0113-KDIPT1-1.4012.672.2026.2.MSU

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do świadczonych usług szkoleniowych w zakresie nauki jazdy na prawo jazdy kategorii A, A1 oraz A2.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 sierpnia 2026 r. (data wpływu).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

1. Dane wnioskodawcy

Wnioskodawcą jest sp. z o.o..

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od dnia 6 marca 2026 r., natomiast wpis do ewidencji przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców uzyskał w dniu 16 marca 2026 r. Przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest PKD 85.53.Z – Pozaszkolne formy edukacji z zakresu nauki jazdy i pilotażu. Wnioskodawca nie prowadzi żadnej innej działalności gospodarczej poza usługami szkoleniowymi w zakresie nauki jazdy.

2. Charakterystyka świadczonych usług

Wnioskodawca prowadzi ośrodek szkolenia kierowców i świadczy usługi szkoleniowe w zakresie nauki jazdy na prawo jazdy kategorii: A1, A2, A, B.

Szkolenia prowadzone są na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1226 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców (Dz. U. z 2018 r. poz. 1885 z późn. zm.).

Wnioskodawca posiada wpis do ewidencji przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców, zatrudnia wykwalifikowanych instruktorów, realizuje program szkolenia zgodny z obowiązującymi standardami, a po zakończeniu kursu wydaje zaświadczenie o ukończeniu szkolenia, które uprawnia kursanta do przystąpienia do państwowego egzaminu na prawo jazdy.

3. Status ośrodka

Wnioskodawca nie jest:

-        jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe,

-        uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk ani instytutem badawczym.

Wnioskodawca nie uzyskał akredytacji w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo oświatowe w zakresie świadczonych przez siebie usług.

4. Źródła finansowania

Prowadzone przez Wnioskodawcę szkolenia nie są finansowane ze środków publicznych.

5.

Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca traktuje świadczone przez siebie usługi szkoleniowe w zakresie kategorii B, jako zwolnione przedmiotowo z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.

Natomiast w odniesieniu do usług szkoleniowych w zakresie kategorii A, A1 i A2, Wnioskodawca dotychczas stosował (i nadal stosuje) zwolnienie podmiotowe, zgodnie z art. 113 ustawy o VAT, z uwagi na nieprzekroczenie ustawowego limitu obrotów (proporcjonalnie do okresu prowadzenia działalności). Wartość sprzedaży usług zwolnionych przedmiotowo (kategoria B) nie jest wliczana do limitu zwolnienia podmiotowego. Wnioskodawca uważa jednak, że - ze względu na ich charakter oraz tożsamość podstawy prawnej, programu i formy prowadzenia z kategorią B - usługi te powinny korzystać ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, analogicznie jak kategoria B.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

1)    Czy usługi szkoleniowe, które Państwo świadczą w zakresie nauki jazdy na prawo jazdy kategorii A, A1 oraz A2 są usługami w zakresie kształcenia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”?

Nie. Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r.- Prawo oświatowe, uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk ani instytutem badawczym. Wnioskodawca nie uzyskał również akredytacji w rozumieniu przepisów Prawa oświatowego w zakresie świadczonych usług. Tym samym przesłanki z art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT nie są spełnione.

2)    Czy realizowane przez Państwa usługi szkoleniowe w zakresie nauki jazdy na prawo jazdy kategorii A, A1 oraz A2, stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy? Należy szczegółowo opisać jakiego rodzaju są to usługi.

Tak. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe w zakresie nauki jazdy na prawo jazdy kategorii A, A1 oraz A2 stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 44 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1), usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Treść i program szkolenia na prawo jazdy kategorii A, A1 i A2, obejmują zarówno część teoretyczną (przepisy ruchu drogowego, zasady bezpieczeństwa, technikę kierowania), jak i praktyczną.

Powyższe pozostają w bezpośrednim związku z branżą transportową, logistyczną, kurierską, dostawczą, ochroniarską, ratowniczą, a także z zawodami takimi jak kierowca, kurier, doręczyciel, policjant, strażak, ratownik medyczny, instruktor nauki jazdy.

Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że jako ośrodek szkolenia kierowców nie ma możliwości ani obowiązku weryfikacji, w jakim celu kursant przystępuje do szkolenia na daną kategorię prawa jazdy. Przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1226 z późn. zm.). nie nakładają na ośrodek obowiązku pobierania od kandydatów (zarówno na kat. A, A1, A2, czy B) oświadczeń o planowanym wykorzystaniu uprawnień. OSK ma obowiązek przeprowadzić szkolenie zgodnie z programem, a cel, w jakim kursant uzyskuje prawo jazdy, pozostaje poza sferą jego kompetencji i odpowiedzialności.

3)    Czy świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe w zakresie nauki jazdy na prawo jazdy kategorii A, A1 oraz A2 są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonymi w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach? Jeśli tak, proszę wskazać konkretne przepisy (artykuły, paragrafy) wraz z nazwą aktu prawnego, bez przytaczania ich treści z których te formy i zasady wynikają. Podkreślam, że nie chodzi o przepisy, z których wynika ogólny obowiązek przeprowadzenia szkolenia, czy też posiadania przez daną osobę konkretnych umiejętności lub uaktualnienie wiedzy, czy uprawnień, lecz o przepisy określające konkretne formy i zasady, na podstawie których przeprowadzać Państwo będą te kursy (odrębne przepisy określające formy i zasady to takie przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia itp.).

Tak. Usługi te są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, tj.:

I. Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1226), w szczególności:

-        art. 23 - dot. formy i zakresu szkolenia (część teoretyczna, część praktyczna, nauka udzielania pierwszej pomocy, egzamin wewnętrzny),

-        art. 26 - dot. podmiotów uprawnionych do prowadzenia szkolenia, w tym ośrodki szkolenia kierowców,

-        art. 27 - dot. obowiązków kierownika ośrodkiem szkolenia kierowców (dokumentacja kursu, harmonogram, lista uczestników, zaświadczenie o ukończeniu szkolenia),

-        art. 28 - dot. rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców (działalność regulowana, wymagania dla przedsiębiorcy: infrastruktura, zatrudnienie instruktora, pomoce dydaktyczne),

-        art. 30 - dot. ewidencji podmiotów prowadzących szkolenie,

-        art. 31 - dot. dodatkowych wymagań dla ośrodków szkolenia kierowców (poświadczenie),

-        art. 35 - dot. wymagań dla instruktorów.

II. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców (Dz. U. z 2018 r. poz. 1885 z późn. zm.), w szczególności:

-        § 3 - w zakresie szczegółowych wymagań dotyczących ośrodka szkolenia kierowców, w tym warunków lokalowych, wyposażenia oraz placu manewrowego,

-        § 5 - w zakresie form i zasad prowadzenia szkolenia,

-        § 6 - w zakresie organizacji i dokumentowania szkolenia

-        § 7 -w zakresie prowadzenia zajęć przez instruktora,

-        § 8 - w zakresie dokumentowania przeprowadzonych zajęć,

-        § 9 ust. 1 pkt 1 lit. a–b - w zakresie minimalnego wymiaru zajęć teoretycznych dla kategorii A1, A2 i A oraz zajęć z zakresu udzielania pierwszej pomocy,

-        § 9 ust. 1 pkt 2 lit. c - w zakresie minimalnego wymiaru zajęć praktycznych dla kategorii A1, A2 i A,

-        § 9 ust. 3 pkt 2 lit. a–b - w zakresie szczegółowych zasad prowadzenia zajęć praktycznych dla kategorii A1, A2 i A,

-        § 10- w zakresie określenia czasu trwania godziny zajęć teoretycznych i praktycznych,

-        § 11 ust. 1 pkt 1 lit. a - w zakresie maksymalnego dziennego wymiaru zajęć praktycznych dla kategorii A1, A2 i A.

Powyższe przepisy określają w szczególności: program szkolenia, minimalną liczbę godzin szkolenia, tematykę zajęć teoretycznych i praktycznych, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia (OSK), wymagania dla instruktorów, sposób dokumentowania szkolenia, wzory zaświadczeń, a także zasady nadzoru nad ośrodkami.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że zarówno szkolenie na kategorię A, A1, A2, jak i na kategorię B, podlega tym samym regulacjom - tej samej ustawie, temu samemu rozporządzeniu, tym samym wymogom dotyczącym programu, dokumentacji, kwalifikacji instruktorów i nadzoru. Jedyne różnice wynikające z odrębnych przepisów, dotyczą minimalnej liczby godzin szkolenia (odmiennej dla każdej kategorii) oraz wymogów technicznych dla pojazdów szkoleniowych. Nie ma natomiast żadnego przepisu, który uzależniałby sposób prowadzenia szkolenia lub jego kwalifikację prawną lub podatkową od kategorii prawa jazdy.

4)    Czy zdobywanie uprawnień w zakresie prawa jazdy w kategorii A, A1 oraz A2 jest możliwe wyłącznie dla kursantów z uwagi na podejmowaną przez nich pracę? Jeśli tak, to proszę wskazać, jakiej pracy to dotyczy (np. doręczyciel przesyłek, policjant, itp.). Jeśli nie, to proszę opisać jaka to będzie sytuacja.

Uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii A, A1 oraz A2 mogą być zdobywane przez każdą osobę spełniającą wymogi ustawowe.

Jednocześnie Wnioskodawca pragnie podkreślić, że identyczna sytuacja występuje w przypadku prawa jazdy kategorii B. Uprawnienia te mogą być wykorzystywane wyłącznie w celach prywatnych (podróże turystyczne, przewóz rodziny, hobby motoryzacyjne), jak i zawodowych, a mimo to organy podatkowe powszechnie akceptują zwolnienie przedmiotowe dla szkoleń na kategorię B, nie wymagając od ośrodka weryfikacji, w jakim celu kursant zamierza wykorzystać nabyte uprawnienia. Brak jest podstaw, aby dla kategorii A, A1 i A2 przyjmować odmienne, bardziej rygorystyczne założenie co do charakteru tych uprawnień, zwłaszcza, że pozostają one w bezpośrednim związku z branżą transportową, logistyczną, dostawczą i wieloma innymi. Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do nieuzasadnionego zróżnicowania sytuacji podatnika w zależności od kategorii prawa jazdy, co pozostaje w sprzeczności z zasadą neutralności VAT.

5)    Czy osoby korzystające z ww. kursów kierowane są przez pracodawcę? Jeśli nie, należy wskazać, w jaki sposób odbywa się zgłoszenie na uczestnictwo w kursie?

Niektóre osoby mogą być kierowane przez pracodawcę, jednak Wnioskodawca nie ma wiedzy ani możliwości weryfikacji, którzy kursanci są kierowani przez pracodawcę, a którzy zgłaszają się z własnej inicjatywy (tożsame do kat. B). Zgłoszenie na kurs odbywa się, poprzez bezpośredni kontakt kursanta z ośrodkiem szkolenia kierowców - telefonicznie, mailowo lub osobiście. Wnioskodawca nie pobiera od kursantów oświadczeń o źródle skierowania na kurs.

Co więcej, przepisy ustawy o kierujących pojazdami nie przewidują ani nie wymagają, aby OSK weryfikował, czy kursant jest kierowany przez pracodawcę. Obowiązkiem OSK jest przeprowadzenie szkolenia zgodnie z programem określonym w przepisach, a nie badanie motywacji ani źródła skierowania kursanta. Wnioskodawca, nawet w sytuacji próby weryfikacji, nie dysponuje instrumentami prawnymi, które umożliwiłyby jej przeprowadzenie w sposób wiarygodny.

6)    Czy usługi te obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, bądź nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych? Jeżeli tak, to proszę opisać w czym związek ten się przejawia?

7)    Czy uczestnicy kursów mogą wykorzystać nabytą wiedzę w ramach wykonywanego zawodu, pracy? Jeśli tak, należy wskazać, jakiego i w jaki konkretnie sposób?

Nabyta wiedza i umiejętności mogą być bezpośrednio wykorzystane w ramach wykonywanego zawodu. Posiadanie prawa jazdy kategorii A staje się zatem czynnikiem zwiększającym szanse zatrudnienia - osoba, która je posiada, ma dostęp do szerszej oferty pracy i może szybciej reagować na zmieniające się warunki rynkowe.

Program szkolenia obejmuje zagadnienia niezbędne do bezpiecznego i profesjonalnego poruszania się motocyklem w ruchu drogowym, w tym: technikę kierowania, zachowanie w sytuacjach awaryjnych, ekonomię jazdy, zasady przewozu osób i ładunków.

Uprawnienia kategorii A, A1, A2 są wymagane lub istotne w następujących branżach i zawodach, m.in. (w sposób bardziej szczegółowo przedstawiono we wniosku):

-        branża kurierska - coraz większy odsetek dostaw w aglomeracjach miejskich realizowany jest przy użyciu motocykli i skuterów; posiadanie prawa jazdy kat. A/A1/A2 jest warunkiem wykonywania/rozpoczęcia pracy w wielu firmach kurierskich i dostawczych,

-        dostawców żywności za pośrednictwem aplikacji mobilnych (tzw. riderzy - .... i inne) - w tym segmencie rynek notuje stały, dwucyfrowy wzrost rok do roku, a pracę w tej branży podejmują dziesiątki tysięcy osób w całej Polsce,

-        kurierów motocyklowych doręczających przesyłki ekspresowe i dokumenty pomiędzy firmami (przesyłki B2B "same-day delivery").

Wnioskodawca pragnie dodatkowo zwrócić uwagę, że kat. A1 i A2 mogą być uzyskiwane odpowiednio od 16 i 18 roku życia, co oznacza, że dla wielu młodych ludzi są to pierwsze uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym, które mogą wykorzystać do podjęcia pracy zarobkowej jeszcze przed osiągnięciem pełnoletności lub wkrótce po niej.

Wnioskodawca w pełni podtrzymuje również argumentację przedstawioną we wniosku.

Wnioskodawca podtrzymuje, że przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest kwalifikacja podatkowa (na gruncie ustawy o VAT) świadczonych przez Wnioskodawcę usług szkoleniowych w zakresie przygotowania osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami kategorii A, A1, A2- jako usług zwolnionych z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Pytanie

Czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe w zakresie nauki jazdy na prawo jazdy kategorii A, A1 oraz A2 korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.)?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że świadczone przez Niego usługi szkoleniowe w zakresie nauki jazdy na prawo jazdy kategorii A, A1 oraz A2 korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm., dalej: „ustawa o VAT”) - analogicznie jak usługi szkoleniowe w zakresie kategorii B.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT: „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.”

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują jednak dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zastosowanie zwolnienia od podatku jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia. Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT. I tak, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy: „Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26: a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.”

Dla zastosowania tego zwolnienia muszą być spełnione zatem dwie przesłanki:

1.    Usługa musi stanowić „kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe”,

2.    Usługa musi być „prowadzona w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach”.

W ocenie Wnioskodawcy, obie przesłanki są spełnione w odniesieniu do szkoleń na prawo jazdy kategorii A, A1 i A2, w takim samym stopniu jak dla kategorii B.

II. Przesłanka I: kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe

Zgodnie z art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1):

„Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.”

Świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe w zakresie kategorii A, A1 i A2 polegają na profesjonalnym przygotowaniu osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi. Program szkolenia obejmuje zarówno część teoretyczną (przekazanie wiedzy z zakresu przepisów ruchu drogowego, techniki kierowania, bezpieczeństwa, pierwszej pomocy), jak i praktyczną (nauka kierowania motocyklem). Uzyskanie prawa jazdy tych kategorii stanowi kwalifikację o charakterze zawodowym - pozwala na podjęcie lub wykonywanie pracy zarobkowej w wielu zawodach i branżach.

W dzisiejszej dobie gospodarczej i społecznej znaczenie uprawnień do kierowania motocyklem jest szczególnie istotne. W warunkach miejskich, charakteryzujących się chronicznymi korkami, ograniczoną liczbą miejsc parkingowych oraz strefami płatnego parkowania i strefami czystego transportu, motocykl staje się podstawowym narzędziem pracy dla:

1)    dostawców żywności za pośrednictwem aplikacji mobilnych (tzw. .... i inne) - w tym segmencie rynek notuje stały, dwucyfrowy wzrost rok do roku, a pracę w tej branży podejmują dziesiątki tysięcy osób w całej Polsce;

2)    kurierów motocyklowych doręczających przesyłki ekspresowe i dokumenty pomiędzy firmami (przesyłki B2B "same-day delivery");

3)    dystrybutorów ulotek, gazetek reklamowych i drobnych przesyłek na terenie miast;

4)    pracowników logistyki e-commerce odpowiedzialnych za dostawę zakupów spożywczych i artykułów codziennego użytku;

5)    przewoźników pizzy i gotowych posiłków w segmencie HoReCa.

W każdej z wymienionych branż posiadanie prawa jazdy kategorii A (lub A2, w zależności od pojemności silnika wykorzystywanego pojazdu) jest warunkiem koniecznym do podjęcia i wykonywania pracy. Co więcej, wielu pracodawców w tych sektorach wprost wymaga od kandydatów posiadania prawa jazdy kategorii A i oferuje pracę wyłącznie pod tym warunkiem.

Ponadto motocykl jako środek transportu do pracy umożliwia:

1)    dotarcie do miejsc pracy położonych w strefach o ograniczonym dostępie dla samochodów;

2)    znaczące skrócenie czasu dojazdu w aglomeracjach (ominięcie korków, możliwość poruszania się pasami dla autobusów lub buspasami w części miast, łatwiejsze parkowanie);

3)    podjęcie pracy zmianowej w godzinach, gdy transport publiczny nie kursuje lub kursuje z ograniczoną częstotliwością;

4)    elastyczne łączenie kilku miejsc zatrudnienia w ciągu jednego dnia.

Posiadanie prawa jazdy kategorii A staje się zatem czynnikiem zwiększającym szanse zatrudnienia - osoba, która je posiada, ma dostęp do szerszej oferty pracy i może szybciej reagować na zmieniające się warunki rynkowe.

Poza branżą dostaw, prawo jazdy kategorii A jest niezbędne do wykonywania następujących zawodów:

1)    funkcjonariusz Policji - w szczególności w wydziałach ruchu drogowego i w patrolach motocyklowych, gdzie motocykl stanowi podstawowe wyposażenie służbowe;

2)    ochroniarz - w zakresie mobilnych patroli interwencyjnych, konwojów, ochrony osób i mienia w terenie zurbanizowanym;

3)    ratownik medyczny - w systemie Państwowego Ratownictwa Medycznego, gdzie motocykle ratownicze (tzw. "motocykle pierwszej pomocy") są wykorzystywane do szybkiego dotarcia do poszkodowanych w miejscach trudno dostępnych dla karetek;

4)    instruktor nauki jazdy kategorii A - zawód regulowany, wymagający posiadania uprawnień do kierowania motocyklem;

5)    parkingowy - w przypadku obsługi parkingów dla motocykli przy centrach handlowych, biurowcach i na wydarzeniach masowych.

Wnioskodawca pragnie dodatkowo zwrócić uwagę, że:

-        Kat. A1 i A2 mogą być uzyskiwane odpowiednio od 16 i 18 roku życia, co oznacza, że dla wielu młodych ludzi są to pierwsze uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym, które mogą wykorzystać do podjęcia pracy zarobkowej jeszcze przed osiągnięciem pełnoletności lub wkrótce po niej;

-        Coraz częściej szkoły branżowe i technika o profilu samochodowym, logistycznym i transportowym kierują swoich uczniów na kursy prawa jazdy kategorii A w ramach przygotowania zawodowego.

Tym samym prawo jazdy kategorii A, A1 i A2 pełni w przypadku młodych osób funkcję łącznika między edukacją a rynkiem pracy, co dodatkowo potwierdza jego charakter kształcenia zawodowego.

Według danych Polskiego Instytutu Ekonomicznego oraz raportów branżowych, rynek dostaw "last mile" w Polsce rośnie w tempie kilkunastu procent rocznie, a liczba zarejestrowanych motocykli w miastach systematycznie wzrasta. W największych aglomeracjach (Warszawa, Kraków, Wrocław, Poznań, Trójmiasto) motocykle stanowią coraz częstszy widok na drogach, a liczba osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii A znacząco wzrasta.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca podkreśla, że nie istnieją obiektywne kryteria pozwalające na odmienne traktowanie dla celów VAT szkoleń na kategorię B i szkoleń na kategorię A, A1, A2. W obu przypadkach: nabyta wiedza i umiejętności mają bezpośrednie zastosowanie zawodowe; uprawnienia są wymagane przez pracodawców i stanowią warunek zatrudnienia; osoby szkolone mogą niezwłocznie po uzyskaniu uprawnień podjąć pracę zarobkową; szkolenia są prowadzone według tych samych standardów i na podstawie tych samych przepisów.

Dyrektywa VAT ani przepisy krajowe nie wprowadzają hierarchii "bardziej zawodowych" i "mniej zawodowych" kategorii prawa jazdy.

Kwalifikacja danego szkolenia jako kształcenia zawodowego powinna być dokonywana według obiektywnych kryteriów, tj. charakteru nauczania i jego związku z wykonywaniem zawodu, a nie według subiektywnego uznania organu co do powszechności danego rodzaju uprawnień.

Wnioskodawca podkreśla, że prowadzone przez Niego szkolenia na prawo jazdy kategorii B są przez Niego traktowane jako zwolnione przedmiotowo z VAT, co znajduje potwierdzenie w utrwalonej praktyce organów podatkowych i orzecznictwie. Skoro zatem obie grupy usług (kategoria B oraz kategorie motocyklowe) mają ten sam charakter - są prowadzone przez ten sam podmiot, na podstawie tych samych przepisów, według analogicznego programu i z tym samym skutkiem w postaci uzyskania uprawnień do kierowania pojazdami - to brak jest racjonalnych podstaw do różnicowania ich statusu VAT. Wnioskodawca pragnie jednocześnie odnieść się do stanowiska prezentowanego w części interpretacji indywidualnych, zgodnie z którym posiadanie prawa jazdy kategorii A, A1 i A2 ma charakter wyłącznie rekreacyjny i nie jest niezbędne do wykonywania konkretnego zawodu.

W ocenie Wnioskodawcy, pogląd ten nie uwzględnia współczesnych realiów rynku pracy, w szczególności dynamicznego rozwoju branży dostaw oraz rosnącej roli motocykla jako środka transportu w zatłoczonych aglomeracjach, co szczegółowo opisano powyżej. Niezależnie od powyższego, Wnioskodawca pragnie zauważyć, że identyczne zastrzeżenie - o możliwym rekreacyjnym charakterze mogłoby zostać postawione również w odniesieniu do prawa jazdy kategorii B. Uprawnienia te mogą być wszak wykorzystywane wyłącznie w celach prywatnych, takich jak podróże turystyczne, przewóz rodziny czy hobby motoryzacyjne. Mimo to organy podatkowe powszechnie akceptują zwolnienie przedmiotowe dla szkoleń na kategorię B, nie wymagając od ośrodka weryfikacji, w jakim celu kursant zamierza wykorzystać nabyte uprawnienia.

W ocenie Wnioskodawcy, brak jest podstaw, aby dla kategorii A, A1 i A2 przyjmować odmienne, bardziej rygorystyczne założenie co do charakteru tych uprawnień, zwłaszcza że - jak wykazano w niniejszym uzasadnieniu - pozostają one w bezpośrednim związku z branżą transportową, logistyczną, dostawczą i wieloma innymi. Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do nieuzasadnionego zróżnicowania sytuacji podatnika w zależności od kategorii prawa jazdy, co pozostaje w sprzeczności z zasadą neutralności VAT.

Wnioskodawca pragnie dodatkowo podkreślić, że jako ośrodek szkolenia kierowców nie ma ani możliwości, ani obowiązku badania, w jakim celu kursant przystępuje do szkolenia na daną kategorię prawa jazdy. OSK nie posiada instrumentów prawnych, aby weryfikować czy dany uczestnik zamierza wykorzystać uprawnienia zawodowo, czy jedynie do celów prywatnych. Przepisy ustawy o kierujących pojazdami nie nakładają na ośrodek obowiązku pobierania od kandydatów oświadczeń o planowanym wykorzystaniu uprawnień - ośrodek ma obowiązek przeprowadzić szkolenie zgodnie z programem, a cel, w jakim kursant uzyskuje prawo jazdy, pozostaje poza sferą jego kompetencji i odpowiedzialności.

III. Przesłanka II - usługa musi być prowadzona w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach Wnioskodawca prowadzi szkolenia na prawo jazdy kategorii A, A1, A2 oraz B na podstawie przepisów:

-        ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 1226 z późn.zm.),

-        rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców (Dz. U. z 2018 r. poz. 1885 z późn. zm.),

-        rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (w brzmieniu obowiązującym na dzień składania wniosku).

Wnioskodawca posiada wpis do ewidencji przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców, zatrudnia wykwalifikowanych instruktorów, realizuje program szkolenia zgodny z obowiązującymi standardami, a po zakończeniu kursu wydaje zaświadczenie o ukończeniu szkolenia, które uprawnia kursanta do przystąpienia do państwowego egzaminu na prawo jazdy.

Tym samym przesłanka prowadzenia usług w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach jest spełniona w odniesieniu do wszystkich kategorii prawa jazdy, których dotyczy wniosek.

IV. Potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych i orzecznictwie

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w następujących źródłach:

a)    Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 listopada 2022 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.421.2022.2.SN.

W interpretacji tej Dyrektor KIS uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, który prowadził szkolenia na prawo jazdy w kategoriach A1, A2, A oraz B i stosował zwolnienie z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT dla szkoleń na kategorię B. W uzasadnieniu organ w żaden sposób nie różnicował kategorii prawa jazdy - opis stanu faktycznego obejmował wszystkie wymienione kategorie (A1, A2, A, B)

b)    Utrwalona linia interpretacyjna dla kategorii B

W licznych interpretacjach indywidualnych Dyrektor KIS potwierdza, że usługi szkolenia na prawo jazdy kategorii B korzystają ze zwolnienia z VAT (vide: interpretacje: 0114-KDIP4-2.4012.197.2022.1.MC z 13 czerwca 2022 r., 0113-KDIPT1-1.4012.482.2022.2.AK z 26 sierpnia 2022r, a także starsze: IPPP1-443-655/11-4/BS z 28 lipca 2011 r., IBPP1/443-1547/11/LG z 5 grudnia 2011 r.). Skoro jednak podstawa prawna, charakter usługi i forma prowadzenia są identyczne dla wszystkich kategorii prawa jazdy, to brak jest podstaw do odmowy zwolnienia dla kategorii A, A1, A2.

c)    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 14 marca 2019 r., sygn. C-449/17 (A & G Fahrschul-Akademie GmbH)

TSUE orzekł, że kursy nauki jazdy mogą być uznane za kształcenie zawodowe w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy VAT, jeżeli służą uzyskaniu umiejętności pozostających w związku z wykonywaniem zawodu. Trybunał podkreślił, że pojęcie kształcenia w dyrektywie VAT nie ogranicza się do nauczania kończącego się egzaminem państwowym dającym formalne kwalifikacje, lecz ma szerszy zakres. Wyrok ten, choć zapadły na tle stanu faktycznego dotyczącego kategorii B i C1, wyraża ogólną zasadę wykładni: kwalifikacja usług nauki jazdy jako kształcenia zawodowego zależy od charakteru nauczania, a nie od kategorii pojazdu.

d)    Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie sygn. I SA/Rz 556/21 WSA w Rzeszowie wskazał na możliwość bezpośredniego stosowania art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy VAT z pominięciem art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT w zakresie, w jakim przepis krajowy wprowadza warunki wykraczające poza treść przepisów unijnych. Linia orzecznicza NSA (vide: wyroki NSA: I FSK 769/17, I FSK 723/17, I FSK 1529/16, I FSK 1742/15, I FSK 494/13, I FSK 1372/13) potwierdza możliwość bezpośredniego powołania się na przepisy dyrektywy VAT, jeżeli polskie przepisy zawężają zakres zwolnienia w sposób nieuzasadniony.

V. Podsumowanie

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że świadczone przez Niego usługi nauki jazdy na prawo jazdy kategorii A, A1 oraz A2 korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.

Usługi te stanowią kształcenie zawodowe w rozumieniu art. 44 rozporządzenia 282/2011, ponieważ:

-        pozostają w bezpośrednim związku z branżą transportową, logistyczną, dostawczą, ochroniarską, ratowniczą i wieloma innymi,

-        mają na celu uzyskanie wiedzy i umiejętności do celów zawodowych,

-        pozwalają na podjęcie pracy zarobkowej bezpośrednio po ukończeniu szkolenia,

-        są często elementem edukacji zawodowej i praktyk przygotowujących do wejścia na rynek pracy,

-        ośrodek nie ma możliwości ani obowiązku weryfikacji indywidualnego celu kursanta - podobnie jak przy kategorii B.

Usługi te są również prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, tj. w ustawie o kierujących pojazdami oraz przepisach wykonawczych do tej ustawy.

Podkreślenia wymaga także fakt, że spośród wszystkich kategorii prawa jazdy, wyłącznie kategorie motocyklowe A, A1 i A2 są przez organy podatkowe traktowane odmiennie, podczas gdy wszystkie pozostałe kategorie (B, B+E, C, C+E, D) są powszechnie uznawane za objęte zwolnieniem przedmiotowym z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, bez względu na indywidualny cel kursanta.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, iż w związku z uzupełnieniem opisu stanu faktycznego o informacje wskazane w części I wezwania, Wnioskodawca podtrzymuje swoje stanowisko w sprawie, iż świadczone przez Niego usługi szkoleniowe w zakresie nauki jazdy na prawo jazdy kategorii A, A1 oraz A2 korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Zaznaczyć należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Z uregulowania zawartego w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.

Stosownie do brzmienia art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Jak wynika z § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832), zwanego dalej „rozporządzeniem”:

Zgodnie z § 3 ust. 8 ww. rozporządzenia:

W świetle § 3 ust. 9 ww. rozporządzenia:

Powołane wyżej przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Co więcej, przepisy § 3 rozporządzenia przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych.

Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych, lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

W tym kontekście wskazania wymaga – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady, stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U.UE. L 77 str. 1 ze zm.). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

Definicja zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, że:

W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 wyrażony został pogląd, że pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.

Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jego ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.

Z wniosku wynika, że nie są Państwo jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe. Nie posiadają Państwo statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego.

Zatem, realizowane przez Państwa usługi nie spełniają przesłanek umożliwiających skorzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.

W związku z powyższym należy przeanalizować czy dla świadczonych przez Państwa usług, zostaną spełnione przesłanki warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub finansowane w całości ze środków publicznych. Dla zastosowania ww. zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienioną w pkt 26, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1226 ze zm.), zwanej dalej ustawą o kierujących pojazdami:

Stosownie do art. 11 ust. 1 pkt 1-4 ustawy o kierujących pojazdami:

W myśl z art. 23 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami:

Na podstawie art. 23 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami:

Stosownie do art. 23 ust. 3 ustawy o kierujących pojazdami:

Zgodnie z art. 23 ust. 4 ustawy o kierujących pojazdami:

W myśl art. 23 ust. 4a ustawy o kierujących pojazdami:

W świetle art. 24 ustawy o kierujących pojazdami:

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami:

Wymagania w stosunku do podmiotów prowadzących szkolenie w zakresie programu szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami zostały uregulowane w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Budownictwa z 4 marca 2016 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców (t. j. Dz. U. 2018 r. poz. 1885 ze zm.).

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców:

Stosownie do § 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców:

Minimalną liczbę godzin zajęć w zakresie części teoretycznej i praktycznej szkolenia dla każdej osoby podlegającej szkoleniu podstawowemu określa § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców, który stanowi, że:

Stosownie do treści § 10 i § 11 ust. 1 i ust. 2 w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców:

Zgodnie z § 19 w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców:

Zasady przeprowadzania egzaminów wewnętrznych regulują przepisy § 20, § 21 w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców, które stanowią m.in., że:

Jak zaznaczyłem wyżej, powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych.

Szkolenia osób ubiegających się o wydanie prawa jazdy kategorii A nie można co do zasady uznać za kształcenie zawodowe, a tym samym nie można objąć tych szkoleń zwolnieniem od podatku od towarów i usług. Nie można bowiem uznać, iż szkolenia te pozostają w bezpośrednim związku z konkretną branżą lub zawodem.

Odrębną natomiast kwestią są przypadki, gdy szkolenie to dotyczy osób skierowanych, np. przez pracodawcę dla zdobycia uprawnień do kierowania motocyklem, jeżeli są one niezbędne do wykonywania obowiązków u tego pracodawcy (np. skierowanie przez Policję funkcjonariuszy na tego rodzaju szkolenie).

Zatem, co do zasady, szkolenia osób ubiegających się o wydanie prawa jazdy kategorii A, A1 oraz A2 nie stanowią ani kategorii niezbędnej do wykonywania konkretnego zawodu, ani również powszechnie już obowiązującego wymagania do podjęcia pracy, jak to ma miejsce w przypadku kategorii B prawa jazdy.

Mogą jednak zdarzyć się sytuacje, w których to właśnie pracodawca skieruje swojego przyszłego bądź obecnego pracownika na szkolenie w zakresie kat. A, A1 oraz A2 w celu nabycia uprawnień do wykonywania zawodu takiego jak: kolportażysta poczty, ulotek, osoba do rozwożenia pizzy, itp., i w tym wypadku nabyte w trakcie szkolenia wiedza i umiejętności zostaną wykorzystane do wykonywanej pracy.

W takiej sytuacji kurs prawa jazdy kat. A, A1 oraz A2 należy uznać za nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem. W takim przypadku stanowi usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo ośrodkiem szkolenia kierowców i świadczą usługi szkoleniowe w zakresie nauki jazdy na prawo jazdy kategorii: A1, A2, A, B. Posiadają Państwo wpis do ewidencji przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców, zatrudniają wykwalifikowanych instruktorów, realizują program szkolenia, zgodny z obowiązującymi standardami, a po zakończeniu kursu wydają Państwo zaświadczenie o ukończeniu szkolenia, które uprawnia kursanta do przystąpienia do państwowego egzaminu na prawo jazdy. Uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii A, A1 oraz A2 mogą być zdobywane przez każdą osobę spełniającą wymogi ustawowe. Wskazali Państwo, że jako ośrodek szkolenia kierowców nie mają Państwo możliwości ani obowiązku weryfikacji, w jakim celu kursant przystępuje do szkolenia na daną kategorię prawa jazdy. Niektóre osoby mogą być kierowane przez pracodawcę, jednak podkreślili Państwo, że nie mają wiedzy ani możliwości weryfikacji, którzy kursanci są kierowani przez pracodawcę, a którzy zgłaszają się z własnej inicjatywy. Zgłoszenie na kurs odbywa się, poprzez bezpośredni kontakt kursanta z ośrodkiem szkolenia kierowców - telefonicznie, mailowo lub osobiście. Nie pobierają Państwo od kursantów oświadczeń o źródle skierowania na kurs.

Nabyta wiedza i umiejętności mogą być bezpośrednio wykorzystane w ramach wykonywanego zawodu. Posiadanie prawa jazdy kategorii A, A1 oraz A2 staje się zatem czynnikiem zwiększającym szanse zatrudnienia - osoba, która je posiada, ma dostęp do szerszej oferty pracy i może szybciej reagować na zmieniające się warunki rynkowe.

Program szkolenia obejmuje zagadnienia niezbędne do bezpiecznego i profesjonalnego poruszania się motocyklem w ruchu drogowym, w tym: technikę kierowania, zachowanie w sytuacjach awaryjnych, ekonomię jazdy, zasady przewozu osób i ładunków.

Wskazali Państwo, że uprawnienia kategorii A, A1, A2 są wymagane lub istotne w następujących branżach i zawodach, m.in. branża kurierska, dostawców żywności za pośrednictwem aplikacji mobilnych (tzw. .... i inne), kurierów motocyklowych doręczających przesyłki ekspresowe i dokumenty pomiędzy firmami.

Podkreślili Państwo również, że kategorie A1 i A2 mogą być uzyskiwane odpowiednio od 16 i 18 roku życia, co oznacza, że dla wielu młodych ludzi są to pierwsze uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym, które mogą wykorzystać do podjęcia pracy zarobkowej jeszcze przed osiągnięciem pełnoletności lub wkrótce po niej.

Ocena możliwości zastosowania zwolnienia wymaga zatem każdorazowo ustalenia, czy dane szkolenie pozostaje w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestnika albo służy uzyskaniu lub uaktualnieniu wiedzy do celów zawodowych.

Podkreślenia wymaga, że skoro nie dokonują Państwo żadnej weryfikacji celu, w jakim uczestnik odbywa szkolenie, a kursy są dostępne na zasadzie wolnego naboru, to w odniesieniu do tak świadczonych usług nie można stwierdzić, że stanowią one usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Przy tak przedstawionych okolicznościach sprawy, stwierdzenia wymaga, że prowadzony przez Państwa kurs prawa jazdy kategorii A, A1, A2, może nie mieć celu zawodowego i może być wykorzystywany, np. w celach prywatnych/rekreacyjnych, jeżeli uczestnik nie wykonuje konkretnego zawodu albo nie został skierowany na szkolenie przez pracodawcę. Trudno przyjąć, że zawodowy cel szkolenia w ramach kursów prawa jazdy kategorii A, A1, A2 dla młodych ludzi może polegać – jak Państwo wskazali - również na zdobyciu kwalifikacji potrzebnych do podjęcia pracy zarobkowej jeszcze przed osiągnięciem pełnoletności lub wkrótce po niej. Związek takiego szkolenia z konkretną branżą lub zawodem jest więc zbyt odległy, aby można jednoznacznie uznać, że jest to nauczanie dotyczące konkretnej branży lub zawodu, a bezpośrednio po jego ukończeniu uczestnik jest w stanie podjąć pracę zarobkową lub wykonywać określony zawód. W kontekście definicji zawartej w art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011, nie można uznać, że takie szkolenie odnosi się do uzyskania wiedzy do celów zawodowych.

Jednocześnie wskazania wymaga, iż nie można definitywnie wykluczyć sytuacji, w których prowadzony przez Państwa kurs prawa jazdy kategorii A, A1, A2, będzie pozostawał w bezpośrednim związku z wykonywanym zawodem, bowiem wskazali Państwo, że niektóre osoby mogą być kierowane przez pracodawcę do odbycia takiego kursu. Zatem, wyłącznie w sytuacji, w której świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe w zakresie kursów prawa jazdy kategorii A, A1, A2 są świadczone na rzecz przyszłych i obecnych pracowników, których skieruje pracodawca w celu nabycia uprawnień do wykonywania zawodu takiego jak policjant, ochroniarz, kurier motocyklowy (doręczyciel przesyłek, dostawca żywności), itp. i nabyta w trakcie szkolenia wiedza i umiejętności zostaną wykorzystane do wykonywanej pracy, wówczas usługi takie stanowią usługi kształcenia zawodowego w formach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach, które korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Natomiast w pozostałych przypadkach, w których świadczone przez Państwa usługi nauki jazdy kategorii A, A1, A2 nie są nauczaniem pozostającym w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, to takie usługi nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

A zatem oceniając całościowo Państwa stanowisko, należało uznać je za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych zauważam, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Jednocześnie wskazania wymaga, że powołana przez Państwa interpretacja z 18 listopada 2022 r. sygn. 0112-KDIL1-2.4012.421.2022.2.SN nie rozstrzyga w zakresie zwolnienia od podatku VAT dla szkoleń na prawo jazdy kategorii A, A1 oraz A2. Wprawdzie w opisie stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał, że prowadzi szkolenia w zakresie kategorii A, A1, A2 oraz B, jednak przedmiotem rozstrzygnięcia organu była wyłącznie możliwość zastosowania zwolnienia od podatku dla szkoleń na prawo jazdy kategorii B. Organ nie dokonywał zatem oceny prawa do zwolnienia w odniesieniu do kategorii A, A1 oraz A2. Sam fakt wymienienia kategorii A, A1 oraz A2 w opisie stanu faktycznego nie oznacza braku różnicowania przez organ poszczególnych kategorii prawa jazdy w uzasadnieniu tej interpretacji i nie może być utożsamiany z potwierdzeniem możliwości zastosowania zwolnienia również dla szkoleń na prawo jazdy kategorii A, A1 oraz A2.

Natomiast w kwestii powołanych wyroków sądów administracyjnych, wyjaśniam, że powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają. Zatem wskazane we wniosku wyroki sądów nie mają wpływu na podjęte w tej interpretacji rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.