0112-KDWL.4011.114.2026.1.TW
Skutki podatkowe sprzedaży samochodu osobowego wykupionego z leasingu operacyjnego.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 30 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą oraz jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
W 2021 r. zawarł Pan umowę leasingu operacyjnego samochodu osobowego. Po zakończeniu umowy leasingu, w dniu 6 czerwca 2024 r., wykupił Pan samochód za kwotę (…) zł brutto wynikającą z umowy leasingu. Faktura dokumentująca wykup została ujęta w księgach rachunkowych prowadzonej działalności. W ewidencji VAT odliczono 50% podatku naliczonego zgodnie z przepisami dotyczącymi samochodów wykorzystywanych w sposób mieszany. Samochód nie został ujęty w ewidencji środków trwałych. Samochód nie został wpisany do ewidencji wyposażenia. Nie ustalono jego wartości początkowej jako środka trwałego. Nie nadano mu numeru inwentarzowego. Nie dokonywano od niego odpisów amortyzacyjnych. W księgach rachunkowych ujęto fakturę dokumentującą wykup zgodnie z zasadami rachunkowości dotyczącymi składników o niskiej wartości. Obecnie planuje Pan sprzedaż samochodu.
Pytania
Czy w przedstawionym stanie faktycznym samo ujęcie faktury dokumentującej wykup samochodu w księgach rachunkowych, przy jednoczesnym niewprowadzeniu samochodu do ewidencji środków trwałych ani ewidencji wyposażenia, nieustaleniu jego wartości początkowej oraz braku dokonywania odpisów amortyzacyjnych, jest wystarczające do uznania samochodu za składnik majątku związanego z działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest przecząca, czy sprzedaż opisanego samochodu będzie stanowiła przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy samo ujęcie faktury dokumentującej wykup samochodu w księgach rachunkowych nie powinno być wystarczające do uznania samochodu za składnik majątku związany z działalnością gospodarczą.
W opisanym stanie faktycznym samochód po wykupie nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, nie został wpisany do ewidencji wyposażenia, nie ustalono jego wartości początkowej, nie nadano mu numeru inwentarzowego oraz nie dokonywano od niego odpisów amortyzacyjnych. W księgach rachunkowych ujęto fakturę wykupu zgodnie z zasadami rachunkowości dotyczącymi składników o niskiej wartości. W ocenie Wnioskodawcy techniczne ujęcie faktury w księgach nie jest tożsame z formalnym wprowadzeniem samochodu do majątku przedsiębiorstwa. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają normy, zgodnie z którą samo zaksięgowanie faktury wykupu powoduje automatyczne uznanie samochodu za składnik majątku związany z działalnością gospodarczą. „W ocenie Wnioskodawcy przedstawione okoliczności uzasadniają stanowisko, że samo ujęcie faktury wykupu w księgach rachunkowych nie jest wystarczające do uznania samochodu za składnik majątku związanego z działalnością gospodarczą. W konsekwencji, jeżeli samochód nie stanowi składnika majątku związanego z działalnością gospodarczą, jego sprzedaż nie powinna stanowić przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej”.
Wątpliwość Wnioskodawcy wynika z tego, że przepisy ustawy o podatku pochodowym od osób fizycznych nie wskazują wprost, czy samo ujęcie faktury wykupu w księgach rachunkowych, bez ujęcia samochodu w ewidencji środków trwałych lub wyposażenia, jest wystarczające do uznania go za składnik majątku związany z działalnością gospodarczą.
Z tego względu Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, czy w opisanym stanie faktycznym sam sposób ujęcia faktury wykupu w księgach rachunkowych może być uznany za wystarczającą przesłankę do zakwalifikowania samochodu jako składnika majątku związanego z działalnością gospodarczą.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:
a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł,
c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
- wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Odrębnym od pozarolniczej działalności gospodarczej źródłem przychodu jest wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód ze sprzedaży rzeczy ruchomej kwalifikowany jest do źródła przychodów, o którym mowa w cytowanym art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d tej ustawy, czyli do odpłatnego zbycia rzeczy, chyba że sprzedaż następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.
Co jednak istotne, wyłączenie zastosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 obejmuje (w szczególności) te składniki majątku, które są wykorzystywane w działalności gospodarczej lub zostały z niej wycofane (zaprzestano ich wykorzystywania w działalności gospodarczej), a przy tym spełniają warunki określone w art. 14 ust. 2 pkt 1, a więc podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą oraz jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W 2021 r. zawarł Pan umowę leasingu operacyjnego samochodu osobowego. Po zakończeniu umowy leasingu, w dniu 6 czerwca 2024 r., wykupił Pan samochód za kwotę (…) zł brutto wynikającą z umowy leasingu. Faktura dokumentująca wykup została ujęta w księgach rachunkowych prowadzonej działalności. W ewidencji VAT odliczono 50% podatku naliczonego zgodnie z przepisami dotyczącymi samochodów wykorzystywanych w sposób mieszany. Samochód nie został ujęty w ewidencji środków trwałych. Samochód nie został wpisany do ewidencji wyposażenia. Nie ustalono jego wartości początkowej jako środka trwałego. Nie nadano mu numeru inwentarzowego. Nie dokonywano od niego odpisów amortyzacyjnych. W księgach rachunkowych ujęto fakturę dokumentującą wykup zgodnie z zasadami rachunkowości dotyczącymi składników o niskiej wartości. Obecnie planuje Pan sprzedaż samochodu.
Z uwagi na opisane przez Pana okoliczności wskazuję, że ustawa z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r., poz. 2105 ; dalej: „ustawa zmieniająca”) wprowadziła zmiany w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
I tak, do art. 10 ust. 2 dodano pkt 4, zgodnie z którym:
Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 19, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki te zostały wycofane z działalności gospodarczej, i dniem ich odpłatnego zbycia nie upłynęło 6 lat.
Natomiast do art. 14 do ust. 2 dodano m.in. punkt 19, na podstawie którego:
Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników będących rzeczami ruchomymi, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, na podstawie umowy, o której mowa w art. 23b ust. 1, przy czym przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Przepis ten ma zastosowanie do składników będących rzeczami ruchomymi (w tym samochodu osobowego) wykorzystywanych w działalności gospodarczej na podstawie umowy leasingu operacyjnego, o której mowa w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wskazuję jednak, że na podstawie art. 51 ustawy zmieniającej:
Przepisy art. 10 ust. 2 pkt 4 i art. 14 ust. 2 pkt 19 ustawy zmienianej w art. 1 mają zastosowanie do składników nabytych po dniu 31 grudnia 2021 r.
Tym samym zmiana ta dotyczy osób prowadzących działalność gospodarczą, które dokonują zbycia składników będących uprzednio przedmiotem leasingu operacyjnego, nabytych po 31 grudnia 2021 r.
Na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz opisu sprawy stwierdzam, że zmiana ta dotyczy Pana sytuacji, ponieważ planuje Pan dokonać zbycia składnika, będącego uprzednio przedmiotem leasingu operacyjnego, nabytego po 31 grudnia 2021 r.
Zatem skutków podatkowych sprzedaży takiego samochodu nie należy rozważać pod kątem powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli odpłatnego zbycia rzeczy.
Skoro samochód osobowy wykorzystywał Pan w działalności gospodarczej na podstawie umowy leasingu operacyjnego, a następnie – jak wskazał Pan w opisie sprawy – jego wykup znalazł odzwierciedlenie w prowadzonej księgowości firmy (został zaewidencjonowany w księgach podatkowych firmy, w ewidencji VAT odliczono 50% podatku naliczonego zgodnie z przepisami dotyczącymi samochodów wykorzystywanych w sposób mieszany), którymi to faktami uznał go Pan za składnik majątku działalności gospodarczej poprzez jego księgowe i majątkowe powiązanie z firmą, to termin 6 lat, o którym mowa w ww. art. 14 ust. 2 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik ten (samochód) zostanie wycofany z tej działalności gospodarczej.
Nie ma przy tym znaczenia, że – jak Pan wskazał – samochód po jego wykupie z leasingu nie został ujęty w ewidencji środków trwałych, samochód nie został wpisany do ewidencji wyposażenia, nie ustalono jego wartości początkowej jako środka trwałego, nie nadano mu numeru inwentarzowego i nie dokonywano od niego odpisów amortyzacyjnych.
W myśl art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b , których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g , nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.
Jak wskazał Pan w opisie, wykupił Pan samochód za kwotę (…) zł brutto, a więc w kwocie nie przekraczającej określonej w ww. przepisie, wydatek zaś ujął w księgach rachunkowych firmy, zaliczył do kosztów firmy.
Zgodnie zaś z art. 22d ust. 2 ww. ustawy:
Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.
Skorzystał więc Pan z uprawnień wynikających z ww. art. 22d ust. 1 zaliczając wydatek do kosztów (poprzez ujęcie w księgach rachunkowych), czego skutkiem jest brak dokonywania odpisów amortyzacyjnych oraz konieczności wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych.
Ponadto przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie nakładają obowiązku prowadzenia ewidencji wyposażenia, podobnie jak nadawania numerów inwentarzowych składnikom majątku firmy.
W związku tym, w opisanym przez Pana przypadku, wykupiony z leasingu samochód należy uznać za składnik majątku związany z działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś jego sprzedaż przed upływem terminu 6 lat, liczonym między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym samochód zostanie wycofany z działalności gospodarczej i dniem jego odpłatnego zbycia, będzie stanowiła przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów