0112-KDWL.4011.139.2026.2.DK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 23 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 7 września 2026 r. (wpływ 7 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Pani AB (w dalszej części jako: Wnioskodawczyni) prowadzi od dnia (…) 2008 roku jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą: (…), NIP: (…), REGON: (…).

Wnioskodawczyni ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (w dalszej części jako: ustawa o PIT).

Stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej Wnioskodawczyni to (…), natomiast dodatkowymi stałymi miejscami wykonywania działalności gospodarczej są (…).

Przedmiotem działalności prowadzonej przez Wnioskodawczynię jest świadczenie usług stomatologicznych, w tym usług ortodontycznych (PKD: 86.23.Z – Praktyka lekarska dentystyczna).

Wybraną przez Wnioskodawczynię formą opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej jest karta podatkowa, stosowana na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (w dalszej części jako: ustawa o ryczałcie), zgodnie z którym osoby fizyczne osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej.

W związku z planowanym rozwojem działalności oraz rosnącym zapotrzebowaniem na specjalistyczne usługi stomatologiczne, w szczególności z zakresu ortodoncji, Wnioskodawczyni rozważa utworzenie spółki komandytowej, której przedmiotem działalności będzie świadczenie usług stomatologicznych, w tym ortodontycznych. Wnioskodawczyni obejmie w tej spółce rolę komplementariusza.

Drugim wspólnikiem (komandytariuszem) spółki komandytowej będzie najprawdopodobniej osoba posiadająca wieloletnie doświadczenie w prowadzeniu działalności leczniczej w formie kliniki stomatologicznej – ojciec Wnioskodawczyni lub jej siostra – którzy od wielu lat z powodzeniem prowadzą renomowaną klinikę stomatologiczną w C, na terenie województwa (…). Możliwym komandytariuszem jest również matka Wnioskodawczyni, która jednak nie jest ściśle związana z branżą medyczną. Udział doświadczonego wspólnika stanowić będzie istotne wsparcie organizacyjne, merytoryczne oraz inwestycyjne dla planowanego przedsięwzięcia, a także umożliwi wykorzystanie sprawdzonych modeli zarządzania oraz świadczenia usług medycznych.

Wnioskodawczyni będzie wraz z innymi zatrudnionymi lekarzami świadczyć usługi medyczne w spółce komandytowej. Usługi medyczne będzie świadczyć jako komplementariusz spółki. Nie będzie świadczyć usług medycznych bezpośrednio z poziomu prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej.

Planowany rozwój działalności koncentrować się będzie przede wszystkim w E jako ośrodku miejskim o większym potencjale demograficznym i organizacyjnym, umożliwiającym stworzenie rozbudowanej struktury świadczenia usług medycznych. W tym zakresie Wnioskodawczyni zamierza ponieść znaczące nakłady inwestycyjne, w szczególności poprzez zatrudnienie innych lekarzy specjalistów oraz stopniowe utworzenie kliniki o profilu specjalistycznym.

Jednocześnie działalność prowadzona dotychczas w miejscowości D będzie kontynuowana w niezmienionej formie jako niewielka praktyka stomatologiczno-ortodontyczna, prowadzona w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach karty podatkowej. Skala tej działalności, dostosowana do lokalnych uwarunkowań oraz zapotrzebowania pacjentów, nie uzasadnia tworzenia w tym miejscu rozbudowanej struktury organizacyjnej ani też funkcjonowania kliniki specjalistycznej.

Wnioskodawczyni prowadzi wyłącznie działalność polegającą na świadczeniu usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego, wykonywaną w warunkach określonych w części VIII tabeli stanowiącej załącznik do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Wnioskodawczyni wskazuje ponadto, że w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej nie będzie świadczyć usług medycznych na rzecz opisanej we wniosku spółki komandytowej ani na rzecz innych osób prawnych, jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, ani też na rzecz osób fizycznych dla potrzeb prowadzonej przez nie pozarolniczej działalności gospodarczej.

Usługi świadczone w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej będą wykonywane wyłącznie bezpośrednio na rzecz ludności, tj. pacjentów, w ramach prowadzonej w miejscowości D niewielkiej praktyki stomatologiczno-ortodontycznej.

Wnioskodawczyni nie ma wątpliwości, że spełnia warunki przewidziane w art. 25 ust. 1 pkt 1-3 oraz pkt 5-7 omawianej ustawy. Ewentualne wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą natomiast spełnienia warunku określonego w art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy, zgodnie z którym podatnicy opłacający podatek w formie karty podatkowej nie mogą prowadzić poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23 ustawy – innej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Pytanie

Czy w przypadku utworzenia spółki komandytowej, w której Wnioskodawczyni będzie pełnić rolę komplementariusza, przy jednoczesnym dalszym prowadzeniu jednoosobowej działalności gospodarczej polegającej wyłącznie na świadczeniu usług stomatologicznych, w tym ortodontycznych, bezpośrednio na rzecz pacjentów w D, Wnioskodawczyni nadal będzie mogła korzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej, tj. czy w opisanym zdarzeniu przyszłym spełniony pozostanie warunek z art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy ryczałcie, zgodnie z którym podatnicy opłacający podatek w formie karty podatkowej nie mogą prowadzić – poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23 – innej pozarolniczej działalności gospodarczej?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, w opisanym zdarzeniu przyszłym nadal będzie spełniony warunek przewidziany w art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy o ryczałcie, zgodnie z którym podatnik opodatkowany w formie karty podatkowej nie może – poza jednym z rodzajów działalności wymienionych w art. 23 – prowadzić innej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że warunek ten pozostanie spełniony, ponieważ samo uczestnictwo w spółce komandytowej jako wspólnik aktywny (komplementariusz) nie oznacza prowadzenia przez nią odrębnej/ innej pozarolniczej działalności gospodarczej w tym zakresie.

Tezę tę potwierdzają wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn.:

A) II FSK 173/19:

„(...) Uznanie, że uzyskiwanie przychodów z udziału ze spółki komandytowej wyklucza opodatkowanie kartą podatkową byłoby bowiem prawidłowe wyłącznie wówczas, gdyby przesłanka negatywna z art. 25 ust. 1 pkt 4 u.z.p.d.o.f. odnosiła się do uzyskiwania przychodów ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza. Art. 5b ust. 2 u.p.d.o.f. nie nakazuje jednak uznać wspólników spółki niemającej osobowości prawnej za osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą, ale wyłącznie przychody z udziału zaliczać do przychodów z tego źródła. Tymczasem w art. 25 ust. 1 pkt 4 u.z.p.d. ustawodawca jako przesłankę negatywną opodatkowania w tej formie wskazał prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej. Nie jest przesłanką negatywną osiąganie przychodów ze źródła z art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Ustawodawca, jak wynika choćby z art. 5b ust. 2 u.p.d.o.f. nie utożsamia osiągania przychodów ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza z prowadzeniem tej działalności. Uzyskanie przychodów z udziału w spółce osobowej nie wyłącza zatem możliwości opodatkowania kartą podatkową.

Wykładnię tę wzmacnia odwołanie się do art. 25 ust. 5 u.z.p.d. Zgodnie z powołanym przepisem podatnicy prowadzący działalność określoną w art. 23 ust. 1 pkt 1-6 mogą być opodatkowani w formie karty podatkowej również wtedy, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej, pod warunkiem że łączna liczba wspólników oraz zatrudnionych pracowników nie przekracza stanu zatrudnienia określonego w tabeli. Spółka cywilna nie jest spółką osobową, nie posiada zdolności prawnej jako jednostka organizacyjna i nie może prowadzić działalności gospodarczej pod własną firmą. Przedsiębiorcami, w myśl powołanych wyżej art. 4 ust. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej i art. 4 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorcy są wspólnicy tej spółki. Wprowadzenie limitu wspólników i pracowników spółki precyzuje zatem warunki opodatkowania (co do ilości osób zatrudnionych) w formie karty podatkowej w przypadku, gdy działalność gospodarcza prowadzona jest przez wspólników. Takie zastrzeżenie nie jest natomiast potrzebne w przypadku spółek osobowych, które prowadzą działalność gospodarczą pod własną firmą i na własny rachunek, natomiast ich wspólnicy takiej działalności na własny rachunek nie prowadzą.

(...) Skarżący nie utracił prawa do opłacania podatku w formie karty podatkowej z tytułu prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej (wymienionej w art. 23 u.p.z.) z powodu uzyskiwania przychodu z udziału w spółce komandytowej.

Uzyskiwanie przychodu z udziału w spółce komandytowej nie jest równoznaczne z prowadzeniem innej pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 4 u.p.z.(...)”

B.  II FSK 3407/18:

„(...) Analizując warunek opodatkowania kartą podatkową uregulowany w art. 25 ust. 1 pkt 4 u.z.p.d. stwierdzić należy, że określa on przesłankę negatywną. Prowadzenie przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej, innej niż wymieniona w art. 23 u.z.p.d. wyłącza możliwość opodatkowania w tej formie. Przepis wskazuje przy tym, co należy podkreślić, na prowadzenie działalności gospodarczej przez podatnika, a nie na uzyskiwanie przez niego przychodów, zaliczanych do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Uzyskiwanie przychodów, zaliczanych do tego ostatniego źródła nie jest zaś równoznaczne z prowadzeniem przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej (...).

Reasumując stwierdzić należy, że skarżący nie utraci prawa do opłacania podatku w formie karty podatkowej z tytułu prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej (wymienionej w art. 23 u.z.p.d.) z powodu uzyskiwania przychodu z udziału w spółce komandytowej (...)”.

Wnioskodawczyni podkreśla, że powołane powyżej orzeczenia zapadły jeszcze na gruncie stanu prawnego obowiązującego przed 1 stycznia 2021 roku, kiedy przychody wspólnika spółki komandytowej kwalifikowane były do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Tymczasem od 1 stycznia 2021 roku, w związku z objęciem spółek komandytowych podatkiem dochodowym od osób prawnych i odejściem od ich podatkowej transparentności, przychody uzyskiwane przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej są traktowane jako przychody z kapitałów pieniężnych (udział w zyskach osób prawnych), a nie jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W konsekwencji przytoczone wyroki odnoszą się do odmiennego stanu prawnego i – w ocenie Wnioskodawczyni – brak jest już jakichkolwiek podstaw do kwestionowania przedstawionego przez nią stanowiska.

W ocenie Wnioskodawczyni, przychód uzyskiwany przez komplementariusza z tytułu udziału w zysku spółki komandytowej nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, lecz przychód z kapitałów pieniężnych – z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Wynika to z następujących regulacji.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT, odrębnym od pozarolniczej działalności gospodarczej źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe. Ustawodawca w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT przesądza, że za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się m.in. dywidendy oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału.

Z kolei pojęcie „udziału w zyskach osób prawnych” zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 31 ustawy o PIT. Przepis ten stanowi, że przez udział w zyskach osób prawnych rozumie się również udział w zyskach spółek, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c-e ustawy, tj. spółek będących podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych, wśród których ustawodawca wymienił wprost spółkę komandytową mającą siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W konsekwencji, z przytoczonych przepisów wprost wynika, że dochód komplementariusza z tytułu udziału w zysku spółki komandytowej – jako przychód z udziału w zyskach spółki będącej podatnikiem CIT – jest przychodem z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT.

Potwierdza to również konstrukcja art. 30a ust. 1 pkt 4 oraz art. 30a ust. 6a ustawy o PIT, przewidująca zryczałtowany 19% podatek od przychodów z udziału w zyskach osób prawnych, w tym z udziału w zyskach spółki komandytowej, oraz mechanizm pomniejszenia podatku komplementariusza o CIT zapłacony przez spółkę.

Podsumowując, w aktualnym stanie prawnym udział w zysku komplementariusza spółki komandytowej będącej podatnikiem CIT nie może być już kwalifikowany jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, jest to przychód z kapitałów pieniężnych.

Mając to na uwadze, nie można mieć jakichkolwiek wątpliwości, że w przypadku utworzenia spółki komandytowej, w której Wnioskodawczyni będzie pełnić rolę komplementariusza, przy jednoczesnym dalszym prowadzeniu jednoosobowej działalności gospodarczej polegającej wyłącznie na świadczeniu usług stomatologicznych, w tym ortodontycznych, bezpośrednio na rzecz pacjentów w D, Wnioskodawczyni nadal będzie mogła korzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej, tj. że w opisanym zdarzeniu przyszłym spełniony pozostanie warunek z art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy ryczałcie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Stosownie do art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Przepis art. 23 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne określa rodzaje działalności, które mogą być opodatkowane w formie karty podatkowej, które doprecyzowuje tabela stanowiąca załącznik nr 3 do tej ustawy.

Zgodnie art. 23 ust. 1 pkt 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

„Tabelą” jest załącznik nr 3 do ustawy. Część VIII tabeli to „Świadczenie usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego”, gdzie w pkt 1 zarówno lekarz, jak i lekarz dentysta zostali wskazani jako świadczący usługi w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego.

Na podstawie pkt 3 objaśnień do tego załącznika:

Stosownie do art. 25 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Z ww. przepisów jednoznacznie wynika, że jedną z przesłanek wyłączających z możliwości opodatkowania w formie karty podatkowej jest prowadzenie, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, innej pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 25 ust. 1 pkt 4 tej ustawy).

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani od (…) 2008 roku jednoosobową działalność gospodarczą. Przedmiotem działalności prowadzonej przez Panią jest świadczenie usług stomatologicznych, w tym usług ortodontycznych (PKD: 86.23.Z – Praktyka lekarska dentystyczna). Wybraną przez Panią formą opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej jest karta podatkowa.

Rozważa Pani utworzenie spółki komandytowej, której przedmiotem działalności będzie świadczenie usług stomatologicznych, w tym ortodontycznych. Pani obejmie w tej spółce rolę komplementariusza. Będzie Pani wraz z innymi zatrudnionymi lekarzami świadczyć usługi medyczne w spółce komandytowej. Usługi medyczne będzie Pani świadczyć jako komplementariusz spółki. Nie będzie świadczyć usług medycznych bezpośrednio z poziomu prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej.

Prowadzi Pani wyłącznie działalność polegającą na świadczeniu usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego, wykonywaną w warunkach określonych w części VIII tabeli stanowiącej załącznik do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. W ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej nie będzie Pani świadczyć usług medycznych na rzecz opisanej we wniosku spółki komandytowej ani na rzecz innych osób prawnych, jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, ani też na rzecz osób fizycznych dla potrzeb prowadzonej przez nie pozarolniczej działalności gospodarczej.

Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy w przypadku utworzenia spółki komandytowej, w której będzie Pani pełnić rolę komplementariusza, nadal będzie Pani mogła korzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej z tytułu prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej, tj. czy w opisanym zdarzeniu przyszłym spełniony pozostanie warunek z art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3, 7 i 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W odniesieniu do opodatkowania przychodów z udziału w zysku spółki komandytowej wskazuję, że na podstawie art. 5a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 5a pkt 28 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ponadto, w myśl art. 5a pkt 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Spółki komandytowe są odrębnymi, samodzielnymi podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Innymi słowy, spółka komandytowa nie jest spółką transparentną podatkowo. W konsekwencji, działalność prowadzona przez spółkę komandytową nie może być traktowana jak działalność prowadzona przez wspólnika. Natomiast wspólnicy tych spółek będący osobami fizycznymi uzyskują z tytułu uczestnictwa w tych spółkach przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl bowiem art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z uregulowań zawartych w art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym:

Zatem wspólnik spółki komandytowej będący osobą fizyczną uzyskuje z tytułu uczestnictwa w tej spółce przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie przychody ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza.

Ponadto wskazuję, że zgodnie z art. 102 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.):

Stosownie do art. 117 Kodeksu spółek handlowych:

Komplementariusz jest zatem, co do zasady, przedstawicielem ustawowym spółki komandytowej i ma obowiązek reprezentowania tej spółki.

W odniesieniu do przedstawionego przez Panią opisu zdarzenia przyszłego stwierdzam, że wyodrębnienie katalogu źródeł przychodów – przy jednoczesnym zdefiniowaniu na użytek tej ustawy pojęcia pozarolniczej działalności gospodarczej – nie pozostawia wątpliwości, że dochody, które zamierza Pani osiągać w związku z posiadaniem statusu wspólnika spółki komandytowej, są zaliczane do źródeł przychodów odrębnych od źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza”.

Posiadanie statusu komplementariusza w spółce komandytowej nie będzie stanowić prowadzenia „innej pozarolniczej działalności gospodarczej”, o której mowa w art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, a w konsekwencji nie spowoduje to utraty prawa do karty podatkowej w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej.

Reasumując, w przypadku utworzenia spółki komandytowej, w której będzie Pani pełnić rolę komplementariusza, zachowa Pani prawo rozliczenia swoich przychodów z jednoosobowej działalności gospodarczej w formie karty podatkowej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.