0113-KDIPT1-1.4012.225.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy dla usług szkoleniowych z zakresu fizjoterapii świadczonych dla fizjoterapeutów, jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 6 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy dla usług szkoleniowych z zakresu fizjoterapii świadczonych dla fizjoterapeutów i lekarzy.

Uzupełniła Pani wniosek pismem z 2 kwietnia 2026 r. (data wpływu 9 kwietnia 2026 r.) oraz w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 maja 2026 r. (data wpływu 11 maja  2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (przedstawiony w uzupełnieniu wniosku z 2 kwietnia 2026 r.)

Jako osoba fizyczna prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą ….

Zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności, prowadzi Pani działalność zaklasyfikowaną jako:

-        85.59.B Kursy i szkolenia związane ze zdobywaniem wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych,

-        85.59.D Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane,

-        85.69.Z Działalność wspomagająca edukację, gdzie indziej niesklasyfikowana,

-        86.95.Z Działalność w zakresie fizjoterapii,

-        86.99.D Działalność w zakresie pozostałej opieki zdrowotnej,

-        96.99.Z Pozostała działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana.

Z wykształcenia jest Pani mgr fizjoterapii i pedagogiki rewalidacyjnej. Całą pracę zawodową (od 18 lat) łączy Pani z fizjoterapią neuropediatryczną. Jest Pani terapeutką (...).

Od 18.03.2023 jest Pani zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.

W ramach prowadzonej działalności świadczyła Pani i nadal świadczy usługi polegające na szkoleniach z zakresu fizjoterapii, propagując wiedzę dotyczącą szeroko pojętej terapii dzieci z zaburzonym rozwojem. Szkolenia i warsztaty uwzględniają najnowsze doniesienia naukowe w zakresie fizjoterapii neuropediatrycznej. Wiedza szerzona podczas szkoleń i warsztatów opiera się o Evidence Based Medicine (EBM). Tematami szkoleń są między innymi: (...).

Szkolenia kierowane są głównie do lekarzy i fizjoterapeutów (wyjątkami są logopedzi oraz terapeuci zajęciowi). Osoby te, tj. lekarze i fizjoterapeuci posiadają prawo wykonywania zawodu (PWZ). Uczestnicy szkoleń opłacają je samodzielnie z własnych środków finansowych, ale zdarzają się też osoby uczestniczące w szkoleniach, które uzyskują dofinansowanie z BUR lub KFS i wtedy, gdy są spełnione warunki, korzysta Pani ze zwolnienia art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.).

Pozyskuje Pani klientów szkoleniowych w ramach samodzielnych działań marketingowych oraz reklam.

Zapisy na szkolenia odbywają się on-line lub telefonicznie.

Szkolenia nie były i nie są realizowane przez Panią jako jednostkę objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo Oświatowe. Nie posiada Pani w stosunku do żadnego z prowadzonych szkoleń statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk bądź instytutu badawczego i nie świadczy Pani usług w zakresie kształcenia na poziomie wyższym jako taka jednostka. Żadne ze szkoleń nie jest formą usług kształcenia w rozumieniu przepisów o funkcjonowaniu szkół czy uczelni.

Programy szkoleń to autorskie programy, które nie są i nie były oparte o jakiekolwiek programy nauczania zaakceptowane przez instytucje państwowe. Nie wymagają też takiej akceptacji. Szkolenia nie były i nie są objęte akredytacją w rozumieniu przepisów Prawa oświatowego. W zakresie prowadzonych szkoleń nie działała Pani i nie działała pod kontrolą instytucji państwowych. Szkolenia organizowane są w formie stacjonarnej na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i na rzecz polskich podatników.

W trakcie szkoleń nie są świadczone usługi medyczne. Na potrzeby świadczonych usług szkoleniowych wyposażona jest Pani w profesjonalny sprzęt i pomoce dydaktyczne. Każdy z uczestników zobowiązany jest do przesłania oświadczenia lub zdjęcia legitymacji dotyczącego wykonywania zawodu.

Usługa szkoleniowa obejmuje nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą medyczną i zawodem fizjoterapeuty, ma na celu pozyskanie lub uaktualnienie wiedzy dla celów zawodowych, umożliwienie podniesienia kwalifikacji zawodowych (w przypadku szkolenia ...- uzyskanie tytułu terapeuty ..., który ma charakter międzynarodowy) oraz uzyskanie nowych kompetencji.

Poniżej wskazuje Pani informacje potwierdzające wpływ usług szkoleniowych oferowanych przez Pani firmę na kształcenie zawodowe w branży medycznej:

1)    uczestniczący w szkoleniach lekarze i fizjoterapeuci, uzyskaną w trakcie szkolenia wiedzę mogą zastosować w prowadzonej przez siebie działalności, a przez to rozszerzyć ofertę sprzedaży usług;

2)    szkolenia mają charakter teoretyczno-praktyczny;

3)    w trakcie szkolenia przekazywana jest aktualna wiedza, która może być uwzględniana przy świadczeniu usług;

4)    obowiązek poszerzania kwalifikacji zawodowych, poprzez odbycie szkoleń/kursów zawodowych, wymagany jest przez Narodowy Fundusz Zdrowia w kwalifikacjach fizjoterapeutów, jak również w ustawie o zawodzie fizjoterapeuty, stanowiącym o konieczności doszkalania się w ramach tzw. ciągłego doskonalenia zawodowego.

Nabyta przez uczestników w trakcie szkoleń wiedza i doświadczenie o zabiegach (poświadczona imiennym certyfikatem, potwierdzającym uczestnictwo w szkoleniu umożliwia uczestniczącym w szkoleniu jej zastosowanie w trakcie przeprowadzanych własnych praktyk fizjoterapeutycznych, u swoich pacjentów.

Jak stanowi art. 2 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty z dnia 25 września 2015 r. (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1213 z późn. zm.): „Zawód fizjoterapeuty jest samodzielnym zawodem medycznym”.

Ponadto, zgodnie z art. 4 tejże ustawy:

1.    "Fizjoterapeuta wykonuje zawód z należytą starannością, zgodnie z zasadami etyki zawodowej, poszanowaniem praw pacjenta, dbałością o jego bezpieczeństwo i wykorzystując wskazania aktualnej wiedzy medycznej.

2.    Wykonywanie zawodu fizjoterapeuty polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w szczególności na:

1)    diagnostyce funkcjonalnej pacjenta;

2)    kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu fizykoterapii;

3)    kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu kinezyterapii;

4)    kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu masażu;

5)    zlecaniu wyrobów medycznych, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 907, z późn.zm.);

6)    dobieraniu do potrzeb pacjenta wyrobów medycznych;

7)    nauczaniu pacjentów posługiwania się wyrobami medycznymi;

8)    prowadzeniu działalności fizjoprofilaktycznej, polegającej na popularyzowaniu zachowań prozdrowotnych oraz kształtowaniu i podtrzymywaniu sprawności i wydolności osób w różnym wieku w celu zapobiegania niepełnosprawności;

9)    wydawaniu opinii i orzeczeń odnośnie do stanu funkcjonalnego osób poddawanych fizjoterapii oraz przebiegu procesu fizjoterapii;

10) nauczaniu pacjentów mechanizmów kompensacyjnych i adaptacji do zmienionego potencjału funkcji ciała i aktywności.

3.    Za wykonywanie zawodu fizjoterapeuty uważa się również:

1)    nauczanie zawodu fizjoterapeuty oraz wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia zawodowego fizjoterapeutów;

2)    prowadzenie prac naukowo-badawczych w zakresie fizjoterapii;

3)    kierowanie pracą zawodową osób wykonujących zawód fizjoterapeuty;

4)    zatrudnienie na stanowiskach administracyjnych, na których wykonuje się czynności związane z przygotowywaniem, organizowaniem lub nadzorem nad udzielaniem świadczeń opieki zdrowotnej;

5)    wykonywanie czynności zawodowych określonych w ust. 2 niebędących świadczeniami zdrowotnymi w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450 z późn. zm.) w podmiocie, który nie jest podmiotem wykonującym działalność leczniczą.

4.    Świadczeń zdrowotnych, o których mowa w ust. 2, udziela samodzielnie fizjoterapeuta posiadający tytuł:

1)    magistra uzyskany w sposób, o którym mowa w art. 13 ust. 3 pkt 1 i 1a;

2)    magistra uzyskany w sposób, o którym mowa w art. 13 ust. 3 pkt 2-7, oraz co najmniej 3-letnie doświadczenie w zawodzie fizjoterapeuty;

3)    licencjata uzyskany w sposób, o którym mowa w art. 13 ust. 3 pkt 2 lub 3, oraz co najmniej 6-letnie doświadczenie w zawodzie fizjoterapeuty;

4)    zawodowy technika fizjoterapii uzyskany w sposób, o którym mowa w art. 13 ust. 3 pkt 8, oraz co najmniej 6-letnie doświadczenie w zawodzie fizjoterapeuty.

Jak zatem wynika z powyższego, wykonywanie zawodu fizjoterapeuty to również nauczanie tego zawodu oraz wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia zawodowego fizjoterapeutów, które w ramach swojej działalności Pani realizuje.

Zapisy powyższe jednoznacznie wskazują na obowiązek "doskonalenia zawodowego i nauczania zawodu fizjoterapeuty", nie ma jednak zapisów, które wprost regulowałyby tematykę szkoleń w znaczeniu programu szkolenia, czasu jego trwania, odbiorców, itp.

W zakresie powszechnie obowiązujących przepisów, w szczególności tych odnoszących się do zasad wykonywania zawodu fizjoterapeuty i doszkalania, wskazać należy:

-        ustawę o zawodzie fizjoterapeuty;

-        rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (Dz. U. z 2022 r. poz. 1401; dalej: „Rozporządzenie w sprawie praktyki zawodowej fizjoterapeutów”);

-        rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty (Dz. U. z 2018 r. poz. 1319; dalej: „Rozporządzenie w sprawie wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty”).

W zakresie aktów prawnych uchwalanych przez organy samorządu zawodowego fizjoterapeutów wskazać w szczególności należy:

-        Zasady etyki zawodowej fizjoterapeuty (uchwalone na mocy Uchwały Nr 25/11 KZF/2022II Krajowego Zjazdu Fizjoterapeutów z dnia 28 maja 2022 r. w sprawie Zasad etyki zawodowej fizjoterapeuty);

-        Kryteria Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów (uchwalone na mocy Uchwały Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie ustalenia Kryteriów Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów).

W Pani ocenie powyższe ma ten skutek, że prowadzone przez Panią szkolenia odbywają się w formach i na zasadach przewidzianych w przepisach odrębnych.

W ustawie o zawodzie fizjoterapeuty przewidziane zostały następujące przepisy o kontroli: art. 10.

1.    KIF jest uprawniona do kontroli fizjoterapeutów w celu oceny wykonywania zawodu przez fizjoterapeutę.

2.    Kontrola jest przeprowadzana przez fizjoterapeutów upoważnionych przez Krajową Radę Fizjoterapeutów.

3.    Osoby, o których mowa w ust. 2, wykonując czynności kontrolne za okazaniem upoważnienia, mają prawo:

1)    żądania informacji i dokumentacji medycznej;

2)    wstępu do pomieszczeń podmiotu wykonującego działalność leczniczą;

3)    udziału w czynnościach związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych;

4)    żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień.

4.    Po wykonaniu czynności kontrolnych sporządza się wystąpienie pokontrolne, które zawiera:

1)    imię i nazwisko kontrolowanego oraz adres miejsca zamieszkania, albo nazwę (firmę) oraz adres siedziby;

2)    miejsce udzielania świadczeń zdrowotnych;

3)    datę rozpoczęcia i zakończenia czynności kontrolnych;

4)    imiona i nazwiska osób wykonujących czynności kontrolne;

5)    opis stanu faktycznego;

6)    opis ewentualnych nieprawidłowości;

7)    wnioski osób wykonujących czynności kontrolne;

8)    datę i miejsce sporządzenia wystąpienia pokontrolnego.

5.    Jeżeli w wystąpieniu pokontrolnym stwierdzono postępowanie sprzeczne z zasadami etyki zawodowej lub zawinione naruszenie przepisów dotyczących wykonywania zawodu fizjoterapeuty, Krajowa Rada Fizjoterapeutów powiadamia Rzecznika. KIF nie jest instytucją państwową. Powyższa kontrola dotyczy przede wszystkim wykonywania typowych usług fizjoterapeutycznych.

Powyższe jednoznacznie wskazuje, iż w aktualnym stanie prawnym, w zakresie prowadzonej działalności szkoleniowej, jest Pani:

-        wyłączona spod kontroli właściwych instytucji państwowych,

-        nie jest Pani obowiązana do realizacji odgórnie narzucanych programów nauczania zaakceptowanych przez właściwe instytucje państwowe,

-        poza regulacjami wynikającymi wprost z ustawy o zawodzie fizjoterapeuty, nie jest Pani związana i może Pani zachować dowolność w zakresie kształtowania zasad własnej działalności szkoleniowej, z tym zastrzeżeniem, iż przedmiot szkoleń, jak i przekazywana w trakcie ich realizacji wiedza powinna być zgodna z aktualną wiedzą medyczną (dowolność przeprowadzanych szkoleń podlega jedynie ograniczeniom poprzez tematykę szkoleń, aktualność wiedzy, przydatność do zawodu czy rozwój usług fizjoterapeutycznych).

Nie jest Pani podmiotem leczniczym w rozumieniu zapisów ustawy o działalności leczniczej z dnia 15 kwietnia 2011 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 799), przymiotu takiej działalności nie posiadają również organizowane przez Panią szkolenia. Niemniej jednak pozyskaną wiedzę, uczestnicy mogą wykorzystać w pracy z własnym pacjentem (do wykorzystywania w działalności leczniczej).

Jak już Pani wskazywała, w trakcie realizacji szkoleń nie są świadczone usługi medyczne, niemniej jednak pozyskana przez uczestników wiedza może posłużyć świadczeniu przez nich opieki medycznej nad pacjentami w celach terapeutycznych (wiedza zdobyta podczas szkolenia przygotowuje uczestnika do świadczenia przez niego tego rodzaju usług).

Celem Pani działalności szkoleniowej jest nie tylko poszerzanie teoretycznej wiedzy uczestników biorących udział w szkoleniu, ale przede wszystkim umiejętność jej dalszego, realnego przełożenia na konkretny przypadek. Z tego też względu, Pani założeniem jest by przeprowadzane szkolenia miały charakter praktyczny, w trakcie których dokonywana jest ocena jednostkowych (stworzonych przez Panią na potrzeby szkolenia) przypadków pacjentów. W trakcie zajęć, szczególny nacisk kładziony jest na pozyskanie przez uczestników umiejętności zmierzających do poprawy funkcji pacjenta, w zakresie metod usprawniania dzieci. Powyższe przyczynia się do zwiększenia działań profilaktycznych, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia pacjenta.

W uzupełnieniu wniosku z 11 maja 2026 r. wskazała Pani, iż zakresem pytania objęte są jedynie grupy zawodowe fizjoterapeutów i lekarzy, na rzecz których świadczy Pani usługi szkoleniowe.

Pytanie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku z 11 maja 2026 r.)

Czy opisane we wniosku usługi szkoleniowe (kierowane do lekarzy i fizjoterapeutów) stanowią usługi kształcenia zawodowego zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.)?

Pani stanowisko w sprawie (przedstawione w uzupełnieniu wniosku z 2 kwietnia 2026 r.)

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o VAT":

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku.

Zakres i zasady wyjątków w postaci zwolnień od podatku od towarów i usług, dostawy towarów lub świadczenia usług określone zostały między innymi w art. 43 ustawy o VAT (tj. art. 43 ust. 1 pkt 26) stanowiącym, że: "zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

a)    jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,

b)    uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia

- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane".

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, "zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

a)    prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub

b)    świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub

c)    finansowane w całości ze środków publicznych

- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane".

Natomiast, art. 43 ust. 17 ustawy o VAT, stanowi, że "zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31,32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1)    nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub

2)    ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia".

Jak wskazała Pani wcześniej, w ramach prowadzonej działalności szkoleniowej nie występuje Pani jako jednostka objęta systemem oświaty, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania, jak również nie posiada Pani statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk lub instytutu badawczego, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym, co wyklucza możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku VAT.

Powołany powyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w przepisach odrębnych lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych.

Z dniem 1 lipca 2011 r. weszło w życie rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L 77/1). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

Definicja zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, iż "usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia".

Artykuł 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy wskazuje nadto, że "państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie".

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-612/20 wskazał, że norma ujęta w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112 nie określa warunków ani też sposobów uznania tych podobnych celów, a zasadniczo - to do prawa krajowego każdego z państw członkowskich należy ustalenie zasad, według których możliwa będzie taka kwalifikacja owych podmiotów. Jak wskazał, Państwa członkowskie dysponują w tym zakresie swobodą uznania (wyrok z dnia 26 maja 2005 r., Kingscrest Associates i Montecello, C-498/03, EU:C:2005:322, pkt 49, 51; wyrok z dnia 28 listopada 2013 r., MDDP, C-319/12, EU:C:2013:778, pkt 37).

Powyższe dowodzi zatem, iż Ustawodawca krajowy dysponował swobodą w sposobie określenia podmiotów, których cele uznał za podobne, a ponadto - nawet jeśli przedmiotowo byłaby to działalność edukacyjna leżąca w interesie publicznym, to jeśli nie zostaną spełnione warunki przewidziane w prawie krajowym, zwolnienie nie będzie miało zastosowania.

Ponadto w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 wyrażony został pogląd, iż pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.

Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo "bezpośredni" oznacza "dotyczący kogoś lub czegoś wprost", słowo "branża" oznacza "gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju", natomiast słowo "zawód" oznacza "wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych".

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.

Szkolenia organizowane przez Panią pozostają w bezpośrednim związku z branżą oraz zawodem osób w nich uczestniczących oraz mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy dla celów zawodowych osób w nich uczestniczących. Szkolenia dedykowane są wyłącznie lekarzom i fizjoterapeutom w ramach kształcenia doszkalającego. Każdy z uczestników zobowiązany jest do wypełnienia oświadczenia dotyczącego wykonywanego zawodu.

Usługa szkoleniowa obejmuje nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą medyczną i zawodem fizjoterapeuty, ma na celu pozyskanie lub uaktualnienie wiedzy dla celów zawodowych, ze wskazanych poniżej względów:

1)    uczestniczący w szkoleniach fizjoterapeuci i lekarze mogą zastosować w prowadzonej przez siebie pracy wiedzę zdobytą podczas szkolenia, a przez to rozszerzyć zakres oferowanych usług;

2)    szkolenia mają charakter teoretyczno-praktyczny;

3)    w trakcie szkolenia przekazywana jest aktualna wiedza medyczna, która może być uwzględniana przy świadczeniu usług medycznych;

4)    obowiązek poszerzania kwalifikacji zawodowych, poprzez odbycie szkoleń/kursów zawodowych, wymagany jest przez Narodowy Fundusz Zdrowia w kwalifikacjach fizjoterapeutów, jak również w Ustawie o zawodzie fizjoterapeuty, stanowiącym o konieczności doszkalania się w ramach tzw. ciągłego doskonalenia zawodowego.

Szkolenia są realizowane w związku z obszernym katalogiem przepisów oraz regulacji prawnych. Na mocy § 1 Uchwały nr 227/1 KRF Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dnia 29 maja 2018 r. ustalono Kryteria Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów.

Zgodnie z załącznikiem do ww. uchwały "ciągłe doskonalenie zawodowe" to proces, który umożliwia podnoszenie kompetencji oraz poszerzanie wiedzy i umiejętności, tak aby doskonalić nabyte już umiejętności zawodowe. Fizjoterapeuta dokształcający się w ramach ciągłego doskonalenia zawodowego podejmuje aktywności w zakresie teorii i praktyki.

Istotne znaczenie ma również rozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty. Załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2018 r. (poz. 1319) - szczegółowy wykaz czynności zawodowych fizjoterapeuty w ramach poszczególnych zadań zawodowych i odpowiadający im poziom wykształcenia, niezbędny do ich wykonywania, wymienia zadania i czynności zawodowe fizjoterapeuty.

Zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (załącznik nr 1 - Ramowy program praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia w zakresie fizjoterapii): celami praktyki zawodowej są m.in.: wyrobienie nawyku samokształcenia koniecznego w pracy fizjoterapeuty oraz nawiązanie kontaktów pomocnych w poszukiwaniu i kształtowaniu pracy zawodowej.

Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1213 z późn. zm.):

Zawód fizjoterapeuty jest samodzielnym zawodem medycznym.

W art. 4 ust. 1 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty wskazano, że:

Fizjoterapeuta wykonuje zawód z należytą starannością, zgodnie z zasadami etyki zawodowej, poszanowaniem praw pacjenta, dbałością o jego bezpieczeństwo i wykorzystując wskazania aktualnej wiedzy medycznej.

Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:

Wykonywanie zawodu fizjoterapeuty polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w szczególności na:

1)    diagnostyce funkcjonalnej pacjenta;

2)    kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu fizykoterapii;

3)    kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu kinezyterapii;

4)    kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu masażu;

5)    zlecaniu wyrobów medycznych, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2555 i 2674);

6)    dobieraniu do potrzeb pacjenta wyrobów medycznych;

7)    nauczaniu pacjentów posługiwania się wyrobami medycznymi;

8)    prowadzeniu działalności fizjoprofilaktycznej, polegającej na popularyzowaniu zachowań prozdrowotnych oraz kształtowaniu i podtrzymywaniu sprawności i wydolności osób w różnym wieku w celu zapobiegania niepełnosprawności;

9)    wydawaniu opinii i orzeczeń odnośnie do stanu funkcjonalnego osób poddawanych fizjoterapii oraz przebiegu procesu fizjoterapii;

10) nauczaniu pacjentów mechanizmów kompensacyjnych i adaptacji do zmienionego potencjału funkcji ciała i aktywności.

Zgodnie z art. 4 ust. 3 pkt 1 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:

Za wykonywanie zawodu fizjoterapeuty uważa się również nauczanie zawodu fizjoterapeuty oraz wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia zawodowego fizjoterapeutów.

Przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 799 z późn. zm.) stanowi, że:

Użyte w ustawie określenia oznaczają: osoba wykonująca zawód medyczny - osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Istotne znaczenie ma także rozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 1401) oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1319).

Załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r. (poz. 1319) - szczegółowy wykaz czynności zawodowych fizjoterapeuty w ramach poszczególnych zadań zawodowych i odpowiadający im poziom wykształcenia, niezbędny do ich wykonywania, wymienia zadania i czynności zawodowe fizjoterapeuty.

Zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (załącznik nr 1 - Ramowy program praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia w zakresie fizjoterapii):

celami praktyki zawodowej są m.in.:

11) wyrobienie nawyku samokształcenia koniecznego w pracy fizjoterapeuty;

12) nawiązanie kontaktów pomocnych w poszukiwaniu i kształtowaniu pracy zawodowej.

Na mocy § 1 uchwały nr 227/1 KNF Krajowej Rady Fizjoterapeutów z 29 maja 2018 r. w sprawie ustalenia Kryteriów Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów, ustala się Kryteria Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów stanowiące załącznik do niniejszej uchwały. Zgodnie z załącznikiem do ww. uchwały Ciągłe Doskonalenia Zawodowe to proces, który umożliwia podnoszenie kompetencji oraz poszerzanie wiedzy i umiejętności, tak aby doskonalić swoje życie zawodowe. Fizjoterapeuta dokształca się w ramach Ciągłego Doskonalenia Zawodowego poprzez aktywności zawodowe w zakresie teorii i praktyki.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że doskonalenie zawodowe jest obowiązkiem fizjoterapeutów, a zatem świadczone przez Panią usługi szkoleniowe, w których będą uczestniczyli lekarze i fizjoterapeuci, którzy posiadają uprawnienia do wykonywania zawodu uznać należy jako jedną z możliwych form realizacji tego obowiązku, tj. za kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, którego zasady i formy prowadzenia zawarte są w odrębnych niż ustawa o podatku od towarów i usług przepisach.

W konsekwencji uważa Pani, że świadczone przez Panią usługi szkoleniowe będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy dla usług szkoleniowych z zakresu fizjoterapii świadczonych dla fizjoterapeutów, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia nie wystarczy, by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Z kolei, jak wynika z treści art. 43 ust. 17 ustawy:

Na mocy art. 43 ust. 17a ustawy:

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady,

W tym kontekście wskazania wymaga – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady, stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Ponadto 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1 ze zm.). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

Pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44 ww.  rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. Zgodnie z tym przepisem:

Dla oceny czy usługi z zakresu fizjoterapii świadczone przez Panią dla fizjoterapeutów korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest m.in. stwierdzenie:

-     czy są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostkę objętą systemem oświaty lub

-     czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz

-     czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

We wniosku wskazała Pani, iż szkolenia nie były i nie są realizowane przez Panią jako jednostkę objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo Oświatowe. Nie posiada Pani w stosunku do żadnego z prowadzonych szkoleń statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk bądź instytutu badawczego i nie świadczy Pani usług w zakresie kształcenia na poziomie wyższym jako taka jednostka. Żadne ze szkoleń nie jest formą usług kształcenia w rozumieniu przepisów o funkcjonowaniu szkół czy uczelni. Szkolenia nie były i nie są objęte akredytacją w rozumieniu przepisów Prawa oświatowego.

Tym samym, świadczone przez Panią usługi szkoleniowe świadczone dla fizjoterapeutów nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ nie są spełnione przesłanki wynikające z powołanego przepisu.

W konsekwencji należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania ww. zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. 

Wskazała Pani, że w ramach prowadzonej działalności świadczy Pani usługi polegające na szkoleniach z zakresu fizjoterapii. Szkolenia i warsztaty uwzględniają najnowsze doniesienia naukowe w zakresie fizjoterapii neuropediatrycznej. Wiedza szerzona podczas szkoleń i warsztatów opiera się o Evidence Based Medicine (EBM). Tematami szkoleń są między innymi: (...). Szkolenia kierowane są głównie do lekarzy i fizjoterapeutów. Programy szkoleń to autorskie programy, które nie są i nie były oparte o jakiekolwiek programy nauczania zaakceptowane przez instytucje państwowe. Usługa szkoleniowa obejmuje nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą medyczną i zawodem fizjoterapeuty, ma na celu pozyskanie lub uaktualnienie wiedzy dla celów zawodowych, umożliwienie podniesienia kwalifikacji zawodowych (w przypadku szkolenia ... - uzyskanie tytułu terapeuty ..., który ma charakter międzynarodowy) oraz uzyskanie nowych kompetencji. Obowiązek poszerzania kwalifikacji zawodowych, poprzez odbycie szkoleń/kursów zawodowych, wymagany jest przez Narodowy Fundusz Zdrowia w kwalifikacjach fizjoterapeutów, jak również w ustawie o zawodzie fizjoterapeuty, stanowiącym o konieczności doszkalania się w ramach tzw. ciągłego doskonalenia zawodowego. Nabyta przez uczestników w trakcie szkoleń wiedza i doświadczenie o zabiegach (poświadczona imiennym certyfikatem, potwierdzającym uczestnictwo w szkoleniu) umożliwia uczestniczącym w szkoleniu jej zastosowanie w trakcie przeprowadzanych własnych praktyk fizjoterapeutycznych, u swoich pacjentów. Celem Pani działalności szkoleniowej jest nie tylko poszerzanie teoretycznej wiedzy uczestników biorących udział w szkoleniu, ale przede wszystkim umiejętność jej dalszego, realnego przełożenia na konkretny przypadek.

Zatem ww. usługi szkoleniowe, które Pani świadczy z zakresu fizjoterapii, spełniają definicję usług kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Tym samym, jest spełniony pierwszy z warunków uprawniający do zwolnienia od podatku VAT świadczonych usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Przechodząc zaś do pozostałych przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazania wymaga, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do przepisów, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.

Odnosząc się zatem do usług szkoleniowych świadczonych przez Panią na rzecz fizjoterapeutów wskazania wymaga, iż zgodnie z art. 2 ustawy z 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 1213 ze zm.):

W art. 4 ust. 1 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty wskazano, że:

Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:

Zgodnie z art. 4 ust. 3 pkt 1 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:

Zgodnie z art. 62 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

Na podstawie art. 77 pkt 7 ww. ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:

Dla oceny charakteru usług szkoleniowych, które realizuje Pani na rzecz fizjoterapeutów, istotne znaczenie ma także rozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1401) oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1319).

Załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r. określa szczegółowy wykaz czynności zawodowych fizjoterapeuty w ramach poszczególnych zadań zawodowych i odpowiadający im poziom wykształcenia, niezbędny do ich wykonywania, wymienia zadania i czynności zawodowe fizjoterapeuty.

Zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (załącznik nr 1 – Ramowy program praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia w zakresie fizjoterapii):

Na mocy § 1 uchwały nr 227/I KNF Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie ustalenia Kryteriów Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów, ustala się Kryteria Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów stanowiące załącznik do niniejszej uchwały. Zgodnie z załącznikiem do ww. uchwały Ciągłe Doskonalenia Zawodowe to proces, który umożliwia podnoszenie kompetencji oraz poszerzanie wiedzy i umiejętności, tak aby doskonalić swoje życie zawodowe. Fizjoterapeuta dokształca się w ramach Ciągłego Doskonalenia Zawodowego poprzez aktywności zawodowe w zakresie teorii i praktyki.

W związku z powyższym stwierdzenia wymaga, że doskonalenie zawodowe jest obowiązkiem fizjoterapeutów. A zatem świadczone przez Panią usługi szkoleniowe, w których będą uczestniczyli fizjoterapeuci, którzy posiadają uprawnienia do wykonywania zawodu uznać należy jako jedną z możliwych form realizacji tego obowiązku, tj. za kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, którego zasady i formy prowadzenia zawarte są w odrębnych niż ustawa o podatku od towarów i usług przepisach.

W konsekwencji świadczone przez Panią usługi szkoleniowe, w których będą uczestniczyć fizjoterapeuci, którzy posiadają uprawnienia do wykonywania zawodu prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach i korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Zatem, Pani stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy dla usług szkoleniowych z zakresu fizjoterapii świadczonych dla fizjoterapeutów, uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy dla usług szkoleniowych z zakresu fizjoterapii świadczonych dla fizjoterapeutów, natomiast w pozostałym zakresie zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.