0113-KDIPT1-2.4012.549.2026.2.KT

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług:

• w zakresie możliwości wystawienia zbiorczej faktury korygującej obejmującej zarówno zmianę wynagrodzenia na plus jak i na minus za usługi pośrednictwa w sprzedaży energii elektrycznej za dany okres rozliczeniowy – jest prawidłowe;
• w zakresie uznania okresu, w którym zostanie wystawiona ww. zbiorcza faktura za właściwy do ujęcia ww. zbiorczej faktury – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości wystawienia zbiorczej faktury korygującej obejmującej zarówno zmianę wynagrodzenia na plus jak i na minus za usługi pośrednictwa w sprzedaży energii elektrycznej za dany okres rozliczeniowy oraz uznania okresu, w którym zostanie wystawiona ww. zbiorcza faktura za właściwy do ujęcia ww. zbiorczej faktury. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 lipca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka X Sp. z o. o. jest spółką działającą na rynku krajowym i specjalizuje się w świadczeniu usług pośrednictwa w zawieraniu kontraktów na sprzedaż energii elektrycznej.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca współpracuje z ogólnopolskim dostawcą energii elektrycznej i na jego rzecz świadczy usługi polegające na pozyskiwaniu klientów będących odbiorcami finalnymi dostarczanej przez dostawcę energii elektrycznej. Spółka jako Partner (dalej: „Partner”) współpracuje z dostawcą energii elektrycznej na podstawie zawartych umów dotyczących pośredniczenia w zawieraniu kontraktów na sprzedaż energii elektrycznej. Umowy te określają zasady współpracy, w tym sposób ustalania i wypłaty wynagrodzenia za pozyskiwanie i utrzymywanie Klientów oraz korekt prowizji.

Za pośredniczenie w zawieraniu kontraktów z Klientami końcowymi na dostawy energii elektrycznej Partnerowi przysługuje wynagrodzenie prowizyjne, a za niezrealizowane, niedoszacowane lub przeszacowane kontrakty wynagrodzenie to jest korygowane in minus lub in plus. Korekta rozliczenia jest dokonywana zawsze ponieważ na etapie zawierania kontraktu wolumen jest wartością szacunkową a rozliczenie prowizji następuje na podstawie zużyć rzeczywistych i faktycznych ilości przyłączeń.

Aktualnie sposób kalkulacji i rozliczania pomiędzy dostawcą energii elektrycznej a Partnerem przedstawia się następująco. Po zawarciu kontraktu i przekazaniu go przez Partnera za pośrednictwem dedykowanego systemu informatycznego dokumentacja sprzedażowa podlega weryfikacji przez dostawcę energii elektrycznej. Po uzyskaniu pozytywnej weryfikacji Partnerowi naliczana zostaje prowizja zaliczkowa. Wartość prowizji obliczana jest na podstawie różnicy pomiędzy ceną kontraktu a ceną minimalną (cena minimalna wskazywana jest w produkcie celem negocjowania tej ceny w górę) oraz w oparciu o szacowane zużycie energii dla określonego w ofercie okresu gwarancji ceny i współczynnik prowizyjny, zgodnie z poniższym wzorem:

Prowizja zaliczkowa = (cena kontraktu – cena minimalna) * szacowane zużycie * współczynnik prowizyjny

Dodatkowo w umowie zastosowanie mają dwa modele wypłaty prowizji zaliczkowej:

a.    Model składnikowy niestandardowy, gdzie po pozytywnej weryfikacji dokumentacji naliczane jest 40% wartości prowizji, po wejściu umowy w życie naliczane jest kolejne 40%, a pozostała część naliczana jest po zakończeniu kontraktu i weryfikacji wolumenu rzeczywistego. Model ten ma zastosowanie w przypadku gdy łączna prowizja za umowę przekracza 25 tys. zł.

b.    Model składnikowy standardowy gdzie po pozytywnej weryfikacji dokumentacji naliczane jest 80% wartości prowizji, a pozostała część naliczana jest po zakończeniu kontraktu i weryfikacji wolumenu rzeczywistego. Model ten ma zastosowanie w przypadku gdy łączna prowizja za umowę nie przekracza 25 tys. zł (dotyczy nowych Klientów końcowych, w przypadku kontynuacji umów wypłacane jest od razu 100% wyliczonej prowizji zaliczkowej).

Po zakończeniu okresu gwarancji ceny następuje weryfikacja zużycia przez Klienta końcowego tzn. sprawdzeniu podlega ilość wolumenu rzeczywistego do wolumenu szacowanego określonego na etapie zawierania umowy z Klientem. Następnie naliczana jest korekta prowizji zgodnie z poniższym wzorem:

Korekta prowizji = (cena kontraktu – cena min) * (zużycie rzeczywiste – zużycie szacowane) * wsp. Prowizyjny

Rozliczenie prowizji odbywa się cyklicznie – w okresach miesięcznych. Po zakończeniu każdego miesiąca Partnerowi, tj. Wnioskodawcy udostępniane są informacje dotyczące wysokości prowizji za sprzedaż zrealizowaną w danym miesiącu, a także dane dotyczące korekt odnoszących się do miesięcy poprzednich.

Korekty prowizji wynikają m.in. z:

a.    różnicy pomiędzy wolumenem rzeczywistym a szacowanym w okresie gwarancji ceny,

b.    z przedterminowego rozwiązania umów,

c.    niewejścia w życie umów.

Korekty dotyczą wcześniejszych okresów rozliczeniowych i wynikają z później powstałych lub ujawnionych okoliczności (np. w marcu 2026 roku naliczane są korekty prowizji dla umów zakończonych w 2025. Umowy, które zakończyły się w 2025 roku mogły być/byłyby zawierane przez Partnera w 2022, 2023, 2024 roku).

W obowiązującym obecnie modelu rozliczeń Partner wystawia od kilku do kilkudziesięciu faktur korygujących miesięcznie, z których każda odnosi się do konkretnej faktury pierwotnej dokumentującej prowizję za dany miesiąc. Model ten skutkuje znaczną liczbą dokumentów księgowych oraz zwiększonym nakładem pracy po stronie Partnera i dostawcy energii elektrycznej.

Należy bowiem wskazać, że miesięcznie Partner pośredniczy w zawieraniu umów na dostawę energii elektrycznej do kilkuset punktów poboru energii (PPE).

Rozliczenia dotyczą każdego PPE i z uwagi na tą ilość PPE ogromna jest także ilość korekt, do sporządzania których zobowiązany jest Wnioskodawca.

W ramach rozważanej zmiany planowane jest wprowadzenie modelu uproszczonego, w którym Partner będzie wystawiać jedną zbiorczą fakturę korygującą miesięczną. Faktura ta obejmować korektę wynagrodzenia należnego Partnerowi za poprzednie miesiące. Rozwiązanie to ma na celu ograniczenie liczby dokumentów, usprawnienie procesów księgowych, a także zmniejszenie pracochłonności przy obsłudze faktur wystawionych przez Partnera. Zmiana ta będzie zaimplementowana u Partnera i u dostawcy energii elektrycznej będących stronami umowy o współpracy poprzez opracowanie nowych zapisów w umowach zgodnych z obowiązującymi przepisami krajowymi.

Zakłada się, że w nowym modelu dostawca energii elektrycznej do 12-go dnia danego miesiąca udostępni Partnerowi informację o kwocie prowizji należnej za bieżący miesiąc rozliczeniowy, oraz do 5-go dnia udostępni Partnerowi informację o kwocie prowizji należnej za wcześniejsze miesiące i lata Kwocie korekt należnych za poprzednie miesiące rozliczeniowe (in plus lub in minus).

Na bazie powyższych informacji Wnioskodawca jako Partner wystawi na rzecz dostawcy energii elektrycznej fakturę za należną jej prowizję od sprzedaży w bieżącym okresie oraz jedną zbiorczą fakturę korygującą sprzedaż obejmującą korektę należnej Wnioskodawcy prowizji za poprzednie miesiące/lata rozliczeniowe.

Do faktury zbiorczej będzie załączany szczegółowy wykaz (zestawienie), który umożliwi identyfikację umów objętych rozliczeniem oraz numery faktur źródłowych.

Wystawiane przez Wnioskodawcę zbiorcze faktury korygujące, zarówno zwiększające jak i zmniejszające, będą odzwierciedlać zmianę wynagrodzenia za świadczone przez Wnioskodawcę usługi pośrednictwa. Z uwagi na fakt, że przyczyną wystawiania faktur korygujących będą niezależne od Wnioskodawcy okoliczności, nieistniejące w momencie wystawiania faktury pierwotnej – przedmiotowe faktury korygujące zwiększające wartość podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT należnego (korekty na plus), jak i faktury zmniejszające wartość podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT należnego (korekty na minus) Wnioskodawca zamierza ujmować w rozliczeniach VAT za okresy, w których zostaną one wystawione („na bieżąco”). Przedmiotowe zbiorcze faktury korygujące będą spełniać wszystkie warunki określone dla faktur korygujących, wynikające z art. 106j ust. 2 ustawy o VAT.

Zbiorcza faktura korygująca będzie w szczególności zawierać następujące elementy:

1)    numer kolejny oraz datę wystawienia zbiorczej zagregowanej faktury korygującej;

2)    numery identyfikujące w Krajowym Systemie e-Faktur faktur, których dotyczy zbiorcza faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;

3)    dane zawarte w fakturach, których dotyczy zbiorcza zagregowana faktura korygująca:

a)    daty wystawienia faktur;

b)    kolejne numery nadane w ramach jednej lub więcej serii, które w sposób jednoznaczny identyfikują faktury, a także okres rozliczeniowy, którego dotyczą;

c)    imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

d)    numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,

e)    numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi,

f)     nazwę usługi objętej korektą,

4)    kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego, przy czym Wnioskodawca wskaże w jednej pozycji łączną wynikową kwotę korekty zwiększającej albo zmniejszającej podstawę i/lub kwotę podatku wynikającą z korekty wszystkich faktur, do których zostanie wystawiona jedna zbiorcza faktura korygująca.

Doprecyzowanie i uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Zbiorcza faktura korygująca będzie obejmowała wyłącznie korekty na rzecz jednego nabywcy, ponieważ zgodnie z umową na wyłączność Spółka X Spółka z o.o. współpracuje wyłącznie z Y.

We wniosku wskazano wszystkie okoliczności, z których może wynikać konieczność korekty prowizji. Należy jednak podkreślić, że zawsze każdy PPE (punkt poboru energii) jest korygowany, ponieważ wolumen jest zawsze oparty na szacunkowych danych. Korekty więc nie wynikają ze sporadycznych sytuacji.

Korekty faktur dotyczyć będą wyłącznie usług uprzednio udokumentowanych fakturami pierwotnymi.

Jedna zbiorcza faktura korygująca będzie mogła obejmować jednocześnie zwiększenie i zmniejszenie podstawy opodatkowania wynikające z korekt odnoszących się do różnych faktur pierwotnych. Podkreślić należy, że zawsze do takiej zbiorczej faktury korygującej będzie szczegółowy załącznik wygenerowany z systemu informatycznego Y z pozycjami na + i na – oraz numerami faktur źródłowych przy każdej pozycji, aby w sposób transparentny możliwe było zweryfikowanie korekty należnej prowizji.

W zbiorczej fakturze korygującej będzie wykazywana jedna wynikowa kwota korekty, lecz szczegóły takiej zbiorczej faktury korygującej będą określone w załączniku do faktury korygującej.

Pytania

1)    Czy w przedstawionych okolicznościach zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest uprawniony do wystawienia zbiorczej faktury korygującej obejmującej zarówno zmianę wynagrodzenia na plus jak i na minus za usługi pośrednictwa w sprzedaży energii elektrycznej za dany okres rozliczeniowy?

2)    Czy okresem właściwym po stronie Wnioskodawcy, jako wystawcy zbiorczej faktury korygującej obejmującej zarówno zmianę wynagrodzenia na plus jak i na minus za usługi pośrednictwa w sprzedaży energii elektrycznej jest okres, w którym zostanie wystawiony ten dokument?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1)          

W ocenie Wnioskodawcy mając na uwadze brzmienie przepisów art. 106j ust. 1-2a i ust. 4 ustawy o VAT w przedstawionych okolicznościach wystawienie zbiorczej faktury korygującej obejmującej zarówno zmianę wynagrodzenia na plus jak i na minus za usługi pośrednictwa w sprzedaży energii elektrycznej za dany okres rozliczeniowy jest prawidłowe.

Ad. 2)          

W ocenie Wnioskodawcy okresem właściwym do ujęcia zbiorczej faktury korygującej obejmującej zarówno zmianę wynagrodzenia na plus jak i na minus za usługi pośrednictwa przy sprzedaży energii elektrycznej w jednej zbiorczej fakturze korygującej zgodnie z art. 19a ust. 1 oraz art. 29a ust. 13, ust. 13a, ust. 13b, ust. 13c, ust. 14 i ust. 17 ustawy o VAT jest okres, w którym zostanie wystawiony ten dokument.

UZASADNIENIE STANOWISKA:

Ad. 1)          

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do brzmienia art. 7 ust. 2 ustawy o VAT pod pojęciem dostawy towarów (rozumianych zgodnie z art. 2 pkt 6 jako rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii), o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Z kolei art. 8 ust. 1 ustawy definiuje świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jako każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (...).

W stanie faktycznym objętym wnioskiem Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje za odpłatnością na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej czynności niestanowiące dostaw towarów, zatem należy je kwalifikować jako opodatkowane świadczenie usług. Przepisy ustawy o VAT wymagają aby każda czynność podlegająca opodatkowaniu została właściwie udokumentowana i zaraportowana w okresie wyznaczonym momentem powstania obowiązku podatkowego odpowiednio w zakresie prawidłowo ustalonej podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku.

W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą m.in. sprzedaż dokonywaną przez niego na rzecz innego podatnika podatku. Faktura jest dokumentem sformalizowanym, zawierającym dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie (art. 2 pkt 31). Jest wystawiana dla udokumentowania sprzedaży, powinna zatem odzwierciedlać faktyczny przebieg transakcji, do której się odnosi oraz obejmować co najmniej dane wymagane przepisami prawa. Zgodnie z brzmieniem art. 106e ust. 1 ustawy faktura powinna zawierać m.in.:

1)    datę wystawienia;

2)    kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

3)    imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

4)    numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;

5)    numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;

6)    datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

7)    nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;

8)    miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

9)    cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;

13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

15) kwotę należności ogółem.

Jak podkreśla się w stanowiskach organów podatkowych faktura, w swojej zasadniczej części nie powinna zawierać sposobu skalkulowania wynagrodzenia, w tym sensie, że nie wykazuje się na fakturze w odrębnych pozycjach składowych wynagrodzenia, gdyż nie stanowią one samodzielnego przedmiotu sprzedaży. Informacje w tym zakresie mogą być przedstawione w uwagach do faktury lub oddzielnie.

W przypadku, gdy faktura nie odpowiada okolicznościom udokumentowanego nią zdarzenia z uwagi na zmianę tych okoliczności albo błąd, konieczne jest wystawienie do niej faktury korygującej.

Zgodnie z dyspozycją art. 106j ust. 1 ustawy w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

• podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
• dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
• dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
• stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury,
• podatnik wystawia fakturę korygującą.

Faktura korygująca (ust. 2 powołanego wyżej artykułu) powinna zawierać:

1)    (pkt 2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;

2)    (pkt 2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;

3)    (pkt 3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

a)    określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5, tj.:

1.    datę wystawienia;

2.    kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

3.    imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

4.    numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;

5.    numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;

b)    nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;

4)    (pkt 5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;

5)    (pkt 6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji.

Ponadto – ust. 2a – faktura może zawierać wyrazy "FAKTURA KORYGUJĄCA" albo "KOREKTA" i przyczynę korekty.

Z zakresu danych wymaganych dla faktury korygującej wynika, że faktura korygująca musi odnosić się do konkretnej faktury i objętej nią czynności, ze wskazaniem danych, które uległy zmianie albo pierwotnie zostały wykazane błędnie.

Nie wyklucza to możliwości wystawiania zbiorczych faktur korygujących, w szczególności, że taką możliwość wprost przewiduje art. 106j ust. 3 ustawy. Przywołany przepis reguluje tzw. uproszczone zbiorcze faktury korygujące okresowe, dotyczące upustów i obniżek cen. Zgodnie z jego brzmieniem w przypadku gdy podatnik udziela opustu lub obniżki ceny, może wystawić fakturę korygującą dotyczącą dostaw towarów lub świadczenia usług na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie, która:

1)    zawiera dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnoszą się udzielany opust lub udzielana obniżka;

2)    może nie zawierać nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą – w przypadku gdy korekta dotyczy wszystkich dostaw towarów i świadczonych usług.

Brak szczególnych uregulowań dla korekt zbiorczych powodowanych innymi przyczynami niż okresowy upust lub obniżka ceny oznacza jedynie, że w tych innych przypadkach korekta faktury każdorazowo musi spełniać wymogi określone w ust. 2 analizowanego artykułu.

Podkreślenia wymaga, że faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur, które modyfikują treść faktur pierwotnych, w zakresie wyznaczonym ich przyczyną. Mogą one powodować zmniejszenie albo zwiększenie podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT i/lub kwoty podatku albo dotyczyć innych danych zawartych w fakturze pierwotnej.

Z powołanych wyżej przepisów ustawy o VAT dotyczących faktur korygujących wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura nie jest adekwatna do przebiegu danej czynności – podatnik wystawia fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się w szczególności w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. A zatem istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych, z uwzględnieniem zmian zaistniałych lub stwierdzonych po wystawieniu faktury.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt opisanego zdarzenia przyszłego w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na specyfikę świadczonych przez Wnioskodawcę usług pośrednictwa w sprzedaży energii elektrycznej i kwestie szczególnych zasad rozliczeń z tego tytułu opartych na weryfikacji zużycia energii przez Klienta końcowego tzn. sprawdzenia ilości wolumenu rzeczywistego do wolumenu szacowanego określonego na etapie zawierania umowy z Klientem.

Z uwagi na powyższe, oraz z uwagi na brak szczególnych uregulowań w przepisach ustawy o VAT dla korekt zbiorczych powodowanych innymi przyczynami niż okresowy upust lub obniżka ceny, w ocenie Wnioskodawcy, ma ona możliwość wystawienia zbiorczej faktury korygującej korygujących dotyczącej usług pośrednictwa w sprzedaży energii elektrycznej, która będzie obejmowała zarówno zmianę wynagrodzenia na plus jak i na minus, przy czym z uwagi na to, że ta zbiorcza faktura będzie wystawiona nie tylko z powodu rabatu czy upustu, zbiorcza korekta faktury każdorazowo musi spełniać wymogi określone w art. 106j ust. 2 ustawy o VAT.

Ad. 2)          

Zmiana kwoty należnego Wnioskodawcy wynagrodzenia za usługi pośrednictwa przy sprzedaży energii elektrycznej (in plus albo in minus) wynikać będzie z okoliczności ujawnionych, stwierdzonych lub zgłoszonych w stosunku do poszczególnych umów zawartych z Klientem końcowym po wystawieniu pierwotnych faktur prowizyjnych.

Wobec powyższego, wystawiane przez Wnioskodawcę zbiorcze faktury korygujące, obejmujące zarówno zwiększenie jak i zmniejszenie wynagrodzenia z tytułu pośrednictwa, będą odzwierciedlać faktyczną zmianę wynagrodzenia za świadczone przez Wnioskodawcę usługi pośrednictwa. Z uwagi na fakt, że przyczyną wystawiania faktur korygujących będą niezależne od Wnioskodawcy okoliczności, nieistniejące w momencie wystawiania faktury pierwotnej – przedmiotowe faktury korygujące zwiększające wartość podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT należnego (korekty na plus), jak i faktury zmniejszające wartość podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT należnego (korekty na minus) Wnioskodawca zamierza ujmować w rozliczeniach VAT za okresy, w których zostaną one wystawione ("na bieżąco").

Przedmiotowe zbiorcze faktury korygujące będą spełniać wszystkie warunki określone dla faktur korygujących, wynikające z art. 106j ust. 2 ustawy o VAT.

Ustawa o VAT wprowadza szczególne zasady w zakresie korekt podstawy opodatkowania zarówno in minus, jak i in plus.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl ust. 13 powołanego artykułu, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c.

W art. 29a ust. 13a ustawy o VAT wskazano, że w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał potwierdzenie otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą inną niż faktura ustrukturyzowana, z zastrzeżeniem ust. 13b i 13c.

Kolejno w ust. 13b art. 29a wskazano, że w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą:

1)    w postaci faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1 lub art. 106nh ust. 1, na rzecz nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 pkt 2-6, i udostępnił ją temu nabywcy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur,

2)    w postaci faktury, o której mowa w art. 106nf ust. 1, i udostępnił ją nabywcy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur

– obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, można dokonać w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu e-Faktur.

Natomiast zgodnie z art. 29a ust. 13c ustawy o VAT w przypadkach, o których mowa w ust. 10
pkt 1-3, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1, art. 106nf ust. 1 lub art. 106nh ust. 1, i udostępnił ją nabywcy przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu e-Faktur.

Powyższe uregulowania mają zastosowanie także w sytuacji stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

W sytuacji natomiast, gdy konieczne jest zwiększenie podstawy opodatkowania, przepis z art. 29a ust. 17 ustawy wskazuje jako właściwy okres rozliczeniowy, w którym zaistniała jej przyczyna. Przy czym przepis ten w konkretnych przypadkach należy odczytywać z uwzględnieniem zasad powstania obowiązku podatkowego z tytułu danej czynności. W przypadku usług pośrednictwa przy sprzedaży energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje na zasadach ogólnych, tj. w dacie wykonania usługi.

Zestawienie powołanych wyżej przepisów dotyczących podstawy opodatkowania, korekt podstawy opodatkowania i/lub kwoty VAT w odniesieniu do świadczenia usług pośrednictwa przy sprzedaży energii elektrycznej prowadzi do wniosku, że okresem właściwym do zaraportowania rozliczeń z ich tytułu jest okres, w którym ta faktura korygująca została wystawiona.

Reasumując i mając zatem na uwadze, że z analizy powołanych przepisów ustawy o VAT nie wynika, by podatnik był pozbawiony możliwości wystawiania zbiorczych faktur korygujących zawierających zmianę podstawy opodatkowania i kwoty podatku obejmującej zmianę wynagrodzenia zarówno na minus jak i na plus w jednej zbiorczej fakturze korygującej, pod warunkiem, że ta zbiorcza faktura korygująca będzie zawierała dane określone w art. 106j ust. 2 ustawy o VAT, uznać należy, że Wnioskodawca jest uprawniony, aby dokonując korekty faktur pierwotnych za dany okres rozliczeniowy wystawić jedną zbiorczą fakturę korygującą obejmującą zmianę wynagrodzenia zarówno na plus jak i na minus.

Równocześnie, w kontekście brzmienia przepisów art. 19a ust. 1, 29a ust. 13, ust. 13a, ust. 13b, ust. 13c, ust. 14 i ust. 17 ustawy o VAT, okresem właściwym dla ujęcia kwoty korekty wynikającej ze zbiorczej faktury korygującej zawierającej zmianę podstawy opodatkowania i kwoty podatku obejmującej zmianę wynagrodzenia zarówno na minus jak i na plus będzie okres, w którym korekta ta zostanie wystawiona w związku ze stwierdzeniem istnienia jej podstaw.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku:

• w zakresie możliwości wystawienia zbiorczej faktury korygującej obejmującej zarówno zmianę wynagrodzenia na plus jak i na minus za usługi pośrednictwa w sprzedaży energii elektrycznej za dany okres rozliczeniowy – jest prawidłowe;
• w zakresie uznania okresu, w którym zostanie wystawiona ww. zbiorcza faktura za właściwy do ujęcia ww. zbiorczej faktury – jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą o VAT”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

Według art. 2 pkt 32a ustawy o VAT:

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:

Art. 106e ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że:

W myśl art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT:

Jak stanowi art. 106ga ust. 2 ustawy o VAT:

Stosownie do art. 106gb ust. 1 ustawy o VAT:

Zgodnie z art. 106nda ust. 1 ustawy o VAT:

Treść art. 106nda ust. 12 ustawy o VAT wskazuje, że:

Stosownie natomiast do art. 106nda ust. 13 ustawy o VAT:

Zgodnie z art. 106nf ust. 1 ustawy o VAT:

Stosownie do art. 106nf ust. 2 ustawy o VAT:

W myśl art. 106nf ust. 3 ustawy o VAT:

Według art. 106nf ust. 4 ustawy o VAT:

Zgodnie z art. 106nf ust. 9 ustawy o VAT:

Stosownie do art. 106nf ust. 11:

Art. 106nh ustawy o VAT dotyczy faktury w postaci elektronicznej wystawianej w tzw. trybie niedostępności systemu. Zgodnie z tym przepisem:

Faktura jest dokumentem wystawianym dla potrzeb dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dane, które powinna zawierać faktura zostały określone w art. 106e ustawy o VAT. Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki) i nierozerwalnie związana jest z powstaniem obowiązku podatkowego. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt dostawy określonych towarów lub usług. Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.

Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.

W praktyce zdarzają się jednakże sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania takiej faktury poprzez wystawienie faktury korygującej.

Zgodnie z art. 106j ust. 1-4 ustawy o VAT:

Z powyższego wynika, że faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. Wystawia się je w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.

Istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Wskazać należy, że faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują zmniejszenie podstawy opodatkowania (tzw. faktury korygujące „in minus”) oraz te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania ulega podwyższeniu (tzw. faktury korygujące „in plus”). W ramach powyższego rozróżnienia można również dokonać podziału faktur in plus ze względu na powód ich wystawienia:

• jeżeli korekta spowodowana jest przyczynami powstałymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna;
• w sytuacji, gdy korekta jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu sprzedaży (przykładowo zaistniały nowe okoliczności transakcji skutkujące zwiększeniem podstawy opodatkowania), korekta powinna być dokonana w deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę korygującą. Taki przypadek będzie miał miejsce, gdy w fakturze pierwotnej podatek należny został wykazany w prawidłowej wysokości, natomiast przyczyna korekty powstała później i nie była możliwa do przewidzenia w momencie wystawienia faktury pierwotnej;
• późniejsze wykrycie błędu w fakturze pierwotnej stanowi przyczynę zwiększenia podstawy opodatkowania rozliczanej w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna.

Z powołanych wyżej przepisów ustawy dotyczących faktur korygujących wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik, wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen.

Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury, z przyczyn wskazanych wyżej, powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Z kolei, zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT:

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

W myśl art. 29a ust. 1 ustawy o VAT:

Z przepisu tego wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.

Zgodnie z art. 29a ust. 10 ustawy o VAT:

Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy o VAT:

Od 1 lutego 2026 r. podstawową zasadą obniżenia podstawy opodatkowania w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem jest zatem zasada, zgodnie z którą korekty dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej

Zgodnie z art. 29a ust. 13a ustawy o VAT:

Zgodnie z tym przepisem, jeżeli podatnik wystawi fakturę inną niż faktura ustrukturyzowana, obniżenia podstawy opodatkowania w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokona się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał potwierdzenie otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi.

W myśl art. 29a ust. 13b ustawy o VAT:

W przypadkach, o których mowa w art. 29a ust. 13b ustawy o VAT, możliwe jest zastąpienie potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę przydzielonym tej fakturze numerem identyfikującym ją w Krajowym Systemie e-Faktur (KSeF), tj. dokonanie korekty w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik (dostawca) przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu e-Faktur. Jeżeli natomiast wcześniej, tj. przed przesłaniem faktury korygującej do KSeF podatnik uzyska potwierdzenie otrzymania faktury korygującej przez nabywcę poza KSeF, korekta będzie następować w okresie rozliczeniowym otrzymania tego potwierdzenia.

Zatem termin rozliczenia korekty in minus określony w art. 29a ust. 13a ustawy o VAT, tj. w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał potwierdzenie otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi może być stosowany również dla przypadków wymienionych w art. 29a ust. 13b ww. ustawy.

Ponadto należy zauważyć, że z art. 29a ust. 13b pkt 1 ustawy o VAT wynika, że obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, można dokonać w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik przesłał do KSeF fakturę korygującą:

• w postaci faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1 (tryb offline24) na rzecz nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 pkt 2–6 i udostępnił ją temu nabywcy w sposób inny niż przy użyciu KSeF lub
• w postaci faktury, o której mowa w art. 106nh ust. 1 (tryb offline) na rzecz nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 pkt 2–6 i udostępnił ją temu nabywcy w sposób inny niż przy użyciu KSeF.

Jednocześnie, jeżeli wcześniej podatnik uzyska potwierdzenie otrzymania faktury korygującej przez nabywcę, tj. przed jej przesłaniem do KSeF będzie w posiadaniu potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę, to prawo do korekty przysługuje już w rozliczeniu za okres, w którym to potwierdzenie zostało otrzymane.

Zgodnie z art. 29a ust. 13c ustawy o VAT:

Stosownie do art. 29a ust. 14 ustawy o VAT:

Zgodnie z art. 29a ust. 15 ustawy o VAT:

W myśl art. 29a ust. 15b ustawy o VAT:

Zgodnie z art. 29a ust. 15c ustawy o VAT:

Powołane powyżej przepisy art. 29a ust. 13-15c ustawy o VAT, odnoszą się do sytuacji, w której w wyniku korekty faktury zmniejsza się podstawa opodatkowania.

W myśl art. 29a ust. 17 ustawy o VAT:

Z powołanego uprzednio art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wynika, że podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 ustawy o VAT, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Zgodnie z dyspozycją art. 106j ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy po wystawieniu faktury podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie, podatnik wystawia fakturę korygującą.

Przepis art. 106j ustawy o VAT, nie ogranicza możliwości wystawiania zbiorczych faktur korygujących jedynie do przypadków, kiedy zmiana podstawy opodatkowania/podatku należnego jest spowodowana upustem lub obniżką ceny w danym okresie, ale tylko w takiej sytuacji zbiorcza faktura korygująca nie musi zawierać wszystkich informacji o fakturze pierwotnej (zgodnie z powołanym wyżej art. 106j ust. 3 ustawy o VAT).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczą Państwo na rzecz dostawcy energii elektrycznej usługi pośrednictwa polegające na pozyskiwaniu klientów końcowych. Z tytułu świadczonych usług przysługuje Państwu wynagrodzenie prowizyjne.

Wysokość prowizji ustalana jest początkowo w oparciu o wartości szacunkowe, w szczególności szacowany wolumen zużycia energii elektrycznej. Po zakończeniu określonego okresu następuje weryfikacja rzeczywistego zużycia energii oraz innych okoliczności mających wpływ na należne Państwu wynagrodzenie. W konsekwencji pierwotnie ustalona prowizja może podlegać zarówno zwiększeniu, jak i zmniejszeniu. Pierwotne ustalenie wynagrodzenia następuje zatem zgodnie z przewidzianym umową sposobem kalkulacji, na podstawie danych dostępnych i właściwych dla tego etapu rozliczenia.

Jak Państwo wskazali, korekty mogą wynikać w szczególności z różnicy pomiędzy wolumenem rzeczywistym i szacowanym, przedterminowego rozwiązania umowy oraz niewejścia umowy w życie. Korekty dotyczą wcześniejszych okresów rozliczeniowych i odnoszą się do usług uprzednio udokumentowanych fakturami.

Obecnie wystawiają Państwo wiele faktur korygujących, z których każda odnosi się do konkretnej faktury pierwotnej. Zamierzają Państwo zmienić sposób dokumentowania tych korekt i wystawiać jedną zbiorczą fakturę korygującą, obejmującą korekty odnoszące się do wielu wcześniejszych faktur, przy czym w ramach jednego dokumentu mogą wystąpić zarówno zwiększenia, jak i zmniejszenia podstawy opodatkowania.

Przepisy ustawy o VAT nie zawierają regulacji, która nakazywałaby, aby jedna faktura korygująca odnosiła się wyłącznie do jednej faktury pierwotnej. Nie zawierają również zakazu objęcia jednym dokumentem korekt, które w odniesieniu do poszczególnych faktur pierwotnych powodują zarówno zwiększenie, jak i zmniejszenie podstawy opodatkowania.

W konsekwencji należy zgodzić się z Państwem, że możliwe jest wystawienie jednej zbiorczej faktury korygującej odnoszącej się do wielu faktur pierwotnych, również w sytuacji, gdy część korekt powoduje zwiększenie, a część zmniejszenie należnego wynagrodzenia.

Warunkiem jest jednak, aby wystawiona faktura korygująca spełniała wymagania wynikające z art. 106j ustawy o VAT i pozwalała na jednoznaczne ustalenie, jakich faktur oraz jakich transakcji dotyczą dokonane korekty.

Należy przy tym podkreślić, że opisana przez Państwa faktura nie stanowi szczególnej faktury korygującej, o której mowa w art. 106j ust. 3 ustawy o VAT. W analizowanej sprawie podstawą korekty jest bowiem weryfikacja należnego wynagrodzenia za poszczególne usługi, a nie udzielenie okresowego rabatu.

Opisany dokument należy zatem traktować jako fakturę korygującą dotyczącą wielu faktur pierwotnych, wystawioną na zasadach ogólnych określonych w art. 106j ustawy o VAT.

Wobec powyższego są Państwo uprawnieni do wystawienia zbiorczej faktury korygującej obejmującej zarówno zmianę wynagrodzenia na plus jak i na minus za usługi pośrednictwa w sprzedaży energii elektrycznej za dany okres rozliczeniowy.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.

Wątpliwościami Państwa objętymi zakresem pytania nr 2 jest to czy okresem właściwym po Państwa stronie, jako wystawcy zbiorczej faktury korygującej obejmującej zarówno zmianę wynagrodzenia na plus jak i na minus za usługi pośrednictwa w sprzedaży energii elektrycznej jest okres, w którym zostanie wystawiony ten dokument.

Zgodnie z powołanym wcześniej art. 29a ust. 17 ustawy o VAT, moment ujęcia korekty zwiększającej nie jest uzależniony od daty wystawienia faktury korygującej. Decydujące znaczenie ma moment wystąpienia zdarzenia, które powoduje zwiększenie należnego wynagrodzenia.

W praktyce konieczne jest rozróżnienie sytuacji, w której przyczyna korekty istniała już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, od sytuacji, w której okoliczność powodująca zmianę prawidłowo ustalonego wynagrodzenia zaistniała dopiero później.

Dla ustalenia momentu rozliczenia korekty zwiększającej konieczne jest zatem ustalenie, czy okoliczność powodująca zwiększenie wynagrodzenia istniała już w chwili pierwotnego rozliczenia i pierwotna podstawa opodatkowania była z tego względu określona nieprawidłowo, czy też dopiero późniejsze zdarzenia albo ziszczenie się przewidzianego w umowie warunku spowodowało zmianę prawidłowo ustalonego wcześniej wynagrodzenia.

W analizowanej sprawie sam fakt, że już w momencie zawierania umowy strony przewidują późniejsze rozliczenie prowizji na podstawie wolumenu rzeczywistego, nie oznacza, że w momencie wystawienia faktury pierwotnej istnieje konkretna przyczyna ewentualnego zwiększenia wynagrodzenia. Jak wynika z opisu sprawy, pierwotna wysokość prowizji jest ustalana na podstawie wolumenu szacowanego, natomiast dopiero po zakończeniu okresu gwarancji ceny oraz przeprowadzeniu weryfikacji na podstawie wolumenu rzeczywistego następuje ustalenie różnicy powodującej odpowiednie zwiększenie albo zmniejszenie wynagrodzenia. W zakresie korekt wynikających z tej różnicy mamy zatem do czynienia z przyczyną o charakterze następczym.

Powyższego nie zmienia okoliczność, że sam mechanizm późniejszego rozliczenia został przewidziany przez strony już w umowie. Istotne jest bowiem, że na moment pierwotnego rozliczenia wysokość prowizji została ustalona zgodnie z umową przy zastosowaniu właściwych na ten moment danych szacunkowych, natomiast dopiero późniejsze ustalenia danych rzeczywistych pozwala określić, czy i w jakiej wysokości wystąpi zwiększenie albo zmniejszenie należnego wynagrodzenia.

W okolicznościach niniejszej sprawy w sytuacjach podwyższenia wynagrodzenia nie oznacza, że korekta powinna być automatycznie rozliczona w okresie, w którym zostanie wystawiona zbiorcza faktura korygująca.

Zatem, w przypadku ustalenia różnicy powodującej zwiększenie wynagrodzenia, korekty wynikające z późniejszego rozliczenia wolumenu rzeczywistego względem wolumenu szacowanego będą miały charakter następczy i powinny zostać rozliczone za okres, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia należnego wynagrodzenia.

Odrębne zasady dotyczą natomiast korekt powodujących zmniejszenie podstawy opodatkowania.

Zasady obniżenia w związku z funkcjonowaniem KSeF zostały zmienione. Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1-3 ustawy o VAT, w przypadku wystawienia faktury korygującej w postaci faktury ustrukturyzowanej obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił tę fakturę korygującą, z zastrzeżeniem regulacji określonych w art. 29a ust. 13a-13c ustawy o VAT. Tym samym w przypadku opisanej we wniosku zbiorczej faktury korygującej wystawionej w postaci faktury ustrukturyzowanej korekty zmniejszające objęte tym dokumentem będą, co do zasady, rozliczane za okres, w którym zostanie wystawiona ta faktura korygująca.

Zatem do korekt zmniejszających nie ma zastosowania zasada wynikająca z art. 29a ust. 17 ustawy o VAT, dotycząca korekt zwiększających.

Oznacza to również, że fakt wystawienia jednego dokumentu, na którym skompensowane zostaną korekty zwiększające i zmniejszające, nie powoduje, że dla celów VAT wszystkie elementy tego dokumentu uzyskują ten sam moment rozliczenia.

Należy odrębnie ustalić moment rozliczenia korekt „in plus” oraz korekt „in minus” stosując do nich właściwe przepisy.

W analizowanej sprawie szczególnego podkreślenia wymaga okoliczność, że zamierzają Państwo wykazać na zbiorczej fakturze korygującej jedną wynikową wartość będącą sumą wszystkich korekt zwiększających i zmniejszających.

Sam taki sposób prezentacji wartości na dokumencie nie może wpływać na moment rozliczenia podatku należnego. Okoliczność, że zamierzają Państwo wykazać na zbiorczej fakturze korygującej jedną wynikową kwotę stanowiącą sumą wszystkich korekt zwiększających i zmniejszających, pozostaje bez wpływu na sposób ustalenia okresu, w którym poszczególne korekty wywołują skutki w podatku VAT. Wynik rachunkowy dokumentu nie determinuje bowiem charakteru materialnoprawnego poszczególnych korekt składających się na ten wynik.

Nie można zatem uznać, że w przypadku, gdy saldo faktury korygującej jest dodatnie, cała faktura stanowi dla celów art. 29a ustawy o VAT korektę „in plus”, ani że w przypadku salda ujemnego cała faktura stanowi korektę „in minus”. O kwalifikacji i momencie rozliczenia decydują poszczególne zdarzenia gospodarcze powodujące zmianę podstawy opodatkowania, a nie końcowe saldo dokumentu.

Tym samym nie można zaakceptować Państwa stanowiska, zgodnie z którym wynikową kwotę całej zbiorczej faktury korygującej należy zawsze wykazywać w okresie jej wystawienia.

Sposób technicznego udokumentowania korekt jednym dokumentem oraz wykazania na nim jednej wynikowej kwoty nie zmienia zasad określenia okresu rozliczeniowego właściwego dla poszczególnych korekt. Korekty zwiększające i zmniejszające należy rozpatrywać odrębnie.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że są Państwo uprawnieni do wystawienia jednej faktury korygującej odnoszącej się do wielu faktur pierwotnych, również w przypadku gdy część objętych nią korekt prowadzi do zwiększenia, a część do zmniejszenia podstawy opodatkowania i podatku należnego. Sposób technicznego udokumentowania tych korekt jednym dokumentem oraz wykazanie na nim jednej kwoty wynikowej nie wpływają jednak na ustalenie okresów rozliczeniowych właściwych dla poszczególnych korekt. Przepisy ustawy o VAT nie nakazują w takim przypadku wystawienia odrębnej zbiorczej faktury korygującej zwiększającej („in plus”) oraz odrębnej zbiorczej faktury korygującej zmniejszającej („in minus”).

Przy czym w odniesieniu do korekt zmniejszających podstawę opodatkowania zastosowanie znajdują odpowiednie regulacje art. 29a ust. 13-13c, ust. 14 ustawy o VAT.

Z kolei w odniesieniu do korekt zwiększających podstawę opodatkowania zastosowanie znajduje art. 29a ust. 17 ustawy o VAT. Korekty wynikające z późniejszego rozliczenia wolumenu rzeczywistego względem wolumenu szacowanego, w okolicznościach przedstawionych we wniosku, będą miały charakter następczy i powinny zostać rozliczone za okres, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia należnego wynagrodzenia. Nie jest nią natomiast sama data wystawienia zbiorczej faktury korygującej.

Zatem oceniając Państwa stanowisko całościowo w zakresie pytania nr 2 uznałem je za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. Przykładowo, jeśli opis sprawy zawiera błędne stwierdzenia czy też błędną faktyczną ocenę elementów opisu sprawy, niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.