0113-KDIPT1-2.4012.524.2026.4.PRP

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 22 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności przekazania na rzecz Fundacji środków pieniężnych odpowiadających wartości nieodebranych, przez osoby pozostawiające opakowania objęte systemem kaucyjnym, należnych kaucji za zwrot tych opakowań oraz podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 czerwca 2026 r. (wpływ 29 czerwca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w postaci sklepu spożywczego. W ramach prowadzonej działalności uczestniczy w systemie kaucyjnym funkcjonującym na podstawie ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi.

Wnioskodawca współpracuje z podmiotem reprezentującym (operatorem systemu kaucyjnego), a rozliczenia z operatorem odbywają się na podstawie not rozliczeniowych.

Z dniem 1 października 2025 r. weszły w życie przepisy dotyczące systemu kaucyjnego obejmującego m.in. butelki PET, puszki metalowe oraz butelki szklane wielokrotnego użytku. Zgodnie z obowiązującymi przepisami pobór i zwrot kaucji pozostają poza zakresem opodatkowania VAT, a sama kaucja ma charakter zwrotny.

Od około dwóch miesięcy Wnioskodawca prowadzi akcję charytatywną polegającą na tym, że klienci sklepu oraz inne osoby pozostawiają opakowania objęte systemem kaucyjnym bez pobierania należnej im kaucji. Opakowania te są następnie przyjmowane przez sklep w ramach uczestnictwa w systemie kaucyjnym, a środki odpowiadające wartości tych opakowań są przekazywane przez operatora systemu kaucyjnego na rzecz działalności gospodarczej Wnioskodawcy jako podmiotu uczestniczącego w systemie.

Całość środków uzyskanych z tego tytułu Wnioskodawca przekazuje następnie na rachunek fundacji prowadzącej zbiórkę na leczenie konkretnego dziecka. Fundacja posiada wiedzę o prowadzonej akcji i akceptuje taki sposób przekazywania środków. Środki te nie są przeznaczane na potrzeby prywatne Wnioskodawcy ani na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wnioskodawca nie osiąga z tego tytułu ekonomicznego przysporzenia majątkowego, gdyż środki te są w całości przekazywane na cel charytatywny.

Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów dotyczącymi systemu kaucyjnego, pobór i zwrot kaucji pozostają neutralne na gruncie podatku VAT dla sklepów i innych podmiotów uczestniczących w obrocie opakowaniami objętymi systemem kaucyjnym. Obowiązek rozliczenia VAT może wystąpić wyłącznie po stronie podmiotów wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje w przypadku niezwrócenia opakowań do systemu.

Ministerstwo Finansów wskazało ponadto, że:

-        pobór kaucji nie jest dokumentowany fakturą VAT,

-        zwrot opakowań nie wymaga wystawiania faktur korygujących,

-        sam zwrot opakowania do systemu kaucyjnego ma znaczenie dla rozliczeń VAT, niezależnie od dalszego przeznaczenia środków odpowiadających wartości kaucji.

Wnioskodawca nie jest podmiotem wprowadzającym produkty w opakowaniach na napoje, lecz jedynie uczestnikiem systemu kaucyjnego jako punkt zbiórki opakowań.

Ponadto, w odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania o treści:

a)    Czy jest Pani zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT?

Odp. Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

b)    Od kiedy i w jakim zakresie prowadzi Pani działalność gospodarczą?

Odp. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą od dnia 1 czerwca 2015 r. w zakresie prowadzenia sklepu detalicznego.

c)    Jakie ma Pani prawa i obowiązki w związku z uczestnictwem w systemie kaucyjnym, o którym mowa we wniosku?

Odp. W związku z uczestnictwem w systemie kaucyjnym Wnioskodawczyni przyjmuje od klientów opakowania objęte systemem kaucyjnym oraz dokonuje zwrotu kaucji zgodnie z obowiązującymi przepisami.

d)    Czy w zamian za przekazanie przez Panią na rachunek fundacji środków odpowiadających wartości opakowań objętych systemem kaucyjnym otrzymuje Pani jakiekolwiek korzyści?

Odp. W związku z przekazywaniem środków na rachunek Fundacji Wnioskodawczyni nie otrzymuje żadnych korzyści majątkowych ani niemajątkowych, świadczeń wzajemnych, wynagrodzenia, prowizji ani innych form ekwiwalentu.

e)    Czy przekazanie przez Panią na rachunek fundacji środków odpowiadających wartości opakowań objętych systemem kaucyjnym jest przez Panią dokumentowane? Jeśli tak, to proszę wskazać w jaki sposób.

Odp. Przekazanie środków na rachunek Fundacji dokumentowane jest przelewem bankowym. Dowodem przekazania środków jest potwierdzenie przelewu oraz ewidencja prowadzona przez Wnioskodawczynię.

f)     Czy klienci sklepu oraz inne osoby pozostawiające opakowania objęte systemem kaucyjnym bez pobierania należnej im kaucji mają świadomość na co zostaną przeznaczone te środki?

Odp. Klienci sklepu oraz inne osoby pozostawiające opakowania objęte systemem kaucyjnym bez pobierania należnej im kaucji są każdorazowo informowani, za pomocą informacji umieszczonej przy punkcie przyjmowania opakowań oraz/lub ustnie przez obsługę sklepu, że rezygnują z odbioru przysługującej im kaucji, a środki odpowiadające wartości tej kaucji zostaną przekazane na rzecz Fundacji prowadzącej działalność na rzecz osób niepełnosprawnych. Pozostawienie opakowania bez odbioru kaucji jest dobrowolną decyzją osoby zwracającej opakowanie.

g)    Czy założyła Pani oddzielny rachunek bankowy/subkonto dla wpłat przekazywanych na rzecz fundacji?

Odp. Wnioskodawczyni nie posiada wyodrębnionego subkonta ani odrębnego rachunku służącego do gromadzenia środków przeznaczonych do przekazania Fundacji.

h)    Czy od zgromadzonych środków na wyodrębnionym koncie są naliczane odsetki, a jeżeli tak, to w jaki sposób są wykorzystywane przez Panią, tzn. czy również są przekazywane na cele fundacji?

Odp. Od zgromadzonych środków nie są naliczane odsetki. Niezwłocznie po otrzymaniu środków wynikających z rozliczenia systemu kaucyjnego środki odpowiadające wartości nieodebranych kaucji są przekazywane na rachunek Fundacji.

i)     Czy zawarła Pani jakąkolwiek umowę z fundacją, o której mowa we wniosku? Jeżeli tak, proszę opisać jakie kwestie ona reguluje.

Odp. Wnioskodawczyni nie zawarła z Fundacją żadnej umowy regulującej przekazywanie środków. Przekazanie środków następuje każdorazowo w formie darowizny pieniężnej, zgodnie z wolą osób, które zrezygnowały z odbioru należnej im kaucji.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy przekazanie przez Wnioskodawczynię na rzecz Fundacji środków pieniężnych odpowiadających wartości nieodebranych kaucji za opakowania objęte systemem kaucyjnym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT)? (oznaczone we wniosku jako pytanie nr 3)

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawczyni, opisane czynności pozostają neutralne na gruncie podatku od towarów i usług i nie powodują powstania obowiązku podatkowego w VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług. W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni nie dokonuje ani odpłatnej dostawy towarów, ani odpłatnego świadczenia usług na rzecz Fundacji lub osób pozostawiających opakowania.

Jak wynika z objaśnień Ministerstwa Finansów dotyczących funkcjonowania systemu kaucyjnego, pobór i zwrot kaucji pozostają co do zasady neutralne na gruncie podatku VAT.

Obowiązek rozliczenia podatku od niezwróconych opakowań może powstać wyłącznie po stronie podmiotów wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje, a nie po stronie podmiotów prowadzących punkty zbiórki opakowań.

W opisanym stanie faktycznym opakowania są zwracane do systemu kaucyjnego zgodnie z obowiązującymi zasadami, natomiast środki odpowiadające wartości nieodebranych kaucji są przekazywane Fundacji zgodnie z wolą osób rezygnujących z odbioru kaucji.

Wnioskodawczyni nie uzyskuje z tego tytułu żadnego wynagrodzenia ani innego świadczenia wzajemnego.

W ocenie Wnioskodawczyni, przekazanie środków Fundacji nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT i nie powoduje powstania dodatkowych obowiązków podatkowych po jej stronie.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawczyni opisane czynności pozostają neutralne na gruncie podatku od towarów i usług i nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług  (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 49a-52 ustawy:

Ustawa z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 619), zwana dalej „ustawą o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi”, określa w treści art. 8 pkt 8, pkt 13a, pkt 21a, 21b że:

Według art. 40h ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Pod pojęciem usługi należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy.

Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

-        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

-        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 ustawy oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę. Zatem odpłatne świadczenie usług może zostać opodatkowane wtedy, gdy pomiędzy świadczącym usługę i jej beneficjentem istnieje stosunek prawny, w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne.

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.

Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Wobec powyższej analizy, dostawa towarów lub świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są wykonane odpłatnie, oraz gdy pomiędzy dostawcą towaru lub świadczącym usługę i ich beneficjentem (odbiorcą) istnieje jawny lub dorozumiany stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przekazanie przez Panią na rzecz Fundacji środków pieniężnych odpowiadających wartości nieodebranych, przez osoby pozostawiające opakowania objęte systemem kaucyjnym, należnych kaucji za zwrot tych opakowań podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.– Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

W świetle art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:

Istotą darowizny jest zatem bezpłatne świadczenie, które darczyńca wykonuje ze swojego majątku na rzecz innej osoby.

Umowa darowizny ma więc przyczynę w zamiarze darczyńcy, aby kosztem własnego majątku nieodpłatnie wzbogacić inną osobę. Brak zamiaru (bezpłatnego przysporzenia) darczyńcy i porozumienia stron co do tego istotnego elementu umowy powoduje niedojście umowy do skutku, gdyż umowa darowizny nie może bez niego powstać.

Świadczenie darczyńcy musi być subiektywnie i obiektywnie bezpłatne, tj. niezależne od uzyskania korzyści lub ekwiwalentu od obdarowanego. Czyniąc darowiznę, darczyńca realizuje zamiar przysporzenia obdarowanemu korzyści kosztem własnego majątku.

Z powyższego wynika, że darowizna jest świadczeniem jednostronnym, gdyż darczyńca nie żąda od obdarowanego żadnego świadczenia wzajemnego.

Należy powtórzyć, że z przywołanych wyżej przepisów opodatkowaniu podatkiem VAT – co do zasady – podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonywanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Co istotne, ww. świadczenie musi zostać wykonane przez działającego w tym zakresie podatnika podatku VAT.

Wskazać należy, że w świetle art. 7 oraz art. 8 ustawy, przekazanie środków pieniężnych nie stanowi czynności, która dla celów ustawy o podatku od towarów i usług mogłaby zostać zakwalifikowana jako dostawa towarów bądź świadczenie usług, tj. jako czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wynika to z faktu, że środki pieniężne nie spełniają definicji towaru, tym samym ich przekazanie nie może stanowić dostawy towarów, jak również nie można uznać, że samo przekazanie środków pieniężnych stanowi świadczenie usług.

Z powyższej analizy wynika, że przekazanie przez Panią na rzecz Fundacji środków pieniężnych odpowiadających wartości nieodebranych, przez osoby pozostawiające opakowania objęte systemem kaucyjnym, należnych kaucji za zwrot tych opakowań nie jest związane z żadnym wzajemnym świadczeniem Fundacji na rzecz Pani. Należy podkreślić, że – jak Pani wskazała – w związku z przekazywaniem środków na rachunek Fundacji nie otrzymuje Pani żadnych korzyści majątkowych ani niemajątkowych, świadczeń wzajemnych, wynagrodzenia, prowizji ani innych form ekwiwalentu; klienci sklepu oraz inne osoby pozostawiające opakowania objęte systemem kaucyjnym bez pobierania należnej im kaucji są każdorazowo informowani, za pomocą informacji umieszczonej przy punkcie przyjmowania opakowań oraz/lub ustnie przez obsługę sklepu, że rezygnują z odbioru przysługującej im kaucji, a środki odpowiadające wartości tej kaucji zostaną przekazane na rzecz Fundacji prowadzącej działalność na rzecz osób niepełnosprawnych. Pozostawienie opakowania bez odbioru kaucji jest dobrowolną decyzją osoby zwracającej opakowanie. Ponadto wskazała Pani, że nie zawarła z Fundacją żadnej umowy regulującej przekazywanie środków. Przekazanie środków następuje każdorazowo w formie darowizny pieniężnej, zgodnie z wolą osób, które zrezygnowały z odbioru należnej im kaucji.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że nie wykonuje Pani odpłatnego świadczenia usług lub odpłatnej dostawy towarów na rzecz Fundacji, które rodziłyby konsekwencje na gruncie podatku od towarów i usług. Dokonuje Pani przekazania na rzecz Fundacji ww. środków pieniężnych odpowiadających wartości nieodebranych, przez osoby pozostawiające opakowania objęte systemem kaucyjnym, należnych kaucji za zwrot tych opakowań, które nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując, w zaistniałej sytuacji przekazanie przez Panią na rzecz Fundacji środków pieniężnych odpowiadających wartości nieodebranych, przez osoby pozostawiające opakowania objęte systemem kaucyjnym, należnych kaucji za zwrot tych opakowań nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług określonych w art. 5 ust. 1 ustawy.

Wobec powyższego Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zauważyć należy, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna wywiera zatem skutek prawny wyłącznie dla Pani.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji.