0113-KDIPT1-2.4012.884.2026.1.PRP

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku stosowania sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w związku z realizacją projektu oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakupy związane z ww. projektem przy zastosowaniu proporcji określonej zgodnie z art. 90 ustawy o VAT.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność lecznicza, w ramach której świadczone są usługi opieki medycznej korzystające ze zwolnienia od podatku VAT, w szczególności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT. Jednocześnie Wnioskodawca wykonuje czynności opodatkowane VAT, w szczególności sprzedaż art. spożywczych i przemysłowych w sklepiku szpitalnym, odpłatne udostępnianie miejsc parkingowych, odpłatny najem pomieszczeń, odpłatne wydawanie kopii dokumentacji medycznej na potrzeby niezwiązane z dalszym leczeniem, odpłatne zapewnianie noclegu opiekunom pacjentów w podwyższonym standardzie, naukę pływania, badania kliniczne oraz badania lekarskie w izbie przyjęć w kierunku przeciwwskazań do przyjęcia do aresztu śledczego.

Wnioskodawca prowadzi zatem działalność gospodarczą obejmującą zarówno czynności zwolnione, jak i opodatkowane podatkiem VAT. Wnioskodawca nie wykonuje czynności pozostających poza działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT i nie występuje u niego konieczność przyporządkowania zakupów do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 86 ust. 2a ustawy o VAT. Wnioskodawca nie stosuje sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT. W strukturze działalności Wnioskodawcy zdecydowanie dominuje sprzedaż zwolniona z VAT. Wnioskodawca ustala proporcję, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT, na podstawie rzeczywistej struktury sprzedaży. Za 2025 r. proporcja przed zaokrągleniem wyniosła …%, a po zaokrągleniu, zgodnie z art. 90 ust. 4 ustawy o VAT, wyniosła …%. Obrót z tytułu czynności opodatkowanych VAT wyniósł …. zł, obrót z tytułu czynności zwolnionych …zł, a łączny obrót uwzględniany przy ustalaniu proporcji … zł.

Wnioskodawca planuje realizację projektu. Celem projektu jest zwiększenie bezpieczeństwa i odporności operacyjnej systemów informatycznych Wnioskodawcy oraz zapewnienie możliwości bezpiecznego podłączenia jego infrastruktury teleinformatycznej do zewnętrznego Security, które ma powstać w ramach przedsięwzięcia realizowanego na poziomie regionalnym. W ramach projektu Wnioskodawca planuje nabyć w szczególności 2 serwery, 2 macierze, 2 przełączniki sieciowe, rozwiązanie służące do detekcji i analizy plików, w szczególności załączników poczty elektronicznej oraz rozwiązanie służące do nadzorowania i kontrolowania dostępu serwisantów oraz innych osób posiadających uprzywilejowany dostęp do systemów informatycznych.

Nabywane składniki będą stanowiły element infrastruktury bezpieczeństwa teleinformatycznego Wnioskodawcy. Serwery, macierze i przełączniki sieciowe będą służyły zapewnieniu funkcjonowania i bezpieczeństwa infrastruktury teleinformatycznej, będzie wykorzystywany do detekcji i analizy potencjalnie złośliwych plików, a rozwiązanie do nadzorowania i kontrolowania uprzywilejowanego dostępu do systemów informatycznych.

Zakupiona infrastruktura będzie również wykorzystywana do uruchomienia i zapewnienia bezpiecznego podłączenia środowiska teleinformatycznego Wnioskodawcy do zewnętrznego, którego zadaniem będzie monitorowanie i analiza środowiska teleinformatycznego pod kątem zagrożeń cybernetycznych.

Nabywana infrastruktura nie będzie przypisana wyłącznie do działalności leczniczej zwolnionej z VAT. Będzie wykorzystywana do ochrony całego środowiska informatycznego Wnioskodawcy, obejmującego systemy, aplikacje, urządzenia, sieci oraz konta użytkowników wykorzystywane w różnych obszarach jego działalności. Infrastruktura będzie wykorzystywana zarówno przez osoby i komórki organizacyjne realizujące działalność leczniczą zwolnioną z VAT, jak również przez osoby i komórki organizacyjne uczestniczące w wykonywaniu czynności opodatkowanych VAT. Wnioskodawca nie będzie miał możliwości bezpośredniego przyporządkowania poszczególnych nabywanych składników wyłącznie do czynności zwolnionych albo wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT. Charakter infrastruktury cyberbezpieczeństwa powoduje, że zabezpiecza ona środowisko teleinformatyczne Wnioskodawcy jako całość.

Nabywana infrastruktura będzie zatem wykorzystywana zarówno do czynności zwolnionych z VAT, jak i do czynności opodatkowanych VAT. Wykorzystanie do działalności opodatkowanej będzie miało charakter pośredni, lecz rzeczywisty i stały. Wnioskodawca nie będzie wykorzystywał nabywanej infrastruktury do celów innych niż działalność gospodarcza. Projekt będzie finansowany z wykorzystaniem środków publicznych. W dokumentacji dotyczącej projektu przewidziano, że podatek VAT może stanowić koszt kwalifikowalny projektu i objęty dofinansowaniem tylko wówczas gdy brak jest prawnej możliwości odzyskania VAT zgodnie z przepisami prawa krajowego, co w praktyce oznacza, że: Beneficjentowi ani żadnemu innemu podmiotowi uprawnionemu do ponoszenia i rozliczenia wydatków w projekcie, zgodnie z obowiązującym prawodawstwem polskim, nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub ubiegania się o zwrot podatku VAT; Beneficjent ani żaden inny podmiot uprawniony do ponoszenia i rozliczenia wydatków w projekcie nie posiada nawet potencjalnej prawnej możliwości odzyskania podatku VAT – posiadanie takiej zdolności wyklucza możliwość uzyskania kosztów tego podatku za wydatek kwalifikowalny, nawet jeśli zwrot podatku faktycznie nie nastąpił (np. ze względu na niepodjęcie przez podmiot czynności zmierzających do realizacji tego prawa). Oznacza to, że część podatku VAT podlegająca odliczeniu nie stanowi kosztu kwalifikowalnego projektu, natomiast część podatku VAT, której Wnioskodawca nie może odzyskać, może zostać ujęta jako koszt kwalifikowalny. Wnioskodawca jest samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej, a tym samym jednostką sektora finansów publicznych.

Wnioskodawca jest zobowiązany do gospodarowania środkami publicznymi w sposób celowy i oszczędny. Z punktu widzenia gospodarności Wnioskodawca jest zainteresowany odzyskaniem każdej części podatku naliczonego, do której odzyskania posiada prawo na podstawie ustawy o VAT. Przyjęcie przez Wnioskodawcę proporcji 0%, w sytuacji gdy rzeczywista proporcja sprzedaży opodatkowanej wynosi 1%, prowadziłoby do całkowitego zaniechania odzyskania części podatku naliczonego, mimo że nabywana infrastruktura będzie rzeczywiście wykorzystywana również do działalności opodatkowanej. W konsekwencji większa część podatku VAT zostałaby sfinansowana ze środków projektu jako koszt kwalifikowalny. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że korzystanie z prawa do odliczenia podatku VAT w zakresie rzeczywiście odpowiadającym wykorzystaniu zakupów do działalności opodatkowanej jest zgodne z zasadą racjonalnego i gospodarnego wykorzystania środków publicznych.

Pytania

1.    Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w związku z tym, że Wnioskodawca nie wykonuje czynności pozostających poza działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT, a zakupiona w ramach projektu infrastruktura cyberbezpieczeństwa będzie wykorzystywana wyłącznie w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy, zarówno do czynności zwolnionych z VAT, jak i do czynności opodatkowanych VAT, nie ma obowiązku stosowania sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT?

2.    Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie w ramach projektu serwerów, macierzy, przełączników sieciowych, rozwiązania …oraz rozwiązania …, przy zastosowaniu proporcji określonej zgodnie z art. 90 ustawy o VAT, wynoszącej 1%, w sytuacji gdy infrastruktura ta będzie wykorzystywana do całej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, zarówno do czynności zwolnionych z VAT, jak i do czynności opodatkowanych VAT, a bezpośrednie przyporządkowanie podatku naliczonego do poszczególnych rodzajów czynności nie będzie możliwe?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na oba pytania powinna być twierdząca.

Brak obowiązku stosowania prewspółczynnika.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Jednocześnie art. 86 ust. 2a ustawy o VAT znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy nabywane towary i usługi są wykorzystywane zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a przypisanie tych zakupów w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym przesłanka ta nie występuje. Wnioskodawca nie wykonuje czynności pozostających poza działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów o VAT.

Wszystkie obszary działalności Wnioskodawcy, do których będzie wykorzystywana zakupiona infrastruktura, mieszczą się w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Dotyczy to zarówno działalności leczniczej korzystającej ze zwolnienia z VAT, jak i działalności opodatkowanej VAT. W związku z powyższym w odniesieniu do przedmiotowych zakupów nie występuje potrzeba ustalania zakresu wykorzystania zakupów do działalności gospodarczej i działalności innej niż gospodarcza. Nie zachodzi zatem przesłanka zastosowania art. 86 ust. 2a ustawy o VAT. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w pierwszej kolejności powinien zastosować zasady wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, a następnie, z uwagi na jednoczesne wykorzystywanie zakupów do czynności opodatkowanych i zwolnionych, zasady proporcjonalnego odliczenia wynikające z art. 90 ustawy o VAT. Prawo do odliczenia podatku naliczonego wynika z istnienia związku pomiędzy nabywanymi towarami i usługami a czynnościami opodatkowanymi. W przedstawionym przypadku związek taki występuje. Zakupiona infrastruktura będzie bowiem wykorzystywana do zabezpieczenia całego środowiska teleinformatycznego Wnioskodawcy. Środowisko to jest wykorzystywane nie tylko przy działalności leczniczej zwolnionej z VAT, ale również przy wykonywaniu czynności opodatkowanych. Nie jest przy tym możliwe przyporządkowanie konkretnego serwera, macierzy, przełącznika sieciowego, …czy systemu …. wyłącznie do działalności zwolnionej lub wyłącznie do działalności opodatkowanej. Wydatki te mają charakter wspólny dla całego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Ich związek z działalnością opodatkowaną jest zatem związkiem pośrednim, lecz rzeczywistym i funkcjonalnym. Zapewnienie bezpieczeństwa cybernetycznego infrastruktury informatycznej jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania działalności gospodarczej Wnioskodawcy jako całości.

Zastosowanie art. 90 ustawy o VAT

Art. 90 ust. 1 ustawy o VAT przewiduje, że w przypadku towarów i usług wykorzystywanych zarówno do czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia, jak i do czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik powinien w pierwszej kolejności wyodrębnić kwoty podatku naliczonego związane z czynnościami dającymi prawo do odliczenia. Jeżeli takie wyodrębnienie nie jest możliwe, podatnik może odliczyć podatek naliczony przy zastosowaniu proporcji. W niniejszym przypadku bezpośrednie przyporządkowanie wydatków nie jest możliwe. Charakter zakupionej infrastruktury powoduje, że jest ona wykorzystywana wspólnie do całej działalności Wnioskodawcy. Z tego względu zastosowanie znajduje proporcja określona zgodnie z art. 90 ustawy o VAT. Proporcja Wnioskodawcy wynosi 1%.Tym samym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jest uprawniony do odliczenia 1% podatku naliczonego związanego z przedmiotowymi zakupami.

Art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT

Wnioskodawca ma świadomość, że zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, jeżeli proporcja nie przekroczy 2%, podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%. Wnioskodawca stoi jednak na stanowisku, że treść tego przepisu nie oznacza obowiązku przyjęcia proporcji 0%. Ustawodawca posłużył się bowiem sformułowaniem „podatnik ma prawo uznać”, co oznacza przyznanie podatnikowi uprawnienia do zastosowania uproszczenia. Wnioskodawca zamierza z tego uprawnienia nie korzystać. Zamierza natomiast zastosować proporcję wynikającą z rzeczywistej struktury prowadzonej działalności gospodarczej, tj. 1%. Takie rozwiązanie pozwala zachować bezpośredni związek pomiędzy rzeczywistym wykorzystaniem nabywanej infrastruktury do działalności opodatkowanej a zakresem odliczenia podatku naliczonego. Wnioskodawca nie zamierza zatem utożsamiać prawa do zastosowania uproszczenia przewidzianego w art. 90 ust. 10 pkt 2 z obowiązkiem całkowitego zaniechania odliczenia.

Wnioskodawca jest samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej i należy do sektora finansów publicznych. Zgodnie z art. 44 ust. 3 ustawy o finansach publicznych wydatki publiczne powinny być dokonywane w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasady uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów oraz optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów. Wnioskodawca uważa, że przy podejmowaniu decyzji dotyczącej sposobu rozliczenia podatku VAT powinien uwzględniać również konieczność racjonalnego gospodarowania środkami publicznymi. W przypadku przedmiotowego projektu ma to szczególne znaczenie z uwagi na zasady kwalifikowalności podatku VAT. Podatek VAT jest bowiem kosztem kwalifikowalnym projektu wyłącznie w części, w której nie podlega odliczeniu przez Wnioskodawcę. Jeżeli zatem Wnioskodawca ma prawo do odliczenia 1% podatku naliczonego, zastosowanie tego odliczenia powoduje zmniejszenie kwoty podatku VAT finansowanej w ramach projektu ze środków publicznych. W przypadku zastosowania proporcji 0% Wnioskodawca dobrowolnie zrezygnowałby z odzyskania części podatku naliczonego, mimo że infrastruktura jest rzeczywiście wykorzystywana również do czynności opodatkowanych. Prowadziłoby to do zwiększenia kwoty podatku VAT finansowanej jako koszt niepodlegający odliczeniu. Wnioskodawca wskazuje, że nie traktuje zasad gospodarowania środkami publicznymi jako samoistnej podstawy prawa do odliczenia VAT. Podstawą prawa do odliczenia pozostają art. 86 i art. 90 ustawy o VAT. Zasada gospodarności stanowi natomiast dodatkowy argument przemawiający za tym, aby – w sytuacji, gdy ustawa o VAT daje podatnikowi możliwość odliczenia rzeczywistej części podatku naliczonego – Wnioskodawca skorzystał z tego prawa. Takie rozwiązanie ogranicza bowiem obciążenie projektu środkami publicznymi oraz zapewnia, że ze środków projektu finansowana jest wyłącznie ta część VAT, która faktycznie nie podlega odzyskaniu.

Wnioskodawca podkreśla również, że świadome zastosowanie proporcji 0% oznaczałoby w praktyce finansowanie ze środków publicznych kwoty podatku, która – przy zastosowaniu proporcji 1% – mogłaby zostać odzyskana przez Wnioskodawcę. Z punktu widzenia gospodarności uzasadnione jest zatem zastosowanie proporcji 1%.

Brak podstaw do zastosowania prewspółczynnika i następnie proporcji

Wnioskodawca podkreśla, że mechanizm określony w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT ma zastosowanie w sytuacji, gdy nabywane towary i usługi są wykorzystywane zarówno do działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza. W przedstawionym przypadku taki sposób wykorzystania nie występuje. Zakupiona infrastruktura będzie służyła działalności gospodarczej Wnioskodawcy jako całości. Wnioskodawca wykonuje zarówno czynności opodatkowane, jak i czynności zwolnione z VAT, ale obydwa rodzaje czynności stanowią działalność gospodarczą. Zatem nie występuje pierwszy etap podziału podatku naliczonego przy wykorzystaniu prewspółczynnika. Występuje natomiast drugi etap – podział pomiędzy czynności opodatkowane i zwolnione – dla którego właściwy jest mechanizm określony w art. 90 ustawy o VAT.

Stanowisko końcowe

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:

1.    nabywana w ramach projektu infrastruktura cyberbezpieczeństwa będzie wykorzystywana wyłącznie do działalności gospodarczej Wnioskodawcy;

2.    Wnioskodawca nie wykonuje czynności pozostających poza działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów o VAT;

3.    w związku z powyższym do przedmiotowych wydatków nie znajduje zastosowania art. 86 ust. 2a ustawy o VAT;

4.    nabywana infrastruktura będzie wykorzystywana zarówno do czynności zwolnionych z VAT, jak i do czynności opodatkowanych VAT;

5.    z uwagi na charakter infrastruktury nie jest możliwe bezpośrednie przyporządkowanie podatku naliczonego wyłącznie do czynności opodatkowanych albo wyłącznie do czynności zwolnionych;

6.    w konsekwencji zastosowanie znajduje proporcja określona na podstawie art. 90 ustawy o VAT;

7.    proporcja Wnioskodawcy wynosi 1%;

8.    Wnioskodawca może zastosować proporcję 1% i odliczyć 1% podatku naliczonego związanego z zakupami dokonanymi w ramach projektu;

9.    art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT daje Wnioskodawcy możliwość uznania proporcji za 0%, ale nie nakłada obowiązku skorzystania z tego uproszczenia;

10. zastosowanie proporcji 1% jest zgodne z rzeczywistym wykorzystaniem nabywanej infrastruktury do czynności opodatkowanych;

11. zastosowanie proporcji 1% pozostaje również zgodne z zasadą racjonalnego i oszczędnego gospodarowania środkami publicznymi, ponieważ ogranicza finansowanie ze środków publicznych podatku VAT, który może zostać odzyskany przez Wnioskodawcę.

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. Stosownie do treści tego przepisu:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy:

Zasady dokonywania zwrotu na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Ww. zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a i art. 90 ustawy.

Według art. 86 ust. 2a ustawy:

Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy będzie mieć zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w której nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. Przepis ten wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.

Na mocy art. 90 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy:

W myśl art. 90 ust. 3 ustawy:

Art. 90 ust. 4 ustawy stanowi, że

Stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy:

Należy podkreślić, że przepisy zawarte w art. 90 ustawy regulują kwestie związane z prawem do odliczenia podatku naliczonego w sytuacji, gdy podatnik nabyte towary i usług wykorzystuje zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Z tym, że przez „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego” należy rozumieć czynności zwolnione od podatku.

Z opisu sprawy wynika, że Państwo, będąc czynnym podatnikiem podatku VAT, planują realizację projektu. Nabywana infrastruktura będzie wykorzystywana zarówno do czynności zwolnionych z VAT, jak i do czynności opodatkowanych VAT. Nie będą mieli Państwo możliwości bezpośredniego przyporządkowania poszczególnych nabywanych składników wyłącznie do czynności zwolnionych albo wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT. Nie będą Państwo wykorzystywali nabywanej infrastruktury do celów innych niż działalność gospodarcza. Ponadto, wskazali Państwo, że ustalają proporcję, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT, na podstawie rzeczywistej struktury sprzedaży. Za 2025 r. proporcja przed zaokrągleniem wyniosła ….%, a po zaokrągleniu, zgodnie z art. 90 ust. 4 ustawy o VAT, wyniosła 1%.

Państwa wątpliwości w przedmiotowej sprawie dotyczą braku obowiązku stosowania sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w związku z realizacją projektu oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakupy związane z ww. projektem przy zastosowaniu proporcji określonej zgodnie z art. 90 ustawy o VAT.

Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy jest uwarunkowane tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zasada ta wyłącza tym samym możliwość odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu. Oznacza to, że podstawowym warunkiem, który uprawnia do odliczenia podatku naliczonego, jest związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą generującą podatek należny.

W przedmiotowej sprawie, wskazali Państwo, że nie wykonują czynności pozostających poza działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy, a zakupiona infrastruktura w ramach projektu będzie wykorzystywana wyłącznie w ramach Państwa działalności gospodarczej, zarówno do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT, jak i do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W związku z powyższym, nie będą mieli Państwo obowiązku stosowania sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości objętych zakresem zadanego pytania nr 2 wskazać należy, że skoro infrastruktura powstała w wyniku projektu wykorzystywana będzie zarówno do czynności opodatkowanych, jak i do czynności zwolnionych z opodatkowania, a Państwo nie będą mieli możliwości bezpośredniego przyporządkowania poszczególnych nabywanych składników wyłącznie do czynności zwolnionych albo wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT, to wskazać należy, że będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego obliczonego przy zastosowaniu proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i następne ustawy. Zauważyć jednocześnie należy, że w sytuacji, gdy proporcja wyliczona przez Państwa zgodnie z art. 90 ust. 2-8 ustawy nie przekracza 2% - to na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, mają Państwo prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń podatku naliczonego.

Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia Państwa prawa do odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji – w takiej sytuacji mają Państwo prawo wyboru, czy dokonują Państwo odliczenia w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też przyjmują, że ww. proporcja wynosi 0% i nie odliczają podatku naliczonego. Zatem, w okolicznościach niniejszej sprawy skoro - jak Państwo wskazali - są zainteresowani odzyskaniem każdej części podatku naliczonego, do której odzyskania posiadają prawo na podstawie ustawy o VAT, to uznać należy, że będzie przysługiwało Państwu prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego z tytułu ponoszonych wydatków na ww. projekt wg wskaźnika proporcji (1%) wyliczonej na podstawie art. 90 ust. 2-8 ustawy. Prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.

W konsekwencji, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie poruszone we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

W tym miejscu zauważyć należy, że rolą Organu jest wyłącznie interpretacja przepisów prawa podatkowego, a nie badanie poprawności dokonanych wyliczeń i podanych kwot, zatem w niniejszej interpretacji Organ nie dokonywał oceny poprawności wyliczenia proporcji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.