0112-KDWL.4011.86.2026.3.TW

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 21 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami: z 11 czerwca 2026 r. (wpływ 18 czerwca 2026 r.) oraz z 18 sierpnia 2026 r. (wpływ 25 sierpnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą pod firmą (…), której przewodnim zakresem jest konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych (PKD 45.20.Z). Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, opodatkowanym podatkiem liniowym (19%).

Wykorzystuje samochody osobowe w działalności gospodarczej w sposób mieszany (50% prowadzenie działalności / 50% cele osobiste) zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o PIT.

W 2024 roku firma (…) podjęła długoterminową, strategiczną decyzję inwestycyjną o zawarciu dwóch umów leasingu operacyjnego (spełniających kryteria art. 23b ust. 1 ustawy o PIT) na dwa niskoemisyjne, zaawansowane technologicznie pojazdy marki (...):

1. (...) (hybryda typu Plug-in, emisja CO₂: 14 g/km)

2. (...) (hybryda typu Plug-in, emisja CO₂: 13 g/km)

Niska emisja gazów cieplarnianych obu pojazdów została formalnie potwierdzona oświadczeniami Autoryzowanego Salonu (…).

Wartość początkowa każdego z tych pojazdów z osobna przewyższa kwotę 150.000 zł.

Wybór tych konkretnych modeli oraz decyzja o zaciągnięciu wieloletnich zobowiązań finansowych (raty leasingowe) były wynikiem rygorystycznej analizy ekonomicznej. Została ona oparta wprost na stabilnym i obowiązującym w 2024 roku stanie prawnym, gwarantującym określone limity zaliczania opłat leasingowych do kosztów uzyskania przychodów (KUP). Wnioskodawca realizuje te zobowiązania z pełną lojalnością kontraktową, regulując należności ściśle według harmonogramów leasingowych.

W styczniu 2026 roku weszły w życie nowe, restrykcyjne nowelizacje przepisów ustawy o PIT, które drastycznie obniżyły limity podatkowe dla aut osobowych lub zmieniły zasady kwalifikacji kosztów leasingowych, nie wprowadzając przy tym odpowiednich, sprawiedliwych przepisów przejściowych chroniących umowy w toku (prawa nabyte i interesy w toku).

Uzupełniając wniosek wskazał Pan, że przedmiotowe umowy długoterminowego leasingu operacyjnego zostały skutecznie zawarte w 2024 roku, pojazdy zostały fizycznie odebrane i wprowadzone do ciągłego użytkowania w przedsiębiorstwie pod firmą (…), a dotychczasowe opłaty początkowe oraz raty zostały częściowo ujęte w księgach podatkowych (stan faktyczny).

Jednocześnie skutki prawnopodatkowe w postaci zaliczania do kosztów uzyskania przychodów (KUP) kolejnych, cyklicznych rat leasingowych, opłat okresowych oraz bieżących kosztów eksploatacyjnych będą realizowane sukcesywnie i nieprzerwanie w przyszłości, aż do pełnej spłaty i ostatecznego zakończenia trwania wieloletnich kontraktów cywilnoprawnych (zdarzenie przyszłe).

Ponadto wskazał Pan w uzupełnieniu wniosku, że w nawiązaniu do sekcji I wniosku pierwotnego, celem umożliwienia Organowi dokonania wszechstronnej i zgodnej z rzeczywistością oceny ekonomiczno-prawnej, rozbudowuje Pan opis techniczno-operacyjny zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, co ma kluczowe znaczenie dla wykazania bezwzględnej racjonalności gospodarczej oraz skali powstałej szkody materialnej.

Wybór modeli pojazdów (...) (zasięg w trybie czysto elektrycznym wynosi 110 km) oraz (...) (zasięg w trybie czysto elektrycznym wynosi 130 km) stanowił element rygorystycznego, matematycznego planowania struktury kosztów oraz rentowności przedsiębiorstwa (…).

W branży mechaniki precyzyjnej i serwisu pojazdów, gdzie standardem operacyjnym firmy jest bezkompromisowa dokładność mierzona do 1 mikrometra, identyczną matematyczną precyzję zastosowano przy kalkulacji opłacalności inwestycji w 2024 roku.

Specyfika działalności operacyjnej (…) opiera się na lokalnych dojazdach do kontrahentów oraz rzadkich podróżach długodystansowych. Przedsiębiorstwo dysponuje w pełni niezależną i zaawansowaną infrastrukturą ładowania pojazdów, która jest zasilana bezpośrednio z własnych mikroinstalacji fotowoltaicznych (paneli słonecznych) zlokalizowanych przy siedzibie firmy.

W połączeniu z wykorzystaniem gęstej sieci ogólnodostępnych stacji szybkiego ładowania na trasach, przedmiotowe pojazdy w realiach gospodarczych firmy są eksploatowane wyłącznie i w 100% przy użyciu napędu elektrycznego (prądu). Fabryczne silniki spalinowe stanowią w nich jedynie margines bezpieczeństwa (asekurację technologiczną) na wypadek rzadkich, nieprzewidzianych dystansów.

Taka konfiguracja inwestycji w dacie zawarcia umów (2024 r.) pozwoliła na zredukowanie emisji CO₂ do absolutnego zera w codziennej praktyce operacyjnej, przy jednoczesnym drastycznym obniżeniu kosztów zakupu paliw płynnych i generowaniu stałych, wymiernych oszczędności finansowych determinujących pozycję konkurencyjną firmy.

Decyzja ta była bezpośrednio i ściśle skorelowana z systemem podatkowym obowiązującym w 2024 roku, gwarantującym pełną ochronę podatkową dla inwestycji proekologicznych.

Wprowadzone od stycznia 2026 roku drastyczne i nieoczekiwane zmiany przepisów ustawy o PIT całkowicie niszczą tę misternie skalkulowaną strukturę kosztów stałych. Uniemożliwienie pełnego rozliczania kosztów leasingowych tych zaawansowanych pojazdów oznacza dla Wnioskodawcy jednostronną modyfikację zasad opodatkowania, skutkującą nałożeniem dodatkowego, niespodziewanego obciążenia fiskalnego w trakcie realizacji długoterminowego przedsięwzięcia. Nowe restrykcje sztucznie zawyżają podstawę opodatkowania, niwelując wypracowane oszczędności energetyczne i bezpośrednio generując nieodwracalną szkodę ekonomiczną (stratę materialną).

Podtrzymanie zasad podatkowych z 2024 roku jest warunkiem bezwzględnie koniecznym, aby utrzymać zakładaną rentowność firmy (…) do końca spłaty leasingów i uchronić budżet operacyjny przedsiębiorstwa przed destabilizacją.

Ponadto, uzupełniając wniosek, doprecyzowując opis sprawy, jednoznacznie wskazał Pan, że emisja CO₂ silników spalinowych samochodów opisanych we wniosku, określona na podstawie danych zawartych w centralnej ewidencji pojazdów (CEPiK), o której mowa w art. 80a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (na podstawie świadectw homologacji wydanych przez producenta), wynosi odpowiednio:

1. (...) (VIN: (…), numer homologacji producenta: (…)):

- Średnia emisja CO₂ wynosi 13 g/km.

- Wartość ta wynosi mniej niż 50 g na kilometr (CO₂ <50 g/km).

2. (...) (VIN: (…), numer homologacji producenta: (…)):

- Średnia emisja CO₂ wynosi 14 g/km

- Wartość ta wynosi mniej niż 50 g na kilometr (CO₂ <50 g/km).

Zarówno w odniesieniu do pojazdu będącego przedmiotem zaistniałego stanu faktycznego, jak i zdarzenia przyszłego, wskaźniki emisji spalin spełniają wymóg emisji poniżej 50 g/km.

Pytanie

Czy w świetle przepisów intertemporalnych (przejściowych) ustawy nowelizującej, a także w oparciu o wywodzone z art. 2 Konstytucji RP zasady ochrony interesów w toku, lojalności państwa wobec obywatela oraz zakazu wstecznego działania prawa, Wnioskodawca ma prawo do rozliczania kosztów uzyskania przychodów (w tym rat leasingowych, opłat wstępnych i kosztów eksploatacyjnych) dotyczących samochodów (...) oraz (...) na bezpiecznych zasadach podatkowych obowiązujących w dacie zawarcia tych umów (w 2024 r.), z pominięciem nowych limitów i obostrzeń wprowadzonych od stycznia 2026 r., aż do całkowitego zakończenia i spłaty przedmiotowych kontraktów?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, koszty wynikające z umów leasingu zawartych w 2024 roku powinny być do końca okresu ich trwania rozliczane na zasadach z roku 2024. Wprowadzone w styczniu 2026 roku restrykcje podatkowe nie mogą mieć zastosowania do stabilnych kontraktów długoterminowych będących w toku. Swoje stanowisko Wnioskodawca opiera na następujących, kluczowych fundamentach:

1.  Wykazanie bezpośrednich strat materialnych i uderzenia w rentowność (…)

Struktura finansowa firmy (…) opiera się na precyzyjnych kalkulacjach kosztowych. W branży precyzyjnej mechaniki i serwisu pojazdów, gdzie standardem operacyjnym jest dokładność, taką samą matematyczną precyzję zastosowano przy kalkulacji opłacalności leasingu z 2024 roku.

W dacie podpisywania umów, raty leasingowe oraz wydatki firmowe na te zaawansowane technologicznie pojazdy zostały wkalkulowane w stałe koszty operacyjne przedsiębiorstwa z uwzględnieniem pełnej tarczy podatkowej dostępnej w 2024 roku. Nagła, retroaktywna zmiana przepisów w 2026 roku drastycznie modyfikuje te założenia, wywołując następujące skutki:

• Gwałtowny spadek rentowności bieżącej działalności poprzez sztuczne zawyżenie podstawy opodatkowania (wzrost podatku dochodowego mimo braku wzrostu realnego przychodu).

• Powstanie bezpośredniej i nieodwracalnej szkody ekonomicznej (straty materialnej) wynikającej z faktu, że Wnioskodawca został związany długoterminowymi umowami cywilnoprawnymi, z których nie może się wycofać bez rażących kar umownych, podczas gdy organ ustawodawczy dokonał jednostronnej modyfikacji zasad opodatkowania, skutkującej nałożeniem dodatkowego, niespodziewanego obciążenia fiskalnego w trakcie realizacji przedsięwzięcia.

Podtrzymanie zasad z 2024 roku jest niezbędne, aby utrzymać zakładaną rentowność firmy (…) do końca spłaty leasingów i uchronić przedsiębiorstwo przed destabilizacją budżetu operacyjnego oraz zachowania stabilności finansowej firmy w zakresie utrzymania bieżących zobowiązań.

2. Zasada ochrony interesów w toku oraz praw nabytych

Zasada ochrony interesów w toku (wywodzona z art. 2 Konstytucji RP) chroni obywatela przed sytuacją, w której zaczyna on długofalowe przedsięwzięcie (np. 3- lub 4-letni leasing operacyjny) pod rządami jednych przepisów, a w trakcie jego realizacji państwo nakłada na niego dodatkowe ciężary. Podatnik, działając w zaufaniu do stabilności prawa, nie mógł przewidzieć zmian wprowadzonych w 2026 roku.

Co kluczowe dla Dyrektora KIS: orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) oraz Trybunału Konstytucyjnego (w tym m.in. fundamentalny wyrok o sygn. K 21/05) jednoznacznie wskazuje, że przy modyfikacji regulacji podatkowych ustawodawca ma absolutny obowiązek wprowadzenia przepisów przejściowych, które chronią transakcje i umowy długoterminowe będące w toku. Brak takich rozwiązań lub rozciąganie nowych restrykcji na wcześniej zawarte umowy stanowi rażące naruszenie prawa intertemporalnego.

3. Charakterystyka pojazdów jako inwestycji proekologicznej

Wybór pojazdów (...) oraz (...) (hybrydy Plug-in o wyjątkowo niskiej emisji odpowiednio 14 g i 13 g CO₂/km) stanowił realizację promowanej przez państwo polityki nisko-emisyjności. Obciążanie Wnioskodawcy sankcjami podatkowymi (poprzez obniżenie limitów kosztów w 2026 r.) za to, że zakupił pojazdy ekologiczne i zaawansowane technologicznie, stoi w sprzeczności z zasadą lojalności państwa.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że dla umów leasingu zawartych przez (…) w 2024 roku, wiążące pozostają zasady podatkowe z roku 2024 przez cały okres obowiązywania tych kontraktów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Oznacza to, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:

·   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·   został właściwie udokumentowany,

·   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Wykazanie związku przyczynowo-skutkowego między wykorzystywaniem opisanego we wniosku samochodu osobowego a osiągniętym przychodem spoczywa na Panu.

W myśl art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 23b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wobec tego, jeżeli zawarta umowa leasingu spełnia określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki oraz finansujący w dniu jej zawarcia nie korzysta ze zwolnień wymienionych w art. 23b ust. 2 cytowanej ustawy, to korzystający może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie poniesione wydatki związane z przedmiotem umowy leasingu.

Zgodnie jednak z art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:

Na mocy ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2269, dalej: „ustawa nowelizująca”), od dnia 1 stycznia 2026 r. weszły w życie przepisy zmieniające m.in. art. 23 ust. 1 pkt 4 i pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przewidują one nowe limity, w tym limit 100 000 zł dla samochodów spalinowych o emisji CO₂ równej lub wyższej niż 50 g na kilometr.

Zatem zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:

Natomiast zgodnie z art. 30 ustawy o zmianie ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych oraz niektórych innych ustaw wynika, że:

Zatem ci podatnicy, którzy przed 1 stycznia 2026 r. wprowadzili pojazd do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stosują dotychczasowe zasady (dotychczasowe limity). Natomiast do samochodów osobowych wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podatnika od 1 stycznia 2026 r. – stosuje się nowe limity amortyzacyjne określone w ustawie nowelizującej.

W odniesieniu do pojazdów niespełniających nowych warunków emisyjnych zapewniono możliwość stosowania dotychczasowych limitów, ale tylko wówczas, gdy pojazdy zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podatnika do końca 2025 r. Samochody osobowe używane w prowadzonej działalności na podstawie umowy leasingu operacyjnego, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, nie są ujmowane w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podatnika. Z tego względu do samochodów osobowych używanych w prowadzonej działalności na podstawie takich umów, od 1 stycznia 2026 r., mają zastosowanie nowe limity.

W związku z tym nie sposób zgodzić się z Pana stanowiskiem, zgodnie z którym opłaty leasingowe wynikające z umów zawartych w 2024 r. powinny być rozliczane według zasad obowiązujących w momencie zawarcia tych umów, z pominięciem nowych limitów i obostrzeń wprowadzonych od stycznia 2026 r.

Podsumowując, w opisanej sytuacji nie ma Pan prawa do rozliczania kosztów uzyskania przychodów (w tym rat leasingowych, opłat wstępnych) dotyczących samochodów osobowych (...) oraz (...) na zasadach podatkowych obowiązujących w dacie zawarcia tych umów, tj. w 2024 r.

W związku z tym Pana stanowisku uznano za nieprawidłowe.

Zauważam jednak, że powyższa zmiana przepisów nie wpłynęła w żaden sposób na zastosowanie u Pana – do opisanych we niniejszym wniosku samochodów osobowych – limitu 150.000 zł, określonego w art. 23 ust. 1 pkt 47a (w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 4).

Jak wskazał Pan bowiem, w przypadku obu samochodów emisja CO₂ wynosi mniej niż 50 g na kilometr (...). Stąd zatem – w przypadku ww. samochodów limit wynosi 150.000 zł, czy w takiej samej wysokości, jak przed nowelizacją przepisów.

Ponadto wskazuję, że przepisy nowelizujące nie zmieniają zasad zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków eksploatacyjnych związanych z używaniem samochodu osobowego, które zostały określone w art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym artykułem:

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wskazuję, że nie jestem uprawniony do analizowania i oceny dokumentów załączonych do wniosku o interpretację lub jego uzupełnienia. Jestem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego przedstawionym we wniosku o interpretację. Zatem wszystkie informacje niezbędne do oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego powinny wynikać z tego opisu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.