taxmachine.pl

0113-KDIPT1-2.4012.827.2021.12.AM

Interpretacja indywidualna2026-06-12Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Prawo do odliczenia całości podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji.

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

1)   ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 10 listopada 2021 r. (wpływ 12 listopada 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 9 marca 2023 r. sygn. akt I SA/Wr 658/22 (wpływ prawomocnego wyroku 16 marca 2026 r.) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 listopada 2025 r. sygn. akt I FSK 1097/23 (wpływ wyroku 20 stycznia 2026 r.); i

2)   stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w zakresie prawa do odliczenia całości podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. „…” jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 listopada 2021 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczył prawa do odliczenia całości podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. „…”. Uzupełnili go Państwo pismem z 14 stycznia 2022 r. (wpływ 19 stycznia 2022 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 1372; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w osobowość prawną (art. 2 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym) i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje zadania własne (określone m.in. w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.

Zgodnie z art. 7 ustawy. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, zadania własne Gminy obejmują m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych.

W związku z powyższym Gmina poniosła liczne wydatki związane z budową i modernizacją infrastruktury w zakresie wodociągów oraz kanalizacji sanitarnej. W szczególności, Gmina zrealizowała inwestycję pn. „…” (dalej: „Inwestycja”).

Wydatki poniesione na zrealizowaną przez Gminę Inwestycję były dokumentowane wystawionymi na Gminę fakturami VAT z wykazanymi na nich kwotami VAT.

Na terenie Gminy funkcjonuje (…) Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”), w której 100% udziałów posiada Gmina. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i w ramach prowadzonej działalności w zakresie realizacji zadań związanych z gospodarką wodociągowo-kanalizacyjną na terenie Gminy świadczy usługi dostawy wody i odbioru ścieków na rzecz mieszkańców, przedsiębiorców oraz instytucji zlokalizowanych na terenie Gminy, jak również jednostek organizacyjnych Gminy, z którego to tytułu odprowadza podatek należny do właściwego urzędu skarbowego. Takie rozwiązanie wynika m.in. z tego, że Spółka posiada zasoby organizacyjne, kadrowe i techniczne, aby zapewnić odpowiedni poziom świadczenia usług w zakresie odbioru ścieków na terenie Gminy, podczas gdy Gmina nie dysponuje obecnie takimi zasobami i bez istotnych zmian organizacyjnych oraz dodatkowych obciążeń finansowych nie byłaby w stanie zapewnić porównywalnego poziomu świadczenia ww. usług. Współpraca ze Spółką pozwala zatem Gminie m.in. na racjonalizację kosztów, korzyści organizacyjne, a także podniesienie efektywności wykorzystania należącej do niej infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej (w tym np. zwiększenie dostępności usług dostarczania wody i odbioru ścieków).

Zgodnie z dotychczasowym modelem, również w przypadku infrastruktury powstałej w ramach realizacji ww. Inwestycji, (dalej: „Infrastruktura”) Gmina odpłatnie udostępniła przedmiotowy majątek na rzecz Spółki na podstawie umowy dzierżawy (dalej: „umowa dzierżawy”). Inwestycja została podłączona do pozostałej infrastruktury zarządzanej przez Spółkę i służy do świadczenia przez nią odpłatnych usług dostarczania wody na rzecz mieszkańców, przedsiębiorców oraz instytucji znajdujących się na terenie Gminy, jak również jednostek organizacyjnych Gminy. Spółka jest uprawniona do używania Infrastruktury i pobierania pożytków z tego tytułu, w szczególności w formie opłat za dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków.

Z tytułu świadczenia ww. usługi dzierżawy Gmina wystawia na Spółkę faktury, a VAT należny z tego tytułu jest ujmowany przez Gminę w części deklaracyjnej pliku JPK_V7M (w przeszłości - w deklaracji VAT-7) i odprowadzany do właściwego urzędu skarbowego.

Na podstawie przedmiotowej umowy dzierżawy, z tytułu odpłatnego udostępnienia Infrastruktury, Gmina pobiera od Spółki określone w umowie wynagrodzenie (czynsz dzierżawny). Gmina wskazała, iż aby upewnić się co do prawidłowości poziomu ustalonego wynagrodzenia wystąpiła o opinię zewnętrznego i niezależnego rzeczoznawcy majątkowego, który wskazał, iż wysokość rocznego czynszu dzierżawnego z tytułu odpłatnego udostępnienia Infrastruktury powinna zostać ustalona na poziomie (…) PLN netto rocznie. W konsekwencji zgodnie z umową dzierżawy zawartą pomiędzy Gminą a Spółką wysokość rocznego wynagrodzenia została ustalona właśnie na poziomie (…) PLN netto rocznie.

Ponadto, w celu uniknięcia jakichkolwiek potencjalnych wątpliwości ze strony organów skarbowych co do rynkowości ustalonego między stronami czynszu, w trakcie trwania ww. umowy Gmina przeprowadziła procedurę rozeznania rynku w celu dodatkowej weryfikacji, czy wysokość wynagrodzenia ustalona przez rzeczoznawcę i pobierana od Spółki (czynszu dzierżawnego) odpowiada warunkom rynkowym.

Procedura rozeznania rynku polegała na analizie ofert złożonych przez potencjalnych dzierżawców w zakresie dzierżawy infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji. W drodze ogłoszenia skierowanego do nieograniczonego kręgu adresatów - poprzez umieszczenie go na stronie biuletynu informacji publicznej Gminy oraz przesłanie drogą elektroniczną do kilku wybranych podmiotów - Gmina zwróciła się o dokonanie szacunkowej wyceny zamówienia pod nazwą „…”, wskazując przedmiot dzierżawy wraz z dokładnym opisem jej parametrów - długości sieci, jej wiekowania, liczby ujęć i przepompowni wody, liczby ujęć wody i stacji uzdatniania wody, liczby przepompowni i oczyszczalni ścieków, kosztów eksploatacji i utrzymania, poziomu rocznego zużycia wody oraz ilości odprowadzanych w ciągu roku ścieków, a także cen m3 dostarczonej wody i odebranych ścieków.

W ramach ww. procedury trzy podmioty, w tym Spółka (dalej jako: „Wykonawcy”) dokonały oszacowania wartości przedmiotowego zamówienia i wskazały wysokość czynszu dzierżawy jaki mogłyby zaproponować. Proponowana przez każdego z Wykonawców wysokość czynszu dzierżawy została wyrażona jako określona kwota w złotych (wynagrodzenie stanowiło kwotę netto), jak i wartość przedmiotu dzierżawy wyrażona w procentach. Gmina na podstawie otrzymanych ofert obliczyła średnią wysokość zaproponowanego rocznego czynszu netto, która wyniosła (…) PLN a także obliczyła, iż wysokość zaproponowanego czynszu stanowiła średnio ok. 0,51% przedmiotu dzierżawy (tj. wartości infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji).

W konsekwencji, obecnie ustalony w umowie dzierżawy ze Spółką poziom wynagrodzenia przewyższa średnią cenę rynkową (ustaloną w oparciu o opisaną powyżej procedurę) i zapewnia uzyskanie najlepszych efektów w stosunku do poniesionych nakładów. Przeprowadzona procedura rozeznania rynku i oszacowania wartości zamówienia pozwoliła na stwierdzenie, że czynsz ustalony w umowie dzierżawy, którą Gmina zawarła ze Spółką w pełni odpowiada warunkom rynkowym.

Jednocześnie, w drodze opisanej procedury rozeznania rynku Gmina ustaliła również oferenta, który zaproponował najwyższy czynsz, czyli cenę najbardziej korzystną dla Gminy. Oferentem tym była Spółka.

W piśmie z 14 stycznia 2022 r. Gmina na pytania Organu udzieliła następujących odpowiedzi:

1)  Na pytanie: „W jakiej wysokości zostały poniesione nakłady na infrastrukturę realizowaną w ramach inwestycji pn. „…”?”, Gmina udzieliła odpowiedzi, iż łączna wartość inwestycji pn. „…” to (…) PLN brutto, przy czym nakłady poniesione na nią przez Gminę (po odjęciu otrzymanego dofinansowania ze środków zewnętrznych na realizację inwestycji) wynoszą (…) PLN.

2)  Na pytanie: „Na jaki okres została zawarta umowa dzierżawy infrastruktury powstałej w ramach ww. inwestycji?”, Gmina odpowiedziała, że umowa dzierżawy infrastruktury powstałej w ramach ww. inwestycji została zawarta na czas określony od dnia (…) 2020 r. do dnia (…) 2023 r.

3)  Na pytanie: „Czy obrót z tytułu ww. dzierżawy jest znaczący dla budżetu Gminy? Na jakim poziomie kształtują się dochody z tytułu tej dzierżawy w skali roku w stosunku do dochodów ogółem/dochodów własnych Gminy?”, wskazano, że każda pozycja po stronie dochodów jest znacząca dla Gminy, w tym dochody (obrót) z tytułu ww. dzierżawy. Gmina zwraca przy tym uwagę, że jest to pojęcie niedookreślone i do tego subiektywne, a posługiwanie się takimi określeniami w postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej wydaje się niewłaściwe.

Wychodząc jednak naprzeciw Organowi, Gmina doprecyzowuje, iż dochody z tytułu przedmiotowej dzierżawy w skali roku stanowią ok. 0,02% dochodów własnych Gminy wykonanych w 2020 r. oraz ok. 0,01% dochodów wykonanych ogółem w 2020 r.

4)  Na pytanie: „Czy ustalona kwota czynszu dzierżawnego jest stała, czy zmienna?”, Gmina udzieliła odpowiedzi, że ustalona wysokość czynszu dzierżawnego pobieranego od Spółki na rzecz Gminy jest stała - jak Gmina wskazała we Wniosku, kwota czynszu dzierżawnego wynosi (…) PLN netto rocznie.

5)  Na pytanie: „Czy wysokość czynszu dzierżawnego skalkulowana jest z uwzględnieniem kosztów poniesionych nakładów inwestycyjnych?”, Gmina odpowiedziała, że jak już wskazywała we Wniosku, wysokość czynszu dzierżawnego przedmiotowej infrastruktury została w pierwszej kolejności ustalona na podstawie uzyskanej przez Gminę opinii niezależnego rzeczoznawcy majątkowego. Zgodnie z wyjaśnieniami otrzymanymi od rzeczoznawcy, wysokość czynszu dzierżawnego została ustalona w oparciu o wartość rynkową infrastruktury, a nie koszt poniesionych nakładów inwestycyjnych, bowiem koszt ten stanowi wartość odtworzeniową.

Ponadto, Gmina ponownie podkreśliła, iż w celu uniknięcia jakichkolwiek potencjalnych wątpliwości ze strony organów skarbowych co do rynkowości ustalonego między stronami czynszu, w trakcie trwania ww. umowy dzierżawy Gmina przeprowadziła procedurę rozeznania rynku w celu dodatkowej weryfikacji, czy wysokość wynagrodzenia ustalona przez rzeczoznawcę i pobierana od Spółki (czynszu dzierżawnego) odpowiada warunkom rynkowym.

Jak już Gmina wskazywała we Wniosku, procedura rozeznania rynku polegała na analizie ofert złożonych przez potencjalnych dzierżawców w zakresie dzierżawy infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji. W drodze ogłoszenia skierowanego do nieograniczonego kręgu adresatów - poprzez umieszczenie go na stronie biuletynu informacji publicznej Gminy oraz przesłanie drogą elektroniczną do kilku wybranych podmiotów - Gmina zwróciła się o dokonanie szacunkowej wyceny zamówienia pod nazwą „…”, wskazując przedmiot dzierżawy wraz z dokładnym opisem jej parametrów, takich jak: długości sieci, jej wiekowania, liczby ujęć i przepompowni wody, liczby ujęć wody i stacji uzdatniania wody, liczby przepompowni i oczyszczalni ścieków, kosztów eksploatacji i utrzymania, poziomu rocznego zużycia wody oraz ilości odprowadzanych w ciągu roku ścieków, a także cen m3 dostarczonej wody i odebranych ścieków.

W konsekwencji, obecnie ustalony w umowie dzierżawy ze Spółką poziom wynagrodzenia przewyższa średnią cenę rynkową (ustaloną w oparciu o opisaną powyżej procedurę) i zapewnia uzyskanie najlepszych efektów w stosunku do poniesionych nakładów. Przeprowadzona procedura rozeznania rynku i oszacowania wartości zamówienia pozwoliła na stwierdzenie, że czynsz ustalony w umowie dzierżawy, którą Gmina zawarła ze Spółką w pełni odpowiada warunkom rynkowym.

6)  Na pytanie: „W jakiej relacji pozostaje czynsz dzierżawny za rok z nakładami poniesionymi na inwestycję dotyczącą remontu i rozbudowy ujęcia wody w (…)? Proszę podać jednoznacznie wielkość udziału.”, Gmina udzieliła odpowiedzi, że jak już zostało wskazane powyżej, wartość nakładów inwestycyjnych poniesionych przez Gminę (po odjęciu otrzymanego dofinansowania ze środków zewnętrznych) na Infrastrukturę wyniosła (…) PLN brutto, natomiast kwota czynszu dzierżawnego wynosi (…) PLN netto rocznie (tj. (…) PLN brutto). W konsekwencji, roczne wynagrodzenie należne Gminie wynikające z umowy dzierżawy stanowi ok. 0,99% poniesionych nakładów inwestycyjnych związanych z remontem i rozbudową ujęcia wody w (…).

Jak już jednak zostało wskazane w odpowiedzi na pytanie nr 5, przyjęte w umowie wynagrodzenie za świadczoną przez Gminę na rzecz Spółki usługę dzierżawy infrastruktury powstałej w ramach ww. inwestycji zostało ustalone na poziomie rynkowym. Jak Gmina wskazywała we Wniosku, Gmina nie tylko uzyskała opinię zewnętrznego i niezależnego rzeczoznawcy, ale również przeprowadziła procedurę rozeznania rynku w celu potwierdzenia tego faktu. W ramach przedmiotowej procedury ustalono, że przyjęty obecnie w umowie dzierżawy poziom wynagrodzenia przewyższa średnią cenę rynkową i zapewnia uzyskanie najlepszych efektów w stosunku do poniesionych nakładów. W szczególności czynsz zaproponowany przez Spółkę był najwyższy ze wszystkich ofert przedstawionych Gminie na skutek ogłoszenia skierowanego do nieograniczonego kręgu adresatów. Przeprowadzona procedura rozeznania rynku i oszacowania wartości zamówienia potwierdziła zatem, że czynsz ustalony w umowie dzierżawy, którą Gmina zawarła ze Spółką odpowiada warunkom rynkowym.

7)  Na pytanie: „Czy czynsz dzierżawny pokryje koszty poniesione na realizację ww. inwestycji?”, Gmina wskazała, że z treści uzyskanej opinii rzeczoznawcy wynika, że ustalając właściwą kwotę czynszu dzierżawnego z tytułu odpłatnego udostępnienia infrastruktury wodociągowej, rzeczoznawca dokonał odpowiedniej analizy, stosując w tym zakresie metodologię wyceny adekwatną dla tego typu rynku i tej sytuacji. Ponadto, jak już zostało wskazywane powyżej, Gmina dokonała procedury rozeznania rynku polegającej na analizie ofert złożonych przez potencjalnych dzierżawców w zakresie dzierżawy infrastruktury powstałej w ramach ww. inwestycji. Te podmioty również dokonały oszacowania wartości przedmiotowego zamówienia i wskazały wysokość czynszu dzierżawnego jaki mogłyby zaproponować.

Jak Gmina jednak rozumie, Organ zadając niniejsze pytanie nie ma na celu zagłębienia się w szczegółową metodologię wyceny zastosowaną zarówno przez rzeczoznawcę, jak i potencjalnych dzierżawców infrastruktury powstałej w ramach realizacji Inwestycji, a wyłącznie podstawową - i najwyraźniej pozbawioną znaczenia dla wysokości czynszu dzierżawnego w wypadku regulowanego rynku gospodarki wodno-ściekowej - analizę zestawienia kosztów Inwestycji oraz sumy otrzymanego przez Gminę wynagrodzenia za okres amortyzacji Inwestycji. Gmina informuje zatem, że kwoty pobieranego przez Gminę czynszu dzierżawnego pokryją koszty poniesione na realizację ww. inwestycji, lecz dopiero po pewnym czasie.

W tym miejscu Gmina ponownie podkreśla, iż jak wskazała we Wniosku, aby wykluczyć wszelkie wątpliwości co do prawidłowości poziomu ustalonego w przedmiotowym zakresie wynagrodzenia, Gmina nie tylko uzyskała opinię zewnętrznego i niezależnego rzeczoznawcy, ale również przeprowadziła procedurę rozeznania rynku. W ramach przedmiotowej procedury ustalono, że przyjęty obecnie w umowie dzierżawy poziom wynagrodzenia przewyższa średnią cenę rynkową i zapewnia uzyskanie najlepszych efektów w stosunku do poniesionych nakładów na Inwestycję.

8)  Na pytanie: „Czy ww. czynsz dzierżawny umożliwi zwrot wydatków poniesionych na realizację inwestycji, o której mowa we wniosku? Jeśli tak, to należy wskazać, w jakim okresie?” Gmina odpowiedziała, że wynagrodzenie otrzymywane przez Gminę z tytułu przedmiotowego czynszu umożliwi zwrot wydatków poniesionych na realizację Inwestycji po ok. 101 latach.

9)  Na pytanie: „Kto pokrywa koszty utrzymywania w odpowiednim stanie technicznym infrastruktury oddanej w dzierżawę?” Gmina wskazała, że koszty utrzymywania w odpowiednim stanie technicznym przedmiotowej infrastruktury, w tym naprawy, utrzymanie czystości i konserwacja Infrastruktury pokrywane są przez dzierżawcę, tj. przez Spółkę.

10)  Na pytanie: „Czy Gmina, niezależnie od działalności Spółki, wykonuje jakiekolwiek czynności za pomocą ww. infrastruktury? W przypadku odpowiedzi twierdzącej należy wskazać, jakie to są czynności, z uwzględnieniem informacji, czy są to czynności opodatkowane podatkiem VAT, zwolnione od podatku VAT, niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT?”, Gmina odpowiedziała, że niezależnie od działalności Spółki, nie wykonuje ona żadnych czynności za pomocą ww. infrastruktury.

Ponadto, Gmina podkreśliła, iż jedyną czynnością wykonywaną przez nią związaną z Infrastrukturą jest jej odpłatne udostępnianie na podstawie umowy dzierżawy Spółce. Gmina doprecyzowuje, iż już na etapie planowania przedmiotowej inwestycji miała ona zamiar wydzierżawić Infrastrukturę na rzecz Spółki oraz zamiar ten został urzeczywistniony po zakończeniu realizacji Inwestycji.

Pytanie

Czy w związku z odpłatnym udostępnieniem na rzecz Spółki Infrastruktury, która została wytworzona w ramach Inwestycji, Gmina ma prawo do odliczenia całości podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na jej realizację?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z odpłatnym udostępnieniem na rzecz Spółki Infrastruktury, która została wytworzona w ramach Inwestycji, Gmina ma prawo do odliczenia całości podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na jej realizację.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, sprecyzowanych w treści art. 88 ustawy o VAT. Dodatkowo prawo to przysługuje w pełnym zakresie, o ile nie zachodzą okoliczności ograniczające ww. prawo przewidziane w art. 90 i 91 ustawy o VAT.

Tak, więc w celu dokonania oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, należy każdorazowo rozstrzygnąć, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:

·      zostały nabyte przez podatnika tego podatku,

·      pozostają one w związku z wykonywaniem przez niego czynności opodatkowanych, a także,

·      czy w przedmiotowej sytuacji nie występują przesłanki negatywne uregulowane w art. 88 ustawy o VAT oraz ograniczenia prawa do odliczenia z art. 90 i 91 tejże ustawy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie natomiast z ust. 6 tej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jednocześnie jak wynika z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług.

Mając na uwadze powyższe, Gmina pragnie wskazać, iż usługa dzierżawy Infrastruktury na rzecz Spółki wykonywana przez Gminę na podstawie umowy cywilnoprawnej stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania, w ramach której to czynności Gmina działa jako podatnik VAT, o którym mowa w powołanym powyżej art. 15 ustawy o VAT.

W ocenie Gminy, związek pomiędzy zakupionymi przez Gminę na potrzeby wytworzenia Infrastruktury towarami i usługami, a wykonywaniem przez Gminę czynności opodatkowanej, wydaje się bezpośredni i oczywisty. Bez wybudowania Infrastruktury nie byłoby możliwe dokonywanie czynności podlegającej opodatkowaniu VAT w postaci świadczenia odpłatnej usługi dzierżawy przedmiotowej infrastruktury na rzecz Spółki, która to usługa podlega opodatkowaniu VAT.

Tym samym, zdaniem Gminy, przysługuje jej pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w cenie wydatków poniesionych na realizację Inwestycji w przedmiotową infrastrukturę.

Infrastruktura powstała w drodze Inwestycji jest udostępniana Spółce na podstawie umowy dzierżawy, która obowiązywała już w momencie oddania Inwestycji do użytkowania.

W tym miejscu należy także podkreślić, iż w celu weryfikacji i ustalenia rynkowego poziomu wynagrodzenia z tytułu dzierżawy Infrastruktury (czynszu dzierżawnego) Gmina nie tylko uzyskała opinię zewnętrznego i niezależnego rzeczoznawcy, ale również przeprowadziła procedurę rozeznania rynku. W ramach przedmiotowej procedury ustalono, że przyjęty obecnie w umowie dzierżawy poziom wynagrodzenia przewyższa średnią cenę rynkową i zapewnia uzyskanie najlepszych efektów w stosunku do poniesionych nakładów. W szczególności czynsz zaproponowany przez Spółkę był najwyższy ze wszystkich ofert przedstawionych Gminie na skutek ogłoszenia skierowanego do nieograniczonego kręgu adresatów. Przeprowadzona procedura rozeznania rynku i oszacowania wartości zamówienia potwierdziła zatem, że czynsz ustalony w umowie dzierżawy, którą Gmina zawarła ze Spółką odpowiada warunkom rynkowym.

Ponadto, Gmina od początku realizacji Inwestycji zamierzała odpłatnie udostępnić powstałą Infrastrukturę na rzecz Spółki i zamiar ten zrealizowała po oddaniu Infrastruktury do użytkowania.

Prawo do odliczenia VAT w analogicznych stanach faktycznych zostało potwierdzone w licznych interpretacjach indywidualnych, przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 czerwca 2020 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.124.2020.2.IG, w której Organ wskazał, iż „w związku z odpłatnym udostępnieniem przez Gminę na rzecz Spółki Infrastruktury wybudowanej w ramach Inwestycji, Gminie - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy - przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone na realizację Inwestycji. Prawo to będzie przysługiwało w przypadku niezaistnienia przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy”.

Również w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 kwietnia 2017 r., sygn. 2461-IBPP3.4512.233.2017.1.MD, organ podatkowy stwierdza, że „zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, Miastu w związku z dzierżawą infrastruktury wodno-kanalizacyjnej na rzecz spółki, będzie przysługiwać pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją projektu, pod warunkiem niezaistnienia negatywnych przesłanek zawartych w art. 88 ustawy”.

Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z dnia 18 maja 2016 r., sygn. ILPP5/4512-1-55/16-4/AI, w której Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wskazał, iż: „należy stwierdzić, że z uwagi na związek wydatków inwestycyjnych dotyczących oczyszczalni z czynnościami opodatkowanymi - które Gmina wykonuje od zakończenia budowy oczyszczalni na podstawie zawartej umowy dzierżawy z ZUK - Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich poniesienie w całości”.

Analogiczne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.298.2019.2.AZ, wskazując, że: „Gmina jest/będzie uprawniona do odliczenia pełnych kwot podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne oraz bieżące związane z przyłączem, bowiem zakupy te będą miały związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT przez odpłatne udostępnianie ww. przyłącza na podstawie umowy cywilnoprawne”.

Gmina pragnie również zwrócić uwagę na interpretację Dyrektora Krajowej informacji Skarbowej z dnia 17 września 2021 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.544.2021.1.AR, w której Organ odniósł się do analogicznej sytuacji, w której podatnik przeprowadzał procedurę rozeznania rynku w celu ustalenia wysokości czynszu dzierżawnego: „obecnie ustalony w umowie dzierżawy ze Spółką poziom wynagrodzenia przewyższa średnią cenę rynkową i zapewnia uzyskanie najlepszych efektów w stosunku do poniesionych nakładów. Przeprowadzona procedura rozeznania rynku i oszacowania wartości zamówienia pozwoliła na stwierdzenie, że czynsz ustalony w umowie dzierżawy, która Gmina zawarła ze Spółką, odpowiada warunkom rynkowym w rozumieniu ekonomicznym. Jednocześnie, w drodze opisanej procedury rozeznania rynku Gmina ustaliła również oferenta, który zaproponował najwyższy czynsz, czyli cenę najbardziej korzystną dla Gminy. Oferentem tym była Spółka.

Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności sprawy oraz przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, że Gmina ma/będzie miała prawo do odliczenia całości podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na ich realizację, ponieważ infrastruktura kanalizacyjna i wodociągowa będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Prawo to będzie przysługiwało w przypadku niezaistnienia przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy.”

Ponadto Gmina pragnie wskazać, że stanowisko odmienne od przedstawionego powyżej pozostawałoby w sprzeczności z fundamentalną zasadą opodatkowania VAT, jaką jest zasada neutralności tego podatku, podkreślana wielokrotnie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz polskich sądów administracyjnych. Przykładowo, Gmina pragnie przytoczyć orzeczenie TSUE w sprawie C-37/95 Ghent Coal, w którym Trybunał stwierdził, iż „Prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i efektu, pod warunkiem, że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny”.

Zdaniem Gminy, nie powinna być ona traktowana inaczej/mniej korzystnie niż inne podmioty gospodarcze, dokonujące sprzedaży opodatkowanej VAT i korzystające w związku z tym z prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów/usług niezbędnych w celu wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Skoro bowiem Gmina, jako czynny podatnik VAT, zobowiązana jest uiszczać VAT należny z tytułu świadczonej odpłatnej usługi dzierżawy, powinna ona mieć jednocześnie prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków warunkujących możliwość świadczenia tej usługi.

W przedmiotowym stanie faktycznym nie wystąpi ponadto żadna z negatywnych przesłanek prawa do odliczenia, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT. Ponadto, w związku z tym, iż efekty Inwestycji są w całości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanej, zdaniem Wnioskodawcy, nie znajdują w tym przypadku zastosowania przepisy dotyczące pre-współczynnika, współczynnika oraz korekty wieloletniej (art. 86 ust. 2a-2h, art. 90 i art. 91 ustawy o VAT). W konsekwencji, Gmina jest uprawniona do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione w przedmiotowym zakresie.

Reasumując, Gmina jest uprawniona do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji, z uwagi na jej wykorzystywanie do świadczenia odpłatnej usługi dzierżawy na rzecz Spółki, która to usługa w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Postanowienie o odmowie wydania interpretacji

25 kwietnia 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał postanowienie sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.827.2021.3.AJB o odmowie wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie prawa do odliczenia całości podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. „…” (odebrali je Państwo 9 maja 2022 r.). W postanowieniu Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że opisany stan faktyczny/zdarzenie przyszłe budzi uzasadnione przypuszczenie, że może być nadużyciem prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.). Ww. postanowienie zostało poprzedzone wystąpieniem o opinię w tym zakresie do Szefa Krajowej Informacji Skarbowej.

16 maja 2022 r. wnieśli Państwo zażalenie na wydane postanowienie.

11 lipca 2022 r. wydałem postanowienie znak 0113-KDIPT1-2.4012.827.2021.4.AM o utrzymaniu w mocy ww. postanowienia z 25 kwietnia 2022 r.

Postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie z 11 lipca 2022 r. doręczono Państwu 20 lipca 2022 r.

Skarga na postanowienie o odmowie wydania interpretacji

17 sierpnia 2022 r. (wpływ do Organu 22 sierpnia 2022 r.) wnieśli Państwo skargę na postanowienie znak 0113-KDIPT1-2.4012.827.2021.4.AM do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Wnieśli Państwo o:

-     uchylenie zaskarżonego Postanowienia II oraz poprzedzającego je Postanowienia I,

-     zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie – wyrokiem z 9 marca 2023 r. sygn. akt I SA/Wr 658/22.

Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 14 listopada 2025 r. sygn. akt I FSK 1097/23 oddalił moją skargę kasacyjną.

W ww. wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że:

(…) zgodzić się należy z Sądem pierwszej instancji, że wskazując na niewspółmierną wysokość czynszu dzierżawnego w stosunku do poniesionych nakładów na inwestycję oraz wywodząc osiągnięcie korzyści podatkowych, organ powinien nie tylko opierać się na danych liczbowych, ale powinien szczegółowo przeanalizować całokształt okoliczności sprawy. W tym kontekście podkreślenia wymaga, że nie korzyść podatkowa implikuje stwierdzenie nadużycia prawa podatkowego. W świetle - powołanego przez Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku - bogatego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE), dla stwierdzenia nadużycia prawa niezbędne jest wykazanie, że podatnik uzyska korzyść podatkową, której przyznanie byłoby sprzeczne z celem przepisów normujących wspólny system podatku od wartości dodanej, a z ogółu obiektywnych okoliczności powinno wynikać, że zasadniczym celem transakcji jest uzyskanie korzyści podatkowej.

5.2. Tymczasem organ w zaskarżonym postanowieniu za elementy nadużycia prawa uznał fakt zawarcia przez Stronę skarżącą umowy dzierżawy, w której ustalony czynsz w porównaniu do wydatków poniesionych przez Gminę na realizację Inwestycji, nie ma ekonomicznego uzasadnienia i w konsekwencji wywodząc, że zawarcie takiej umowy miało na celu zachowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego. W tym kontekście rację ma Sąd pierwszej instancji, że wskazując na niewspółmierną wysokość czynszu dzierżawnego w stosunku do poniesionych nakładów na inwestycję oraz wywodząc osiągnięcie korzyści podatkowych, organ powinien nie tylko opierać się na danych liczbowych, ale powinien szczegółowo przeanalizować całość okoliczności sprawy.

5.3. Ustalona - niska w ocenie organu - wartość czynszu dzierżawnego za udostępnienie infrastruktury w wysokości (…) netto rocznie w odniesieniu do poniesionych wydatków na inwestycję, nie jest sama w sobie wystarczająca do przyjęcia stanowiska, że celem transakcji pomiędzy Gminą a Spółką jest osiągnięcie korzyści podatkowych (odliczenie podatku VAT naliczonego). Trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, że wartość czynszu została ukształtowana z uwzględnieniem kryteriów rynkowych, na co wskazuje wskazane w opisie stanu faktycznego zawartego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej skorzystanie z opinii niezależnego rzeczoznawcy oraz przeprowadzenie procedury rozpoznania rynku poprzez analizę ofert złożonych przez potencjalnych dzierżawców w zakresie dzierżawy infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji. Średnia wysokość zaproponowanego rocznego czynszu netto, wyniosła (…) stanowiąc ok. 0,51% przedmiotu dzierżawy (tj. wartości infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji). Ustalony w umowie dzierżawy ze Spółką poziom wynagrodzenia przewyższa więc średnią cenę rynkową (ustaloną w oparciu o opisaną powyżej procedurę) i zapewnia uzyskanie najlepszych efektów w stosunku do poniesionych nakładów.

Wyrok WSA we Wrocławiu, który uchylił zaskarżone postanowienie w całości oraz poprzedzające je postanowienie, stał się prawomocny od 14 listopada 2025 r. i wpłynął do mnie 16 marca 2026 r.

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

·      uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu i Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;

·      ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie prawa do odliczenia całości podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. „…” jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania postanowienia o odmowie wydania interpretacji indywidualnej sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.827.2021.3.AJB, tj. 25 kwietnia 2022 r., bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 9 marca 2023 r. sygn. akt I SA/Wr 658/22 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 listopada 2025 r. sygn. akt I FSK 1097/23.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast w myśl art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższych przepisów, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2021 r,. poz. 1372 ze zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Przepis art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że:

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że gmina, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku VAT.

Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i zrealizowali Państwo inwestycję pn. „…” (dalej: „Inwestycja”). Łączna wartość inwestycji to (…) brutto, przy czym nakłady poniesione na nią przez Państwa (po odjęciu otrzymanego dofinansowania ze środków zewnętrznych na realizację inwestycji) wynoszą (…) PLN. Wydatki poniesione na zrealizowaną Inwestycję były dokumentowane wystawionymi na Państwa fakturami z wykazanymi na nich kwotami VAT. Na terenie Gminy funkcjonuje (…) Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”), w której posiadają Państwo 100% udziałów. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i w ramach prowadzonej działalności w zakresie realizacji zadań związanych z gospodarką wodociągowo-kanalizacyjną na terenie Gminy świadczy usługi dostawy wody i odbioru ścieków na rzecz mieszkańców, przedsiębiorców oraz instytucji zlokalizowanych na terenie Gminy, jak również jednostek organizacyjnych Gminy, z którego to tytułu odprowadza podatek należny do właściwego urzędu skarbowego. Zgodnie z dotychczasowym modelem, również w przypadku infrastruktury powstałej w ramach realizacji ww. Inwestycji, (dalej: „Infrastruktura”) udostępnili Państwo odpłatnie przedmiotowy majątek na rzecz Spółki na podstawie umowy dzierżawy (dalej: „umowa dzierżawy”). Umowa dzierżawy została zawarta na czas określony od dnia (…) 2020 r. do dnia (…) 2023 r. Na podstawie przedmiotowej umowy dzierżawy, z tytułu odpłatnego udostępnienia Infrastruktury, pobierają Państwo od Spółki określone w umowie wynagrodzenie (czynsz dzierżawny). Wskazali Państwo, iż aby upewnić się co do prawidłowości poziomu ustalonego wynagrodzenia, wystąpili Państwo o opinię zewnętrznego i niezależnego rzeczoznawcy majątkowego, który wskazał, iż wysokość rocznego czynszu dzierżawnego z tytułu odpłatnego udostępnienia Infrastruktury powinna zostać ustalona na poziomie (…) PLN netto rocznie. W konsekwencji zgodnie z umową dzierżawy zawartą pomiędzy Gminą a Spółką wysokość rocznego wynagrodzenia została ustalona właśnie na poziomie (…) PLN netto rocznie. Roczne wynagrodzenie należne Państwu wynikające z umowy dzierżawy stanowi ok. 0,99% poniesionych nakładów inwestycyjnych związanych z ww. Inwestycją. Wskazali Państwo, że ponadto przeprowadzili procedurę rozeznania rynku w celu dodatkowej weryfikacji, czy wysokość wynagrodzenia ustalona przez rzeczoznawcę i pobierana od Spółki (czynszu dzierżawnego) odpowiada warunkom rynkowym. W konsekwencji, obecnie ustalony w umowie dzierżawy ze Spółką poziom wynagrodzenia przewyższa średnią cenę rynkową (ustaloną w oparciu o opisaną powyżej procedurę) i zapewnia uzyskanie najlepszych efektów w stosunku do poniesionych nakładów.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy przysługuje Państwu prawo do odliczenia całości podatku naliczonego w związku z realizacją ww. Inwestycji.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.):

Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Wskazać należy, że dzierżawa jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie natomiast publicznoprawną), zatem w związku z dzierżawą infrastruktury powstałej w ramach zrealizowanej Inwestycji występują/będą Państwo występowali w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynność – jako usługa zdefiniowana w art. 8 ust. 1 ustawy – podlega/będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie transakcja ta nie korzysta/nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, gdyż ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani też rozporządzenia wykonawcze do niej nie przewidują w takim przypadku zwolnienia od podatku.

Odnosząc się zatem do kwestii objętej zakresem pytania wskazać należy, że analiza treści wniosku oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że w omawianej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, są/będą spełnione, ponieważ są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, a wydatki inwestycyjne poniesione na realizację inwestycji mają/będą miały związek – jak wynika z okoliczności sprawy – z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, tj. z odpłatnym udostępnieniem majątku powstałego w ramach Inwestycji na rzecz Spółki na podstawie umowy dzierżawy. Ponadto, z okoliczności sprawy nie wynika, aby wykorzystywali Państwo powstałą w ramach Inwestycji infrastrukturę w inny sposób niż wydzierżawienie jej odpłatnie na mocy umowy cywilnoprawnej Spółce.

Tym samym – mając na uwadze powyższe oraz stanowisko sądów administracyjnych przedstawionych w ww. wyrokach zapadłych w niniejszej sprawie, należy stwierdzić, że w – w świetle art. 86 ust. 1 ustawy – mają/będą mieli Państwo prawa do odliczenia całości podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. „…”. Prawo to będzie przysługiwało Państwu pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy.

A zatem Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania postanowienia o odmowie wydania interpretacji indywidualnej sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.827.2021.3.AJB, tj. 25 kwietnia 2022 r.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.