0113-KDIPT1-2.4012.743.2026.2.MC

Interpretacja indywidualna2026-09-23Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Skutki podatkowe sprzedaży Nieruchomości.

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że:

1.    dokonana w lipcu 2026 r. sprzedaż Nieruchomości stanowiła odpłatną dostawę towarów dokonaną przez Panią jako podatnika VAT, podlegającą przepisom ustawy o VAT i nie stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa wyłączonej z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT,

2.    dokonana w lipcu 2026 r. sprzedaż budynku i hali stalowej oraz pozostałych obiektów objętych sprzedażą korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a w konsekwencji – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy o VAT – zwolnieniem objęta była również dostawa gruntu, na którym obiekty te były posadowione.

Uzupełniła go Pani pismem – w odpowiedzi na wezwanie – z 9 września 2026 r. (wpływ 9 września 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni – … – prowadzi działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawczyni wykorzystywała nieruchomość położoną w … , obejmującą działkę ewidencyjną nr 1 o powierzchni … m2, dla której Sąd Rejonowy w … prowadzi księgę wieczystą nr …, dalej: „Nieruchomość”.

Nieruchomość została nabyta 27 stycznia 2011 r. do majątku wspólnego małżonków … na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr … . Łączna cena nabycia wynosiła … zł, przy czym w akcie notarialnym wartość gruntu określono na … zł, a wartość znajdującego się na nim budynku na … zł.

Pomimo nabycia Nieruchomości do majątku wspólnego małżonków, Nieruchomość została przeznaczona i faktycznie wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej wyłącznie przez Wnioskodawczynię. Wnioskodawczyni rozliczała podatek VAT związany z adaptacją, ulepszeniem i wytworzeniem składników majątku znajdujących się na Nieruchomości oraz wykorzystywała je do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Małżonek nie wykorzystywał Nieruchomości w odrębnej działalności i nie rozliczał z tego tytułu podatku od towarów i usług. Grunt został wprowadzony 29 lipca 2011 r. do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej w wartości początkowej … zł.

Znajdujący się na gruncie budynek po zakończeniu prac inwestycyjnych i adaptacyjnych został 29 lipca 2011 r. przyjęty do używania i wprowadzony do ewidencji środków trwałych Wnioskodawczyni w wartości początkowej … zł. Od tej daty budynek był faktycznie użytkowany na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawczyni i służył wykonywaniu czynności opodatkowanych.

Po przyjęciu budynku do używania poniesiono dalsze nakłady: … zł na utwardzenie placu – modernizacja z 23 sierpnia 2011 r. – oraz … zł na ogrodzenie i … zł na roboty elektryczne – modernizacja z 30 września 2011 r. Łączna wartość tych nakładów wyniosła … zł, czyli 23,97% wartości początkowej budynku wynoszącej … zł. Nakłady te nie osiągnęły 30% wartości początkowej budynku.

Na Nieruchomości Wnioskodawczyni wybudowała również halę stalową. Hala została 31 października 2018 r. przyjęta do używania i wprowadzona do ewidencji środków trwałych w wartości początkowej … zł. Od dnia przyjęcia do używania hala była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię w działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Hala jest trwale związana z gruntem.

Wnioskodawczyni odliczyła podatek VAT naliczony wynikający z dokumentów dotyczących nabycia, prac inwestycyjnych i ulepszeniowych oraz wybudowania hali stalowej, w zakresie, w jakim wydatki te służyły wykonywaniu czynności opodatkowanych VAT.

Po 31 października 2018 r. Wnioskodawczyni nie ponosiła wydatków na ulepszenie budynku, hali stalowej ani pozostałych budowli lub ich części, których wartość stanowiłaby co najmniej 30% wartości początkowej danego obiektu. Nie doszło zatem do kolejnego ulepszenia powodującego ponowne pierwsze zasiedlenie któregokolwiek z obiektów.

W dniu 3 lipca 2026 r. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem sprzedała Nieruchomość na podstawie aktu notarialnego Rep. A … .

Na dzień sprzedaży na Nieruchomości znajdowały się: budynek przyjęty do używania w 2011 r., hala stalowa przyjęta do używania w 2018 r., utwardzony plac, ogrodzenie oraz instalacje i pozostałe naniesienia związane z korzystaniem z budynku i hali. Wnioskodawczyni przeniosła na nabywcę prawo do rozporządzania gruntem oraz wszystkimi budynkami, budowlami, urządzeniami budowlanymi i naniesieniami znajdującymi się na Nieruchomości jak właściciel.

Przedmiotem sprzedaży była wyłącznie Nieruchomość wraz ze znajdującymi się na niej obiektami i naniesieniami. Sprzedaż nie obejmowała przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W szczególności na nabywcę nie przeniesiono firmy Wnioskodawczyni, ksiąg i ewidencji podatkowych, rachunków bankowych, środków pieniężnych, należności, zobowiązań, pracowników, umów związanych z bieżącym prowadzeniem działalności, tajemnic przedsiębiorstwa ani innych składników tworzących organizacyjnie i finansowo wyodrębniony zespół przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych.

Na moment sprzedaży od rozpoczęcia użytkowania budynku po pracach inwestycyjnych upłynęło prawie 15 lat, a od rozpoczęcia użytkowania hali stalowej ponad 7 lat.

Wnioskodawczyni oraz nabywca nie złożyli przed sprzedażą ani w akcie notarialnym zgodnego oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia i wyborze opodatkowania dostawy na podstawie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT.

Wnioskodawczyni uznała, że sprzedaż budynku, hali stalowej i pozostałych objętych transakcją obiektów korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy zwolnienie obejmuje również grunt.

Sprzedaż zostanie rozliczona jako zwolniona od VAT w rozliczeniu za okres obejmujący lipiec 2026 r.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku podano:

1)    Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą nieprzerwanie od 1 lutego 1999 r.

2)    Przed dokonaniem sprzedaży nieruchomości działalność gospodarcza Wnioskodawczyni była prowadzona w różnych branżach oraz w różnych lokalizacjach, wskazanych we wpisie w  CEIDG, i obejmowała:

a)    prowadzenie działalności w zakresie montażu i serwisu tachografów samochodowych,…

3)    Po sprzedaży nieruchomości, której dotyczy wniosek, działalność jest nadal prowadzona i obejmuje:

a)    prowadzenie działalności w zakresie montażu i serwisu tachografów samochodowych,…

Wnioskodawczyni po sprzedaży nieruchomości nie dokonała likwidacji ani zamknięcia prowadzonej działalności gospodarczej. Sprzedaż nieruchomości nie była zatem związana z zakończeniem prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawczynię.

4)    Nabywca zabudowanej nieruchomości jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

5)    Nabywca zabudowanej nieruchomości będzie wykorzystywał nabytą nieruchomość do działalność gospodarczej. Prowadzi działalność gospodarczą w zakresie warsztatu mechanicznego oraz serwisu i legalizacji tachografów samochodowych. Działalność nabywcy jest zatem częściowo zbieżna z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawczynię przed sprzedażą nieruchomości.

Pomimo częściowej zbieżności profilu działalności nabywcy z działalnością prowadzoną wcześniej przez Wnioskodawczynię, samo nabycie nieruchomości nie dawało nabywcy faktycznej możliwości prowadzenia działalności gospodarczej wyłącznie w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji sprzedaży.

W ramach transakcji na nabywcę nie zostały również przeniesione know-how Wnioskodawczyni, marka ani oznaczenia wykorzystywane w prowadzonej przez nią działalności, baza klientów, posiadane licencje ani zezwolenie Głównego Urzędu Miar związane z działalnością w zakresie tachografów.

Tym samym nabywca nie przejął składników niematerialnych ani uprawnień związanych z działalnością gospodarczą Wnioskodawczyni, które umożliwiałyby mu kontynuowanie tej działalności w dotychczasowym kształcie.

Do prowadzenia działalności niezbędny był zakup maszyn, urządzeń i adaptacja nieruchomości pod własne potrzeby, jednak nie wymagała ona nakładów budowlanych typu remont. W konsekwencji sama nieruchomość wraz z elementami objętymi transakcją nie stanowiła kompletnego zaplecza umożliwiającego nabywcy prowadzenie jego działalności gospodarczej bez zaangażowania dodatkowych składników majątkowych i podjęcia dodatkowych działań dostosowawczych.

6)    Na dzień sprzedaży na działce nr 1 znajdowały się następujące obiekty i naniesienia:

1.    Budynek przyjęty do użytkowania w 2011 r.

a)    Budynek jest trwale związany z gruntem.

b)    Obiekt stanowi budynek w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo budowlane.

c)    Budynek przez cały okres jego wykorzystywania przez Wnioskodawczynię był wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Budynek nie był wykorzystywany wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT.

2.    Hala stalowa przyjęta do użytkowania w 2018 r.

a)    Hala stalowa jest trwale związana z gruntem.

b)    Hala stalowa stanowi budynek w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo budowlane.

c)    Hala stalowa przez cały okres jej wykorzystywania przez Wnioskodawczynię była wykorzystywana wyłącznie w działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Hala nie była wykorzystywana wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT.

3.      Utwardzony plac

a)     Utwardzony plac jest trwale związany z gruntem.

b)     Utwardzony plac stanowi urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo budowlane.

c)      Utwardzony plac jest funkcjonalnie związany wyłącznie z budynkiem przyjętym do użytkowania w 2011 r. i zapewnia możliwość użytkowania tego budynku zgodnie z jego przeznaczeniem.

d)     Utwardzony plac przez cały okres jego wykorzystywania przez Wnioskodawczynię był wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Utwardzony plac nie był wykorzystywany wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT.

4.    Ogrodzenie

a)     Ogrodzenie jest trwale związane z gruntem.

b)     Ogrodzenie stanowi urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo budowlane.

c)      Ogrodzenie jest funkcjonalnie związane z budynkiem z 2011 r., i zapewnia możliwość użytkowania tego obiektu/tych obiektów zgodnie z ich przeznaczeniem.

d)     Ogrodzenie przez cały okres jego wykorzystywania przez Wnioskodawczynię było wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Ogrodzenie nie było wykorzystywane wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT.

5.    Instalacje i pozostałe naniesienia wskazane w opisie sprawy nie stanowią odrębnych budynków, budowli ani urządzeń budowlanych.

Nie stanowią one samodzielnych obiektów odrębnych od budynku przyjętego do użytkowania w 2011 r., lecz są związane z tym budynkiem i stanowią nakłady zwiększające jego wartość.

W związku z powyższym nie stanowią one odrębnych obiektów podlegających samodzielnej klasyfikacji jako budynek, budowla lub urządzenie budowlane.

Były one wykorzystywane w związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawczyni opodatkowaną podatkiem od towarów i usług i nie były wykorzystywane wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT.

Pytania

1.    Czy dokonana w lipcu 2026 r. sprzedaż Nieruchomości stanowiła odpłatną dostawę towarów dokonaną przez Wnioskodawczynię jako podatnika VAT, podlegającą przepisom ustawy o VAT, i jednocześnie nie stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa wyłączonej z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?

2.    Czy dokonana w lipcu 2026 r. sprzedaż budynku, hali stalowej oraz pozostałych budynków lub budowli objętych transakcją korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a w konsekwencji – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy o VAT – zwolnieniem objęta była również dostawa gruntu, na którym obiekty te były posadowione?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni odpowiedź na każde z przedstawionych pytań jest twierdząca. Sprzedaż stanowiła dostawę towarów podlegającą ustawie o VAT, lecz korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Stanowisko do pytania nr 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy grunt, budynki, budowle i ich części są towarami.

Nieruchomość nie była składnikiem majątku prywatnego pozostającym poza działalnością gospodarczą Wnioskodawczyni. Grunt, budynek i hala zostały ujęte w ewidencji środków trwałych, były przez wiele lat wykorzystywane do działalności opodatkowanej, a Wnioskodawczyni odliczała podatek naliczony związany z ich nabyciem, wytworzeniem i ulepszeniem. Dokonując sprzedaży Wnioskodawczyni działała zatem jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Jednocześnie przedmiotem transakcji nie było przedsiębiorstwo ani zorganizowana część przedsiębiorstwa. Nabywca otrzymał nieruchomość wraz z naniesieniami, lecz nie przejął zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych zdolnego do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej. Nie wystąpiło zatem wyłączenie przewidziane w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Powyższe oznacza, że sprzedaż stanowiła odpłatną dostawę towarów objętą zakresem ustawy o VAT. Ustalenie, że czynność podlega ustawie, nie oznacza jednak automatycznie konieczności zastosowania stawki podatku, ponieważ dostawa może korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ustawy.

Stanowisko do pytania nr 2

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwolniona jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem dostawy dokonywanej w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz dostawy dokonanej przed upływem dwóch lat od pierwszego zasiedlenia.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy pierwszym zasiedleniem jest oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi albo rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynku, budowli lub ich części po ich wybudowaniu albo po ulepszeniu, jeżeli wydatki na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Budynek został przyjęty do używania i rozpoczęto jego wykorzystywanie na potrzeby działalności gospodarczej najpóźniej 29 lipca 2011 r. Dalsze nakłady zakończone 30 września 2011 r. wyniosły łącznie 23,97% wartości początkowej budynku, a więc nie spowodowały ponownego pierwszego zasiedlenia. Nawet gdyby za najpóźniejszą datę istotną dla oceny przyjąć 30 września 2011 r., do sprzedaży w czerwcu 2026 r. upłynął okres znacznie dłuższy niż dwa lata.

Hala stalowa została przyjęta do używania i zaczęła służyć działalności opodatkowanej 31 października 2018 r. Od tej daty do sprzedaży w czerwcu 2026 r. upłynęło ponad siedem lat. Po oddaniu hali do używania nie poniesiono wydatków na jej ulepszenie stanowiących co najmniej 30% jej wartości początkowej.

Sprzedaż nie została zatem dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem poszczególnych obiektów a ich dostawą upłynął okres dłuższy niż dwa lata.

Spełnione zostały warunki zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu, wytworzeniu lub ulepszeniu obiektów nie wyłącza zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10. Okoliczność ta ma znaczenie przede wszystkim dla ewentualnej korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy.

Stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy o VAT przy dostawie budynków lub budowli trwale związanych z gruntem nie wyodrębnia się z podstawy opodatkowania wartości gruntu. Grunt dzieli zatem sposób opodatkowania posadowionych na nim obiektów. Skoro dostawa budynku i hali korzystała ze zwolnienia, zwolniona była również dostawa gruntu.

Wnioskodawczyni i nabywca nie skorzystali z możliwości rezygnacji ze zwolnienia na podstawie
art. 43 ust. 10 i 11 ustawy. Zastosowanie zwolnienia było więc prawidłowe.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni podała, że przedstawione uzupełnienie opisu zaistniałego stanu faktycznego nie powoduje zmiany stanowiska Wnioskodawczyni przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Wnioskodawczyni podtrzymuje stanowisko, zgodnie z którym sprzedaż Nieruchomości stanowiła odpłatną dostawę towarów podlegającą przepisom ustawy o podatku od towarów i usług i jednocześnie nie stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Wnioskodawczyni podtrzymuje również stanowisko, że sprzedaż budynku, hali stalowej oraz pozostałych objętych transakcją budynków lub budowli korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a w konsekwencji – zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT – zwolnieniem objęta była również dostawa gruntu, na którym obiekty te były posadowione.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…) w tym również zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:

Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Jednocześnie art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Według art. 6 pkt 1 ustawy:

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

Zgodnie z tym przepisem:

Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1)    oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2)    własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3)    prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4)    wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5)    koncesje, licencje i zezwolenia;

6)    patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7)    majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8)    tajemnice przedsiębiorstwa;

9)    księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W myśl art. 552 Kodeksu cywilnego:

Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 551 Kodeksu cywilnego wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.

Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:

Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1)    istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2)    zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3)    składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4)    zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:

-        zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

-        faktyczną możliwość kontynuowania działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

W celu ustalenia, czy przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności należy ustalić czy oprócz przeniesienia standardowych elementów typowych dla transakcji nieruchomościowych opodatkowanych VAT na nabywcę są przeniesione wszystkie poniżej wskazane elementy:

a)    prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finansowania i jest stroną takich umów;

b)    umowy o zarządzanie nieruchomością;

c)    umowy zarządzania aktywami;

d)    należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 24 listopada 2016 r. sygn. akt FSK 1316/15). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być dokonywana „(…) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.

W rozpatrywanej sprawie zasługuje na uwagę wspomniane już wyżej orzeczenie NSA z 24 listopada 2016 r., sygn. I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że „Same w sobie nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż byłaby to jedynie sprzedaż nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna teza została zawarta w wyroku z 26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą nieprzerwanie od 1 lutego 1999 r. Jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w myśl art. 15 ust. 1 ustawy. W ramach prowadzonej działalności wykorzystywała Pani nieruchomość położoną w …, obejmującą działkę ewidencyjną nr 1 o powierzchni … m2, dalej: „Nieruchomość”. Nieruchomość została nabyta 27 stycznia 2011 r. do majątku wspólnego małżonków … na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr … . Łączna cena nabycia wynosiła … zł, przy czym w akcie notarialnym wartość gruntu określono na … zł, a wartość znajdującego się na nim budynku na … zł. Nieruchomość została przeznaczona i faktycznie wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej wyłącznie przez Panią. Rozliczała Pani podatek VAT związany z adaptacją, ulepszeniem i wytworzeniem składników majątku znajdujących się na Nieruchomości oraz wykorzystywała je do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Pani małżonek nie wykorzystywał Nieruchomości w odrębnej działalności i nie rozliczał z tego tytułu podatku od towarów i usług. Grunt został wprowadzony 29 lipca 2011 r. do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej w wartości początkowej …  zł. Znajdujący się na gruncie budynek po zakończeniu prac inwestycyjnych i adaptacyjnych został 29 lipca 2011 r. przyjęty do używania i wprowadzony do ewidencji Pani środków trwałych w wartości początkowej … zł. Od tej daty budynek był faktycznie użytkowany na potrzeby Pani działalności gospodarczej i służył wykonywaniu czynności opodatkowanych.

Po przyjęciu budynku do używania poniesiono dalsze nakłady: … zł na utwardzenie placu – modernizacja z 23 sierpnia 2011 r. – oraz … zł na ogrodzenie i … zł na roboty elektryczne – modernizacja z 30 września 2011 r. Łączna wartość tych nakładów wyniosła … zł, czyli 23,97% wartości początkowej budynku wynoszącej … zł. Nakłady te nie osiągnęły 30% wartości początkowej budynku.

Na Nieruchomości wybudowała Pani również halę stalową. Hala została 31 października 2018 r. przyjęta do używania i wprowadzona do ewidencji środków trwałych w wartości początkowej … zł. Od dnia przyjęcia do używania hala była wykorzystywana przez Panią w działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Hala jest trwale związana z gruntem. Odliczyła Pani podatek VAT naliczony wynikający z dokumentów dotyczących nabycia, prac inwestycyjnych i ulepszeniowych oraz wybudowania hali stalowej, w zakresie, w jakim wydatki te służyły wykonywaniu czynności opodatkowanych VAT.

3 lipca 2026 r. wraz z małżonkiem sprzedała Pani Nieruchomość na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr … . Na dzień sprzedaży na Nieruchomości znajdowały się: budynek przyjęty do używania w 2011 r., hala stalowa przyjęta do używania w 2018 r., utwardzony plac, ogrodzenie oraz instalacje i pozostałe naniesienia związane z korzystaniem z budynku i hali. Przeniosła Pani na nabywcę prawo do rozporządzania gruntem oraz wszystkimi budynkami, urządzeniami budowlanymi i naniesieniami znajdującymi się na Nieruchomości jak właściciel.

Przedmiotem sprzedaży była wyłącznie Nieruchomość wraz ze znajdującymi się na niej obiektami i naniesieniami. Sprzedaż nie obejmowała Pani przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W szczególności na nabywcę nie przeniesiono Pani firmy, ksiąg i ewidencji podatkowych, rachunków bankowych, środków pieniężnych, należności, zobowiązań, pracowników, umów związanych z bieżącym prowadzeniem działalności, tajemnic przedsiębiorstwa ani innych składników tworzących organizacyjnie i finansowo wyodrębniony zespół przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych.

Na moment sprzedaży od rozpoczęcia użytkowania budynku po pracach inwestycyjnych upłynęło prawie 15 lat, a od rozpoczęcia użytkowania hali stalowej ponad 7 lat. Pani oraz nabywca nie złożyli przed sprzedażą ani w akcie notarialnym zgodnego oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia i wyborze opodatkowania dostawy na podstawie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy. Uznała Pani, że sprzedaż budynku, hali stalowej i pozostałych objętych transakcją obiektów korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, a na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy zwolnienie obejmuje również grunt. Sprzedaż zostanie rozliczona jako zwolniona od VAT w rozliczeniu za okres obejmujący lipiec 2026 r.

Przed dokonaniem sprzedaży nieruchomości Pani działalność gospodarcza była prowadzona w różnych branżach oraz w różnych lokalizacjach, wskazanych we wpisie w CEIDG, i obejmowała:

a)  prowadzenie działalności w zakresie montażu i serwisu tachografów samochodowych,…

Po sprzedaży nieruchomości, której dotyczy wniosek, działalność jest nadal prowadzona i obejmuje:

a)    prowadzenie działalności w zakresie montażu i serwisu tachografów samochodowych,…

Po sprzedaży nieruchomości nie dokonała Pani likwidacji ani zamknięcia prowadzonej działalności gospodarczej. Sprzedaż nieruchomości nie była związana z zakończeniem prowadzenia działalności gospodarczej przez Panią.

Nabywca zabudowanej nieruchomości jest czynnym podatnikiem podatku VAT i będzie wykorzystywał nabytą nieruchomość do działalność gospodarczej. Prowadzi działalność gospodarczą w zakresie warsztatu mechanicznego oraz serwisu i legalizacji tachografów samochodowych. Działalność nabywcy jest częściowo zbieżna z działalnością prowadzoną przez Panią przed sprzedażą nieruchomości. Pomimo częściowej zbieżności profilu działalności nabywcy z działalnością prowadzoną wcześniej przez Panią, samo nabycie nieruchomości nie dawało nabywcy faktycznej możliwości prowadzenia działalności gospodarczej wyłącznie w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji sprzedaży. W ramach transakcji na nabywcę nie zostały również przeniesione Pani know-how, marka ani oznaczenia wykorzystywane w prowadzonej przez nią działalności, baza klientów, posiadane licencje ani zezwolenie Głównego Urzędu Miar związane z działalnością w zakresie tachografów. Tym samym nabywca nie przejął składników niematerialnych ani uprawnień związanych z Pani działalnością gospodarczą, które umożliwiałyby mu kontynuowanie tej działalności w dotychczasowym kształcie.

Do prowadzenia działalności niezbędny był zakup maszyn, urządzeń i adaptacja nieruchomości pod własne potrzeby, jednak nie wymagała ona nakładów budowlanych typu remont. W konsekwencji sama nieruchomość wraz z elementami objętymi transakcją nie stanowiła kompletnego zaplecza umożliwiającego nabywcy prowadzenie jego działalności gospodarczej bez zaangażowania dodatkowych składników majątkowych i podjęcia dodatkowych działań dostosowawczych.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że przedmiot transakcji nie stanowił przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego art. 551 Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu nie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie Pani przedsiębiorstwa. Przedmiotem zbycia były tylko niektóre składniki przedsiębiorstwa niezdolne do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej. Zbyciu podlegała bowiem wyłącznie Nieruchomość, której nie sposób uznać za przedsiębiorstwo w rozumieniu powołanego przepisu.

Sprzedaż Nieruchomości, która miała miejsce w lipcu 2026 r. nie stanowi również zbycia zorganizowanej części Pani przedsiębiorstwa ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy.

Z opisu sprawy wynika bowiem, że przedmiot transakcji nie został wyodrębniony w sensie organizacyjnym w strukturze Pani firmy jako np. dział, wydział, oddział, a także finansowym, ponieważ nie są dla Nieruchomości prowadzone odrębne księgi rachunkowe, bilans czy rachunek zysków i strat.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku zakres transakcji należy podkreślić, że przedmiot sprzedaży ograniczał się do elementów typowych dla transakcji „nieruchomościowych”. W szczególności ogół elementów składających się na przedmiot zbycia na rzecz Nabywcy nie umożliwia Nabywcy kontynuacji działalności gospodarczej prowadzonej przez Panią jako Zbywcę, bez podjęcia dodatkowych działań faktycznych lub prawnych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki.

Zatem, w rozpatrywanej sprawie, przedmiot transakcji nie stanowi przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Tym samym przedmiotowa transakcja sprzedaży Nieruchomości nie stanowi czynności wyłączonej z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 ustawy.

W konsekwencji w związku ze sprzedażą zabudowanej Nieruchomości wykorzystywanej w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej działa Pani w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem dostawa ww. Nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Przechodząc z kolei do Pani wątpliwości objętych pytaniem nr 2 wskazać należy, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a)  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;

b)  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części, kluczowym jest  ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:

Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)  wybudowaniu lub

b)  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je w najem, jak i w  przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli.

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku budynków i budowli niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

a)  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż  30% wartości początkowej tych obiektów.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania dla dostawy zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

-     towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz  sposobu wykorzystywania,

-     przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku” i „urządzenia budowlanego”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.).

W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:

Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź  obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z  jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:

Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku - należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Jak stanowi art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:

Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniu budowlanym - należy przez to rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków/budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

W celu ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT, należy rozstrzygnąć, czy względem obiektów posadowionych na działce nr 1 nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Jak Pani podała na dzień sprzedaży na Nieruchomości znajdowały się: budynek przyjęty do używania w 2011 r., hala stalowa przyjęta do używania w 2018 r., utwardzony plac, ogrodzenie oraz instalacje i pozostałe naniesienia związane z korzystaniem z budynku i hali.

Budynek przyjęty do użytkowania w 2011 r. jest trwale związany z gruntem, stanowi budynek w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo budowlane. Budynek przez cały okres posiadania przez Panią był wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Hala stalowa została przyjęta do użytkowania w 2018 r. i jest trwale związana z gruntem. Stanowi budynek w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo budowlane. Ww. hala stalowa przez cały okres jej posiadana przez Panią była wykorzystywana wyłącznie w działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Utwardzony plac jest trwale związany z gruntem. Stanowi urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo budowlane. Jest funkcjonalnie związany wyłącznie z budynkiem przyjętym do użytkowania w 2011 r. i zapewnia możliwość użytkowania tego budynku zgodnie z jego przeznaczeniem. Utwardzony plac przez cały okres jego posiadania przez Panią był wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Ogrodzenie jest trwale związane z gruntem i stanowi urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo budowlane. Ogrodzenie jest funkcjonalnie związane z budynkiem z 2011 r., i zapewnia możliwość użytkowania tego obiektu/tych obiektów zgodnie z ich przeznaczeniem. Ogrodzenie przez cały okres jego posiadania przez Panią było wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Instalacje i pozostałe naniesienia wskazane w opisie sprawy nie stanowią odrębnych budynków, budowli ani urządzeń budowlanych. Nie stanowią samodzielnych obiektów odrębnych od budynku przyjętego do użytkowania w 2011 r. W związku z powyższym nie stanowią one odrębnych obiektów podlegających samodzielnej klasyfikacji jako budynek, budowla lub urządzenie budowlane. Były one wykorzystywane w związku z Pani działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

Przedmiotem sprzedaży była wyłącznie Nieruchomość wraz ze znajdującymi się na niej obiektami. Po 31 października 2018 r. nie ponosiła Pani wydatków na ulepszenie budynku i hali stalowej, których wartość stanowiłaby co najmniej 30% wartości początkowej danego obiektu. Nie doszło do kolejnego ulepszenia powodującego ponowne pierwsze zasiedlenie któregokolwiek z obiektów.

W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż przez Panią budynku i hali stalowej stanowiących budynki w rozumieniu przepisów Prawo budowlane znajdujących się na działce nr 1 nie została dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia.

Jak wynika bowiem z opisu sprawy, nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynku i hali stalowej znajdujących się na działce nr 1 i od pierwszego zasiedlenia ww. budynku i hali stalowej do dnia planowanej sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Jednocześnie - jak Pani podała - po 31 października 2018 r. nie ponosiła Pani wydatków na ulepszenie budynku i hali stalowej, których wartość stanowiłaby co najmniej 30% wartości początkowej danego obiektu i nie doszło do kolejnego ulepszenia powodującego ponowne pierwsze zasiedlenie któregokolwiek z obiektów.

W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w odniesieniu do budynku i hali stalowej znajdujących się na działce nr 1 zostały spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Z kolei utwardzony plac i ogrodzenie stanowiące - jak Pani podała - w myśl przepisów Prawo budowlane urządzenia budowlane znajdujące się na ww. działce, należy traktować jako elementy przynależne do przedmiotowych budynków. Zatem ich dostawa również korzysta ze zwolnienia właściwego dla tych budynków.

Jak wskazano wyżej, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak posadowione na nim budynki. W związku z powyższym – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – sprzedaż gruntu oznaczonego jako działka nr 1 korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Tym samym, sprzedaż przez Panią Nieruchomości tj. działki nr 1, na której znajduje się budynek, hala stalowa oraz utwardzony plac i ogrodzenie stanowiące urządzenia budowlane wraz z pozostałymi naniesieniami związanymi z korzystaniem z budynku i hali jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT korzystającą ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna dotyczy tylko Pani i nie wywołuje skutków podatkowych dla Pani męża oraz Kupującego Nieruchomość.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pani w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)    z zastosowaniem art. 119a;

2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego … . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.