0113-KDIPT1-1.4012.656.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna2026-09-04Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Zwolnienie od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy, kompleksowej usługi organizacji i przeprowadzenia szkolenia obejmującego część szkoleniową wraz z niezbędnymi usługami pomocniczymi.

Interpretacja indywidualna  – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 10 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy kompleksowej usługi organizacji i przeprowadzenia szkolenia obejmującego część szkoleniową wraz z niezbędnymi usługami pomocniczymi.

Uzupełnił go Pan pismami z 24 lipca 2026 r. (data wpływu 24 lipca 2026 r.), 28 lipca 2026 r. (data wpływu 28 lipca 2026 r.) oraz w odpowiedzi na wezwanie pismem z 4 sierpnia 2026 r. (data wpływu 4 sierpnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca.

Opis zdarzenia przyszłego

1.    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie organizacji i przeprowadzania szkoleń. Wnioskodawca zamierza - w sposób powtarzalny - świadczyć na rzecz jednostek sektora finansów publicznych kompleksową usługę organizacji i przeprowadzenia wielodniowych szkoleń stacjonarnych, realizowaną w ramach zamówień publicznych finansowanych w całości ze środków publicznych (w tym w projektach współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej oraz z budżetu państwa). Poniżej Wnioskodawca opisuje model tej usługi.

2.    Elementem głównym (dominującym) usługi jest przeprowadzenie szkolenia obejmującego bloki merytoryczne, w formach: wykład, warsztat praktyczny, ćwiczenia i symulacje, prowadzone przez wyspecjalizowanych trenerów. Tematyka szkoleń dotyczy podnoszenia i aktualizacji kompetencji zawodowych uczestników. Przykładowy zakres tematyczny obejmuje m.in.: zagrożenia dla bezpieczeństwa osobistego pracowników; komunikację z osobą trudną i agresywną; reagowanie na podejrzaną przesyłkę oraz informację o podłożeniu ładunku wybuchowego; reagowanie w sytuacjach zakładniczych – negocjacje i mediacje społeczne; pomoc ofiarom katastrof i zdarzeń traumatycznych.

3.    Uczestnikami szkoleń są pracownicy i kadra podmiotów wykonujących zadania publiczne oraz podmiotów ekonomii społecznej. Celem szkolenia jest nabycie oraz uaktualnienie przez uczestników wiedzy i umiejętności pozostających w bezpośrednim związku z wykonywanymi obowiązkami zawodowymi, tj. kształcenie zawodowe w rozumieniu art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011. Wnioskodawca zapewnia materiały szkoleniowe oraz wydaje uczestnikom certyfikaty/zaświadczenia ukończenia szkolenia.

4.    W ramach jednej, kompleksowej usługi objętej jedną ceną Wnioskodawca zapewnia również usługi pomocnicze niezbędne do przeprowadzenia szkolenia wyjazdowego: wynajem sal szkoleniowych, zakwaterowanie (nocleg), wyżywienie oraz obsługę organizacyjno-techniczną. Usługi te nie stanowią dla nabywcy celu samego w sobie - są niezbędne do przeprowadzenia szkolenia stacjonarnego poza siedzibą zamawiającego i tworzą z usługą szkoleniową jedną, nierozerwalną całość gospodarczą. Ich celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności (art. 43 ust. 17 ustawy o VAT).

5.    Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu Prawa oświatowego, nie jest uczelnią ani jednostką naukową i nie świadczy usług jako podmiot, który uzyskał akredytację. Zwolnienie, o które Wnioskodawca pyta, opiera się wyłącznie na przesłance finansowania ze środków publicznych (art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT).

6.    Wynagrodzenie Wnioskodawcy z tytułu realizacji usługi będzie pochodzić w całości ze środków publicznych w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych; nabywcą usługi będzie jednostka sektora finansów publicznych. Wnioskodawca będzie dysponował potwierdzeniem, że finansowanie usługi następuje ze środków publicznych.

Opisany we wniosku model usługi, który Wnioskodawca zamierza świadczyć w sposób powtarzalny na rzecz jednostek sektora finansów publicznych - odpowiada konkretnemu zamówieniu publicznemu, w którym Wnioskodawca złożył ofertę.

Szczegółowy opis przedmiotu tego zamówienia, oparty na treści dokumentacji postępowania (Opis Przedmiotu Zamówienia), Wnioskodawca przedstawia poniżej.

1.    Identyfikacja zamówienia.

Zamówienie publiczne prowadzone przez … znak sprawy … pn. „…”, realizowane w ramach projektu „….” (Program Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021-2027).

2.    Charakter i przedmiot świadczenia.

Przedmiotem zamówienia jest kompleksowa organizacja i realizacja dwudniowego, stacjonarnego (wyjazdowego) wydarzenia szkoleniowego. Zamawiający nadał wydarzeniu robocze określenie „spotkanie sieciujące” i wśród jego celów wskazał między innymi (...). Z treści Opisu Przedmiotu Zamówienia wynika jednak, że świadczeniem głównym i dominującym - pod względem przeznaczenia, wymaganego zaangażowania wyspecjalizowanej kadry oraz wagi w kryteriach oceny ofert - jest przeprowadzenie ustrukturyzowanego szkolenia obejmującego pięć merytorycznych bloków tematycznych. Element integracyjny ma charakter towarzyszący i wtórny wobec świadczenia szkoleniowego.

3.    Program merytoryczny (element główny).

Program obejmuje pięć bloków szkoleniowych, realizowanych rotacyjnie w pięciu salach w ciągu dwóch dni, w formach: wykład, warsztat praktyczny, ćwiczenia i symulacje: (...).

4.    Kadra dydaktyczna.

Zamawiający wymaga zapewnienia co najmniej pięciu wyspecjalizowanych trenerów (po jednym do każdego bloku), z których każdy legitymuje się doświadczeniem zawodowym w danym obszarze oraz przeprowadzeniem co najmniej 50 godzin zajęć szkoleniowych w tym zakresie; wymagany profil to eksperci do spraw bezpieczeństwa (cywilnego lub mundurowego) z udokumentowaną praktyką operacyjną i szkoleniową. Zamawiający przypisał kryterium oceny ofert „Doświadczenie trenerów” wagę 60 na 100 punktów, co obiektywnie potwierdza dominujący, szkoleniowy charakter świadczenia.

5.    Charakter zawodowy i uczestnicy.

Uczestnikami są pracownicy oraz kadra podmiotów ekonomii społecznej (m.in. ...) oraz podmiotów ich otoczenia (organizacje pozarządowe, jednostki samorządu terytorialnego), biorący udział w wydarzeniu w związku z wykonywaną działalnością zawodową. Celem szkolenia jest nabycie i uaktualnienie przez uczestników wiedzy oraz umiejętności pozostających w bezpośrednim związku z ich obowiązkami zawodowymi (bezpieczeństwo osobiste i instytucjonalne, reagowanie w sytuacjach kryzysowych, komunikacja z osobą agresywną), tj. kształcenie zawodowe w rozumieniu art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011. Wnioskodawca zapewnia uczestnikom materiały szkoleniowe, wydaje certyfikaty/zaświadczenia potwierdzające udział w szkoleniu oraz przeprowadza ankietę ewaluacyjną.

6.    Świadczenia pomocnicze.

W ramach jednej, kompleksowej usługi objętej jedną ceną Wnioskodawca zapewnia świadczenia pomocnicze niezbędne do przeprowadzenia szkolenia wyjazdowego: wynajem Sali plenarnej oraz sal warsztatowych wraz z wyposażeniem, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie NNW uczestników oraz obsługę organizacyjno-techniczną. Świadczenia te nie stanowią dla nabywcy celu samego w sobie – są niezbędne do realizacji szkolenia stacjonarnego poza siedzibą zamawiającego i tworzą z usługą szkoleniową jedną, nierozerwalną całość gospodarczą; ich celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności (art. 43 ust. 17 ustawy o VAT).

7.    Finansowanie.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy pochodzi w całości ze środków publicznych - zamówienie jest finansowane w ramach Programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021-2027 (środki Unii Europejskiej oraz budżet państwa), a nabywcą usługi jest jednostka sektora finansów publicznych. Wnioskodawca dysponuje potwierdzeniem, że finansowanie usługi następuje w całości ze środków publicznych.

W uzupełnieniu wniosku, na pytania Organu z wezwania:

1)    Czy jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług?

2)    Czy usługi objęte zakresem wniosku będą świadczone przez Pana czy przez zatrudnionych podwykonawców (trenerów)?

3)    Czy realizowane przez Pana świadczenie podstawowe (główne) będzie stanowiło usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 14 grudnia 2016r. Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1043 ze zm.)?

4)    Czy elementy towarzyszące usłudze głównej będą niezbędne do wykonywania usługi głównej? Jeżeli tak, to proszę wskazać w czym ta „niezbędność” będzie się przejawiała i czy bez nich mógłby Pan zrealizować w pełni usługę podstawową wykonywaną przez Pana na rzecz jednostek sektora finansów publicznych?

5)    Czy usługi, o których mowa we wniosku realizowane przez Pana na rzecz jednostek sektora finansów publicznych, będą ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić?

6)    Czy usługi pomocnicze będą służyć Panu do pełnego zrealizowania świadczenia głównego i czy bez nich mógłby Pan zrealizować w pełni to świadczenie?

7)    Czy usługi realizowane na rzecz jednostek sektora finansów publicznych będzie Pan świadczył w ramach jednej zawartej umowy?   

8)    Czy między ww. usługą główną a usługami pomocniczymi realizowanymi na rzecz jednostek sektora finansów publicznych istnieje zależność powodująca, że czynności te nie mogą być świadczone odrębnie, jeśli tak proszę wskazać na czym ta zależność polega?

wskazał Pan:

Ad. 1)

Tak. Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Ad .2)

Usługę na rzecz jednostki sektora finansów publicznych świadczy Wnioskodawca – we własnym imieniu i na własny rachunek, jako wykonawca zamówienia i strona umowy z tą jednostką. Bezpośrednie prowadzenie zajęć szkoleniowych (poszczególnych bloków merytorycznych) Wnioskodawca powierza trenerom, których angażuje na podstawie umów cywilnoprawnych. Trenerzy stanowią zatem zasób kadrowy, którym Wnioskodawca posługuje się przy wykonaniu usługi. Podmiotem świadczącym usługę na rzecz jednostki sektora finansów publicznych pozostaje wyłącznie Wnioskodawca.

Ad. 3)

Tak. Świadczenie podstawowe (główne) stanowi usługę kształcenia zawodowego - tj. nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników oraz służące uzyskaniu lub uaktualnieniu wiedzy do celów zawodowych (art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011). Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty, uczelnią ani jednostką naukową i nie działa jako podmiot, który uzyskał akredytację. Zwolnienie, o które Wnioskodawca pyta, opiera się wyłącznie na przesłance finansowania usługi w całości ze środków publicznych (art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT), a nie na art. 43 ust. 1 pkt 26 tej ustawy.

Ad. 4)

Tak, elementy towarzyszące (usługi pomocnicze) będą niezbędne do wykonania usługi głównej. Niezbędność ta wynika z wyjazdowego, dwudniowego i stacjonarnego charakteru szkolenia, adresowanego do uczestników z obszaru całego województwa. Aby przeprowadzić szkolenie w tej formie, konieczne jest zapewnienie: sal szkoleniowych (plenarnej oraz warsztatowych) wraz z wyposażeniem - bez nich nie ma miejsca do prowadzenia zajęć; noclegu - bez którego nie jest możliwe przeprowadzenie dwudniowego szkolenia dla uczestników przybywających spoza miejsca jego realizacji; wyżywienia - niezbędnego przy całodniowych, dwudniowych zajęciach; a także ubezpieczenia NNW uczestników oraz obsługi organizacyjno-technicznej. Bez tych elementów Wnioskodawca nie mógłby zrealizować w pełni usługi podstawowej - szkolenie w założonej, wyjazdowej i dwudniowej formule nie mogłoby dojść do skutku, względnie zostałoby pozbawione warunków niezbędnych do jego prawidłowego przeprowadzenia.

Ad. 5)

Tak. Usługi te są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie – z ekonomicznego punktu widzenia – tworzą jedną całość, której podział miałby charakter sztuczny. Nabywca (jednostka sektora finansów publicznych) nabywa jedno kompleksowe świadczenie – organizację i przeprowadzenie dwudniowego szkolenia wyjazdowego - a nie zestaw odrębnych, niezależnych usług (osobno nocleg, osobno wyżywienie, osobno zajęcia). Potwierdza to konstrukcja złożonej oferty (w załączeniu), w której Wnioskodawca skalkulował jedną, zryczałtowaną cenę za jednego uczestnika, obejmującą całość świadczenia, bez wyodrębniania odrębnych cen za poszczególne elementy.

Ad. 6)

Usługi pomocnicze będą służyć pełnemu zrealizowaniu świadczenia głównego. Bez nich Wnioskodawca nie mógłby w pełni zrealizować świadczenia głównego – dwudniowego szkolenia wyjazdowego dla uczestników z całego województwa nie da się wykonać bez zapewnienia sal, noclegu i wyżywienia. Usługi pomocnicze nie stanowią dla nabywcy celu samego w sobie; ich jedynym celem jest umożliwienie oraz lepsze wykonanie usługi głównej (kształcenia zawodowego), a ich odrębne nabycie byłoby dla nabywcy pozbawione samodzielnego sensu gospodarczego. Nie są też świadczone w celu osiągnięcia dodatkowego dochodu przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności (art. 43 ust. 17 i 17a ustawy o VAT).

Ad. 7)

Tak. Usługi realizowane na rzecz jednostki sektora finansów publicznych Wnioskodawca będzie świadczył w ramach jednej zawartej umowy, obejmującej całość świadczenia i przewidującej jedno wynagrodzenie.

Ad. 8)

Tak, między usługą główną a usługami pomocniczymi istnieje zależność powodująca, że w realiach opisanego świadczenia nie mogą być one świadczone odrębnie. Zależność ta polega na tym, że usługi pomocnicze (sale, nocleg, wyżywienie, obsługa organizacyjno-techniczna) są funkcjonalnie podporządkowane usłudze szkoleniowej i służą wyłącznie jej wykonaniu w przyjętej, wyjazdowej i dwudniowej formule. Ich oderwanie od usługi głównej pozbawiłoby je gospodarczego sensu dla nabywcy – który nie nabywa noclegu ani wyżywienia dla nich samych, lecz po to, aby umożliwić uczestnikom udział w szkoleniu – a jednocześnie uniemożliwiłoby prawidłowe wykonanie usługi szkoleniowej w założonej formie. Świadczenia te wzajemnie się warunkują i tworzą jedno, niepodzielne gospodarczo świadczenie kompleksowe.

Pytanie

Czy opisana kompleksowa usługa organizacji i przeprowadzenia wielodniowego szkolenia stacjonarnego - obejmująca część szkoleniową (kształcenie zawodowe) wraz z niezbędnymi usługami pomocniczymi (wynajem sal, zakwaterowanie, wyżywienie, obsługa organizacyjno-techniczna) -  finansowana w całości ze środków publicznych, będzie w całości korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT, jako jedno świadczenie kompleksowe, w którym usługi pomocnicze dzielą los prawny usługi głównej (kształcenia zawodowego)?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy - TAK.

Opisana usługa będzie stanowić jedno świadczenie kompleksowe, którego elementem dominującym jest usługa kształcenia zawodowego, korzystające w całości ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT (wraz z usługami ściśle z nią związanymi).

Za kompleksowością świadczenia przemawia utrwalone orzecznictwo TSUE (wyroki C-349/96 Card Protection Plan, C-41/04 Levob, C-111/05 Aktiebolaget NN), zgodnie z którym usługi pomocnicze dzielą los prawny świadczenia głównego i nie podlegają sztucznemu wyodrębnieniu dla celów podatkowych. Charakter kształcenia zawodowego potwierdza art. 44 rozporządzenia 282/2011 oraz orzecznictwo TSUE (np. wyrok C-88/09).

Stanowisko o kompleksowości usługi szkoleniowej z noclegiem i wyżywieniem potwierdza również wyrok NSA z 15 maja 2018 r., sygn. I FSK 1314/16.

Przesłanki zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c będą spełnione łącznie: (i) usługa ma charakter kształcenia zawodowego; (ii) będzie finansowana w całości ze środków publicznych; (iii) usługi pomocnicze będą niezbędne do wykonania usługi głównej i ściśle z nią związane, a ich celem nie będzie osiągnięcie dodatkowego dochodu (art. 43 ust. 17 ustawy o VAT). Zwolnienie ma charakter obligatoryjny — podatnik nie ma prawa wyboru między zwolnieniem a stawką podstawową.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje pełne potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 września 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.432.2025.2.MMA, wydanej na wniosek Głównego Urzędu Statystycznego, w której organ -  w odniesieniu do tożsamego modelu usługi (wielodniowe szkolenie stacjonarne w zewnętrznym obiekcie wraz z zapewnieniem sal, noclegów i wyżywienia, finansowane w całości ze środków publicznych) - potwierdził, że stanowi ono jedno świadczenie kompleksowe korzystające ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT, a zwolnienie to ma charakter obligatoryjny.

Wnioskodawca realizował zamówienie publiczne, którego sposób (model) wykonania stanowił podstawę stanu faktycznego przedstawionego przez Główny Urząd Statystyczny we wniosku o wydanie tej interpretacji, w związku z czym posiada bezpośrednią wiedzę o okolicznościach faktycznych ocenionych przez organ, a opisany wyżej model usługi jest z nimi tożsamy.

Wnioskodawca w uzupełnieniu podtrzymuje, że opisana kompleksowa usługa - w której świadczeniem głównym (dominującym) jest kształcenie zawodowe, a świadczenia pomocnicze (wynajem sal, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie, obsługa) dzielą jego los prawny -  finansowana w całości ze środków publicznych, korzysta w całości ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług  (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

a)    jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,

b)    uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia

-  oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia nie wystarczy, by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania.

Ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą natomiast korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

a)    prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub 

b)    świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub

c)    finansowane w całości ze środków publicznych

- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Ww. przepisy stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy 2006/112/WE Rady podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.

Zauważenia wymaga, że z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu VAT, w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Ponadto, jak również wielokrotnie podkreślał TSUE w swym orzecznictwie, pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika (przykładowo wyrok Trybunału z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV).

Jednakże interpretacja tych pojęć powinna być zgodna z celami, do jakich dążą owe zwolnienia oraz powinna spełniać wymogi zasady neutralności podatkowej, na której zasadza się wspólny system VAT. Zatem powyższa zasada ścisłej interpretacji nie oznacza, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień z art. 13 (art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE) powinny być interpretowane w sposób, który uniemożliwiałby osiągnięcie zakładanych przez nie skutków (pkt 27 ww. wyroku).

Definicja kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego została zawarta w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

W myśl ww. art. 44 rozporządzenia:

Usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Podkreślenia wymaga, że dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, istotne jest – w pierwszej kolejności – uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych.

Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.

Przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.

Jak wyżej wskazano, przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości lub w części ze środków publicznych.

Przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy wymóg finansowania usług w określonej wysokości ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.), środkami publicznymi są:

1) dochody publiczne;

2) środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);

2a) środki, o których mowa w art. 3b ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2025 r. poz. 198);

2b) środki, o których mowa w art. 202 ust. 4;

2c) środki finansowe, odsetki i inne przychody, a także zyski, o których mowa w art. 50d ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2023 r. poz. 2298 oraz z 2026 r. poz. 680);

3) środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2;

4) przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące:

a) ze sprzedaży papierów wartościowych,

b) z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego,

c) ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych,

d) z otrzymanych pożyczek i kredytów,

e) z innych operacji finansowych;

5) przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.

Z art. 4 ust. 1 ww. ustawy o finansach publicznych wynika, że:

Przepisy ustawy stosuje się do:

1) jednostek sektora finansów publicznych;

2) innych podmiotów w zakresie, w jakim wykorzystują środki publiczne lub dysponują tymi środkami.

Jak powyższe wskazuje, ustawa o finansach publicznych wymienia wprost, co należy uznać za środki publiczne. Przepisy zaliczają do środków publicznych dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz wskazane przychody budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z różnych źródeł. Środkami publicznymi są również środki pochodzące z funduszy strukturalnych.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy kompleksowa usługa organizacji i przeprowadzenia wielodniowego szkolenia obejmująca część szkoleniową (kształcenie zawodowe) wraz z niezbędnymi usługami pomocniczymi (wynajem sal, zakwaterowanie, wyżywienie, obsługa organizacyjno-techniczna) - finansowana w całości ze środków publicznych, podlega zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.

W odniesieniu do Pana zapytania w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym (kompleksowym), czy też wykonywane przez Pana czynności należy traktować jako odrębne świadczenia opodatkowane według zasad właściwych dla każdego z tych świadczeń.

Zauważenia wymaga, że w obrocie gospodarczym występują świadczenia natury kompleksowej, czyli takie, które nie dają się w prosty sposób zaklasyfikować do danej kategorii, gdyż składają się z kilku pojedynczych świadczeń. Aby móc określić, że dana czynność jest czynnością kompleksową (jednolitą/złożoną), powinna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu.

Na czynność złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast, usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania czynności zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez usługi pomocniczej.

Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna czynność obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia czynności nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych.

Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub odbiorcy świadczenia. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie wyklucza zastosowania do poszczególnych jego elementów odrębnych cen. Jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności kompleksowej.

Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w wydanych orzeczeniach na podstawie pierwotnie obowiązującej Szóstej Dyrektywy Rady (77/388/EWG) oraz obecnie obowiązującej Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r., w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L nr 347 str. 1 ze zm.).

W szczególności w wyroku w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd., Trybunał uznał, że każde świadczenie usług powinno być, co do zasady, traktowane jako świadczenie odrębne i niezależne. Jeżeli jednak dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.

W wyroku TSUE z 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro przeciwko Finanční ředitelství v Ústí nad Labem, Trybunał wskazał, że:

„(...) w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem które mogą oddzielnie prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, jeżeli nie są od siebie niezależne. Jest tak na przykład w sytuacji, gdy można stwierdzić, że jedno lub więcej świadczeń stanowi świadczenie główne, a inne świadczenie lub świadczenia stanowią jedno lub więcej świadczeń pomocniczych dzielących los podatkowy świadczenia głównego. W szczególności dane świadczenie należy uważać za  świadczenie pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów nie  stanowi ono celu samego w sobie, lecz środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z  głównej usługi usługodawcy” oraz „(...) jednolite świadczenie występuje w  przypadku, gdy  dwa lub więcej elementy albo dwie lub więcej czynności dokonane przez  podatnika są  ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny”.

Również w orzecznictwie NSA przyjmuje się, że świadczenie złożone (kompleksowe) ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych świadczeń wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego. Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy, wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa niezależnie opodatkowane świadczenia. Zatem należy uwzględniać ochronę podstawowych zasad opodatkowania podatkiem od wartości dodanej wymagających, by każda działalność gospodarcza była traktowana w ten sam sposób. Sprzeciwia się to temu, by podmioty gospodarcze dokonujące takich samych czynności, były traktowane odmiennie w zakresie poboru tego podatku (wyrok NSA z 6 maja 2015 r. sygn. akt I FSK 2105/13).

W kontekście przytoczonych regulacji stwierdzić należy, że z wykonaniem czynności złożonej (kompleksowej) mamy do czynienia wówczas, gdy świadczenie to jest rozbudowane i obejmuje dwie lub więcej pojedynczych czynności (świadczeń), będących elementami częściowego zobowiązania strony transakcji. Jednocześnie czynność taka, jeśli może zostać uznana za czynność o charakterze złożonym, podlega opodatkowaniu jednolitą stawką podatku od towarów i usług, właściwą dla świadczenia podstawowego, głównego.

W konsekwencji, w przypadku czynności o charakterze kompleksowym, o sposobie opodatkowania, w tym wysokości stawki podatku decydować będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jedną czynnością kompleksową, czy też z szeregiem jednostkowych czynności. Ocena tej okoliczności powinna odbywać się więc na podstawie tego, czy dokonywane czynności (świadczenia) wykazują ze sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.

Jak wynika z wniosku zamierza Pan świadczyć na rzecz jednostek sektora finansów publicznych kompleksową usługę organizacji i przeprowadzenia wielodniowych szkoleń stacjonarnych, realizowaną w ramach zamówień publicznych finansowanych w całości ze środków publicznych. Elementem głównym (dominującym) usługi jest przeprowadzenie szkolenia obejmującego bloki merytoryczne, w formach: wykład, warsztat praktyczny, ćwiczenia i symulacje. Uczestnikami szkoleń są pracownicy i kadra podmiotów wykonujących zadania publiczne oraz podmiotów ekonomii społecznej. Celem szkolenia jest nabycie oraz uaktualnienie przez uczestników wiedzy i umiejętności pozostających w bezpośrednim związku z wykonywanymi obowiązkami zawodowymi. W ramach jednej, kompleksowej usługi objętej jedną ceną zapewnia Pan również usługi pomocnicze niezbędne do przeprowadzenia szkolenia wyjazdowego: wynajem sal szkoleniowych, zakwaterowanie (nocleg), wyżywienie oraz obsługę organizacyjno-techniczną. Elementy towarzyszące (usługi pomocnicze) będą niezbędne do wykonania usługi głównej. Niezbędność ta wynika z wyjazdowego, dwudniowego i stacjonarnego charakteru szkolenia, adresowanego do uczestników z obszaru całego województwa. Usługi te są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie – z ekonomicznego punktu widzenia – tworzą jedną całość, której podział miałby charakter sztuczny. Nabywca (jednostka sektora finansów publicznych) nabywa jedno kompleksowe świadczenie – organizację i przeprowadzenie dwudniowego szkolenia wyjazdowego – a nie zestaw odrębnych, niezależnych usług (osobno nocleg, osobno wyżywienie, osobno zajęcia). Potwierdza to konstrukcja złożonej oferty, w której skalkulował Pan jedną, zryczałtowaną cenę za jednego uczestnika, obejmującą całość świadczenia, bez wyodrębniania odrębnych cen za poszczególne elementy. Usługi pomocnicze nie stanowią dla nabywcy celu samego w sobie; ich jedynym celem jest umożliwienie oraz lepsze wykonanie usługi głównej (kształcenia zawodowego), a ich odrębne nabycie byłoby dla nabywcy pozbawione samodzielnego sensu gospodarczego. Nie są też świadczone w celu osiągnięcia dodatkowego dochodu przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności. Usługi realizowane na rzecz jednostki sektora finansów publicznych będzie Pan świadczył w ramach jednej zawartej umowy, obejmującej całość świadczenia i przewidującej jedno wynagrodzenie.

W analizowanym przypadku nie zachodzą przesłanki do podziału świadczenia, które będzie dokonywał Pan na rzecz jednostek sektora finansów publicznych na poszczególne czynności, tj. usługę główną - szkoleniową oraz usługi pomocnicze. Podział taki byłby sztuczny i nieuzasadniony. Między usługą główną, a usługami pomocniczymi istnieje zależność powodująca, że w realiach opisanego świadczenia nie mogą być one świadczone odrębnie. Zależność ta polega na tym, że usługi pomocnicze są funkcjonalnie podporządkowane usłudze szkoleniowej i służą wyłącznie jej wykonaniu w przyjętej, wyjazdowej i dwudniowej formule. Ich oderwanie od usługi głównej pozbawiłoby je gospodarczego sensu dla nabywcy – który nie nabywa noclegu ani wyżywienia dla nich samych, lecz po to, aby umożliwić uczestnikom udział w szkoleniu – a jednocześnie uniemożliwiłoby prawidłowe wykonanie usługi szkoleniowej w założonej formie. Świadczenia te wzajemnie się warunkują i tworzą jedno, niepodzielne gospodarczo świadczenie kompleksowe.

W związku z tym, świadczone przez Pana wszystkie czynności w ramach umów zawartych z jednostkami sektora finansów publicznych będą składać się na jedną usługę, tj. organizację i przeprowadzenie dwudniowego szkolenia wyjazdowego wraz z zapewnieniem wszelkich niezbędnych elementów do przeprowadzenia ww. szkolenia wyjazdowego, tj. wynajem sal szkoleniowych, zakwaterowanie (nocleg), wyżywienie oraz obsługę organizacyjno-techniczną.

Przedstawione okoliczności wskazują, że ww. usługi organizacji i przeprowadzenia wielodniowego szkolenia stacjonarnego obejmująca część szkoleniową (kształcenie zawodowe) wraz z niezbędnymi usługami pomocniczymi (wynajem sal, zakwaterowanie, wyżywienie, obsługa organizacyjno-techniczna), które zamierza Pan świadczyć, będą stanowiły świadczenie kompleksowe.

Wracając do kwestii zastosowania zwolnienia od podatku dla kompleksowej usługi organizacji i przeprowadzenia wielodniowego szkolenia, obejmującej część szkoleniową wraz z niezbędnymi usługami pomocniczymi, którą zamierza Pan świadczyć, wskazania wymaga, iż uprawnienie do skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy, przysługuje usługom kształcenia i przekwalifikowania zawodowego, obejmującym nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą czy zawodem oraz mającym na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych, które są finansowane w 100% ze środków publicznych.

Dokonując zatem oceny czy kompleksowa usługa organizacji i przeprowadzenia wielodniowego szkolenia, obejmująca część szkoleniową wraz z niezbędnymi usługami pomocniczymi, którą zamierza Pan świadczyć, będzie objęta ww. zwolnieniem, w pierwszej kolejności zbadania wymaga, czy spełnione będą warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, gdyż przepis art.  43 ust. 1 pkt 29 zwalnia od podatku usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt 26.

Wskazał Pan, że nie jest Pan jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu Prawa oświatowego, nie jest uczelnią ani jednostką naukową i nie świadczy usług jako podmiot, który uzyskał akredytację. W konsekwencji realizowane przez Pana usługi szkoleniowe nie będą spełniały przesłanek umożliwiających skorzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.

W związku z powyższym należy przeanalizować, czy dla świadczonych przez Pana usług spełnione będą przesłanki warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.

Aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy, przedmiotem świadczenia muszą być usługi obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą czy zawodem i mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo usługi te muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.

Definicja usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, zawarta w ww. rozporządzeniu, kładzie nacisk na „bezpośredni” związek nauczania z daną branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie specyficznego programu nauczania dla skonkretyzowanego odbiorcy.

Mając na uwadze Pana wyjaśnienia należy uznać, że w odniesieniu do usług, które zamierza Pan świadczyć ww. przesłanki zostaną spełnione. We wniosku wskazał Pan, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie organizacji i przeprowadzania szkoleń. Zakres tematyczny obejmuje m.in.: zagrożenia dla bezpieczeństwa osobistego pracowników, komunikację z osobą trudną i agresywną, reagowanie na podejrzaną przesyłkę oraz informację o podłożeniu ładunku wybuchowego, reagowanie w sytuacjach zakładniczych – negocjacje i mediacje społeczne, pomoc ofiarom katastrof i zdarzeń traumatycznych. Tematyka szkoleń dotyczy podnoszenia i aktualizacji kompetencji zawodowych uczestników. Uczestnikami są pracownicy oraz kadra podmiotów ekonomii społecznej oraz podmiotów ich otoczenia (organizacje pozarządowe, jednostki samorządu terytorialnego), biorący udział w wydarzeniu w związku z wykonywaną działalnością zawodową. Celem szkolenia jest nabycie i uaktualnienie przez uczestników wiedzy oraz umiejętności pozostających w bezpośrednim związku z ich obowiązkami zawodowymi (bezpieczeństwo osobiste i instytucjonalne, reagowanie w sytuacjach kryzysowych, komunikacja z osobą agresywną). Świadczenie podstawowe (główne) stanowi usługę kształcenia zawodowego, tj. nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników oraz służące uzyskaniu lub uaktualnieniu wiedzy do celów zawodowych, tj. kształcenie zawodowe w rozumieniu art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011.

Zatem, usługi szkoleniowe, objęte zakresem pytania, będą stanowić usługi kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

W świetle powyższego, usługi szkoleniowe, które będzie Pan świadczył, będące przedmiotem wniosku, spełniają pierwszą przesłankę do zastosowania zwolnienia, tj. stanowią usługi kształcenia zawodowego.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika również, że zamierza Pan świadczyć na rzecz jednostek sektora finansów publicznych ww. kompleksową usługę organizacji i przeprowadzenia wielodniowych szkoleń stacjonarnych, realizowaną w ramach zamówień publicznych finansowanych w całości ze środków publicznych. Pana wynagrodzenie z tytułu realizacji usługi będzie pochodzić w całości ze środków publicznych. Nadto, będzie Pan dysponował potwierdzeniem, że finansowanie usługi następuje ze środków publicznych.

Zatem, w analizowanym przypadku będą spełnione przesłanki wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy uprawniające do skorzystania ze zwolnienia od podatku świadczonych przez Pana usług.

Tym samym, kompleksowe usługi organizacji i przeprowadzania szkoleń, jako usługi kształcenia zawodowego, które będzie Pan świadczył na rzecz jednostek sektora finansów publicznych, finansowane w całości ze środków publicznych i organizowane dla pracowników oraz kadry podmiotów ekonomii społecznej oraz podmiotów ich otoczenia (organizacje pozarządowe, jednostki samorządu terytorialnego), będą podlegały zwolnieniu od podatku od towarów i usług VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji będzie pokrywał się z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zwracam uwagę, że analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym załączone do wniosku ORD-IN dokumenty nie mogą być przedmiotem merytorycznej analizy.

Odnosząc się do powołanej przez Pana interpretacji wskazuję, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie

Odnosząc się do powołanego wyroku sądu administracyjnego, wyjaśniam, że powołany wyrok jest rozstrzygnięciem w indywidualnej sprawie, osadzonym w określonym stanie faktycznym i tylko do niego się zawęża. Zatem wskazany we wniosku wyrok sądu nie ma wpływu na podjęte w tej interpretacji rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)    z zastosowaniem art. 119a;

2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.