0113-KDIPT1-1.4012.684.2026.1.WL

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 13 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do ponownego korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy w zw. z art. 113 ust. 11 ustawy od początku roku 2026. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, która prowadziła jednoosobową działalność gospodarczą w okresie …-2026. Wnioskodawczyni wykonywała czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i były to czynności, które nie zostały wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, tj. nie należą do kategorii czynności wyłączających możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego.

Wnioskodawczyni przez dłuższy okres korzystała ze zwolnienia podmiotowego z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Wnioskodawczyni nie miała świadomości, że w pewnym momencie doszło do przekroczenia limitu sprzedaży uprawniającego do korzystania ze zwolnienia podmiotowego. Przekroczenie limitu nie było działaniem zamierzonym ani celowym. Wynikało ono z błędnego ustalenia wartości sprzedaży wliczanej do limitu zwolnienia, w szczególności z nieuwzględnienia wszystkich kategorii przychodów, które na gruncie ustawy o VAT powinny być brane pod uwagę przy ocenie limitu z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Po analizie rozliczeń okazało się, że Wnioskodawczyni utraciła prawo do zwolnienia podmiotowego z VAT w roku 2024, począwszy od czynności, którą przekroczono limit sprzedaży określony w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Wnioskodawczyni wskazuje, że utrata prawa do zwolnienia nie wynikała z wykonywania czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Jedyną przyczyną utraty prawa do zwolnienia było przekroczenie limitu wartości sprzedaży. Wnioskodawczyni nie prowadziła i nie prowadzi działalności w zakresie czynności, które ustawodawca wyłączył ze zwolnienia podmiotowego.

Po ustaleniu, że w przeszłości doszło do utraty prawa do zwolnienia, Wnioskodawczyni podjęła działania zmierzające do uporządkowania rozliczeń podatkowych. W szczególności Wnioskodawczyni dokonała odpowiednich czynności formalnych, w tym złożenia zgłoszenia VAT-R / aktualizacji VAT-R oraz korekt rozliczeń za okresy, w których powinna być rozliczana jako podatnik VAT czynny.

Wnioskodawczyni wskazuje jednocześnie, że po upływie okresu wskazanego w art. 113 ust. 11 ustawy o VAT spełniła warunki do ponownego skorzystania ze zwolnienia podmiotowego. Rok, w którym Wnioskodawczyni utraciła prawo do zwolnienia, zakończył się z dniem 31 grudnia 2025 r. W konsekwencji, po upływie roku liczonego od końca roku, w którym nastąpiła utrata zwolnienia, Wnioskodawczyni mogła ponownie skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od dnia 1 stycznia 2026 r.

W roku poprzedzającym rok, od którego Wnioskodawczyni zamierza ponownie korzystać ze zwolnienia, wartość sprzedaży Wnioskodawczyni nie przekroczyła limitu określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Również od początku roku 2026 r. wartość sprzedaży Wnioskodawczyni nie przekroczyła tego limitu.

Wnioskodawczyni od dnia 1 stycznia 2026 r. spełniała zatem materialne przesłanki korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT, tj.:

1.    nie przekroczyła limitu sprzedaży uprawniającego do korzystania ze zwolnienia;

2.    nie wykonywała czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT;

3.    spełniła warunek wynikający z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT, ponieważ od końca roku, w którym utraciła prawo do zwolnienia, upłynął wymagany okres;

4.    od początku roku 2026 r. zamierzała funkcjonować (i de facto funkcjonowała z uwagi na niewiedze w zakresie wcześniejszej utraty zwolnienia) jako podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego.

Wnioskodawczyni wyjaśnia, że brak złożenia aktualizacji VAT-R w terminie 7 dni od dnia, od którego mogła ponownie korzystać ze zwolnienia, wynikał z okoliczności związanych z późniejszym ustaleniem prawidłowych okresów utraty prawa do zwolnienia oraz koniecznością uporządkowania wcześniejszych rozliczeń. Wnioskodawczyni nie mogła w sposób prawidłowy i świadomy dokonać aktualizacji VAT-R w terminie, skoro dopiero późniejsza analiza rozliczeń pozwoliła ustalić prawidłowy moment utraty prawa do zwolnienia oraz moment, od którego możliwy był powrót do zwolnienia.

Wnioskodawczyni podkreśla, że jej celem jest doprowadzenie rozliczeń do stanu zgodnego z przepisami ustawy o VAT, tj. takiego, jaki powinien istnieć, gdyby od początku prawidłowo ustalono moment utraty prawa do zwolnienia oraz moment ponownego nabycia prawa do tego zwolnienia. W okresie, od którego Wnioskodawczyni zamierza skorzystać ze zwolnienia podmiotowego, tj. od dnia 1 stycznia 2026 r., Wnioskodawczyni zachowywała się jak podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego, tj. nie pobierała podatku VAT od nabywców, nie traktowała sprzedaży jako sprzedaży opodatkowanej VAT według właściwych stawek oraz nie podejmowała działań charakterystycznych dla podatnika czynnego w odniesieniu do tej sprzedaży.

Jeżeli natomiast w toku porządkowania rozliczeń okaże się, że za niektóre okresy zostały złożone pliki JPK_V7 lub wystąpiły dokumenty wymagające korekty, Wnioskodawczyni zamierza dokonać stosownych korekt, tak aby rozliczenia odpowiadały prawidłowemu statusowi podatkowemu Wnioskodawczyni w poszczególnych okresach.

Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość, czy w opisanej sytuacji ma prawo do ponownego skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT od dnia 1 stycznia 2026 r., mimo że aktualizacja VAT-R informująca o wyborze zwolnienia zostanie złożona po upływie terminu 7 dni, o którym mowa w art. 96 ust. 12 ustawy o VAT.

Pytanie

Czy Wnioskodawczyni, która utraciła prawo do zwolnienia podmiotowego z VAT w roku 2024 z powodu przekroczenia limitu sprzedaży, a następnie po upływie okresu wskazanego w art. 113 ust. 11 ustawy o VAT spełniała warunki do ponownego skorzystania ze zwolnienia, może korzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT od dnia 1 stycznia 2026 r., pomimo że aktualizacja VAT-R informująca o wyborze zwolnienia została złożona po upływie terminu 7 dni, o którym mowa w art. 96 ust. 12 ustawy o VAT?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, w opisanym stanie faktycznym przysługuje jej prawo do ponownego skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT od dnia 1 stycznia 2026 r., pomimo że aktualizacja VAT-R została złożona po upływie terminu 7 dni. Prawo to wynika z art. 113 ust. 1 w zw. z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT.

UZASADNIENIE:

Przepis art. 113 ust. 11 ustawy o VAT przewiduje, że podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku albo zrezygnował z tego zwolnienia, może ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia albo z niego zrezygnował.

W ocenie Wnioskodawczyni, przepis ten określa materialnoprawny warunek powrotu do zwolnienia. Warunkiem tym jest upływ wskazanego w ustawie okresu oraz spełnienie pozostałych przesłanek zwolnienia, w szczególności nieprzekroczenie limitu sprzedaży i niewykonywanie czynności wyłączonych ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Przepis art. 113 ust. 11 ustawy o VAT nie uzależnia prawa do ponownego skorzystania ze zwolnienia od zachowania terminu na złożenie aktualizacji VAT-R. Złożenie aktualizacji VAT-R ma charakter informacyjny i ewidencyjny. Służy poinformowaniu naczelnika urzędu skarbowego o zmianie danych rejestracyjnych podatnika, ale nie kreuje samego prawa do zwolnienia ani nie stanowi materialnoprawnej przesłanki korzystania z tego zwolnienia.

W konsekwencji, jeżeli Wnioskodawczyni od dnia 1 stycznia 2026 r. spełniała wszystkie warunki do ponownego skorzystania ze zwolnienia podmiotowego, to może korzystać z tego zwolnienia od tej daty. Późniejsze złożenie aktualizacji VAT-R nie powinno pozbawiać jej prawa do zwolnienia.

Wnioskodawczyni wskazuje, że z art. 96 ust. 12 ustawy o VAT wynika obowiązek zgłoszenia zmiany danych zawartych w zgłoszeniu rejestracyjnym w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Przepis ten ustanawia obowiązek formalny. Nie przewiduje jednak sankcji w postaci utraty prawa do zwolnienia podmiotowego w przypadku złożenia aktualizacji VAT-R po terminie.

Wnioskodawczyni stoi zatem na stanowisku, że niedochowanie terminu 7 dni może być oceniane wyłącznie na płaszczyźnie obowiązków formalnych podatnika, ale nie wpływa na samo prawo do skorzystania ze zwolnienia, jeżeli przesłanki materialne zostały spełnione.

Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2025 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.141.2025.1.AKS, w której organ potwierdził możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT z mocą wsteczną, pomimo złożenia aktualizacji VAT-R po terminie, jeżeli podatnik spełniał warunki zwolnienia oraz zachowywał się jak podatnik korzystający ze zwolnienia.

Wnioskodawczyni wskazuje, że jej sytuacja jest zbliżona do sytuacji będącej przedmiotem powyższej interpretacji. Wnioskodawczyni utraciła prawo do zwolnienia z powodu przekroczenia limitu sprzedaży, następnie — po upływie okresu wskazanego w art. 113 ust. 11 ustawy o VAT — spełniała warunki do ponownego skorzystania ze zwolnienia, a brak złożenia aktualizacji VAT-R w terminie był konsekwencją późniejszego ustalenia prawidłowych okresów rozliczeniowych i konieczności naprawienia wcześniejszych rozliczeń.

W związku z tym Wnioskodawczyni uważa, że ma prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od dnia 1 stycznia 2026 r., mimo że formalna aktualizacja VAT-R została złożona po tej dacie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Należy zauważyć również, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla określonej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 1 stycznia 2026 r.:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.

W myśl art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu od 1 stycznia 2026 r.:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy:

Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1)    wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

2)    odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 , z wyjątkiem:

a)    transakcji związanych z nieruchomościami,

b)    usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c)    usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych

-        jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3)    odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W świetle art. 113 ust. 4 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 , którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.

Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:

Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy w brzmieniu do 1 stycznia 2025 r.:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 , jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy w brzmieniu od 1 stycznia 2025 r.:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 , jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Na podstawie art. 113 ust. 10 ustawy:

Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy:

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy w brzmieniu do 1 stycznia 2025 r.:

Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1)     dokonujących dostaw:

a)    towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,

b)    towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:

-        energii elektrycznej (CN 2716 00 00),

-        wyrobów tytoniowych,

-        samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,

c)    budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,

d)    terenów budowlanych,

e)    nowych środków transportu,

f)     następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:

-        preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),

-        komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),

-        urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),

-        maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),

g)    hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:

-        pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),

-        motocykli (PKWiU ex 45.4);

2) świadczących usługi:

a)    prawnicze,

b)    w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,

c)    jubilerskie,

d)    ściągania długów, w tym factoringu.

3)    nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy w brzmieniu od 1 stycznia 2025 r.:

Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1)     dokonujących dostaw:

a)    towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,

b)    towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:

-        energii elektrycznej (CN 2716 00 00),

-        wyrobów tytoniowych,

-        samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,

c)    budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,

d)    terenów budowlanych,

e)    nowych środków transportu,

f)     następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:

-        preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),

-        komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),

-        urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),

-        maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),

g)    hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:

-        pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),

-        motocykli (PKWiU ex 45.4);

2)     świadczących usługi:

a)    prawnicze,

b)    w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,

c)    jubilerskie,

d)    ściągania długów, w tym factoringu.

3)     (uchylony)

Zaznaczyć należy, że podatnik ma prawo powrócić do zwolnienia z art. 113 ustawy, pod warunkiem, że minął rok od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz w poprzednim roku nie przekroczył kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Odnośnie obowiązku zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R należy wskazać, że w myśl art. 96 ust. 1 ustawy:

Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy:

Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

W świetle art. 96 ust. 4 ustawy:

Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:

1) „podatnika VAT czynnego”,

2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:

a) ust. 3 i 3c,

b) art. 113a ust. 1 , jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE

– i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.

Z kolei, w myśl art. 96 ust. 5 ustawy:

Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1)    przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;

2)    przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;

3)    przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9 , w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;

4)    przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 , w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9 , od pierwszej wykonanej czynności.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Stosownie do treści art. 96 ust. 10 ustawy:

Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, u których następnie sprzedaż została zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub którzy następnie zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43, pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni.

Natomiast jak stanowi art. 96 ust. 12 ustawy:

Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.

Z opisu sprawy wynika, że prowadziła Pani jednoosobową działalność gospodarczą w okresie …-2026 r. Korzystała Pani ze zwolnienia podmiotowego z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Nie wykonywała Pani czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Po analizie rozliczeń okazało się, że utraciła Pani prawo do zwolnienia podmiotowego z VAT w roku 2024, począwszy od czynności, którą przekroczono limit sprzedaży określony w art. 113 ust. 1 ustawy. Przekroczenie limitu nie było działaniem zamierzonym ani celowym. Wynikało ono z błędnego ustalenia wartości sprzedaży wliczanej do limitu zwolnienia, w szczególności z nieuwzględnienia wszystkich kategorii przychodów, które na gruncie ustawy o VAT powinny być brane pod uwagę przy ocenie limitu z art. 113 ust. 1 ustawy.

Po ustaleniu, że w przeszłości doszło do utraty prawa do zwolnienia, podjęła Pani działania zmierzające do uporządkowania rozliczeń podatkowych. W szczególności dokonała Pani odpowiednich czynności formalnych, w tym złożenia zgłoszenia VAT-R / aktualizacji VAT-R oraz korekt rozliczeń za okresy, w których powinna być rozliczana jako podatnik VAT czynny.

W roku poprzedzającym rok, od którego zamierza Pani ponownie korzystać ze zwolnienia, wartość Pani sprzedaży nie przekroczyła limitu określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Również od początku roku 2026 r. wartość Pani sprzedaży nie przekroczyła tego limitu.

Wyjaśnia Pani, że brak złożenia aktualizacji VAT-R w terminie 7 dni od dnia, od którego mogła ponownie korzystać ze zwolnienia, wynikał z okoliczności związanych z późniejszym ustaleniem prawidłowych okresów utraty prawa do zwolnienia oraz koniecznością uporządkowania wcześniejszych rozliczeń. Nie mogła Pani w sposób prawidłowy i świadomy dokonać aktualizacji VAT-R w terminie, skoro dopiero późniejsza analiza rozliczeń pozwoliła ustalić prawidłowy moment utraty prawa do zwolnienia oraz moment, od którego możliwy był powrót do zwolnienia.

W okresie, od którego zamierza Pani skorzystać ze zwolnienia podmiotowego, tj. od dnia 1 stycznia 2026 r., zachowywała się Pani jak podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego, tj. nie pobierała Pani podatku VAT od nabywców, nie traktowała sprzedaży jako sprzedaży opodatkowanej VAT według właściwych stawek oraz nie podejmowała Pani działań charakterystycznych dla podatnika czynnego w odniesieniu do tej sprzedaży.

Pani wątpliwości w sprawie dotyczą ustalenia, czy przysługuje Pani prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 w zw. z art. 113 ust. 11 ustawy, od dnia 1 stycznia 2026 r., pomimo, że zgłoszenie aktualizacyjne zostało dokonane po terminie ustawowym określonym w art. 96 ust. 12 ustawy.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane uregulowania należy stwierdzić, że skoro - jak Pani wskazała - w ramach prowadzonej działalności nie wykonuje Pani czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy oraz wartość Pani sprzedaży za 2025 r. nie przekroczyła limitu określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT i minął co najmniej rok, liczony od końca roku, w którym utraciła Pani prawo do zwolnienia (2024 r.), to od 1 stycznia 2026 r. przysługuje Pani prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy.

Odnośnie momentu złożenia deklaracji VAT-R należy wskazać, że w związku ze zmianą danych zawartych w zgłoszeniu rejestracyjnym podatnik powinien w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego poprzez złożenie aktualizującego zgłoszenia VAT-R, zaznaczając, że będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy oraz podając datę, od której będzie korzystał lub już korzysta ze wskazanego zwolnienia.

Należy nadmienić, że przepis art. 113 ust. 11 ustawy nie uzależnia prawa do wyboru zwolnienia od terminu złożonego zawiadomienia w urzędzie, tylko od spełnienia warunku określonego w tym przepisie, tj. bycia czynnym podatnikiem podatku VAT co najmniej przez rok licząc od końca roku, w którym podatnik utracił lub zrezygnował ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy. Zatem, fakt złożenia przez podatnika zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia go prawa do wyboru przysługującego mu zwolnienia, pod warunkiem, że podatnik zachowywał się jak podatnik, u którego sprzedaż korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Okoliczności sprawy wskazują, że w terminie, w którym chce Pani korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, zachowywała się Pan jak podatnik, u którego sprzedaż korzysta ze zwolnienia podmiotowego, gdyż – jak wynika z wniosku – od 1 stycznia 2026 r. nie pobierała Pani podatku VAT od nabywców, nie traktowała sprzedaży jako sprzedaży opodatkowanej VAT według właściwych stawek oraz nie podejmowała Pani działań charakterystycznych dla podatnika czynnego w odniesieniu do tej sprzedaży.

Tym samym w sytuacji, gdy chciała Pani korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy od 1 stycznia 2026 r. i z tą datą spełniła spełniała Pani warunki do skorzystania ze zwolnienia, powinna Pan złożyć w urzędzie skarbowym zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R w terminie do 7 dni licząc od dnia, w którym nabyła Pani prawo do tego zwolnienia. Jednakże fakt złożenia zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia Pani prawa do wyboru przysługującego zwolnienia, pomimo niedopełnienia obowiązku w zakresie aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego w wymaganym przepisami terminie.

Zatem, mogła Pani korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy począwszy od 1 stycznia 2026 r., w sytuacji złożenia zawiadomienia aktualizacyjnego VAT-R po upływie 7 dniowego terminu, o którym mowa w art. 96 ust. 12 ustawy, tj. po 7 stycznia 2026 r.

Tym samym, Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnośnie powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)    z zastosowaniem art. 119a;

2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.