0113-KDIPT1-2.4012.614.2026.4.JS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 22 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

• ustalenia czy odpłatne udzielenie licencji na korzystanie z pakietu praw własności intelektualnej będzie stanowiło dla Pana odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT (pytanie nr 1);

• zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 albo art. 113 ust. 9 ustawy w przypadku, gdy wartość sprzedaży nie przekroczy limitu 240 000 zł albo limitu ustalonego proporcjonalnie do okresu wykonywania czynności w roku rozpoczęcia działalności (pytanie nr 2);
• ustalenia czy dokumentując należności licencyjne fakturami dotyczącymi sprzedaży zwolnionej z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy, będzie Pan zobowiązany do wystawiania tych faktur przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów przejściowych i wyjątków (pytanie nr 3);
• ustalenia czy czynności Pana polegające na odpłatnym udzieleniu licencji oraz jednorazowym przekazaniu pakietu praw własności intelektualnej, bez świadczenia bieżących usług i bez udzielania porad, opinii lub rekomendacji, jak również jednorazowa sesja wdrożeniowa, stanowiąca element protokolarnego przekazania pakietu praw własności intelektualnej, bez odrębnego wynagrodzenia, bez powtarzalności i bez udzielania indywidualnych porad, opinii lub rekomendacji, będą stanowiły usługi doradcze, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, wyłączające prawo Pana do zwolnienia podmiotowego (pytanie nr 4 i 5)

oraz podatku dochodowego od osób fizycznych.

Uzupełnił go Pan pismem z 31 lipca 2026 r. (wpływ 6 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca nie jest wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i nie zamierza wykonywać opisanej umowy w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca stworzył i rozwinął pakiet praw własności intelektualnej związanych z projektem A. (dalej: „A.”). Zamierza zawrzeć odpłatną umowę licencyjną z osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, wpisaną do CEIDG (dalej: „Licencjobiorca”). Licencjobiorca będzie wykorzystywał A. w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

A. obejmuje cztery wyodrębnione grupy składników:

1.  słowny znak towarowy A., zgłoszony do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej pod numerem ...;

2.  wzór karty stanowiący utwór w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, który na dzień złożenia wniosku nie jest objęty prawem z rejestracji wzoru przemysłowego;

3.  poufną wiedzę techniczną i operacyjną określaną jako know-how, obejmującą metodykę, procedury, instrukcje operacyjne i dokumentację służącą wdrożeniu modelu A.;

4.  pozostałe materiały autorskie, w tym dokument określający zasady stosowania marki, nazywany Brand Guide, zestaw gotowych materiałów marketingowych, nazywany Ad Kit, materiały tekstowe i graficzne, szablon w języku HTML wykorzystywany wyłącznie jako ankieta klienta oraz produkcyjny szablon karty w formacie .card.

Materiały autorskie zostały stworzone przez Wnioskodawcę, mają indywidualny i twórczy charakter oraz stanowią utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Umowa określi ich wykaz, pola eksploatacji i część wynagrodzenia przypisaną do korzystania z praw autorskich. Know-how nie będzie traktowane jako utwór ani jako prawo własności przemysłowej objęte art. 22 ust. 9 pkt 2 ustawy o PIT.

W zamian za licencję Wnioskodawca będzie otrzymywał wynagrodzenie: (B) stała miesięczna opłata licencyjna za korzystanie z pakietu A. (dwie stawki okresowe: mies. 1-2 / od mies. 3; bez tierów wolumenowych, bez minimum gwarantowanego) + (W) opłata zmienna 15% przychodu netto Licencjobiorcy ze sprzedaży powyżej progu 150 szt./mies. Model nie przewiduje wydawania przez Licencjodawcę kluczy aktywacyjnych, serii ani jakichkolwiek świadczeń bieżących – podstawą rozliczenia są wyłącznie raporty sprzedaży Licencjobiorcy oraz umowne prawo audytu.

Zgodnie z umową i Memorandum wyceny i alokacji A. wynagrodzenie będzie przypisywane do poszczególnych składników w następującej proporcji: 40% - znak towarowy, 20% - wzór karty stanowiący utwór chroniony na podstawie przepisów prawa autorskiego, 25% - know-how oraz 15% - materiały autorskie. Alokacja ma odzwierciedlać ekonomiczne znaczenie składników A., ich potencjał komercyjny, zakres ochrony prawnej, funkcje gospodarcze i ryzyka, a nie służyć wyłącznie celom podatkowym.

Wnioskodawca nie będzie prowadził sprzedaży produktów ani usług oferowanych pod marką A., zawierał umów z klientami końcowymi, przyjmował płatności, przetwarzał danych klientów, prowadził hostingu, utrzymywał systemów informatycznych, wytwarzał kart, zapewniał bieżącego wsparcia technicznego ani wykonywał bieżących usług marketingowych. Wszystkie działania operacyjne, sprzedażowe, produkcyjne, administracyjne i marketingowe będzie prowadził i finansował wyłącznie Licencjobiorca.

Dane do nadruku na karcie będzie wprowadzał Licencjobiorca. Kod QR będzie generowany w produkcyjnym szablonie .card w oprogramowaniu drukarki Licencjobiorcy. Model ma charakter ...: dane klientów nie będą przechowywane ani przetwarzane przez Wnioskodawcę. Strona ... to będzie tylko statyczna witryna informacyjna. Produkcję kart (w tym wprowadzanie danych do szablonu produkcyjnego w oprogramowaniu drukarki i generowanie kodów QR) wykonuje wyłącznie Licencjobiorca.

Przekazanie A.-pakietu: jednorazowo, protokołem, w terminie 30 dni od podpisania Umowy (§6). Wiedza operacyjna przekazywana będzie w formie materiałów (Onboarding Kit: instrukcje, nagrania wideo, FAQ, szablony dokumentów) – bez świadczenia bieżących usług. Aktualizacje materiałów przekazywane są jako kolejne wersje składników A.-pakietu.

Marketing: prowadzi i finansuje wyłącznie Licencjobiorca (z wykorzystaniem licencjonowanego AdKit). Licencjodawca utrzymuje wyłącznie własną organiczną obecność markową w mediach społecznościowych (własne konta, bez płatnej reklamy, CTA kierujące do Licencjobiorcy).

Uprawnienia Wnioskodawcy będą ograniczone do ochrony praw własności intelektualnej i ekonomicznego rozliczenia licencji. Obejmą otrzymywanie okresowych raportów sprzedażowych, możliwość audytu prawidłowości naliczania wynagrodzenia, kontrolę zgodności sposobu używania znaku i materiałów z umową oraz pisemną komunikację sprawozdawczą. Wnioskodawca nie będzie wydawał Licencjobiorcy bieżących poleceń operacyjnych.

Przy protokolarnym przekazaniu A.-pakietu Wnioskodawca przeprowadzi jedną, niepowtarzalną sesję wdrożeniową, której celem będzie wyłącznie objaśnienie przekazywanego know-how i sposobu korzystania z dokumentacji. Sesja nie będzie odrębnie wynagradzana, nie będzie oferowana jako samodzielna usługa, nie będzie obejmowała analizy działalności Licencjobiorcy ani formułowania dla niego rekomendacji biznesowych. Po tej sesji Wnioskodawca nie będzie świadczył konsultacji, doradztwa, szkoleń ani bieżącego wsparcia.

Wnioskodawca zakłada, że Licencjobiorca będzie pierwszą jednostką, z którą zawrze umowę licencyjną dotyczącą znaku towarowego i wzoru przemysłowego. Pytania dotyczące art. 22 ust. 9 pkt 2 ustawy o PIT odnoszą się do wynagrodzenia otrzymanego w pierwszym roku trwania licencji oraz - w zakresie, w jakim jest to wymagane - do praw własności przemysłowej objętych skuteczną ochroną prawną.

Dla celów VAT Wnioskodawca będzie traktował udzielenie licencji jako odpłatne świadczenie usług wykonywane przez podatnika w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT. Przewidywana wartość sprzedaży Wnioskodawcy nie przekroczy limitu 240 000 zł, a jeżeli wykonywanie czynności rozpocznie się w trakcie roku - limitu obliczonego proporcjonalnie. Wnioskodawca nie wykonuje i nie będzie wykonywał innych czynności wyłączających zwolnienie na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Wnioskodawca zamierza dokumentować należności licencyjne fakturami wskazującymi zwolnienie podmiotowe z VAT na podstawie art. 113 ustawy o VAT. Będzie stosował zasady Krajowego Systemu e-Faktur właściwe w dacie wystawienia faktury, z uwzględnieniem przewidzianych ustawą okresów przejściowych i wyjątków.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Wnioskodawca stworzył i rozwinął pakiet praw własności intelektualnej związanych z projektem A. Projekt A. dotyczy koncepcji fizycznej karty informacyjnej, która zawiera dane potrzebne w sytuacji nagłej, w szczególności dane kontaktowe i podstawowe informacje medyczne, dostępne po zeskanowaniu kodu QR.

Pakiet praw własności intelektualnej A. obejmuje cztery grupy składników.

Po pierwsze, obejmuje słowny znak towarowy A., zgłoszony do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej pod numerem .... Znak ten służy oznaczaniu produktu oraz identyfikacji marki A.

Po drugie, obejmuje wzór karty. Wzór karty oznacza opracowaną przez Wnioskodawcę warstwę wizualną i funkcjonalną fizycznej karty, w tym układ graficzny, kompozycję, sposób rozmieszczenia danych, oznaczeń oraz kodu QR. Wzór karty jest traktowany przez Wnioskodawcę jako utwór w rozumieniu przepisów prawa autorskiego. Na dzień złożenia wniosku nie jest to zarejestrowany wzór przemysłowy.

Po trzecie, pakiet obejmuje poufną wiedzę techniczną i operacyjną, określaną jako know-how. Obejmuje ona w szczególności architekturę działania modelu, procedurę przygotowywania karty, zasady stosowania kodu QR, proces produkcyjny, instrukcje operacyjne oraz dokumentację pozwalającą Licencjobiorcy samodzielnie wdrożyć model A.

Po czwarte, pakiet obejmuje materiały autorskie, w szczególności dokument określający zasady stosowania marki, nazywany Brand Guide, zestaw materiałów marketingowych, nazywany AdKit, szablony w językach HTML i JavaScript, materiały tekstowe, graficzne i instrukcyjne oraz produkcyjny szablon karty w formacie .card.

Zastosowanie pakietu polega na umożliwieniu Licencjobiorcy produkcji i sprzedaży kart pod marką A., przy wykorzystaniu udostępnionych przez Wnioskodawcę praw, materiałów i dokumentacji. Wnioskodawca nie będzie jednak sam produkował kart, sprzedawał ich, obsługiwał klientów końcowych ani przetwarzał danych klientów.

2.  Na dzień sporządzenia niniejszego uzupełnienia konkretny Licencjobiorca nie został jeszcze wybrany, a umowa licencyjna nie została jeszcze podpisana. Wniosek dotyczy zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca doprecyzowuje, że planowany Licencjobiorca będzie osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Będzie to polski przedsiębiorca, prowadzący działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wnioskodawca nie zakłada zawarcia umowy z podmiotem zagranicznym. Licencjobiorca będzie prowadził działalność gospodarczą na terytorium Polski i na tym terytorium będzie wykorzystywał pakiet praw własności intelektualnej A.

Jeżeli do czasu wydania interpretacji dane konkretnego Licencjobiorcy zostaną ostatecznie ustalone, Wnioskodawca będzie mógł przekazać je organowi jako dalsze doprecyzowanie. Na obecnym etapie wskazanie pełnej nazwy konkretnego podmiotu nie jest możliwe, ponieważ wniosek dotyczy dopiero planowanego zdarzenia przyszłego.

3.  Słowny znak towarowy A. jest oznaczeniem słownym, które Wnioskodawca zgłosił do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej pod numerem .... Znak służy identyfikacji projektu, produktu i marki A.

Wzór karty oznacza opracowany przez Wnioskodawcę projekt wyglądu i układu fizycznej karty. Chodzi o kartę w formacie zbliżonym do standardowej karty płatniczej, to jest 85,6 mm x 54 mm x 0,76 mm, wykonaną z tworzywa PVC, zawierającą określony układ graficzny, oznaczenie A. oraz kod QR.

Wzór karty obejmuje warstwę wizualną i funkcjonalną, w szczególności sposób rozmieszczenia danych, elementów identyfikacyjnych, kodu QR, oznaczeń oraz elementów graficznych. Wzór ten został stworzony przez Wnioskodawcę i jest traktowany jako utwór chroniony na podstawie przepisów prawa autorskiego. Na dzień złożenia wniosku nie jest on zarejestrowanym wzorem przemysłowym.

4.  Na pytanie Organu o treści: „Czy stworzony przez Pana znak towarowy, wzór karty oraz materiały autorskie (szablony HTML/JS, Brand Guide, AdKit) są utworami w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (…)?” Wnioskodawca doprecyzował, że nie opiera kwalifikacji znaku towarowego A. na przepisach prawa autorskiego. Znak towarowy A. jest traktowany jako składnik własności przemysłowej, zgłoszony do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej.

Natomiast wzór karty oraz materiały autorskie, w tym Brand Guide, AdKit, szablony HTML i JavaScript, materiały tekstowe, graficzne i instrukcyjne, zostały stworzone przez Wnioskodawcę i w ocenie Wnioskodawcy stanowią utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawca wskazuje, że materiały te:

a)  odznaczają się oryginalnym i twórczym charakterem;

b)  stanowią rezultat samodzielnej pracy twórczej Wnioskodawcy;

c)  nie są jedynie mechanicznym lub technicznym odtworzeniem wcześniej istniejących rozwiązań;

d)  nie zostały stworzone na podstawie szczegółowych instrukcji Licencjobiorcy;

e)  nie są rezultatem pracy rutynowej ani powtarzalnej, której efekt był z góry określony.

5.  Na pytanie Organu o treści: „Czy ww. utwory stworzone przez Pana:

a)  odznaczają się niepowtarzalnością, indywidualnością oraz oryginalnością,

b)  są przejawem indywidualnej, kreatywnej działalności,

c)  odznaczają się oryginalnym, twórczym charakterem?”

Wnioskodawca odpowiedział: tak. W ocenie Wnioskodawcy wzór karty oraz materiały autorskie stworzone przez Wnioskodawcę odznaczają się niepowtarzalnością, indywidualnością i oryginalnością.

W szczególności Wnioskodawca samodzielnie opracował koncepcję układu karty, sposób prezentacji danych, sposób połączenia karty z kodem QR, dokumentację operacyjną, materiały informacyjne, elementy identyfikacji marki oraz materiały służące do komunikacji wizualnej.

Materiały te są przejawem indywidualnej, kreatywnej działalności Wnioskodawcy i nie stanowią wyłącznie technicznej realizacji szczegółowych projektów zleconych przez inny podmiot.

6.  Wynagrodzenie należne Wnioskodawcy będzie ustalone w modelu obejmującym Opłatę Stałą B oraz Opłatę Zmienną W. Opłata Stała B będzie stałą miesięczną opłatą licencyjną za korzystanie z pakietu praw własności intelektualnej. Opłata Zmienna W będzie wynosiła 15% przychodu netto Licencjobiorcy ze sprzedaży powyżej progu 150 sztuk miesięcznie.

Wysokość wynagrodzenia została ustalona z uwzględnieniem wartości rynkowej udostępnianych praw, zakresu wyłączności, terytorium licencji, czasu jej trwania, potencjału komercyjnego produktu oraz znaczenia poszczególnych składników pakietu praw własności intelektualnej.

Wynagrodzenie nie jest ustalane jako zapłata za bieżącą pracę Wnioskodawcy ani za świadczenie usług. Jest ono wynagrodzeniem za korzystanie z udostępnionych praw i wartości niematerialnych. Część wynagrodzenia przypisana do utworów ma odzwierciedlać ekonomiczną wartość tych utworów oraz wartość praw autorskich udostępnianych Licencjobiorcy.

7.  Wnioskodawca samodzielnie dokonał identyfikacji i kwalifikacji poszczególnych składników pakietu praw własności intelektualnej, opierając się na kryteriach wynikających z ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Kwalifikacja ta została odzwierciedlona we wzorze dokumentacji umownej.

Kwalifikacja dzieł jako utworów będzie dokonywana na podstawie ich rzeczywistego charakteru, to jest tego, czy stanowią przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Wnioskodawca nie będzie opierał kwalifikacji wyłącznie na nazwie danego materiału, lecz na jego treści, funkcji, oryginalności i indywidualnym charakterze.

Wnioskodawca nie zlecał sporządzenia odrębnej opinii rzeczoznawcy ani biegłego w zakresie prawa autorskiego. Wnioskodawca przedstawił własną kwalifikację składników pakietu, natomiast niniejszy wniosek służy uzyskaniu interpretacji przepisów prawa podatkowego w opisanym zdarzeniu przyszłym.

8.  Umowa będzie przewidywała dwa rodzaje płatności.

Pierwszą płatnością będzie Opłata Stała B, czyli stała miesięczna opłata licencyjna za korzystanie z pakietu praw własności intelektualnej A. Opłata ta będzie należna za samą możliwość korzystania z pakietu praw udostępnionych Licencjobiorcy.

Drugą płatnością będzie Opłata Zmienna W. Będzie ona wynosiła 15% przychodu netto Licencjobiorcy ze sprzedaży produktów powyżej progu 150 sztuk miesięcznie. Opłata Zmienna W będzie obliczana na podstawie miesięcznego raportu sprzedaży przygotowywanego przez Licencjobiorcę.

Podstawą rozliczeń będą raporty sprzedażowe Licencjobiorcy oraz postanowienia umowy licencyjnej. Wnioskodawca będzie miał prawo do audytu prawidłowości rozliczeń, nie częściej niż raz w roku, wyłącznie w celu weryfikacji prawidłowości naliczenia wynagrodzenia.

Wynagrodzenie nie będzie obejmowało zapłaty za bieżące usługi, doradztwo, marketing, szkolenia, wsparcie techniczne, prowadzenie sprzedaży ani obsługę klientów.

9.  Na pytanie Organu o treści: „Czy osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, o której mowa we wniosku będzie pierwszą jednostką, z którą zawarł Pan umowę licencyjną?” Wnioskodawca odpowiedział: tak. Wnioskodawca zakłada, że Licencjobiorca będzie pierwszym podmiotem, z którym Wnioskodawca zawrze umowę licencyjną dotyczącą pakietu praw własności intelektualnej A. W okresie podstawowym umowy Wnioskodawca zakłada współpracę z jednym Licencjobiorcą.

10.  Wnioskodawca planuje zawarcie umowy licencyjnej po uzyskaniu interpretacji indywidualnej albo po zakończeniu postępowania interpretacyjnego w sposób pozwalający mu na bezpieczne podatkowo wdrożenie modelu.

Umowa zostanie zawarta na czas określony jednego roku od dnia jej podpisania. Licencja będzie licencją wyłączną, nieprzenoszalną i niezbywalną. Terytorium licencji będzie obejmowało Rzeczpospolitą Polską. Licencjobiorca będzie uprawniony do korzystania z pakietu praw własności intelektualnej wyłącznie w celu wytwarzania i sprzedaży produktu A. w zakresie określonym umową.

11.  Na pytanie Organu o treści: „Czy sposób „udzielenia” licencji, o której mowa we wniosku następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 67 ww. ustawy?” Wnioskodawca odpowiedział: tak. Umowa licencyjna zostanie zawarta w formie pisemnej. Umowa będzie określała przedmiot licencji, zakres korzystania z praw, pola eksploatacji dotyczące utworów, terytorium, czas trwania licencji oraz wynagrodzenie.

W zakresie autorskich praw majątkowych umowa będzie zawierała postanowienia dotyczące korzystania z utworów na określonych polach eksploatacji, zgodnie z wymogami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawca doprecyzowuje, że w odniesieniu do znaku towarowego zastosowanie będą miały przepisy dotyczące znaków towarowych, natomiast w odniesieniu do wzoru karty oraz materiałów autorskich - przepisy prawa autorskiego.

12.  Wnioskodawca nie będzie podejmował działań promocyjno-marketingowych w celu pozyskiwania klientów końcowych ani nabywców produktów. Działania marketingowe, reklamowe i sprzedażowe będzie prowadził oraz finansował wyłącznie Licencjobiorca.

Wnioskodawca będzie utrzymywał jedynie własną organiczną obecność markową w mediach społecznościowych. Będzie ona polegała na prowadzeniu własnych kont marki, publikowaniu treści o charakterze wizerunkowym oraz zamieszczaniu odesłań do oferty Licencjobiorcy. Wnioskodawca nie będzie prowadził płatnych kampanii reklamowych, pozyskiwał klientów końcowych, obsługiwał sprzedaży ani zawierał umów z klientami końcowymi.

Poszukiwanie jednego przyszłego Licencjobiorcy w celu zawarcia pierwszej umowy licencyjnej nie jest traktowane przez Wnioskodawcę jako prowadzenie stałej działalności promocyjno-marketingowej w celu sprzedaży utworów wielu nabywcom.

13.  Wnioskodawca nie będzie świadczył usług tworzenia utworów na rzecz Licencjobiorcy. Składniki pakietu praw własności intelektualnej zostały stworzone przez Wnioskodawcę samodzielnie, przed zawarciem umowy licencyjnej i nie na zamówienie Licencjobiorcy.

Umowa licencyjna nie będzie zobowiązywała Wnioskodawcy do stałego tworzenia nowych utworów, bieżącego rozwijania materiałów ani świadczenia usług twórczych na rzecz Licencjobiorcy.

Jeżeli w przyszłości powstaną kolejne wersje składników pakietu praw własności intelektualnej, ich przekazanie będzie stanowiło dalsze udostępnienie składników pakietu na podstawie umowy licencyjnej, a nie wykonywanie odrębnych usług na rzecz Licencjobiorcy.

Działania Wnioskodawcy nie będą miały charakteru stałej, zorganizowanej, profesjonalnej i ciągłej działalności usługowej polegającej na tworzeniu utworów dla Licencjobiorcy.

14.  Wnioskodawca nie będzie ponosił odpowiedzialności wobec klientów końcowych za produkcję, sprzedaż, jakość, bezpieczeństwo ani sposób wykorzystania produktów przez Licencjobiorcę. Za te czynności będzie odpowiadał Licencjobiorca.

Wnioskodawca będzie ponosił wyłącznie odpowiedzialność typową dla Licencjodawcy, to jest odpowiedzialność wobec Licencjobiorcy w zakresie tego, że przysługują mu prawa, które udostępnia w ramach licencji, oraz że korzystanie z nich następuje w zakresie określonym umową.

Umowa będzie przewidywała, że Licencjobiorca ponosi odpowiedzialność za produkcję, sprzedaż, działania operacyjne, zgodność produktu z przepisami oraz relacje z klientami końcowymi.

15.  Na pytanie Organu o treści: „Czy stworzenie i udzielanie licencji na pakiet praw własności intelektualnej było/będzie wykonywana pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez Licencjobiorcę?” Wnioskodawca odpowiedział: nie. Stworzenie składników pakietu praw własności intelektualnej nie było wykonywane pod kierownictwem Licencjobiorcy ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez Licencjobiorcę.

Wnioskodawca stworzył składniki pakietu samodzielnie, we własnym miejscu i czasie, przed zawarciem jakiejkolwiek umowy z Licencjobiorcą. Licencjobiorca nie zlecał Wnioskodawcy stworzenia tych składników, nie wydawał Wnioskodawcy poleceń, nie określał miejsca ani czasu pracy i nie nadzorował procesu twórczego.

Również udzielenie licencji będzie następowało na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej pomiędzy niezależnymi stronami, bez podporządkowania Wnioskodawcy Licencjobiorcy.

16.  Wnioskodawca będzie ponosił ryzyko gospodarcze właściwe dla właściciela praw własności intelektualnej oraz Licencjodawcy.

Wnioskodawca poniósł własne nakłady pracy i czasu na stworzenie pakietu praw własności intelektualnej przed zawarciem umowy licencyjnej. Wnioskodawca ponosi ryzyko, że pakiet ten nie zostanie skomercjalizowany, że umowa nie zostanie zawarta, że wynagrodzenie zmienne będzie niskie albo nie wystąpi, jeżeli sprzedaż Licencjobiorcy nie przekroczy progu określonego w umowie.

Jednocześnie Wnioskodawca nie będzie ponosił ryzyka operacyjnego działalności Licencjobiorcy, w szczególności ryzyka produkcji, sprzedaży, obsługi klientów, reklamacji, marketingu, logistyki lub zgodności produktu z przepisami. Te ryzyka będzie ponosił Licencjobiorca jako przedsiębiorca wykorzystujący licencję w swojej działalności gospodarczej.

17.  Na pytanie Organu o treści: „Czy oprócz umowy licencyjnej, którą zamierza Pan zawrzeć z osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą wykonywał lub wykonuje Pan jakiekolwiek czynności w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)? Jeśli tak, to proszę wskazać w jakim zakresie i w jakim okresie?” Wnioskodawca odpowiedział: nie. Wnioskodawca nie wykonuje innych czynności w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca nie prowadzi jednoosobowej działalności gospodarczej, nie jest wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i nie wykonuje innych odpłatnych czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

18.  Na pytanie Organu o treści: „Czy był/jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT? Jeśli tak, to proszę wskazać z tytułu jakiej działalności i w jakim zakresie?” Wnioskodawca odpowiedział: nie. Wnioskodawca nie był i nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca zamierza korzystać ze zwolnienia podmiotowego przewidzianego w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli udzielenie licencji zostanie uznane za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

19.  Na pytanie Organu o treści: „Czy jest Pan twórcą w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.)?” Wnioskodawca odpowiedział: tak. Wnioskodawca jest twórcą wzoru karty oraz materiałów autorskich, w tym Brand Guide, AdKit, szablonów HTML i JavaScript oraz materiałów tekstowych, graficznych i instrukcyjnych.

Wnioskodawca nie opiera jednak statusu znaku towarowego na prawie autorskim. Znak towarowy A. jest traktowany jako składnik własności przemysłowej.

20.  Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, a zatem nie posiada siedziby działalności gospodarczej w tym znaczeniu.

Wnioskodawca ma miejsce zamieszkania w Polsce, pod adresem wskazanym we wniosku. Jeżeli dla celów podatku od towarów i usług udzielenie licencji zostanie uznane za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, będzie ona wykonywana z terytorium Polski.

21.  Wnioskodawca nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w innym państwie. Wnioskodawca nie posiada zagranicznego biura, oddziału, zakładu ani stałej infrastruktury służącej świadczeniu usług licencyjnych. Czynności związane z udzieleniem licencji będą wykonywane z terytorium Polski.

22.  Wnioskodawca zamierza zawrzeć odpłatną umowę licencyjną po uzyskaniu interpretacji indywidualnej albo po zakończeniu postępowania interpretacyjnego w sposób pozwalający na bezpieczne podatkowo wdrożenie modelu. Umowa będzie zawarta na czas określony jednego roku od dnia jej podpisania.

23.  Przedmiotem umowy będzie udzielenie Licencjobiorcy licencji na korzystanie z pakietu praw własności intelektualnej A.

Umowa będzie obejmowała prawo do korzystania ze znaku towarowego A., wzoru karty, know-how oraz materiałów autorskich. Licencjobiorca będzie wykorzystywał te składniki w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, w celu produkcji i sprzedaży produktów A.

Umowa nie będzie obejmowała bieżących usług doradczych, konsultingowych, marketingowych, szkoleniowych, zarządczych, operacyjnych ani technicznych. Wnioskodawca przekaże pakiet praw własności intelektualnej jednorazowo, na podstawie protokołu.

Rozliczenia będą obejmowały Opłatę Stałą B oraz Opłatę Zmienną W. Opłata Stała B będzie stałą miesięczną opłatą licencyjną. Opłata Zmienna W będzie wynosiła 15% przychodu netto Licencjobiorcy ze sprzedaży powyżej progu 150 sztuk miesięcznie.

Wnioskodawca będzie dokumentował należności fakturami dotyczącymi sprzedaży zwolnionej z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług, o ile będzie korzystał ze zwolnienia podmiotowego.

24.  Na pytanie Organu o treści: „Czy czynności wykonywane przez Pana obejmujące udzielenie licencji oraz jednorazowe przekazanie A.-pakietu, będą polegać na udzielaniu „porad, opinii i wyjaśnień” charakterystycznych dla usług doradztwa?” Wnioskodawca odpowiedział: nie. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie będą polegały na udzielaniu porad, opinii ani wyjaśnień charakterystycznych dla usług doradztwa.

Wnioskodawca udzieli Licencjobiorcy licencji oraz przekaże przygotowany wcześniej pakiet praw własności intelektualnej. Przekazanie pakietu będzie miało charakter technicznego udostępnienia dokumentacji, materiałów i know-how, a nie charakter doradztwa.

Wnioskodawca nie będzie analizował sytuacji gospodarczej Licencjobiorcy, opracowywał dla niego strategii, rekomendował sposobów prowadzenia działalności ani wydawał opinii dotyczących jego przedsiębiorstwa.

25.  Czynności Wnioskodawcy będą sprowadzały się do przekazania Licencjobiorcy licencji, dokumentacji, instrukcji i materiałów określających sposób korzystania z pakietu praw własności intelektualnej.

Licencjobiorca będzie samodzielnie decydował, czy i w jaki sposób skorzysta z przekazanych instrukcji w ramach własnej działalności gospodarczej, przy czym będzie zobowiązany do przestrzegania warunków licencji i zasad używania znaku oraz materiałów.

Wnioskodawca nie będzie przedstawiał Licencjobiorcy indywidualnych wariantów prowadzenia działalności gospodarczej ani rekomendował najkorzystniejszego rozwiązania biznesowego.

26.  Na pytanie Organu o treści: „Czy czynności wykonywane przez Pana obejmujące jednorazową sesję wdrożeniową stanowiącą element protokolarnego przekazania A.-pakietu, będzie polegać na udzielaniu „porad, opinii i wyjaśnień” charakterystycznych dla usług doradztwa?” Wnioskodawca odpowiedział: nie. Jednorazowa sesja wdrożeniowa nie będzie polegała na udzielaniu porad, opinii i wyjaśnień charakterystycznych dla usług doradztwa.

Sesja będzie elementem protokolarnego przekazania pakietu praw własności intelektualnej. Jej celem będzie wyłącznie objaśnienie treści wcześniej przygotowanych materiałów, dokumentacji i know-how. Sesja nie będzie obejmowała analizy indywidualnej sytuacji Licencjobiorcy, doradzania mu, formułowania rekomendacji biznesowych ani rozwiązywania bieżących problemów operacyjnych.

27.  Jednorazowa sesja wdrożeniowa będzie sprowadzała się wyłącznie do przekazania i objaśnienia instrukcji oraz materiałów dotyczących pakietu praw własności intelektualnej. Licencjobiorca będzie mógł skorzystać z przekazanych instrukcji w zakresie potrzebnym do prowadzonej przez siebie działalności, z zastrzeżeniem obowiązku przestrzegania warunków licencji.

Wnioskodawca nie będzie podczas sesji przedstawiał Licencjobiorcy wybranych sposobów postępowania, z których Licencjobiorca miałby wybrać najkorzystniejsze rozwiązanie biznesowe. Sesja nie będzie miała charakteru doradczego.

28.  Klauzula wyłączenia usług zawarta w § 2 ust. 2 umowy brzmi następująco:

„Umowa nie obejmuje i nie zobowiązuje Licencjodawcy do świadczenia jakichkolwiek usług dodatkowych, w szczególności:

a) usług doradczych i konsultingowych,

b) usług marketingowych i wsparcia sprzedaży,

c) usług szkoleniowych i edukacyjnych,

d) usług zarządzania działalnością Licencjobiorcy,

e) bieżącej obsługi operacyjnej,

f) wsparcia technicznego wykraczającego poza przekazanie pakietu praw własności intelektualnej.

Świadczenie usług wymienionych powyżej możliwe jest wyłącznie na podstawie odrębnej umowy zawartej na piśmie pod rygorem nieważności, z odrębnym wynagrodzeniem niepowiązanym z niniejszą Umową.”

29.  Przez „świadczenia bieżące” Wnioskodawca rozumie powtarzalne albo stałe czynności wykonywane po zawarciu umowy, które polegałyby na aktywnym wspieraniu Licencjobiorcy w prowadzeniu jego działalności.

Do świadczeń bieżących należałyby w szczególności stałe doradztwo, konsultacje, szkolenia, wsparcie techniczne, prowadzenie marketingu, obsługa sprzedaży, obsługa klientów, aktualizowanie systemów, zarządzanie produkcją, wydawanie bieżących poleceń operacyjnych lub wykonywanie czynności administracyjnych na rzecz Licencjobiorcy.

Umowa nie będzie obejmowała takich świadczeń. Wnioskodawca udzieli licencji i jednorazowo przekaże pakiet praw własności intelektualnej.

30.  Faktury wystawiane przez Wnioskodawcę będą dokumentowały należności z tytułu udzielenia licencji, to jest Opłatę Stałą B oraz Opłatę Zmienną W.

Będzie to sprzedaż zwolniona z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 albo art. 113 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, o ile Wnioskodawca nie przekroczy właściwego limitu sprzedaży i nie będzie wykonywał czynności wyłączających prawo do zwolnienia.

Zwolnienie będzie miało charakter zwolnienia podmiotowego, a nie zwolnienia przedmiotowego.

31.  Na pytanie Organu o treści: „Czy faktury dokumentujące sprzedaż zwolnioną dotyczą wystawianych przez Pana faktur na rzecz osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą, z którą planuje Pan zawrzeć umowę licencyjną? Jeżeli nie, to proszę wskazać czy będzie Pan wystawiać ww. faktury na rzecz nabywcy usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej?” Wnioskodawca odpowiedział: tak. Faktury będą wystawiane na rzecz Licencjobiorcy, którym zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego będzie osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą.

Faktury nie będą wystawiane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

32.  Na pytanie Organu o treści: „Czy zostało/zostanie Panu zgłoszone żądanie wystawienia faktury w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym wykonał/wykona Pan usługę bądź otrzymał/otrzyma Pan całość lub część zapłaty?” Wnioskodawca wskazał, że zakłada, że faktury będą wystawiane zgodnie z umową licencyjną, na podstawie miesięcznych rozliczeń, niezależnie od odrębnego żądania Licencjobiorcy.

Licencjobiorca będzie przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą, a faktury będą dokumentowały należności wynikające z umowy licencyjnej. W praktyce faktury będą wystawiane co miesiąc zgodnie z zasadami rozliczeń przewidzianymi w umowie.

33.  Na pytanie Organu o treści: „Czy będzie Pan korzystać z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9 ustawy o podatku od towarów i usług, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach?” Wnioskodawca odpowiedział: nie. Wnioskodawca nie będzie korzystał z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Opisane zdarzenie przyszłe dotyczy krajowej umowy licencyjnej zawartej z polskim przedsiębiorcą i nie dotyczy czynności rozliczanych w tych procedurach szczególnych.

34.  Na pytanie Organu o treści: „Czy będzie Pan korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług? (…)” Wnioskodawca odpowiedział: nie. Wnioskodawca nie będzie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca ma miejsce zamieszkania w Polsce i nie posiada siedziby działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski.

Wnioskodawca zamierza korzystać ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 albo art. 113 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, a nie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1 tej ustawy.

35.  Na pytanie Organu o treści: „Czy przewidywana przez Pana wartość sprzedaży za 2026 r. nie przekroczy kwoty 240 000 zł?” Wnioskodawca odpowiedział: tak. Przewidywana wartość sprzedaży Wnioskodawcy za 2026 r. nie przekroczy kwoty 240 000 zł.

36.  Na pytanie Organu o treści: „Czy przewidywana przez Pana wartość sprzedaży za 2026 r., w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym 2026 r., przekroczy kwotę 240 000 zł?” Wnioskodawca odpowiedział: nie. Przewidywana wartość sprzedaży Wnioskodawcy za 2026 r. nie przekroczy również limitu ustalonego proporcjonalnie do okresu wykonywania czynności w roku podatkowym 2026.

37.  Na pytanie Organu o treści: „Czy łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u Pana udokumentowana fakturami wystawionymi w danym miesiącu będzie mniejsza lub równa 10 000 zł?” Wnioskodawca odpowiedział: tak. Wnioskodawca zakłada, że łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku, udokumentowana fakturami wystawionymi w danym miesiącu, będzie mniejsza lub równa 10 000 zł.

38.  Na dzień sporządzenia niniejszego uzupełnienia konkretny Licencjobiorca nie został jeszcze wybrany, dlatego Wnioskodawca nie może wskazać, czy konkretny przyszły Licencjobiorca będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca doprecyzowuje jednak, że Licencjobiorca będzie osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą na terytorium Polski. Wniosek dotyczy wystawiania faktur na rzecz przedsiębiorcy, a nie na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej.

Status Licencjobiorcy jako podatnika czynnego albo podatnika zwolnionego z podatku od towarów i usług nie będzie wpływał na podstawowy charakter czynności wykonywanej przez Wnioskodawcę, którą będzie odpłatne udzielenie licencji.

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

V1. Status Wnioskodawcy jako podatnika podatku od towarów i usług oraz charakter czynności

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym odpłatne udzielenie przez Wnioskodawcę licencji na korzystanie z pakietu praw własności intelektualnej A. będzie stanowiło dla Wnioskodawcy odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług?

V2. Zwolnienie podmiotowe

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie mógł korzystać ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 albo art. 113 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli wartość jego sprzedaży nie przekroczy limitu 240 000 zł albo limitu ustalonego proporcjonalnie do okresu wykonywania czynności w roku rozpoczęcia działalności?

V3. Krajowy System e-Faktur

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca, dokumentując należności licencyjne fakturami dotyczącymi sprzedaży zwolnionej z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług, będzie zobowiązany do wystawiania tych faktur przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów przejściowych i wyjątków?

V4. Brak usług doradczych w modelu licencyjnym

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym czynności Wnioskodawcy polegające na odpłatnym udzieleniu licencji oraz jednorazowym przekazaniu pakietu praw własności intelektualnej, bez świadczenia bieżących usług i bez udzielania porad, opinii lub rekomendacji, będą stanowiły usługi doradcze, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, wyłączające prawo Wnioskodawcy do zwolnienia podmiotowego?

V5. Jednorazowa sesja wdrożeniowa a usługi doradcze

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym jednorazowa sesja wdrożeniowa, stanowiąca element protokolarnego przekazania pakietu praw własności intelektualnej, bez odrębnego wynagrodzenia, bez powtarzalności i bez udzielania indywidualnych porad, opinii lub rekomendacji, będzie stanowiła usługę doradczą, o której mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, wyłączającą prawo Wnioskodawcy do zwolnienia podmiotowego?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Stanowisko do pytania V1

Zdaniem Wnioskodawcy odpłatne udzielenie licencji na korzystanie z pakietu praw własności intelektualnej A. będzie stanowiło odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Udzielenie licencji nie stanowi dostawy towarów. Jest świadczeniem polegającym na umożliwieniu Licencjobiorcy korzystania z praw i wartości niematerialnych w zamian za wynagrodzenie.

Wnioskodawca będzie wykorzystywał prawa i wartości niematerialne w sposób zarobkowy. Z tego względu w zakresie udzielenia licencji będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług, mimo że nie prowadzi działalności gospodarczej wpisanej do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Stanowisko do pytania V2

Zdaniem Wnioskodawcy będzie on mógł korzystać ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 albo art. 113 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli wartość sprzedaży nie przekroczy właściwego limitu i Wnioskodawca nie będzie wykonywał czynności wyłączających prawo do zwolnienia.

Wnioskodawca przewiduje, że wartość sprzedaży za 2026 r. nie przekroczy kwoty 240 000 zł ani limitu ustalonego proporcjonalnie do okresu wykonywania czynności w roku 2026.

Udzielenie licencji na pakiet praw własności intelektualnej nie jest samo w sobie czynnością wymienioną w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług jako wyłączająca prawo do zwolnienia.

Stanowisko do pytania V3

Zdaniem Wnioskodawcy faktury dokumentujące należności licencyjne będą podlegały zasadom dotyczącym Krajowego Systemu e-Faktur obowiązującym w dniu wystawienia faktury.

Wnioskodawca będzie dokumentował sprzedaż zwolnioną z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług. Jeżeli Wnioskodawca będzie zobowiązany do wystawienia faktury albo zdecyduje się ją wystawić, będzie stosował przepisy dotyczące faktur ustrukturyzowanych, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów przejściowych i wyjątków.

Wnioskodawca zakłada, że miesięczna wartość sprzedaży udokumentowanej fakturami będzie mniejsza lub równa 10 000 zł, co może mieć znaczenie dla stosowania przepisów przejściowych dotyczących Krajowego Systemu e-Faktur.

Stanowisko do pytania V4

Zdaniem Wnioskodawcy czynności polegające na udzieleniu licencji oraz jednorazowym przekazaniu pakietu praw własności intelektualnej nie będą stanowiły usług doradczych, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca nie będzie udzielał porad, opinii ani rekomendacji dotyczących działalności Licencjobiorcy. Nie będzie analizował jego sytuacji gospodarczej, opracowywał strategii, wskazywał sposobu prowadzenia przedsiębiorstwa ani rozwiązywał bieżących problemów operacyjnych.

Przedmiotem czynności Wnioskodawcy będzie udzielenie licencji i przekazanie gotowego pakietu praw własności intelektualnej. Czynności te nie wyłączają prawa Wnioskodawcy do korzystania ze zwolnienia podmiotowego.

Stanowisko do pytania V5

Zdaniem Wnioskodawcy jednorazowa sesja wdrożeniowa nie będzie stanowiła usługi doradczej, o której mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług.

Sesja będzie polegała wyłącznie na technicznym objaśnieniu przekazywanych materiałów i know-how. Nie będzie obejmowała udzielania porad, opinii ani rekomendacji dotyczących działalności Licencjobiorcy.

Sesja nie będzie odrębnie wynagradzana, nie będzie powtarzalna i nie będzie oferowana jako samodzielna usługa. Będzie jedynie elementem protokolarnego przekazania pakietu praw własności intelektualnej.

Z tego względu jednorazowa sesja wdrożeniowa nie wyłączy prawa Wnioskodawcy do korzystania ze zwolnienia podmiotowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie wyjaśniam, że celem zachowania spójności wypowiedzi, odpowiedzi w kwestiach objętych zakresem postawionych przez Pana pytań udzielono w innej kolejności niż wynika to z treści uzupełnienia wniosku.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy:

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

W ramach systemu podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są transakcje między stronami, przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie. Zatem jeżeli czynność polega jedynie na świadczeniu jednej ze stron, bez bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT.

Należy zauważyć, iż świadczenie usługi następuje „odpłatnie” w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej usługobiorcy. Świadczenie usług dokonywane odpłatnie w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wymaga bezpośredniego związku między wyświadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem.

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Należy wskazać, że na podstawie art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1170):

Stosownie do treści art. 120 ust. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej:

Zgodnie z art. 121 ustawy Prawo własności przemysłowej:

W oparciu o art. 153 ust. 1 Prawo własności przemysłowej:

Na mocy art. 153 ust. 2 Prawo własności przemysłowej:

W świetle art. 153 ust. 3 Prawo własności przemysłowej:

Prawo ochronne na znak towarowy jest bezwzględnym prawem podmiotowym o określonej przepisami ustawy Prawo własności przemysłowej czasowej i terytorialnej skuteczności.

W myśl przepisu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.):

Według art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Na podstawie art. 1 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Z kolei, zgodnie z art. 8 ust. 3 cyt. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka.

Zatem, aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:

1)  stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy),

2)  stanowić przejaw działalności twórczej,

3)  mieć indywidualny charakter.

Zaznaczyć należy, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w myśl ww. art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Natomiast użyte w art. 1 analizowanej ustawy określenie: przejaw działalności twórczej oznacza jakikolwiek uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta jest spełniona, gdy mamy do czynienia z subiektywnym nowym wytworem intelektu.

Zgodnie z ustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych wyróżnia się dwa rodzaje praw:

·      autorskie prawa osobiste,

·      autorskie prawa majątkowe.

Przepisy dotyczące praw osobistych zostały uregulowane w rozdziale trzecim ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Jak stanowi art. 16 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Zatem twórcy przysługują autorskie prawa osobiste obejmujące przede wszystkim prawo autora do wiązania z dziełem jego nazwiska. Prawo to nigdy nie wygasa i jest, z natury rzeczy, niezbywalne, nie można się go zrzec ani przenieść na inną osobę. W ramach ochrony dóbr osobistych autor ma prawo do przedstawienia utworu pod pseudonimem lub anonimowo. Można więc powiedzieć, że autorskie prawa osobiste chronią pewien „intelektualny” związek twórcy z dziełem. Autorskie prawa osobiste chronią więź twórcy z utworem i są z nim w sposób trwały związane. Są one bezterminowe oraz niezbywalne. Niezbywalność praw osobistych oznacza, że nie da się takiego prawa sprzedać, ani przekazać innej osobie.

W myśl art. 17 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Zatem, prawa te chronią godność twórcy, która wyraża się w jego intelektualnym związku z dziełem.

Natomiast, autorskie prawo majątkowe to uprawnienie o charakterze majątkowym, które zostało ukształtowane na wzór prawa własności. Twórca ma wyłączne uprawnienie do korzystania z dzieła lub rozporządzania nim.

Autorskie prawa majątkowe, w przeciwieństwie do osobistych są zbywalne. Wynika to z art. 41 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Zatem, autorskie prawo majątkowe obejmuje wyłącznie prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu.

Majątkowe prawa autorskie są przedmiotem obrotu w postaci umów zbycia tych praw lub umów licencyjnych. Po przeniesieniu majątkowych praw autorskich do utworu, prawa te przechodzą całkowicie na nabywcę.

Zatem, w chwili powstania gotowego utworu, rodzą się prawa autorskie przysługujące osobie, która taki utwór stworzyła. Autor staje się właścicielem dzieła i może z nim robić, co tylko zechce. Posiada do niego prawa dwojakiego rodzaju – osobiste i majątkowe. Podsumowując – autor ma prawo podpisać dzieło swoim nazwiskiem (prawo autorskie osobiste) oraz na nim zarabiać (prawo autorskie majątkowe). To pierwsze prawo jest niezbywalne, tym drugim może się podzielić całkowicie lub w części.

Należy jednakże wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania ww. majątku wykazywać zamiar wykorzystywania go w ramach majątku osobistego. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Z okoliczności analizowanej sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce. Nie jest Pan wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Stworzył Pan i rozwinął pakiet praw własności intelektualnej związanych z projektem A. Zamierza Pan zawrzeć odpłatną umowę licencyjną z osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą na terytorium Polski i na tym terytorium będzie wykorzystywał pakiet praw własności intelektualnej A. („Licencjobiorcą”). Przedmiotem umowy będzie udzielenie Licencjobiorcy licencji na korzystanie z pakietu praw własności intelektualnej A. Licencja będzie licencją wyłączną, nieprzenoszalną i niezbywalną. Licencjobiorca będzie wykorzystywał A. w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. A. obejmuje cztery wyodrębnione grupy składników:

1.  słowny znak towarowy A., zgłoszony do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej. Znak służy identyfikacji projektu, produktu i marki A.;

2.  wzór karty stanowiący utwór w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wzór karty oznacza opracowaną przez Pana warstwę wizualną i funkcjonalną fizycznej karty, w tym układ graficzny, kompozycję, sposób rozmieszczenia danych, oznaczeń oraz kodu QR;

3.  poufną wiedzę techniczną i operacyjną, określaną jako know-how. Obejmuje ona w szczególności architekturę działania modelu, procedurę przygotowywania karty, zasady stosowania kodu QR, proces produkcyjny, instrukcje operacyjne oraz dokumentację pozwalającą Licencjobiorcy samodzielnie wdrożyć model A.;

4.  pozostałe materiały autorskie, w szczególności dokument określający zasady stosowania marki, nazywany Brand Guide, zestaw materiałów marketingowych, nazywany AdKit, szablony w językach HTML i JavaScript, materiały tekstowe, graficzne i instrukcyjne oraz produkcyjny szablon karty w formacie .card.

Zastosowanie pakietu polega na umożliwieniu Licencjobiorcy produkcji i sprzedaży kart pod marką A., przy wykorzystaniu udostępnionych przez Pana praw, materiałów i dokumentacji. Pan nie będzie jednak sam produkował kart, sprzedawał ich, obsługiwał klientów końcowych ani przetwarzał danych klientów. Jest Pan twórcą wzoru karty oraz materiałów autorskich. Materiały autorskie zostały stworzone przez Pana, mają indywidualny i twórczy charakter oraz stanowią utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Know-how nie będzie traktowane jako utwór ani jako prawo własności przemysłowej.

Wynagrodzenie należne Panu będzie ustalone w modelu obejmującym Opłatę Stałą B (stałą miesięczną opłatą licencyjną za korzystanie z pakietu praw własności intelektualnej) oraz Opłatę Zmienną W (będzie wynosiła 15% przychodu netto Licencjobiorcy ze sprzedaży powyżej progu 150 sztuk miesięcznie). Wysokość wynagrodzenia została ustalona z uwzględnieniem wartości rynkowej udostępnianych praw, zakresu wyłączności, terytorium licencji, czasu jej trwania, potencjału komercyjnego produktu oraz znaczenia poszczególnych składników pakietu praw własności intelektualnej. Wynagrodzenie nie będzie obejmowało zapłaty za bieżące usługi, doradztwo, marketing, szkolenia, wsparcie techniczne, prowadzenie sprzedaży ani obsługę klientów. Jest ono wynagrodzeniem za korzystanie z udostępnionych praw i wartości niematerialnych. Część wynagrodzenia przypisana do utworów ma odzwierciedlać ekonomiczną wartość tych utworów oraz wartość praw autorskich udostępnianych Licencjobiorcy.

Nie będzie Pan prowadził sprzedaży produktów ani usług oferowanych pod marką A., zawierał umów z klientami końcowymi, przyjmował płatności, przetwarzał danych klientów, prowadził hostingu, utrzymywał systemów informatycznych, wytwarzał kart, zapewniał bieżącego wsparcia technicznego ani wykonywał bieżących usług marketingowych. Wszystkie działania operacyjne, sprzedażowe, produkcyjne, administracyjne i marketingowe będzie prowadził i finansował wyłącznie Licencjobiorca. Dane do nadruku na karcie będzie wprowadzał Licencjobiorca. Produkcję kart (w tym wprowadzanie danych do szablonu produkcyjnego w oprogramowaniu drukarki i generowanie kodów QR) wykonuje wyłącznie Licencjobiorca. Uprawnienia Pana będą ograniczone do ochrony praw własności intelektualnej i ekonomicznego rozliczenia licencji. Obejmą otrzymywanie okresowych raportów sprzedażowych, możliwość audytu prawidłowości naliczania wynagrodzenia, kontrolę zgodności sposobu używania znaku i materiałów z umową oraz pisemną komunikację sprawozdawczą.

Nie opiera Pan kwalifikacji znaku towarowego A. na przepisach prawa autorskiego. Znak towarowy A. jest traktowany jako składnik własności przemysłowej, zgłoszony do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast wzór karty oraz materiały autorskie zostały stworzone przez Pana i stanowią utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wskazał Pan, że materiały te: odznaczają się oryginalnym i twórczym charakterem; stanowią rezultat samodzielnej pracy twórczej Pana; nie są jedynie mechanicznym lub technicznym odtworzeniem wcześniej istniejących rozwiązań; nie zostały stworzone na podstawie szczegółowych instrukcji Licencjobiorcy; nie są rezultatem pracy rutynowej ani powtarzalnej, której efekt był z góry określony.

Wzór karty oraz materiały autorskie odznaczają się niepowtarzalnością, indywidualnością i oryginalnością. W szczególności Pan samodzielnie opracował koncepcję układu karty, sposób prezentacji danych, sposób połączenia karty z kodem QR, dokumentację operacyjną, materiały informacyjne, elementy identyfikacji marki oraz materiały służące do komunikacji wizualnej. Materiały te są przejawem indywidualnej, kreatywnej działalności Pana i nie stanowią wyłącznie technicznej realizacji szczegółowych projektów zleconych przez inny podmiot.

Będzie Pan ponosił ryzyko gospodarcze właściwe dla właściciela praw własności intelektualnej oraz Licencjodawcy. Poniósł Pan własne nakłady pracy i czasu na stworzenie pakietu praw własności intelektualnej przed zawarciem umowy licencyjnej. Jednocześnie nie będzie Pan ponosił ryzyka operacyjnego działalności Licencjobiorcy, w szczególności ryzyka produkcji, sprzedaży, obsługi klientów, reklamacji, marketingu, logistyki lub zgodności produktu z przepisami. Te ryzyka będzie ponosił Licencjobiorca jako przedsiębiorca wykorzystujący licencję w swojej działalności gospodarczej.

Przez „świadczenia bieżące” rozumie Pan powtarzalne albo stałe czynności wykonywane po zawarciu umowy, które polegałyby na aktywnym wspieraniu Licencjobiorcy w prowadzeniu jego działalności. Do świadczeń bieżących należałyby w szczególności stałe doradztwo, konsultacje, szkolenia, wsparcie techniczne, prowadzenie marketingu, obsługa sprzedaży, obsługa klientów, aktualizowanie systemów, zarządzanie produkcją, wydawanie bieżących poleceń operacyjnych lub wykonywanie czynności administracyjnych na rzecz Licencjobiorcy. Umowa nie będzie obejmowała takich świadczeń. Udzieli Pan licencji i jednorazowo przekaże pakiet praw własności intelektualnej.

Faktury wystawiane przez Pana będą dokumentowały należności z tytułu udzielenia licencji, to jest Opłatę Stałą B oraz Opłatę Zmienną W. Faktury będą wystawiane na rzecz Licencjobiorcy, nie będą wystawiane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

W pierwszej kolejności Pana wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia czy odpłatne udzielenie licencji na korzystanie z pakietu praw własności intelektualnej będzie stanowiło dla Pana odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 i 2 ustawy (pytanie nr 1).

Zatem w pierwszej kolejności wyjaśnienia w sprawie wymaga kwestia czy Pan dokonując odpłatnego udzielenie licencji na korzystanie z pakietu praw własności intelektualnej będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług.

Biorąc pod uwagę charakter stworzonego przez Pana pakietu praw własności intelektualnej związanych z projektem A. należy stwierdzić, że nie został on stworzony w celu zaspokojenia potrzeb osobistych, a udzielenie licencji nie będzie następowało w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Jak bowiem wskazał Pan w opisie sprawy zamierza zawrzeć odpłatną umowę licencyjną z osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą. Umowa będzie obejmowała prawo do korzystania ze znaku towarowego A., wzoru karty, know-how oraz materiałów autorskich. Licencjobiorca będzie wykorzystywał te składniki w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, w celu produkcji i sprzedaży produktów A. W zamian za licencję będzie Pan otrzymywał od Licencjobiorcy wynagrodzenie, które będzie ustalone w modelu obejmującym Opłatę Stałą B (stałą miesięczną opłatą licencyjną za korzystanie z pakietu praw własności intelektualnej) oraz Opłatę Zmienną W (będzie wynosiła 15% przychodu netto Licencjobiorcy ze sprzedaży powyżej progu 150 sztuk miesięcznie). Wysokość wynagrodzenia została ustalona z uwzględnieniem wartości rynkowej udostępnianych praw, zakresu wyłączności, terytorium licencji, czasu jej trwania, potencjału komercyjnego produktu oraz znaczenia poszczególnych składników pakietu praw własności intelektualnej.

W świetle wyżej przedstawionych okoliczności sprawy należy stwierdzić, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, będzie Pan działał w charakterze podatnika VAT i będzie Pan wykonywał działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a odpłatne udzielenie przez Pana ww. licencji będzie stanowiło dla Pana odpłatne świadczenie usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, które na podstawie w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

W odniesieniu do kwestii:

• zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 albo art. 113 ust. 9 ustawy w przypadku, gdy wartość sprzedaży nie przekroczy limitu 240 000 zł albo limitu ustalonego proporcjonalnie do okresu wykonywania czynności w roku rozpoczęcia działalności (pytanie nr 2);
• ustalenia czy czynności Pana polegające na odpłatnym udzieleniu licencji oraz jednorazowym przekazaniu pakietu praw własności intelektualnej, bez świadczenia bieżących usług i bez udzielania porad, opinii lub rekomendacji, jak również jednorazowa sesja wdrożeniowa, stanowiąca element protokolarnego przekazania pakietu praw własności intelektualnej, bez odrębnego wynagrodzenia, bez powtarzalności i bez udzielania indywidualnych porad, opinii lub rekomendacji, będą stanowiły usługi doradcze, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, wyłączające prawo Pana do zwolnienia podmiotowego (pytanie nr 4 i 5)

należy wskazać co następuje.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 113 ust. 2 ustawy:

Według art. 113 ust. 5 ustawy:

W myśl art. 113 ust. 9 ustawy:

Stosownie do treści art. 113 ust. 10 ustawy:

Na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy:

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy zaznaczenia wymaga, że – co do zasady – o ile podatnik nie przekroczył kwoty sprzedaży określonej na podstawie art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy, ma prawo do korzystania z ww. zwolnienia do momentu przekroczenia tej kwoty. W przypadku przekroczenia ww. kwoty z tytułu świadczenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, podatnik zobowiązany będzie do dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług na zasadach określonych w ustawie. Ponadto, aby skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ustawy, podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Jak stanowi art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, zwolnień o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się m.in. do podatników świadczących usługi w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Wobec powyższego należy wskazać, że usługi w zakresie doradztwa (poza wskazanymi w ww. przepisie art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b wyjątkami) nie mogą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.

Zauważyć należy, że ustawa oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe, techniczne, inżynierskie i inne. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej.

Zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto udziela porad”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego Słownika, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Na podobny kierunek wskazuje również potoczne rozumienie tego terminu, zgodnie z którym „doradztwo” to udzielanie porad, opinii i wyjaśnień. Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych opinii, porad, np. ekonomicznych, czy finansowych.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że czynności wykonywane przez Pana polegające na odpłatnym udzieleniu licencji oraz jednorazowym przekazaniu pakietu praw własności intelektualnej, jak również jednorazowa sesja wdrożeniowa, nie będą stanowiły usług doradczych, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy. Należy bowiem zauważyć, że – jak Pan wskazał w opisie sprawy – przedmiotem umowy będzie udzielenie Licencjobiorcy licencji na korzystanie z pakietu praw własności intelektualnej A. Umowa nie będzie obejmowała bieżących usług doradczych, konsultingowych, marketingowych, szkoleniowych, zarządczych, operacyjnych ani technicznych. Czynności wykonywane przez Pana obejmujące udzielenie licencji oraz jednorazowe przekazanie A.-pakietu nie będą polegały na udzielaniu porad, opinii ani wyjaśnień charakterystycznych dla usług doradztwa. Udzieli Pan Licencjobiorcy licencji oraz przekaże przygotowany wcześniej pakiet praw własności intelektualnej. Przekazanie pakietu będzie miało charakter technicznego udostępnienia dokumentacji, materiałów i know-how, a nie charakter doradztwa. Nie będzie Pan analizował sytuacji gospodarczej Licencjobiorcy, opracowywał dla niego strategii, rekomendował sposobów prowadzenia działalności ani wydawał opinii dotyczących jego przedsiębiorstwa. Czynności Pana będą sprowadzały się do przekazania Licencjobiorcy licencji, dokumentacji, instrukcji i materiałów określających sposób korzystania z pakietu praw własności intelektualnej. Licencjobiorca będzie samodzielnie decydował, czy i w jaki sposób skorzysta z przekazanych instrukcji w ramach własnej działalności gospodarczej. Nie będzie Pan przedstawiał Licencjobiorcy indywidualnych wariantów prowadzenia działalności gospodarczej ani rekomendował najkorzystniejszego rozwiązania biznesowego.

Jednorazowa sesja wdrożeniowa również nie będzie polegała na udzielaniu porad, opinii i wyjaśnień charakterystycznych dla usług doradztwa. Sesja będzie elementem protokolarnego przekazania pakietu praw własności intelektualnej. Jej celem będzie wyłącznie objaśnienie treści wcześniej przygotowanych materiałów, dokumentacji i know-how. Sesja nie będzie obejmowała analizy indywidualnej sytuacji Licencjobiorcy, doradzania mu, formułowania rekomendacji biznesowych ani rozwiązywania bieżących problemów operacyjnych. Jednorazowa sesja wdrożeniowa będzie sprowadzała się wyłącznie do przekazania i objaśnienia instrukcji oraz materiałów dotyczących pakietu praw własności intelektualnej. Licencjobiorca będzie mógł skorzystać z przekazanych instrukcji w zakresie potrzebnym do prowadzonej przez siebie działalności, z zastrzeżeniem obowiązku przestrzegania warunków licencji. Sesja nie będzie odrębnie wynagradzana, nie będzie oferowana jako samodzielna usługa. Po tej sesji nie będzie Pan świadczył konsultacji, doradztwa, szkoleń ani bieżącego wsparcia. Nie będzie Pan podczas sesji przedstawiał Licencjobiorcy wybranych sposobów postępowania, z których Licencjobiorca miałby wybrać najkorzystniejsze rozwiązanie biznesowe. Sesja nie będzie miała charakteru doradczego.

Podsumowując, czynności wykonywane przez Pana polegające na odpłatnym udzieleniu licencji oraz jednorazowym przekazaniu pakietu praw własności intelektualnej, bez świadczenia bieżących usług i bez udzielania porad, opinii lub rekomendacji, jak również jednorazowa sesja wdrożeniowa, stanowiąca element protokolarnego przekazania pakietu praw własności intelektualnej, bez odrębnego wynagrodzenia, bez powtarzalności i bez udzielania indywidualnych porad, opinii lub rekomendacji, nie będą stanowiły usług doradczych, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy.

W treści wniosku wskazał Pan, że przewidywana wartość sprzedaży Pana za 2026 r. nie przekroczy kwoty 240 000 zł oraz limitu ustalonego proporcjonalnie do okresu wykonywania czynności w roku podatkowym 2026.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że skoro nie będzie Pan wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, które ze zwolnienia korzystać nie mogą, oraz wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczy limitu 240 000 zł albo limitu ustalonego proporcjonalnie do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku rozpoczęcia działalności, to wykonując czynności objęte zakresem wniosku, będzie mógł Pan korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 albo art. 113 ust. 9 ustawy.

Należy jednak zaznaczyć, że jeżeli wartość sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 albo art. 113 ust. 9 ustawy przekroczy kwotę 240.000 zł albo limit ustalony proporcjonalnie do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku rozpoczęcia działalności, to zwolnienie utraci moc począwszy od czynności, którą zostanie przekroczona ta kwota. Wskazania wymaga również, że utraci Pan prawo do zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 albo art. 113 ust. 9 ustawy, w przypadku wykonania jakiejkolwiek czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy.

Wobec powyższego Pana stanowisko w zakresie pytań nr 2, 4 i 5 uznałem za prawidłowe.

W odniesieniu do kwestii ustalenia czy dokumentując należności licencyjne fakturami dotyczącymi sprzedaży zwolnionej z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy, będzie Pan zobowiązany do wystawiania tych faktur przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów przejściowych i wyjątków (pytanie nr 3).

W myśl art. 2 pkt 31 ustawy:

Natomiast na mocy art. 2 pkt 32 ustawy:

Zgodnie z treścią art. 2 pkt 32a ustawy:

Zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.

Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:

W świetle art. 106b ust. 2 ustawy:

Według art. 106b ust. 3 ustawy:

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT.

Jak wynika z art. 106ga ustawy:

Zgodnie z art. 145l ustawy:

W tym miejscu należy również wskazać, że zgodnie z art. 145m ust. 1 i ust. 2 ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że nie będzie Pan korzystał z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9 ustawy. Nie będzie Pan korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1 ustawy. Zamierza Pan dokumentować należności licencyjne fakturami wskazującymi zwolnienie podmiotowe z VAT na podstawie art. 113 ustawy. Faktury będą wystawiane na rzecz Licencjobiorcy, którym będzie osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą. Faktury nie będą wystawiane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Faktury będą wystawiane zgodnie z umową licencyjną, na podstawie miesięcznych rozliczeń, niezależnie od odrębnego żądania Licencjobiorcy. Zakłada Pan, że łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku, udokumentowana fakturami wystawionymi w danym miesiącu, będzie mniejsza lub równa 10 000 zł.

Jak już zostało wskazane, wykonując czynności polegające na odpłatnym udzieleniu licencji oraz jednorazowym przekazaniu pakietu praw własności intelektualnej oraz jednorazowej sesji wdrożeniowej, będzie Pan występował w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a wykonywanie tych czynności będzie stanowiło dla Pana odpłatne świadczenie usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, które na podstawie w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie będzie Pan korzystał ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 albo art. 113 ust. 9 ustawy.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Jednocześnie przepis art. 106b ust. 2 ustawy wskazuje, że co do zasady podatnik nie jest zobowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku m.in. na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy. Wyjątek stanowią tzw. „faktury na żądanie”, wystawiane zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy, ponieważ w tym przypadku podatnik jest zobowiązany, na żądanie nabywcy towaru lub usługi, wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż zwolnioną, jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Z powyższych przepisów wynika zatem jednoznacznie, że obowiązek wystawienia faktury w przypadku sprzedaży zwolnionej od podatku VAT ma charakter warunkowy i powstaje wyłącznie w sytuacji zgłoszenia stosownego żądania przez nabywcę w ustawowym terminie.

Z kolei w kwestii dokumentowania sprzedaży przy użyciu Krajowego Systemu e‑Faktur, wskazać należy, że regulacje dotyczące faktur ustrukturyzowanych nie kreują samoistnego obowiązku dokumentowania czynności fakturą, lecz określają wyłącznie formę wystawienia faktury w sytuacji, gdy obowiązek jej wystawienia wynika z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W szczególności, przepisy dotyczące Krajowego Systemu e-Faktur stanowią rozwiązanie o charakterze techniczno-formalnym, odnoszące się do sposobu dokumentowania transakcji, nie zaś do zakresu czynności podlegających obowiązkowi fakturowania. Tym samym obowiązek wystawienia faktury ustrukturyzowanej jest wtórny wobec obowiązku wystawienia faktury jako takiej i może powstać wyłącznie wówczas, gdy na podatniku ciąży obowiązek udokumentowania sprzedaży fakturą na podstawie art. 106b ustawy.

Jak wskazano powyżej, w odniesieniu do czynności zwolnionych od podatku VAT – na podstawie art. 106b ust. 2 ustawy – ustawodawca wprost wyłączył generalny obowiązek wystawiania faktur, przewidując jednocześnie jego powstanie wyłącznie w przypadku zgłoszenia żądania przez nabywcę, o którym mowa w art. 106b ust. 3 ustawy.

Jak wynika z treści art. 106ga ust. 1 ustawy, podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Jednocześnie w ust. 2 art. 106ga ustawy wskazano na przypadki, których nie dotyczy obowiązek wystawienia faktur za pośrednictwem KSeF. Należy zauważyć, że wśród tych przypadków nie została wymieniona sprzedaż dokonywana przez podatników korzystających ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy jako wyłączona z obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych.

Zatem obowiązek wystawiania od 1 lutego 2026 r. faktur ustrukturyzowanych dotyczy zarówno podatników VAT czynnych, jak również podatników zwolnionych podmiotowo z podatku VAT. Z tym, że konieczne jest w przypadku tych podatników uwzględnienie zacytowanych powyżej regulacji zawartych w przepisach epizodycznych dotyczących faktur, tj. art. 145l oraz art. 145m ustawy. Przepisy te przewidują bowiem w okresie przejściowym możliwość wystawiania faktur elektronicznych lub faktur w postaci papierowej przez niektórych podatników. W tym okresie podatnicy, do których odwołuje się art. 145l i art. 145m ustawy, nie są zobowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych.

W przepisie art. 145l ustawy jest mowa o podatnikach, u których łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku nie przekroczyła w 2024 r. kwoty 200 mln zł (podatnicy ci mogli nie wystawiać faktur ustrukturyzowanych w okresie od 1 lutego do 31 marca 2026 r.). Natomiast w art. 145m ust. 1 ustawy o VAT ustawodawca daje możliwość wystawiania faktur elektronicznych lub papierowych, a tym samym nie nakłada obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, pod warunkiem, że u podatników obowiązanych do wystawiania faktur przy użyciu KSeF łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku udokumentowana tymi fakturami wystawionymi w danym miesiącu jest mniejsza lub równa 10 000 zł. Tacy podatnicy mogą wystawiać faktury elektroniczne lub w postaci papierowej w okresie od 1 kwietnia do 31 grudnia 2026 r.

Obliczając natomiast wartość sprzedaży w danym miesiącu dla progu 10 000 zł należy zsumować wszystkie kwoty brutto z faktur, które podatnik byłby zobowiązany wystawić w KSeF. Do wartości sprzedaży w ramach przewidzianego progu 10 000 zł nie są więc wliczane wartości sprzedaży z:

• faktur wystawianych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej,

• faktur wymienionych w art. 145n ust. 1 ustawy, tj. z faktur z kas rejestrujących oraz paragonów fiskalnych uznawanych za faktury,
• faktur w przypadkach określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 106s ustawy, np. z biletów kolejowych.

Zatem do limitu 10 000 zł, określonego w art. 145m ust. 1 ustawy, wlicza się wyłącznie wartość tych faktur, w stosunku do których podatnik jest zobowiązany do ich wystawienia w KSeF.

Należy podkreślić, że w odniesieniu do limitu określonego w art. 145m ust. 1 ustawy, jeżeli łączna wartość sprzedaży z wystawionych w danym miesiącu faktur przekroczy kwotę 10 000 zł, to podatnik ma obowiązek stosowania KSeF począwszy od faktury, którą przekroczono ww. wartość.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym wskazał Pan, że łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku, udokumentowana fakturami wystawionymi w danym miesiącu, będzie mniejsza lub równa 10 000 zł. Ponadto świadcząc przedmiotowe usługi będzie Pan korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 albo art. 113 ust. 9 ustawy.

Jak wskazano powyżej, w odniesieniu do czynności zwolnionych od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy – zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy – nie będzie Pan zobowiązany do wystawiania faktur. Wyłączenie to będzie miało natomiast zastosowanie w sytuacji wystosowania przez Licencjobiorcę żądania, w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym wykona Pan usługę.

Przy czym skoro – jak Pan wskazał – łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku, udokumentowana fakturami wystawionymi w danym miesiącu, będzie mniejsza lub równa 10 000 zł, to – zgodnie z przepisem przejściowym, tj. art. 145m ust. 1 ustawy – w okresie do 31 grudnia 2026 r. nie będzie Pan miał obowiązku wystawiania ww. faktur na rzecz Licencjobiorcy przy użyciu KSeF.

Należy nadmienić, że obowiązek wystawiania faktur w postaci ustrukturyzowanej dokumentujących należności licencyjne na rzecz Licencjobiorcy wystąpi w Pana przypadku od 1 stycznia 2027 r.

Tym samym oceniając całościowo Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznałem je za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna wywiera zatem skutek prawny wyłącznie dla Pana.

Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.