0112-KDWL.4011.183.2026.2.JK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 9 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 4 października 2026 r. (wpływ 4 października 2026 r.) oraz pismem z 5 października 2026 r. (wpływ 5 października 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą na podstawie wpisu do CEIDG pod nazwą A. Głównym przedmiotem działalności według klasyfikacji PKD jest 71.12.B – Pozostała działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne. Z wykształcenia jest Pan inżynierem bezpieczeństwa. W zakresie prowadzonej działalności przygotowuje Pan dokumentację techniczną oraz prowadzi doradztwo techniczne z zakresu przepisów techniczno-budowlanych i przeciwpożarowych oraz z rozwiązań technicznych wpływających na bezpieczeństwo pożarowe. Z podatku dochodowego rozlicza się Pan na zasadach ogólnych.

W celu podniesienia swoich kwalifikacji zawodowych, zdobycia specjalistycznej wiedzy oraz zwiększenia konkurencyjności firmy na rynku planuje Pan podjąć studia podyplomowe dla osób ubiegających się o wykonywanie zawodu rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych prowadzonych na X. Wiedza zdobyta w trakcie studiów ściśle pokrywa się z zakresem prowadzonej działalności gospodarczej i pozwoli na ubieganie się o przyznanie prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Przedmioty takie jak „Zapobieganie poważnym awariom przemysłowym” lub „Ograniczanie zagrożenia wybuchem” pozwolą na poszerzenie zakresu usług prowadzonej działalności o przygotowywanie dokumentacji technicznej związanej z zapobieganiem poważnym awariom lub dokumentów zabezpieczenia przed wybuchem. Po ukończeniu studiów może się Pan ubiegać o przyznanie prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, które pozwolą Panu poszerzyć świadczone usługi o zatwierdzanie projektów budowlanych, że są zgodne z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej.

W związku ze studiami będzie Pan ponosić koszty takie jak: opłaty za studia, zakup literatury naukowej oraz koszty dojazdu na uczelnię. Wydatki te zostaną udokumentowane fakturami VAT lub paragonami z NIP. Wydatki zostaną sfinansowane z własnych środków firmy i nie zostaną zwrócone ani dofinansowane.

W uzupełnieniu do wniosku wskazał Pan, że pisząc o ścisłym pokrywaniu się wiedzy zdobytej podczas studiów z zakresem prowadzonej działalności chciał Pan zaznaczyć, że studia i Pana działalność opierają się na tej samej dziedzinie wiedzy jaką jest ochrona przeciwpożarowa. Studia te pozwolą na poszerzenie zakresu świadczonych usług w zakresie przygotowywanej dokumentacji technicznej, a dodatkowo będzie Pan mógł ubiegać się o przyznanie prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, które pozwolą jeszcze bardziej poszerzyć świadczone usługi polegające na zatwierdzaniu projektów budowlanych. Celem podjęcia studiów jest poszerzenie zakresu prowadzonej działalności w kontekście przygotowywanej dokumentacji technicznej. Studia pokrywają się z profilem prowadzonej działalności. Działalność gospodarczą rozpoczął Pan w 2024 roku. Nie ma Pan możliwości wskazania konkretnego roku, w którym poniesie Pan koszty związane z opłatą za studia. Jest to uzależnione od tego, w którym roku zostanie Pan przyjęty. Wydatki na opłaty za studia pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z istniejącym już źródłem przychodu, ponieważ studia pozwolą rozszerzyć pakiet usług o przygotowywanie nowej/dodatkowej dokumentacji technicznej dla obecnych i nowych klientów, co pozwoli zabezpieczyć źródło przychodu. Wydatek związany z udziałem w studiach podyplomowych wpłynie głównie na podnoszenie wiedzy i umiejętności. Zdobyta wiedza pozwoli na podniesienie kwalifikacji zawodowych poprzez ubieganie się o przyznanie prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Wydatek związany ze studiami nie będzie miał charakteru osobistego, ponieważ nie ma na celu zaspokojenia jedynie osobistych zainteresowań, a kierunek studiów pokrywa się z branżą prowadzonej działalności.

Pytanie

Czy wydatki poniesione w związku ze studiami podyplomowymi dla osób ubiegających się o wykonywanie zawodu rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, ponoszone wydatki na studia podyplomowe spełniają warunki określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z przywołanym przepisem, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Dla klasyfikacji kosztu ważny jest związek między wydatkiem a prowadzoną działalnością. Wydatki na studia mają charakter celowy, a zdobyta wiedza i umiejętności mają bezpośredni wpływ na podniesienie jakości świadczonych przez Pana usług. Program studiów jest ściśle powiązany z zakresem działalności firmy. Większa wiedza pozwoli na pozyskanie nowych kontraktów oraz zabezpieczy źródło przychodów poprzez dostosowanie firmy do zmieniających się wymogów rynkowych. Koszty te nie zostały uwzględnione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki te mają na celu zdobycie konkretnych i specjalistycznych kompetencji niezbędnych do zyskownego prowadzenia obecnej działalności gospodarczej. Nie mają zatem charakteru osobistego, ponieważ ich głównym celem nie jest ogólny rozwój osobisty. Potwierdzeniem gospodarczego charakteru kosztów będą wystawione faktury i paragony na firmę.

W związku z powyższym uważa Pan, że wskazane wydatki można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Dlatego też kosztem uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodów z danego źródła bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:

-     został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-     jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-     pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-     poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-     został właściwie udokumentowany,

-     nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły potrącania wydatków w określonym czasie.

Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętego przychodu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Należy przy tym podkreślić, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, iż świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.

Należy ponadto dodać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy – poniesienie wydatku, który nie został wyłączony w art. 23 omawianej ustawy podatkowej, nie oznacza, że wydatek taki automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów.

Wymienione wydatki nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, zawartym w treści art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Jak już wskazano, dla uzyskania takiego statusu konieczne jest również zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem a celem, jakim jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.

Co do zasady tego typu wydatki mają na celu zdobycie wiedzy oraz umiejętności, nie zaś osiągnięcia przychodów ze źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wydatki te mają – co do zasady – charakter wydatków osobistych, związanych z podnoszeniem ogólnego poziomu wiedzy i w konsekwencji nie można ich uznawać za związane z działalnością gospodarczą.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że wskazane wydatki na studia są związane ze źródłem przychodu jakim jest Pana działalność gospodarcza w zakresie usług zatwierdzania projektów budowlanych. Wskazuje Pan, że wiedza i umiejętności zdobyte podczas studiów będą wykorzystywane w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej – dodatkowo będzie Pan mógł ubiegać się o przyznanie prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, które pozwolą jeszcze bardziej poszerzyć świadczone usługi polegające na zatwierdzaniu projektów budowlanych. Takie studia pozwolą rozszerzyć pakiet usług o przygotowywanie nowej/dodatkowej dokumentacji technicznej dla obecnych i nowych klientów, co pozwoli zabezpieczyć źródło przychodu. Celem podjęcia studiów podyplomowych jest podniesienie swoich kwalifikacji zawodowych, zdobycie specjalistycznej wiedzy oraz zwiększenie konkurencyjności firmy na rynku. Wiedza zdobyta w trakcie studiów ściśle pokrywa się z zakresem prowadzonej działalności gospodarcze.

Po przeanalizowaniu opisu sprawy oraz powołanych przepisów prawa stwierdzam, że wydatki poniesione w związku ze studiami podyplomowymi dla osób ubiegających się o wykonywanie zawodu rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej.

Przedmiotowe wydatki (opłaty za studia, zakup literatury naukowej oraz koszty dojazdu na uczelnię) spełniają przesłanki, o których mowa art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Istotny jest bowiem związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy wydatkami a osiąganymi przychodami.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.