0112-KDWL.4011.257.2026.1.JK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zakresie pytania oznaczonego we wniosku jako nr 2 w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 14 października 2026 r. (wpływ 14 października 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Wniosek dotyczy:

-     zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wynagrodzenia, wypłaconego za przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów w postaci arkuszy kalkulacyjnych, które wykonują zautomatyzowaną analizę danych na podstawie uprzednio twórczo zaprogramowanych przez pracownika połączeń logicznych pomiędzy zbiorami danych oraz stworzonymi przez pracownika skryptami, wykonującymi działania na tych zbiorach danych oraz stworzonych przez pracownika skryptów służących ekstrakcji i danych ze zbiorów (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 1);

-     zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wynagrodzenia do wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów, nad którymi pracownik rozpoczął pracę przed zawarciem aneksu w zakresie przenoszenia autorskich praw majątkowych, ale ich do tego czasu nie zakończył (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

a) Informacje wstępne nt. działalności Wnioskodawcy

Wnioskodawca jest spółką, której przedmiotem działalności jest m.in. działalność związana z oprogramowaniem i doradztwem w zakresie informatyki oraz działalność powiązania (PKD 62). Wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, a także jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. W zakresie prawa podatkowego Wnioskodawca jest także płatnikiem zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych jako pracodawca na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r., poz. 163 t.j. ze zm. – dalej: u.p.d.o.f).

Spółka zatrudnia dużą grupę pracowników, którzy w ramach swoich obowiązków wykonują pracę o charakterze kreatywnym. Ich praca wymaga twórczego, innowacyjnego rozwiązywania problemów. Rozwiązania te są różnorodne, zindywidualizowane każdorazowo do sytuacji i potrzeb pracodawcy. Pracodawca w swojej działalności bardzo szeroko wykorzystuje programy komputerowe i zautomatyzowane systemy przetwarzania informacji, a także gromadzi dane w formie komputerowych baz danych (przede wszystkim opartych na języku C). Dane te są analizowane i przetwarzane przez pracowników wielu działów, pracujących bezpośrednio przy rozwoju aplikacji, która jest głównym produktem Wnioskodawcy, kierowanym do konsumentów.

Oprócz udostępniania konsumentom aplikacji (...), istotną częścią działalności Wnioskodawcy jest prowadzenie sprzedaży usług. Ta sprzedaż prowadzona jest przez dział sprzedaży. Działalność sprzedażowa, w tym strategie sprzedażowe oraz cele sprzedażowe, są opracowywane przy wykorzystaniu wysoce zautomatyzowanych mechanizmów analizy i przetwarzania danych w systemach komputerowych.

b) Stosowanie podwyższonych kosztów uzyskania przychodu

Pracodawca stosuje system tzw. „50% KUP”, który został wdrożony zgodnie z wymaganiami sformułowanymi w interpretacji ogólnej Ministra Finansów Nr DD3.8201.1.2018 z dnia 15 września 2020 r. (dalej: Interpretacja ogólna). W konsekwencji, każdy pracownik, wobec którego mają być stosowane 50% KUP, zawiera aneks do umowy o pracę (w przypadku dotychczasowych pracowników) lub zawiera umowę o pracę, w którym znajduje się klauzula dot. przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworów na pracodawcę oraz określającą wysokość honorarium autorskiego, wypłacanego za przekazywane utwory (w przypadku nowych pracowników). W umowach strony wyłączyły nabycie pierwotne praw autorskich do utworów, wynikające z ustawowego mechanizmu na rzecz nabycia wtórnego, dokonywanego za wynagrodzeniem w stosunku do oznaczonych utworów, za które pracownikowi wypłacane jest wynagrodzenie autorskie. Postanowienia umowy w szczególności przewidują:

1)  Rozgraniczenie wynagrodzenia pracownika na: (i) wynagrodzenie bazowe (wypłacane z tytułu świadczenia pracy niezwiązanej z tworzeniem utworów) oraz (ii) honorarium autorskie, które jest związane z przekazywaniem przez pracownika na pracodawcę autorskich praw majątkowych do wytworzonych przez pracownika utworów,

2)  Zobowiązania pracownika do sporządzania raportów dotyczących utworów,

3)  Zobowiązania pracownika do przekazania autorskich praw majątkowych do utworów,

4)  Zobowiązanie do niewykonywania autorskich praw osobistych przez pracownika.

Pracodawca stosuje te koszty w oparciu o art. 22 ust. 9 i ust. 9b pkt 1 u.p.d.o.f., jako że kwalifikują się one do „działalności twórczej z zakresu programów komputerowych” – pracownicy, do których obecnie stosowane są 50% KUP to osoby, które pracują bezpośrednio w procesie produkcji oprogramowania komputerowego, m.in., deweloperzy, project managerowie oraz inni pracownicy, zajmujące podobne stanowiska, w których pracy powstaje kod źródłowy do programu komputerowego (przede wszystkim aplikacji X), a także niezbędna dokumentacja projektowa, będąca jednolitym elementem całego systemu, jakim jest produkcja oprogramowania.

U Wnioskodawcy funkcjonuje procedura przekazywania utworów, regulująca zasady zgłaszania wykonywanych utworów do zaakceptowania. Przełożeni pracowników dokonują weryfikacji wykonanego utworu pod kątem jego poprawności i zgodności z wydanymi poleceniami. W przypadku stanowisk o charakterze samodzielnym. Utwory zapisywane są na dedykowanych przestrzeniach dyskowych. Zgodnie z procedurą, do nabycia autorskich praw majątkowych przez pracodawcę dochodzi przy zapisaniu zaakceptowanego utworu na dysku. Na podstawie tak udokumentowanego nabycia autorskich praw majątkowych przez pracodawcę pracownikowi naliczane jest honorarium autorskie jako stosunek czasu pracy poświęconego na wykonanie utworów do całkowitego czasu pracy w danym miesiącu, z uwzględnieniem czasu urlopu wypoczynkowego, czasu niezdolności do pracy, o której mowa w art. 92 § 1 KP oraz innych nieobecności usprawiedliwionych płatnych, gdy pracownik nie świadczy pracy. Uwzględnienie nieobecności usprawiedliwionych płatnych polega na tym, że są one odejmowane od czasu pracy „autorskiej” i w ten sposób ta część wynagrodzenia opodatkowywana jest według zasad ogólnych.

Wnioskodawca wylicza zaliczkę na podatek dochodowy w taki sposób, że do „części autorskiej” wynagrodzenia stosowane są koszty uzyskania przychodu w podwyższonej stawce, a do pozostałej części wynagrodzenia stosowane są standardowe, pracownicze koszty uzyskania przychodu w wysokości 300 zł lub 360 złotych miesięcznie, w zależności od miejsca zamieszkania pracownika.

c) Rodzaje pracy, do której pracodawca planuje stosować 50% KUP

Jak wskazano wcześniej, podstawowa grupa pracowników, do których stosowane są koszty autorskie to osoby bezpośrednio pracujące przy tworzeniu oprogramowania komputerowego. U Wnioskodawcy zatrudnionych jest jednak wielu pracowników, którzy wykonują podobną pracę, jednak poza procesem produkcji oprogramowania komputerowego jako takiego, czyli rozumianego jako końcowy produkt w postaci samodzielnego programu, w tym w szczególności aplikacji X. W toku działalności Wnioskodawca zidentyfikował kilka stanowisk, które nie polegają na pracy w cyklu produkcji oprogramowania, lecz pracują dla innych działów – w szczególności przy wsparciu działu sprzedaży oraz kadr i wynagrodzeń – jednak w toku ich pracy powstają skomplikowane arkusze kalkulacyjne, automatyzujące proces analizy danych.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalność gromadzi ogromne ilości danych, związanych ze sprzedawanymi usługami. Są one wykorzystywane nie tylko do produkcji samego oprogramowania, lecz również do planowania wielu innych, istotnych elementów procesów biznesowych, w tym w szczególności istotne są historyczne dane związane ze sprzedażą.

Analiza tych danych jest bezcennym źródłem wiedzy, gdyż może być wykorzystana do tworzenia modeli i symulacji przyszłych zdarzeń. Przykładowo, historyczne dane sprzedażowe mogą być wykorzystane do określania celów sprzedażowych pracowników Wnioskodawcy, a także do analizowania i opracowywania modeli wynagradzania tak, aby stanowiły one jak najbardziej efektywne mechanizmy motywacyjne. Ilość danych jest jednak tak duża, że manualna ich analiza jest niemożliwa. W związku z tym, Wnioskodawca zatrudnia pracowników specjalizujących się w komputerowej analizie danych.

W ramach tej analizy powstają następujące produkty:

1)  zapytania w języku C, za pomocą których pracownik dokonuje pobrania danych z bazy danych oraz dokonuje wstępnej analizy i transformacji danych,

2)  skrypty w języku JavaScript, które wykorzystywane są w arkuszach kalkulacyjnych do wykonywania symulacji na pobranych wcześniej z bazy danych,

3)  arkusze kalkulacyjne (w szczególności w programie A oraz B), w których tworzone są skomplikowane tabele przestawne oraz formuły, dokonujące w całkowicie zautomatyzowany sposób wyliczeń oraz generujące zautomatyzowane reprezentacje graficzne danych (m.in. wykresy).

Zapytania w języku C polegają na tym, że pracownik tworzy skrypt, w którym – na podstawie otrzymanych założeń co do informacji, które są do przeanalizowania – musi samodzielnie (znając strukturę bazy danych) te dane pobrać. W tym celu pracownik ocenia powiązania pomiędzy danymi zgromadzonymi w bazie i podejmuje decyzję, które powiązania należy wykorzystać. Są one podzielone na tabele, tabele podzielone są na kolumny, a w każdej tabeli znajdują się wiersze, w których zapisywane są dane. Pracownik wiedząc jakie tabele i jakie kolumny posiada baza tworzy skrypt C, który wykonywany jest przez silnik bazy. Silnik bazy generuje zestawienie danych odpowiadających zapytaniu napisanemu przez pracownika. Często również na tym etapie dokonuje się wstępnych przekształceń danych, wykonując na nich działania matematyczne. Każde takie działanie matematyczne jest efektem podjętej wcześniej przez pracownika decyzji o jego wykonaniu i zapisaniu go w skrypcie C. Wydobyte z bazy dane zapisywane są w szczególności w formacie umożliwiającym dalszą pracę nad nimi w arkuszach kalkulacyjnych (w szczególności w programie B).

Kolejnym etapem pracy pracowników zajmujących się analizą danych jest tworzenie skryptów w języku JavaScript. Służą one do tworzenia tzw. makr w arkuszach kalkulacyjnych. Makro to narzędzie automatyzujące działania wykonywane w arkuszu kalkulacyjnym. Służy ono także dokonywaniu zmian w dokumencie bez interakcji z użytkownikiem. Makro nie jest samodzielnym programem komputerowym w potocznym tego słowa rozumieniu, ponieważ jest ono przechowywane jako skrypt, który do prawidłowego działania musi być uruchomiony wewnątrz innego programu, tj. przez interpreter, który tak zapisany skrypt wykonuje. Makro nie jest przechowywane w formie kodu maszynowego, skompilowanego do samodzielnie wykonywalnego programu. Makro umożliwia wielokrotne, zautomatyzowane i autonomiczne wykonywanie operacji na danych przechowywanych w arkuszu kalkulacyjnym.

Kolejnym istotnym elementem pracy jest tworzenie złożonych arkuszy kalkulacyjnych, w szczególności przy wykorzystaniu tabeli przestawnych. Tabela przestawna to narzędzie analityczne arkusza kalkulacyjnego pozwalające filtrować, wybierać, przestawiać kolumny i wiersze z danymi w arkuszu kalkulacyjnym, aby uzyskać inny od źródłowego układ danych, bez naruszania oryginalnego źródła danych. Tabele przestawne mogą być dynamiczne, tj., wynik ich działania może być każdorazowo automatycznie modyfikowany przy zmianie danych źródłowych.

W uzupełnieniu do wniosku wskazali Państwo, że w ocenie Wnioskodawcy prace i ich rezultaty, opisywane w stanie faktycznym stanowią utwór w rozumieniu przepisów prawa autorskiego.

Wnioskodawca zwraca jednak uwagę, że to obowiązkiem organu rozpoznającego wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie kwestii wstępnych z innych dziedzin prawa, jeżeli są one niezbędne do oceny skutków podatkowych. Potwierdza to rozliczne orzecznictwo sądów administracyjnych, szeroko przytoczone w uzasadnieniu wniosku. W istocie więc wezwanie dotyczy okoliczności, która winna być oceniona przez organ i nie stanowi braku formalnego wniosku. Zgodnie z art. 14b § 3 OP, wnioskodawca obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego i oceny prawnej.

Stan faktyczny został przedstawiony wyczerpująco. Opisano dokładnie sposób powstania i funkcjonowania arkuszy kalkulacyjnych, będących przedmiotem wniosku – ocena, czy stanowią one utwór w rozumieniu przepisów prawa autorskiego nie jest stanem faktycznym, ale oceną prawną faktów. Ta również we wniosku została przedstawiona.

Ustalenie czy rezultat pracy pracownika stanowi utwór w rozumieniu przepisów prawa autorskiego jest elementem konstrukcyjnym podwyższonych kosztów uzyskania przychodu, a przez to jest elementem konstrukcyjnym samego podatku, ponieważ przekłada się na ustalenie wysokości podstawy opodatkowania.

Należy w tym miejscu podkreślić, że celem interpretacji indywidualnej jest usunięcie stanu niepewności płatnika co do jego obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego. Żądanie organu doprowadza do nielogicznej sytuacji, w której interpretacja nie ma żadnego waloru ochronnego – z jednej strony organ zaprzecza możliwości oceny, czy opisany stan faktyczny prowadzi do powstania utworu prawnoautorskiego, a z drugiej strony w potencjalnym postępowaniu podatkowym możliwość zakwestionowania powstania utworu, a w konsekwencji uznania istnienia zaległości podatkowej po stronie Wnioskodawcy, istnieć już będzie.

Identyczny problem z – co istotne – niekorzystnym dla organu wynikiem w obu instancjach sądowo-administracyjnych, był rozstrzygany przez NSA w wyroku z dnia 23 listopada 2023 r., sygn. akt II FSK 1184/23:

„Sąd pierwszej instancji słusznie bowiem stwierdził, że stan faktyczny przedstawiony we wniosku, uzupełniony na wezwanie organu, był kompletny i wystarczający do wydania interpretacji indywidualnej w żądanym zakresie. Mimo że pytania strony dotyczyły m.in. tego, jak zakwalifikować działalność prowadzoną przez jej pracowników, to de facto Spółka samodzielnie dokonała tej kwalifikacji, licząc na jej potwierdzenie przez organ interpretacyjny w kontekście przepisów dotyczących zastosowania 50% k.u.p. WSA w Krakowie trafnie zauważył, że w treści przepisów u.p.d.o.f. dotyczących 50% k.u.p. oraz definiujących sporne pojęcia działalności badawczo-rozwojowej, działalności twórczej czy prawa autorskiego, ustawodawca zastosował zabieg legislacyjny polegający na odesłaniu do ustawy innej niż podatkowa, co oznacza, że w granicach przedmiotowego odesłania przepisy te stanowią nierozłączną część regulacji u.p.d.o.f. Z tego też powodu obowiązkiem organu interpretacyjnego było odniesienie się do takich przepisów i wydanie interpretacji indywidualnej”.

Tym niemniej, z daleko posuniętej ostrożności, aby uniknąć bezpodstawnego pozostawienia wniosku bez rozpoznania Wnioskodawca wskazuje, że w jego ocenie – jak wskazano w treści samego wniosku – rezultatem opisywanych prac jest powstanie utworu chronionego prawem autorskim, do którego autorskie prawa majątkowe są zbywane przez autora na rzecz Wnioskodawcy.

Pytanie

Czy do wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów, nad którymi pracownik rozpoczął pracę przed zawarciem aneksu w zakresie przenoszenia autorskich praw majątkowych, ale ich do tego czasu nie zakończył, można stosować koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 1 u.p.d.o.f.? (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2).

Państwa stanowisko w sprawie

W odniesieniu do pytania nr 2 – w odniesieniu do wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów, nad którymi pracownik rozpoczął pracę przed zawarciem aneksu w zakresie przenoszenia autorskich praw majątkowych, ale ich do tego czasu nie zakończył, można stosować koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 1 u.p.d.o.f., jeżeli pracownik i pracodawca udokumentują do jakich utworów są przenoszone prawa oraz udokumentują wysokość honorarium, które pracownik otrzymuje z tego tytułu.

Uzasadnienie stanowiska

Stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania drugiego jest twierdzące ze względu na to, że z perspektywy przepisów prawa podatkowego przychodem podatkowym są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Wyłączenia od tej zasady, wyrażone w art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. dotyczą przychodów:

1)  Z działalności gospodarczej,

2)  Działów specjalnych produkcji rolnej,

3)  Z niektórych kapitałów pieniężnych,

4)  Z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy,

5)  Nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł ujawnionych.

W konsekwencji, co do zasady, w przypadku umów wzajemnych przychód podatnika powstaje dopiero w momencie otrzymania zapłaty za spełnione świadczenie. Przychód uzyskiwany przez pracownika z tytułu honorarium autorskiego (tzw. wynagrodzenia autorskiego) oraz ten uzyskiwany z pozostałej części wynagrodzenia (wynagrodzenia zasadniczego) na zasadach określonych w opisanym stanie faktycznym kwalifikowany jest jako przychód ze stosunku pracy. Różnica między jednym a drugim świadczeniem polega na wysokości kosztów uzyskania przychodu. W przypadku przychodów ze stosunku pracy moment uzyskania przychodu przez pracownika jest tożsamy z momentem wypłaty wynagrodzenia, nie zaś z momentem wykonania dzieła czy też rozpoczęcia prac nad utworem. Oznacza to, że ocena, czy do danego przychodu zastosowanie znajdą podwyższone koszty uzyskania przychodu, powinna być dokonywana według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w chwili powstania przychodu – tj. w dacie wypłaty wynagrodzenia.

W konsekwencji, jeżeli wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do programu komputerowego zostało wypłacone pracownikowi już po zawarciu aneksu regulującego zasady przenoszenia tych praw, brak jest podstaw do odmowy zastosowania art. 22 ust. 9 pkt 1 u.p.d.o.f. wyłącznie z tego powodu, że prace nad utworem zostały zapoczątkowane przed datą wejścia w życie aneksu.

W rozpatrywanym stanie faktycznym pracownik rozpoczyna pracę nad utworem np. w styczniu  2026 r., a aneks dotyczący przenoszenia autorskich praw majątkowych (nazywane w praktyce „przystąpieniem do 50% KUP”) zawiera np. w czerwcu 2026 r., lecz w ciągu tych sześciu miesięcy ciągle pracuje nad utworem, np. rozbudowanym fragmentem kodu źródłowego, obejmującym konkretną funkcjonalność oraz odpowiednią dokumentacją programową.

Zgodnie z art. 74 ust. 3 u.p.a.p.p., pracodawca nabywa prawa autorskie do programów komputerowych z momentem ich stworzenia, a w przypadku utworów niebędących programem komputerowym (np. wyżej wspomnianą dokumentacją) z momentem ich przyjęcia (art. 12 ust. 1 u.p.a.p.p.). Oznacza to, że istnieją dwa ustawowe modele nabycia praw autorskich:

1.  Automatycznie z momentem stworzenia programu komputerowego,

2.  Z momentem przyjęcia utworu, co w praktyce oznacza moment zaakceptowania go przez pracodawcę.

W obu przypadkach utwór musi być jednak ustalony (stworzony) również gdy chodzi o program komputerowy (tak m.in. Markiewicz R. (red.), Komentarz do ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, [w:] Ustawy autorskie. Komentarze. Tom II, komentarz do art. 74).

Jak opisano w stanie faktycznym, u pracodawcy funkcjonuje system weryfikowania i akceptowania tworzonych przez pracowników utworów. Przyjmując więc, że do zweryfikowania i zaakceptowania utworu dochodzi już po zawarciu aneksu, to pracodawca nie nabędzie praw do utworów na zasadach określonych w art. 12 oraz art. 74 u.p.a.p.p., tylko na podstawie umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych.

Fakt, iż pracownik rozpoczął pracę nad skryptem przed zawarciem aneksu, nie przekreśla twórczego charakteru jego wkładu realizowanego już w trakcie obowiązywania nowych postanowień umownych. Proces twórczy ma bowiem z natury charakter ciągły, a utwór w rozumieniu prawa autorskiego istnieje jako całość dopiero z chwilą jego ustalenia – tj. uzewnętrznienia w jakiejkolwiek postaci (art. 1 ust. 3 pr. aut.). Jeżeli zatem utwór został ustalony (ukończony) po wejściu w życie aneksu, lub choćby jego istotna część twórcza powstała w tym okresie, uzasadnione jest przyjęcie, że aneks swoim zakresem obejmuje wynagrodzenie należne za prawa do tak stworzonego dzieła. Mając na uwadze to, jak skonstruowany jest mechanizm wyliczania honorarium autorskiego (tj. w oparciu o czas pracy), możliwe jest ustalenie tego czasu pracy w stosunku do nieukończonego jeszcze utworu i dokonanie stosownego obliczenia wynagrodzenia.

W konsekwencji, pracownik otrzymuje przychód podatkowy w postaci wypłaconego honorarium autorskiego w momencie, w którym nabycie praw autorskich odbyło się na podstawie umowy. Dlatego też ocenę kosztów uzyskania przychodu należy rozpatrywać z perspektywy momentu uzyskania przychodu, a nie okresu, w którym wykonywana była częściowo czynność, za którą wynagrodzenie jest rozliczane.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w tej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.

Jak wynika z art. 22 ust. 1 ustawy o podarku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast z art. 22 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Przy czym, w myśl art. 22 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W analizowanej sprawie mają Państwo wątpliwości czy zawarcie aneksu w zakresie przenoszenia autorskich praw majątkowych do utworów, nad którymi pracownik rozpoczął pracę przed zawarciem takiego aneksu uprawnia do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów do wypłacanego wynagrodzenia.

Wyjaśniam, że możliwość zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów opiera się na momencie uzyskania przychodu, a nie na dacie rozpoczęcia prac nad utworem. Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód z autorskich praw majątkowych do utworów powstaje w momencie jego postawienia do dyspozycji pracownika (wypłaty). Wynagrodzenie za autorskie prawa majątkowe do utworów nie jest płacone za sam proces (czas spędzony nad pracą przed aneksem), ale za konkretny, zmaterializowany rezultat (utwór). Ponieważ utwór stanowi niepodzielną całość podlegającą prawu autorskiemu, niedopuszczalne i nielogiczne byłoby sztuczne dzielenie wynagrodzenia za jedno dzieło na część „sprzed aneksu” i „po aneksie”. Zatem jeśli w momencie tej wypłaty obowiązują już formalne zapisy umowne (aneks) regulujące honorarium autorskie i przeniesienie praw, warunki formalne do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu są spełnione, co daje prawo do 50% kosztów uzyskania przychodu dla całości wypłaty za efekt prac.

Po przeanalizowaniu opisu sprawy oraz powołanych przepisów prawa stwierdzam, że sam fakt, iż prace nad utworem rozpoczęto przed zawarciem opisanego we wniosku aneksu, nie powoduje utraty prawa do stosowania do wynagrodzenia z tytułu przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii:

-     zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wynagrodzenia do wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów, nad którymi pracownik rozpoczął pracę przed zawarciem aneksu w zakresie przenoszenia autorskich praw majątkowych, ale ich do tego czasu nie zakończył (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2).

Natomiast w zakresie dotyczącym:

-     zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wynagrodzenia, wypłaconego za przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów w postaci arkuszy kalkulacyjnych, które wykonują zautomatyzowaną analizę danych na podstawie uprzednio twórczo zaprogramowanych przez pracownika połączeń logicznych pomiędzy zbiorami danych oraz stworzonymi przez pracownika skryptami, wykonującymi działania na tych zbiorach danych oraz stworzonych przez pracownika skryptów służących ekstrakcji i danych ze zbiorów (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 1).

zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.