0113-KDIPT1-2.4012.722.2026.3.AJB

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie obowiązku wystawiania i przesyłania do KSeF faktur dokumentujących świadczenie usług na terytorium Islandii. Uzupełnili go Państwo pismami z 20 sierpnia 2026 r. (według daty wpływu) oraz 9 września 2026 r. (według daty wpływu) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością posiadającą siedzibę działalności gospodarczej oraz zarząd na terytorium Polski. Spółka podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych oraz jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W ramach prowadzonej działalności Spółka świadczy usługi na rzecz kontrahenta posiadającego siedzibę i miejsce prowadzenia działalności na terytorium Islandii. Ze względu na przepisy prawa wewnętrznego obowiązujące na Islandii, Spółka zarejestrowała się tam do celów lokalnego podatku VAT. W związku z realizowanymi transakcjami Spółka zobowiązana jest, na podstawie islandzkich przepisów podatkowych, do dokumentowania ich fakturami zawierającymi islandzką stawkę podatku VAT w wysokości 24%. Podatek ten jest rozliczany i wpłacany bezpośrednio do islandzkiego urzędu skarbowego. Transakcje te nie podlegają opodatkowaniu polskim podatkiem VAT na podstawie polskiej ustawy o VAT. Faktury te wystawiane są w oparciu o zagraniczny (Islandzki) stan prawny.

Struktura faktury ustrukturyzowanej stosowana w systemie KSeF nie uwzględnia zagranicznych stawek VAT wynikających z prawa państw trzecich (w tym stawki 24% właściwej dla prawa islandzkiego), co technicznie uniemożliwia wystawienie i wysłanie takiej FV do KSeF.

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 20 sierpnia 2026 r. wskazano, że:

Ad 1.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia specjalistycznych usług przemysłowych, w szczególności usług spawalniczych, monterskich oraz rurarskich.

Ad 2.

Wnioskodawca nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (ani zarejestrowanego oddziału, zakładu czy stałego zaplecza personalnotechnicznego) poza terytorium Polski, w tym na terytorium Islandii.

Ad 3.

Usługi świadczone na rzecz kontrahenta z Islandii: Przedmiotem świadczenia na rzecz kontrahenta z Islandii są usługi spawalnicze, monterskie i rurarskie, wykonywane fizycznie na terytorium Islandii przez personel skierowany przez Wnioskodawcę.

Ad 4.

Wnioskodawca nie dokonuje dostawy towarów na rzecz kontrahenta z Islandii. Przedmiotem transakcji i zapytania jest wyłącznie świadczenie usług (usług spawalniczych, monterskich i rurarskich).

Ad 5.

Kontrahent z Islandii jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług (prowadzi samodzielnie działalność gospodarczą jako podmiot gospodarczy).

Ad 6.

Kontrahent jest podmiotem zarejestrowanym na terytorium Islandii na potrzeby lokalnego podatku od wartości dodanej (VAT) / odpowiednika tego podatku w prawie islandzkim.

Ad 7.

Łączna wartość sprzedaży brutto (wraz z podatkiem VAT) udokumentowanej fakturami wystawionymi przez Wnioskodawcę w danym miesiącu przekracza kwotę 10 000 zł.

Ad 8.

Wnioskodawca nie upoważnił kontrahenta z Islandii do wystawiania faktur w procedurze samofakturowania. Faktury wystawiane są przez Wnioskodawcę przy użyciu programu ... udostępnionego przez biuro księgowe.

Ad 9.

Wnioskodawca nie korzysta z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9 ustawy o podatku od towarów i usług (m.in. procedury OSS, IOSS).

Następnie w piśmie z 9 września 2026 r. podano, że:

Ad 1.

Usługi objęte zakresem wniosku, świadczone na rzecz kontrahenta z Islandii, polegają na prefabrykacji, montażu podzespołów oraz wykonywaniu prac spawalniczych i rurarskich przy budowie wielkogabarytowych suwnic przemysłowych na terenie zakładu produkcyjnego na Islandii. Są to prace techniczne realizowane na urządzeniach/rzeczach ruchomych.

Wyprodukowane suwnice stanowią odrębne, samodzielne urządzenia ruchome, które po zakończeniu procesu produkcji są wysyłane do odbiorców końcowych. Prace spawalnicze, monterskie i rurarskie stanowią elementy składowe kompleksowej usługi w zakresie prefabrykacji.

Ad 2.

Czynności objęte zakresem zadanego we wniosku pytania, świadczone na rzecz kontrahenta z Islandii (tj. usługi spawalnicze, monterskie i rurarskie):

a)  nie odnoszą się do konkretnie określonej nieruchomości, która jest identyfikowalna co do jej położenia. Choć prace fizycznie realizowane są w hali produkcyjnej kontrahenta na Islandii, hala ta stanowi jedynie przestrzeń roboczą do prefabrykacji ruchomych urządzeń technicznych (suwnic), a nie przedmiot świadczonej usługi. Przedmiotem prac są wyłącznie maszyny/urządzenia przemysłowe o charakterze ruchomości.

b)  nie odnoszą się do konkretnych co do miejsca położenia obiektów budowlanych. Żadna z wykonywanych czynności nie polega na budowie, montażu na stałe w konstrukcji budynku/gruncie ani remoncie budynku czy budowli w rozumieniu prawa budowlanego.

Ad 3.

Czynności objęte zakresem wniosku nie wywodzą się z nieruchomości. Nieruchomość nie stanowi elementu składowego tych usług ani nie jest elementem centralnym czy niezbędnym z punktu widzenia ich wykonania. Hala produkcyjna, w której świadczona jest usługa, stanowi jedynie przestrzeń roboczą do wykonywania prac na prefabrykowanych urządzeniach.

Ad 4.

Czynności objęte zakresem wniosku nie mają na celu doprowadzenia do jakiejkolwiek zmiany prawnej ani fizycznej konkretnej, określonej nieruchomości. Ich celem i bezpośrednim skutkiem jest wyłącznie wytworzenie ruchomego urządzenia przemysłowego.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy faktury dokumentujące tylko świadczenie usług na rzecz kontrahenta z Islandii, wystawiane przez Wnioskodawcę z wykazaną islandzką stawką VAT (24%) na podstawie przepisów prawa islandzkiego, podlegają obowiązkowi wystawiania i przesyłania do Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) na podstawie art. 106ga ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, faktury dokumentujące świadczenie usług na rzecz kontrahenta z Islandii, wystawiane przez Spółkę z wykazaną islandzką stawką VAT (24%) na podstawie przepisów prawa islandzkiego, nie podlegają obowiązkowi wystawiania i przesyłania do Krajowego Systemu e-Faktur na podstawie art. 106ga ustawy o VAT.

Spółka jest uprawniona do wystawiania tych faktur poza systemem KSeF (w postaci papierowej lub elektronicznej, np. w formacie PDF) i przekazywania ich kontrahentowi w sposób z nim uzgodniony

Uzasadnienie stanowiska:

Zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy są co do zasady obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

Jednakże zakres przedmiotowy stosowania przepisów dotyczących fakturowania wyznacza Dział XI Rozdział 1 ustawy o VAT. Polskim przepisom o fakturowaniu (a w konsekwencji obowiązkowi stosowania systemu KSeF) podlegają wyłącznie dokumenty wystawiane w oparciu o polską ustawę o VAT i dotyczące czynności, dla których zasady dokumentowania wynikają z polskich przepisów podatkowych.

W opisanym stanie faktycznym Spółka zarejestrowała się do celów podatku VAT na Islandii na podstawie tamtejszych przepisów prawa wewnętrznego. Faktury dokumentujące przedmiotowe transakcje wystawiane są z uwzględnieniem islandzkiej stawki podatku VAT (24%), a należny podatek jest rozliczany i wpłacany bezpośrednio do islandzkiego urzędu skarbowego. Czynności te nie są opodatkowane polskim podatkiem VAT na gruncie polskiej ustawy o VAT, lecz podlegają reżimowi podatkowemu państwa trzeciego.

Obowiązek wystawiania e-Faktur w KSeF nie ma zastosowania do dokumentów wystawianych w oparciu o zagraniczny stan prawny. KSeF jest systemem służącym do obsługi faktur wystawianych na podstawie polskiej ustawy o VAT.

Potwierdzeniem powyższego jest fakt, że oficjalna struktura e-Faktury (schemat FA) stosowana w systemie KSeF uwzględnia wyłącznie stawki podatku VAT wynikające z polskich i unijnych przepisów o VAT (np. 23%, 8%, 5%, 0%, zw., np.) i nie przewiduje możliwości wskazania zagranicznych stawek podatku w państwach trzecich (w tym islandzkiej stawki 24%).

Mając na uwadze powyższe, faktury wystawiane przez Spółkę w oparciu o przepisy prawa islandzkiego z wykazanym islandzkim podatkiem VAT 24% pozostają całkowicie poza zakresem funkcjonowania Krajowego Systemu e-Faktur. Spółka nie ma zatem obowiązku ani prawnej możliwości wystawiania ich przy użyciu KSeF.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo spółką z ograniczoną odpowiedzialnością posiadającą siedzibę działalności gospodarczej oraz zarząd na terytorium Polski oraz są zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w zakresie świadczenia specjalistycznych usług przemysłowych, w szczególności usług spawalniczych, monterskich oraz rurarskich. W ramach prowadzonej działalności świadczą Państwo usługi na rzecz kontrahenta posiadającego siedzibę i miejsce prowadzenia działalności na terytorium Islandii. Nie posiadają Państwo stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (ani zarejestrowanego oddziału, zakładu czy stałego zaplecza personalnotechnicznego) poza terytorium Polski, w tym na terytorium Islandii. Przedmiotem świadczenia na rzecz kontrahenta z Islandii są usługi spawalnicze, monterskie i rurarskie, wykonywane fizycznie na terytorium Islandii przez personel skierowany przez Wnioskodawcę. Kontrahent z Islandii jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług. Łączna wartość sprzedaży brutto (wraz z podatkiem VAT) udokumentowanej fakturami wystawionymi przez Państwa w danym miesiącu przekracza kwotę 10 000 zł. Nie upoważnili Państwo kontrahenta z Islandii do wystawiania faktur w procedurze samofakturowania. Nie korzystają Państwo z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9 ustawy. Usługi objęte zakresem wniosku, świadczone na rzecz kontrahenta z Islandii, polegają na prefabrykacji, montażu podzespołów oraz wykonywaniu prac spawalniczych i rurarskich przy budowie wielkogabarytowych suwnic przemysłowych na terenie zakładu produkcyjnego na Islandii. Są to prace techniczne realizowane na urządzeniach/rzeczach ruchomych. Wyprodukowane suwnice stanowią odrębne, samodzielne urządzenia ruchome, które po zakończeniu procesu produkcji są wysyłane do odbiorców końcowych. Ww. usługi nie odnoszą się do konkretnie określonej nieruchomości, która jest identyfikowalna co do jej położenia. Choć prace fizycznie realizowane są w hali produkcyjnej kontrahenta na Islandii, hala ta stanowi jedynie przestrzeń roboczą do prefabrykacji ruchomych urządzeń technicznych (suwnic), a nie przedmiot świadczonej usługi. Przedmiotem prac są wyłącznie maszyny/urządzenia przemysłowe o charakterze ruchomości. Ww. usługi nie odnoszą się do konkretnych co do miejsca położenia obiektów budowlanych. Żadna z wykonywanych czynności nie polega na budowie, montażu na stałe w konstrukcji budynku/gruncie ani remoncie budynku czy budowli w rozumieniu prawa budowlanego. Czynności objęte zakresem wniosku nie wywodzą się z nieruchomości. Nieruchomość nie stanowi elementu składowego tych usług ani nie jest elementem centralnym czy niezbędnym z punktu widzenia ich wykonania. Hala produkcyjna, w której świadczona jest usługa, stanowi jedynie przestrzeń roboczą do wykonywania prac na prefabrykowanych urządzeniach. Czynności objęte zakresem wniosku nie mają na celu doprowadzenia do jakiejkolwiek zmiany prawnej ani fizycznej konkretnej, określonej nieruchomości. Ich celem i bezpośrednim skutkiem jest wyłącznie wytworzenie ruchomego urządzenia przemysłowego.

Przechodząc do kwestii objętej zakresem zadanego pytania w pierwszej kolejności należy wskazać, że w przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia tych usług. Regulacje prawne obowiązujące w tym zakresie, zostały zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług w rozdziale 3 działu V „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”.

Stosownie do art. 28a ustawy:

Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika, w rozumieniu art. 28a ustawy, inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy wskazać należy, że do świadczonych na rzecz kontrahenta na terytorium Islandii usług spawalniczych, monterskich oraz rurarskich nie znajdują zastosowania szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia wynikające z art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy.

W analizowanej sprawie zastosowanie ma ogólna zasada ustalania miejsca świadczenia wyrażona w art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którą miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej.

Tym samym miejscem świadczenia wykonywanych na terytorium Islandii usług spawalniczych, monterskich oraz rurarskich na rzecz kontrahenta jest miejsce siedziby działalności gospodarczej kontrahenta, tj. Islandia.

Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy:

Według art. 2 pkt 32a ustawy:

Wskazać należy, że zgodnie z art. 106a ustawy:

Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy:

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT.

Na mocy art. 106ga ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Zgodnie z art. 106gb ust. 1 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Według art. 106gb ust. 2 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

W myśl art. 106gb ust. 4 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Stosownie do art. 106gb ust. 8 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Na mocy art. 106nda ust. 1 i 2 ustawy:

Zatem, faktury wystawione zgodnie ze wzorem udostępnionym na podstawie art. 106gb ust. 8 ustawy, również są przesyłane do KSeF.

Przechodząc do Państwa wątpliwości, wskazać należy, że podstawową zasadą jest, że państwo, na terytorium którego znajduje się miejsce świadczenia (opodatkowania) usług, określa zasady fakturowania.

Istnieją jednak wyjątki od tej zasady, m.in. dotyczą one świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej, w przypadku gdy miejscem świadczenia tych usług jest terytorium:

a)  państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika (art. 106a pkt 2 lit. a ustawy),

b)  państwa trzeciego (art. 106a pkt 2 lit. b ustawy).

W takich przypadkach w zakresie fakturowania zastosowanie mają przepisy państwa, w którym usługodawca ma siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego świadczone są usługi lub w którym usługodawca ma stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, z którego świadczone są te usługi.

Jak wskazano powyżej, świadczone przez Spółkę przedmiotowe usługi są opodatkowane na terytorium państwa trzeciego.

Zatem, Są Państwo zobowiązani do wystawienia faktur dokumentujących świadczone na rzecz kontrahenta usługi spawalnicze, monterskie oraz rurarskie na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 w zw. art. 106a pkt 2 lit. b ustawy – dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa trzeciego.

W tym miejscu wskazać należy, że obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych, o którym mowa w art. 106ga ust. 1 ustawy, dotyczy co do zasady podatników mających siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, z uwzględnieniem wyjątków wskazanych w art. 106ga ust. 2 ustawy.

Przy czym zaznaczyć należy, że obowiązek wystawiania faktur w KSeF dotyczy wyłącznie faktur wystawianych w oparciu o polskie przepisy, w szczególności art. 106a-106q ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie podkreślić należy, że nie jestem uprawniony do interpretowania przepisów obowiązujących na terytorium innego kraju niż Polska.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz jak zostało rozstrzygnięte powyżej stwierdzić należy, że skoro są Państwo zobowiązani do wystawiania faktur według prawa krajowego w celu udokumentowania świadczonych ww. usług na rzecz kontrahenta, stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 106a pkt 1, art. 106a pkt 2 lit. b ustawy, to tym samym są Państwo zobowiązani również wystawić faktury ustrukturyzowane. Podkreślenia bowiem wymaga, że do ww. usług nie znajdą zastosowania wyłączenia ustawowe, o których mowa w art. 106ga ust. 2 ustawy.

Ponadto, zgodnie z dyspozycją art. 106gb ust. 4 ustawy, gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa trzeciego a nabywcą jest podmiot zagraniczny, Spółka zobowiązana jest przekazać/udostępnić nabywcy fakturę ustrukturyzowaną w sposób z nim uzgodniony.

Podsumowując, są Państwo zobowiązani do wystawiania i przesłania do Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) faktur dokumentujących świadczone na rzecz kontrahenta na terytorium Islandii usługi spawalnicze, monterskie oraz rurarskie.

Tym samym, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Informuję, że niniejsza interpretacja wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko dla Państwa, nie dotyczy zaś skutków prawnopodatkowych wynikających z przedstawionego opisu sprawy dla innych podmiotów.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.