0113-KDIPT1-2.4012.628.2026.2.AJB

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie:

-     prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu importu Towarów niebędących własnością Spółki - jest nieprawidłowe,

-   braku obowiązków ciążących na B związanych z rozliczeniem i zapłatą VAT z tytułu importu Towarów - jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

29 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący:

-     prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu importu Towarów niebędących własnością Spółki,

-     braku obowiązków ciążących na B związanych z rozliczeniem i zapłatą VAT z tytułu importu Towarów.

Uzupełnili go Państwo pismem z 10 sierpnia 2026 r. (według daty wpływu) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowany będący stroną postępowania:

Spółka A

2)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

KONTRAHENT B

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Spółka A (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest (...). Spółka posiada siedzibę działalności gospodarczej w Polsce oraz jest zarejestrowanym w Polsce czynnym podatnikiem VAT.

Spółka wchodzi w skład międzynarodowej grupy …., oferującej (...). Dzięki (...).

Spółka specjalizuje się w ….. Współpracuje z naukowcami i stale inwestuje w nowe produkty oraz zaawansowane technologie, umożliwiając dostęp pacjentom do innowacyjnych rozwiązań, a pracownikom – do nowoczesnej wiedzy i szerokich perspektyw rozwoju.

Kontrahent B (dalej: „B”) z siedzibą w Republice Korei jest przedsiębiorstwem z branży …. zajmującym się m.in. ….. B jest zarejestrowana w Korei Południowej na potrzeby podatku od wartości dodanej oraz wpisaną do rejestru podmiotów gospodarczych w tym kraju. B nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polce, nie zatrudnia i nie zamierza zatrudniać pracowników w Polsce jak również nie posiada i nie zamierza posiadać w Polsce magazynów ani biura. B w Polsce jest zarejestrowana dla potrzeb VAT jako podatnik VAT czynny. W zakresie VAT, B działa przez przedstawiciela podatkowego w Polsce.

Wnioskodawca dokonuje/będzie dokonywać importu towarów od B, które będą transportowane do Polski z państw trzecich (np. z Tajwanu). W ramach importu część towarów zostanie nabyta przez Wnioskodawcę, a część będzie cały czas własnością B. Importowane towary będące własnością Wnioskodawcy po dopuszczeniu ich do obrotu oraz dopełnieniu formalności celnych i podatkowych przez Wnioskodawcę są/będą przez niego sprzedawane na lokalnym rynku oraz na rynkach w krajach środkowo wschodniej Europy. Sprzedaż przez Wnioskodawcę należących do niego towarów na rynkach lokalnych oraz na rynkach w środkowo-wschodniej Europie nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

Jednocześnie Spółka dokonuje/będzie dokonywać importu towarów należących do B (dalej: „Towarów”), które to następnie są/będą przez B odsprzedawane do kontrahentów z UE oraz spoza UE (dalej: „Kontrahenci”), przy czym Kontrahenci mogą być niezależnymi dystrybutorami organizującymi we własnym zakresie transport, magazynowanie oraz dalszą dystrybucję Towarów. Kontrahentami są/będą podmioty prowadzące działalność dystrybucyjną lub zakupową w sektorze farmaceutycznym, w tym w szczególności takie podmioty jak: …, …, … oraz inni niezależni dystrybutorzy i inni odbiorcy instytucjonalni działający na rynkach UE i poza UE, przy czym katalog tych podmiotów ma charakter otwarty. W rezultacie B dokonuje/będzie dokonywała wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT) oraz eksportu Towarów.

Wnioskodawca w związku z importem towarów zarówno pozostających jej własnością jak i Towarów dokonuje/będzie dokonywać zgłoszenia celnego na podstawie faktury pro forma, dopuszczenia do obrotu, innych formalności celnych oraz opłaca/będzie opłacał należności celne oraz VAT. Wnioskodawca jest/będzie w posiadaniu dokumentów celnych, z których wynikać będą należności celne i podatkowe. W wyniku realizacji przez Spółkę ww. obowiązków …. i Towary będą umieszczane/zostaną umieszczone w magazynie Wnioskodawcy znajdującym się w Polsce, z którego prowadzona będzie ich dalsza sprzedaż (dystrybucja), przy czym organizacja transportu z tego magazynu może być realizowana przez B, podmioty działające na jego rzecz lub przez Kontrahentów, w tym w szczególności przez niezależnych dystrybutorów organizujących logistykę we własnym zakresie. W ramach dystrybucji Towary mogą być przemieszczane do różnych państw zgodnie z zapotrzebowaniem Kontrahentów.

Spółka chciałaby zaznaczyć, że przedmiotem niniejszego wniosku jest jedynie sytuacja związana z rozliczeniem VAT w odniesieniu do Towarów, które w ramach importu rozliczanego przez Wnioskodawcę będą cały czas własnością B i które mają być przedmiotem późniejszych transakcji WDT oraz eksportu raportowanych w Polsce przez B, to znaczy, że niniejszy wniosek nie dotyczy importu towarów, które w ramach tej transakcji stają się jego własnością Wnioskodawcy.

Podczas realizowania importu Towarów Wnioskodawca nie posiada/nie będzie posiadał prawa do rozporządzania nimi jak właściciel oraz prawo to nie przechodzi i nie przejdzie z B na Wnioskodawcę na żadnym etapie transakcji (cały czas właścicielem Towarów pozostaje/pozostawał będzie B i to on dokonuje/dokonywać będzie dalszej dystrybucji Towarów – w ramach transakcji WDT oraz eksportu).

Prawo do rozporządzania Towarem jak właściciel przechodzi/przejdzie z B na Kontrahenta w związku ze sprzedażą Towarów, przy czym przeniesienie to może następować w różnych wariantach logistycznych, w tym z udziałem Kontrahentów organizujących transport oraz dalszą dystrybucję Towarów. B dokumentuje/ udokumentuje sprzedaż na rzecz Kontrahentów poprzez wystawienie faktur.

Wnioskodawca jest/będzie wskazany jako importer i zgłaszający na dokumentach celnych i to on odprawia/będzie odprawiać Towary należące do B. Powyższe wynika z przyczyn innych niż podatkowe (regulacje dotyczące prawa farmaceutycznego).

Spółka ponosi/będzie ponosić koszty związane z rozliczeniem m.in. VAT z tytułu importu Towarów, które nie są/nie będą jej własnością, lecz pozostają własnością B, niezależnie od dalszego sposobu dystrybucji Towarów i organizacji ich transportu po imporcie. Kosztami uiszczonego podatku VAT Wnioskodawca będzie obciążał B, co zostanie każdorazowo udokumentowane notą obciążeniową.

W związku z importem przez Spółkę Towarów będących własnością B, Spółka ponosi/ponosić będzie następujące koszty, którymi następnie obciąża/obciąży B, co zostanie udokumentowane fakturą wystawioną w oparciu o art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, np.:

·      koszty transportu,

·      koszty regulacyjne wynikające z przepisów szczególnych dotyczących towarów i farmaceutyków, takie jak związane z pełnieniem funkcji Podmiotu Odpowiedzialnego (MAH), związane z materiałami edukacyjnymi stanowiącymi dodatkowe środki ograniczające ryzyko (aRMM) czy też związane z rejestracją wynikającą z przepisów szczególnych, przygotowywaniem, składaniem oraz utrzymywaniem dokumentacji rejestracyjnej, prowadzeniem korespondencji z Europejską Agencją Towarów (EMA) oraz właściwymi organami krajowymi, obsługą zmian porejestracyjnych oraz zapewnianiem ciągłej zgodności regulacyjnej produktów.

Jednocześnie, tytułem opłat stałych i zmiennych (...) Spółka wystawia/wystawiać będzie na rzecz B faktury za usługi związane z obsługą importową oraz logistyczną, odprawą importową, a także związaną z magazynowaniem Towarów (dalej: „Usługi”) z uwagi na to, że Wnioskodawca posiada zasoby logistyczne, infrastrukturę oraz doświadczenie w obsłudze importu, magazynowaniu oraz dystrybucji Towarów. Wynagrodzenie to kalkulowane będzie w oparciu o wolumen importowanych Towarów. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz B będą dokumentowane fakturami VAT.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

1.  B jest/będzie podatnikiem w rozumieniu art. 28a Ustawy o VAT ze względu na wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, w tym wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu, takich jak np. wewnątrzwspólnotowa dostawa czy eksport Towarów.

2.  B nie posiada i nie będzie posiadać stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w innym miejscu niż Korea Południowa.

3.  Miejsce świadczenia i tym samym opodatkowania VAT opisanych we wniosku usług świadczonych na rzecz B nie znajduje się/nie będzie się znajdowało na terytorium Polski, a znajduje się/będzie znajdowało się na terytorium Korei Południowej.

4.  Gdyby usługi te zostały wykonane w Polsce, stanowiłyby transakcje podlegające opodatkowaniu VAT i nie kwalifikowałyby się do zwolnienia z podatku.

5.  Na Wnioskodawcy ciąży/będzie ciążył obowiązek uiszczenia cła. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z obowiązującą taryfą celną obecnie stawka cła wynosi 0%, co znajduje wyraz w składanych przez Wnioskodawcę zgłoszeniach celnych.

6a.      Zgodnie z pkt 2.1. oraz pkt 2.2 umowy ramowej o świadczenie usług zawartej pomiędzy Spółka A a B (dalej: Umowa) prawa i zobowiązania Stron są następujące:

1.1. Najważniejsze zobowiązania Spółka A wynikające z Umowy

Wnioskodawca jest zobowiązany do świadczenia na rzecz B usług dotyczących Towarów na określonym w Umowie terytorium, w szczególności w następującym zakresie:

A. Usługi regulacyjne

Wnioskodawca zobowiązuje się do:

1.  Składania dokumentacji rejestracyjnej Towarów do właściwych organów regulacyjnych w krajach określonych w Umowie.

2.  Prowadzenia postępowań rejestracyjnych w celu uzyskania pozwolenia na dopuszczenie Towarów do obrotu na terytorium krajów określonych w Umowie.

3.  Koordynacji kontaktów z organami regulacyjnymi, w tym:

·      organizowania doradztwa naukowego lub spotkań poprzedzających złożenie wniosku,

·      prowadzenia i monitorowania postępowania po złożeniu wniosku,

·      odpowiadania na wezwania organów do uzupełnienia braków,

·      prowadzenia korespondencji z organami regulacyjnymi,

·      wykonywania innych działań wymaganych do uzyskania i utrzymania pozwolenia na dopuszczenie Towarów do obrotu.

4.  Podejmowania działań związanych z utrzymaniem pozwolenia na dopuszczenie Towarów do obrotu, jeżeli takie działania są wymagane.

B. Magazynowanie i dalszej obsługi dostaw Towarów

Wnioskodawca zobowiązuje się do:

1.  Magazynowania Towarów przez czas określony w Umowie.

1.  Obsługi Towarów w magazynie, w tym:

·      przyjmowania Towarów,

·      przechowywania ich w odpowiednich warunkach,

·      kompletowania zamówień,

·      pakowania zamówień,

·      przygotowania Towarów do wysyłki.

2.  Dalszej obsługi dostaw Towarów do wyznaczonych w Umowie kontrahentów.

3.  Zapewnienia odpowiednich warunków magazynowania, w szczególności w zakresie:

·      temperatury,

·      wilgotności,

·      bezpieczeństwa,

·      ochrony przed uszkodzeniem, rozlaniem lub kradzieżą,

·      ochrony przed światłem, szkodnikami i innymi czynnikami mogącymi negatywnie wpłynąć na Towary.

4.  Wykonywania czynności magazynowych zgodnie z określonymi w Umowie zasadami oraz innymi właściwymi przepisami.

5.  Na szczególne żądanie B, Wnioskodawca może również świadczyć dodatkowe usługi magazynowe, takie jak:

·      zarządzanie zapasami,

·      monitorowanie terminów ważności Towarów,

·      obsługa zwrotów,

·      obsługa wycofań Towarów z rynku.

C. Dopuszczenie Towarów na rynek Unii Europejskiej

Wnioskodawca zobowiązuje się do wykonywania czynności związanych ze dopuszczeniem Towarów na rynek Unii Europejskiej w celu jego komercjalizacji w określonych krajach. Zakres tych czynności obejmuje w szczególności:

1.  Certyfikację wymaganych serii Towarów wytworzonych poza Unią Europejską.

2.  Certyfikację lub zwolnienie do obrotu wymaganych serii Towarów w imieniu B lub wyznaczonych w Umowie partnerów, jeżeli dane serie wymagają usług związanych ze zwolnieniem.

D. Usługi jakościowe i analityczne

Wnioskodawca zobowiązuje się do wykonywania określonych w Umowie działań związanych z zarządzaniem jakością oraz prowadzenia postępowań wyjaśniających dotyczących reklamacji jakościowych, jeżeli będzie to wymagane lub właściwe w danym przypadku.

E. Nadzór nad bezpieczeństwem stosowania towarów (…) i bezpieczeństwo Towarów

Wnioskodawca zobowiązuje się do:

1.  Prowadzenia globalnych działań z zakresu …, wymaganych przez obowiązujące przepisy prawa oraz wytyczne regulacyjne na poziomie Unii Europejskiej i globalnym, z wyłączeniem Szwajcarii.

2.  Spełniania odpowiednich wymogów regulacyjnych dotyczących bezpieczeństwa Towarów.

3.  Zarządzania środkami minimalizacji ryzyka, na poziomie globalnym.

4.  Nadzorowania lokalnego wdrażania środków minimalizacji ryzyka w poszczególnych krajach określonych w Umowie, z wyłączeniem Szwajcarii.

F. Usługi pomocnicze

Wnioskodawca zobowiązuje się do świadczenia usług pomocniczych bezpośrednio związanych z usługami głównymi, jeżeli B zasadnie o nie wystąpi. Usługi pomocnicze obejmują drobne usługi techniczne lub organizacyjne, które są komplementarne albo niezbędne do prawidłowego wykonania usług podstawowych.

1.2. Najważniejsze uprawnienia Wnioskodawcy wynikające z Umowy

Wnioskodawca uprawniony jest m.in. do:

1.  Wykonywania usług na powierzonych mu przez B Towarach w krajach określonych w Umowie.

2.  Składania dokumentacji rejestracyjnej Towarów do właściwych organów regulacyjnych.

3.  Utrzymywania dokumentacji rejestracyjnej Towarów przed właściwymi organami regulacyjnymi.

4.  Wdrażania zmian w dokumentacji rejestracyjnej Towarów przed właściwymi organami regulacyjnymi.

5.  Działania pod własną nazwą lub pod nazwą zaangażowanych podwykonawców, jeżeli jest to wymagane.

6.  Importowania Towarów, w związku z wykonywaniem usług.

7.  Przechowywania Towarów w związku z wykonywaniem usług.

8.  Wykonywania wszelkich czynności niezbędnych do jakościowego zwolnienia Towarów na rynek Unii Europejskiej.

9.  Korzystania z niewyłącznej licencji udzielonej przez B w zakresie koniecznym do wykonywania powyższych czynności.

10.  Korzystania z licencji na znaki towarowe dotyczące Towarów, w zakresie koniecznym do spełnienia wymogów rejestracyjnych.

2.1. Najważniejsze zobowiązania B wynikające z Umowy

B zobowiązuje się do:

1.  Powierzenia Wnioskodawcy wykonania usług dotyczących Towarów na terytorium i w zakresie wskazanym w Umowie.

2.  Wspierania Wnioskodawcy w niezbędnym zakresie przy wykonywaniu usług.

3.  Współdziałania z Wnioskodawcą przy negocjowaniu i zawieraniu odpowiednich umów z określonymi w umowie partnerami.

4.  Współpracy przy zawieraniu umów jakościowych, jeżeli są one potrzebne do prawidłowego świadczenia usług.

5.  Współpracy przy zawieraniu umów technicznych, jeżeli są one wymagane lub uzasadnione.

6.  Współpracy przy zawieraniu umów z zakresu …, jeżeli są one właściwe w danym przypadku.

7.  Zapewnienia, aby odpowiednie umowy z określonymi w Umowie partnerami kompleksowo regulowały świadczenie usług, w szczególności z uwzględnieniem przepisów obowiązujących w państwach określonych w Umowie.

8.  Udzielenia Wnioskodawcy niewyłącznej licencji pozwalającej na:

·      składanie dokumentacji rejestracyjnej Towarów,

·      utrzymywanie tej dokumentacji,

·      wdrażanie zmian w dokumentacji,

·      działania przed właściwymi organami regulacyjnymi w krajach w określonych w Umowie,

·      importowanie lub przechowywanie Towarów,

·      wykonywanie czynności związanych z jakościowym dopuszczeniem Towarów na rynek Unii Europejskiej.

9.  Zapewnienia licencji na znaki towarowe dotyczące Towarów w określonym w Umowie zakresie niezbędnym do spełnienia przez Wnioskodawcę wymogów rejestracyjnych.

2.2. Najważniejsze uprawnienia B wynikające z Umowy

B jest uprawniony do:

1.  Powierzenia Wnioskodawcy wykonania usług dotyczących Towarów w krajach określonych w Umowie.

2.  Oczekiwania, że Wnioskodawca wykona usługi zgodnie z Umową, właściwymi przepisami oraz odpowiednimi standardami regulacyjnymi.

3.  Oczekiwania, że Wnioskodawca będzie prowadzić działania regulacyjne w celu uzyskania i utrzymania pozwolenia na dopuszczenie Towarów do obrotu.

4.  Oczekiwania, że Wnioskodawca będzie magazynować i obsługiwać Towary w sposób zapewniający ich jakość, integralność i bezpieczeństwo.

5.  Zwracania się do Wnioskodawcy o wykonanie uzasadnionych usług pomocniczych, związanych bezpośrednio z usługami głównymi.

6. Żądania dodatkowych usług magazynowych, takich jak:

·      zarządzanie zapasami,

·      monitorowanie terminów ważności Towarów,

·      obsługa zwrotów,

·      obsługa wycofań z rynku.

6.  Korzystania z działań Wnioskodawcy w zakresie … i środków minimalizacji ryzyka, w zakresie przewidzianym Umową.

7.  Oczekiwania, że Spółka A będzie wykonywać czynności jakościowe i analityczne zgodnie z ustaleniami poczynionymi w osobnych umowach o zarządzanie jakością.

6b.      Zgodnie z zawartą Umową Wnioskodawca zobowiązany jest do importu Towarów. Dokonanie tej czynności (podlegającej opodatkowaniu VAT) umożliwi Wnioskodawcy realizację/świadczenie na rzecz B usług podlegających opodatkowaniu VAT obejmujących między innymi: (i) wsparcie związane z dopuszczeniem Towarów do obrotu na rynkach/krajach wskazanych w Umowie, (ii) świadczenie usług magazynowania i logistyki, (iii) realizacje usług polegających na zarządzaniu jakością i bezpieczeństwem Towarów, czy też świadczeniem (iv) innych usług pomocniczych dotyczących Towarów. W związku z tym podatek VAT z tytułu importu jest bezpośrednio powiązany z usługami podlegającymi opodatkowaniu VAT świadczonymi przez Spółkę na rzecz B.

Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, że świadczenie ww. usług przez Wnioskodawcę na rzecz B nie byłoby możliwe, gdyby uprzednio Towary nie zostały przez Wnioskodawcę zaimportowane. Nie byłoby bowiem, ani fizycznej możliwości wykonania tych usług, ani nie byłoby to ekonomicznie uzasadnione. Nie byłoby potrzeby wykonywania usług, gdyby Towary nie zostały zaimportowane przez Wnioskodawcę.

6c.      Jak to zostało wskazane w treści wniosku w związku ze świadczeniem przez Wnioskodawcę usług nie staje się on właścicielem Towarów. Towary przez cały czas są własnością B. W związku z tym, że Wnioskodawca nie nabywa Towarów od B koszt Towarów nie jest wliczony w cenę usług świadczonych przez Spółkę.

6d.      Wynagrodzenie należne Wnioskodawcy za wykonanie usług składa się z:

1. Opłaty Stałej, oraz

2. Opłaty Zmiennej.

Oba elementy wynagrodzenia są powiązane z wolumenem importowanych Towarów objętych usługami świadczonymi przez Wnioskodawcę, przy czym mechanizm tego powiązania jest odmienny dla każdej z tych opłat.

Niezależnie od odmienności sposobu kalkulacji obu opłat Umowa przewiduje takie same przedziały ilościowe wpływające na ich wysokość. Pierwszy przedział ilościowy mający wpływ na wynagrodzenie wynosi do ... sztuk rocznie. Drugi przedział określony został na poziomie do ... sztuk rocznie, natomiast trzeci przedział ustalony został w wysokości równej lub wyższej ... sztuk rocznie.

1.  Opłata Stała

Opłata Stała ma charakter wynagrodzenia rocznego. Zgodnie z Umową jest ona należna Wnioskodawcy raz w roku przez okres obowiązywania umowy. Opłata Stała jest uzależniona od rocznego wolumenu importowanych Towarów. Oznacza to, że wysokość tej opłaty została określona przez strony w zależności od przyjętych progów wolumenowych wskazanych w załączniku do Umowy.

Zgodnie z mechanizmem przewidzianym w Umowie, Opłata Stała jest fakturowana przez Wnioskodawcę na początku danego roku świadczenia usług, co do zasady z uwzględnieniem poziomu najniższego wolumenu Towarów, któremu odpowiada najwyższa opłata. Następnie, jeżeli rzeczywisty wolumen importowanych Towarów w danym roku kalendarzowym przekroczy określone w umowie progi wolumenowe, Wnioskodawca skoryguje wysokość Opłaty Stałej. Kwota wynikająca z tej korekty będzie mogła zostać potrącona przez B z przyszłych płatności należnych Wnioskodawcy.

W konsekwencji, im wyższy roczny wolumen zaimportowanych Towarów objętych usługami, tym niższe może być ostateczne obciążenie B z tytułu Opłaty Stałej, jeżeli zgodnie z załącznikiem do umowy przekroczone zostaną określone progi wolumenowe uprawniające do korekty tej opłaty.

2.  Opłata Zmienna

Drugim elementem wynagrodzenia jest Opłata Zmienna. W przeciwieństwie do Opłaty Stałej, Opłata Zmienna nie ma charakteru ryczałtowego za cały rok, lecz jest ustalana w zależności od faktycznego wolumenu zaimportowanych Towarów objętych usługami w danym okresie rozliczeniowym.

Zgodnie z umową Opłata Zmienna jest uzależniona od:

·      rocznego wolumenu zaimportowanych Towarów, oraz

·      wielkości serii produkcyjnej.

Opłata Zmienna jest fakturowana przez Wnioskodawcę kwartalnie, tj. na koniec każdego kwartału, z uwzględnieniem wolumenu Towarów objętego usługami w danym kwartale. Uwzględniając ww. przedziały ilościowe i przyjęte stawki opłaty zmiennej, które określone są za sztukę zaimportowanego Towaru, wzrost wolumenu zaimportowanych Towarów będzie powodował wzrost wartości Opłaty Zmiennej należnej Wnioskodawcy. Oznacza to, że jej wysokość bezpośrednio zależy od ilości zaimportowanych Towarów, których dotyczą usługi świadczone przez Wnioskodawcę w danym kwartale.

W konsekwencji, wzrost wolumenu zaimportowanych Towarów objętych usługami w danym kwartale wpływa na wysokość Opłaty Zmiennej należnej Wnioskodawcy za ten okres. Opłata ta odzwierciedla więc bieżący, faktyczny zakres usług wykonywanych przez Wnioskodawcę.

3.  Pozostałe koszty i wydatki

Niezależnie od powyższych dwóch elementów wynagrodzenia, Umowa przewiduje również, że Wnioskodawca może fakturować B za uzasadnione koszty i wydatki poniesione w związku z wykonywaniem usług na rzecz B. Mogą to być w szczególności koszty związane z usługami podstawowymi, transportem, dystrybucją i zbieraniem materiałów edukacyjnych, przygotowaniem i utrzymaniem tych materiałów, a także opłaty regulacyjne, takie jak opłaty za złożenie dossier, utrzymanie pozwoleń na dopuszczenie do obrotu czy zmiany pozwoleń.

Koszty te mają jednak charakter odrębny od zasadniczego wynagrodzenia kalkulowanego w postaci Opłaty Stałej i Opłaty Zmiennej.

W praktyce można przyjąć, że zwiększenie ilości zaimportowanych Towarów również może wpływać na wysokość fakturowanych przez Wnioskodawcę kosztów i wydatków poniesionych w związku z wykonywaniem usług na rzecz B.

Pytania

1.  Czy Spółka w związku importem Towarów na terytorium Polski, jest/będzie uprawniona na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT do obniżenia kwoty podatku należnego o wartość podatku naliczonego z tytułu tego importu, pomimo iż w momencie dokonania/dokonywania importu Towary nie są/nie będą stanowiły jej własności?

2.  Czy w związku z tym, że Spółka jest/będzie podatnikiem z tytułu importu Towarów oraz jest/będzie uprawniona do obniżenia kwoty podatku należnego o wartość podatku naliczonego z tytułu tego importu, pomimo iż w momencie dokonania/dokonywania importu Towary nie są/nie będą stanowiły jej własności, na B nie ciążą/nie będą ciążyły żadne obowiązki związane z importem Towarów, w tym konieczność rozliczenia VAT z tytułu tego importu?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem zainteresowanych:

1.

Spółka w związku z importem Towarów na terytorium Polski, jest/będzie uprawniona na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT do obniżenia kwoty podatku należnego o wartość podatku naliczonego z tytułu tego importu, pomimo iż w momencie dokonania/dokonywania importu Towary nie są/nie będą stanowiły jej własności.

W związku z tym, że Spółka jest/będzie podatnikiem z tytułu importu Towarów oraz jest/będzie uprawniona do obniżenia kwoty podatku należnego o wartość podatku naliczonego z tytułu tego importu, pomimo iż w momencie dokonania/dokonywania importu Towary nie są/nie będą stanowiły jej własności, na B nie ciążą/nie będą ciążyły żadne obowiązki związane z importem Towarów, w tym konieczność rozliczenia VAT z tytułu tego importu.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy (grupy zainteresowanych) w zakresie pytania nr 1

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy o VAT.

Wobec tego, w celu ustalenia czy Wnioskodawcy przysługuje/będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu Towarów będących własnością B konieczne jest ustalenie:

1)  czy Wnioskodawca jest/będzie podatnikiem w rozumieniu ustawy o VAT w odniesieniu do tego importu, jak również

2)  czy importowane Towary są/będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych,

3)  czy w stosunku do nabycia Towarów nie znajdują zastosowania wyłączenia z prawa do odliczenia VAT o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.

Wnioskodawca jako podatnik VAT z tytułu importu

Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

Zgodnie natomiast z art. 19a ust. 9 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11 ustawy o VAT.

W przypadku zatem, gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług celny w związku z dopuszczeniem towarów do obrotu, wówczas także, co do zasady, powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.

Jednocześnie na podstawie art. 5 pkt 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE. L 2013r., Nr 269, str. 1; dalej jako: „Unijny Kodeks Celny”) zgłaszającym jest osoba, która składa zgłoszenie celne, deklarację do czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym wywozie we własnym imieniu, albo osoba w której imieniu takie zgłoszenie, deklaracja lub powiadomienie są składane. Dług celny oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego (art. 5 pkt 18 Unijnego Kodeksu Celnego). Dłużnikiem jest natomiast każda osoba odpowiedzialna za dług celny (art. 5 pkt 19 Unijnego Kodeksu Celnego).

Na podstawie art. 77 Unijnego Kodeksu Celnego, dług celny w przywozie powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego m.in. w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym dopuszczeniem do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu. Dłużnikiem jest zgłaszający.

Jak wynika z przedstawionego opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca w związku z importem Towarów dokonuje/będzie dokonywać zgłoszenia celnego i dopuszczenia Towarów do obrotu. Jako że Spółka składając zgłoszenie celne staje się zgłaszającym w rozumieniu przepisów Unijnego Kodeksu Celnego a zgłaszający jest dłużnikiem w rozumieniu tych przepisów, Wnioskodawca jest podmiotem, na którym ciąży obowiązek uiszczenia cła, a więc podatnikiem z tytułu importu w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Jednocześnie zarówno przepisy ustawy o VAT jak i Unijnego Kodeksu Celnego nie wskazują, że aby być podatnikiem z tytułu importu konieczne jest posiadanie prawa własności do importowanych towarów. Liczy się natomiast sam fakt dokonywania przez dany podmiot czynności faktycznych takich właśnie jak dokonanie zgłoszenia celnego i dopuszczenie towarów do obrotu.

Uznanie podmiotu dokonującego importu cudzych towarów za podatnika z tytułu tego importu oraz możliwość odliczenia przez niego podatku naliczonego z tytułu tego importu potwierdzone zostało w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS).

Wskazać można przykładowo:

·      interpretację indywidualną DKIS z 27.11.2025 r., znak: 0111-KDIB3-3.4012.674.2025.1.MAZ

„Przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że Spółka dokonuje importu towarów (materiały do wykonania podgrzewanych mat) w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy. Wnioskodawca jest wskazany w dokumentach celnych jako odbiorca towaru, co oznacza, że jest zobowiązany do rozliczenia należnego cła i podatku z tytułu tego importu. W efekcie dokonywanych czynności Spółka jest podatnikiem w myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy. W tym wypadku bez znaczenia jest fakt, że w momencie importu materiałów Spółka nie jest ich właścicielem. Przy imporcie towarów kluczowe jest bowiem, jaki podmiot dokonuje zgłoszenia celnego, ponieważ na nim ciąży wówczas obowiązek uiszczenia cła i podatku”.

oraz

·      interpretację indywidualną DKIS z 19.08.2025 r., znak: 0111-KDIB3-3.4012.388.2025.1.PJ

„Zatem skoro importowane materiały będą przez Spółkę wykorzystywane do czynności opodatkowanych, Spółka będzie uprawniona do obniżenia kwoty podatku VAT należnego z tytułu opisanego importu, o kwotę podatku naliczonego za okres, w którym otrzyma dokument celny. W tym wypadku - jak już Organ wskazał - na prawo do odliczenia nie będzie miał wpływu fakt, że Spółka nie będzie właścicielem materiałów w momencie ich importu, ale stanie się nim dopiero po dokonaniu importu”.

Wykorzystywanie importowanych towarów do działalności gospodarczej podatnika

Kolejną przesłanką warunkującą prawo do odliczenia VAT naliczonego jest związek importowanych towarów z działalnością gospodarczą.

Kwotę podatku naliczonego w przypadku importu towarów stanowi kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego (art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o VAT).

Z art. 168 lit. e dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE. L 2006 r., Nr 347, poz. 1; dalej: „Dyrektywa VAT”) wynika natomiast, że jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje tych transakcji, do odliczenia następujących kwot od kwoty VAT, którą jest zobowiązany zapłacić – VAT należnego lub zapłaconego z tytułu importu towarów na terytorium tego państwa członkowskiego.

Podatnik jest zatem uprawniony do odliczenia podatku VAT należnego lub zapłaconego w związku z importem towarów do państwa członkowskiego, w którym przeprowadza on transakcje podlegające opodatkowaniu, w takim zakresie, w jakim te (importowane) towary są wykorzystywane do celów tych opodatkowanych transakcji.

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 168 lit e Dyrektywy VAT, aby podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanych dokumentów celnych, warunkiem koniecznym jest wykorzystanie importowanego towaru do działalności opodatkowanej tego podatnika.

Jednocześnie, żaden przepis przywołanych aktów prawnych nie uzależnia odliczenia VAT importowego od nabycia prawa własności/prawa do rozporządzania jak właściciel przedmiotem importu. Skoro bowiem import towarów występuje również wówczas, gdy importer nie nabywa prawa do rozporządzania importowanymi towarami jak właściciel, to również prawo do odliczenia VAT naliczonego może przysługiwać podmiotowi niebędącemu właścicielem towarów.

Kwestia odliczania podatku naliczonego z tytułu importu towarów niebędących własnością podmiotu dokonującego importu w kontekście związku tych towarów z działalnością opodatkowaną tego podmiotu poruszana była w orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości UE (dalej: „TSUE”).

W wyroku z 25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road, TSUE uznał, że prawo do odliczenia VAT naliczonego w przypadku importu towarów nie będących własnością podatnika przysługuje jedynie wówczas, gdy koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku jest włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.

Podobnie TSUE orzekł w postanowieniu z 10.10.2020 r., w sprawie C-621/19 Weindel Logistik Service, zgodnie z którym:

„Artykuł 168 lit. e) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przyznaniu prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej (VAT) importerowi, jeżeli nie dysponuje on prawem własności towarów jak właściciel i jeżeli brak jest kosztów przywozu powodującego naliczenie podatku lub koszty te nie są włączone w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej”.

Powyższy pogląd prezentowany jest również w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych jak i w stanowiskach DKIS w wydawanych przez niego interpretacjach.

Przykładowo wskazać należy na wyrok WSA w Gliwicach z 28 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 183/17, sąd, odwołując się do orzecznictwa TSUE, wskazał, że:

„(…) na gruncie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT tak samo jak na gruncie art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE, co do zasady, niezbędnym warunkiem odliczenia podatku naliczonego jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy zakupami (wydatkami), a konkretną transakcją opodatkowaną. Wydatki te powinny stanowić część składową kosztów świadczenia, uwzględnioną w cenie (…) Te same zasady w kwestii odliczania podatku naliczonego będą dotyczyły wszystkich podmiotów, które w rozumieniu przepisów WKC mogą być uznane za dłużników i zobowiązane do uiszczenia należnego podatku VAT z tytułu importu towarów (np. przedstawiciele pośredni, agencje celne, osoby usuwające towar spod dozoru celnego, przewoźnicy, podmioty dokonujące importu towarów na rzecz innych podmiotów itd.). W każdym przypadku należy zatem badać, czy koszt towarów powodujących naliczenie podatku z tytułu importu jest włączony w cenę transakcji objętych podatkiem należnym (w cenę towarów lub usług), świadczonych przez tego konkretnego podatnika w ramach jego działalności gospodarczej”.

W odniesieniu natomiast do interpretacji indywidualnych DKIS na uwagę zasługują w szczególności najnowsze pisma potwierdzające stanowisko Zainteresowanych:

·      Interpretacja indywidualna DKIS z 8.01.2026 r., znak 0114-KDIP1-2.4012.694.2025.2.RM

„W analizowanej sprawie, Towary będą transportowane do Polski z państwa trzeciego (z Japonii) - wystąpi zatem import towarów, w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy. Jednocześnie z okoliczności sprawy wynika, że Spółka będzie podatnikiem z tytułu importu towarów, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy. Spółka wskazała, że w momencie przyjazdu Towarów do Polski będzie dokonywała importu Towarów oraz dopuści je do obrotu na terytorium kraju nie będąc ich właścicielem. (…)

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że umowa zawarta z Klientem nie dotyczy sprzedaży towarów lecz usług konfekcjonowania wykonywanych na towarze powierzonym będącym własnością Klienta. W związku z tym, wynagrodzenie za usługę nie będzie zawierać wartości towaru, gdyż towar ten, w trakcie realizacji na nim usług konfekcjonowania, należy do Klienta - nie zostało przeniesione prawo do rozporządzania tym towarem jak właściciel na Spółkę. Zatem w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z dokonywaną przez Spółkę dostawą towarów obejmującą wartość zaimportowanych przez nią towarów. Jednakże, jak wynika z wniosku, Spółka obciąża Klienta poniesionymi kosztami podatku VAT w związku z importem wystawiając odrębną fakturę. (…)

W związku z tym, że Spółka obciąża Klienta kwotą podatku VAT zapłaconego przy imporcie towarów, która to kwota, jak wskazano wcześniej, musi być w opisanych okolicznościach włączona do podstawy opodatkowania z tytułu świadczenia usług konfekcjonowania, Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów wynikającego z otrzymanego dokumentu celnego. Na powyższe rozstrzygnięcie nie ma wpływu okoliczność, że Spółka nie będzie właścicielem importowanych Towarów. Przy czym należy wskazać, że Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów na podstawie art. 86 ust. 8 ust. 1 ustawy”.

·      interpretacja indywidualna DKIS z 18.09.2025 r., znak: 0114-KDIP1-2.4012.452.2025.2.GK

„Wnioskodawca będzie świadczyć wsparcie w lokalnym montażu SKD w imieniu B. Limited. Wsparcie to będzie obejmowało w szczególności następujące usługi:

a)  dokonanie importu, odprawy celnej, przechowywanie i konserwacja SKD, przy czym tytuł prawny do SKD pozostanie po stronie B. Limited;

b)  wynajem oraz utrzymanie magazynu przeznaczonego dla przechowywania SKD (…)

Koszty związane z importem SKD i narzędzi zostaną poniesione przez Wnioskodawcę we własnym imieniu i na własny rachunek, a następnie zostaną uwzględnione w podstawie kalkulacji wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usług na rzecz B. Limited.

Wnioskodawca będzie pełnić rolę importera narzędzi niezbędnych do instalacji SKD na terytorium Polski. W związku z tym, Wnioskodawca zostanie wskazany jako podmiot dokonujący importu na zgłoszeniu celnym. Ponadto, Wnioskodawca będzie dysponowała kompletną oraz wymaganą dokumentację celną potwierdzającą dokonanie importu.

(…) Zatem to Wnioskodawca dokonuje importu towarów w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy. Oznacza to, że w myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy Wnioskodawca będzie podatnikiem. W tym wypadku bez znaczenia będzie fakt, że Wnioskodawca nie będzie ich właścicielem. W przypadku importu towarów kluczowe jest bowiem, jaki podmiot dokonuje zgłoszenia celnego, ponieważ na nim ciąży wówczas obowiązek uiszczenia cła i podatku. Jednocześnie w opisie zdarzenia przyszłego, wynika, że importowane towary będą wykorzystywane do świadczenia usług wsparcia w lokalnym montażu SKD w imieniu B. Limited. Tak więc w przedstawionej sprawie będzie istniał związek pomiędzy importem towarów a świadczeniem usług wsparcia w lokalnym montażu SKD”.

·      interpretacja indywidualna DKIS z 28.04.2025 r., znak: 0114-KDIP1-2.4012.685.2024.2.RM

„W kalkulacji ceny Wnioskodawca uwzględnia koszty kontroli jakościowej materiałów przy przyjęciu, koszty magazynowania w kontrolowanych warunkach, przygotowania technologicznego i programowania obróbki, koszty robocizny związanej z obróbką mechaniczną, spawaniem i montażem, koszty energii i materiałów pomocniczych a także koszty kontroli jakości, testów oraz zabezpieczeń antykorozyjnych i pakowania. Wskazane elementy składają się na wartość dodaną, która jest podstawą rozliczeń z kontrahentami i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT (stanowią one około 75-85% całkowitej wartości końcowych wyrobów). Wnioskodawca wskazał, że w modelu produkcyjnym importowane materiały powierzone są bezpośrednio związane z czynnościami opodatkowanymi, ponieważ stanowią składnik wyrobów finalnych, których sprzedaż realizowana jest w formie eksportu (stawka VAT 0%), wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (stawka VAT 0%) lub dostawy krajowej (stawka VAT 23%). Wskazali Państwo również, że rozliczają Państwo wyłącznie usługę przetworzenia i wytworzenia. Koszty związane z obsługą materiałów powierzonych stanowią element kalkulacyjny ceny za świadczenie wykonywane na rzecz kontrahenta, które podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem, skoro w modelu produkcyjnym importowane materiały powierzone są wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych, przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z dokumentu celnego, na podstawie art. 86 ust. 1 w związku z art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT”.

Analogiczne stanowisko zajął DKIS również w wielu starszych interpretacjach indywidualnych, w tym m.in. w interpretacji indywidualnej DKIS z 12.03.2025 r., znak: 0111-KDIB3-3.4012.603.2024.1.MAZ oraz interpretacji indywidualnej DKIS z 15.10.2020 r., znak 0112-KDIL1-3.4012.304.2020.2.TK.

W przypadku Wnioskodawcy, koszty związane z importem Towarów (koszty transportu, regulacyjne, magazynowania, odprawy celnej itp.) co do zasady są i będą uwzględniane przy ustalaniu wynagrodzenia za Usługi świadczone przez Spółkę).

Wprawdzie niektóre koszty (takie jak koszty transportu, koszty regulacyjne), są/będą wprost refakturowane na B, nie zmienia to jednak faktu, że wysokość kosztów stałych i zmiennych za świadczone przez Spółkę Usługi co do zasady jest/będzie kalkulowana w oparciu o wolumen importowanych Towarów. Innymi słowy, ilość i wartość importowanych Towarów ma/będzie miała bezpośrednie przełożenie na wartość transakcji podlegających opodatkowaniu VAT, realizowanych przez Spółkę na rzecz B. Odrębne refakturowanie części kosztów ma charakter wyłącznie techniczny i stanowi ustalony umownie sposób rozliczenia ceny za Usługi świadczone przez Spółkę na rzecz B.

Koszty związane z importem Towarów co do zasady stanowią/będą stanowiły element ceny transakcji podlegającej opodatkowaniu (wynagrodzenia za Usługi świadczone przez Spółkę). Jednocześnie importowane Towary są/będą wykorzystywane przez Spółkę do świadczenia na rzecz B opodatkowanych Usług, ponieważ to w związku z tymi Towarami Spółka wykonuje/będzie wykonywać czynności takie jak transport, usługi regulacyjne i magazynowanie. Tym samym, importowane Towary są/będą zatem bezpośrednio związane z czynnościami opodatkowanymi Wnioskodawcy - to bowiem wobec tych importowanych Towarów Wnioskodawca świadczy/będzie świadczył Usługi na rzecz B.

Powyższe stanowisko potwierdzają wytyczne z 94. posiedzenia Komitetu VAT (dokument C – taxud.c.1(2012)243615–716) z dnia 19 października 2011 r., zgodnie z którymi podatnik wyznaczony jako zobowiązany do zapłaty VAT z tytułu importu nie jest uprawniony do odliczenia tego podatku tylko wtedy, gdy łącznie spełnione są następujące przesłanki:

1)  podatnik nie uzyskuje prawa do rozporządzania towarami jak właściciel,

2)  koszt tych towarów nie ma bezpośredniego i ścisłego związku z jego działalnością gospodarczą.

W realiach niniejszej sprawy drugi z ww. warunków pozostaje niespełniony, ponieważ – jak opisano wyżej - koszty związane z importem Towarów co do zasady stanowią/będą stanowiły element ceny Usług świadczonych przez Spółkę na rzecz B. Jednocześnie importowane Towary są/będą wykorzystywane przez Spółkę do świadczenia na rzecz B opodatkowanych Usług, ponieważ to w związku z tymi Towarami Spółka wykonuje/będzie wykonywać czynności takie jak transport, usługi regulacyjne i magazynowanie. Tym samym, wytyczne Komitetu VAT potwierdzają, że Wnioskodawcy w tej sytuacji będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu importu.

Na prawo to nie ma zdaniem Wnioskodawcy wpływu fakt obciążania B równowartością kwoty VAT odprowadzonego przez niego w związku z importem w oparciu o notę obciążeniową. Taki sposób rozliczeń został bowiem przez Zainteresowanych przyjęty z uwagi na brak całkowitej pewności czy organy podatkowe zaakceptują prawo do odliczenia VAT naliczonego przez Wnioskodawcę, o którego potwierdzenie wnosi on w niniejszym wniosku. W przypadku uzyskania interpretacji pozytywnej, Zainteresowani planują zaniechanie tego sposobu rozliczeń, tj. zaprzestanie obciążania B kwotą VAT uiszczonego przez Wnioskodawcę i zaprzestanie wystawiania z tego tytułu not obciążeniowych.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawcy przysługuje/przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu Towarów, które stanowią własność B.

Podkreślić należy, że istnieją również stanowiska DKIS gdzie kwestia uwzględniania kosztów importowanych towarów w cenie świadczonej usługi/dostawie towarów opodatkowanej VAT nie jest w ogóle rozpatrywana w kontekście prawa do odliczenia VAT naliczonego z tytułu importu towarów, w przypadku, gdy podmiot importujący te towary nie ma prawa do rozporządzania nimi jak właściciel. Organ bierze w nich pod uwagę jedynie związek importowanych towarów z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą (opodatkowaną). Przykładowo:

·      interpretacja indywidualna DKIS z 17.02.2021 r., znak: 0111-KDIB3-3.4012.674.2020.1.PJ

„Jak wskazano powyżej Wnioskodawca był podatnikiem z tytułu importu maszyn, które są wykorzystywane do celów opracowania wyrobów betonowych. W konsekwencji powstał u niego podatek naliczony z tytułu tego importu, stanowiący kwotę podatku wynikającego z otrzymanego dokumentu celnego, o którym mowa w art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy.

Zaimportowane maszyny są przez Wnioskodawcę wykorzystywane w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Istnieje zatem związek między zapłatą podatku naliczonego a czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi z użyciem zaimportowanych towarów do czynności przez Wnioskodawcę.

Wobec powyższego Wnioskodawcy będzie przysługiwało, pod warunkiem posiadania dokumentów celnych z których wynika kwota podatku naliczonego, prawo do odliczenia tego podatku od podatku należnego”.

Podobnie interpretacje indywidualne DKIS z 01.07.2021 r., znak: 0112-KDIL1-3.4012.215.2021.1.JK, z 15.10.2020 r., znak 0112-KDIL1-3.4012.304.2020.2.TK oraz z 22.04.2020 r., znak: 0111-KDIB3-3.4012.55.2020.1.PJ.

Jak już wskazano powyżej, istnieje związek pomiędzy importem Towarów, a wykonywaną przez Spółkę działalnością gospodarczą (opodatkowaną). Wobec tych Towarów właśnie Wnioskodawca świadczy/będzie świadczył Usługi na rzecz B, za które to otrzymuje/będzie otrzymywał wynagrodzenie. Usługi te związane są/będą z działalnością gospodarczą Spółki i podlegają opodatkowaniu.

Wyłączenie z prawa do odliczenia VAT naliczonego

Jednocześnie opisywana w niniejszym wniosku sytuacja (odliczenie VAT naliczonego z tytułu importu towarów nie będących własnością importera) nie została wskazana w art. 88 ustawy o VAT, stanowiącym katalog przesłanek negatywnych, wyłączających prawo podatnika do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku naliczonego. Ponadto, żaden inny przypadek włączający prawo do odliczenia VAT o którym mowa w art. 88 ustawy o VAT nie zajdzie zastosowania w niniejszej sprawie.

Reasumując z uwagi na to, że:

·      Wnioskodawca jest/będzie podatnikiem z tytułu importu Towarów,

·      istnieje związek pomiędzy importem Towarów a wykonywaną przez Spółkę działalnością opodatkowaną (bez zaimportowania Towarów, Spółka nie mogłaby wykonać swoich usług),

·      koszty importu uwzględniane są/będą w cenie Usług świadczonych przez Spółkę na rzecz B (w cenie czynności opodatkowanych)

Wnioskodawcy przysługuje/będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu importu Towarów nie będących jego własnością.

Jednocześnie podmiot będący właścicielem Towarów oraz na rzecz którego Spółka świadczy/będzie świadczyć Usługi nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polce (jest jedynie zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym dla potrzeb rozliczania VAT dla transakcji realizowanych z magazynu Wnioskodawcy w Polsce). Jednocześnie B jest zarejestrowanym w Republice Korei podatnikiem podatku od wartości dodanej. W związku z tym, na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia Usług Wnioskodawcy na rzecz B jest miejsce, w którym B posiada siedzibę działalności gospodarczej. Usługi świadczone przez Spółkę na rzecz B nie są/nie będą zatem opodatkowane w Polsce.

Jak stanowi natomiast art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

W przypadku, gdyby Usługi świadczone byłyby na terytorium kraju, Wnioskodawcy przysługiwałoby prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych ze świadczeniem tych Usług. Usługi te bez wątpienia związane są z działalnością gospodarczą (opodatkowaną) Spółki, co zostało wskazane również powyżej.

Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy (grupy zainteresowanych) w zakresie pytania nr 2

Jak wskazano w uzasadnieniu do pytania 1, jako, że to na Wnioskodawcy ciąży/będzie ciążył obowiązek uiszczenia cła (z uwagi na dokonywanie zgłoszenia celnego i dopuszczenia do obrotu) to Wnioskodawca jest/będzie podatnikiem z tytułu importu Towarów.

Z chwilą powstania długu celnego powstaje również obowiązek podatkowy w VAT (art. 19a ust. 9 ustawy o VAT). Jako że dług celny powstaje/powstanie wobec Spółki, obowiązek podatkowy w VAT powstaje/powstanie również wobec Spółki. To Spółka zatem obok dopełnienia formalności celnych i uiszczenia cła jest/będzie obowiązana do rozliczenia i zapłaty VAT.

Tym samym na B nie ciążą/nie będą ciążyły żadne obowiązki związane z rozliczeniem i zapłatą VAT z tytułu importu Towarów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie:

-     prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu importu Towarów niebędących własnością Spółki - jest nieprawidłowe,

-   braku obowiązków ciążących na B związanych z rozliczeniem i zapłatą VAT z tytułu importu Towarów - jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263, ze zm.; dalej jako: „ustawa”):

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy:

W rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 3 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 4 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 7 ustawy:

Zarówno dostawa towarów, jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 26a ust. 1 ustawy:

Zgodnie zaś z art. 19a ust. 9 ustawy:

Zatem w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług celny w związku z dopuszczeniem towarów do obrotu, wówczas także, co do zasady, powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.

Jak wskazano w art. 5 pkt 15, 18 i 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.Urz. UE. L 2013 r., Nr 269, str. 1; dalej jako: „unijny kodeks celny”):

Przepis art. 18 ust. 1 unijnego kodeksu celnego stanowi, że:

W rozumieniu art. 77 unijnego kodeksu celnego:

Jak stanowi art. 33 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 33 ust. 4 ustawy:

Szczególne zasady wymiaru i poboru podatku w imporcie wiążą się ze specyfiką importu jako czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Przede wszystkim należy podkreślić, że obowiązek zapłaty podatku z tytułu importu towarów ciąży na osobach przywożących towary, bez względu na to, czy są one podatnikami w rozumieniu art. 15 ustawy czy też nie. W konsekwencji każdy podmiot importujący towary obowiązany jest uiścić podatek z tytułu importu towarów, ponieważ w tym przypadku podatek obciąża czynność faktyczną, jaką jest przywóz towarów.

Przepisy nie uzależniają natomiast powstania tego obowiązku od warunku posiadania przez importera prawa do dysponowania towarem jak właściciel. Na podstawie ww. przepisów należy stwierdzić, że import towarów jest jedną z czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, a podatnikiem, czyli podmiotem zobowiązanym do opodatkowania importu, jest importer.

Z kolei kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

Zgodnie z art. 28a ustawy:

Powołany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Według tej regulacji, podatnikiem jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Natomiast jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

Z powołanych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej. W takiej sytuacji, miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Spółka posiada siedzibę działalności gospodarczej w Polsce oraz jest zarejestrowana jako czynnym podatnikiem VAT. Spółka wchodzi w skład międzynarodowej grupy …, oferującej (...). Kontrahent B z siedzibą w Republice Korei jest przedsiębiorstwem z branży … zajmującym się m.in. …. B jest zarejestrowana w Korei Południowej na potrzeby podatku od wartości dodanej oraz jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy. B nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polce. B nie posiada i nie będzie posiadać stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w innym miejscu niż Korea Południowa. B w Polsce jest zarejestrowana dla potrzeb VAT jako podatnik VAT czynny. W zakresie VAT, B działa przez przedstawiciela podatkowego w Polsce.

Spółka dokonuje/będzie dokonywać importu towarów należących do B (Towarów), które to następnie są/będą przez B odsprzedawane do kontrahentów z UE oraz spoza UE. Spółka w związku z importem Towarów dokonuje/będzie dokonywać zgłoszenia celnego na podstawie faktury pro forma, dopuszczenia do obrotu, innych formalności celnych oraz opłaca/będzie opłacał należności celne oraz VAT. Spółka jest/będzie w posiadaniu dokumentów celnych, z których wynikać będą należności celne i podatkowe. W wyniku realizacji przez Spółkę ww. obowiązków Towary będą umieszczane/zostaną umieszczone w magazynie Spółki znajdującym się w Polsce, z którego prowadzona będzie ich dalsza sprzedaż (dystrybucja), przy czym organizacja transportu z tego magazynu może być realizowana przez B, podmioty działające na jego rzecz lub przez Kontrahentów, w tym w szczególności przez niezależnych dystrybutorów organizujących logistykę we własnym zakresie. W ramach dystrybucji Towary mogą być przemieszczane do różnych państw zgodnie z zapotrzebowaniem Kontrahentów. Podczas realizowania importu Towarów Spółka nie posiada/nie będzie posiadał prawa do rozporządzania nimi jak właściciel oraz prawo to nie przechodzi i nie przejdzie z B na Spółkę na żadnym etapie transakcji (cały czas właścicielem Towarów pozostaje/pozostawał będzie B i to on dokonuje/dokonywać będzie dalszej dystrybucji Towarów – w ramach transakcji WDT oraz eksportu). Spółka jest/będzie wskazana jako importer i zgłaszający na dokumentach celnych i to on odprawia/będzie odprawiać Towary należące do B.

Spółka ponosi/będzie ponosić koszty związane z rozliczeniem m.in. VAT z tytułu importu Towarów. Kosztami uiszczonego podatku VAT Spółka będzie obciążała B, co zostanie każdorazowo udokumentowane notą obciążeniową. W związku z importem przez Spółkę Towarów będących własnością B, Spółka ponosi/ponosić będzie następujące koszty, którymi następnie obciąża/obciąży B, np.:

·      koszty transportu,

·      koszty regulacyjne wynikające z przepisów szczególnych dotyczących towarów i farmaceutyków, takie jak związane z pełnieniem funkcji Podmiotu Odpowiedzialnego (MAH), związane z materiałami edukacyjnymi stanowiącymi dodatkowe środki ograniczające ryzyko (aRMM) czy też związane z rejestracją wynikającą z przepisów szczególnych, przygotowywaniem, składaniem oraz utrzymywaniem dokumentacji rejestracyjnej, prowadzeniem korespondencji z Europejską Agencją Towarów (EMA) oraz właściwymi organami krajowymi, obsługą zmian porejestracyjnych oraz zapewnianiem ciągłej zgodności regulacyjnej produktów.

Spółka zgodnie z zawartą umową z B zobowiązuje się do świadczenia:

·      usług regulacyjnych,

·      usług magazynowania i dalszej obsługi dostaw Towarów,

·      usług związanych z dopuszczeniem Towarów na rynek UE,

·      usług jakościowych i analitycznych,

·      usług nadzoru nad bezpieczeństwem stosowania towarów (….) i bezpieczeństwem Towarów,

·      usług pomocniczych.

Zgodnie z zawartą Umową Spółka zobowiązana jest do importu Towarów i realizację/świadczenie na rzecz B usług podlegających opodatkowaniu VAT obejmujących między innymi:

·      wsparcie związane z dopuszczeniem Towarów do obrotu na rynkach/krajach wskazanych w Umowie,

·      świadczenie usług magazynowania i logistyki,

·      realizacje usług polegających na zarządzaniu jakością i bezpieczeństwem Towarów, czy też świadczeniem,

·      innych usług pomocniczych dotyczących Towarów.

Odnosząc do kwestii objętej zakresem pytania nr 1 w pierwszej kolejności zauważyć należy, że do świadczonych przez Spółkę ww. usług na rzecz B nie znajdują zastosowania inne szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług wynikające z art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy. W związku z powyższym miejsce świadczenia przez Spółkę ww. usług, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, jest/będzie miejsce, w którym B posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. terytorium Republiki Korei.

Przechodząc do prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu Towarów wskazać należy, że w myśl art. 86 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy:

Zatem, zgodnie z powołanym art. 86 ustawy, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym - stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku naliczonego wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego.

Jednocześnie, w myśl art. 168 lit. e) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, ze zm.):

Oznacza to, że podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT należnego lub zapłaconego w związku z importem towarów do państwa członkowskiego, w którym przeprowadza on transakcje podlegające opodatkowaniu w zakresie, w jakim te (importowane) towary są wykorzystywane do celów tych opodatkowanych transakcji.

Kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów rozpatrywał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w powołanym również przez Państwa wyroku z 25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road. W orzeczeniu tym TSUE wskazał, że zgodnie z art. 168 lit. e) dyrektywy 2006/112/WE, prawo do odliczenia istnieje wówczas, gdy przywiezione towary są wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika. Jednocześnie Trybunał przypomniał, że przesłanka ta jest spełniona jedynie wtedy, gdy koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku jest włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej. Ponieważ w sprawie badanej przez TSUE wartość przewożonych towarów nie stanowiła części kosztów składających się na cenę zafakturowaną przez przewoźnika, którego działalność ogranicza się do przewozu tych towarów za wynagrodzeniem, przesłanki zastosowania art. 168 lit. e) dyrektywy VAT nie zostały spełnione.

Zatem, jeżeli zgłoszenie towarów do odprawy celnej dokonywane jest przez przewoźnika, który na podstawie przepisów celnych może zostać zobowiązany do uiszczenia zobowiązania wynikającego z cła oraz podatku VAT z tytułu importu towarów, uiszczony przez tego przewoźnika należny podatek z tytułu importu towarów nie będzie stanowił u niego podatku naliczonego i nie będzie podlegał odliczeniu. Te same zasady w kwestii odliczania podatku naliczonego będą dotyczyły wszystkich podmiotów, które w rozumieniu przepisów Wspólnotowego Kodeksu Celnego mogą być uznane za dłużników i zobowiązane do uiszczenia należnego podatku VAT z tytułu importu towarów (np. przedstawiciele pośredni, agencje celne, przewoźnicy, podmioty dokonujące importu towarów na rzecz innych podmiotów itd.). W każdym przypadku należy zatem badać, czy koszt towarów powodujących naliczenie podatku z tytułu importu jest włączony w cenę transakcji objętych podatkiem należnym (w cenę towarów lub usług), świadczonych przez tego konkretnego podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.

Z kolei jak stanowi art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:

Natomiast katalog przesłanek negatywnych, wyłączających prawo podatnika do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku, zawiera art. 88 ustawy.

Z powołanego art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik podatku od towarów i usług, który dokonuje dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, zachowuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, pod warunkiem, że wykonując takie czynności na terytorium kraju miałby również prawo do odliczenia.

Jak wcześniej wskazano kwestia prawa do odliczenia VAT z tytułu importu towarów uregulowana została w art. 86 ustawy, zgodnie z którym podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego (bądź kwota podatku należnego – w przypadku, o którym mowa w art. 33a ustawy). Zatem, aby podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanych dokumentów celnych, warunkiem koniecznym jest wykorzystanie importowanego towaru do działalności opodatkowanej tego podatnika. Przy czym, jak wskazał TSUE, koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku powinien być włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej

Z treści wniosku wynika, że importowane Towary nie stanowią/ nie będą stanowiły własności Spółki. Spółka pełni/będzie pełnić rolę importera Towarów na terytorium Polski. Spółka na dokumentach celnych jest/będzie wskazana jako importer i zgłaszający. Zatem to Spółka dokonuje/będzie dokonywała importu Towarów w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy. Oznacza to, że w myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy Spółka jest/będzie podatnikiem. W analizowanym przypadku bez znaczenia pozostaje fakt, że Spółka nie jest/nie będzie właścicielem importowanych Towarów. W przypadku importu towarów kluczowe jest bowiem, jaki podmiot dokonuje zgłoszenia celnego, ponieważ na nim ciąży wówczas obowiązek uiszczenia cła i podatku. Jednocześnie jak Spółka wskazała, w opisie sprawy koszt Towarów nie jest wliczony w cenę usług świadczonych przez Spółkę.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, że wbrew opinii Spółki, w przedmiotowej sprawie nie zostały/nie zostaną spełnione wszystkie ww. przesłanki dające prawo do odliczenia, tj. nie istnieje/nie będzie istniał związek pomiędzy importem Towarów, a czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Spółkę, co oznacza, że Spółka nie ma/nie będzie miała prawa do odliczenia podatku VAT w związku z dokonaniem importu Towarów niebędących własnością Spółki.

Okoliczność, że Spółka jest/będzie zobowiązana do zapłaty podatku należnego od importu Towarów nie oznacza, że Spółce przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu. Importowane towary nie są/nie będą bowiem wykorzystywane przez Spółkę do świadczonych usług na rzecz B podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT poza terytorium kraju. Świadczenie usług związanych z importem Towarów wraz z pozostałymi świadczeniami w tym magazynowania i logistyki, w sytuacji gdy koszt tych Towarów nie wpływa/nie będzie wpływał na cenę świadczonych usług – nie jest tożsame z wykorzystaniem importowanych Towarów do czynności opodatkowanych lub podlegających opodatkowaniu poza terytorium kraju. Czym innym jest bowiem koszt samych towarów poniesiony przez ich nabywcę, a czym innym koszty związane z importem poniesione przez Spółkę w ramach usług na rzecz B. Zatem, fakt, że Spółka z tytułu solidarnej odpowiedzialności jest/była zobowiązana do zapłaty należnego podatku VAT od importu Towarów nie oznacza, że Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w związku z dokonaniem importu Towarów i zapłatą zobowiązania, gdyż Spółka nie wykorzystuje importowanych Towarów w swojej działalności gospodarczej.

Należy podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego nie jest uzależnione od tego czy import towarów realizowany jest przez właściciela towarów, przewoźnika czy też podmiotu, który wykonuje czynności na importowanych towarach powierzonych ani też od rodzaju procedury celnej, w ramach której jest dokonywany import towarów. Jak wskazał TSUE w omawianym orzeczeniu C-187/14 DSV Road, prawo do odliczenia istnieje jedynie wówczas, gdy przywiezione towary są wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału dotyczącym prawa do odliczenia podatku VAT obciążającego nabycie towarów lub usług przesłanka ta jest spełniona jedynie wówczas, gdy koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku jest włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa, orzecznictwo TSUE oraz przedstawione okoliczności sprawy wskazać należy, że skoro importowane Towary nie są/nie będą „konsumowane” przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności usługowej, a wartość importowanych Towarów nie stanowi/nie będzie stanowić części kosztów składających się na cenę świadczonych usług na rzecz B, to przesłanki wynikające z art. 86 ust. 1 oraz art. 86 ust. 8 ustawy w analizowanej sprawie nie są/nie będą spełnione. W konsekwencji Spółka nie ma/nie będzie miała prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu importu Towarów niebędących własnością Spółki.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania nr 2 wskazać należy, że jak wyżej rozstrzygnięto to Spółka w myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy jest/będzie podatnikiem z tytułu importu Towarów, ponieważ to Spółka na dokumentach celnych jest/będzie wskazana jako importer i to Spółka dokonuje/będzie dokonywała importu towarów w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy.

W konsekwencji, skoro to nie B jest/będzie podatnikiem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy i to nie B dokona zgłoszenia celnego, to tym samym na B nie ciążą/nie będą ciążyły żadne obowiązki związane z rozliczeniem i zapłatą VAT z tytułu importu Towarów.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·      stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

·      zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanych. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Należy również wskazać, że interpretacje rozbieżne bądź wątpliwe mogą być poddane weryfikacji w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to, że wydane interpretacje indywidualne, w tym także powołane przez Państwa interpretacje indywidualne, każdorazowo podlegają analizie i weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może dokonać ich zmiany.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 622 e zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Spółka A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.