0113-KDIPT1-1.4012.654.2026.3.MG

Interpretacja indywidualna2026-09-14Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

- Podleganie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaży działek, - obowiązek wystawienia faktury VAT dokumentującej ww. sprzedaż.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług w zakresie:

    podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaży działek nr 1, nr 2, nr 3 i nr 4,

    obowiązku wystawienia faktury VAT dokumentującej ww. sprzedaż.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 2016 r. i jest czynnym podatnikiem VAT. W 2021 r. nabył nieruchomość obejmującą działki nr 1, 2, 3 i 4 położone w .... Zakup nastąpił od syndyka masy upadłości w transakcji zwolnionej z VAT, dlatego przy nabyciu nie wystąpił podatek VAT podlegający odliczeniu. Nieruchomość nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych, nie była amortyzowana i nie służyła podstawowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Nie ponoszono nakładów inwestycyjnych, modernizacyjnych ani remontowych, nie odliczano VAT od wydatków związanych z nieruchomością, nie dokonywano podziału działek, uzbrojenia terenu ani innych działań zwiększających wartość nieruchomości. Na działce nr 1 znajdują się garaże należące do osób prywatnych. Wnioskodawca po zakupie kontynuował przejęte od poprzedniego właściciela umowy najmu gruntu zawarte z właścicielami garaży. Z uwagi na status czynnego podatnika VAT należności z tytułu najmu były dokumentowane fakturami VAT i wykazywane w rozliczeniach VAT. Poza kontynuowaniem przejętych umów nieruchomość nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie prowadzi działalności w zakresie obrotu nieruchomościami, nie podejmował działań deweloperskich ani profesjonalnych działań marketingowych. Obecnie pojawili się zainteresowani nabywcy i planowana jest sprzedaż działek na początku 2027 r., a więc po upływie pięciu lat liczonych od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan:

Na pytanie Organu o treści: „W jakim celu i do jakich czynności nabył Pan działki nr 1, nr 2, nr 3 i nr 4?” wskazał Pan: „Działki zostały nabyte jako lokata i zabezpieczenie prywatnego kapitału, w celu dywersyfikacji posiadanych środków i ochrony ich wartości. Nie zostały nabyte z zamiarem ich dalszej odsprzedaży ani w celu prowadzenia działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Po nabyciu Wnioskodawca kontynuował istniejące umowy najmu gruntu pod garaże znajdujące się na działce nr 1; garaże te należą do osób prywatnych”.

Na pytanie Organu o treści: „W jaki sposób, do jakich celów wykorzystywał/wykorzystuje/będzie wykorzystywał Pan działki nr 1, nr 2, nr 3 i nr 4 od dnia ich nabycia do dnia ich sprzedaży?” wskazał Pan: „Od dnia nabycia działka nr 1 była wykorzystywana poprzez odpłatny najem gruntu osobom prywatnym będącym właścicielami znajdujących się na niej garaży. Najem był rozliczany jako najem prywatny dla celów podatku dochodowego, natomiast należny podatek VAT od czynszu był rozliczany według stawki 23%. Działki nr 2, 3 i 4 nie były wykorzystywane do podstawowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Na działce nr 2 w chwili nabycia znajdował się zawalony budynek przemysłowy. W dniu 4 maja 2023 r. dokonano zgłoszenia jego rozbiórki, a w dniu 25 maja 2023 r. otrzymano zaświadczenie o braku sprzeciwu do rozbiórki. Na tej podstawie budynek został całkowicie rozebrany. Ponadto dla działki nr 2 Wnioskodawca wystąpił o ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia polegającego na budowie zespołu garaży. Decyzją Burmistrza Miasta ... z … 2025 r., znak ..., ustalono warunki zabudowy dla budowy do .... garaży indywidualnych jednostanowiskowych. Decyzja ta nie została zrealizowana - Wnioskodawca nie rozpoczął ani nie przeprowadził budowy garaży na działce nr 2. Na dzień składania niniejszego uzupełnienia działki nr 2, 3 i 4 pozostają niezabudowane”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy działki nr 2, nr 3 i nr 4 są zabudowane czy niezabudowane?” wskazał Pan: „Działki nr 2, 3 i 4 są obecnie niezabudowane. Na żadnej z tych trzech działek nie znajdują się garaże ani inne budynki lub budowle. Metalowe garaże typu blaszak należące do osób prywatnych znajdują się wyłącznie na działce nr 1. Na działce nr 2 w dniu nabycia znajdował się zawalony budynek przemysłowy, który został całkowicie rozebrany w 2023 r. po dokonaniu zgłoszenia rozbiórki i uzyskaniu zaświadczenia o braku sprzeciwu. Dla działki nr 2 została wydana decyzja o warunkach zabudowy z … 2025 r. dla budowy do .... garaży indywidualnych jednostanowiskowych, jednak zamierzenie to nie zostało zrealizowane i na działce nie wybudowano żadnego garażu”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy garaże posadowione na działce nr 1 stanowią budynek lub budowę w rozumieniu art. 3 pkt 2 i pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.)?” wskazał Pan: „Wnioskodawca wskazuje, że garaże znajdujące się na działce nr 1 nie stanowią budynków ani budowli w rozumieniu art. 3 pkt 2 i pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Są to metalowe konstrukcje typu blaszak, nietrwale związane z gruntem, posadowione na płytach betonowych lub podsypce piaskowej, bez przyłączy energetycznych. Garaże stanowią własność osób prywatnych i nie są własnością Wnioskodawcy”.

Na pytanie Organu o treści: „Z tytułu prowadzenia jakiej działalności gospodarczej jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT?” wskazał Pan: „Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której głównym zakresem jest sprzedaż hurtowa odpadów i złomu, a także sprzedaż węgla i kruszywa. W działalności wykonywane są m.in. czynności objęte kodami PKD wskazanymi we wniosku, w szczególności 46.87.Z - sprzedaż hurtowa odpadów i złomu, 38.11 .Z - zbieranie odpadów innych niż niebezpieczne, 46.81 .Z - sprzedaż hurtowa paliw stałych, ciekłych, gazowych oraz produktów pochodnych oraz 47.12.Z - pozostała sprzedaż detaliczna niewyspecjalizowana”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy działki nr 1, nr 2, nr 3 i nr 4 nabył Pan do majątku osobistego czy do prowadzonej działalności gospodarczej?” wskazał Pan: „Działki oraz prawa do gruntów zostały nabyte z zamiarem utrzymywania ich w majątku osobistym Wnioskodawcy, a nie jako towary handlowe lub składniki przeznaczone do podstawowej działalności przedsiębiorstwa. Nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej i nie były amortyzowane. Dla celów podatku dochodowego przychody z najmu gruntu były rozliczane jako najem prywatny. Jednocześnie Wnioskodawca ma świadomość, że dla celów podatku VAT odpłatny najem stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT”.

Na pytanie Organu o treści: „Jeżeli działki nr 1, nr 2, nr 3 i nr 4 nabył Pan do majątku osobistego, proszę wskazać, jakie przesłanki o tym świadczą.” wskazał Pan: „Za takim sposobem traktowania nieruchomości przemawia w szczególności brak wprowadzenia ich do ewidencji środków trwałych, brak amortyzacji, brak odliczenia podatku VAT przy nabyciu (transakcja nabycia była zwolniona z VAT i podatek naliczony nie wystąpił), brak późniejszych odliczeń VAT związanych z nieruchomością oraz brak nakładów na ulepszenie zwiększających jej wartość. Grunty nie były wykorzystywane do podstawowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy polegającej na handlu odpadami, złomem, węglem i kruszywem. Oferta zakupu została złożona z oznaczeniem przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, jednak po nabyciu nieruchomości nie zostały one ujęte jako środki trwałe przedsiębiorstwa, a przychody z najmu były rozliczane w PIT jako najem prywatny. Odpłatny najem gruntu był natomiast rozliczany w podatku VAT zgodnie zobowiązującymi zasadami”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy działki nr 2, nr 3 i nr 4 były/są/będą do dnia sprzedaży przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze? Jeśli tak to proszę wskazać czy czynność ta była/jest/będzie odpłatna czy nieodpłatna.” wskazał Pan: „Nie. Działki nr 2, 3 i 4 nie były, nie są i zgodnie z zamiarem Wnioskodawcy nie będą do dnia sprzedaży przedmiotem umów najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. Odpłatny najem gruntu pod istniejące garaże dotyczy wyłącznie działki nr 1. Czynsz z tego najmu jest uiszczany kwartalnie”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy działki nr 1, nr 2, nr 3 i nr 4 były/są/będą od dnia nabycia do dnia zbycia wykorzystywane przez Pana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której były/są/będą wykorzystywane ww. działki Pan wykonywał/wykonuje – należy podać podstawę prawną zwolnienia?” wskazał Pan: „Nie. Działka nr 1 była wykorzystywana do odpłatnego najmu opodatkowanego VAT według stawki 23%, a więc nie była wykorzystywana wyłącznie do działalności zwolnionej z VAT. Działki nr 2, 3 i 4 nie były wykorzystywane do działalności zwolnionej z VAT”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy nabywcą działek nr 1, nr 2, nr 3 i nr 4 będzie czynny zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług?” wskazał Pan: „Nie — według aktualnej wiedzy Wnioskodawcy osoby zainteresowane zakupem są osobami prywatnymi, będącymi obecnymi najemcami gruntu i właścicielami znajdujących się na nim garaży, i nie są czynnymi zarejestrowanymi podatnikami VAT”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy na działce nr 1 posadowione są inne - niż wskazane we wniosku garaże - budynki i/lub budowle w rozumieniu ww. przepisów Prawa budowlanego?” wskazał Pan: „Nie. Na działce nr 1, poza opisanymi garażami należącymi do osób prywatnych, nie znajdują się inne budynki ani budowle”.

Na pytanie Organu o treści: „Jeśli działki nr 1, nr 2, nr 3 i nr 4 są niezabudowane, to proszę wskazać (odrębnie dla każdej działki):

a)  Czy dla terenu, na którym położone są ww. działki, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego? Jeżeli tak, to należy wskazać, jakie jest przeznaczenie terenu, na którym położone są ww. działki według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego?

b)  Czy wg miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na działkach objętych wnioskiem będzie dopuszczalna realizacja zabudowy (proszę wskazać jaki rodzaj zabudowy będzie dopuszczalny na ww. działkach)?

c)  W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, należy wskazać, czy dla działek objętych wnioskiem zostały/zostaną do dnia sprzedaży wydane decyzje o warunkach zabudowy bądź też decyzje o lokalizacji inwestycji celu publicznego zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm.)?”

wskazał Pan:

a)    „Dla działek nr 1, 2, 3 i 4 nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Dla każdej z ww. działek widnieje zapis: „Działka nie jest objęta obowiązującym planem miejscowym”.

b)    Nie dotyczy. Dla żadnej z działek nr 1, 2, 3 i 4 nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w związku z czym nie określono w nim przeznaczenia terenu ani dopuszczalnej zabudowy.

c)    Dla działki nr 2 została wydana decyzja Burmistrza Miasta ... z dnia … 2025 r., znak …, ustalająca warunki zabudowy dla przedsięwzięcia obejmującego budowę do 17 garaży indywidualnych jednostanowiskowych. Decyzja została wydana na wniosek Wnioskodawcy, lecz inwestycja nie została zrealizowana i na działce nr 2 nie wybudowano żadnych garaży. Dla działek nr 1, 3 i 4 nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy ani decyzje o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Wnioskodawca nie planuje występowania przed sprzedażą o wydanie takich decyzji dla działek nr 1, 3 i 4. Dla żadnej z działek nie została wydana decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego”.

Na pytanie Organu o treści: „Jeżeli na działce nr 1 znajdują się inne budynki i/lub budowle lub działki nr 2, nr 3 i nr 4 są zabudowane, to proszę wskazać (odrębnie dla każdej działki):

a)  Jakie naniesienia znajdują się na poszczególnych działkach?

b)  Czyją własnością są naniesienia znajdujące się na poszczególnych działkach?

c)  Czy poszczególne naniesienia stanowią:

    budynek w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ww. ustawy Prawo budowlane?

    budowlę w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane?”

wskazał Pan” „Na działce nr 1 znajdują się wyłącznie metalowe garaże typu blaszak należące do osób prywatnych. Nie są one własnością Wnioskodawcy, są nietrwale związane z gruntem, posadowione na płytach betonowych lub podsypce piaskowej i nie posiadają przyłączy energetycznych. W ocenie Wnioskodawcy nie stanowią budynków ani budowli w rozumieniu art. 3 pkt 2 i pkt 3 Prawa budowlanego. Na działkach nr 2, 3 i 4 obecnie nie znajdują się żadne budynki, budowle ani inne naniesienia. Dla pełności Wnioskodawca wskazuje, że na działce nr 2 w chwili nabycia znajdował się zawalony budynek przemysłowy, którego własność została nabyta wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu. W dniu 4 maja 2023 r. zgłoszono jego rozbiórkę, w dniu 25 maja 2023 r. otrzymano zaświadczenie o braku sprzeciwu, a następnie budynek został całkowicie rozebrany. Wydana w 2025 r. decyzja o warunkach zabudowy dla działki nr 2 nie została zrealizowana i na działce nie powstały garaże objęte tą decyzją”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy budynek/budowla jest trwale związana z gruntem?” wskazał Pan: „W odniesieniu do naniesień istniejących na dzień planowanej sprzedaży nie dotyczy - na działkach nie ma budynków ani budowli stanowiących własność Wnioskodawcy. Garaże należące do osób prywatnych są metalowymi konstrukcjami nietrwale związanymi z gruntem. Historyczny budynek przemysłowy na działce nr 2 został całkowicie rozebrany w 2023 r. i nie istnieje”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy budynek/budowla został nabyty, czy wybudowany przez Pana? Należy wskazać datę nabycia lub wybudowania.” wskazał Pan: „W odniesieniu do naniesień istniejących na dzień planowanej sprzedaży - nie dotyczy. Wnioskodawca nie wybudował znajdujących się na gruntach garaży i nie jest ich właścicielem. Historyczny budynek przemysłowy na działce nr 2 został nabyty przez Wnioskodawcę wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu na podstawie aktu notarialnego z 6 lipca 2021 r., a następnie całkowicie rozebrany w 2023 r.”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy, a jeśli tak, to kiedy nastąpiło zajęcie do używania budynku/budowli? Należy wskazać dokładną datę.” wskazał Pan: „Nie dotyczy planowanej sprzedaży. Na dzień sprzedaży nie będzie istniał budynek ani budowla stanowiąca własność Wnioskodawcy. Historyczny budynek przemysłowy na działce nr 2 został rozebrany w 2023 r.”.

Na pytanie Organu o treści: „Kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub jego/jej części w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to należy wskazać dokładną datę.” wskazał Pan: „Nie dotyczy planowanej sprzedaży. Historyczny budynek przemysłowy na działce nr 2 został całkowicie rozebrany w 2023 r. i nie będzie przedmiotem dostawy”.

Na pytanie Organu o treści: „Jeżeli nastąpiło pierwsze zasiedlenie części budynku/budowli, to należy wskazać, w jakiej w części?” wskazał Pan: „Nie dotyczy planowanej sprzedaży — brak budynku lub budowli stanowiącej własność Wnioskodawcy, która miałaby być przedmiotem sprzedaży”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynku/budowli lub jego/jej części a jego/jej dostawą upłynął/upłynie okres dłuższy niż 2 lata?” wskazał Pan: „Nie dotyczy planowanej sprzedaży — brak budynku lub budowli stanowiącej własność Wnioskodawcy, która miałaby być przedmiotem sprzedaży”.

Na pytanie Organu o treści: „W przypadku wskazania, że nabył Pan budynek/budowlę, to proszę wskazać czy budynek/budowla, przed jego/jej nabyciem przez Pana, był wykorzystywany/była wykorzystywana przez poprzedniego właściciela?” wskazał Pan: „Nie dotyczy planowanej sprzedaży. Historyczny budynek przemysłowy na działce nr 2 został nabyty wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu i następnie rozebrany; nie będzie przedmiotem dostawy”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy budynek/budowla był/była/jest/będzie do dnia sprzedaży przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia, itp.? Jeżeli tak, to należy wskazać kiedy budynek/budowla lub jego/jej części zostały/zostaną oddane w najem, dzierżawę, użyczenie (należy wskazać dzień, miesiąc i rok)?” wskazał Pan: „Nie. Przedmiotem odpłatnego najmu jest wyłącznie grunt działki nr 1 pod garaże należące do osób prywatnych. Garaże nie są własnością Wnioskodawcy. Historyczny budynek przemysłowy na działce nr 2 nie będzie przedmiotem sprzedaży, ponieważ został całkowicie rozebrany w 2023 r.”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy budynek/budowla był/była/jest/będzie do dnia sprzedaży wykorzystywany/wykorzystywana przez Pana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której był/była/jest/będzie do dnia sprzedaży wykorzystywany/wykorzystywana Pan wykonywał/wykonuje/będzie wykonywał – należy podać podstawę prawną zwolnienia?” wskazał Pan: „Nie dotyczy - na dzień planowanej sprzedaży brak będzie budynku lub budowli stanowiącej własność Wnioskodawcy. Działka nr 1 była wykorzystywana do odpłatnego najmu opodatkowanego VAT według stawki 23%, a więc nie była wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych od VAT. Działki nr 2, 3 i 4 nie były przedmiotem najmu ani innej działalności zwolnionej z VAT”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy ponosił Pan nakłady na ulepszenie budynku/budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w wysokości wyższej niż 30% wartości początkowej budynków/budowli? Jeśli tak, to należy wskazać (odpowiedzi na poniższe pytania należy udzielić tylko w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 23):

a)  w jakim okresie ponosił Pan wydatki na ulepszenie budynku/budowli?

b)  czy w stosunku do wydatków na ulepszenie budynku/budowli, przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?

c)  kiedy budynek/budowla po dokonaniu ulepszeń, został oddany/została oddana do użytkowania? Należy wskazać dokładną datę.

d)  czy po oddaniu do użytkowania ulepszonego budynku/ulepszonej budowli miało miejsce pierwsze zasiedlenie tego budynku/tej budowli? Jeżeli tak, to należy wskazać dzień, miesiąc i rok, kiedy nastąpiło „pierwsze zasiedlenie”.

e)  czy między pierwszym zasiedleniem ulepszonego budynku/ulepszonej budowli, a jego/jej dostawą, upłynął/upłynie okres dłuższy niż 2 lata?

f)   w jaki sposób, do jakich czynności wykorzystywał/wykorzystuje/będzie wykorzystywał Pan do dnia sprzedaży ulepszony budynek/ulepszoną budowlę po oddaniu go/jej do użytkowania?”

wskazał Pan: „Nie. Wnioskodawca nie ponosił nakładów na ulepszenie budynku lub budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w szczególności nakładów przekraczających 30% wartości początkowej. Rozbiórka zawalonego budynku przemysłowego na działce nr 2 nie stanowiła jego ulepszenia. Wnioskodawca nie odliczał podatku VAT związanego z nieruchomością.

a)  Nie dotyczy - takich wydatków nie ponoszono.

b)  Nie dotyczy - takich wydatków nie ponoszono.

c)  Nie dotyczy - nie dokonywano ulepszeń.

d)  Nie dotyczy - nie dokonywano ulepszeń.

e)  Nie dotyczy - nie dokonywano ulepszeń.

f)   Nie dotyczy - nie dokonywano ulepszeń”.

Pytania

1.  Czy planowana sprzedaż działek nr 1, 2, 3 i 4 będzie podlegała opodatkowaniu VAT?

2.  (we wniosku oznaczone nr 3) Czy w przypadku sprzedaży konieczne będzie wystawienie faktury VAT, czy wystarczający będzie akt notarialny?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

W odniesieniu do działki nr 1 Wnioskodawca uznaje, że z uwagi na jej ciągłe wykorzystywanie do odpłatnego najmu sprzedaż będzie czynnością dokonywaną przez podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Jednocześnie dla działki nr 1 nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i nie wydano decyzji o warunkach zabudowy ani decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, a znajdujące się na niej garaże są własnością osób trzecich, są nietrwale związane z gruntem i nie będą przedmiotem dostawy. W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że sprzedaż działki nr 1 powinna korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

W odniesieniu do działek nr 2, 3 i 4 Wnioskodawca podtrzymuje stanowisko, że ich sprzedaż stanowić będzie rozporządzenie majątkiem osobistym, a nie czynność wykonywaną w ramach działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Działki te nie były przedmiotem najmu, nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych, nie były amortyzowane, nie ponoszono na nie nakładów inwestycyjnych ani nie odliczano VAT. Samo uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr 2, której Wnioskodawca nie zrealizował, przy braku innych działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, nie zmienia w ocenie Wnioskodawcy prywatnego charakteru planowanej sprzedaży.

Gdyby jednak Organ uznał, że przy sprzedaży którejkolwiek z działek nr 2, 3 lub 4 Wnioskodawca działa jako podatnik VAT, Wnioskodawca wskazuje pomocniczo, że działka nr 2 – z uwagi na obowiązującą decyzję o warunkach zabudowy z 30 czerwca 2025 r. - stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT i jej dostawa nie korzystałaby ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9. Natomiast działki nr 3 i 4, dla których brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy lub lokalizacji inwestycji celu publicznego, korzystałyby - w razie uznania ich sprzedaży za podlegającą VAT - ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

W zakresie pytania nr 2 (we wniosku oznaczone nr 3) Wnioskodawca wskazuje, że sposób dokumentowania sprzedaży zależy od przyjętej kwalifikacji poszczególnych działek. Jeżeli sprzedaż działek nr 2, 3 i 4 zostanie uznana za czynność pozostającą poza zakresem VAT, brak będzie obowiązku wystawienia faktury VAT, a sprzedaż zostanie udokumentowana aktem notarialnym. W przypadku działki nr 1, której sprzedaż - zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy - będzie zwolniona od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, Wnioskodawca nie będzie co do zasady obowiązany do wystawienia faktury na podstawie art. 106b ust. 2 ustawy o VAT; na żądanie nabywcy zgłoszone w ustawowym terminie faktura zostanie wystawiona zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy. Jeżeli Organ uzna, że sprzedaż działki nr 2 podlega VAT i nie korzysta ze zwolnienia z uwagi na wydaną decyzję o warunkach zabudowy, sposób wystawienia faktury będzie zależał od statusu nabywcy i zasad określonych w art. 106b ustawy o VAT; przy sprzedaży na rzecz osoby prywatnej faktura zostanie wystawiona na jej żądanie w ustawowym terminie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:

Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji:

a)  dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed pierwszym zasiedleniem;

b)  dostawa terenu budowlanego.

W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w rozpatrywanej sprawie należy przeanalizować całokształt działań, jakie Pan podjął oraz podejmie do dnia sprzedaży w odniesieniu do działek, które mają być przedmiotem sprzedaży.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

W tym miejscu należy wskazać, że na mocy art. 659 § 1 i § 2 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795):

§ 1. Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

§ 2. Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.

Z przywołanego przepisu wynika, że najem jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Wynika z tego, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne, należne za używanie gruntu przez najemcę. Podstawową usługą świadczoną na rzecz najemcy jest natomiast usługa najmu.

Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług najem stanowi zatem świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej.

Tym samym, podmiot świadczący usługę najmu będzie podatnikiem podatku od towarów i usług wówczas, gdy najem ten będzie wykonywał we własnym imieniu i na własny rachunek.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 2016 r. i jest Pan czynnym podatnikiem VAT. W 2021 r. nabył Pan nieruchomość obejmującą działki nr 1, nr 2, nr 3 i nr 4 położone w .... Nieruchomość nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych, nie była amortyzowana i nie służyła podstawowej działalności gospodarczej.

Na działce nr 1 znajdują się garaże należące do osób prywatnych. Po zakupie kontynuował Pan przejęte od poprzedniego właściciela umowy najmu gruntu zawarte z właścicielami garaży. Z uwagi na status czynnego podatnika VAT należności z tytułu najmu były dokumentowane fakturami VAT i wykazywane w rozliczeniach VAT.

Nie dokonywał Pan podziału działek, uzbrojenia terenu ani innych działań zwiększających wartość nieruchomości. Nie podejmował Pan działań deweloperskich ani profesjonalnych działań marketingowych. Działki nr 2, nr 3 i nr 4 nie były wykorzystywane do podstawowej Pana działalności gospodarczej.

Dla działki nr 2 wystąpił Pan o ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia polegającego na budowie zespołu garaży. Decyzją Burmistrza Miasta ... z … 2025 r. ustalono warunki zabudowy dla budowy do 17 garaży indywidualnych jednostanowiskowych. Decyzja ta nie została zrealizowana - nie rozpoczął Pan ani nie przeprowadził budowy garaży na działce nr 2.

Działki nr 2, nr 3 i nr 4 nie były, nie są i zgodnie z Pana zamiarem nie będą do dnia sprzedaży przedmiotem umów najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze.

Zatem, dokonując sprzedaży prawa własności działek nr 2, nr 3 i nr 4 będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, w odniesieniu do sprzedaży prawa własności działek nr 2, nr 3 i nr 4 nie będzie Pan działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Brak tego statusu pozbawia dostawę prawa własności działek nr 2, nr 3 i nr 4 cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, sprzedaż prawa własności działek nr 2, nr 3 i nr 4 nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Natomiast inaczej przedstawia się sytuacja w związku ze sprzedażą prawa własności działki nr 1. Zauważyć bowiem należy, że skoro działka nr 1 była i jest przedmiotem najmu (który spełnia definicję działalności gospodarczej), to będą spełnione przesłanki określone w art. 15 ust. 1 ustawy pozwalające na uznanie Pana za podatnika podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, w odniesieniu do sprzedaży prawa własności działki nr 1.

W konsekwencji, dostawa prawa własności działki nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Transakcja ta będzie dotyczyła bowiem towaru w rozumieniu ustawy oraz dokonana będzie przez Pana jako podatnika podatku od towarów i usług.

Podsumowując, dostawa prawa własności działek nr 2, nr 3 i nr 4 nie będzie stanowiła działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, z tytułu dostawy działek nr 2, nr 3 i nr 4 nie będzie Pan podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Natomiast w odniesieniu do sprzedaż prawa własności działki nr 1 będzie Pan podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 uznałem za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii dotyczącej obowiązku wystawienie faktury VAT dokumentującej sprzedaż działek nr 1, 2, 3 i 4, należy wskazać, że na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy:

Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

W oparciu o art. 106b ust. 3 ustawy:

Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,

b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,

1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,

b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika.

Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że faktura VAT dokumentuje dokonanie sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatne wydanie towaru lub odpłatne świadczenie usług, czyli czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Podatnik wykonujący czynności w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wystawia fakturę w przypadku sprzedaży towaru lub usługi.

Fakturę wystawia się tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Zatem podatnik nie może wystawić faktury z tytułu wykonania czynności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W niniejszej sprawie – jak rozstrzygnięto powyżej – dokonując sprzedaży prawa własności działek nr 2, nr 3 i nr 4 nie będzie Pan działał w charakterze podatnika podatku VAT, a czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem. Zatem skoro sprzedaż prawa własności działek nr 2, nr 3 i nr 4 będzie czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to nie będzie podstaw dla udokumentowania tej sprzedaży na zasadach określonych w art. 106b ustawy, czyli za pomocą faktury.

Natomiast w odniesieniu do sprzedaży prawa własności działki nr 1 w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy dostawa ta będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, czy będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W tym miejscu wskazania wymaga, że - jak wynika z opisu sprawy – na działce nr 1 znajdują się garaże należące do osób prywatnych. Garaże nie stanowią budynków ani budowli w rozumieniu art. 3 pkt 2 i pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Są to metalowe konstrukcje typu blaszak, nietrwale związane z gruntem, posadowione na płytach betonowych lub podsypce piaskowej, bez przyłączy energetycznych.

Wobec powyższego, skoro znajdujące się na działce nr 1 garaże nie są budynkami ani budowlami trwale z gruntem związanymi, to przedmiotem sprzedaży będzie grunt niezabudowany.

I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.

W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:

Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm.):

Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;

2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku, decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

W związku z powyższym ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane.

Jak wynika z opisu sprawy - dla działki nr 1 nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Dla ww. działki nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy ani decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Nie planuje Pan występowania przed sprzedażą o wydanie takich decyzji. 

Tym samym, działka nr 1 nie stanowi terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. W konsekwencji, dostawa działki nr 1 będzie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT. Jednakże nie ma przeszkód, aby w powyższych sytuacjach podatnik wystawiał fakturę.

Zgodnie z powołanym wyżej art. 106b ust. 2 ustawy, podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury m.in. dokonując sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy. Natomiast, na mocy art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy, podatnik jest zobowiązany do udokumentowania takiej sprzedaży fakturą tylko na żądanie nabywcy w sytuacji, gdy żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Jak wyżej wskazano, dla transakcji zbycia działki nr 1 wystąpi Pan w charakterze podatnika podatku VAT.

Zatem, będzie Pan zobowiązany do wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż działki nr 1 (objętej zwolnieniem z opodatkowania podatkiem VAT) wyłącznie na żądanie nabywcy, przy spełnieniu warunku wskazanego w art. 106b ust. 3 ustawy.

Tym samym, oceniając Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 2 (we wniosku nr 3) należało uznać je za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie podatku od towarów i usług w części dotyczącej:

    podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaży działek nr 1, nr 2, nr 3 i nr 4,

    obowiązku wystawienia faktury VAT dokumentującej ww. sprzedaż.

Natomiast wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)    z zastosowaniem art. 119a;

2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.