0112-KDWL.4011.106.2026.2.DK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 15 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 4 sierpnia 2026 r. (wpływ 6 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego (wynikający z wniosku i jego uzupełnienia)

Wnioskodawca jest wspólnikiem – komandytariuszem w spółce komandytowej (dalej również jako „Spółka”). Spółka ma siedzibę i posiada zarządu na terytorium Polski.

W związku z prowadzoną przez Spółkę inwestycją, Wnioskodawca wniósł do niej wkład o znacznej wartości, przekraczający wysokość przypadającej nań sumy komandytowej. Wobec zakończenia inwestycji Spółka nie potrzebuje już tak znaczącego majątku, w związku z czym Wnioskodawca rozważa możliwość dokonania wycofania części wkładu, który zwrócony byłby w formie pieniężnej. Pozostali wspólnicy Spółki oświadczyli, że nie będą się sprzeciwiać takiemu wycofaniu. Jednocześnie, Spółka nie zostanie rozwiązana i będzie działać nadal, a Wnioskodawca pozostanie jej wspólnikiem.

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

Spółka komandytowa ma siedzibę i zarząd na terytorium Polski.

Pytania

1.  Czy w związku z wycofaniem wkładu (części wkładu) i zapłatą z tego tytułu przez Spółkę komandytową kwoty odpowiadającej wartości wycofywanej części wkładu, po stronie Wnioskodawcy powstanie dochód (przychód) podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy przychód z tytułu zwrot wkładu otrzymany przez wspólnika spółki komandytowej winien być przypisany do źródła o którym mowa w 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, czyli pozarolniczej działalności gospodarczej?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Częściowe wycofanie wkładu ze spółki niebędącej osobą prawną i otrzymanie przez wspólnika zapłaty z tego tytułu stanowi zdarzenie neutralne podatkowo na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a opodatkowanie uzyskanego w związku z tym przysporzenia następować będzie w chwili wystąpienia wspólnika ze spółki.

2.  Przychód związany z wycofaniem wkładu ze spółki niebędącej osobą prawną winien być przypisany do źródła o którym mowa w 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, czyli pozarolniczej działalności gospodarczej.

Uzasadnienie:

ad. 1 – neutralność podatkowa częściowego wycofania wkładu:

Odpowiedź na postawione wyżej pytanie rozpocząć należy od wskazania, że w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (vide art. 1 ust. 2) spółka komandytowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego. Stosownie bowiem do art. 4 § 1 pkt 1 oraz art. 102 Kodeksu spółek handlowych („KSH”), spółka komandytowa jest spółką osobową prawa handlowego.

Podatnikiem podatku dochodowego jest jednak Wnioskodawca, jako osoba fizyczna, z tym że zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o PIT jego przychód z tytułu udziału w spółce osobowej określa się proporcjonalnie do prawa Wnioskodawcy do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a powołanego przepisu, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasadę tę stosuje się również do rozliczania kosztów uzyskania przychodów oraz wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, a nadto strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT).

Sposób sformułowania przywołanych przepisów pozwala na przyjęcie, że opodatkowanie u wspólników przychodów (dochodów) transparentnej podatkowo spółki niebędącej osobą prawną (proporcjonalnie do ich udziałów w zyskach spółki) nie zostało uwarunkowane faktycznymi transferami pieniężnymi między spółką a wspólnikami. Osiągane przez taką spółkę przychody (dochody) podlegają opodatkowaniu na poziomie wspólników bez względu na to, czy uzyskują oni realne przysporzenie majątkowe, np. w wyniku wypłaty zysku przez spółkę, czy też przychody (dochody) te są „zatrzymywane” w spółce, pozostają w jej majątku np. w celu dalszego reinwestowania. Taka konstrukcja oznacza, że prawodawca wprowadził na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zasadę memoriałową rozpoznawania przez wspólników przychodów i kosztów podatkowych osiąganych i ponoszonych przez transparentną podatkowo spółkę niebędącą osobą prawną.

W rezultacie, rzeczywiste przepływy środków między spółką a wspólnikami powinny pozostawać neutralne podatkowo. W innym wypadku ten sam przychód (dochód) mógłby zostać opodatkowany u wspólników podwójnie: w chwili jego uzyskania przez spółkę – według zasady memoriałowej – oraz w momencie wypłacenia wspólnikom związanych z nim środków – na zasadzie kasowej. Dlatego też transfer środków między spółką niebędącą osobą prawną, a jej wspólnikami powinien podlegać opodatkowaniu tylko w przypadkach wyraźnie wskazanych przez ustawodawcę, jako wyjątek od przywoływanej zasady memoriału, i to w sposób pozwalający uniknąć dwukrotnego opodatkowania u wspólników tego samego przychodu (dochodu). Zdaniem Wnioskodawcy, taką konstrukcję należy uznać za zasadę opodatkowania działalności prowadzonej poprzez spółkę osobową prawa handlowego (spółkę komandytową).

Lektura ustawy o PIT dowodzi, iż wyjątkiem (jedynym) od przywołanej zasady jest konstrukcja wynikająca z art. 14 ust. 2 pkt 16 ustawy o PIT, zgodnie z którym opodatkowaniu jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej podlegają środki pieniężne otrzymane przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu wystąpienia z takiej spółki.

Wskazać trzeba mianowicie, że zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 11 ustawy o PIT, do przychodów nie zalicza się jednak środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu wystąpienia z takiej spółki, w części odpowiadającej uzyskanej przed wystąpieniem przez wspólnika nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa w art. 8 ustawy o PIT, pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w tej spółce i wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Dodatkowo, art. 24 ust. 3c ustawy o PIT stanowi, że dochodem z tytułu wystąpienia wspólnika ze spółki niebędącej osobą prawną w przypadku otrzymania środków pieniężnych jest różnica między przychodem z tego tytułu, ustalonym zgodnie z art. 14 ustawy o PIT, a wydatkami na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w takiej spółce.

Zestawienie zacytowanych wyżej regulacji pozwala na przyjęcie następujących zasad opodatkowania środków pieniężnych otrzymywanych przez wspólnika z tytułu wystąpienia przez niego ze spółki osobowej:

(a) przychodem w tym wypadku są wszystkie środki pieniężne, jakie wspólnik otrzymuje w związku z wystąpieniem ze spółki (art. 14 ust. 2 pkt 16 ustawy o PIT);

(b) tak określony przychód pomniejsza się o nadwyżkę przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa w art. 8, a więc o tę część dochodu spółki, która przypadała wspólnikowi (odpowiednio do jego udziałów w zyskach spółki) i od której wspólnik ten płacił podatek na bieżąco, według zasady memoriałowej (art. 14 ust. 3 pkt 11 zd. 1 ustawy o PIT). Dzięki temu eliminuje się ryzyko podwójnego opodatkowania tego samego przychodu (dochodu) w chwili jego uzyskania „przez” (poprzez) spółkę (według zasady memoriału) oraz w momencie wypłacenia wspólnikom związanych z nimi środków (zgodnie z zasadą kasową);

(c) powyższe odliczenie pomniejsza się jednak o wypłaty z tytułu udziału w spółce, dokonane przez spółkę na rzecz występującego wspólnika oraz wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. W ten sposób wypłaty te i wydatki efektywnie zwiększają podstawę opodatkowania przy wystąpieniu wspólnika ze spółki niebędącą osobą prawną. Powyższa regulacja służy przeciwdziałaniu swoistemu podwójnemu opodatkowaniu, tj. pomniejszeniu otrzymywanej przez wspólnika występującego ze spółki wypłaty o dochód, który wprawdzie został już opodatkowany, ale z tytułu, którego wspólnik otrzymał już od spółki wypłatę. Jednocześnie, służy ona opodatkowaniu innych wypłat, które wspólnik faktycznie otrzymywał od spółki, a które dotychczas – jako neutralne podatkowo przepływy kapitałowe pomiędzy spółką a wspólnikiem – nie podlegały opodatkowaniu;

(d) od tak obliczonego przychodu należy, na podstawie art. 24 ust. 3c ustawy o PIT, odliczyć wydatki jakie wspólnik występujący ze spółki niebędącej osobą prawną poniósł na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w tej spółce.

Rozwiązanie to powoduje, że przychody osiągane przez wspólnika w „konstrukcyjnie” neutralnej podatkowo spółce osobowej są finalnie rozliczane, bazując na metodzie kasowej, na etapie wystąpienia przezeń ze spółki, z tym, że takie końcowe rozliczenie jest możliwe dopiero w chwili całkowitego wystąpienia wspólnika ze spółki – definitywnego rozliczenia jego partycypacji w przychodach i kosztach spółki na skutek wycofania całości wniesionego do niej przez niego wkładu.

Co znamienne, ustawodawca wymieniając powyższe – podlegające opodatkowaniu przy zastosowaniu metody kasowej, w momencie ich dokonania – przepływy kapitałowe między spółką niebędącą osobą prawną a jej wspólnikami, wskazał je jako wyjątki od zasady memoriałowej rozpoznawania przez wspólników przychodów (dochodów) spółki, i nie uwzględnił w ich ramach wypłaty wspólnikowi środków pieniężnych w związku z częściowym wycofaniem przez niego wkładu wniesionego do spółki.

Według Wnioskodawcy, w ustawie o PIT nie wprowadzono przepisów, które nakazywałyby opodatkowanie u wspólnika takiej wypłaty w chwili jej dokonania – otrzymania przez niego środków pieniężnych. Co za tym idzie, taki transfer pieniężny powinien pozostawać dla wspólnika, zgodnie z zasadą memoriałową, neutralny podatkowo.

Podkreślenia wymaga przy tym, że powyższe nie oznacza w żadnej mierze, że wypłacone w ten sposób środki nie podlegają w ogóle opodatkowaniu. Przeciwnie, ich opodatkowanie podlega jedynie odsunięciu w czasie – są one bowiem uwzględniane przy ustalaniu wysokości przychodu osiąganego przez wspólnika na skutek definitywnego wystąpienia przez niego ze spółki niebędącej osobą prawną, w oparciu o art. 14 ust. 2 pkt 16 ustawy o PIT. Wypłaty z tytułu częściowego wycofania wkładu ze spółki będą bowiem – jako wypłaty z tytułu udziału w tej spółce, o którym mowa w art. 14 ust. 3 pkt 11 ustawy o PIT – efektywnie zwiększać przychód wspólnika podlegający opodatkowaniu w takiej sytuacji, zgodnie z przedstawionym wyżej mechanizmem. Nawet zatem gdyby wspólnik, całkowicie występując ze spółki, otrzymał tytułem wycofania (pozostałej części) swojego wkładu symboliczną kwotę, to i tak przy określaniu przychodu do opodatkowania z tego tytułu kwota ta ulegnie zwiększeniu o już wypłacone mu przez spółkę środki tytułem częściowego zwrotu wniesionego wkładu.

Tym samym, w opinii Wnioskodawcy, należy przyjąć, że zamiarem ustawodawcy było opodatkowanie takich wypłat dopiero w chwili ostatecznego wystąpienia wspólnika ze spółki. Przyjęcie odmiennego stanowiska co do momentu opodatkowania tych wypłat skutkowałoby opodatkowaniem przy wystąpieniu ze spółki wypłat, które już wcześniej zostały opodatkowane. Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe rozumienie przepisów pozostaje przy tym w zgodzie z wynikającym z art. 14 ust. 2 pkt 6 i ust. 3 pkt 11 ustawy o PIT założeniem, że to właśnie w momencie całkowitego wystąpienia wspólnika ze spółki niebędącej osobą prawną - w chwili definitywnego rozliczenia jego uczestnictwa w takiej spółce w wyniku wycofania całości wniesionego do niej przez niego wkładu, dochodzi do ostatecznego rozliczenia i opodatkowania przysporzeń wspólnika, które nie zostały jeszcze opodatkowane na wcześniejszym etapie jego pozostawania w spółce.

ad. 2: sposób przypisania przychodu z tytułu wycofania wkładu w spółce komandytowej do źródła przychodów:

Omawiając z kolei drugie z postawionych pytań należy już na wstępie zaznaczyć, że zwrot wkładu otrzymany przez wspólnika spółki komandytowej wiąże się z faktem uczestnika tej osoby w danej spółce, wobec czego ma swoje źródło w udziale wspólnika w spółce niebędącej osobą prawną. Stosownie zaś do art. 5b ust. 2 ustawy o PIT: „jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce (...) uznaje się za przychody ze źródła, o jakim mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT”.

Już z tego zatem wynika, że skoro wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu udziału w spółce komandytowej, przychód ten winien być przypisany do źródła o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.

Warto nadmienić, że powyższej zasady ogólnej nie wyłącza przepis szczególny w postaci art. 14 ust. 1 ustawy o PIT. Zgodnie z nim, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont, z tym, że u podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Sposób sformułowania cytowanej regulacji wskazuje, iż odnosi się on do momentu powstania przychodu z działalności gospodarczej, nie zmieniając tym samym zasady wynikającej z art. 5b ust. 2 cytowanej ustawy.

W świetle powyższego – zgodnie z literalnym brzmieniem art. 5 ust. 2 ustawy o PIT – przychód wspólnika z udziału w spółce niebędącej osobą prawną prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą z tytułu zwrotu części wkładu, określony na podstawie art. 8 ust. 1, powołanej ustawy uznać należy za przychód ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tegoż aktu.

Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie stanowiska przedstawionego w niniejszym wniosku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.):

Stosownie do zapisu art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych:

Zgodnie z definicją zawartą w art. 102 Kodeksu spółek handlowych:

Przechodząc na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.), wskazuję, że zgodnie z art. 9 ust. 1 tej ustawy:

Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ogólne znaczenie pojęcia przychodów zostało określone w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Pojęcie przychodów wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Ustawodawca odróżnia przy tym przysporzenia, które mają charakter pieniężny (pieniądze, wartości pieniężne) i niepieniężny (świadczenia w naturze, czyli otrzymane rzeczy lub prawa; nieodpłatne świadczenia inne niż świadczenia w naturze, tj. otrzymane usługi lub świadczenia polegające na udostępnianiu rzeczy lub praw).

Na podstawie art. 5a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 5a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ponadto, w myśl art. 5a pkt 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W związku z wejściem w życie 1 stycznia 2021 r. przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123; dalej: ustawa zmieniająca) spółki komandytowe uzyskały status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych w terminie 1 stycznia 2021 r. lub 1 maja 2021 r.

Zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.):

Zatem spółki komandytowe stały się odrębnymi, samodzielnymi podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Innymi słowy spółka komandytowa przestała być spółką transparentną podatkowo. W konsekwencji, działalność prowadzona przez spółkę komandytową nie może być traktowana jak działalność prowadzona przez wspólnika. Natomiast wspólnicy tych spółek będący osobami fizycznymi uzyskują z tytułu uczestnictwa w tych spółkach przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jednocześnie na mocy art. 24 ust. 5 pkt 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem faktycznie uzyskanym jest taki dochód, którym podatnik może sam rozporządzać, a więc dochód rzeczywiście mu wypłacony lub postawiony do dyspozycji.

Pod pojęciem „przychodu z udziału w zyskach osoby prawnej” należy rozumieć wszelkie przychody, których uzyskiwanie ma źródło w posiadaniu udziałów (akcji) w spółkach – jest realizacją uprawnień majątkowych wynikających z posiadania udziałów (akcji), uprawnień majątkowych wynikających z bycia wspólnikiem spółki.

Faktyczne uzyskanie tego przychodu może polegać na uzyskaniu określonych rodzajów wypłat ze spółki, ale również może być wynikiem dokonania określonych operacji dotyczących kapitałów spółki. Wyliczenie dochodów (przychodów) z udziału w zyskach osób prawnych zawarte w art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma bowiem charakter przykładowy.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan wspólnikiem – komandytariuszem w spółce komandytowej. W związku z prowadzoną przez Spółkę inwestycją, wniósł Pan do niej wkład o znacznej wartości, przekraczający wysokość przypadającej nań sumy komandytowej. Wobec zakończenia inwestycji Spółka nie potrzebuje już tak znaczącego majątku, w związku z czym rozważa Pan możliwość dokonania wycofania części wkładu, który zwrócony byłby w formie pieniężnej. Pozostali wspólnicy Spółki oświadczyli, że nie będą się sprzeciwiać takiemu wycofaniu. Jednocześnie, Spółka nie zostanie rozwiązana i będzie działać nadal, a Pan pozostanie jej wspólnikiem.

W przedstawionej sytuacji dojdzie do wycofania wkładów w Spółce, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zmniejszenie wkładu w Spółce będzie skutkować co do zasady powstaniem obowiązku podatkowego na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych – przychodu z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Częściowe wycofanie wkładu dokonane po uzyskaniu przez spółkę komandytową statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, będzie skutkować powstaniem przychodu z kapitałów pieniężnych.

Zatem otrzymanie przez Pana środków pieniężnych od spółki komandytowej, w związku z planowanym wycofaniem części wkładu wniesionego do tej spółki będzie stanowić przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.