0113-KDIPT1-3.4012.312.2026.2.ALN

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest:

·      prawidłowe w zakresie braku możliwości korekty faktury w zakresie błędnych danych nabywcy notą korygującą,

·      nieprawidłowe w zakresie prawa do częściowego odliczenia przez Panią podatku VAT naliczonego wykazanego na wystawionej fakturze zawierającej dane innego niż Pani nabywcy w przypadku braku korekty faktury przez sprzedawcę i uznania, że brak prawidłowych danych nabywcy stanowi jedynie wadę techniczną faktury.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 27 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do częściowego odliczenia przez Panią podatku VAT naliczonego wykazanego na wystawionej fakturze zawierającej dane innego niż Pani nabywcy w przypadku braku korekty faktury przez sprzedawcę i uznania, że brak prawidłowych danych nabywcy stanowi jedynie wadę techniczną faktury oraz braku możliwości korekty faktury w zakresie błędnych danych nabywcy notą korygującą. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie pismem z 26 kwietnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2024 roku wspólnie z mężem zakupiła Pani mieszkanie w A, które pierwotnie miało być wykorzystywane przez Panią i męża osobiście jednak ostatecznie postanowiła je Pani wynajmować za pośrednictwem platformy B. W związku z czym z dniem 15 kwietnia 2025 roku rozpoczęła Pani wykonywanie jednoosobowej działalności gospodarczej w ramach kodów PKD 55.20.Z oraz 55.90.Z. W tym czasie Pani i Pani mąż mieli już zamówiony w salonie C samochód osobowy (...). Mając na względzie konieczność posiadania pojazdu również do prowadzonej działalności, Pani z mężem postanowiła zmienić zamówienie tak, aby samochód służył również celom firmowym. W związku z powyższym, przed terminem odbioru samochodu Pani wraz z mężem zwróciła się do salonu z wnioskiem o sprzedaż pojazdu na dwóch nabywców (Pani JDG oraz na Pani męża nie prowadzącego działalności). W dniu odbioru samochodu okazało się, że na fakturze w polu "Nabywca" widnieją jedynie dane Pani męża. Pani firma została wpisana w pozycji "Uwagi" jako współwłaściciel samochodu wraz z podaniem numeru NIP, a Pracownik salonu poinformował Panią i Pani męża, że ich program do wystawiania faktur nie daje możliwości wpisania dwóch nabywców w głównych polach i jest to standardowa procedura w ich placówce. Samochód został odebrany a następnie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i od tamtego momentu jest wykorzystywany zarówno do prowadzenia działalności gospodarczej, jak i do użytku prywatnego. Faktura została zapłacona z firmowego rachunku bankowego ze środków stanowiących małżeńską wspólność majątkową. Faktura została uwzględniona w deklaracji JPK VAT i wystąpiła Pani z wnioskiem o zwrot nadpłaconego podatku VAT, który otrzymała Pani w ustawowym terminie. W lutym 2026 roku została Pani i Pani mąż poinformowana przez pracownika Urzędu Skarbowego o prowadzonych czynnościach. Zgodnie z ustaleniami z Organem, 12 lutego 2026 roku wystąpiła Pani wraz z mężem do salonu o wystawienie faktury korygującej. Mimo wielokrotnych ponagleń (19 i 28 lutego oraz w marcu), salon nie wydał stosownej korekty. Program do faktur nie pozwala na ujęcie dwóch nabywców w pozycji nabywca, a sprzedawca nie wyraża zgody na zmianę nabywcy poprzez wpisanie w tej pozycji danych Pani działalności a danych Pani męża w pozycji uwagi.

Na pytania postawione w wezwaniu o treści:

1)  W związku, z tym, że w opisie sprawy wskazała Pani, że:

należy jednoznacznie wyjaśnić te kwestie i wskazać:

Czy elementy zaistniałego stanu faktycznego objęte Pani wnioskiem były/są przedmiotem kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej bądź postępowania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług? Jeśli wobec Pani toczyła/toczy się kontrola podatkowa, kontrola celno-skarbowa bądź postępowanie podatkowe, to proszę wskazać:

1.  nazwę Organu przeprowadzającego kontrolę bądź postępowanie;

2.  w jakim trybie Organ prowadził/prowadzi wobec Pani postępowanie (kontrola podatkowa lub kontrola celno-skarbowa; postępowanie podatkowe);

3.  datę wszczęcia ww. postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej oraz - jeśli postępowanie/kontrola zostało zakończone - datę zakończenia tego postępowania/kontroli. Proszę wskazać dzień, miesiąc i rok;

4.  czy została wydana decyzja lub postanowienie, czy też zakończono postępowanie/kontrolę w inny sposób;

5.  jeżeli postępowanie podatkowe zostało zakończone w inny sposób, to proszę wskazać datę i sposób zakończenia postępowania podatkowego/ kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej;

6.  czy kwestie objęte zakresem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zostały rozstrzygnięte co do istoty w decyzji lub postanowieniu? Jeżeli tak, to proszę wskazać:

a.  rodzaj wydanego rozstrzygnięcia,

b.  datę wydanego rozstrzygnięcia,

c.   zakres wydanego rozstrzygnięcia (czy obejmowała w szczególności kwestię zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów czynszu inicjalnego, rat leasingowych oraz wydatków eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem przyczepy kempingowej, jak również obejmowała kwestię związaną z odliczeniem podatku VAT od wydatków związanych z przedmiotową przyczepą)?

2)  Czy samochód osobowy, o którym mowa we wniosku jest samochodem osobowym, o którym mowa w art. 2 pkt 34 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?

3)  Do jakich czynności w ramach prowadzonej działalności jest wykorzystywany przez Panią zakupiony pojazd, o którym mowa we wniosku:

a.  opodatkowanych podatkiem od towarów i usług;

b.  zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

4)  Jeśli przedmiotowy samochód nie jest samochodem osobowym, to proszę wskazać czy przedmiotowy pojazd będzie pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy – jeżeli tak, to prosimy wskazać:

a.  który konkretnie przepis dotyczy tego pojazdu;

b.  czy spełnienie wymagań określonych w tym przepisie zostało stwierdzone na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz adnotacją w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu tych wymagań (dotyczy pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy) lub na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (dotyczy pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 9 pkt 3 ustawy)?

5)  Czy przedmiotowy pojazd jest pojazdem konstrukcyjnie przeznaczonym do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą? Czy z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie?

6)  W jaki sposób jest użytkowany przez Panią pojazd, proszę jednoznacznie opisać w jakim zakresie wykorzystuje Pani ten pojazd w prowadzonej działalności gospodarczej?

7)  Jakie konkretnie dane Pani męża wskazuje faktura opisana we wniosku? (imię, nazwisko, NIP, inne)

8)  Czy otrzymała Pani korektę faktury zakupu samochodu? Jeśli tak, proszę wskazać, kto jest wskazany jako nabywca samochodu.

9)  Czy jest Pani czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług? Jeśli tak, proszę wskazać od kiedy.

10)  Czy stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ma Pani z Pani małżonkiem wspólność majątkową (wspólność ustawową)?

11)  Czy przedmiotowy samochód został nabyty do majątku wspólnego?

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że:

1) Elementy zaistniałego stanu faktycznego objęte wnioskiem nie są i nie były przedmiotem kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej bądź postępowania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. Nie toczyła się wobec Pani kontrola podatkowa, kontrola celno-skarbowa bądź postępowanie podatkowe.

2) Samochód osobowy jest samochodem osobowym o którym mowa w art. 2 pkt 34 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

3) W prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej pojazd jest wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

4) Przedmiotowy samochód jest samochodem osobowym.

5) Przedmiotowy pojazd nie jest pojazdem konstrukcyjnie przeznaczonym do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą. Nie posiada takiego przeznaczenia.

6) Pojazd jest przeze Panią wykorzystywany w prowadzonej działalności w następujący sposób:

a) obsługa gości

·      dojazdy na przekazanie i odbiór kluczy

·      reagowanie na awarie w trakcie pobytu

·      wizyty kontrolne oraz sprzątanie

b) zaopatrzenie i utrzymanie lokalu

·      zakup wyposażenia

·      zakupy środków czystości

·      załatwianie spraw formalnych w tym wizyty w urzędach oraz spotkania z administracją budynku.

7) Faktura zawiera następujące dane: Imię i nazwisko, Adres zamieszkania, nr PESEL.

8) Nie otrzymała Pani korekty faktury.

9) Jest Pani zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od 15 kwietnia 2025 r.

10) Stosownie do art. 31§1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego posiada Pani z mężem wspólność majątkową.

11) Przedmiotowy samochód został nabyty do majątku wspólnego.

Pytanie

1)  Czy w związku z przedstawionym, stanem faktycznym i zakupem samochodu osobowego miała Pani prawo pomniejszenia podatku naliczonego?

2)  Czy w przedstawionej sytuacji można dokonać korekty danych nabywcy stosując notę korygującą?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy w związku z dokonanym zakupem samochodu przysługuje prawo do pomniejszenia podatku VAT (50% ze względu na wykorzystywanie pojazdu w sposób mieszany). Zamiarem stron transakcji od momentu złożenia dyspozycji zmiany zamówienia było dokonanie sprzedaży na rzecz współwłaścicieli: D oraz Panią, jako osoby prowadzącej działalność gospodarczą. Brak funkcjonalności programu czy też omyłka formalna: fakt, że Pani dane (NIP oraz nazwa firmy) zostały wpisane w polu „Uwagi”, a nie w polu „Nabywca”, stanowi jedynie wadę techniczną (formalną) dokumentu.

Faktura zawiera wszystkie dane niezbędne do prawidłowej identyfikacji podmiotów transakcji, zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 3-5 ustawy o VAT. Samochód C (...) został wprowadzony do ewidencji środków trwałych w Pani firmie i jest wykorzystywany do czynności opodatkowanych, co daje Pani prawo do odliczenia podatku VAT zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Orzecznictwo TSUE: Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. w sprawie C-518/14 SENAT), prawo do odliczenia VAT nie może zostać ograniczone z powodu uchybień formalnych na fakturze, jeżeli spełnione są przesłanki materialne (towar został dostarczony, a nabywca jest podatnikiem).

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani stanowisko do pytania oznaczonego jako nr 2 o treści:

W ocenie Wnioskodawczyni nie jest możliwe dokonanie korekty danych nabywcy stosując notę korygującą. Niezbędne jest wystawienie faktury korygującej przez sprzedawcę w której to w pozycji nabywca prawidłowo ujmie oboje małżonków wraz z ich danymi.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest:

·      prawidłowe w zakresie braku możliwości korekty faktury w zakresie błędnych danych nabywcy notą korygującą,

·      nieprawidłowe w zakresie prawa do częściowego odliczenia przez Panią podatku VAT naliczonego wykazanego na wystawionej fakturze zawierającej dane innego niż Pani nabywcy w przypadku braku korekty faktury przez sprzedawcę i uznania, że brak prawidłowych danych nabywcy stanowi jedynie wadę techniczną faktury.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 1 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 96 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:

Z art. 19a ust. 1 ustawy wynika, że:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Należy zaznaczyć, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane przepisami art. 86a ustawy.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 34 ustawy:

Natomiast stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy:

Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.

Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.

Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”.

Jednakże od wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy zasady przewidziano wyjątki.

W świetle art. 86a ust. 3 ustawy:

Według art. 86a ust. 4 ustawy:

Należy zauważyć, że przepis art. 86a ust. 4 ustawy wskazuje na istnienie dwóch grup pojazdów samochodowych uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

W pierwszej grupie (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy) mieszczą się pojazdy, których konstrukcja wskazuje na ich przeznaczenie z reguły do użytku prywatnego, jednakże pojazdy te mogą być także wykorzystywane w działalności gospodarczej (np. samochód osobowy). Z tych też względów – dla celów pełnego odliczania VAT – fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności gospodarczej musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.

W konsekwencji, w celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki:

·      sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania wyklucza ich użycie do celów prywatnych,

·      wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

W drugiej grupie pojazdów uznawanych za wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy) mieszczą się natomiast pojazdy samochodowe, których konstrukcja wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Na podstawie art. 86a ust. 9 ustawy:

Jak stanowi ust. 10 ww. artykułu:

W art. 86a ust. 12 ustawy wskazano, że:

Jak wskazano powyżej, podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”, tj. wykorzystywanych nie tylko w działalności gospodarczej, ale również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów prywatnych. Ograniczenie to – co do zasady – nie ma zastosowania w przypadku pojazdów samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej. Dla celów pełnego odliczania VAT fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być jednak rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, wyklucza ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Należy zwrócić uwagę na przepis art. 88 ust. 3a ustawy, zgodnie z którym:

Ponadto zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Jak stanowi art. 86 ust. 10c ustawy:

Oznacza to, że z odliczenia podatku na podstawie art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy, można skorzystać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie następujące przesłanki:

·      powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,

·      doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,

·      podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 13 ustawy:

Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:

Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy, ich adresy. Faktura winna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji.

Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien wynikać z zawartej umowy.

Zgodnie z art. 106i ust. 1 ustawy:

W świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.

Powołane powyżej przepisy ustawy o podatku od towarów i usług uzależniają prawo podatnika do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od obowiązku posiadania faktury dokumentującej nabycie towarów lub usług, wykorzystywanych następnie do wykonywania czynności opodatkowanych.

Wystawienie noty korygującej nie może prowadzić do zmiany podmiotu umowy sprzedaży. W przypadku zatem, gdy na fakturze błędnie został wskazany nabywca, nie jest dopuszczalna korekta notą korygującą. Jedynym sposobem naprawienia tego typu błędu jest wystawienie faktury korygującej przez sprzedawcę. Korygowanie faktury w tym zakresie – jak wskazano wyżej – należy do obowiązków wystawcy faktury (sprzedawcy), który koryguje fakturę pierwotną wystawiając fakturę korygującą.

Wskazane przepisy krajowe są zgodne z regulacjami dyrektywy VAT dotyczącymi korzystania z prawa do odliczenia.

Wymogi dotyczące elementów faktury określone w wymienionych przepisach ustawy o VAT są zgodne z wymogami określonymi w art. 226 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej dyrektywą VAT. Zgodnie z tym przepisem:

Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-533/16: „prawo podatników do odliczenia od VAT, który są zobowiązani zapłacić, VAT należnego lub zapłaconego z tytułu otrzymanych przez nich towarów i usług powodujących naliczenie podatku stanowi podstawową zasadę wspólnego systemu VAT ustanowionego przez prawo Unii. (pkt 37) System odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie podatnika od ciężaru VAT należnego lub zapłaconego w ramach całej prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (pkt 38).”

Trybunał wielokrotnie podkreślał w wyrokach, że prawo do odliczenia przewidziane w art. 167 i nast. dyrektywy VAT stanowi integralną część mechanizmu VAT i co do zasady, nie podlega ograniczeniu. W szczególności prawo to przysługuje w sposób bezpośredni w stosunku do całego podatku obciążającego transakcje powodujące naliczenie podatku (wyrok C-533/16 pkt 39). Prawo do odliczenia VAT podlega wymogom lub przesłankom o charakterze zarówno materialnym, jak i formalnym – (wyrok C-533/16 pkt 40).

Wykonanie prawa do odliczenia możliwe jest zasadniczo, zgodnie z art. 178 dyrektywy VAT dopiero wtedy, gdy podatnik wejdzie w posiadanie faktury (wyrok C-533/16 pkt 43). Zgodnie z tym przepisem:

W wyroku C-518/14 TSUE uznał, że posiadanie faktury zawierającej dane przewidziane w art. 226 dyrektywy VAT stanowi wymóg formalny, a nie materialnoprawną przesłankę prawa do odliczenia: „W odniesieniu do wymogów formalnych dla prawa do odliczenia z art. 178 lit. a) dyrektywy 2006/112 wynika, że wykonywanie tego prawa jest uzależnione od posiadania faktury wystawionej zgodnie z art. 226 tej dyrektywy” – (pkt 29).

Artykuł 226 dyrektywy VAT wskazuje dane, jakie powinny się znajdować na fakturze wydanej zgodnie z art. 220 i art. 221 tej dyrektywy. Do tych danych zalicza się m.in. numer identyfikacyjny VAT nabywcy lub usługobiorcy, o którym mowa w art. 214, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z tytułu których jest zobowiązany do zapłaty VAT, lub też otrzymał towary, o których mowa w art. 138 (pkt 4 art. 226 dyrektywy); pełną nazwę (nazwisko) i adres podatnika oraz nabywcy lub usługobiorcy (pkt 5 art. 226 dyrektywy). Należy zauważyć, że wskazanie danych enumeratywnie wymienionych w art. 226 umożliwia identyfikację podmiotów w celu dokonania przez organy podatkowe weryfikacji czy zadeklarowana kwota została zapłacona i czy wskazany na fakturze nabywca słusznie dokonał odliczenia podatku naliczonego.

W kontekście prawa do odliczenia podatku VAT w sytuacji, gdy wskazane na fakturze dane są nieprawidłowe, Rzecznik Generalny w opinii wydanej w sprawie C-516/14 wskazał, że wymogi art. 178 lit. a) w związku z art. 226 dyrektywy VAT nie są formalnie spełnione. Tym samym okoliczność, że faktury nie spełniają wymogów art. 226 pkt 6 i 7 dyrektywy VAT, na gruncie jej art. 178 lit a) stoi zasadniczo na przeszkodzie realizacji prawa do odliczenia. Aby skorzystać z prawa do odliczenia podatnik musi w takim przypadku zwrócić się do wystawcy faktury o wystawienie faktury korygującej.

Powyższe prowadzi do wniosku, że w sytuacji, gdy faktura zawiera błędne dane podmiotu polegające na ujęciu na fakturze wszystkich danych innego podatnika - co zasadniczo stoi na przeszkodzie do realizacji prawa do odliczenia podatku VAT z takiej faktury - należy dodatkowo ustalić, czy zostały spełnione materialne przesłanki powstania prawa do odliczenia. Aby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia powinien zwrócić się do wystawcy faktury o wystawienie faktury korygującej. W świetle przepisu art. 88 ustawy, tj. faktur nieuprawniających do odliczenia podatku naliczonego, zmiana całej strony transakcji jest istotnym błędem, który na gruncie orzecznictwa TSUE powinien zostać skorygowany poprzez fakturę korygującą.

Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że w sytuacji, gdy w wyniku pomyłki sprzedawca wystawił fakturę na nieprawidłowy podmiot oznacza to, że dokument obarczony jest błędem skutkującym brakiem prawa do odliczenia podatku VAT, gdyż wskazuje niewłaściwego nabywcę. Dopiero wystawiona przez sprzedawcę faktura korygująca z prawidłowymi danymi nabywcy będzie uprawniać Panią do dokonania odliczenia 50% podatku VAT naliczonego w terminie określonym przepisami prawa.

Tym samym prawidłowe jest Pani stanowisko przedstawione w uzupełnieniu wniosku do pytania oznaczonego jako nr 2, że nie jest możliwe dokonanie korekty danych nabywcy stosując notę korygującą. Niezbędne jest wystawienie faktury korygującej przez sprzedawcę, w której to w pozycji nabywca prawidłowo ujmie oboje małżonków wraz z ich danymi.

Odnosząc powyższe do prawa do odliczenia należy wskazać, że z uwagi na fakt, że samochód, który Pani kupiła jest wykorzystywany przez Panią do celów mieszanych, tj. zarówno do działalności gospodarczej - do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, jak i prywatnie, to przysługuje Pani prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego od wydatków związanych z zakupem samochodu na podstawie art. 86a ust. 1 i ust. 2 ustawy. Zatem stosownie do art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy w powiązaniu z art. 106e ust. 1 pkt 3 ustawy prawo do odliczenia 50% podatku VAT naliczonego od ww. wydatku przysługuje Pani, pod warunkiem posiadania faktury/korekty faktury, również na Panią jako nabywcę samochodu.

Tym samym Pani stanowisko do pytania oznaczonego we wniosku jako nr 1 uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.