako dostawy dokonanej w ramach prowadzenia działalności gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Nie podejmowała Pani działań w związku z sprzedażą działek powstałych z podziału nieruchomości nr 1 stanowiących ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa przez Panią nieruchomości gruntowych wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie podejmowała Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.

W tej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży działek powstałych z podziału nieruchomości nr 1 wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z tytułu sprzedaży ww. nieruchomości korzysta Pani z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Skoro w tej sprawie nie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to sprzedaż działek powstałych z podziału nieruchomości nr 1, nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym uznałem Pani stanowisko za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.