taxmachine.pl

0113-KDIPT1-2.4012.586.2026.2.AJB

Interpretacja indywidualna2026-08-21Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy skór zwierząt futerkowych – norek do domu aukcyjnego mającego siedzibę w Finlandii.

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy skór zwierząt futerkowych – norek do domu aukcyjnego mającego siedzibę w Finlandii. Uzupełnił go Pan pismem z 21 lipca 2026 r. (według daty wpływu) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej – hodowli norek amerykańskich. Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej, który zrezygnował ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług i obecnie jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Dochód z działalności ustalany jest na podstawie norm szacunkowych działów specjalnych produkcji rolnej. Wnioskodawca corocznie składa do właściwego urzędu skarbowego informację o liczbie samic matek, na podstawie której ustalana jest wysokość zaliczek na podatek dochodowy. Finalnym produktem działalności są surowe skóry norek poddawane procesowi przygotowania oraz suszenia.

Po zakończeniu procesu przygotowania skóry wysyłane są do domu aukcyjnego mającego siedzibę w Finlandii, posiadającego aktywny numer VAT UE. Transport dokumentowany jest dokumentami przewozowymi CMR wskazującymi ilość przekazywanych skór. Zgodnie z zawartą umową dom aukcyjny przyjmuje od Wnioskodawcy skóry w celu ich dalszej sprzedaży. Dom aukcyjny dokonuje sortowania, selekcji i przygotowania skór do sprzedaży, organizuje aukcje, pobiera prowizję od dokonanej sprzedaży oraz przekazuje Wnioskodawcy środki uzyskane ze sprzedaży pomniejszone o należne opłaty i prowizje. Po dostarczeniu do domu aukcyjnego skóry poddawane są procesowi sortowania, selekcji oraz grupowania w partie aukcyjne (tzw. loty) wraz ze skórami pochodzącymi od innych hodowców z różnych państw świata.

Sprzedaż skór następuje dopiero podczas organizowanych cyklicznie aukcji odbywających się najczęściej w marcu, czerwcu oraz wrześniu następnego roku lub w innym terminie bądź w inny sposób przewidziany w umowie z domem aukcyjnym. Finalnymi nabywcami skór są podmioty z różnych krajów świata. Wnioskodawca nie zna tożsamości finalnych nabywców i nie uczestniczy bezpośrednio w procesie sprzedaży. Dokonywane wewnątrzwspólnotowe dostawy skór zwierząt futerkowych – norek Wnioskodawca opodatkowuje stawką 0%, po spełnieniu wszystkich wymaganych prawem warunków właściwych dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. W momencie wysyłki skór do Finlandii Wnioskodawca nie zna:

·         finalnego nabywcy,

·         ceny sprzedaży,

·         liczby skór, które zostaną sprzedane,

·         momentu sprzedaży poszczególnych skór.

Możliwa jest również sytuacja, w której podczas jednej aukcji sprzedawane są skóry pochodzące zarówno z bieżącej wysyłki, jak i z wysyłek dokonanych w latach poprzednich. W praktyce nie ma możliwości przyporządkowania konkretnych sprzedanych skór do konkretnej historycznej wysyłki. Po zakończeniu sprzedaży Wnioskodawca otrzymuje od domu aukcyjnego raport sprzedaży zawierający informacje o liczbie sprzedanych skór oraz uzyskanych cenach sprzedaży. Następnie dom aukcyjny przekazuje Wnioskodawcy środki pieniężne pomniejszone o należną prowizję wynikającą z zawartej umowy. Dom aukcyjny dokonując oceny jakości dostarczonych skór w niektórych przypadkach może uznać niektóre skóry za nieprzydatne do sprzedaży lub nieprzedstawiające wartości handlowej. Skóry te mogą zostać, zutylizowane. Koszty takiej utylizacji obciążają Wnioskodawcę.

Od momentu dostarczenia skór do domu aukcyjnego do czasu ich sprzedaży lub innego zakończenia procesu sprzedaży skóry objęte są ubezpieczeniem organizowanym przez dom aukcyjny. Ubezpieczenie obejmuje w szczególności ryzyka związane z utratą, kradzieżą, pożarem oraz innymi zdarzeniami losowymi mogącymi skutkować zniszczeniem lub utratą skór przed ich sprzedażą. Dotychczas Wnioskodawca rozpoznawał obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług w okresie otrzymania raportu sprzedaży oraz środków pieniężnych od domu aukcyjnego i w tym momencie wystawiał fakturę VAT, stosując stawkę 0% właściwą dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Opisany model rozliczeń stosowany jest od wielu lat. W przeszłości działalność Wnioskodawcy była przedmiotem kontroli organów podatkowych, podczas których sposób rozliczania opisanych transakcji nie był kwestionowany. Co do zasady istnieje możliwość wycofania niesprzedanych skór z domu aukcyjnego, jednak w praktyce gospodarczej rozwiązanie takie nie jest stosowane z uwagi na bardzo wysokie koszty związane z koniecznością ponownego wyselekcjonowania i wyodrębnienia skór z przygotowanych partii aukcyjnych. Koszty te mogą przekraczać wartość samych skór. Obecnie organ podatkowy powziął wątpliwość co do momentu rozpoznania obowiązku podatkowego w podatku VAT i zasugerował Wnioskodawcy wystąpienie o wydanie interpretacji indywidualnej.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

1.    Na dzień złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, tj. 16 czerwca 2026 r., wobec Wnioskodawcy nie było prowadzone postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa dotyczące zagadnienia będącego przedmiotem niniejszego wniosku.

Również na dzień sporządzenia niniejszego uzupełnienia wobec Wnioskodawcy nie jest prowadzone postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa dotyczące przedstawionego we wniosku stanu faktycznego.

2.    Wnioskodawca odnalazł dokumentację dotyczącą następujących kontroli podatkowych w zakresie podatku od towarów i usług:

·         kontrola obejmująca okres od 1 kwietnia 2011 r. do 30 września 2012 r., wszczęta na podstawie upoważnienia doręczonego w dniu 13 listopada 2012 r.;

·         kontrola obejmująca okres od 1 października 2012 r. do 31 grudnia 2012 r., zakończona protokołem kontroli doręczonym w dniu 19 lutego 2013 r.;

·         kontrola obejmująca okres od 1 sierpnia 2013 r. do 30 września 2013 r., zakończona sporządzeniem protokołu kontroli.

Wnioskodawca był kontrolowany również w innych okresach. Jednak z uwagi na upływ czasu oraz brak pełnej dokumentacji archiwalnej nie jest obecnie w stanie wskazać dat wszystkich przeprowadzonych kontroli ani okresów nimi objętych. Powyższe informacje przedstawiono na podstawie dokumentacji pozostającej w posiadaniu Wnioskodawcy.

3.    Zakres wyżej wymienionych kontroli obejmował rozliczenia podatku od towarów i usług za okresy wskazane w upoważnieniach do kontroli oraz protokołach kontroli. Poza dokumentacją wskazaną w odpowiedzi na pytanie nr 2 Wnioskodawca nie dysponuje obecnie innymi dokumentami pozwalającymi na bardziej szczegółowe określenie zakresu pozostałych kontroli przeprowadzonych w poprzednich latach.

4.    Kontrole podatkowe wskazane w odpowiedzi na pytanie nr 2 zostały zakończone sporządzeniem protokołów kontroli. Na podstawie posiadanej dokumentacji Wnioskodawca nie stwierdził, aby w wyniku tych kontroli organ podatkowy stwierdził nieprawidłowości wymagające dokonania korekt deklaracji podatkowych. Wnioskodawca nie dokonywał korekt deklaracji podatkowych w następstwie ustaleń wynikających z odnalezionych protokołów kontroli.

5.    Elementy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie były przedmiotem postępowania podatkowego zakończonego wydaniem decyzji lub postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty.

6.    Wnioskodawca jest zarejestrowany wyłącznie jako podatnik VAT UE w Polsce. Od dnia rejestracji jako podatnik VAT UE Wnioskodawca nie był i nie jest zarejestrowany jako podatnik podatku od wartości dodanej (VAT) ani jako podatnik VAT UE w Finlandii ani w żadnym innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. Rozliczenia transakcji będących przedmiotem niniejszego wniosku były i są prowadzone wyłącznie w ramach rejestracji podatkowej Wnioskodawcy w Polsce.

7.    Wnioskodawca współpracuje z X z siedzibą w Finlandii na podstawie zawartej umowy oraz obowiązujących Ogólnych Warunków Sprzedaży (Consignment and Sales Conditions). W ramach tej współpracy Wnioskodawca przekazuje skóry do sprzedaży za pośrednictwem X. Po dostarczeniu skór do magazynu X są one przyjmowane, przechowywane, sortowane, klasyfikowane oraz przygotowywane do sprzedaży. Sprzedaż organizowana jest przez X, zgodnie z obowiązującymi warunkami współpracy, w terminie i w sposób uznany przez ten podmiot za właściwy, w szczególności podczas aukcji lub w innej dopuszczalnej formie sprzedaży. X może łączyć skóry Wnioskodawcy ze skórami innych hodowców w celu ich wspólnej prezentacji i sprzedaży. Po dokonaniu sprzedaży X sporządza raport sprzedaży, dokonuje rozliczenia uzyskanej ceny, potrąca prowizję oraz inne należności wynikające z umowy, a następnie przekazuje Wnioskodawcy należne środki pieniężne. Zgodnie z obowiązującymi warunkami współpracy własność skór pozostaje przy Wnioskodawcy do chwili ich sprzedaży. W chwili dostarczenia skór do X Wnioskodawca nie zna:

·        ostatecznego nabywcy skór,

·        ceny, po której zostaną sprzedane,

·        liczby skór, które zostaną sprzedane podczas danej aukcji,

·        terminu sprzedaży poszczególnych skór.

8a. Skóry są przemieszczane z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do magazynu X w Finlandii.

8b. Przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym Wnioskodawca wykazuje przedmiotową transakcję, Wnioskodawca posiada dokumenty potwierdzające wywóz towarów z terytorium Polski oraz ich dostarczenie do X w Finlandii, w szczególności dokumenty przewozowe CMR oraz potwierdzony przez odbiorcę dokument potwierdzający dostarczenie skór do X.

9a. Zgodnie z obowiązującymi warunkami współpracy z X własność skór pozostaje przy Wnioskodawcy do chwili ich sprzedaży. Sprzedaż następuje w Finlandii, gdzie X organizuje aukcje oraz inne dopuszczalne formy sprzedaży. Zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel następuje z chwilą sprzedaży skór przez X na terytorium Finlandii. Stanowisko prawne Wnioskodawcy w tym zakresie przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej pozostaje aktualne.

9b. Faktura VAT jest wystawiana na X.

9c. Faktura VAT jest wystawiana po otrzymaniu raportu sprzedaży oraz po wpływie środków pieniężnych na rachunek bankowy Wnioskodawcy, nie później niż przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym – zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej – Wnioskodawca uznaje, że doszło do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Pytanie

W którym momencie, w przedstawionym stanie faktycznym, powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy skór zwierząt futerkowych – norek, dostarczanych przez Wnioskodawcę do domu aukcyjnego mającego siedzibę w Finlandii, w sytuacji gdy w momencie wysyłki skór Wnioskodawca nie zna finalnego nabywcy, ceny sprzedaży ani liczby skór, które zostaną sprzedane?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje dopiero w momencie otrzymania raportu sprzedaży od domu aukcyjnego oraz wpływu środków pieniężnych na rachunek bankowy Wnioskodawcy.

W ocenie Wnioskodawcy samo przemieszczenie skór do domu aukcyjnego znajdującego się w Finlandii nie pozwala jeszcze na ustalenie rzeczywistej wartości sprzedaży, gdyż w chwili wysyłki nie są znane podstawowe elementy przyszłej transakcji, w szczególności finalny nabywca, cena sprzedaży oraz liczba skór, które zostaną sprzedane. Sprzedaż następuje dopiero po przeprowadzeniu procesu sortowania i sprzedaży przez dom aukcyjny. Dopiero po zakończeniu sprzedaży Wnioskodawca otrzymuje raport sprzedaży zawierający informacje o liczbie sprzedanych skór oraz uzyskanych cenach sprzedaży. Dopiero w tym momencie możliwe jest ustalenie rzeczywistej wartości sprzedaży. W praktyce podczas jednej sprzedaży mogą zostać sprzedane skóry pochodzące zarówno z bieżącej wysyłki, jak i z wysyłek dokonanych w latach poprzednich. Nie ma możliwości przyporządkowania konkretnych sprzedanych skór do konkretnej historycznej wysyłki.

Dodatkowo część skór może nie zostać sprzedana i zostać zutylizowana, co również powoduje, że w momencie wysyłki nie jest możliwe ustalenie, jaka ilość przekazanych skór wygeneruje ostatecznie przychód ze sprzedaży.

W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że obowiązek podatkowy powinien powstawać dopiero po otrzymaniu raportu sprzedaży oraz wpływie środków pieniężnych od domu aukcyjnego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1)    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)    eksport towarów;

3)    import towarów na terytorium kraju;

4)    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1)     przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;

2)     wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;

3)     wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

4)     wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;

5)     ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;

6)     oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

7)     zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Według art. 13 ust. 1 ustawy:

Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Zatem dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel).

Ponadto należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego towaru i jego transportem.

Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1)    podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

2)    osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

3)    podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;

4)    podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.

Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług.

Zgodnie zaś z art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu wydania towarów przez komitenta komisantowi na podstawie umowy komisu.

Przepisy te jednak mają zastosowanie wyłącznie przy transakcjach krajowych, natomiast w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ustawodawca wprowadził odrębne zasady określenia momentu powstania obowiązku podatkowego, które zawarte są w przepisach art. 20 ust. 1.

Natomiast, stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy:

W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy, z zastrzeżeniem ust. 4.

Z kolei w myśl art. 106i ust. 1 ustawy:

Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.

Według art. 106i ust. 7 ustawy:

Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed:

1)    dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi,

2)    otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub części zapłaty.

Art. 106j ust. 1  stanowi, że:

W przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1)    podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,

2)    (uchylony)

3)    dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4)    dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

5)    stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury

- podatnik wystawia fakturę korygującą.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej – hodowli norek amerykańskich jako osoba fizyczna, która zrezygnowała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy i obecnie jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Jest Pan zarejestrowany wyłącznie jako podatnik VAT UE w Polsce. Finalnym produktem działalności są surowe skóry norek poddawane procesowi przygotowania oraz suszenia. Po zakończeniu procesu przygotowania skóry wysyłane są do domu aukcyjnego mającego siedzibę w Finlandii i tym samym skóry są przemieszczane z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do magazynu ww. domu aukcyjnego w Finlandii. Zgodnie z zawartą umową dom aukcyjny przyjmuje od Pana skóry w celu ich dalszej sprzedaży. Dom aukcyjny dokonuje sortowania, selekcji i przygotowania skór do sprzedaży, organizuje aukcje, pobiera prowizję od dokonanej sprzedaży oraz przekazuje Panu środki uzyskane ze sprzedaży pomniejszone o należne opłaty i prowizje. Po dostarczeniu do domu aukcyjnego skóry poddawane są procesowi sortowania, selekcji oraz grupowania w partie aukcyjne (tzw. loty) wraz ze skórami pochodzącymi od innych hodowców z różnych państw świata. Od momentu dostarczenia skór do domu aukcyjnego do czasu ich sprzedaży lub innego zakończenia procesu sprzedaży skóry objęte są ubezpieczeniem organizowanym przez dom aukcyjny. Ubezpieczenie obejmuje w szczególności ryzyka związane z utratą, kradzieżą, pożarem oraz innymi zdarzeniami losowymi mogącymi skutkować zniszczeniem lub utratą skór przed ich sprzedażą.

Odnosząc się do kwestii objętej zakresem postawionego we wniosku pytania w pierwszej kolejności zaznaczenia wymaga, że wyżej powołany art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego.

W celu właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności, które dają nabywcy prawo do postępowania z nimi jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym.

Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.

Należy ponadto wskazać, że czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejęcie własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą decydującą o przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest, co do zasady, wydanie towaru.

W analizowanej sprawie do przeniesienia władztwa ekonomicznego nad towarem w postaci skór zwierząt futerkowych - rozumianego jako przekazanie domu aukcyjnemu faktycznej kontroli nad ww. towarem oraz możliwości podejmowania decyzji (typowych dla właściciela) dojdzie już w momencie wydania ww. skór domu aukcyjnemu.

Z opisu sprawy bowiem wynika, że zgodnie z zawartą umową dom aukcyjny przyjmuje od Pana skóry i dokonuje ich sortowania, selekcji oraz przygotowania ich do sprzedaży. Ponadto dom aukcyjny może je łączyć ze skórami innych hodowców w celu ich wspólnej prezentacji i sprzedaży. Jak wynika z okoliczności sprawy od momentu dostarczenia skór do domu aukcyjnego do czasu ich sprzedaży lub innego zakończenia procesu sprzedaży skóry objęte są ubezpieczeniem organizowanym przez dom aukcyjny. Ubezpieczenie obejmuje w szczególności ryzyka związane z utratą, kradzieżą, pożarem oraz innymi zdarzeniami losowymi mogącymi skutkować zniszczeniem lub utratą skór przed ich sprzedażą.

W tych okolicznościach w momencie wydania skór zwierząt futerkowych w celach ich dalszej odsprzedaży ww. towar jest przekazany do dyspozycji domu aukcyjnego w sposób umożliwiający rozporządzanie nim jak właściciel. W związku z powyższym wydanie ww. skór domu aukcyjnemu wiąże się z przeniesieniem prawa do rozporządzania nimi jak właściciel.

Tym samym wydanie towaru w postaci skór zwierząt futerkowych domu aukcyjnemu na gruncie ustawy stanowi dokonanie dostawy towarów, zgodnie z definicją art. 7 ust. 1 ustawy, czyli przejście prawa do rozporządzania nimi jak właściciel. Natomiast wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w myśl art. 13 ust. 1 ustawy.

Z kolei okoliczność, iż w chwili wysyłki nie są znane Panu elementy przyszłej transakcji, w szczególności finalny nabywca, liczba skór, które zostaną sprzedane nie ma znaczenia dla oceny skutków podatkowych dotyczących momentu powstania obowiązku podatkowego dostarczanych przez Pana do domu aukcyjnego mającego siedzibę w Finlandii skór zwierząt futerkowych.

W tym kontekście wyjaśnienia wymaga, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z dwoma odrębnymi transakcjami, a mianowicie wewnątrzwspólnotową dostawą towarów pomiędzy Panem a domem aukcyjnym z Finlandii oraz dostawą dokonaną na terytorium Finlandii pomiędzy domem aukcyjnym a finalnymi nabywcami.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie reguluje zasad zawierania między stronami umów cywilnoprawnych, a organy podatkowe nie mają prawa ingerować w zawierane umowy i przyjęty sposób rozliczeń pomiędzy kontrahentami, chyba, że postanowienia umów naruszają przepisy podatkowe, a to może być stwierdzone jedynie w drodze postępowania podatkowego.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że stosownie do art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 795), strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Z powyższej zasady wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego.

W związku z powyższym opodatkowanie podatkiem VAT wykonywanych czynności jak również określenie momentu powstania obowiązku podatkowego nie jest zależne od intencji umawiających się stron. W drodze takiej umowy nie można bowiem zmienić regulacji ustawowej. O opodatkowaniu wykonywanej czynności oraz obowiązku podatkowym nie może decydować zapis w zawartej umowie tylko rzeczywisty charakter czynności.

Tym samym bez wpływu na moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu dokonanej przez Pana wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz domu aukcyjnego pozostaje okoliczność, że nie zna Pan ceny, po której zostaną ostatecznie sprzedane skóry przez ww. dom aukcyjny.

Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że obowiązek podatkowy z tytułu dokonanej przez Pana wewnątrzwspólnotowej dostawy skór zwierząt futerkowych powstaje zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy - z chwilą wystawienia faktury, przy czym nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy tzn. nastąpiło wydanie towaru w postaci skór zwierząt futerkowych domu aukcyjnemu.

Zatem Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zauważyć należy, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna wywiera zatem skutek prawny wyłącznie dla Pana.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)    z zastosowaniem art. 119a;

2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.