0113-KDIPT1-2.4012.778.2026.1.SM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 11 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie uznania, że wniesienie składników majątku do Fundacji Rodzinnej będzie stanowiło transakcję zbycia przedsiębiorstwa i uznania tej czynności za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej: „Wnioskodawca”) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (…).

Wnioskodawca w zakresie swoich dochodów podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz jest czynnym podatnikiem VAT. Zgodnie z wpisem do CEIDG, przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest (…). W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zajmuje się wynajmem nieruchomości użytkowych oraz gruntów.

Działalność ta prowadzona jest przy wykorzystaniu zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących przedsiębiorstwo Wnioskodawcy w rozumieniu przepisów prawa cywilnego (dalej: „Przedmiot Transakcji”). W skład tego przedsiębiorstwa wchodzą w szczególności:

1)  nieruchomości położone w Polsce, obejmujące (...), grunty oraz prawa użytkowania wieczystego gruntów;

2)  prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów, w szczególności umów najmu nieruchomości;

3)  wierzytelności wynikające z zawartych umów najmu;

4)  ewidencje i dokumentacja związana z prowadzeniem działalności gospodarczej; w tym dokumentacja podatkowa, księgowa oraz dokumentacja dotycząca umów najmu;

5)  renoma przedsiębiorstwa związana z okresem funkcjonowania na rynku wynajmu nieruchomości.

Wnioskodawca założył fundację rodzinną (…) na podstawie ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej i jest jej jedynym fundatorem w rozumieniu art. 11 tej ustawy (dalej: „Fundacja Rodzinna”).

Wnioskodawca zamierza wnieść w drodze darowizny do Fundacji Rodzinnej całe prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo.

Przeniesienie obejmie wszystkie składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa, służące prowadzeniu działalności gospodarczej polegającej na wynajmie nieruchomości. W konsekwencji Fundacja Rodzinna przejmie całość majątku wykorzystywanego przez Wnioskodawcę do prowadzenia tej działalności.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności zatrudnia pracowników. Pracownicy przejdą do Fundacji Rodzinnej wraz ze zbyciem przedsiębiorstwa na podstawie art. 23¹ Kodeksu pracy, co wiąże się z przejęciem umów, zachowaniem ciągłości pracy oraz szczególnymi uprawnieniami do rozwiązania stosunku.

W zakresie, w jakim będzie to wynikało z charakteru poszczególnych stosunków prawnych, na Fundację Rodzinną przejdą również prawa i obowiązki wynikające z umów związanych z bieżącym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa.

Zamiarem Wnioskodawcy jest, aby Fundacja Rodzinna nieprzerwanie kontynuowała działalność prowadzoną dotychczas przez Wnioskodawcę, wykorzystując przejęte przedsiębiorstwo. Fundacja będzie prowadziła działalność w zakresie dopuszczonym przepisami ustawy o fundacji rodzinnej, obejmującym wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. W szczególności fundacja stanie się stroną istniejących stosunków najmu i będzie osiągała przychody z wynajmu nieruchomości wchodzących w skład przejętego przedsiębiorstwa.

Składniki majątkowe i niemajątkowe będące przedmiotem wniesienia stanowią funkcjonalnie powiązany zespół umożliwiający samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej. Fundacja Rodzinna będzie mogła kontynuować działalność prowadzoną dotychczas przez Wnioskodawcę bez konieczności nabywania dodatkowych, istotnych składników majątku ani ponoszenia nakładów niezbędnych do jej rozpoczęcia lub kontynuowania.

Przed dokonaniem wniesienia przedsiębiorstwa na rzecz Fundacji Rodzinnej Wnioskodawca nie planuje rozwiązania umów najmu z dotychczasowymi najemcami, w konsekwencji czego Fundacja Rodzinna stanie się stroną dotychczasowych umów.

Wnioskodawca po wniesieniu do Fundacji Rodzinnej Przedmiotu Transakcji, tj. przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, nie planuje dalszego prowadzenia we własnym imieniu jako indywidulany przedsiębiorca działalności gospodarczej (…) opartej na Przedmiocie Transakcji.

Po wniesieniu nieruchomości do Fundacji Rodzinnej, fundacja będzie pełnić rolę wynajmującego. W rezultacie Fundacja Rodzinna będzie osiągać regularne przychody z tytułu najmu nieruchomości, co umożliwi jej realizowanie celów statutowych oraz wsparcie beneficjentów. W założeniu fundatora, nieruchomości mają służyć jako stabilne źródło przychodu dla Fundacji Rodzinnej w dłuższym horyzoncie czasowym.

Pytanie

Czy wniesienie do Fundacji Rodzinnej w organizacji, Przedmiotu Transakcji, tj. przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, stanowić będzie czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Jednocześnie przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

I tak, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. W związku z tym należy odwołać się do definicji zawartej w Kodeksie cywilnym, tj. do art. 55¹.

W rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1)  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2)  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3)  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4)  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5)  koncesje, licencje i zezwolenia;

6)  patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7)  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8)  tajemnice przedsiębiorstwa;

9)  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Stosownie do dyspozycji art. 55² Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności albo z przepisów szczególnych. Przeniesienie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy na nabywcę przechodzi zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych umożliwiający kontynuowanie działalności gospodarczej. Nie jest przy tym konieczne przeniesienie każdego składnika wymienionego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego, jeżeli nie występuje on w danym przedsiębiorstwie albo nie ma istotnego znaczenia dla prowadzonej działalności.

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest ustalenia, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Organizacyjne i funkcjonalne powiązanie składników przedsiębiorstwa powoduje, że stanowią one samodzielny organizm gospodarczy zdolny do prowadzenia działalności gospodarczej również po jego zbyciu.

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami tak, żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Przy ocenie, czy doszło do zbycia przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma również zamiar nabywcy dotyczący kontynuowania działalności gospodarczej przy wykorzystaniu przejętych składników majątkowych.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wynajmie nieruchomości przy wykorzystaniu zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych. Zespół ten obejmuje w szczególności nieruchomości użytkowe, prawa użytkowania wieczystego gruntów, prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów najmu, wierzytelności związane z prowadzoną działalnością, dokumentację podatkową i księgową oraz pozostałe składniki niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej. Składniki te pozostają ze sobą w funkcjonalnym związku i tworzą jeden organizm gospodarczy służący wykonywaniu działalności polegającej na wynajmie nieruchomości. Przedmiotem planowanej czynności będzie przeniesienie na Fundację Rodzinną całego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, a więc wszystkich składników majątkowych i niemajątkowych wykorzystywanych do prowadzenia tej działalności. Nie dojdzie zatem do przeniesienia wyłącznie wybranych aktywów, lecz całego przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego. Jednocześnie Fundacja Rodzinna będzie kontynuowała działalność gospodarczą prowadzoną dotychczas przez Wnioskodawcę. W szczególności stanie się stroną istniejących stosunków najmu, będzie osiągała przychody z wynajmu nieruchomości oraz wykorzystywała przejęty majątek do prowadzenia działalności w takim samym zakresie jak obecnie Wnioskodawca. Składniki będące przedmiotem wniesienia są wystarczające do samodzielnego prowadzenia tej działalności, a Fundacja Rodzinna nie będzie zobowiązana do nabywania dodatkowych składników majątkowych ani ponoszenia istotnych nakładów w celu jej kontynuowania.

Istotne jest również, że po wniesieniu przedsiębiorstwa Wnioskodawca nie będzie kontynuował działalności gospodarczej polegającej na wynajmie nieruchomości przy wykorzystaniu składników objętych Przedmiotem Transakcji. Funkcję podmiotu prowadzącego działalność w tym zakresie przejmie Fundacja Rodzinna, co potwierdza, że celem planowanej czynności jest kontynuacja działalności gospodarczej przez nabywcę przedsiębiorstwa.

W konsekwencji, wszystkie przesłanki uznania planowanej czynności za transakcję zbycia przedsiębiorstwa zostaną spełnione. Przedmiotem darowizny będzie bowiem zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych stanowiący przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego, który umożliwia samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej, a Fundacja Rodzinna będzie tę działalność faktycznie kontynuowała.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa, należy uznać, że planowane wniesienie przedsiębiorstwa do Fundacji Rodzinnej w organizacji będzie stanowiło transakcję zbycia przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, a zatem czynność ta będzie pozostawała poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w utrwalonej praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:

‒    z dnia 26 kwietnia 2024 r. sygn. 0112-KDIL3.4012.174.2024.1.AK;

‒    z dnia 22 lipca 2024 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.352.2024.1.ESZ;

‒    z dnia 11 marca 2025 r. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.53.2025.1.MK.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263), zwanej dalej „ustawą o VAT”:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

Art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:

Jednocześnie przepis art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

I tak, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT:

Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55¹ ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 795), zgodnie z którym:

Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55¹ Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne, niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko elementów wyliczenia zawartego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.

Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy o VAT) jest więc to, że stanowi on „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz „przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej”.

Potwierdza to z art. 55² Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:

Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55¹ Kodeksu cywilnego wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.

Transakcja mająca za przedmiot zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce jedynie wówczas, gdy wymienione w art. 55¹ Kodeksu cywilnego elementy (o ile występują w danym stanie faktycznym), zostaną przekazane nabywcy. Należy podkreślić, że na gruncie przytoczonego przepisu, istnieje możliwość umownego wyłączenia pewnych elementów z transakcji zbycia przedsiębiorstwa, ale tylko wówczas, gdy elementy te nie mają istotnego znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa. W przeciwnym przypadku, danej transakcji nie można uznać za zbycie przedsiębiorstwa.

Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że:

W wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, TSUE wywiódł, że:

Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy ponadto zwrócić uwagę na przepisy dotyczące działalności fundacji rodzinnej, która uregulowana została w ustawie z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 326 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o fundacji rodzinnej”.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o fundacji rodzinnej:

W myśl art. 5 ust. 1 ww. ustawy o fundacji rodzinnej:

Stosownie do art. 17 ww. ustawy:

W kontekście zatem zbycia przedsiębiorstwa, z wyłączenia stosowania przepisów ustawy korzysta przekazanie przedsiębiorstwa (lub jego niezależnej części), w tym dóbr materialnych oraz ewentualnie elementów niematerialnych, które razem tworzą przedsiębiorstwo (lub jego część) zdolne do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Nabywca musi jednakże mieć na celu prowadzenie przekazanego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jedynie natychmiastową likwidację danej działalności lub sprzedanie zapasów, zasobów, jeśli istnieją.

Sformułowanie zawarte w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, należy rozumieć w sposób funkcjonalny, tzn. analizując, czy dany zespół aktywów, który jest przedmiotem zbycia, pozwala na prowadzenie i służy w sposób trwały prowadzeniu samodzielnej działalności gospodarczej nabywcy, realizowanej uprzednio w przedsiębiorstwie zbywcy.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Aby można było uznać, że przedmiotem dokonywanej czynności jest przedsiębiorstwem, to przedmiotem tym muszą być objęte bezwzględnie te elementy, które umożliwią kontynuowanie działalności gospodarczej. Nie można w tym zakresie formułować jednoznacznych, uniwersalnych wzorów czy kryteriów. Będą się one zmieniały przy każdej dokonywanej czynności, a okoliczności konkretnego przypadku stanowią podstawę oceny, czy przedmiotem czynności prawnej jest przedsiębiorstwo czy też nie. Tym samym, ocena czy doszło do zbycia przedsiębiorstwa jest możliwa w sytuacji, kiedy miarodajne będzie ustalenie, czy zbyto minimum środków, bez których kontynuowanie przez nabywcę działalności gospodarczej realizowanej przed zbyciem nie jest możliwe. Przy czym, strony – jak wynika z art. 55² Kodeksu cywilnego – mają pozostawioną swobodę co do tego, jakie elementy tworzące przedsiębiorstwo objąć przedmiotem czynności prawnej, z tym że swoboda w wyłączeniu poszczególnych składników nie może iść tak daleko, aby zakres wyłączeń przekreślił istotę przedsiębiorstwa.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. W ramach prowadzonej działalności zajmuje się Pan wynajmem nieruchomości użytkowych oraz gruntów. Działalność prowadzona jest przy wykorzystaniu zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących Pana przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów prawa cywilnego („Przedmiot Transakcji”). W skład tego przedsiębiorstwa wchodzą w szczególności:

‒    nieruchomości położone w Polsce, (...), grunty oraz prawa użytkowania wieczystego gruntów;

‒    prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów, w szczególności umów najmu nieruchomości;

‒    wierzytelności wynikające z zawartych umów najmu;

‒    ewidencje i dokumentacja związana z prowadzeniem działalności gospodarczej, w tym dokumentacja podatkowa, księgowa oraz dokumentacja dotycząca umów najmu;

‒    renoma przedsiębiorstwa związana z okresem funkcjonowania na rynku wynajmu nieruchomości.

Zamierza Pan wnieść w drodze darowizny do fundacji rodzinnej całe prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo. Przeniesienie obejmie wszystkie składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa, służące prowadzeniu działalności gospodarczej polegającej na wynajmie nieruchomości. Fundacja Rodzinna przejmie całość majątku wykorzystywanego przez Pana do prowadzenia tej działalności. Fundacja będzie prowadziła działalność w zakresie dopuszczonym przepisami ustawy o fundacji rodzinnej, obejmującym wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. W szczególności fundacja stanie się stroną istniejących stosunków najmu i będzie osiągała przychody z wynajmu nieruchomości wchodzących w skład przejętego przedsiębiorstwa. Jak Pan wskazał, składniki majątkowe i niemajątkowe będące przedmiotem wniesienia stanowią funkcjonalnie powiązany zespół umożliwiający samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej. Fundacja Rodzinna będzie mogła kontynuować działalność prowadzoną dotychczas przez Pana bez konieczności nabywania dodatkowych, istotnych składników majątku ani ponoszenia nakładów niezbędnych do jej rozpoczęcia lub kontynuowania.

Mając zatem na uwadze okoliczności sprawy, należy uznać, że przedmiotem planowanej transakcji będzie przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 55¹ Kodeksu cywilnego. Tym samym, jego przekazanie (wniesienie do Fundacji rodzinnej) będzie korzystało z wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Wobec powyższego Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie poruszone we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. W konsekwencji powołane interpretacje nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.

‒    Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)    z zastosowaniem art. 119a;

2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

‒    Zgodnie z art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:/KIS/wnioski albo/KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.