0112-KDWL.4011.121.2026.2.TW
Ustalenie przychodu w odniesieniu do podatku od wartości dodanej płaconego w Norwegii.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 3 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 22 lipca 2026 r. (wpływ 28 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą i jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Świadczy Pani usługi na rzecz kontrahentów w Norwegii.
W związku z wykonywaną działalnością jest Pani zobowiązana do rejestracji dla celów norweskiego podatku od wartości dodanej (MVA). Wystawiane przez Panią faktury zawierają kwotę należnego podatku MVA zgodnie z przepisami prawa norweskiego. Kwota tego podatku jest pobierana od kontrahenta wyłącznie w celu przekazania jej do właściwego norweskiego organu podatkowego i nie pozostaje do Pani swobodnej dyspozycji ani nie stanowi Pani wynagrodzenia za świadczone usługi.
Pani wątpliwości dotyczą tego, czy kwota norweskiego podatku od wartości dodanej (MVA), wykazywana na wystawianych fakturach i podlegająca odprowadzeniu do norweskiego organu podatkowego, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.
Opis wynika z uzupełnienia wniosku.
Pytanie
Czy kwota norweskiego podatku od wartości dodanej (MVA), wykazana na fakturach wystawianych przez podatnika prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą i podlegająca odprowadzeniu do norweskiego organu podatkowego, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie ustawy o PIT?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie, kwota norweskiego podatku od wartości dodanej (MVA), wykazana na fakturach i podlegająca obowiązkowemu odprowadzeniu do norweskiego organu podatkowego, nie stanowi Pani przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Podatek MVA ma charakter podatku pośredniego, analogicznego do podatku od towarów i usług (VAT) obowiązującego w Polsce. Kwota tego podatku nie stanowi definitywnego przysporzenia majątkowego po Pani stronie, ponieważ jest Pani jedynie zobowiązana do jej pobrania od kontrahenta i przekazania właściwemu organowi podatkowemu. Nie może Pani swobodnie dysponować tymi środkami ani traktować ich jako wynagrodzenia za świadczone usługi.
W konsekwencji uważa Pani, że przychodem z prowadzonej działalności gospodarczej jest wyłącznie kwota należna za świadczone usługi, bez kwoty norweskiego podatku od wartości dodanej (MVA), który podlega odprowadzeniu do norweskiego organu podatkowego.
Własne stanowisko wynika z uzupełnienia wniosku.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia „podatek od towarów i usług”. Dlatego przy jego interpretacji w kontekście przepisów tych ustaw należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U z 2025 r. poz. 775 ze zm.).
Zgodnie bowiem z art. 5a pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o ustawie o podatku od towarów i usług – oznacza to ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2024 r. poz. 361, 852, 1473, 1721 i 1911).
Tym samym art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy interpretować razem z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług:
Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem od towarów i usług.
Natomiast w myśl art. 2 pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług:
Ilekroć w ustawie jest mowa o podatku od wartości dodanej – rozumie się przez to podatek od wartości dodanej nakładany na terytorium państwa członkowskiego, z wyjątkiem podatku od towarów i usług nakładanego tą ustawą.
Jednocześnie stosownie do art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług:
Ilekroć w ustawie jest mowa o terytorium państwa członkowskiego – rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Zgodnie z art. 2 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług:
Ilekroć w ustawie jest mowa o terytorium Unii Europejskiej – rozumie się przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (…).
Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług:
Ilekroć w ustawie jest mowa o terytorium państwa trzeciego – rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
Wskazuję, że sformułowanie „podatek od towarów i usług” jest określeniem podatku pośredniego funkcjonującego wyłącznie na terytorium Polski, który w przypadku innych państw funkcjonuje (obowiązuje) pod innymi nazwami. W przypadku państw członkowskich Unii Europejskiej funkcjonuje pod pojęciem podatku od wartości dodanej.
Norwegia to kraj stowarzyszony z Unią Europejską, nienależący do Unii Europejskiej. W rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług Norwegię należy traktować jako terytorium państwa trzeciego. Podatek od wartości dodanej nakładany zgodnie z przepisami obowiązującymi na terytorium Norwegii nie może być utożsamiany z polskim podatkiem od towarów i usług ani z podatkiem od wartości dodanej obowiązującym w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 2 pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług.
Na podstawie powyższego stwierdzam, że w świetle literalnego brzmienia cytowanych powyżej przepisów brak jest podstaw prawnych, aby uzyskane przez Panią przychody, wynikające z faktur dokumentujących wykonanie usługi, pomniejszać o podatek rozliczany na terytorium Norwegii. Jak wskazałem powyżej, podatek rozliczany na terytorium Norwegii nie jest tożsamy z podatkiem od towarów i usług (nie jest tym podatkiem), o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie może być również utożsamiany z podatkiem od wartości dodanej, o którym mowa w ustawie o podatku od towarów i usług. Dlatego też podatek zapłacony przez Panią na terenie Norwegii nie może stanowić podstawy do pomniejszenia przychodu z tytułu prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce. Zatem Pani przychodem jest wynikająca z wystawionych faktur kwota brutto, tj. razem z norweskim podatkiem od wartości dodanej.
W konsekwencji Pani przychodem do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu świadczenia przez Panią usług jest kwota brutto, zawierająca norweski podatek od wartości dodanej.
Podsumowując, kwota norweskiego podatku od wartości dodanej (MVA), wykazana na fakturach wystawianych przez podatnika prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą i podlegająca odprowadzeniu do norweskiego organu podatkowego, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów