0112-KDWL.4011.115.2026.2.TW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 25 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnił go Pan pismem z 18 sierpnia 2026 r. (wpływ 21 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest obywatelem polskim. Przed wyjazdem z Polski posiadał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez okres przekraczający pięć lat.

W latach 2019-2025 Wnioskodawca przebywał i wykonywał pracę poza granicami Polski. W latach 2019-2020 mieszkał i pracował w Hiszpanii. W okresie od maja do grudnia 2021 roku był zatrudniony na podstawie umowy o pracę we Francji.

Od (…) grudnia 2021 roku do (…) stycznia 2022 roku Wnioskodawca przebywał w Hiszpanii, co dokumentuje potwierdzenie w formie pisemnej od właścicielki mieszkania, w którym przebywał. Od 4 stycznia 2022 roku rozpoczął zatrudnienie w Danii.

Od dnia (…) stycznia 2022 r. do dnia (…) października 2025 roku Wnioskodawca mieszkał i pracował w Danii.

Początkowo wynajmował mieszkania krótkoterminowe, następnie pokój, a od marca 2022 r. do lipca 2025 r. wraz z partnerką, a następnie żoną, wynajmował mieszkanie na podstawie umowy najmu zawartej na oboje małżonków.

W okresie od marca 2022 r. do czerwca 2025 r. pozostawał w zatrudnieniu na podstawie umowy o pracę. Dania traktowała Wnioskodawcę jako rezydenta podatkowego, a Wnioskodawca posiada dokumenty potwierdzające zatrudnienie, najem lokalu, uzyskiwane wynagrodzenie oraz rozliczenia podatkowe.

Posiada również certyfikat rezydencji podatkowej w Danii za okres od (…) stycznia 2022 roku do (…) października 2025 roku.

W okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu do Polski Wnioskodawca nie posiadał miejsca zamieszkania ani centrum interesów osobistych lub gospodarczych na terytorium Polski.

Centrum interesów życiowych znajdowało się w Danii. Tam koncentrowało się życie rodzinne, zawodowe i towarzyskie Wnioskodawcy, tam posiadał rachunek bankowy, wynajmował mieszkanie, korzystał z usług telekomunikacyjnych oraz odprowadzał podatki.

W tym okresie Wnioskodawca nie posiadał w Polsce nieruchomości, nie prowadził działalności gospodarczej, nie osiągał dochodów, nie posiadał majątku ani zobowiązań, nie prowadził gospodarstwa domowego i nie przebywał na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w żadnym roku podatkowym.

W dniu (…) listopada 2025 roku Wnioskodawca wraz z żoną na stałe powrócił do Polski, przenosząc do Polski centrum interesów osobistych i gospodarczych.

Po powrocie do Polski Wnioskodawca zarejestrował się jako osoba poszukująca pracy, a następnie rozpoczął przygotowania do prowadzenia działalności gospodarczej.

W dniu (…) listopada 2025 r. rozpoczął wraz z żoną prowadzenie działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej, opodatkowanej na zasadach ogólnych. W związku z rozpoczęciem działalności zawarł umowy dotyczące przyszłego najmu lokalu użytkowego oraz zakupił wyposażenie niezbędne do prowadzenia działalności.

Od dnia powrotu do Polski Wnioskodawca nie utrzymuje powiązań gospodarczych z Danią. Zamknął duńskie konto bankowe, zrezygnował z ubezpieczenia oraz numeru telefonu i nie posiada tam miejsca zamieszkania. Obecnie zarządza swoim majątkiem z terytorium Polski, prowadzi tutaj działalność gospodarczą oraz koncentruje swoje życie osobiste i zawodowe.

Wnioskodawca nigdy wcześniej nie korzystał z tzw. ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zamierza skorzystać z tego zwolnienia w odniesieniu do przychodów osiąganych z pozarolniczej działalności gospodarczej w latach 2026-2029, z uwzględnieniem limitu określonego w ustawie.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że w okresie od dnia (…) stycznia 2022 roku do dnia (…) stycznia 2022 roku Pana centrum interesów osobistych gospodarczych znajdowało się w Hiszpanii.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawcy przysługuje prawo do zwolnienia z opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, do której mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27 ustawy o PIT, w latach 2026-2029 do wysokości 85.528 zł rocznie, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85.528 zł, osiągnięte:

a)  ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b)  z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)  z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d)  z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

-     w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1)  w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2)  podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a)  trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b)  okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3)  podatnik:

a)  posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b)  miał miejsce zamieszkania: nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4)  posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5)  nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia – w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy: Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85.528 zł.

Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Ponadto, w celu skorzystania z ww. ulgi na powrót spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 powołanej ustawy.

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.

W ocenie Wnioskodawcy wszystkie warunki zastosowania wskazanego zwolnienia zostały spełnione.

Po pierwsze, Wnioskodawca przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski z dniem (…) listopada 2025 r. Od tego momentu centrum jego interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce. Po powrocie rozpoczął przygotowania do prowadzenia działalności gospodarczej, a następnie od dnia (…) listopada 2025 r. prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, opodatkowaną według skali podatkowej. W Polsce koncentruje obecnie swoje życie rodzinne i zawodowe oraz zarządza swoim majątkiem.

Po drugie, bezpośrednio przed zmianą miejsca zamieszkania Wnioskodawca nie posiadał miejsca zamieszkania na terytorium Polski przez okres obejmujący co najmniej trzy lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu, tj. w latach 2022-2024. W tym okresie posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Danii, gdzie wykonywał pracę, wynajmował mieszkanie, odprowadzał podatki oraz posiadał centrum interesów życiowych. W Polsce nie posiadał nieruchomości, nie prowadził działalności gospodarczej, nie osiągał dochodów, nie posiadał majątku ani centrum interesów osobistych lub gospodarczych, a jego pobyt na terytorium Polski nie przekraczał 183 dni w żadnym roku podatkowym.

Po trzecie, Wnioskodawca posiada dokument potwierdzający miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza terytorium Polski, tj. certyfikat rezydencji podatkowej wydany przez właściwy organ podatkowy Danii obejmujący okres od (…) stycznia 2022 r. do (…) października 2025 r. Dokument ten potwierdza spełnienie wymogu określonego w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT.

Ponadto Wnioskodawca spełnia przesłankę określoną w art. 21 ust. 43 pkt 3 ustawy o PIT, gdyż posiada polskie obywatelstwo.

Jednocześnie Wnioskodawca nigdy wcześniej nie korzystał ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, wobec czego nie zachodzi przesłanka wyłączająca możliwość jego zastosowania.

Wnioskodawca zamierza korzystać z ulgi począwszy od roku podatkowego 2026, tj. od roku następującego po roku, w którym przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Jest to zgodne z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, zgodnie z którym podatnik może stosować zwolnienie przez cztery kolejno następujące po sobie lata podatkowe, licząc od początku roku, w którym przeniósł miejsce zamieszkania do Polski, albo od początku roku następnego.

Wnioskodawca wybiera drugi z przewidzianych przez ustawodawcę wariantów, obejmujący lata 2026-2029.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy ustawy o PIT należy uznać, że Wnioskodawca spełnia wszystkie ustawowe przesłanki uprawniające do skorzystania z ulgi na powrót.

W konsekwencji przysługuje mu prawo do zwolnienia z opodatkowania przychodów uzyskiwanych z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej według skali podatkowej w latach 2026-2029, do wysokości limitu 85.528 zł rocznie, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wskazuję, że właściwym publikatorem dla ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jest: t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.