0112-KDWL.4011.123.2026.2.DK

Interpretacja  indywidualna  –  stanowisko  prawidłowe

Szanowni  Państwo,

stwierdzam,  że  Państwa  stanowisko  w  sprawie  oceny  skutków  podatkowych  opisanego  zdarzenia  przyszłego  w  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  jest  prawidłowe.

Zakres  wniosku  wspólnego  o  wydanie  interpretacji  indywidualnej

9  lipca  2026  r.  wpłynął  Państwa  wniosek  z  6  lipca  2026  r.  o  wydanie  interpretacji  indywidualnej.  Uzupełnili  go  Państwo  pismem  z  6  sierpnia  2026  r.  (wpływ  6  sierpnia  2026  r.)  –  w  odpowiedzi  na  wezwanie.  Treść  wniosku  wspólnego  jest  następująca:

Zainteresowani,  którzy  wystąpili  z  wnioskiem

1. Zainteresowana  będąca  stroną  postępowania:

A

(…);

2. Zainteresowany  niebędący  stroną  postępowania:

· B

(…);

Opis  zdarzenia  przyszłego

Zainteresowani  (A  i  B)  pozostają  w  związku  małżeńskim,  w  którym  nieprzerwanie  obowiązuje  ustrój  ustawowej  wspólności  majątkowej  (współwłasność  łączna,  bezudziałowa)  stosownie  do  zapisów  art.  31  §  1  ustawy  Kodeks  rodzinny  i  opiekuńczy.  Nie  zawierali  żadnych  umów  o  rozdzielności  majątkowej.  Oboje  są  polskimi  rezydentami  podatkowymi  i  podlegają  w  Rzeczypospolitej  Polskiej  nieograniczonemu  obowiązkowi  podatkowemu.

W  dniu  (...)  października  2017  r.  Zainteresowani  nabyli  na  rynku  wtórnym,  ze  środków  pochodzących  z  ich  wspólnego  majątku  dorobkowego,  prawo  własności  lokalu  mieszkalnego  (używane  mieszkanie  nr  1)  zlokalizowanego  w  budynku  wybudowanym  w  latach  50-tych  XX  wieku  przy  ul. (...).  Wartość  zakupowa  transakcji  wyniosła  (...)  PLN.  Łączne  koszty  nabycia,  powiększone  o  ujęte  na  fakturach  opłaty  notarialne  oraz  prowizje  dla  agencji  nieruchomości,  zamknęły  się  w  kwocie  (...)  PLN.  Prawa  własności  na  rzecz  obojga  małżonków  zostały  ujawnione  w  Księdze  Wieczystej  prowadzonej  dla  lokalu  z  dniem  (...) listopada  2017  r.  Nieruchomość  zachowuje  przez  cały  czas  status  ściśle  lokalu  mieszkalnego.

Lokal  został  zakupiony  w  celach  inwestycyjnych  pod  wynajem  długoterminowy  osobom  fizycznym.  Z  racji  profilu  najmu,  w  listopadzie  2017  r.  przedmiotowy  lokal  został  wprowadzony  jako  środek  trwały  do  ewidencji  środków  trwałych  oraz  wartości  niematerialnych  i  prawnych  w  ramach  jednoosobowej  działalności  gospodarczej  prowadzonej  przez  Zainteresowanego  niebędącego  stroną  postępowania  (B)  pod  firmą  „X”.  W  tamtym  czasie  lokal  poddano  odpisom  amortyzacyjnym  według  stawki  10%  w  skali  roku  (wartość  początkowa:  (...)  PLN  powiększona  o  drobne  remonty  –  ok.  (...)  PLN).  Faktyczny  wynajem  rozpoczął  się  w  styczniu  2018  r.

Na  przestrzeni  roku  działalności,  z  dniem  (...)  listopada  2018  r.  małżonkowie  podjęli  decyzję  optymalizacyjno-organizacyjną,  w  ramach  której  obsługa  wynajmu  kilku  apartamentów  (w  tym  lokalu  przy  ul.  (...))  została  wydzielona  do  zarządzania  w  ramach  odrębnej,  jednoosobowej  działalności  gospodarczej  prowadzonej  przez  Zainteresowaną  będącą  stroną  postępowania  (A),  funkcjonującej  pod  firmą  „Y”.  Powyższy  podmiot  korzystał  i  korzysta  ze  zwolnienia  z  podatku  od  towarów  i  usług  (VAT).  Przedmiotowy  lokal  został  przeniesiony  z  ewidencji  firmy  Zainteresowanego  do  ewidencji  firmy  Zainteresowanej  na  podstawie  „nieodpłatnego  przekazania”  z  zachowaniem  zasady  kontynuacji  odpisów  amortyzacyjnych  (wartość  początkowa  w  księgach  Zainteresowanej:  (...)  PLN).  Podkreślić  stanowczo  należy,  że  operacja  ta  nie  powodowała  zniesienia  współwłasności  ani  zmiany  właściciela  cywilistycznego  –  lokal  pozostawał  integralną  częścią  majątku  wspólnego  małżonków.

W  związku  ze  zmianami  powszechnie  obowiązujących  przepisów  prawa,  w  tym  tzw.  Polskiego  Ładu  (art.  22c  pkt  2  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych),  od  1  stycznia  2023  r.  Zainteresowana  w  pełni  zaprzestała  dokonywania  jakichkolwiek  odpisów  amortyzacyjnych  od  tego  lokalu  mieszkalnego,  zachowując  jego  wyłączny  status  mieszkalny.  Wartość  księgowa  netto  zablokowała  się  na  poziomie  (...)  PLN.  Lokal  nadal  pozostaje  wpisany  do  ewidencji  środków  trwałych  i  jest  na  bieżąco,  długoterminowo  wynajmowany.

W  perspektywie  najbliższych  operacji  gospodarczo-życiowych,  Zainteresowani  planują  w  końcówce  2026  r.  odpłatnie  zbyć  omawiany  lokal  mieszkalny.  Transakcja  zostanie  sformalizowana  aktem  notarialnym  i  zrealizowana  w  porozumieniu  z  nabywcą  z  rynku  komercyjnego  lub  prywatnego  na  kwotę  mieszczącą  się  szacunkowo  w  przedziale  (...)  PLN.  Do  momentu  sprzedaży  lokal  nie  utraci  w  żadnym  stopniu  statusu  funkcjonalnego  i  formalnego  lokalu  mieszkalnego,  wykorzystywanego  do  zwolnionego  podmiotowo  i  przedmiotowo  najmu.  Uzyskane  ze  sprzedaży  środki  pieniężne  wejdą  do  puli  majątku  wspólnego  i  nie  ma  w  tej  chwili  założenia,  by  podlegały  obligatoryjnej  reinwestycji  na  własne,  kolejne  cele  mieszkaniowe  uregulowane  w  tzw.  uldze  mieszkaniowej  z  art.  21  ust.  1  pkt  131  ustawy  PIT.

Pytania

1.  Czy  przychód  z  planowanej  w  2026  r.  sprzedaży  lokalu  mieszkalnego,  ujętego  od  2018  r.  w  ewidencji  środków  trwałych  w  działalności  gospodarczej  Zainteresowanej  (żony),  będzie  konstytuował  przychód  z  pozarolniczej  działalności  gospodarczej  w  świetle  art.  14  ust.  2  pkt  1  lit.  a  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  czy  też  ze  względu  na  bezwzględne  brzmienie  art.  14  ust.  2c  tejże  ustawy,  należy  zakwalifikować  to  zbycie  jako  przychód  ze  źródła  przewidzianego  w  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a  ustawy  o  PIT  (sprzedaż  majątku  prywatnego),  ulegający  rozliczeniu  u  obojga  Zainteresowanych  małżonków  równolegle  z  zachowaniem  ułamka  praw  do  majątku  wspólnego?

2.  Przy  założeniu,  że  w  odpowiedzi  na  Pytanie  1  stanowisko  Organu  kwalifikować  będzie  zdarzenie  jako  źródło  z  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a  ustawy  o  PIT,  czy  w  związku  z  historycznym  upływem  okresu  5  lat  (nabycie  nastąpiło  pierwotnie  do  majątku  wspólnego  w  październiku  2017  r.),  planowane  w  2026  r.  odpłatne  zbycie  będzie  całkowicie  neutralne  na  gruncie  opodatkowania,  tzn.  w  ogóle  nie  będzie  stanowić  źródła  przychodów  generującego  powstanie  obowiązku  odprowadzenia  podatku  dochodowego  od  osób  fizycznych  oraz  wykazywania  tej  transakcji  w  deklaracjach  rocznych?

Państwa  stanowisko  w  sprawie

Własne  stanowisko  Zainteresowanych  w  odniesieniu  do  Pytania  1:

Zdaniem  Zainteresowanych,  przychód  z  zaplanowanej  na  końcówkę  2026  r.  odpłatnej  dostawy  opisanego  lokalu  mieszkalnego  kategorycznie  nie  będzie  stanowił  przychodu  ze  źródła  „pozarolnicza  działalność  gospodarcza”,  ujętego  w  art.  10  ust.  1  pkt  3  w  zw.  z  art.  14  ust.  2  pkt  1  lit.  a  ustawy  o  PIT.  Transakcja  ta  będzie,  w  warunkach  pełnego  prawa  cywilistycznego,  zbyciem  majątku  o  statusie  prywatnego  w  dorobku  wspólnym  (współwłasność  łączna),  wpisując  się  wyłącznie  w  dyspozycję  uregulowaną  w  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a  ustawy  o  PIT.  Ewentualne  skutki  wynikające  z  tego  źródła  dotykają,  a  zatem  powinny  podlegać  wyliczeniu  i  zadeklarowaniu  w  częściach  równych,  przez  oboje  Zainteresowanych  (małżonków)  na  zasadach  określonych  w  art.  8  ust.  1  ustawy  o  PIT.

Uzasadnienie  prawne  do  Pytania  1:

Główną  i  systemową  regułą  zdefiniowania  źródła  przychodu  w  działalności  przedsiębiorczej  jest  treść  art.  14  ust.  2  pkt  1  lit.  a  ustawy  z  dnia  26  lipca  1991  r.  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  (t.j.  Dz.  U.  z  2025  r.  poz.  163  ze  zm.,  dalej  jako  „Ustawa  PIT”).  Stanowi  on,  że  przychodem  z  działalności  gospodarczej  są  również  przychody  z  odpłatnego  zbycia  składników  majątku  będących  m.in.  środkami  trwałymi  ujętymi  w  ewidencji  środków  trwałych  oraz  wartości  niematerialnych  i  prawnych.  W  takim  teoretycznym  rzucie,  lokal  przy  ul.  (...)  podlegałby  opodatkowaniu  na  poziomie  firmy  Zainteresowanej.

Powyższą  konstrukcję  całkowicie  uchyla  jednak  przepis  lex  specialis,  w  postaci  art.  14  ust.  2c  Ustawy  PIT.  Stanowi  on  wyraźny  i  niepodważalny  wyjątek  ugruntowany  z  dniem  1  stycznia  2015  r.,  mocą  którego  do  przychodów  z  działalności  gospodarczej  (opisanych  w  ust.  2  pkt  1)  nie  zalicza  się  przychodów  z  odpłatnego  zbycia  wykorzystywanych  na  potrzeby  związane  z  działalnością  gospodarczą  (jak  też  i  działów  specjalnych)  budynków  mieszkalnych,  ich  części  lub  udziałów  w  takich  budynkach,  lokali  mieszkalnych  stanowiących  odrębną  nieruchomość.  Ustawodawca,  wprowadzając  ten  przepis,  przeniósł  reżim  opodatkowania  jakichkolwiek  nieruchomości,  które  na  gruncie  budowlanym  i  ewidencyjnym  definiowane  są  jako  „mieszkalne”,  do  koszyka  przychodów  prywatnych.  W  konsekwencji  przywołanego  przepisu  art.  14  ust.  2c  zdanie  drugie,  w  sposób  wprost  nakazujący  zastosowanie  ma  przepis  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a-c  Ustawy  PIT.  Okoliczność  historycznego  wynajmu,  ewidencjonowania  w  firmie  u  męża  i  w  firmie  u  żony,  wreszcie  fakt  amortyzowania  w  latach  2017-2022  (do  wejścia  tzw.  Polskiego  Ładu  zakazującego  dokonywania  odpisów  amortyzacyjnych  na  podstawie  art.  22c  pkt  2  Ustawy  PIT),  w  żaden  sposób  nie  niweczy  ich  tarczy  ochronnej  w  obszarze  statusu  lokalu.  Lokal  mieszkalny  niezmiennie  pozostaje  lokalem  mieszkalnym,  a  zbycie  go  –  niezależnie  od  faktu  czy  sprzedaje  go  „osoba  prywatna”,  czy  osoba  widniejąca  w  CEIDG  –  generuje  przychody  wyłącznie  w  obszarze  zbycia  nieruchomości  pozarolniczych.

Drugim  z  filarów  stanowiska  do  pytania  pierwszego  jest  konstrukcja  majątku  na  bazie  relacji  cywilnych.  Skoro  sprzedaż  mieszkania  zewidencjonowanego  w  JDG  u  p.  A  nie  jest  przychodem  firmy,  powraca  on  niejako  do  wiodącej  puli  właścicielskiej.  Jak  podniesiono  w  stanie  faktycznym,  na  podstawie  art.  31  §  1  ustawy  z  dnia  25  lutego  1964  r.  Kodeks  rodzinny  i  opiekuńczy  (t.j.  Dz.  U.  z  2020  r.  poz.  1359  ze  zm.,  dalej  jako  „KRO”),  przedmiotowy  lokal  stanowi  klasyczny  i  nienaruszalny  przejaw  wspólności  ustawowej  majątkowej  małżeńskiej,  gdzie  własność  charakteryzuje  się  brakiem  ułamkowych  podziałów  w  okresie  jej  trwania  (współwłasność  łączna).  Przeniesienia  operacyjno-podatkowe  realizowane  z  dniem  (...)  listopada  2018  r.  pomiędzy  firmą  męża  i  firmą  żony  nie  były  aktami  zmian  podmiotowych  co  do  własności,  ponieważ  w  ustroju  wspólności  majątkowej  majątek  obojga  złączony  jest  silniej  niż  przy  współwłasności  ułamkowej  (potwierdza  to  m.in.  treść  art.  35  KRO).

Zatem,  dochody  ze  źródła  wskazanego  w  art.  10  ust.  1  pkt  8  Ustawy  PIT,  czerpane  z  odpłatnego  zbycia  majątku  dorobkowego,  są  z  mocy  art.  8  ust.  1  Ustawy  PIT  rozdzielane  na  podatników  mających  wspólne  prawa  własności  proporcjonalnie.  Przy  majątku  wspólnym  małżonków  udziały  domniemywa  się  jako  równe  na  podstawie  art.  43  §  1  KRO.  Skutkuje  to  przypisaniem  ewentualnego  50%  dochodu  dla  Zainteresowanej  i  50%  dochodu  dla  Zainteresowanego.  Rozwiązanie  to  znajduje  szerokie  i  konsekwentne  poparcie  w  utrwalonym  systemie  interpretacyjnym  Dyrektora  Krajowej  Informacji  Skarbowej.  Między  innymi  w  interpretacji  indywidualnej  wydanej  zaledwie  kilka  tygodni  temu  dla  bliźniaczego,  tożsamego  stanu  faktycznego  –  w  piśmie  z  dnia  9  października  2024  r.  (sygn.  0112-KDSL1-2.4011.447.2024.1.BR)  wskazano:  „Każdy  z  małżonków  jest  odrębnie  podatnikiem  podatku  dochodowego  od  przychodów  uzyskanych  z  tytułu  odpłatnego  zbycia,  o  których  mowa  w  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  (...)  obowiązek  podatkowy  obciąża  zatem  każdego  z  małżonków  z  osobna”.  Analogiczne  argumenty  podtrzymano  w  piśmie  KIS  z  10  lutego  2025  r.  (sygn.  0115-KDIT3.4011.929.2024.2.PS),  z  którego  płynie  jednoznaczny  wniosek,  że  przenoszenie  własności  w  trybach  reorganizacji  najmu  między  małżonkami  nie  burzy  zasad  źródła  przychodu  o  statusie  prywatnym.

Zainteresowani  wyciągają  zatem  prawidłową  tezę,  reasumując,  że  kwalifikacji  dochodów  należy  dokonać  tylko  w  reżimie  obrotu  prywatnego  z  odrębnym  udziałem  obu  ujętych  w  niniejszym  wspólnym  wniosku  podatników.

Własne  stanowisko  Zainteresowanych  w  odniesieniu  do  Pytania  2:

W  ocenie  Zainteresowanych,  planowane  w  końcówce  2026  roku  odpłatne  zbycie  ww.  mieszkania  nie  wygeneruje  obowiązku  podatkowego  na  gruncie  przepisów  ustawy  o  PIT,  ponieważ  dokonane  zostanie  po  fundamentalnym  z  punktu  widzenia  prawa  upływie  przewidzianego  przepisem  5-letniego  terminu,  a  transakcja  ta  staje  się  obojętna  (neutralna)  na  gruncie  zadeklarowania,  wymierzenia  czy  uiszczania  podatku  dochodowego  od  osób  fizycznych.

Uzasadnienie  prawne  do  Pytania  2:

Mocą  zdekodowanej  reguły  ogólnej  opisywanej  w  odpowiedzi  na  pytanie  nr  1,  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a  Ustawy  PIT  sankcjonuje  powstanie  przychodu  do  ewentualnego  opodatkowania,  jeżeli  odpłatne  zbycie  nieruchomości  następuje  przed  upływem  pięciu  lat,  licząc  od  końca  roku  kalendarzowego,  w  którym  nastąpiło  nabycie  lub  wybudowanie.  Aby  przeanalizować  proces  prawny  opodatkowania  w  omawianym  przypadku,  koniecznym  jest  trafne  rozpoznanie  momentu  „nabycia”.

Rozbieżności  interpretacyjne  często  wywodzone  przez  laików  z  pojęć  cywilnych  („kiedy  firma  nabyła  nieruchomość  w  2018  r.  od  męża”)  nie  mają  tutaj  żadnego  prawa  i  znaczenia  dla  reżimu  prawa  materialnego.  W  polskim  porządku  normatywnym,  opartym  o  art.  10  ust.  6  Ustawy  PIT  w  konfrontacji  z  relacjami  majątku  dorobkowego  małżonków,  kluczowy  pozostaje  zawsze  moment  przejścia  tytułu  własności  od  strony  obcej  zewnętrznej  na  rzecz  samych  małżonków  (lub  jednego  z  nich  z  wejściem  do  ustawowej  wspólności).  Lokal  mieszkalny  położony  przy  ul.  (...)  został  zakupiony  stosownym  aktem  notarialnym  z  datą  bezsporną  (...)  października  2017  r.  Od  tego  dnia  Zainteresowani  byli  wyposażeni  w  legitymację  właścicielską. 

Proces  biegu  pięcioletniego,  uwalniającego  terminu  przedstawia  się  zatem  chronologicznie  i  niezbicie:  Koniec  roku  kalendarzowego,  w  którym  nastąpiło  nabycie  prawa  do  lokalu:  31  grudnia  2017  r.,  Rok  pierwszy:  2018,  Rok  drugi:  2019,  Rok  trzeci:  2020,  Rok  czwarty:  2021  Rok  piąty  i  jednocześnie  upływ  definitywnego  5-letniego  okresu  ochronnego:  31  grudnia  2022  r. 

Skoro  umowa  odpłatnego  zbycia  lokalu,  na  mocy  obietnicy  w  akcie  notarialnym,  zrealizowana  ma  zostać  dopiero  pod  koniec  roku  2026,  dokona  się  to  blisko  4  lata  od  upływu  granicznego  okresu.  Tego  rodzaju  operacja  rynkowa  nie  stanowi  przedmiotu  opodatkowania  w  źródłach  przychodów  osób  fizycznych.  Zainteresowana  (A),  jak  i  Zainteresowany  (B)  stają  w  strefie  swobodnego,  niepodatkowanego  obrotu  kapitałem  własnym  wdrożonym  ongiś  do  gospodarki  rynkowej.

Argumentację  tę  popiera  stabilna  od  lat  praktyka  dyrektorialna  potwierdzona  na  najwyższym  szczeblu  krajowych  organów  kontrolnych.  We  wzmiankowanych  wyżej  orzeczeniach  na  tle  tożsamych  stanów  dorobkowych,  organ  zawsze  akcentuje,  że  termin  ten  „wiąże  się  z  nabyciem  pierwotnym”.  Podobnie  podniosła  certyfikacja  w  ramach  najnowszego  aktu  podjętego  w  materii  wprost  dotyczącej  takich  wyłączeń:  z  decyzji  wydanej  2  października  2025  r.  (sygn.  0112-KDSL1-1.4011.465.2025.2.DT)  płynie  bezsprzeczny  wniosek  dyrektorski  oparty  na  identycznym  mechanizmie  5-letnim:  „W  rezultacie  planowana  sprzedaż  (po  upływie  5  lat,  licząc  od  końca  roku  kalendarzowego,  w  którym  nastąpiło  nabycie)  nie  stanowi  źródła  przychodów”  i  staje  się  w  całości  zwolniona  od  wykazywania  i  rozliczeń.  W  przypadku  braku  powstania  przychodu  opodatkowanego,  Zainteresowani  nie  będą  zobligowani  do  wznoszenia  ochrony  uzupełniającej  pod  postacią  ulgi  mieszkaniowej,  do  której  uprawnia  art.  21  ust.  1  pkt  131  Ustawy  PIT  –  ich  środki  ze  sprzedaży  po  potrąceniu  obciążeń  pozostają  prywatne  i  swobodne,  ponieważ  przepis  art.  10  ust.  1  pkt  8  chroni  dorobek  wieloletni.

Zważywszy  na  dogłębną  zbieżność  powyższej  analizy  z  prawem  powszechnie  obowiązującym  oraz  oficjalnym  dorobkiem  administracji  skarbowej  z  lat  2024-2025,  uważa  się  stanowisko  Zainteresowanych  sformułowane  do  obu  zaprezentowanych  pytań  za  bezwzględnie,  merytorycznie  prawidłowe.

Ocena  stanowiska

Stanowisko,  które  przedstawili  Państwo  we  wniosku  jest  prawidłowe. 

Uzasadnienie  interpretacji  indywidualnej

Zgodnie  z  art.  9  ust.  1  ustawy  z  dnia  26  lipca  1991  r.  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  (t.  j.  Dz.  U.  z  2026  r.  poz.  592  ze  zm.):

Ustawa  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  wyraźnie  rozróżnia  źródła  przychodów  oraz  sposób  opodatkowania  dochodów  z  poszczególnych  źródeł.

Z  przepisów  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  wynika,  że  przychód  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  może  stanowić  przychód  z  dwóch  odrębnych  źródeł,  tj.  z  pozarolniczej  działalności  gospodarczej  lub  ze  źródła  określonego  w  art.  10  ust.  1  pkt  8  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.

Stosownie  do  art.  10  ust.  1  pkt  3  ww.  ustawy:

Natomiast  stosownie  do  art.  10  ust.  1  pkt  8  powołanej  ustawy:

Powyższy  przepis  formułuje  generalną  zasadę,  że  przychód  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  nie  powstanie,  jeżeli  spełnione  są  łącznie  dwa  warunki:

1)    odpłatne  zbycie  nieruchomości  nie  nastąpi  w  wykonaniu  działalności  gospodarczej  (nie  stanowi  przedmiotu  działalności  gospodarczej)  oraz

2)    zostanie  dokonane  po  upływie  pięciu  lat,  licząc  od  końca  roku  kalendarzowego,  w  którym  nastąpiło  nabycie.

Odrębnym  źródłem  przychodów  jest,  wskazana  w  art.  10  ust.  1  pkt  3  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  pozarolnicza  działalność  gospodarcza.

W  myśl  art.  10  ust.  2  pkt  3  ww.  ustawy:

Jednak  stosownie  do  art.  10  ust.  3  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych:

W  myśl  art.  14  ust.  1  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych:

Co  do  zasady,  do  przychodów  z  pozarolniczej  działalności  gospodarczej  należą  wszystkie  przychody  osiągane  w  związku  z  prowadzoną  działalnością  gospodarczą,  określone  w  art.  14  ust.  1  i  2  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  z  wyjątkiem  przychodów  wymienionych  w  art.  14  ust.  3  tej  ustawy.

Zgodnie  z  treścią  art.  14  ust.  2  pkt  1  ww.  ustawy:

Zatem,  regulacją  art.  14  ust.  2  pkt  1  lit.  a)  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  objęty  został  przychód  z  odpłatnego  zbycia  tych  składników  majątku,  które  spełniają  ustawową  definicję  środka  trwałego,  podlegającego  ujęciu  w  ewidencji  środków  trwałych  oraz  wartości  niematerialnych  i  prawnych,  niezależnie  od  tego,  czy  podatnik  wprowadził,  czy  też  nie  wprowadził  te  składniki  do  ewidencji  środków  trwałych  oraz  wartości  niematerialnych  i  prawnych,  jak  również  od  tego,  czy  zaliczał  do  kosztów  uzyskania  przychodów  odpisy  amortyzacyjne  dokonywane  od  ich  wartości  początkowej  (zwłaszcza,  że  część  środków  trwałych  objęta  jest  ustawowym  wyłączeniem  z  amortyzacji  podatkowej).

Natomiast  w  myśl  art.  14  ust.  2c  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych:

Z  treści  przytoczonych  przepisów  wynika,  że  przychodami  z  działalności  gospodarczej  są  zarówno  przychody  z  odpłatnego  zbycia  wykorzystywanych  na  potrzeby  związane  z  działalnością  gospodarczą  składników  majątku  używanych  aktualnie  w  działalności  gospodarczej  (z  wyjątkiem  nieruchomości  mieszkalnych  wymienionych  w  art.  14  ust.  2c  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych),  jak  i  przychody  uzyskane  ze  sprzedaży  tych  składników  majątku,  które  zostały  z  działalności  gospodarczej  z  różnych  względów  wycofane.  Jeżeli  jednak  między  pierwszym  dniem  miesiąca  następującego  po  miesiącu,  w  którym  składniki  majątku  zostały  wycofane  z  działalności,  i  dniem  ich  odpłatnego  zbycia  upłynęło  6  lat,  to  przychód  ze  sprzedaży  tych  składników  majątku  nie  stanowi  przychodu  z  działalności  gospodarczej.

Natomiast  skutki  podatkowe  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  mieszkalnych  lub  praw  nie  powodują  powstania  przychodu  z  działalności  gospodarczej  (chyba  że  są  one  towarem  handlowym),  lecz  należy  rozpatrywać  je  w  kontekście  przepisu  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a)-c)  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  czyli  przychodu  z  tytułu  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  i  praw.

Z  powyższych  uregulowań  wynika  więc,  że  przychód  ze  sprzedaży  lokalu  mieszkalnego  stanowi  zawsze  przychód  określony  w  art.  10  ust.  1  pkt  8  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  niezależnie  od  tego  czy  nieruchomość  taka  stanowiła  przedmiot  najmu  prywatnego,  czy  też  była  środkiem  trwałym  w  prowadzonej  przez  podatnika  działalności  gospodarczej,  ani  czy  była  wykorzystywana  w  tej  działalności,  z  wyjątkiem  sytuacji  gdy  podatnik  prowadzi  działalność  w  zakresie  obrotu  nieruchomościami,  a  nieruchomość  ta  stanowi  towar  handlowy.

Z  informacji  przedstawionych  we  wniosku  wynika,  że  pozostają  Państwo  w  związku  małżeńskim,  w  którym  nieprzerwanie  obowiązuje  ustrój  ustawowej  wspólności  majątkowej.  W  2017  r.  nabyli  Państwo  na  rynku  wtórnym,  ze  środków  pochodzących  z  wspólnego  majątku  dorobkowego,  prawo  własności  lokalu  mieszkalnego.  Nieruchomość  zachowuje  przez  cały  czas  status  ściśle  lokalu  mieszkalnego.  Lokal  został  zakupiony  w  celach  inwestycyjnych  pod  wynajem  długoterminowy  osobom  fizycznym.  Z  racji  profilu  najmu,  w  listopadzie  2017  r.  przedmiotowy  lokal  został  wprowadzony  jako  środek  trwały  do  ewidencji  środków  trwałych  oraz  wartości  niematerialnych  i  prawnych  w  ramach  jednoosobowej  działalności  gospodarczej  prowadzonej  przez  Zainteresowanego  niebędącego  stroną  postępowania.  W  tamtym  czasie  lokal  poddano  odpisom  amortyzacyjnym.  Na  przestrzeni  roku  działalności,  z  dniem  (...)  listopada  2018  r.  małżonkowie  podjęli  decyzję  optymalizacyjno-organizacyjną,  w  ramach  której  obsługa  wynajmu  kilku  apartamentów  została  wydzielona  do  zarządzania  w  ramach  odrębnej,  jednoosobowej  działalności  gospodarczej  prowadzonej  przez  Zainteresowaną  będącą  stroną  postępowania.  Przedmiotowy  lokal  został  przeniesiony  z  ewidencji  firmy  Zainteresowanego  do  ewidencji  firmy  Zainteresowanej  na  podstawie  „nieodpłatnego  przekazania”  z  zachowaniem  zasady  kontynuacji  odpisów  amortyzacyjnych.  Operacja  ta  nie  powodowała  zniesienia  współwłasności  ani  zmiany  właściciela  cywilistycznego  –  lokal  pozostawał  integralną  częścią  majątku  wspólnego  małżonków.  W  związku  ze  zmianami  powszechnie  obowiązujących  przepisów  prawa,  w  tym  tzw.  Polskiego  Ładu  (art.  22c  pkt  2  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych),  od  1  stycznia  2023  r.  Zainteresowana  w  pełni  zaprzestała  dokonywania  jakichkolwiek  odpisów  amortyzacyjnych  od  tego  lokalu  mieszkalnego,  zachowując  jego  wyłączny  status  mieszkalny.  W  perspektywie  najbliższych  operacji  gospodarczo-życiowych,  Zainteresowani  planują  w  końcówce  2026  r.  odpłatnie  zbyć  omawiany  lokal  mieszkalny. 

Analizując  opis  sprawy  –  w  kontekście  wyżej  cytowanych  przepisów  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  uznać  należy,  że  skoro  sprzedaży  będzie  podlegała  nieruchomość  o  charakterze  mieszkalnym  wykorzystywana  w  jednoosobowej  działalności  gospodarczej,  to  przychód  uzyskany  z  tej  sprzedaży  nie  będzie  stanowił  dla  Państwa  przychodu  z  pozarolniczej  działalności  gospodarczej,  o  którym  mowa  w  art.  14  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  z  uwagi  na  wyjątek  zawarty  we  wskazanym  wcześniej  art.  14  ust.  2c  ww.  ustawy. 

Zatem  skutki  podatkowe  tej  sprzedaży  należy  ocenić  w  kontekście  przesłanek  określonych  w  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a)  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych. 

W  przypadku  sprzedaży  nieruchomości  o  charakterze  mieszkalnym  przychód  ze  źródła  wskazanego  w  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a)  tej  ustawy  powstaje  wtedy,  gdy  jej  odpłatne  zbycie  następuje  przed  upływem  pięciu  lat,  licząc  od  końca  roku  kalendarzowego,  w  którym  ją  nabyto  lub  wybudowano.

Wobec  faktu,  że  opisaną  nieruchomość  nabyli  Państwo  w  ramach  wspólnoty  majątkowej  małżeńskiej  w  2017  r.  to  planowana  sprzedaż  tego  lokalu  nastąpi  po  upływie  pięcioletniego  okresu,  licząc  od  końca  roku  kalendarzowego,  w  którym  doszło  do  jego  nabycia. 

Zatem  planowana  sprzedaż  nie  będzie  stanowić  źródła  przychodu  w  rozumieniu  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a)  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  podlegającego  opodatkowaniu  podatkiem  dochodowym  od  osób  fizycznych.

W  konsekwencji,  nie  będzie  ciążył  na  Państwu  obowiązek  zapłaty  podatku  dochodowego  od  osób  fizycznych  i  złożenia  zeznania  rocznego  z  tego  tytułu.

Dodatkowe  informacje

Informacja  o  zakresie  rozstrzygnięcia

Interpretacja  dotyczy  zdarzenia  przyszłego,  które  Państwo  przedstawili  i  stanu  prawnego,  który  obowiązuje  w  dniu  wydania  interpretacji.

Pouczenie  o  funkcji  ochronnej  interpretacji

·      Funkcję  ochronną  interpretacji  indywidualnych  określają  przepisy  art.  14k-14nb  ustawy  z  dnia  29  sierpnia  1997  r.  –  Ordynacja  podatkowa  (t.j.  Dz.U.  z  2026  r.  poz.  622  ze  zm.).  Interpretacja  będzie  mogła  pełnić  funkcję  ochronną,  jeśli  Państwa  sytuacja  będzie  zgodna  (tożsama)  z  opisem  stanu  faktycznego  lub  zdarzenia  przyszłego.  Z  funkcji  ochronnej  będą  mogli  skorzystać  Ci  z  Państwa,  którzy  zastosują  się  do  interpretacji.

·      Zgodnie  z  art.  14na  §  1  Ordynacji  podatkowej:

·         Zgodnie  z  art.  14na  §  2  Ordynacji  podatkowej:

Pouczenie  o  prawie  do  wniesienia  skargi  na  interpretację  przez  Zainteresowanego,  który  jest  stroną  postępowania

Pani  A  (Zainteresowana  będąca  stroną  postępowania  –  art.  14r  §  2  Ordynacji  podatkowej)  ma  prawo  do  zaskarżenia  tej  interpretacji  indywidualnej  do  Wojewódzkiego  Sądu  Administracyjnego.  Zasady  zaskarżania  interpretacji  indywidualnych  reguluje  ustawa  z  dnia  30  sierpnia  2002  r.  Prawo  o  postępowaniu  przed  sądami  administracyjnymi  (t.j.  Dz.U.  z  2026  r.  poz.  143  ze  zm.;  dalej  jako  „PPSA”).

Skargę  do  Sądu  wnosi  się  za  pośrednictwem  Dyrektora  KIS  (art.  54  §  1  PPSA).  Skargę  należy  wnieść  w  terminie  trzydziestu  dni  od  dnia  doręczenia  interpretacji  indywidualnej  (art.  53  §  1  PPSA):

·         w  formie  papierowej,  w  dwóch  egzemplarzach  (oryginał  i  odpis)  na  adres:  Krajowa  Informacja  Skarbowa,  ul.  Warszawska  5,  43-300  Bielsko-Biała  (art.  47  §  1  PPSA),  albo

·         w  formie  dokumentu  elektronicznego,  w  jednym  egzemplarzu  (bez  odpisu),  na  adres  Krajowej  Informacji  Skarbowej  na  platformie  ePUAP:  /KIS/wnioski  albo  /KIS/SkrytkaESP  (art.  47  §  3  i  art.  54  §  1a  PPSA).

Skarga  na  interpretację  indywidualną  może  opierać  się  wyłącznie  na  zarzucie  naruszenia  przepisów  postępowania,  dopuszczeniu  się  błędu  wykładni  lub  niewłaściwej  oceny  co  do  zastosowania  przepisu  prawa  materialnego.  Sąd  jest  związany  zarzutami  skargi  oraz  powołaną  podstawą  prawną  (art.  57a  PPSA).

Podstawa  prawna  dla  wydania  interpretacji

Podstawą  prawną  dla  wydania  tej  interpretacji  jest  art.  13  §  2a,  art.  14b  §  1  i  art.  14r  Ordynacji  podatkowej.