taxmachine.pl

0113-KDIPT1-1.4012.584.2026.2.ŻR

Interpretacja indywidualna2026-08-26Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

-        zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, dla usług obejmujących szkolenia żeglarskie, motorowodne oraz szkolenia przygotowujące do uzyskania licencji holowniczych zakończone egzaminem,

-        zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, dla działalności polegającej na świadczeniu wyłącznie szkoleń żeglarskich, motorowodnych oraz szkoleń przygotowujących do uzyskania licencji na holowanie.

Uzupełnił go Pan pismem z 19 czerwca 2026 r. (data wpływu) oraz - w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 lipca 2026 r. (data wpływu).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Pan … (dalej: „Wnioskodawca”) prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą „…” od 5 marca 2019 r., prowadzi działalność gospodarczą w zakresie organizacji i prowadzenia szkoleń żeglarskich, motorowodnych oraz szkoleń przygotowujących do uzyskania licencji na holowanie narciarza wodnego i innych obiektów pływających. Przeważający zakres działalność Wnioskodawcy to kursy i szkolenia związane ze zdobywaniem wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych. Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.

Wnioskodawca realizuje szkolenia żeglarskie i motorowodne z udziałem zatrudnionych przez siebie pracowników. Wnioskodawca nie jest podmiotem objętym systemem oświaty i nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Usługi szkoleniowe objęte zakresem wniosku, nie były i nie są finansowane ani w całości, ani w części ze środków publicznych.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności w formie klubu sportowego ani związku sportowego, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu.

Szkolenia żeglarskie i motorowodne są prowadzone w celu uzyskania następujących uprawnień zawodowych:

-        bosman żeglugi śródlądowej (kod KZiS 835006);

-        bosman portu (kod KZiS 315202);

-        egzaminator osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdem (kod KZiS 235903) - dotyczy pojazdów wodnych;

-        mechanik statkowy żeglugi śródlądowej (kod KZiS 315101);

-        motorzysta żeglugi śródlądowej (kod KZiS 723317);

-        pozostali marynarze i pokrewni (kod KZiS 835090);

-        pozostali oficerowie pokładowi i pokrewni (kod KZiS 835090);

-        zawodnik dyscypliny sportu (żeglarstwo i sport motorowodny) (kod KZiS 342102);

-        nauczyciel wychowania fizycznego (kod KZiS 233025);

-        organizator imprez sportowych (kod KZiS 333203) np. organizator imprez na wodzie;

-        ekspedient wypożyczalni (kod KZiS 432101) np. wypożyczalnia sprzętu wodnego - jachtów, łodzi motorowych;

-        opiekun/wychowawca kolonijny (sternik na obozach żeglarskich/motorowodnych).

Podstawę prowadzenia szkoleń stanowią przepisy ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (tekst jedn.: Dz.U. z 2025 r. poz. 18, dalej: „Ustawa o żegludze śródlądowej”) oraz wytyczne określone przez podmioty posiadające delegację ustawową, tj. Polski Związek Żeglarski oraz Polski Związek Motorowodny i Narciarstwa Wodnego.

Wnioskodawca prowadzi szkolenia zawodowe podnoszące kwalifikacje uczestników, w tym szkolenia przygotowujące do uzyskania licencji na holowanie narciarza wodnego i innych obiektów pływających. Potwierdzeniem nabycia kwalifikacji jest uzyskanie stosownych tytułów m.in. sternik motorowodny, żeglarz jachtowy, motorowodny sternik morski, jachtowy sternik morski, posiadacz licencji na holowanie narciarza i innych obiektów pływających, a także patentów oraz licencji w wyniku zdanych egzaminów. Realizowane przez Wnioskodawcę szkolenia prowadzone są w oparciu o programy szkoleniowe opracowane przez Polski Związek Żeglarski oraz Polski Związek Motorowodny i Narciarstwa Wodnego, a co za tym idzie, szkolenia przeprowadzane przez Wnioskodawcę są zgodne z wytycznymi egzaminacyjnymi, które są określone w Załączniku nr 4 do Rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (Dz. U. z 2026 r. poz. 604).

Wnioskodawca organizuje i przeprowadza szkolenia oraz egzaminy, których odbiorcami są osoby fizyczne, przedsiębiorcy oraz jednostki budżetowe. Należy zaznaczyć, że nie każde przeprowadzone szkolenie kończy się egzaminem, ponieważ uczestnicy szkoleń nie zawsze są zobowiązani do przystąpienia do egzaminu po zakończeniu procesu szkoleniowego.

Wnioskodawca posiada następujące upoważnienia do przeprowadzania egzaminu:

-        na patent jachtowego sternika morskiego;

-        na patent żeglarza jachtowego;

-        na licencję do holowania narciarza wodnego lub innych obiektów pływających;

-        na patent motorowodnego sternika morskiego;

-        na patent sternika motorowodnego -

(dalej łącznie: „Egzaminy”).

Egzaminy prowadzone są w oparciu o rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki oraz Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków uzyskiwania upoważnienia do przeprowadzania egzaminu potwierdzającego posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa oraz warunków kadrowych i organizacyjnych koniecznych do przeprowadzania tego egzaminu (Dz. U. z 2025 r. poz. 1144) wydane na podstawie art. 37b ust. 8 ustawy o żegludze śródlądowej.

Uczestnicy szkoleń, w tym również szkoleń kończących się egzaminem, wykorzystują zdobytą wiedzę i umiejętności w ramach wykonywanej działalności zawodowej lub w celu uzyskania nowych kwalifikacji niezbędnych do podjęcia zatrudnienia bądź wykonywania określonego zawodu. Szkolenia te, w tym szkolenia zakończone egzaminem, służą zatem zdobyciu, aktualizacji lub potwierdzeniu wiedzy i kompetencji wykorzystywanych do celów zawodowych.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca nie posiada statusu jednostki objętej system oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania, ani nie posiada statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowej.

Zatem świadczone przez Wnioskodawcę usługi obejmujące szkolenia żeglarskie, motorowodne oraz szkolenia przygotowujące do uzyskania licencji holowniczych nie są/nie będą usługami w zakresie kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).

Wnioskodawca realizuje szkolenia zgodnie z programami szkoleń opracowanymi przez Polski Związek Żeglarski oraz Polski Związek Motorowodny i Narciarstwa Wodnego w oparciu o wytyczne zawarte m.in. w:

a)    ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 1863),

b)    rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 212, poz. 2072), wydane na podstawie art. 21 ust. 3 pkt 1 i art. 46 ustawy o żegludze śródlądowej,

c)    rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 8 listopada 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1366), wydane na podstawie art. 37a ust. 14 ustawy o żegludze śródlądowej,

d)    rozporządzeniu Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 460), wydane na podstawie art. 37a ust. 15 ustawy z żegludze śródlądowej,

e)    rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie wymagań technicznych i wyposażenia statków żeglugi śródlądowej oraz upoważnienia podmiotów do wykonywania przeglądów technicznych statków (Dz. U. z 2010 r. Nr 216, poz. 1423), wydane na podstawie art. 34j ust. 5 ustawy o żegludze śródlądowej,

f)     rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 6 marca 2012 r. w sprawie sposobu oznakowania i zabezpieczania obszarów wodnych oraz wzorów znaków zakazu, nakazu oraz znaków informacyjnych i flag (Dz. U. z 2012 r. poz. 286), wydanym na podstawie art. 8 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 147),

g)    rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 20 listopada 2014 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg statków żeglugi śródlądowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1686), wydanym na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy o żegludze śródlądowej,

h)    ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2020 r. poz. 680).

Przeprowadzane egzaminy pozostają/będą pozostawać w ścisłym związku ze świadczonymi przez Wnioskodawcę usługami obejmującymi szkolenia żeglarskie, motorowodne oraz szkolenia przygotowujące do uzyskania licencji holowniczych, ponieważ program szkoleń przygotowuje uczestników do opanowania wiedzy i umiejętności praktycznych sprawdzanych następnie podczas odpowiedniego egzaminu. Zakres szkolenia jest ukierunkowany na przygotowanie uczestnika do egzaminu, jednak szkolenie i egzamin są odrębnymi etapami. Uczestnik może ukończyć szkolenie i nie przystąpić do egzaminu, na przykład przystąpić do niego później albo przed inną komisją egzaminacyjną.

Przeprowadzane przez Wnioskodawcę egzaminy są/będą niezbędne - w ujęciu funkcjonalnym – do pełnej realizacji celu usług szkoleniowych przygotowujących uczestników do uzyskania określonych patentów lub licencji, a tym samym do uzyskania kwalifikacji wykorzystywanych w działalności zawodowej.

Wprawdzie samo przeprowadzenie i ukończenie Szkolenia nie są uzależnione od przystąpienia uczestnika do Egzaminu, jednak bez zdania Egzaminu nie jest możliwe uzyskanie formalnego potwierdzenia nabytych kwalifikacji, tj. właściwego patentu lub licencji.

Egzamin służy zweryfikowaniu wiedzy i umiejętności zdobytych podczas Szkolenia, według wymagań określonych w przepisach regulujących uzyskiwanie poszczególnych patentów i licencji. Nie stanowi zatem celu samego w sobie, lecz jest elementem procesu prowadzącego do uzyskania uprawnień, do którego przygotowuje usługa szkoleniowa. Z tego względu egzaminy pozostają/będą pozostawać w bezpośrednim i ścisłym związku ze szkoleniami oraz są niezbędne do osiągnięcia ich pełnego celu w postaci uzyskania przez uczestnika formalnych kwalifikacji zawodowych.

Powyższe dotyczy każdego z egzaminów wskazanych we wniosku, ponieważ w każdym przypadku egzamin weryfikuje wiedzę i umiejętności objęte odpowiednim szkoleniem oraz stanowi element procesu uzyskania właściwego patentu lub licencji.

Powyższe znajduje również odzwierciedlenie w interpretacji indywidualnej z dnia 7 kwietnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.24.2023.2.WH: „Wskazane powyżej okoliczności prowadzą do wniosku, że usługi dodatkowe w postaci przeprowadzenia przez Państwa egzaminu zarówno dla Państwa kursantów, jak i osób, które ukończyły szkolenie organizowane przez inny podmiot mogą zostać uznane za usługi ściśle związane z usługą kształcenia zawodowego polegającą na prowadzeniu szkoleń żeglarskich i motorowodnych. (…) Podsumowując w sytuacji, o której mowa w pytaniu nr 3, tj. gdy zarówno szkolenie, jak i egzamin jest przeprowadzany przez Państwa, wówczas w odniesieniu do przeprowadzenia egzaminów – ma prawo korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 17a w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.”

Zatem mając na uwadze powyższe uzasadnienie, zdaniem Wnioskodawcy, przeprowadzane egzaminy są/będą niezbędne do wykonania usługi podstawowej, tj. usługi szkoleniowej obejmującej szkolenia żeglarskie, motorowodne oraz szkolenia do uzyskania licencji holowniczych, która ma na celu przygotować uczestników do uzyskania określonych patentów lub licencji, a tym samym do uzyskania kwalifikacji wykorzystywanych w działalności zawodowej.

Przeprowadzenie egzaminu po zakończeniu szkolenia jest/będzie elementem procesu uzyskania uprawnień (stanowi formalne potwierdzenie nabycia uprawnień) do zawodów, o których mowa we wniosku. Egzamin stanowi formalne potwierdzenie, że uczestnik posiada wymaganą wiedzę i umiejętności, natomiast dokument uprawnienia wydawany jest następnie przez właściwy związek po spełnieniu wymaganych warunków.

Na pytanie: Czy głównym celem przeprowadzanych egzaminów jest/będzie osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatnika niekorzystającego ze zwolnienia? odpowiedział Pan: Nie, głównym celem przeprowadzanych egzaminów nie jest/nie będzie osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatnika niekorzystającego ze zwolnienia.

Dla przedsiębiorców oraz jednostek budżetowych Wnioskodawca świadczy i będzie świadczył wskazane usługi szkoleniowe jako bezpośredni wykonawca usługi głównej, a nie jako podwykonawca usług ściśle związanych z usługami głównymi świadczonymi przez przedsiębiorców lub jednostki budżetowe. Wnioskodawca nie wyklucza, że w przyszłości dokona wpisu do Bazy Usług Rozwojowych, tj. rejestru, w którym usługodawcy publikują oferowane przez siebie szkolenia, a uczestnicy lub pracodawcy mogą zgłaszać udział w tych szkoleniach. Również w takim przypadku Wnioskodawca pozostawałby bezpośrednim wykonawcą usługi szkoleniowej i nie świadczyłby jej w charakterze podwykonawcy.

Dalej na pytanie nr 7: Jeśli świadczy/będzie Pan świadczył ww. usługi jako podwykonawca, to proszę o wskazanie:

a.    czy usługi świadczone przez podmiot zlecający (przedsiębiorstwo, jednostkę budżetową), na zlecenie którego świadczy/będzie Pan świadczył ww. usługi, korzystają/będą korzystały ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT, jeśli tak, to na podstawie jakiego przepisu ustawy o podatku od towarów i usług?

b.    czy ww. usługi, które świadczy/będzie Pan świadczył jako podwykonawca są/będą ściśle związane ze świadczoną przez podmiot zlecający usługą podstawową (proszę wskazać jaką) i w czym ten związek się przejawia?

c.    czy ww. usługi, które świadczy/będzie Pan świadczył jako podwykonawca są/będą niezbędne do świadczenia usługi podstawowej (proszę wskazać jakiej), wykonywanej przez podmiot zlecający?

d.    czy celem świadczonych przez Pana jako podwykonawcę ww. usług jest/będzie osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do działalności podatników wykonujących działalność gospodarczą, objętą podatkiem VAT?

odpowiedział Pan: Wnioskodawca nie świadczy/nie będzie świadczył usługi jako podwykonawca, zatem pytania 7a-d są pozostają bezprzedmiotowe w świetle odpowiedzi na niniejsze wezwanie.

Pytania

1.    Czy usługi realizowane przez Wnioskodawcę, obejmujące szkolenia żeglarskie, motorowodne oraz szkolenia przygotowujące do uzyskania licencji holowniczych (dalej: „Szkolenia”), zakończone egzaminami, spełniają przesłanki, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a Ustawy o VAT, czyli czy jako usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług?

2.    Czy działalność Wnioskodawcy polegająca wyłącznie na prowadzeniu szkoleń spełnia przesłanki, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, czyli czy jako usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi przez niego realizowane, obejmujące szkolenia zakończone Egzaminami, spełniają przesłanki, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, czyli czy jako usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, a tym samym podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

Zdaniem Wnioskodawcy, jego działalność polegająca wyłącznie na prowadzeniu szkoleń spełnia przesłanki, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, czyli czy jako usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, a tym samym podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie do zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Ad. 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 stawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (...)

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei zgodnie z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednocześnie zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisach wykonawczych do ww. ustawy, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Zgodnie z powyższym, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

a)    jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,

b)    uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Zarazem zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

a)    prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub

b)    świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub

c)    finansowane w całości ze środków publicznych

c)         oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Według regulacji art. 43 ust. 17 ustawy o VAT, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31,32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1)    nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub

2)    ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Na podstawie art. 43 ust. 17a ustawy o VAT, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Wyżej wymienione przepisy ustawy o VAT stanowią odzwierciedlenie art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE. L 347, s. 1, z późn. zm., dalej jako: „Dyrektywa 2006/112/WE”). Zgodnie z tym przepisem państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Należy zauważyć, że wskazany przepis został zamieszczony w rozdziale 2 Dyrektywy 2006/112/WE zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”. Oznacza to, że na gruncie tej dyrektywy usługi szkoleniowe korzystają ze zwolnienia od podatku wyłącznie w sytuacji, gdy są świadczone w interesie publicznym, tj. realizują obowiązki spoczywające na państwie względem jego obywateli.

Jednocześnie należy podkreślić, że, jak wielokrotnie wskazywał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika" (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Dodatkowo należy zaznaczyć, że od dnia 1 lipca 2011 r. obowiązuje rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE.L 77, str. 1, z późn. zm., dalej jako: „Rozporządzenie Rady nr 282/2011”), które wiąże wszystkie państwa członkowskie UE i jest stosowane bezpośrednio. W konsekwencji jego przepisy od dnia 1 lipca 2011 r. stanowią element krajowego porządku prawnego, bez potrzeby ich wdrażania do prawa krajowego w drodze odrębnej ustawy. Rozporządzenie Rady nr 282/2011 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Dyrektywy 2006/112/WE. W myśl postanowień art. 44 Rozporządzenie Rady nr 282/2011, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i. Dyrektywy 2006/112/WE, obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

W wyniku analizy przywołanych uregulowań art. 43 ustawy o VAT należy zauważyć, że warunkiem zwolnienia od podatku usług w zakresie kształcenia, zawartym w ust. 1 pkt 26 lit. a tego artykułu, jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, który musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Z kolei, aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie ust. 1 pkt 29 powyższego artykułu, szkolenia muszą obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą czy zawodem i muszą mieć na celu uzyskanie, czy uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Dodatkowo należy spełnić jeden ze wskazanych poniżej warunków, tj.:

-        formy i zasady tych szkoleń muszą wynikać z odrębnych od podatkowych aktów prawnych,

-        na świadczone szkolenia uzyskano akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty,

-        szkolenia muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że przeprowadzane przez Wnioskodawcę szkolenia zakończone egzaminami, dają możliwość szkolącym na:

-        wykorzystanie nabytej wiedzy w ramach wykonywanego zawodu lub

-        w związku z uzyskaniem nowych wymaganych kwalifikacji podjęcie nowego zatrudnienia.

Ponadto prowadzone przez Wnioskodawcę szkolenia zakończone egzaminami są przeprowadzane w oparciu o wytyczne zawarte w przepisach ustawy o żegludze śródlądowej oraz w przepisach podmiotów posiadających delegację ustawową, tj. Polski Związek Żeglarski oraz Polski Związek Motorowodny i Narciarstwa Wodnego.

Oznacza to, że szkolenia zakończone egzaminami prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, które - ze względu na to, że Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.

Ponadto usługi prowadzenia szkoleń zakończonych egzaminami również korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 44 Rozporządzenie Rady nr 282/2011 w związku z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE.

Na potwierdzenie prawidłowości prezentowanego stanowiska Wnioskodawca wskazuje, że organy podatkowe zajmowały analogiczne stanowisko w sprawach dotyczących zbliżonych stanów faktycznych, obejmujących organizację szkoleń żeglarskich, motorowodnych, instruktorskich oraz szkoleń na licencje holownicze wraz z przeprowadzaniem egzaminów, m.in. interpretacja indywidualna z dnia 5 maja 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.77.2023.3.MGO: „Opisana wyżej specyficzność szkoleń i ich zakres, który wynika z rozporządzeń i ustaw, a także przedstawione przez Pana informacje poddane wcześniejszej analizie, świadczą o tym, że wykonywane usługi są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. W związku z powyższym Pana działalność polegająca ma świadczeniu opisanych we wniosku szkoleń żeglarskich i motorowodnych przeprowadzanych na uprawnienia zawodowe, przygotowujące do egzaminu na stopnie: żeglarza jachtowego, jachtowego sternika morskiego, sternika motorowodnego, morskiego sternika motorowodnego, na licencje na holowanie narciarza oraz obiektów latających stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach korzystające ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy”. Podobnie także w interpretacji indywidualnej z dnia 10 marca 2017 r., sygn. 0461-ITPP2.4512.973.2016.1.AD, zgodnie z którą „Analiza przedstawionych stanów faktycznych oraz treści powołanych przepisów prawa, przy uwzględnieniu powołanego orzecznictwa prowadzi do stwierdzenia, że o ile rzeczywiście – jak wskazano we wniosku - świadczone przez Pana szkolenia żeglarskie, motorowodne, na licencje holownicze oraz instruktorskie po zdaniu egzaminów i otrzymaniu uprawnień państwowych, bez uzyskania których wykonywanie niektórych zawodów jest niemożliwe, będą dawały możliwość szkolącym się podjęcie pracy w branży turystyczno-rekreacyjnej (szczególnie w turystyce wodnej), to stanowiły usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, które - ze względu na to, że Pana firma nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty-korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie 43 ust. 1 pkt 29 ustawy”.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, usługi przez niego realizowane, obejmujące szkolenia zakończone egzaminami, spełniają przesłanki, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, czyli czy jako usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, a tym samym podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

Ad. 2

Przepisy przywołane w uzasadnieniu stanowiska dotyczącego pytania nr 1 znajdują zastosowanie również w odniesieniu do stanowiska przedstawionego w zakresie pytania nr 2, wobec czego Wnioskodawca odstępuje od ich ponownego szczegółowego przytaczania.

Analizując przedstawiony stan faktyczny i zdarzenie przyszłe oraz wskazane przepisy uznać należy, że również samo przeprowadzenie Szkolenia, w ramach którego nie jest przeprowadzany egzamin, daje możliwość szkolącym na wykorzystanie nabytej wiedzy w ramach wykonywanego zawodu lub podjęcia nowego zatrudnienia.

Dlatego też samo świadczenie przez Wnioskodawcę usług w postaci szkolenia powinno korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT. Ponadto jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, prowadzone przez Wnioskodawcę szkolenia przeprowadzane są w oparciu o wytyczne zawarte w przepisach ustawy o żegludze śródlądowej oraz w przepisach podmiotów posiadających delegację ustawową, tj. Polski Związek Żeglarski oraz Polski Związek Motorowodny i Narciarstwa Wodnego, co wskazuje, że prowadzone są one w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, co dodatkowo wskazuje, że przesłanki wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a są wypełnione.

Podobnie jak w przypadku uzasadnienia do stanowiska nr 1 niniejszego wniosku, zdaniem Wnioskodawcy, usługa przeprowadzenia samego Szkolenia korzysta również ze zwolnienia przewidzianego w art. 44 Rozporządzenie Rady nr 282/2011w związku z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 zostało potwierdzone również w interpretacji indywidualnej z dnia 11 maja 2022 r. wydanej przez DKIS, sygn. 0112-KDIL3.4012.78.2022.3.MC, gdzie organ stwierdził, że „W związku z powyższym działalność prowadzona przez Spółkę polegająca na świadczeniu tylko usług związanych z przeprowadzaniem Szkoleń spełnia przesłanki, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, czyli czy jako usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach korzystają ze zwolnienia z VAT”. Podobnie również w interpretacji z dnia 5 maja 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.77.2023.3.MGO: „W związku z powyższym Pana działalność polegająca ma świadczeniu opisanych we wniosku szkoleń żeglarskich i motorowodnych przeprowadzanych na uprawnienia zawodowe, przygotowujące do egzaminu na stopnie: żeglarza jachtowego, jachtowego sternika morskiego, sternika motorowodnego, morskiego sternika motorowodnego, na licencje na holowanie narciarza oraz obiektów latających stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach korzystające ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.”

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, jego działalność polegająca wyłącznie na prowadzeniu szkoleń spełnia przesłanki, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, czyli czy jako usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, a tym samym podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.  Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

a)    jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,

b)    uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia oraz

– dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia nie wystarczy, by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

a)    prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub 

b)    świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub

c)    finansowane w całości ze środków publicznych

- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Powołane wyżej przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach

Stosownie do art. 43 ust. 17 ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1)    nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1
pkt 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub

2)    ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Zgodnie z art. 43 ust. 17a ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady,

Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy 2006/112/WE Rady podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.

Zatem, Dyrektywa 2006/112/WE Rady nie zezwala na ogólne zwolnienie wszystkich usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych. Takie zwolnienie może być stosowane tylko w zależności od celów realizowanych przez podmioty świadczące usługi kształcenia oraz warunków w jakich te podmioty działają. Instytucje takie muszą realizować cele edukacyjne podobne do tych realizowanych przez podmioty prawa publicznego, tj. zapewniać odpowiednią jakość nauczania, cenę, zakres programowy odpowiadający realizowanym celom publicznym państwa członkowskiego, a zatem kształcenie odbywające się pod „kontrolą państwa”.

Zaprezentowana wykładnia znajduje potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-612/20, w którym Trybunał orzekł, że:

Należy w szczególności zauważyć, że z brzmienia art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 wynika, że zwolnienie, o którym mowa w tym przepisie jest uzależnione zasadniczo od dwóch kumulatywnych przesłanek, a mianowicie, po pierwsze, przesłanki dotyczącej charakteru świadczonych usług – czy to usług kształcenia – dzieci lub młodzieży, kształcenia powszechnego lub wyższego, kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, czy usług „ściśle związanych”  z owymi usługami – oraz po drugie, przesłanki dotyczącej usługodawcy, która wymaga, by wspomniane usługi były świadczone „przez [...] podmioty prawa publicznego lub inne instytucje [...], których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

W ww. wyroku TSUE wskazał, że:

W zakresie, w jakim art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 nie określa warunków ani też sposobów uznania tych podobnych celów, zasadniczo to do prawa krajowego każdego z państw członkowskich należy ustalenie zasad, według których możliwa będzie taka kwalifikacja owych podmiotów. Państwa członkowskie dysponują w tym zakresie swobodą uznania (wyroki: z 26 maja 2005 r., Kingscrest Associates i Montecello, C-498/03, EU:C:2005:322, pkt 49, 51; a także z 28 listopada 2013 r., MDDP, C-319/12, EU:C:2013:778, pkt 37).

W sprawie tej TSUE oparł swoje rozstrzygnięcie na braku spełnienia przez podmiot warunków określonych w przepisach krajowych. TSUE stwierdził bowiem, że:

Artykuł 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że pojęcie „instytucji, której cele uznane są za podobne” do celów podmiotu edukacyjnego prawa publicznego, w rozumieniu tego przepisu, nie obejmuje podmiotu prywatnego, który prowadzi leżącą w interesie publicznym działalność w zakresie kształcenia polegającą w szczególności na organizacji zajęć uzupełniających program nauczania szkolnego, takich jak wsparcie w odrabianiu zadań, programy edukacyjne czy kursy języków obcych, i który uzyskał zezwolenie krajowego biura rejestru handlowego w postaci przypisania kodu CAEN 8559 – „Inne formy kształcenia” w rozumieniu klasyfikacji krajowej działalności gospodarczej, jeżeli przedsiębiorstwo to nie spełnia w każdym wypadku przewidzianych w prawie krajowym warunków, od których uzależniona jest możliwość uzyskania owego uznania.

Orzeczenie to potwierdza, że ustawodawca krajowy miał swobodę w sposobie określenia podmiotów, których cele uznał za podobne, a ponadto nawet jeśli przedmiotowo byłaby to działalność edukacyjna leżąca w interesie publicznym, to jeśli nie zostały spełnione warunki przewidziane w prawie krajowym, to zwolnienie nie ma zastosowania.

W tym kontekście wskazania wymaga – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady, stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Ponadto 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1 ze zm.). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

Pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44 ww.  rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. Zgodnie z tym przepisem:

Usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.

Przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.

Dla zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu.

Warunkiem zwolnienia od podatku usług w zakresie kształcenia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, który musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe. Natomiast ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy mogą korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie organizacji i prowadzenia szkoleń żeglarskich, motorowodnych oraz szkoleń przygotowujących do uzyskania licencji na holowanie narciarza wodnego i innych obiektów pływających. Nie posiada Pan statusu jednostki objętej system oświaty w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania ani nie posiada statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowej. Świadczone przez Pana usługi obejmujące szkolenia żeglarskie, motorowodne oraz szkolenia przygotowujące do uzyskania licencji holowniczych nie są/nie będą usługami w zakresie kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy podatku od towarów i usług.

Wskazane okoliczności w kontekście przywołanych przepisów wskazują, że świadczone przez Pana usługi szkoleniowe nie są/nie będą objęte zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.

W związku z powyższym w dalszej kolejności należy przeanalizować przesłanki warunkujące prawo do zastosowania zwolnienia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, szkolenia muszą obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą czy zawodem i muszą mieć na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo należy spełnić jeden ze wskazanych poniżej warunków, tj.:

-        formy i zasady tych szkoleń muszą wynikać z odrębnych od podatkowych aktów prawnych,

-        na świadczone szkolenia uzyskano akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe,

-        szkolenia muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.

Jak wyżej wskazałem, prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie organizacji i prowadzenia szkoleń żeglarskich, motorowodnych oraz szkoleń przygotowujących do uzyskania licencji na holowanie narciarza wodnego i innych obiektów pływających. Przeważający zakres Pana działalności, to kursy i szkolenia związane ze zdobywaniem wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych. Świadczy i będzie świadczył wskazane usługi szkoleniowe jako bezpośredni wykonawca usługi głównej. Szkolenia żeglarskie i motorowodne są prowadzone w celu uzyskania następujących uprawnień zawodowych:

-        bosman żeglugi śródlądowej;

-        bosman portu;

-        egzaminator osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdem - dotyczy pojazdów wodnych;

-        mechanik statkowy żeglugi śródlądowej;

-        motorzysta żeglugi śródlądowej;

-        pozostali marynarze i pokrewni;

-        pozostali oficerowie pokładowi i pokrewni;

-        zawodnik dyscypliny sportu (żeglarstwo i sport motorowodny);

-        nauczyciel wychowania fizycznego;

-        organizator imprez sportowych, np. organizator imprez na wodzie;

-        ekspedient wypożyczalni, np. wypożyczalnia sprzętu wodnego - jachtów, łodzi motorowych;

-        opiekun/wychowawca kolonijny (sternik na obozach żeglarskich/motorowodnych).

Prowadzi Pan szkolenia zawodowe podnoszące kwalifikacje uczestników, w tym szkolenia przygotowujące do uzyskania licencji na holowanie narciarza wodnego i innych obiektów pływających. Potwierdzeniem nabycia kwalifikacji jest uzyskanie stosownych tytułów m.in. sternik motorowodny, żeglarz jachtowy, motorowodny sternik morski, jachtowy sternik morski, posiadacz licencji na holowanie narciarza i innych obiektów pływających, a także patentów oraz licencji w wyniku zdanych egzaminów. Uczestnicy szkoleń, w tym również szkoleń kończących się egzaminem, wykorzystują zdobytą wiedzę i umiejętności w ramach wykonywanej działalności zawodowej lub w celu uzyskania nowych kwalifikacji niezbędnych do podjęcia zatrudnienia bądź wykonywania określonego zawodu. Szkolenia te, w tym szkolenia zakończone egzaminem, służą zatem zdobyciu, aktualizacji lub potwierdzeniu wiedzy i kompetencji wykorzystywanych do celów zawodowych.

Analiza przedstawionych powyżej okoliczności sprawy prowadzi do stwierdzenia, że wykonywane przez Pana usługi szkoleniowe będące przedmiotem wniosku stanowią/będą stanowić usługi kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, gdyż pozostają/będą pozostawać w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i mają/będą miały na celu uaktualnienie i poszerzenie wiedzy do celów zawodowych.

Zatem spełniony jest/będzie pierwszy z warunków, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit a ustawy, uprawniający do zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez Pana usług.

Jednak dla oceny czy prowadzone przez Pana ww. szkolenia, są/będą zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest jeszcze uznanie, że są to usługi prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Przy czym odesłanie przez ustawodawcę do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do przepisów, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.

Wskazał Pan, że ww. szkolenia realizuje zgodnie z programami szkoleń opracowanymi przez Polski Związek Żeglarski oraz Polski Związek Motorowodny i Narciarstwa Wodnego w oparciu o wytyczne zawarte m.in. w:

a)    ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 1863),

b)    rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 212, poz. 2072), wydane na podstawie art. 21 ust. 3 pkt 1 i art. 46 ustawy o żegludze śródlądowej,

c)    rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 8 listopada 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1366), wydane na podstawie art. 37a ust. 14 ustawy o żegludze śródlądowej,

d)    rozporządzeniu Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 460), wydane na podstawie art. 37a ust. 15 ustawy z żegludze śródlądowej,

e)    rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie wymagań technicznych i wyposażenia statków żeglugi śródlądowej oraz upoważnienia podmiotów do wykonywania przeglądów technicznych statków (Dz. U. z 2010 r. Nr 216, poz. 1423), wydane na podstawie art. 34j ust. 5 ustawy o żegludze śródlądowej,

f)     rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 6 marca 2012 r. w sprawie sposobu oznakowania i zabezpieczania obszarów wodnych oraz wzorów znaków zakazu, nakazu oraz znaków informacyjnych i flag (Dz. U. z 2012 r. poz. 286), wydanym na podstawie art. 8 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 147),

g)    rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 20 listopada 2014 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg statków żeglugi śródlądowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1686), wydanym na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy o żegludze śródlądowej,

h)    ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2020 r. poz. 680).

Ponadto wskazał Pan, że posiada następujące upoważnienia do przeprowadzania egzaminu:

-        na patent jachtowego sternika morskiego;

-        na patent żeglarza jachtowego;

-        na licencję do holowania narciarza wodnego lub innych obiektów pływających;

-        na patent motorowodnego sternika morskiego;

-        na patent sternika motorowodnego.

Egzaminy prowadzone są w oparciu o rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki oraz Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków uzyskiwania upoważnienia do przeprowadzania egzaminu potwierdzającego posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa oraz warunków kadrowych i organizacyjnych koniecznych do przeprowadzania tego egzaminu (Dz. U. z 2025 r. poz. 1144) wydane na podstawie art. 37b ust. 8 ustawy o żegludze śródlądowej.

Na podstawie art. 37a ustawy z 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 18 ze zm.):

1. Prowadzenie statków przeznaczonych do uprawiania sportu lub rekreacji, zwane dalej „uprawianiem turystyki wodnej”, wymaga:

1) posiadania odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa;

2) przestrzegania zasad bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej.

2. Przepisy ust. 1 dotyczą statków przeznaczonych do uprawiania turystyki wodnej:

1) o napędzie żaglowym (jachtów żaglowych), które mogą być wyposażone w pomocniczy napęd mechaniczny;

2) o napędzie mechanicznym (jachtów motorowych), w tym także skuterów wodnych, łodzi pneumatycznych i poduszkowców;

3) o napędzie innym niż żaglowy lub mechaniczny.

3. Uprawianie turystyki wodnej na jachtach żaglowych o długości kadłuba powyżej 7,5 m lub motorowych o mocy silnika powyżej 10 kW wymaga posiadania dokumentu kwalifikacyjnego wydanego przez właściwy polski związek sportowy.

4. Nie wymaga posiadania dokumentu kwalifikacyjnego uprawianie turystyki wodnej na jachtach motorowych o mocy silnika do 75 kW i o długości kadłuba do 13 m, których prędkość maksymalna ograniczona jest konstrukcyjnie do 15 km/h. W przypadku jachtów przeznaczonych do najmu, uprawianie turystyki wodnej wymaga odbycia przez prowadzącego jacht szkolenia z zakresu bezpieczeństwa na wodzie. Wymóg ten nie dotyczy osób posiadających kwalifikacje z zakresu żeglugi morskiej lub śródlądowej określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 5.

5. Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb przeprowadzania szkolenia, o którym mowa w ust. 4, wzór dokumentu potwierdzającego odbycie szkolenia oraz wykaz kwalifikacji z zakresu żeglugi morskiej lub śródlądowej, których posiadanie zwalnia z obowiązku odbycia szkolenia, biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi.

6. Osoba, która uzyskała uprawnienia do uprawiania turystyki wodnej w innym państwie, może uprawiać turystykę wodną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie posiadanych uprawnień potwierdzonych stosownym dokumentem.

7. Dokument, o którym mowa w ust. 3, określający uprawnienia do prowadzenia określonej wielkości jachtów żaglowych albo motorowych na określonych wodach wydaje właściwy polski związek sportowy osobom posiadającym odpowiednią wiedzę i umiejętności z zakresu żeglarstwa oraz spełniającym inne wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 15.

8. Jeżeli do uzyskania dokumentu, o którym mowa w ust. 3, niezbędne jest zdanie egzaminu potwierdzającego posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa, egzamin ten przeprowadza właściwy polski związek sportowy lub podmiot upoważniony przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej zwany dalej "podmiotem upoważnionym".

9. Za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 8, pobiera się opłatę, która stanowi dochód właściwego polskiego związku sportowego lub podmiotu upoważnionego.

10. Za czynności związane z wydaniem dokumentu, o którym mowa w ust. 3, pobiera się opłatę, która stanowi dochód właściwego polskiego związku sportowego.

11. Wysokość opłat, o których mowa w ust. 9 i 10, nie może być wyższa niż:

1) 500 zł - za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 8,

2) 50 zł - za wydanie dokumentu, o którym mowa w ust. 3

- przy czym opłaty dla uczniów i studentów w wieku do 26 lat podlegają obniżeniu o 50%.

12. Właściwy polski związek sportowy prowadzi ewidencję wydanych dokumentów, o których mowa w ust. 3, oraz gromadzi zaświadczenia ze zdania egzaminu będące podstawą do wydania tych dokumentów.

13.(uchylony)

14. Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki zachowania bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej, biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi.

15. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze rozporządzenia:

1) wymagania niezbędne do uzyskania dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień, w szczególności dotyczące wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa, oraz odpowiadający im zakres uprawnień do prowadzenia jachtów żaglowych albo motorowych,

2) sposób i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w ust. 8,

3) wzór zaświadczenia ze zdania egzaminu,

4) wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień,

5) wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 8, oraz za czynności związane z wydaniem dokumentu, o którym mowa w ust. 3,

- biorąc pod uwagę bezpieczeństwo żeglugi, konieczność zapewnienia jednolitego sposobu prowadzenia egzaminu, zakres uprawnień uzyskiwanych po zdaniu egzaminu, koszty poniesione przez właściwy polski związek sportowy lub podmiot upoważniony oraz warunki wskazane w ust. 11.

Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 604):

Rozporządzenie określa:

1) wymagania niezbędne do uzyskania dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień, w szczególności dotyczące wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa, oraz odpowiadający im zakres uprawnień do prowadzenia jachtów żaglowych albo motorowych;

2) sposób i tryb przeprowadzania egzaminu potwierdzającego posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa, zwanego dalej „egzaminem”;

3) wzór zaświadczenia o zdaniu egzaminu;

4) wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień;

5) wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu oraz za czynności związane z wydaniem dokumentu kwalifikacyjnego do uprawiania turystyki wodnej.

W myśl § 2 ust. 1 i 2 cytowanego wyżej rozporządzenia:

1. Dokumentami kwalifikacyjnymi potwierdzającymi posiadanie uprawnień do uprawiania turystyki wodnej na jachtach żaglowych o długości kadłuba powyżej 7,5 m lub motorowych o mocy silnika powyżej 10 kW są patenty:

1) żeglarza jachtowego;

2) jachtowego sternika morskiego;

3) kapitana jachtowego;

4) sternika motorowodnego;

5) motorowodnego sternika morskiego;

6) kapitana motorowodnego;

7) mechanika motorowodnego.

2. Wzory patentów określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Na podstawie § 5 ust. 1 pkt 2, § 6 ust. 1 pkt 3, § 8 ust. 1 pkt 2, § 9 ust. 1 pkt 3, § 11 ust. 1 pkt 3, § 12 ust. 1 pkt 3 cytowanego wyżej rozporządzenia, patent żeglarza jachtowego, jachtowego sternika, sternika motorowodnego, motorowodnego sternika morskiego, mechanika motorowodnego, licencji do holowania narciarza wodnego uzyskują osoby, które między innymi zdały egzamin z wymaganej wiedzy i umiejętności.

W myśl § 15 ww. rozporządzenia:

Egzaminy na poszczególne patenty i licencje przeprowadza się zgodnie z zakresem wymagań egzaminacyjnych określonych w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

Stosownie do § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 17 sierpnia 2023 r. w sprawie wykazu stanowisk na statkach, minimalnego składu załogi statków na śródlądowych drogach wodnych, przeprowadzania egzaminu i sposobu działania komisji egzaminacyjnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1697):

Ustala się następujące stanowiska na statkach:

1) w służbie pokładowej:

a) praktykant

b) młodszy marynarz,

c) marynarz,

d) starszy marynarz,

e) sternik,

f) kierownik statku,

g) ekspert w dziedzinie skroplonego gazu ziemnego,

h) ekspert w dziedzinie żeglugi pasażerskiej

2) w służbie maszynowej:

a) motorzysta,

b) mechanik.

Na podstawie art. 1 ustawy z 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 529):

Ustawa reguluje sprawy bezpieczeństwa morskiego w zakresie budowy statku, jego stałych urządzeń i wyposażenia, inspekcji statku, kwalifikacji i składu załogi statku, bezpiecznego uprawiania żeglugi morskiej oraz ratowania życia na morzu.

Na podstawie § 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 8 listopada 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1366):

Rozporządzenie określa szczegółowe warunki zachowania bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej.

Zatem – jak wynika z powyższego – ww. rozporządzenia i ustawa określają zakres szkoleń oraz ich tematykę. Zawierają także szereg wytycznych dotyczących przeprowadzenia egzaminów.

W związku z powyższym został/zostanie spełniony drugi warunek uprawniający do zwolnienia świadczonych przez Pana usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Jednocześnie wskazał Pan, że przeprowadzane egzaminy pozostają/będą pozostawać w ścisłym związku ze świadczonymi przez Pana usługami obejmującymi szkolenia żeglarskie, motorowodne oraz szkolenia przygotowujące do uzyskania licencji holowniczych, ponieważ program szkoleń przygotowuje uczestników do opanowania wiedzy i umiejętności praktycznych sprawdzanych następnie podczas odpowiedniego egzaminu. Zakres szkolenia jest ukierunkowany na przygotowanie uczestnika do egzaminu, jednak szkolenie i egzamin są odrębnymi etapami. Przeprowadzane przez Pana egzaminy są/będą niezbędne - w ujęciu funkcjonalnym - do pełnej realizacji celu usług szkoleniowych przygotowujących uczestników do uzyskania określonych patentów lub licencji, a tym samym do uzyskania kwalifikacji wykorzystywanych w działalności zawodowej. Bez zdania egzaminu nie jest możliwe uzyskanie formalnego potwierdzenia nabytych kwalifikacji, tj. właściwego patentu lub licencji. Egzamin służy zweryfikowaniu wiedzy i umiejętności zdobytych podczas szkolenia, według wymagań określonych w przepisach regulujących uzyskiwanie poszczególnych patentów i licencji. Nie stanowi zatem celu samego w sobie, lecz jest elementem procesu prowadzącego do uzyskania uprawnień, do którego przygotowuje usługa szkoleniowa. Z tego względu egzaminy pozostają/będą pozostawać w bezpośrednim i ścisłym związku ze szkoleniami oraz są niezbędne do osiągnięcia ich pełnego celu w postaci uzyskania przez uczestnika formalnych kwalifikacji zawodowych. Pana zdaniem, przeprowadzane egzaminy są/będą niezbędne do wykonania usługi podstawowej, tj. usługi szkoleniowej obejmującej szkolenia żeglarskie, motorowodne oraz szkolenia do uzyskania licencji holowniczych, która ma na celu przygotować uczestników do uzyskania określonych patentów lub licencji, a tym samym do uzyskania kwalifikacji wykorzystywanych w działalności zawodowej. Przeprowadzenie egzaminu po zakończeniu szkolenia jest/będzie elementem procesu uzyskania uprawnień (stanowi formalne potwierdzenie nabycia uprawnień) do zawodów, o których mowa we wniosku. Egzamin stanowi formalne potwierdzenie, że uczestnik posiada wymaganą wiedzę i umiejętności, natomiast dokument uprawnienia wydawany jest następnie przez właściwy związek po spełnieniu wymaganych warunków.

W tym miejscu należy odwołać się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 14 czerwca 2007 r. w sprawie C-434/05 Horizon College, w którym Trybunał wskazał warunki, jakie muszą zostać spełnione, aby można było skorzystać ze zwolnienia w odniesieniu do świadczenia usługi (ale też i dostawy towarów) ściśle związanej z usługą kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Po pierwsze, zarówno główna działalność edukacyjna, jak i dostawa towarów lub świadczenie usług ściśle związane z tą działalnością muszą być wykonywane przez jeden z podmiotów, o których mowa w art. 132 ust. 1 lit.  i dyrektywy 2006/112/WE. Po drugie, świadczenie usług lub dostawa towarów ściśle związanych z czynnościami głównymi mogą korzystać ze zwolnienia tylko wtedy, jeżeli są one konieczne do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu. Po trzecie, świadczenie usług i dostawa towarów są wyłączone z zakresu zwolnienia, jeżeli ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez dokonywanie transakcji stanowiących bezpośrednią konkurencję w stosunku do działalności przedsiębiorstw wykonujących działalność gospodarczą, objętej podatkiem VAT. W sprawie Horizon College Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygnął, że „Świadczenie usług lub dostawa towarów mogą być uznane za „ściśle związane” z działalnością edukacyjną, a przez to traktowane tak samo na gruncie podatkowym zgodnie z art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy tylko, gdy mają one rzeczywiście charakter pomocniczy w stosunku do działalności edukacyjnej stanowiącej świadczenie główne (...). Z orzecznictwa Trybunału wynika, że określone świadczenie może być uznane za pomocnicze względem świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi celu samego w sobie, lecz środek służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego (...)” - pkt 28 i 29.

Uwzględniając zatem wnioski wypływające z orzecznictwa TSUE wskazania wymaga, że zwolnienia dotyczące dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi (usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego) mają zastosowanie, jeżeli:

  • usługi te są wykonywane przez podmiot korzystający ze zwolnienia przy świadczeniu usługi podstawowej,
  • usługi te są niezbędne do wykonania usługi podstawowej,
  • ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Przy czym wyżej wymienione warunki muszą być spełnione łącznie, aby dana usługa mogła być potraktowana jako usługa ściśle związana z usługą kształcenia i mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT w oparciu o wskazane przepisy.

Wskazał Pan, że przeprowadzane egzaminy pozostają/będą pozostawać w ścisłym związku ze świadczonymi przez Pana usługami obejmującymi szkolenia żeglarskie, motorowodne oraz szkolenia przygotowujące do uzyskania licencji holowniczych, ponieważ program szkoleń przygotowuje uczestników do opanowania wiedzy i umiejętności praktycznych sprawdzanych następnie podczas odpowiedniego egzaminu. Zakres szkolenia jest ukierunkowany na przygotowanie uczestnika do egzaminu, jednak szkolenie i egzamin są odrębnymi etapami. Przeprowadzane przez Pana egzaminy są/będą niezbędne - w ujęciu funkcjonalnym - do pełnej realizacji celu usług szkoleniowych przygotowujących uczestników do uzyskania określonych patentów lub licencji, a tym samym do uzyskania kwalifikacji wykorzystywanych w działalności zawodowej. Bez zdania egzaminu nie jest możliwe uzyskanie formalnego potwierdzenia nabytych kwalifikacji, tj. właściwego patentu lub licencji. Egzamin służy zweryfikowaniu wiedzy i umiejętności zdobytych podczas szkolenia, według wymagań określonych w przepisach regulujących uzyskiwanie poszczególnych patentów i licencji. Nie stanowi zatem celu samego w sobie, lecz jest elementem procesu prowadzącego do uzyskania uprawnień, do którego przygotowuje usługa szkoleniowa. Z tego względu egzaminy pozostają/będą pozostawać w bezpośrednim i ścisłym związku ze szkoleniami oraz są niezbędne do osiągnięcia ich pełnego celu w postaci uzyskania przez uczestnika formalnych kwalifikacji zawodowych. Pana zdaniem, przeprowadzane egzaminy są/będą niezbędne do wykonania usługi podstawowej, tj. usługi szkoleniowej obejmującej szkolenia żeglarskie, motorowodne oraz szkolenia do uzyskania licencji holowniczych, która ma na celu przygotować uczestników do uzyskania określonych patentów lub licencji, a tym samym do uzyskania kwalifikacji wykorzystywanych w działalności zawodowej. Przeprowadzenie egzaminu po zakończeniu szkolenia jest/będzie elementem procesu uzyskania uprawnień (stanowi formalne potwierdzenie nabycia uprawnień) do zawodów, o których mowa we wniosku. Egzamin stanowi formalne potwierdzenie, że uczestnik posiada wymaganą wiedzę i umiejętności, natomiast dokument uprawnienia wydawany jest następnie przez właściwy związek po spełnieniu wymaganych warunków.

Wskazania wymaga, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem VAT powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Jeżeli zatem dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Z okoliczności sprawy wynika zatem, że usługi przeprowadzenia przez Pana egzaminów są/będą usługami ściśle związanymi z usługą kształcenia zawodowego, tj. usługą obejmującą szkolenia żeglarskie, motorowodne oraz szkolenia przygotowujące do uzyskania licencji holowniczych. Ponadto, przeprowadzenie egzaminu po zakończeniu szkolenia jest/będzie elementem procesu uzyskania uprawnień - stanowi formalne potwierdzenie nabycia uprawnień - do zawodów. Co więcej, głównym celem przeprowadzanych egzaminów nie jest/nie będzie osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatnika niekorzystającego ze zwolnienia.

W związku z powyższym stwierdzam, że świadczone przez Pana usługi, obejmujące szkolenia żeglarskie, motorowodne oraz szkolenia przygotowujące do uzyskania licencji holowniczych zakończone egzaminami korzystają/będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy w związku z art. 43 ust. 1 pkt 17a ustawy.

Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Jak wynika z wniosku, realizowane przez Pana szkolenia prowadzone są w oparciu o programy szkoleniowe opracowane przez Polski Związek Żeglarski oraz Polski Związek Motorowodny i Narciarstwa Wodnego.

Oba podmioty są podmiotami delegowanymi ustawowo (na podstawie ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej) do wydawania dokumentów określających uprawnienia. Programy szkoleniowe opracowane przez Polski Związek Żeglarski oraz Polski Związek Motorowodny i Narciarstwa Wodnego są stworzone w oparciu o zakres wymagań egzaminacyjnych, które są określone w Załączniku nr 4 do rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 604). Co za tym idzie również szkolenia przeprowadzane przez Pana są/będą zgodne z ww. wytycznymi egzaminacyjnymi.

Załącznik nr 4 rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki w sprawie uprawiania turystyki wodnej, określa zakres wymagań egzaminacyjnych.

I. Zakres wiedzy i umiejętności wymaganych do uzyskania patentu żeglarza jachtowego.

II. Zakres wiedzy i umiejętności wymaganych do uzyskania patentu jachtowego sternika morskiego.

III. Zakres wiedzy i umiejętności wymaganych do uzyskania patentu sternika motorowodnego.

IV. Zakres wiedzy i umiejętności wymaganych do uzyskania patentu motorowodnego sternika morskiego.

V. Zakres wiedzy i umiejętności wymaganych do uzyskania patentu mechanika motorowodnego.

VI. Zakres wiedzy i umiejętności wymaganych do uzyskania licencji do uprawiania turystyki wodnej na jachtach motorowych przy holowaniu narciarza wodnego lub innych obiektów pływających.

VII. Zakres wiedzy i umiejętności wymaganych do uzyskania licencji do uprawiania turystyki wodnej na jachtach motorowych przy holowaniu statków powietrznych.

Zdobyte na szkoleniach umiejętności i kwalifikacje uczestnicy mogą/będą mogli wykorzystać w swojej pracy zawodowej. Posiadanie kwalifikacji zdobytych podczas szkoleń żeglarskich, motorowodnych oraz szkoleń przygotowujących do uzyskania licencji holowniczych jest prawnie wymagane by móc wykonywać taki zawód jak m.in. ratownik wodny, instruktor żeglarstwa czy trener żeglarstwa.

Opisana wyżej specyficzność szkoleń i ich zakres, który wynika z rozporządzeń i ustaw, a także przedstawione przez Pana okoliczności, świadczą o tym, że wykonywane usługi są/będą usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

W związku z powyższym Pana działalność polegająca na świadczeniu opisanych we wnioski szkoleń żeglarskich, motorowodnych oraz szkoleń przygotowujących do uzyskania licencji na holowanie, stanowią/będą stanowić usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach korzystające ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Wobec powyższego Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-        stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

-        zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Odnośnie powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, zauważam, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

 


Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.