0113-KDIPT1-2.4012.787.2026.2.JS

Interpretacja indywidualna2026-10-15Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Uznanie realizowanej transakcji za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, określenie miejsca opodatkowania dostaw towarów na rzecz klienta, brak obowiązku wystawiania faktur i ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

  • uznania realizowanej przez Pana transakcji za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT,
  • określenia miejsca opodatkowania dostaw towarów na rzecz klienta,
  • braku obowiązku wystawiania faktur i ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej.

Uzupełnił go Pan pismami z 25 września 2026 r. (wpływ 25 września 2026 r. i 1 października 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i w jej ramach zamierza rozpocząć sprzedaż towarów w modelu określanym jako dropshipping, za pośrednictwem własnego sklepu internetowego. W transakcji uczestniczą trzy podmioty: Sprzedawca z siedzibą w Chinach, poza terytorium Unii Europejskiej, z którym Wnioskodawca współpracuje na bieżąco w oparciu o pojedyncze zamówienia; sam Wnioskodawca, prowadzący sklep internetowy; oraz klient, osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, zamieszkująca w Polsce.

Asortyment obejmuje drobne artykuły konsumenckie o niskiej wartości jednostkowej, takie jak akcesoria, gadżety, wyroby tekstylne oraz drobny sprzęt gospodarstwa domowego, i może w przyszłości ulec zmianie lub rozszerzeniu o towary tego samego rodzaju, z zastrzeżeniem progu wartości wskazanego dalej. Wnioskodawca samodzielnie wyszukuje i wybiera towary oferowane przez Sprzedawcę, decyduje jakie produkty trafiają do sklepu i po jakiej cenie są sprzedawane, a także przygotowuje ich opisy i prezentację. Sprzedawca nie ma żadnego wpływu na to, jakie towary Wnioskodawca oferuje ani na ustaloną przez niego cenę, nie ingeruje też w opisy i prezentację towarów. Wysokość kwoty pozostającej Wnioskodawcy nie wynika z jakichkolwiek uzgodnień ze Sprzedawcą i zależy wyłącznie od ceny sprzedaży ustalanej samodzielnie przez Wnioskodawcę.

Klient odwiedza sklep, wybiera towar, akceptuje regulamin i płaci pełną cenę na rachunek bankowy Wnioskodawcy za pośrednictwem bramki płatniczej obsługującej sklep. To Wnioskodawca jest stroną umowy sprzedaży zawieranej z klientem, a nie podmiotem jedynie kojarzącym klienta ze Sprzedawcą, i to do niego klient kieruje ewentualne reklamacje i zwroty. Po otrzymaniu zapłaty Wnioskodawca składa zamówienie u Sprzedawcy, podając od razu dane klienta jako dane odbiorcy przesyłki, i płaci Sprzedawcy pełną cenę zakupu towaru we własnym imieniu i na własny rachunek. Kwotą należną Wnioskodawcy z tytułu całej transakcji jest pełna cena zapłacona przez klienta, a różnica między tą ceną a ceną zapłaconą Sprzedawcy stanowi zysk Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży towaru, a nie wynagrodzenie za usługę pośrednictwa, jak miałoby to miejsce przy rozliczeniu prowizyjnym.

Sprzedawca przygotowuje przesyłkę i wysyła ją bezpośrednio z Chin na adres klienta w Polsce. Towar na żadnym etapie transakcji nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy, który nie ma i nie będzie miał z nim żadnej fizycznej styczności. Przesyłka od samego początku jest adresowana na dane klienta, Wnioskodawca nigdy nie zamawia towaru na swoje własne dane jako odbiorca, a Sprzedawca ma świadomość, że towar zamawiany jest z przeznaczeniem dla klienta końcowego, ponieważ przy każdym zamówieniu podawane są dane tego klienta. Wartość rzeczywista towaru w każdym pojedynczym zamówieniu nie przekracza równowartości 150 euro, a Wnioskodawca nie oferuje i nie planuje oferować towarów o wyższej wartości.

Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego związanego z importem towaru i nie występuje jako przedstawiciel klienta w rozumieniu przepisów celnych, ani jako przedstawiciel bezpośredni, ani pośredni, nie wypełnia też żadnych formalności importowych, nie jest zarejestrowany w procedurze Import One-Stop Shop i nie planuje takiej rejestracji. Importerem towaru w rozumieniu przepisów celnych jest każdorazowo ostateczny klient, ponieważ to na jego dane od początku adresowana jest przesyłka i to on jest wskazywany jako odbiorca w zgłoszeniu celnym dokonywanym przez przewoźnika w uproszczonej procedurze celnej dla przesyłek niskiej wartości. Wnioskodawca planuje stosować rozwiązanie, w ramach którego cena zapłacona przez klienta z góry obejmuje szacunkową wysokość należności celno-podatkowych związanych z importem, na wzór mechanizmu znanego jako opcja DDP, tak aby klient nie musiał niczego dodatkowo dopłacać ani samodzielnie załatwiać formalności celnych przy odbiorze przesyłki. Wnioskodawca nie oblicza ani nie odprowadza tych należności samodzielnie, a kwota ta stanowi wyłącznie element kalkulacyjny ceny sprzedaży, natomiast faktyczne rozliczenie należności celno-podatkowych następuje w ramach zgłoszenia celnego dokonywanego przez przewoźnika, w którym jako odbiorca i importer towaru wskazany jest klient. Zastosowanie tego rozwiązania nie zmienia zatem faktu, że formalnym importerem towaru, zobowiązanym do rozliczenia należności celno-podatkowych, pozostaje klient, a wpływa wyłącznie na to, kto ekonomicznie ponosi ciężar tych należności, nie zaś na to, kto jest stroną zgłoszenia celnego. Wnioskodawca nie jest obecnie zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na sformułowane w wezwaniu pytania Organu wskazał Pan:

1) Czy siedziba Pana działalności gospodarczej znajduje się na terytorium Polski? Jeżeli nie, to należy wskazać w jakim kraju się ona znajduje?

Odp. Tak. Siedziba Pana działalności gospodarczej znajduje się na terytorium Polski, pod adresem: .... Działalność jest zarejestrowana w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG).

2)  Czy prowadzi Pan działalność gospodarczą zarejestrowaną poza terytorium Polski? Jeśli tak, to należy wskazać w jakim kraju i jaki jest przedmiot tej działalności?

Odp. Nie. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej zarejestrowanej poza terytorium Polski. Prowadzi Pan wyłącznie jedną działalność gospodarczą, zarejestrowaną w Polsce.

3)  Czy Pana klienci będą mieli możliwość wyboru podmiotu, od którego zostanie zakupiony i wysłany towar z Chin?

Odp. Nie. Klienci nie będą mieli możliwości wyboru podmiotu, od którego towar zostanie zakupiony i wysłany. Klient odwiedza Pana sklep internetowy, wybiera konkretny produkt z Pana oferty i składa zamówienie u Pana jako sprzedawcy. To Pan samodzielnie decyduje, od którego dostawcy z Chin zamówiony będzie towar. Klient nie ma wiedzy o tym, kto jest Pana dostawcą, nie ma możliwości wyboru między dostawcami i nie ma żadnego wpływu na to, od kogo towar zostanie zakupiony i wysłany. Klient kupuje gotowy produkt od Pana, a nie wybiera spośród ofert różnych dostawców.

4)  Czy będzie Pan wskazywać klientowi pełne dane sprzedającego – sprzedawcy z Chin, od którego zostanie zakupiony i wysłany towar?

Odp. Nie. Nie będzie Pan wskazywać klientowi danych Sprzedawcy z Chin, od którego zakupiony zostanie towar. Klient nie będzie znał nazwy, adresu ani żadnych innych danych identyfikujących Pana dostawcę. Jedyną stroną, z którą klient zawiera umowę i która pozostaje dla niego odpowiedzialna, jest Pan.

Pana dane widnieją w sklepie internetowym, regulaminie, potwierdzeniu zamówienia oraz korespondencji z klientem. Informacja o tym, że towar jest wysyłany bezpośrednio z Chin, będzie dostępna dla klienta (m.in. w regulaminie sklepu oraz w informacji o przewidywanym czasie dostawy), natomiast dane konkretnego dostawcy nie będą klientowi ujawniane.

5)  Czy transakcja między Sprzedawcą a Panem będzie w jakiś sposób udokumentowana? Proszę wskazać.

Odp. Tak. Każda transakcja między Panem a Sprzedawcą z Chin będzie udokumentowana w następujący sposób:

1.  Dokument potwierdzający zakup towaru. W zależności od dostawcy może to być automatyczne potwierdzenie zamówienia wygenerowane przez platformę zakupową (np. ...), faktura handlowa (commercial invoice) wystawiona przez dostawcę lub inny dokument sprzedaży w formie elektronicznej (PDF, wiadomość e-mail), zawierający dane dostawcy, opis zamówionego towaru, jego ilość, cenę zakupu oraz dane odbiorcy przesyłki (klienta).

2.  Potwierdzenie zapłaty, czyli potwierdzenie dokonania płatności kartą płatniczą, przelewem lub za pośrednictwem systemu płatności (np. ...), wygenerowane przez bank lub operatora płatności.

3.  Potwierdzenie wysyłki, czyli informacja od Sprzedawcy o nadaniu przesyłki, zawierająca numer przesyłki umożliwiający śledzenie statusu dostawy.

Powyższe dokumenty będą przechowywane w formie elektronicznej i archiwizowane.

6)  W jaki sposób będą dokumentowane transakcje realizowane przez Pana na rzecz klientów? Proszę wskazać rodzaj dokumentów wystawianych przez Pana na rzecz klienta.

Odp. Transakcje na rzecz klientów będą dokumentowane w następujący sposób:

1.  Potwierdzenie zamówienia generowane automatycznie przez system sklepu internetowego (...) w momencie złożenia zamówienia przez klienta. Potwierdzenie zawiera numer zamówienia, dane klienta, opis zamówionego towaru, cenę, wybraną formę płatności oraz dostawy.

2.  Potwierdzenie płatności generowane automatycznie przez bramkę płatniczą obsługującą sklep po zaksięgowaniu wpłaty od klienta.

3.  Potwierdzenie wysyłki, czyli wiadomość e-mail wysyłana do klienta po nadaniu przesyłki przez Sprzedawcę z Chin, zawierająca numer przesyłki umożliwiający śledzenie dostawy.

Nie będzie Pan wystawiać faktur VAT ani paragonów fiskalnych z tytułu tej sprzedaży. Jeżeli klient zażąda wystawienia faktury, wystawi Pan ją bez wykazywania stawki i kwoty podatku, z adnotacją „NP” (nie podlega).

Na potrzeby rozliczeń podatkowych (podatek dochodowy) będzie Pan sporządzać miesięczne zestawienia sprzedaży na podstawie danych z systemu sklepu internetowego (eksport transakcji z ...), stanowiące podstawę do zbiorczego zaksięgowania przychodu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

7)  Czy wysokość wynagrodzenia dla Pana będzie wynikać z uzgodnień zawartych ze Sprzedawcą, czy Sprzedawca będzie miał jakiś wpływ na wysokość wynagrodzenia Pana? Proszę opisać okoliczności zdarzenia w tym zakresie.

Odp. Nie. Wysokość Pana wynagrodzenia (rozumianego jako różnica między ceną sprzedaży klientowi a ceną zakupu u Sprzedawcy z Chin) nie będzie wynikać z żadnych uzgodnień ze Sprzedawcą i Sprzedawca nie będzie miał żadnego wpływu na wysokość tego wynagrodzenia.

Mechanizm ustalania cen wygląda następująco. Sprzedawca z Chin oferuje towar po określonej cenie zakupu (cenie katalogowej lub wynegocjowanej). Pan samodzielnie i niezależnie od Sprzedawcy ustala cenę sprzedaży w swoim sklepie internetowym, uwzględniając własną kalkulację obejmującą cenę zakupu towaru, koszty reklamy, koszty operacyjne oraz planowaną marżę. Sprzedawca z Chin nie zna ceny, po jakiej oferuje Pan jego towar klientom w swoim sklepie, nie zatwierdza jej, nie sugeruje jej wysokości i nie ma żadnego wpływu na to, jaką cenę Pan ustala. Nie łączy Pana ze Sprzedawcą żadna umowa agencyjna, umowa o prowizję, umowa o podział zysku ani żadne inne porozumienie regulujące wysokość Pana wynagrodzenia. Pana wynagrodzenie zależy wyłącznie od ustalonej przez Pana ceny sprzedaży, a nie od jakichkolwiek ustaleń ze Sprzedawcą.

8)  Czy w związku ze sprzedażą towarów za pośrednictwem sklepu internetowego będzie Pan prowadzić ewidencję otrzymanych zapłat oraz informacji jakiej dostawy będzie dotyczyła konkretna zapłata i na czyją rzecz zostanie dokonana dostawa?

Odp. Tak. Będzie Pan prowadzić pełną ewidencję otrzymanych zapłat oraz informacji, jakiej dostawy dotyczy każda zapłata i na czyją rzecz jest realizowana dostawa. Ewidencja ta będzie prowadzona za pośrednictwem systemu sklepu internetowego (...), który automatycznie rejestruje i wiąże ze sobą następujące dane: dane klienta (imię, nazwisko, adres dostawy), numer zamówienia, datę i kwotę zapłaty, zamówiony towar (nazwę, ilość, cenę jednostkową), datę i numer przesyłki nadanej do klienta oraz status dostawy.

Każda zapłata jest automatycznie przypisana do konkretnego zamówienia i konkretnego klienta. Dane te są dostępne w panelu administracyjnym sklepu i mogą być wyeksportowane w formie zestawień za dowolny okres. Dodatkowo każda wpłata od klienta jest identyfikowalna na wyciągu bankowym dzięki powiązaniu z numerem transakcji w systemie bramki płatniczej.

Pytania

Czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz klientów w opisanym modelu należy uznać za odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, czy za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 tej ustawy?

W przypadku uznania, że opisane czynności stanowią odpłatną dostawę towarów, czy miejscem opodatkowania tej dostawy, dokonywanej przez Wnioskodawcę na rzecz klienta będącego jednocześnie importerem towaru, jest zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług miejsce rozpoczęcia wysyłki towaru, to jest terytorium państwa trzeciego, niezależnie od tego czy import formalnie następuje na terytorium Polski czy na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a w konsekwencji czy dostawa ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce?

Czy w przypadku uznania, że opisana dostawa towarów nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, Wnioskodawca jest obowiązany do wystawiania faktur dokumentujących tę sprzedaż na rzecz klientów będących osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej oraz do ewidencjonowania tej sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy opisane czynności stanowią odpłatną dostawę towarów, a nie świadczenie usługi pośrednictwa. Przedmiotem nabycia przez klientów są konkretne towary oferowane w sklepie internetowym Wnioskodawcy, przy czym to Wnioskodawca decyduje jakie towary są oferowane i po jakiej cenie, a klient nabywa gotowy produkt, a nie usługę skojarzenia ze Sprzedawcą. Wnioskodawca posiada zatem ekonomiczne władztwo nad towarem i praktyczną możliwość dysponowania nim jak właściciel w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, mimo że nigdy nie ma z towarem fizycznej styczności. Pojęcie dostawy towarów na gruncie tej ustawy nie wymaga bowiem fizycznego posiadania rzeczy ani przeniesienia własności w rozumieniu prawa cywilnego, lecz przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel w sensie ekonomicznym. Dodatkowo to Wnioskodawca, a nie Sprzedawca z Chin, jest stroną umowy sprzedaży wobec klienta i to on obsługuje reklamacje oraz zwroty, co dodatkowo potwierdza jego rolę jako sprzedawcy, a nie pośrednika.

Zdaniem Wnioskodawcy w opisanym modelu dochodzi do transakcji łańcuchowej, w ramach której następują dwie dostawy tego samego towaru, najpierw od Sprzedawcy z Chin do Wnioskodawcy, a następnie od Wnioskodawcy do klienta, przy czym fizycznie odbywa się tylko jeden transport towaru, bezpośrednio z Chin do klienta.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 i 4 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli miejscem rozpoczęcia wysyłki towaru jest terytorium państwa trzeciego, a podatnikiem z tytułu importu tego towaru nie jest Wnioskodawca, lecz ostateczny klient, dostawę dokonywaną przez Wnioskodawcę na rzecz klienta należy uznać za dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, czyli na terytorium Chin. Wynika to z tego, że to klient, a nie Wnioskodawca, jest importerem towaru, ponieważ przesyłka od początku jest adresowana na jego dane, a Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego ani nie występuje jako jego przedstawiciel w rozumieniu przepisów celnych.

Dodatkowo, ponieważ wartość rzeczywista towarów w każdej przesyłce nie przekracza równowartości 150 euro, zgłoszenie celne importowanego towaru odbywa się w uproszczonej procedurze celnej przewidzianej dla przesyłek o niskiej wartości, w ramach której to klient jako odbiorca przesyłki jest wskazywany jako podmiot rozliczający należności celno-podatkowe. W konsekwencji dostawa towarów dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów, niezależnie od tego czy import formalnie następuje na terytorium Polski czy innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro opisana dostawa towarów nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, Wnioskodawca nie ma obowiązku wystawiania faktur dokumentujących tę sprzedaż (poza przypadkiem, gdy klient sam zażąda wystawienia faktury, kiedy to fakturę należy wystawić bez wykazywania stawki i kwoty podatku, z adnotacją „NP.” (nie podlega)), ani obowiązku ewidencjonowania tej sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej, o której mowa w art. 111 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ obowiązek ten dotyczy sprzedaży podlegającej opodatkowaniu na terytorium kraju.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1)  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)  eksport towarów;

3)  import towarów na terytorium kraju;

4)  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:

Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:

Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej […].

Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:

Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:

Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel […].

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Przechodząc do kwestii objętej zakresem pytania zadanego jako pierwsze we wniosku należy wskazać, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.

Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

W analizowanej sprawie klienci wybierają towar w Pana sklepie internetowym, akceptują regulamin i płacą pełną cenę na rachunek bankowy Pana. Pan jest stroną umowy sprzedaży zawieranej z klientem i do Pana klient kieruje ewentualne reklamacje i zwroty. Po otrzymaniu zapłaty składa Pan zamówienie u Sprzedawcy, podając dane klienta jako dane odbiorcy przesyłki, i płaci Sprzedawcy pełną cenę zakupu towaru we własnym imieniu i na własny rachunek. Sprzedawca przygotowuje przesyłkę i wysyła ją bezpośrednio z Chin na adres klienta w Polsce. Towar na żadnym etapie transakcji nie trafia fizycznie do Pana. Przesyłka od samego początku jest adresowana na dane klienta, Pan nigdy nie zamawia towaru na swoje własne dane jako odbiorca, a Sprzedawca ma świadomość, że towar zamawiany jest z przeznaczeniem dla klienta końcowego, ponieważ przy każdym zamówieniu podawane są dane tego klienta. Klienci nie będą mieli możliwości wyboru podmiotu, od którego towar zostanie zakupiony i wysłany. Klient odwiedza Pana sklep internetowy, wybiera konkretny produkt z Pana oferty i składa zamówienie u Pana jako sprzedawcy. To Pan samodzielnie decyduje, od którego dostawcy z Chin zamówiony będzie towar. Klient nie ma wiedzy o tym, kto jest Pana dostawcą, nie ma możliwości wyboru między dostawcami i nie ma żadnego wpływu na to, od kogo towar zostanie zakupiony i wysłany. Klient kupuje gotowy produkt od Pana. Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy będzie Pan przenosił prawo do rozporządzania towarami jak właściciel i tym samym transakcja realizowana przez Pana będzie wpisywać się w definicję dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym, opisana sprzedaż, która będzie realizowana przez Pana na rzecz klientów będzie stanowić odpłatną dostawę towarów.

W konsekwencji Pana stanowisko w zakresie pytania zadanego jako pierwsze we wniosku jest prawidłowe.

Odnosząc się do wątpliwości objętych pytaniem zadanym jako drugie we wniosku należy wskazać na art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym:

Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Na mocy art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Miejscem dostawy towarów w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:

2.  W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.

2a.         W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.

2b.         W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.

2c.         W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.

2d.         Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.

W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:

W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:

1)  pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;

2)  ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.

W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:

W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która:

1)  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

2)  następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Według art. 22 ust. 3b ustawy:

Przepisy ust. 2-2e nie mają zastosowania do dostaw towarów, o których mowa w art. 7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz przez tego podatnika.

Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:

W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:

Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Jak wynika z opisu sprawy Pana klient zamawiającym towar jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej zamieszkująca w Polsce. W chwili przyjęcia zamówienia nie posiada Pan danego towaru i zamawia go u Sprzedawcy z Chin. Dokonuje Pan zamówienia u chińskiego Sprzedawcy i zleca też temu Sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres klienta. Zatem należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tę zaangażowane są trzy następujące podmioty: Sprzedawca z siedzibą w Chinach, z którym Pan współpracuje, Pan jako podmiot prowadzący sklep internetowy oraz klient (osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, zamieszkująca w Polsce). Zamawia Pan towar u dostawcy z Chin, a towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego od chińskiego Sprzedawcy do ostatecznego klienta w łańcuchu sprzedaży. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji chińskiego Sprzedawcy (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Pana (B2B), a Panem dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego klienta (B2C).

Wskazał Pan we wniosku, że nie pełni Pan roli importera. Nie dokonuje Pan zgłoszenia celnego związanego z importem towaru i nie występuje jako przedstawiciel klienta w rozumieniu przepisów celnych, ani jako przedstawiciel bezpośredni, ani pośredni, nie wypełnia też żadnych formalności importowych. Faktyczne rozliczenie należności celno-podatkowych następuje w ramach zgłoszenia celnego dokonywanego przez przewoźnika, w którym jako odbiorca i importer towaru wskazany jest klient. A zatem w sytuacji, gdy podatnikiem z tytułu importu towarów, jak sam Pan wskazał, będzie ostateczny odbiorca nabywający od Pana towar to miejscem świadczenia dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz tego klienta, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, będzie miejsce rozpoczęcia wysyłki, tj. terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez Pana na rzecz klienta nie będzie podlegać opodatkowaniu na terytorium Polski.

Podsumowując, w sytuacji, gdy państwem importu będzie Polska lub inne państwo członkowskie UE a dostawy realizowane będą na rzecz klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce, miejscem opodatkowania tych dostaw towarów będzie – zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – terytorium państwa trzeciego, tj. Chiny.

W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytania zadanego jako drugie we wniosku jest prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do wątpliwości objętych pytaniem zadanym jako trzecie we wniosku należy wskazać, że w myśl art. 106a pkt 1 i pkt 2 ustawy:

Przepisy niniejszego rozdziału, stosuje się do:

1)  sprzedaży, z wyjątkiem:

a)  przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów,

b)  czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska;

2)  dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:

a)  państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,

b)  państwa trzeciego.

Z kolei, w myśl art. 106b ust. 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1)  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2)  wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3)  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4)  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a)  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b)  czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c)  dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

Na podstawie art. 106b ust. 3 ustawy:

Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1)  czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a)  czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,

b)  czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,

1a)     otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a)  przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,

b)  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

2)  sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

-     jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.

Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

Zasady dotyczące wystawiania faktur zostały określone w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług. Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy:

Faktura powinna zawierać:

1)  datę wystawienia;

2)  kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

3)  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

4)  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;

5)  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;

6)  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

7)  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;

8)  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

9)  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

10)  kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

11)  wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

12)  stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;

13)  sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

14)  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

15)  kwotę należności ogółem (…).

W niniejszej interpretacji wskazałem, że miejscem opodatkowania dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz klienta będzie terytorium Chin, a zatem do tych transakcji zastosowanie znajdą przepisy obowiązujące w miejscu opodatkowania przedmiotowej transakcji, tj. w kraju trzecim (Chinach).

W odniesieniu do dokumentowania sprzedaży dokonanej na rzecz klienta na jego żądanie może Pan wystawić fakturę, zgodnie z cyt. powyżej art. 106b ust. 3 ustawy. Przy czym faktura taka wystawiona w świetle ww. przepisu nie będzie zawierać stawki podatku VAT.

W odniesieniu natomiast do obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej należy wskazać, że w myśl art. 111 ust. 1 ustawy:

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Na podstawie art. 111 ust. 3a ustawy:

Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani:

1)  wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:

a)  w postaci papierowej lub

b)  za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych osobowych;

2)  dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy;

3)  udostępniać kasy rejestrujące do kontroli stanu ich nienaruszalności i prawidłowości pracy na każde żądanie właściwych organów;

4)  poddawać kasy rejestrujące w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7a pkt 4 obowiązkowemu przeglądowi technicznemu przez właściwy podmiot prowadzący serwis kas rejestrujących;

5)  (uchylony)

6)  przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598 oraz z 2024 r. poz. 619, 1685 i 1863);

7)  stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, z zastrzeżeniem ust. 3b;

8)  wystawiać przy zastosowaniu kas rejestrujących dokumenty inne niż określone w pkt 1 dotyczące sprzedaży lub pracy tych kas;

9)  prowadzić i przechowywać dokumentację o przebiegu eksploatacji kasy rejestrującej, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie ust. 7a i ust. 9 pkt 1;

10)  (uchylony)

11)  poddać obowiązkowemu przeglądowi technicznemu kasy rejestrujące, które zostały przez podatnika utracone, a następnie odzyskane, przed ich ponownym zastosowaniem do prowadzenia ewidencji;

12)  zapewnić połączenie umożliwiające przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3;

13)  zakończyć używanie kas rejestrujących w przypadku zakończenia działalności gospodarczej lub pracy kas rejestrujących, zapewniając zabezpieczenie danych z kasy rejestrującej.

Cytowany przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonego w nim kręgu odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

W analizowanej sytuacji, mimo że będzie Pan dokonywać transakcji na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, to czynności opisane we wniosku nie będą podlegać rejestracji za pomocą kas rejestrujących. Powyższe wynika z faktu, że miejscem świadczenia (opodatkowania) dokonywanych dostaw nie będzie terytorium Polski tylko kraj trzeci, tj. Chiny. Przez sprzedaż, jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W związku z powyższym, w przypadku transakcji opisanych we wniosku wykonywanych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, gdzie miejscem opodatkowania tych dostaw nie będzie terytorium Polski, nie będzie Pan miał obowiązku wystawiania faktur dokumentujących opisaną sprzedaż na zasadach określonych w polskich przepisach ustawy oraz nie będzie Pan zobowiązany do ewidencjonowania tej sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania zadanego jako trzecie we wniosku stanowiące, że skoro przedmiotowa sprzedaż nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce, to nie ma Pan obowiązku wystawiania faktur oraz ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna wywiera zatem skutek prawny wyłącznie dla Pana.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.