0112-KDSL2-2.440.467.2026.3.DS
Wiążąca informacja stawkowa2026-11-03Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna
WIS USŁUGA – wstęp do salonu gier wirtualnej rzeczywistości.
WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)
Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2026 r., poz. 1263, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 24 sierpnia 2026 r. (data wpływu 24 sierpnia 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia: 2 października 2026 r. (data wpływu 2 października 2026 r.) oraz 6 października 2026 r. (data wpływu 6 października 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku:
Usługa – wstęp do salonu gier wirtualnej rzeczywistości
Opis usługi:
Wnioskodawca prowadzi centrum rozrywki i rekreacji, w którym dostępne są interaktywne doświadczenia wykorzystujące technologię wirtualnej rzeczywistości, symulatory oraz inne urządzenia i atrakcje technologiczne. W centrum oferowany jest szeroki wybór gier, symulacji oraz innych interaktywnych doświadczeń przeznaczonych dla osób w różnym wieku. W zależności od wybranej atrakcji klient będzie korzystał między innymi z gogli VR, kontrolerów, komputerów, interaktywnych platform, foteli, symulatorów ruchu, ekranów, monitorów, systemów audio oraz innych urządzeń niezbędnych do realizacji danego doświadczenia. Niektóre atrakcje będą mogły dodatkowo generować efekty fizyczne, takie jak strumienie powietrza lub wiatr, zmiany temperatury, wibracje albo efekty dotykowe, zwiększające immersyjny charakter doświadczenia. Skorzystanie z atrakcji dostępnych w centrum wymaga nabycia przez klienta jednego z oferowanych przez Wnioskodawcę pakietów dostępu. Każdemu pakietowi odpowiadać będzie określona liczba jednostek rozliczeniowych, określanych jako kredyty. Kredyty zostaną przypisane do karty dostępu klienta. W momencie zakupu pakietu klient nie będzie musiał wskazywać, z którego konkretnego urządzenia, symulatora, gry czy doświadczenia zamierza skorzystać. Po wejściu do (...) klient może samodzielnie wybierać spośród dostępnych atrakcji i doświadczeń. Każda atrakcja wymaga wykorzystania określonej liczby kredytów, a liczba ta może być różna w zależności od rodzaju i charakterystyki danej atrakcji. W celu uruchomienia konkretnej atrakcji klient użyje karty dostępu przy odpowiednim urządzeniu lub systemie. Z salda klienta zostanie wówczas odjęta liczba kredytów odpowiadająca wybranej atrakcji. Po zakończeniu korzystania z jednej atrakcji klient może wybrać kolejną. Klient może korzystać z różnych atrakcji, aż do wykorzystania dostępnej liczby kredytów albo do momentu, w którym zdecyduje się zakończyć wizytę. Za korzystanie z gogli VR, symulatorów ani innych urządzeń nie będzie pobierane odrębne wynagrodzenie, ponieważ będzie pobierana jedna opłata za wybrany pakiet dostępu. Personel Wnioskodawcy stanowi integralny element organizacji świadczenia. Do zadań personelu należy między innymi przedstawianie zasad korzystania z centrum, wyjaśnianie sposobu korzystania z atrakcji, przekazywanie instrukcji dotyczących bezpieczeństwa, przygotowywanie i konfigurowanie urządzeń, pomaganie klientom w prawidłowym zajęciu miejsca w symulatorach, sprawdzanie pasów i systemów bezpieczeństwa, uruchamianie i konfigurowanie doświadczeń, udzielanie pomocy w przypadku trudności oraz monitorowanie prawidłowego działania atrakcji. Istotą świadczenia z perspektywy klienta jest uzyskanie możliwości uczestnictwa w doświadczeniach i atrakcjach znajdujących się w specjalnie zorganizowanym centrum rozrywki.
Rozstrzygnięcie:
Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu
Stawka podatku od towarów i usług:
8%
Podstawa prawna:
art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy
Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług
UZASADNIENIE:
W dniu 24 sierpnia 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 2 października 2026 r. poprzez przesłanie pełnomocnictwa oraz w dniu 6 października 2026 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy oraz przesłanie dokumentów.
W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi.
I. Szczegółowy opis usługi.
Wnioskodawca prowadzi centrum rozrywki i rekreacji, w którym dostępne są interaktywne doświadczenia wykorzystujące technologię wirtualnej rzeczywistości, symulatory oraz inne urządzenia i atrakcje technologiczne. W centrum oferowany jest szeroki wybór gier, symulacji oraz innych interaktywnych doświadczeń przeznaczonych dla osób w różnym wieku. Wnioskodawca przystosował lokal w którym klienci uczestniczą w grach w wirtualnej rzeczywistości (w tym symulatory w VR). Odwiedzający to miejsce gracze mają do wyboru różnego rodzaju gier i wirtualnych doświadczeń przygotowanych z myślą o osobach w różnym wieku.
W zależności od wybranej atrakcji klient będzie korzystał między innymi z gogli VR, kontrolerów, komputerów, interaktywnych platform, foteli, symulatorów ruchu, ekranów, monitorów, systemów audio oraz innych urządzeń niezbędnych do realizacji danego doświadczenia. Niektóre atrakcje będą mogły dodatkowo generować efekty fizyczne, takie jak strumienie powietrza lub wiatr, zmiany temperatury, wibracje albo efekty dotykowe, zwiększające immersyjny charakter doświadczenia.
Samo wejście do części recepcyjnej lub poczekalni nie wymaga zakupu pakietu. Nabycie pakietu dostępu oraz posiadanie odpowiedniej liczby kredytów jest natomiast warunkiem faktycznego korzystania z atrakcji znajdujących się w (...).
Przedmiotowa usługa składa się z następujących czynności:
a) Doładowanie biletu/karty/innego technicznego nośnika wstępu kredytami/punktami do salonu wirtualnej rzeczywistości.
c) Wybór przez Klienta stanowiska (...).
Wybór jest możliwy spośród wolnych w danej chwili stanowisk.
d) Następnie Klient korzysta z udostępnionej przestrzeni i sprzętu (a pomaga mu w tym personel, który przygotowuje sprzęt, pomaga w zajęciu pozycji, sprawdza zabezpieczenia, może uruchamiać i konfigurować doświadczenia).
Przebywanie i korzystanie z wyposażenia salonu odbywa się na podstawie karty/innego nośnika do wyczerpania kredytów albo do zakończenia wizyty przez klienta. Faktyczne skorzystanie z atrakcji dostępnych w centrum będzie jednak wymagało nabycia przez klienta jednego z oferowanych przez Wnioskodawcę pakietów dostępu. Każdemu pakietowi odpowiadać będzie określona liczba jednostek rozliczeniowych, określanych jako kredyty lub punkty. Kredyty zostaną przypisane do karty dostępu klienta lub innego technicznego nośnika wykorzystywanego w centrum.
W momencie zakupu pakietu klient nie będzie musiał wskazywać, z którego konkretnego urządzenia, symulatora, gry czy doświadczenia zamierza skorzystać.
Po wejściu do (...) klient będzie samodzielnie wybierał spośród dostępnych atrakcji i doświadczeń. Każda atrakcja może wymagać wykorzystania określonej liczby kredytów, a liczba ta może być różna w zależności od rodzaju i charakterystyki danej atrakcji.
W celu uruchomienia konkretnej atrakcji klient użyje karty dostępu przy odpowiednim urządzeniu lub systemie. Z salda klienta zostanie wówczas odjęta liczba kredytów odpowiadająca wybranej atrakcji.
Po zakończeniu korzystania z jednej atrakcji klient będzie mógł wybrać kolejną. Będzie mógł korzystać z różnych atrakcji aż do wykorzystania dostępnej liczby kredytów albo do momentu, w którym zdecyduje się zakończyć wizytę.
Pakiety mogą różnić się ceną oraz liczbą przypisanych do nich kredytów.
Zamiarem Klientów jest nabycie jednego świadczenia w postaci wstępu do salonu gier wirtualnej rzeczywistości, wyposażonego w sprzęt, gry, przystosowane pomieszczenie z obsługą techniczną w ramach oferowanych pakietów. Klienci Wnioskodawcy oczekują przede wszystkim rozrywki i właśnie ona jest celem i efektem świadczenia.
Istotą świadczenia z perspektywy klienta jest uzyskanie możliwości uczestnictwa w doświadczeniach i atrakcjach znajdujących się w specjalnie zorganizowanym centrum rozrywki.
Klient nie jest zainteresowany nabyciem usługi najmu konkretnego urządzenia. Nie otrzymuje urządzenia do swobodnego dysponowania nim, nie może korzystać z niego poza centrum i nie płaci za jego najem odrębnego wynagrodzenia.
Cena pakietu będzie obejmowała wszystkie elementy konieczne do realizacji doświadczenia rozrywkowego, w szczególności:
• dostęp do doświadczeń i atrakcji oferowanych przez Wnioskodawcę,
• możliwość korzystania z różnych atrakcji,
• korzystanie z niezbędnej infrastruktury technicznej,
• korzystanie ze sprzętu związanego z poszczególnymi atrakcjami,
• dostęp do oprogramowania i treści,
• przygotowanie i konfigurację sprzętu,
• instruktaż dotyczący korzystania z atrakcji,
• pomoc techniczną personelu,
• nadzór oraz zapewnienie warunków bezpieczeństwa.
Za korzystanie z gogli VR, symulatorów ani innych urządzeń nie będzie pobierane odrębne wynagrodzenie (ponieważ będzie pobierana jedna opłata za wybrany pakiet dostępu, dzięki której zostaną doładowane „kredyty” klienta Wnioskodawcy).
Personel Wnioskodawcy będzie stanowił integralny element organizacji świadczenia.
Do zadań personelu należeć będzie między innymi przedstawianie zasad korzystania z centrum, wyjaśnianie sposobu korzystania z atrakcji, przekazywanie instrukcji dotyczących bezpieczeństwa, przygotowywanie i konfigurowanie urządzeń, pomaganie klientom w prawidłowym zajęciu miejsca w symulatorach, sprawdzanie pasów i systemów bezpieczeństwa, uruchamianie i konfigurowanie doświadczeń, udzielanie pomocy w przypadku trudności oraz monitorowanie prawidłowego działania atrakcji.
Rola personelu będzie miała przede wszystkim charakter techniczny, organizacyjny oraz związany z zapewnieniem bezpieczeństwa i będzie stanowiła integralną część usługi rozrywkowej.
U Wnioskodawcy mogą być również sprzedawane napoje, przekąski, słodycze, zabawki, pamiątki oraz inne produkty uzupełniające.
Sprzedaż tych towarów nie jest przedmiotem złożonego wniosku.
Towary będą sprzedawane oddzielnie od pakietów dostępu, za dodatkową cenę, a ich opodatkowanie VAT będzie ustalane odrębnie według zasad właściwych dla poszczególnych towarów.
Nie będzie możliwa wypłata środków z przedpłaconej karty (tj. wypłata „kredytów). Wnioskodawca zamierza oferować różne rodzaje pakietów dostępu. Poszczególne pakiety będą posiadały własne nazwy handlowe, stosowane w materiałach marketingowych, cennikach oraz dokumentach związanych ze sprzedażą.
Wnioskodawca przewiduje możliwość oferowania między innymi pakietów podstawowych, pakietów (...), pakietów (...) oraz pakietów przeznaczonych dla (...).
Pakiety różnią się ceną oraz liczbą przypisanych do nich kredytów.
W dalszej części Wnioskodawca przedstawił „Uzasadnienie prawne kwalifikacji oraz stosowania 8% VAT”, powołując się na poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy.
Wnioskodawca przedstawił również – w jego ocenie – „Analogiczne rozstrzygnięcia Dyrektora KIS”, w tym:
• WIS z dnia 30 czerwca 2026 r., sygn. 0112-KDSL2-2.440.194.2026.2.AS;
• WIS z dnia 13 czerwca 2023 r., sygn. 0112-KDSL2-1.440.93.2023.3.MK;
• WIS z dnia 24 czerwca 2026 r., sygn. 0112-KDSL2-2.440.171.2026.2.DS.
W dniu 6 października 2026 r. Wnioskodawca – w odpowiedzi na wezwanie tutejszego organu z dnia 29 września 2026 r. – uzupełnił opis sprawy o następujące informacje:
1. Czy Wnioskodawca jest właścicielem lokalu, w którym Wnioskodawca prowadzi centrum rozrywki i rekreacji? Jeżeli nie, to jaki Wnioskodawca posiada tytuł prawny (np. umowa najmu, dzierżawy, inny – jaki) do korzystania z tego lokalu?
Odpowiedź: Wnioskodawca nie jest właścicielem lokalu, w którym prowadzi centrum rozrywki i rekreacji (...). Wnioskodawca korzysta z lokalu na podstawie umowy najmu zawartej z (...) będącą właścicielem centrum handlowego (...), w którym lokal się mieści (...). Lokal jest wykorzystywany przez Wnioskodawcę do prowadzenia centrum rozrywki i rekreacji (...) oraz do świadczenia usług na rzecz klientów.
2. Czy Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność w ramach realizowanej usługi? Jeśli tak, to należy wskazać za co i wobec kogo.
Odpowiedź: Tak. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność w związku ze świadczeniem usługi. Jest podmiotem świadczącym na rzecz klientów usługę rozrywkowo-rekreacyjną i odpowiada wobec klientów oraz uczestników korzystających z atrakcji, na zasadach ogólnych określonych w Kodeksie cywilnym, w zakresie wynikającym z obowiązujących przepisów prawa, w szczególności za:
1) prawidłową organizację i należyte wykonanie usługi;
2) utrzymywanie atrakcji i sprzętu w odpowiednim stanie technicznym;
3) przekazywanie klientom niezbędnych instrukcji dotyczących korzystania z atrakcji;
4) organizację i nadzór nad bezpiecznym korzystaniem z atrakcji;
5) zapewnienie pomocy personelu, gdy jest ona potrzebna.
Wszystkie urządzenia VR, symulatory i pozostałe atrakcje przez cały czas pozostają w (...) i pod kontrolą Wnioskodawcy, a Personel jest obecny w (...) w godzinach otwarcia (...).
Wnioskodawca nie odpowiada w szczególności za szkody powstałe wskutek korzystania z atrakcji wbrew Regulaminowi lub poleceniom Personelu, zatajenia przeciwwskazań zdrowotnych albo wprowadzenia Personelu w błąd co do wieku, wzrostu lub stanu zdrowia, utraty rzeczy pozostawionych bez nadzoru oraz siły wyższej. Uczestnik odpowiada na zasadach ogólnych za szkody wyrządzone z jego winy Wnioskodawcy lub osobom trzecim, a za szkody wyrządzone przez małoletnich odpowiadają ich opiekunowie, zgodnie z art. 427 Kodeksu cywilnego.
3. W jaki sposób klienci nabywają karty/„inne techniczne nośniki” uprawniające do wstępu do lokalu oraz korzystania z urządzeń? Należy szczegółowo opisać.
Odpowiedź: Sposób nabywania kart i uprawnienia z nich wynikające.
Klienci nabywają prawo wstępu i korzystania z urządzeń w ramach Pakietów, a karta jest wyłącznie technicznym nośnikiem, na którym zapisywane są kredyty. Proces przebiega następująco:
1) Klient przychodzi do Recepcji.
2) Klient wybiera jeden z Pakietów wskazanych w Cenniku. Nie nabywa ani nie wynajmuje konkretnego symulatora, urządzenia VR ani pojedynczej atrakcji, a przy zakupie nie wskazuje, z których atrakcji zamierza korzystać. Pakiet jest opłaconym z góry, zryczałtowanym prawem korzystania z atrakcji w ramach określonej liczby kredytów i ma charakter karnetu (…).
3) Klient płaci z góry w formach przyjmowanych w Recepcji. Sprzedaż jest dokumentowana paragonem fiskalnym, a na żądanie fakturą. Wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi wyłącznie cena Pakietu; nie są pobierane opłaty abonamentowe, członkowskie ani manipulacyjne, ani odrębne opłaty za korzystanie z atrakcji lub sprzętu (…).
4) Przy pierwszym zakupie Pakietu Klient otrzymuje Kartę, za kaucją (…) określoną w Cenniku. Kaucja nie stanowi wynagrodzenia za usługę ani części ceny Pakietu. Karta jest elektronicznym nośnikiem, na którym zapisywane jest Saldo i który służy do uruchamiania atrakcji. Nie jest kartą płatniczą ani rachunkiem płatniczym. Jest przypisana do Klienta, któremu została wydana (pod imieniem lub pseudonimem podanym przy wydaniu), i nie może zostać przekazana innej osobie (…).
5) Na Karcie zapisywane są kredyty odpowiadające Pakietowi, powiększone o ewentualne kredyty bonusowe. Obecnie obowiązują Pakiety o wartości (…), którym odpowiada Saldo, odpowiednio, (…) kredytów. Kredyty są technicznymi jednostkami rozliczeniowymi, nie są pieniądzem ani środkiem płatniczym i nie mają wartości pieniężnej poza ceną zapłaconą za Pakiet. Nie podlegają wypłacie ani wymianie na gotówkę, a bonus nie jest wypłacany klientowi w gotówce (…).
6) Kartę doładowuje się przez nabycie kolejnego Pakietu w Recepcji. Saldo z kolejnych Pakietów sumuje się. Klient może w każdej chwili sprawdzić Saldo w Recepcji (…).
7) Warunkiem wejścia do (…) i faktycznego korzystania z atrakcji jest posiadanie Karty z Saldem wystarczającym do uruchomienia wybranej atrakcji (…).
8) W (…) Klient samodzielnie wybiera spośród dostępnych atrakcji oraz wolne w danej chwili stanowisko (...). Każdej atrakcji przypisana jest określona liczba kredytów, zależna od jej rodzaju, charakterystyki i parametrów technicznych. Liczba ta jest wskazana w Cenniku oraz wyświetlana lub w inny sposób komunikowana klientowi przy każdej atrakcji przed jej użyciem (…).
9) Aby uruchomić atrakcję, Klient używa Karty przy odpowiednim urządzeniu lub systemie. System weryfikuje uprawnienie, odejmuje z Salda liczbę kredytów przypisaną do tej atrakcji i uruchamia ją. Każde takie użycie Karty stanowi wykonanie przysługującego Klientowi prawa do korzystania z wybranej atrakcji. Liczba kredytów określa wyłącznie, jaka część wcześniej nabytego Salda zostaje wykorzystana, i nie stanowi odrębnego zakupu (…).
10) Podczas korzystania z atrakcji klientowi pomaga Personel, który przeprowadza instruktaż, przygotowuje i konfiguruje sprzęt, pomaga w zajęciu pozycji, sprawdza zabezpieczenia i pasy, uruchamia doświadczenia i udziela pomocy w razie trudności (…). Sprzęt pozostaje w (…) i pod kontrolą Wnioskodawcy; klient nie otrzymuje go do swobodnego dysponowania i nie może z niego korzystać poza centrum.
11) Po zakończeniu atrakcji klient może wybrać kolejną w granicach Salda albo zakończyć wizytę. Niewykorzystane Saldo pozostaje na Karcie i może być wykorzystane podczas kolejnych wizyt (…).
Napoje, przekąski, słodycze, zabawki, pamiątki i inne produkty uzupełniające nie wchodzą w skład usługi i są sprzedawane odrębnie, za dodatkową cenę.
4. W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że „Wnioskodawca przewiduje możliwość oferowania między innymi pakietów podstawowych, pakietów (...), pakietów (...) oraz pakietów przeznaczonych dla (...)” należy wskazać jakie konkretnie różnice występują między tymi pakietami? Należy szczegółowo opisać kogo oraz do czego uprawnia każdy z ww. pakietów.
Odpowiedź: Należy w tym miejscu wskazać, że Wnioskodawca jest na początku etapie rozwoju własnej działalności. Wnioskodawca opracował różne pakiety, ale nie ustalił ostatecznej ceny dla każdego z nich. Jednocześnie zasadniczo sposób korzystania z każdego pakietu będzie podobny, ponieważ będą one się różnić ceną oraz ilością kredytów. Sam sposób użycia przedpłaconej w kredyty, będzie taki sam niezależnie od pakietu, ponieważ będzie to polegać na przyłożeniu karty do urządzenia/Atrakcji.
Różnice między pakietami.
Wskazane we wniosku „pakiety podstawowe” i „pakiety (...)” to obecnie oferowane Pakiety (...). „Pakiety (...) oraz pakiety przeznaczone dla (...)” to Pakiety (...), które są w trakcie opracowywania i wdrażania. Ich nazwy handlowe, ceny, liczby kredytów i szczegółowe warunki organizacyjne nie zostały jeszcze ostatecznie ustalone (...).
Wszystkie Pakiety są wariantami handlowymi i organizacyjnymi tej samej usługi, to jest wstępu do centrum rozrywki i rekreacji oraz prawa do korzystania z dostępnych w nim atrakcji za pośrednictwem systemu Pakietów i kredytów. Żaden Pakiet nie jest przypisany do określonej atrakcji, rodzaju atrakcji ani urządzenia. Pakiety (...) różnią się od standardowych wyłącznie:
(...).
Różnice nie polegają na wynajmie sprzętu ani na przekazaniu urządzeń w posiadanie klienta (...).
Pakiety standardowe (...) są przeznaczone dla każdego klienta. Różnią się wyłącznie ceną, liczbą kredytów i kredytów bonusowych; (...):
(...).
Pakiety (...).
Każdy z nich uprawnia do wstępu do centrum i do korzystania z atrakcji w ramach uzgodnionego Salda kredytów. Różnice (...) przedstawia poniższa tabela (...):
(...).
Zasady wspólne dla Pakietów (...): Pakiety (...) zapewniają wyłączność korzystania ze (...) i nie obejmują usług gastronomicznych. (...).
(…)
W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 26 października 2026 r., znak 0112-KDSL2-2.440.467.2026.2.DS, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 26 października 2026 r.
W dniu 28 października 2026 r. do tutejszego organu wpłynęło pismo stanowiące wypowiedzenie się Wnioskodawcy w sprawie zebranego materiału dowodowego, w którym wskazano co następuje:
„I. Usługa będąca przedmiotem wniosku
• Wnioskodawca prowadzi centrum rozrywki i rekreacji (...) w lokalu (...), zajmowanym na podstawie umowy najmu zawartej z (...). W centrum dostępne są gry VR, symulatory i inne interaktywne atrakcje, w tym gogle, kontrolery, platformy, fotele, symulatory ruchu, ekrany i systemy audio, a niektóre atrakcje generują efekty fizyczne, takie jak wiatr, zmiana temperatury czy wibracje.
• Klient nabywa jeden z Pakietów z Cennika (...). Zapłata następuje z góry, a cena Pakietu jest jedynym wynagrodzeniem Wnioskodawcy.
• Pakiet jest zapisywany na Karcie wydawanej za kaucją (...), która nie stanowi wynagrodzenia. Karta jest wyłącznie technicznym nośnikiem salda. Kredyty nie są pieniądzem ani środkiem płatniczym, nie mają wartości poza ceną Pakietu i nie podlegają wypłacie ani wymianie na gotówkę.
• Przy zakupie klient nie wskazuje atrakcji, z których skorzysta, a Pakiet nie jest przypisany do urządzenia. W (...) klient wybiera atrakcję i wolne stanowisko, a użycie Karty uruchamia atrakcję i odejmuje przypisaną jej liczbę kredytów. Niewykorzystane saldo pozostaje na Karcie na kolejne wizyty, co nadaje Pakietowi charakter karnetu.
• Personel przeprowadza instruktaż, przygotowuje i konfiguruje sprzęt, pomaga zająć pozycję, sprawdza zabezpieczenia, uruchamia doświadczenia i pomaga w razie trudności. Wszystkie urządzenia pozostają w (...) pod kontrolą Wnioskodawcy, a klient nie otrzymuje ich do swobodnego dysponowania i nie może z nich korzystać poza centrum.
• Wnioskodawca odpowiada wobec klientów na zasadach ogólnych Kodeksu cywilnego za organizację i należyte wykonanie usługi, stan techniczny atrakcji, instrukcje, nadzór nad bezpiecznym korzystaniem i pomoc personelu.
• Pakiety (...) są wariantami tej samej usługi. Różnią się liczbą kredytów, (...), a nie rodzajem świadczenia.
• Napoje, przekąski, słodycze, zabawki i pamiątki są sprzedawane odrębnie za dodatkową cenę i nie są objęte wnioskiem.
II. Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie kwalifikacji i stawki
Opisana usługa stanowi »Usługi związane z rozrywką i rekreacją wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne«, o których mowa w poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, i podlega opodatkowaniu stawką 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy. Przemawiają za tym następujące argumenty.
1. Centrum (...) jest miejscem rozrywki. Dyrektor KIS rozumie park rozrywki jako miejsce zarówno otwarte, jak i zamknięte, które służy klientom do odprężenia się, zabawy, wypoczynku i rozrywki (tak w decyzjach sygn. 0112-KDSL2-2.440.23.2026.3.DS i sygn. 0112-KDSL2- 1.440.633.2025.4.NR). (...) jest takim miejscem: to przystosowane pomieszczenie z zestawem atrakcji VR i symulatorów, służące wyłącznie rozrywce.
2. Wstęp obejmuje korzystanie z urządzeń. Wstęp oznacza możliwość wejścia gdzieś i prawo uczestniczenia w czymś, bez względu na formę biletu, karnetu lub opłaty. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem NSA (wyroki z 30 stycznia 2014 r., I FSK 311/13, i z 20 grudnia 2016 r., I FSK 829/15) oraz interpretacją ogólną Ministra Finansów z 2 grudnia 2014 r., PT1/033/32/354/LJU/14, wstępu nie można ograniczać do samego wejścia do obiektu. Obejmuje on aktywne korzystanie z urządzeń i atrakcji typowych dla obiektu, tak jak wstęp do parku rozrywki obejmuje korzystanie z urządzeń, a wstęp na siłownię ćwiczenia na przyrządach. To samo rozumienie stosuje Dyrektor KIS w decyzjach z 2026 r.
3. To jedna usługa, a nie najem ani zestaw usług. Gogle, symulatory, oprogramowanie, instruktaż, pomoc personelu i nadzór bezpieczeństwa są środkami, które umożliwiają zapewnienie klientowi doświadczenia rozrywkowego. Klient płaci jedną cenę Pakietu i nie nabywa odrębnie najmu urządzenia, szkolenia ani obsługi. W decyzji sygn. 0112-KDSL2- 1.440.633.2025.4.NR wnioskodawca opisał usługę jako wynajem stanowiska gamingowego, a mimo to Dyrektor KIS uznał ją za usługę związaną ze wstępem do obiektu, w którym klient korzysta ze stanowiska, i zastosował poz. 65. Tym bardziej nie jest najmem usługa Wnioskodawcy, w której sprzęt pozostaje pod kontrolą Wnioskodawcy w (...).
4. System kredytów nie zmienia charakteru usługi. Karta i kredyty są techniczną jednostką rozliczeniową określającą zakres wykorzystania z góry opłaconego prawa. Nie są pieniądzem, nie podlegają wypłacie i nie tworzą odrębnych świadczeń. W decyzji sygn. 0112-KDSL2- 2.440.23.2026.3.DS Dyrektor KIS uznał za wstęp usługę opartą na przedpłaconej karcie RFID z kredytami, w której karta nie zawierała środków do wypłaty, pakiet nie był przypisany do urządzeń, różne urządzenia wymagały różnej liczby kredytów, karta była traktowana jak karnet, a wynagrodzeniem była wyłącznie cena pakietu. Ten sam model, w tym pakiety różnej wielkości, zawierają decyzje sygn. 0112-KDSL2-2.440.171.2026.2.DS i sygn. 0112-KDSL2- 2.440.194.2026.2.AS powołane we wniosku. Zróżnicowana liczba kredytów dla atrakcji, pakiety o różnej wartości i kredyty bonusowe mają charakter marketingowy i nie powodują powstania odrębnych usług.
5. Brak bramki wejściowej nie wyłącza wstępu. W decyzji sygn. 0112-KDSL2- 2.440.23.2026.3.DS organ uznał za wstęp usługę świadczoną w obiekcie bez bramek wejściowych, w którym uprawnienie było weryfikowane przy urządzeniach. U Wnioskodawcy wejście do części recepcyjnej jest swobodne, a warunkiem korzystania z atrakcji w (...) jest Karta z odpowiednim saldem.
6. Rola personelu i technologia VR nie zmieniają kwalifikacji. Instruktaż, przygotowanie sprzętu i pomoc mają charakter organizacyjno-techniczny i są typowe dla takiego obiektu. W decyzji sygn. 0112-KDSL2-1.440.93.2023.3.MK salon VR z obsługą, która przygotowuje i wydaje sprzęt oraz udziela wskazówek, został uznany za wstęp z poz. 65. Rozrywka w technologii VR i symulacji mieści się w poz. 65, co potwierdzają także decyzje sygn. 0112-KDSL2-1.440.633.2025.4.NR (gry komputerowe i konsolowe) i sygn. 0112-KDSL2-2.440.196.2026.3.TG (symulator golfa w środowisku wirtualnym).
7. Zakres »wyłącznie w zakresie wstępu« jest zachowany. Wniosek obejmuje wyłącznie typowe korzystanie z centrum. Napoje, przekąski i pamiątki są sprzedawane odrębnie i pozostają poza wnioskiem, a kaucja za Kartę nie jest wynagrodzeniem. Status nabywcy nie zmienia kwalifikacji: decyzja sygn. 0112-KDSL2-2.440.23.2026.3.DS dotyczyła usługi kierowanej do klientów indywidualnych i biznesowych i także potwierdziła stawkę 8%.
8. Stawka byłaby ta sama także na podstawie poz. 68. Gdyby Organ uznał, że usługa mieści się w pojęciu rekreacji, a nie rozrywki, stawka 8% wynikałaby z poz. 68 załącznika nr 3 (»Pozostałe usługi związane z rekreacją wyłącznie w zakresie wstępu«), tak jak w decyzji sygn. 0112-KDSL2-2.440.196.2026.3.TG”.
Wnioskodawca w dalszej części powołał wiążące informacje stawkowe, które – jego zdaniem – „potwierdzają stawkę 8% dla usług zbliżonych do usługi Wnioskodawcy”, tj.:
• WIS z dnia 13 czerwca 2023 r., sygn. 0112-KDSL2-1.440.93.2023.3.MK;
• WIS z dnia 24 marca 2026 r., sygn. 0112-KDSL2-2.440.23.2026.3.DS;
• WIS z dnia 14 lipca 2026 r., sygn. 0112-KDSL2-2.440.196.2026.3.TG;
• WIS z dnia 2 lutego 2026 r., sygn. 0112-KDSL2-1.440.633.2025.4.NR;
• WIS z dnia 24 czerwca 2026 r., sygn. 0112-KDSL2-2.440.171.2026.2.DS;
• WIS z dnia 30 czerwca 2026 r., sygn. 0112-KDSL2-2.440.194.2026.2.AS.
Uzasadnienie klasyfikacji
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług niezbędną do:
a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.
Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.
Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług:
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.
Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2025 r. poz. 825, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
W powołanej przez Wnioskodawcę poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne”.
Należy wskazać, że ani przepisy ustawy ani przepisy rozporządzeń wykonawczych nie zawierają definicji pojęć „park rozrywki” czy też „wesołe miasteczko”.
W kwestii interpretacji pojęć: „wesołe miasteczko” oraz „park rozrywki” wypowiedział się jednak Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), który w postanowieniu z dnia 14 marca 2024 r. w sprawie C-576/23, odpowiadając na pytanie prejudycjalne, orzekł, że art. 98 ust. 2 dyrektywy w związku z pkt 7 załącznika III do tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że: umieszczenie, w wyznaczonym obszarze powierzchni handlowych lub dużych centrów handlowych, automatów do gry przeznaczonych do użytku indywidualnego lub zbiorowego działających na żetony lub zakupionych od posiadacza automatów lub ewentualnie po uiszczeniu na jego rzecz opłaty, nie wchodzi w zakres pojęcia „wesołych miasteczek, parków rozrywki” w rozumieniu tego pkt 7. W związku z tym usługi umożliwiające do nich dostęp nie mogą korzystać z obniżonej stawki podatku od wartości dodanej, którą państwa członkowskie mogą objąć wstęp do wesołych miasteczek i parków rozrywki.
W ww. postanowieniu TSUE przywołał wyrok C-406/20 Phantasialand z dnia 9 września 2021 r., w którym wskazano, że Dyrektywa VAT nie zawiera definicji pojęcia „targów” ani pojęcia „wesołych miasteczek i parków rozrywki”, w związku z tym pojęcia te należy interpretować zgodnie z ich zwyczajowym znaczeniem w języku potocznym (por. pkt 29 wyroku).
W ocenie TSUE, pojęcie „parków rozrywki” zakłada istnienie „terenu zabudowanego”, czyli przestrzeni na powierzchni gruntu specjalnie przystosowanej do funkcjonowania obiektów służących wypoczynkowi i zabawie. Zwykły wydzielony obszar znajdujący się w danej lokalizacji nie może więc odpowiadać temu kryterium, co pozwala na wyłączenie z tego pojęcia miejsc rozrywki w przestrzeniach komercyjnych czy centrach handlowych. W konsekwencji TSUE stwierdził, że instalacja na wyznaczonym obszarze w obrębie centrów handlowych automatów do gier działających przy użyciu zakupionych tokenów nie mieści się w pojęciu „parków rozrywki”.
Co ważne, TSUE podkreślił, że ani dyrektywa, ani rozporządzenie wykonawcze nr 282/2011, nie zawierają żadnego odniesienia do prawa państw członkowskich w tym zakresie, tak że pojęcia te stanowią autonomiczne pojęcia prawa Unii, które należy interpretować jednolicie na całym terytorium Unii (por. pkt 28 wyroku TSUE w sprawie C-406/20).
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi, zlokalizowane w centrum handlowym (...), centrum rozrywki i rekreacji (...), w którym dostępne są interaktywne doświadczenia wykorzystujące technologię wirtualnej rzeczywistości, symulatory oraz inne urządzenia i atrakcje technologiczne, szeroki wybór gier, symulacji oraz innych interaktywnych doświadczeń przeznaczonych dla osób w różnym wieku. Z oczywistych względów w analizowanym przypadku nie mamy do czynienia z „dyskoteką”, czy „salą taneczną”. Obiekt ten nie wpisuje się także w pojęcie „wesołego miasteczka”, czy „parku rozrywki” w rozumieniu nadanym w cytowanym orzecznictwie TSUE. Tym samym, usługa będąca przedmiotem wniosku nie stanowi usługi, o której mowa w poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy.
Z kolei w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy, wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”.
Przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęcia „rekreacja”. Aby zatem poznać znaczenie tego pojęcia należy sięgnąć do wykładni językowej. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”, Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, natomiast „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”. Natomiast w Encyklopedii PWN (https://encyklopedia.pwn.pl) wskazano, że rekreacja to forma działania wybrana dobrowolnie przez człowieka ze względu na osobiste zainteresowania i dla odpoczynku, rozrywki lub rozwoju własnej osobowości; podejmowana poza obowiązkami zawodowymi, społecznymi i domowymi, w czasie wolnym od pracy.
Mając na uwadze powyższe definicje – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy – za rekreację uznać należy różne formy aktywności dobrowolnie wybrane przez człowieka, mające służyć wypoczynkowi, rozrywce czy zdrowiu. Tak rozumiana rekreacja obejmuje w szczególności zajęcia takie jak fitness, czy aerobik, ale również taką aktywność jak np. korzystanie z sauny.
Należy też zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku w wysokości 8% wymienione w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy usługi, jednakże tylko w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.
Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.
Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że zagadnienie związane z wykładnią analizowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy sformułowania „wyłącznie w zakresie wstępu” było wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego. W orzecznictwie utrwalony został jednoznaczny pogląd, że w tym przypadku wykładnia pojęcia „wstęp” nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji, stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia. Jak podkreślono, użyte przez ustawodawcę sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi, które nie są związane z normalnym typowym użytkowaniem takiego obiektu, np. usługi restauracyjne na terenie sali sportowej, zakup napojów, odżywek, usługi osobistego/personalnego trenera – nie są objęte stawką obniżoną. Konsekwentnie podlegają opodatkowaniu stawką podstawową VAT.
Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca prowadzi centrum rozrywki i rekreacji, w którym dostępne są interaktywne doświadczenia wykorzystujące technologię wirtualnej rzeczywistości, symulatory oraz inne urządzenia i atrakcje technologiczne. W centrum oferowany jest szeroki wybór gier, symulacji oraz innych interaktywnych doświadczeń przeznaczonych dla osób w różnym wieku.
Skorzystanie z atrakcji dostępnych w centrum wymaga nabycia przez klienta jednego z oferowanych przez Wnioskodawcę pakietów dostępu. Każdemu pakietowi odpowiadać będzie określona liczba jednostek rozliczeniowych, określanych jako kredyty. Kredyty zostaną przypisane do karty dostępu klienta. Po wejściu do (...) klient może samodzielnie wybierać spośród dostępnych atrakcji i doświadczeń. Każda atrakcja wymaga wykorzystania określonej liczby kredytów, a liczba ta może być różna w zależności od rodzaju i charakterystyki danej atrakcji. W celu uruchomienia konkretnej atrakcji klient użyje karty dostępu przy odpowiednim urządzeniu lub systemie. Z salda klienta zostanie wówczas odjęta liczba kredytów odpowiadająca wybranej atrakcji. Po zakończeniu korzystania z jednej atrakcji klient może wybrać kolejną. Klient może korzystać z różnych atrakcji, aż do wykorzystania dostępnej liczby kredytów albo do momentu, w którym zdecyduje się zakończyć wizytę.
Klienci Wnioskodawcy oczekują przede wszystkim rozrywki i właśnie ona jest celem i efektem usługi. Istotą świadczenia z perspektywy klienta jest uzyskanie możliwości uczestnictwa w doświadczeniach i atrakcjach znajdujących się w specjalnie zorganizowanym centrum rozrywki.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że świadczona przez Wnioskodawcę usługa – wstęp do salonu gier wirtualnej rzeczywistości – stanowi „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, o których mowa w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.
W rezultacie opisana we wniosku usługa podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.
Informacje dodatkowe:
Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę wiążących informacji stawkowych, należy zwrócić uwagę, że każde postępowanie prowadzone w celu wydania WIS jest indywidualne i zawężone jedynie do jednego przedmiotu wniosku, który posiada swoje własne, odrębne i specyficzne cechy. Dlatego też, zdaniem tutejszego organu, wydane ww. wiążące informacje stawkowe nie stanowią dowodu, który potwierdzałby stanowisko Wnioskodawcy.
Warto zauważyć, że Wnioskodawca nie jest adresatem tych decyzji WIS i korzysta jedynie z dostępu do zanonimizowanych treści decyzji, wydanych dla innych podmiotów. Zgodnie z art. 42i ustawy, WIS, decyzja o zmianie WIS, decyzja o uchyleniu WIS oraz decyzja o odmowie wydania WIS, o której mowa w art. 42g ust. 3, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę, danych objętych tajemnicą przedsiębiorstwa oraz danych, których zamieszczenie może prowadzić do naruszenia bezpieczeństwa publicznego lub porządku publicznego, są zamieszczane, bez zbędnej zwłoki, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. W Biuletynie Informacji Publicznej zamieszcza się również daty zamieszczenia WIS i decyzji, o których mowa w zdaniu pierwszym, a także informacje o okresie ważności WIS i decyzji o zmianie WIS.
Zatem Wnioskodawca powołując się na wiążące informacje stawkowe, które udostępnione zostały na podstawie art. 42i ustawy, ma dostęp jedynie do wybranych informacji w nich zawartych. Nie posiada więc wszystkich informacji, które przedstawione zostały przez innego wnioskodawcę w toku prowadzonego postępowania, a które to mogły mieć istotny wpływ na podjęte rozstrzygnięcie. Z drugiej strony, tutejszy organ nie jest uprawniony do przytoczenia tych informacji w celu potwierdzenia swojego stanowiska, ponieważ mogłaby takim działaniem ujawnić informacje, które objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa.
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.
Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że
- klasyfikacja usługi, lub
- stawka podatku właściwa dla usługi lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.
Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.
POUCZENIE:
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie, zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/, będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym, korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).
Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2026 r., poz. 1263, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 24 sierpnia 2026 r. (data wpływu 24 sierpnia 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia: 2 października 2026 r. (data wpływu 2 października 2026 r.) oraz 6 października 2026 r. (data wpływu 6 października 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku:
Usługa – wstęp do salonu gier wirtualnej rzeczywistości
Opis usługi:
Wnioskodawca prowadzi centrum rozrywki i rekreacji, w którym dostępne są interaktywne doświadczenia wykorzystujące technologię wirtualnej rzeczywistości, symulatory oraz inne urządzenia i atrakcje technologiczne. W centrum oferowany jest szeroki wybór gier, symulacji oraz innych interaktywnych doświadczeń przeznaczonych dla osób w różnym wieku. W zależności od wybranej atrakcji klient będzie korzystał między innymi z gogli VR, kontrolerów, komputerów, interaktywnych platform, foteli, symulatorów ruchu, ekranów, monitorów, systemów audio oraz innych urządzeń niezbędnych do realizacji danego doświadczenia. Niektóre atrakcje będą mogły dodatkowo generować efekty fizyczne, takie jak strumienie powietrza lub wiatr, zmiany temperatury, wibracje albo efekty dotykowe, zwiększające immersyjny charakter doświadczenia. Skorzystanie z atrakcji dostępnych w centrum wymaga nabycia przez klienta jednego z oferowanych przez Wnioskodawcę pakietów dostępu. Każdemu pakietowi odpowiadać będzie określona liczba jednostek rozliczeniowych, określanych jako kredyty. Kredyty zostaną przypisane do karty dostępu klienta. W momencie zakupu pakietu klient nie będzie musiał wskazywać, z którego konkretnego urządzenia, symulatora, gry czy doświadczenia zamierza skorzystać. Po wejściu do (...) klient może samodzielnie wybierać spośród dostępnych atrakcji i doświadczeń. Każda atrakcja wymaga wykorzystania określonej liczby kredytów, a liczba ta może być różna w zależności od rodzaju i charakterystyki danej atrakcji. W celu uruchomienia konkretnej atrakcji klient użyje karty dostępu przy odpowiednim urządzeniu lub systemie. Z salda klienta zostanie wówczas odjęta liczba kredytów odpowiadająca wybranej atrakcji. Po zakończeniu korzystania z jednej atrakcji klient może wybrać kolejną. Klient może korzystać z różnych atrakcji, aż do wykorzystania dostępnej liczby kredytów albo do momentu, w którym zdecyduje się zakończyć wizytę. Za korzystanie z gogli VR, symulatorów ani innych urządzeń nie będzie pobierane odrębne wynagrodzenie, ponieważ będzie pobierana jedna opłata za wybrany pakiet dostępu. Personel Wnioskodawcy stanowi integralny element organizacji świadczenia. Do zadań personelu należy między innymi przedstawianie zasad korzystania z centrum, wyjaśnianie sposobu korzystania z atrakcji, przekazywanie instrukcji dotyczących bezpieczeństwa, przygotowywanie i konfigurowanie urządzeń, pomaganie klientom w prawidłowym zajęciu miejsca w symulatorach, sprawdzanie pasów i systemów bezpieczeństwa, uruchamianie i konfigurowanie doświadczeń, udzielanie pomocy w przypadku trudności oraz monitorowanie prawidłowego działania atrakcji. Istotą świadczenia z perspektywy klienta jest uzyskanie możliwości uczestnictwa w doświadczeniach i atrakcjach znajdujących się w specjalnie zorganizowanym centrum rozrywki.
Rozstrzygnięcie:
Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu
Stawka podatku od towarów i usług:
8%
Podstawa prawna:
art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy
Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług
UZASADNIENIE:
W dniu 24 sierpnia 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 2 października 2026 r. poprzez przesłanie pełnomocnictwa oraz w dniu 6 października 2026 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy oraz przesłanie dokumentów.
W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi.
I. Szczegółowy opis usługi.
Wnioskodawca prowadzi centrum rozrywki i rekreacji, w którym dostępne są interaktywne doświadczenia wykorzystujące technologię wirtualnej rzeczywistości, symulatory oraz inne urządzenia i atrakcje technologiczne. W centrum oferowany jest szeroki wybór gier, symulacji oraz innych interaktywnych doświadczeń przeznaczonych dla osób w różnym wieku. Wnioskodawca przystosował lokal w którym klienci uczestniczą w grach w wirtualnej rzeczywistości (w tym symulatory w VR). Odwiedzający to miejsce gracze mają do wyboru różnego rodzaju gier i wirtualnych doświadczeń przygotowanych z myślą o osobach w różnym wieku.
W zależności od wybranej atrakcji klient będzie korzystał między innymi z gogli VR, kontrolerów, komputerów, interaktywnych platform, foteli, symulatorów ruchu, ekranów, monitorów, systemów audio oraz innych urządzeń niezbędnych do realizacji danego doświadczenia. Niektóre atrakcje będą mogły dodatkowo generować efekty fizyczne, takie jak strumienie powietrza lub wiatr, zmiany temperatury, wibracje albo efekty dotykowe, zwiększające immersyjny charakter doświadczenia.
Samo wejście do części recepcyjnej lub poczekalni nie wymaga zakupu pakietu. Nabycie pakietu dostępu oraz posiadanie odpowiedniej liczby kredytów jest natomiast warunkiem faktycznego korzystania z atrakcji znajdujących się w (...).
Przedmiotowa usługa składa się z następujących czynności:
a) Doładowanie biletu/karty/innego technicznego nośnika wstępu kredytami/punktami do salonu wirtualnej rzeczywistości.
c) Wybór przez Klienta stanowiska (...).
Wybór jest możliwy spośród wolnych w danej chwili stanowisk.
d) Następnie Klient korzysta z udostępnionej przestrzeni i sprzętu (a pomaga mu w tym personel, który przygotowuje sprzęt, pomaga w zajęciu pozycji, sprawdza zabezpieczenia, może uruchamiać i konfigurować doświadczenia).
Przebywanie i korzystanie z wyposażenia salonu odbywa się na podstawie karty/innego nośnika do wyczerpania kredytów albo do zakończenia wizyty przez klienta. Faktyczne skorzystanie z atrakcji dostępnych w centrum będzie jednak wymagało nabycia przez klienta jednego z oferowanych przez Wnioskodawcę pakietów dostępu. Każdemu pakietowi odpowiadać będzie określona liczba jednostek rozliczeniowych, określanych jako kredyty lub punkty. Kredyty zostaną przypisane do karty dostępu klienta lub innego technicznego nośnika wykorzystywanego w centrum.
W momencie zakupu pakietu klient nie będzie musiał wskazywać, z którego konkretnego urządzenia, symulatora, gry czy doświadczenia zamierza skorzystać.
Po wejściu do (...) klient będzie samodzielnie wybierał spośród dostępnych atrakcji i doświadczeń. Każda atrakcja może wymagać wykorzystania określonej liczby kredytów, a liczba ta może być różna w zależności od rodzaju i charakterystyki danej atrakcji.
W celu uruchomienia konkretnej atrakcji klient użyje karty dostępu przy odpowiednim urządzeniu lub systemie. Z salda klienta zostanie wówczas odjęta liczba kredytów odpowiadająca wybranej atrakcji.
Po zakończeniu korzystania z jednej atrakcji klient będzie mógł wybrać kolejną. Będzie mógł korzystać z różnych atrakcji aż do wykorzystania dostępnej liczby kredytów albo do momentu, w którym zdecyduje się zakończyć wizytę.
Pakiety mogą różnić się ceną oraz liczbą przypisanych do nich kredytów.
Zamiarem Klientów jest nabycie jednego świadczenia w postaci wstępu do salonu gier wirtualnej rzeczywistości, wyposażonego w sprzęt, gry, przystosowane pomieszczenie z obsługą techniczną w ramach oferowanych pakietów. Klienci Wnioskodawcy oczekują przede wszystkim rozrywki i właśnie ona jest celem i efektem świadczenia.
Istotą świadczenia z perspektywy klienta jest uzyskanie możliwości uczestnictwa w doświadczeniach i atrakcjach znajdujących się w specjalnie zorganizowanym centrum rozrywki.
Klient nie jest zainteresowany nabyciem usługi najmu konkretnego urządzenia. Nie otrzymuje urządzenia do swobodnego dysponowania nim, nie może korzystać z niego poza centrum i nie płaci za jego najem odrębnego wynagrodzenia.
Cena pakietu będzie obejmowała wszystkie elementy konieczne do realizacji doświadczenia rozrywkowego, w szczególności:
• dostęp do doświadczeń i atrakcji oferowanych przez Wnioskodawcę,
• możliwość korzystania z różnych atrakcji,
• korzystanie z niezbędnej infrastruktury technicznej,
• korzystanie ze sprzętu związanego z poszczególnymi atrakcjami,
• dostęp do oprogramowania i treści,
• przygotowanie i konfigurację sprzętu,
• instruktaż dotyczący korzystania z atrakcji,
• pomoc techniczną personelu,
• nadzór oraz zapewnienie warunków bezpieczeństwa.
Za korzystanie z gogli VR, symulatorów ani innych urządzeń nie będzie pobierane odrębne wynagrodzenie (ponieważ będzie pobierana jedna opłata za wybrany pakiet dostępu, dzięki której zostaną doładowane „kredyty” klienta Wnioskodawcy).
Personel Wnioskodawcy będzie stanowił integralny element organizacji świadczenia.
Do zadań personelu należeć będzie między innymi przedstawianie zasad korzystania z centrum, wyjaśnianie sposobu korzystania z atrakcji, przekazywanie instrukcji dotyczących bezpieczeństwa, przygotowywanie i konfigurowanie urządzeń, pomaganie klientom w prawidłowym zajęciu miejsca w symulatorach, sprawdzanie pasów i systemów bezpieczeństwa, uruchamianie i konfigurowanie doświadczeń, udzielanie pomocy w przypadku trudności oraz monitorowanie prawidłowego działania atrakcji.
Rola personelu będzie miała przede wszystkim charakter techniczny, organizacyjny oraz związany z zapewnieniem bezpieczeństwa i będzie stanowiła integralną część usługi rozrywkowej.
U Wnioskodawcy mogą być również sprzedawane napoje, przekąski, słodycze, zabawki, pamiątki oraz inne produkty uzupełniające.
Sprzedaż tych towarów nie jest przedmiotem złożonego wniosku.
Towary będą sprzedawane oddzielnie od pakietów dostępu, za dodatkową cenę, a ich opodatkowanie VAT będzie ustalane odrębnie według zasad właściwych dla poszczególnych towarów.
Nie będzie możliwa wypłata środków z przedpłaconej karty (tj. wypłata „kredytów). Wnioskodawca zamierza oferować różne rodzaje pakietów dostępu. Poszczególne pakiety będą posiadały własne nazwy handlowe, stosowane w materiałach marketingowych, cennikach oraz dokumentach związanych ze sprzedażą.
Wnioskodawca przewiduje możliwość oferowania między innymi pakietów podstawowych, pakietów (...), pakietów (...) oraz pakietów przeznaczonych dla (...).
Pakiety różnią się ceną oraz liczbą przypisanych do nich kredytów.
W dalszej części Wnioskodawca przedstawił „Uzasadnienie prawne kwalifikacji oraz stosowania 8% VAT”, powołując się na poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy.
Wnioskodawca przedstawił również – w jego ocenie – „Analogiczne rozstrzygnięcia Dyrektora KIS”, w tym:
• WIS z dnia 30 czerwca 2026 r., sygn. 0112-KDSL2-2.440.194.2026.2.AS;
• WIS z dnia 13 czerwca 2023 r., sygn. 0112-KDSL2-1.440.93.2023.3.MK;
• WIS z dnia 24 czerwca 2026 r., sygn. 0112-KDSL2-2.440.171.2026.2.DS.
W dniu 6 października 2026 r. Wnioskodawca – w odpowiedzi na wezwanie tutejszego organu z dnia 29 września 2026 r. – uzupełnił opis sprawy o następujące informacje:
1. Czy Wnioskodawca jest właścicielem lokalu, w którym Wnioskodawca prowadzi centrum rozrywki i rekreacji? Jeżeli nie, to jaki Wnioskodawca posiada tytuł prawny (np. umowa najmu, dzierżawy, inny – jaki) do korzystania z tego lokalu?
Odpowiedź: Wnioskodawca nie jest właścicielem lokalu, w którym prowadzi centrum rozrywki i rekreacji (...). Wnioskodawca korzysta z lokalu na podstawie umowy najmu zawartej z (...) będącą właścicielem centrum handlowego (...), w którym lokal się mieści (...). Lokal jest wykorzystywany przez Wnioskodawcę do prowadzenia centrum rozrywki i rekreacji (...) oraz do świadczenia usług na rzecz klientów.
2. Czy Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność w ramach realizowanej usługi? Jeśli tak, to należy wskazać za co i wobec kogo.
Odpowiedź: Tak. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność w związku ze świadczeniem usługi. Jest podmiotem świadczącym na rzecz klientów usługę rozrywkowo-rekreacyjną i odpowiada wobec klientów oraz uczestników korzystających z atrakcji, na zasadach ogólnych określonych w Kodeksie cywilnym, w zakresie wynikającym z obowiązujących przepisów prawa, w szczególności za:
1) prawidłową organizację i należyte wykonanie usługi;
2) utrzymywanie atrakcji i sprzętu w odpowiednim stanie technicznym;
3) przekazywanie klientom niezbędnych instrukcji dotyczących korzystania z atrakcji;
4) organizację i nadzór nad bezpiecznym korzystaniem z atrakcji;
5) zapewnienie pomocy personelu, gdy jest ona potrzebna.
Wszystkie urządzenia VR, symulatory i pozostałe atrakcje przez cały czas pozostają w (...) i pod kontrolą Wnioskodawcy, a Personel jest obecny w (...) w godzinach otwarcia (...).
Wnioskodawca nie odpowiada w szczególności za szkody powstałe wskutek korzystania z atrakcji wbrew Regulaminowi lub poleceniom Personelu, zatajenia przeciwwskazań zdrowotnych albo wprowadzenia Personelu w błąd co do wieku, wzrostu lub stanu zdrowia, utraty rzeczy pozostawionych bez nadzoru oraz siły wyższej. Uczestnik odpowiada na zasadach ogólnych za szkody wyrządzone z jego winy Wnioskodawcy lub osobom trzecim, a za szkody wyrządzone przez małoletnich odpowiadają ich opiekunowie, zgodnie z art. 427 Kodeksu cywilnego.
3. W jaki sposób klienci nabywają karty/„inne techniczne nośniki” uprawniające do wstępu do lokalu oraz korzystania z urządzeń? Należy szczegółowo opisać.
Odpowiedź: Sposób nabywania kart i uprawnienia z nich wynikające.
Klienci nabywają prawo wstępu i korzystania z urządzeń w ramach Pakietów, a karta jest wyłącznie technicznym nośnikiem, na którym zapisywane są kredyty. Proces przebiega następująco:
1) Klient przychodzi do Recepcji.
2) Klient wybiera jeden z Pakietów wskazanych w Cenniku. Nie nabywa ani nie wynajmuje konkretnego symulatora, urządzenia VR ani pojedynczej atrakcji, a przy zakupie nie wskazuje, z których atrakcji zamierza korzystać. Pakiet jest opłaconym z góry, zryczałtowanym prawem korzystania z atrakcji w ramach określonej liczby kredytów i ma charakter karnetu (…).
3) Klient płaci z góry w formach przyjmowanych w Recepcji. Sprzedaż jest dokumentowana paragonem fiskalnym, a na żądanie fakturą. Wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi wyłącznie cena Pakietu; nie są pobierane opłaty abonamentowe, członkowskie ani manipulacyjne, ani odrębne opłaty za korzystanie z atrakcji lub sprzętu (…).
4) Przy pierwszym zakupie Pakietu Klient otrzymuje Kartę, za kaucją (…) określoną w Cenniku. Kaucja nie stanowi wynagrodzenia za usługę ani części ceny Pakietu. Karta jest elektronicznym nośnikiem, na którym zapisywane jest Saldo i który służy do uruchamiania atrakcji. Nie jest kartą płatniczą ani rachunkiem płatniczym. Jest przypisana do Klienta, któremu została wydana (pod imieniem lub pseudonimem podanym przy wydaniu), i nie może zostać przekazana innej osobie (…).
5) Na Karcie zapisywane są kredyty odpowiadające Pakietowi, powiększone o ewentualne kredyty bonusowe. Obecnie obowiązują Pakiety o wartości (…), którym odpowiada Saldo, odpowiednio, (…) kredytów. Kredyty są technicznymi jednostkami rozliczeniowymi, nie są pieniądzem ani środkiem płatniczym i nie mają wartości pieniężnej poza ceną zapłaconą za Pakiet. Nie podlegają wypłacie ani wymianie na gotówkę, a bonus nie jest wypłacany klientowi w gotówce (…).
6) Kartę doładowuje się przez nabycie kolejnego Pakietu w Recepcji. Saldo z kolejnych Pakietów sumuje się. Klient może w każdej chwili sprawdzić Saldo w Recepcji (…).
7) Warunkiem wejścia do (…) i faktycznego korzystania z atrakcji jest posiadanie Karty z Saldem wystarczającym do uruchomienia wybranej atrakcji (…).
8) W (…) Klient samodzielnie wybiera spośród dostępnych atrakcji oraz wolne w danej chwili stanowisko (...). Każdej atrakcji przypisana jest określona liczba kredytów, zależna od jej rodzaju, charakterystyki i parametrów technicznych. Liczba ta jest wskazana w Cenniku oraz wyświetlana lub w inny sposób komunikowana klientowi przy każdej atrakcji przed jej użyciem (…).
9) Aby uruchomić atrakcję, Klient używa Karty przy odpowiednim urządzeniu lub systemie. System weryfikuje uprawnienie, odejmuje z Salda liczbę kredytów przypisaną do tej atrakcji i uruchamia ją. Każde takie użycie Karty stanowi wykonanie przysługującego Klientowi prawa do korzystania z wybranej atrakcji. Liczba kredytów określa wyłącznie, jaka część wcześniej nabytego Salda zostaje wykorzystana, i nie stanowi odrębnego zakupu (…).
10) Podczas korzystania z atrakcji klientowi pomaga Personel, który przeprowadza instruktaż, przygotowuje i konfiguruje sprzęt, pomaga w zajęciu pozycji, sprawdza zabezpieczenia i pasy, uruchamia doświadczenia i udziela pomocy w razie trudności (…). Sprzęt pozostaje w (…) i pod kontrolą Wnioskodawcy; klient nie otrzymuje go do swobodnego dysponowania i nie może z niego korzystać poza centrum.
11) Po zakończeniu atrakcji klient może wybrać kolejną w granicach Salda albo zakończyć wizytę. Niewykorzystane Saldo pozostaje na Karcie i może być wykorzystane podczas kolejnych wizyt (…).
Napoje, przekąski, słodycze, zabawki, pamiątki i inne produkty uzupełniające nie wchodzą w skład usługi i są sprzedawane odrębnie, za dodatkową cenę.
4. W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że „Wnioskodawca przewiduje możliwość oferowania między innymi pakietów podstawowych, pakietów (...), pakietów (...) oraz pakietów przeznaczonych dla (...)” należy wskazać jakie konkretnie różnice występują między tymi pakietami? Należy szczegółowo opisać kogo oraz do czego uprawnia każdy z ww. pakietów.
Odpowiedź: Należy w tym miejscu wskazać, że Wnioskodawca jest na początku etapie rozwoju własnej działalności. Wnioskodawca opracował różne pakiety, ale nie ustalił ostatecznej ceny dla każdego z nich. Jednocześnie zasadniczo sposób korzystania z każdego pakietu będzie podobny, ponieważ będą one się różnić ceną oraz ilością kredytów. Sam sposób użycia przedpłaconej w kredyty, będzie taki sam niezależnie od pakietu, ponieważ będzie to polegać na przyłożeniu karty do urządzenia/Atrakcji.
Różnice między pakietami.
Wskazane we wniosku „pakiety podstawowe” i „pakiety (...)” to obecnie oferowane Pakiety (...). „Pakiety (...) oraz pakiety przeznaczone dla (...)” to Pakiety (...), które są w trakcie opracowywania i wdrażania. Ich nazwy handlowe, ceny, liczby kredytów i szczegółowe warunki organizacyjne nie zostały jeszcze ostatecznie ustalone (...).
Wszystkie Pakiety są wariantami handlowymi i organizacyjnymi tej samej usługi, to jest wstępu do centrum rozrywki i rekreacji oraz prawa do korzystania z dostępnych w nim atrakcji za pośrednictwem systemu Pakietów i kredytów. Żaden Pakiet nie jest przypisany do określonej atrakcji, rodzaju atrakcji ani urządzenia. Pakiety (...) różnią się od standardowych wyłącznie:
(...).
Różnice nie polegają na wynajmie sprzętu ani na przekazaniu urządzeń w posiadanie klienta (...).
Pakiety standardowe (...) są przeznaczone dla każdego klienta. Różnią się wyłącznie ceną, liczbą kredytów i kredytów bonusowych; (...):
(...).
Pakiety (...).
Każdy z nich uprawnia do wstępu do centrum i do korzystania z atrakcji w ramach uzgodnionego Salda kredytów. Różnice (...) przedstawia poniższa tabela (...):
(...).
Zasady wspólne dla Pakietów (...): Pakiety (...) zapewniają wyłączność korzystania ze (...) i nie obejmują usług gastronomicznych. (...).
(…)
W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 26 października 2026 r., znak 0112-KDSL2-2.440.467.2026.2.DS, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 26 października 2026 r.
W dniu 28 października 2026 r. do tutejszego organu wpłynęło pismo stanowiące wypowiedzenie się Wnioskodawcy w sprawie zebranego materiału dowodowego, w którym wskazano co następuje:
„I. Usługa będąca przedmiotem wniosku
• Wnioskodawca prowadzi centrum rozrywki i rekreacji (...) w lokalu (...), zajmowanym na podstawie umowy najmu zawartej z (...). W centrum dostępne są gry VR, symulatory i inne interaktywne atrakcje, w tym gogle, kontrolery, platformy, fotele, symulatory ruchu, ekrany i systemy audio, a niektóre atrakcje generują efekty fizyczne, takie jak wiatr, zmiana temperatury czy wibracje.
• Klient nabywa jeden z Pakietów z Cennika (...). Zapłata następuje z góry, a cena Pakietu jest jedynym wynagrodzeniem Wnioskodawcy.
• Pakiet jest zapisywany na Karcie wydawanej za kaucją (...), która nie stanowi wynagrodzenia. Karta jest wyłącznie technicznym nośnikiem salda. Kredyty nie są pieniądzem ani środkiem płatniczym, nie mają wartości poza ceną Pakietu i nie podlegają wypłacie ani wymianie na gotówkę.
• Przy zakupie klient nie wskazuje atrakcji, z których skorzysta, a Pakiet nie jest przypisany do urządzenia. W (...) klient wybiera atrakcję i wolne stanowisko, a użycie Karty uruchamia atrakcję i odejmuje przypisaną jej liczbę kredytów. Niewykorzystane saldo pozostaje na Karcie na kolejne wizyty, co nadaje Pakietowi charakter karnetu.
• Personel przeprowadza instruktaż, przygotowuje i konfiguruje sprzęt, pomaga zająć pozycję, sprawdza zabezpieczenia, uruchamia doświadczenia i pomaga w razie trudności. Wszystkie urządzenia pozostają w (...) pod kontrolą Wnioskodawcy, a klient nie otrzymuje ich do swobodnego dysponowania i nie może z nich korzystać poza centrum.
• Wnioskodawca odpowiada wobec klientów na zasadach ogólnych Kodeksu cywilnego za organizację i należyte wykonanie usługi, stan techniczny atrakcji, instrukcje, nadzór nad bezpiecznym korzystaniem i pomoc personelu.
• Pakiety (...) są wariantami tej samej usługi. Różnią się liczbą kredytów, (...), a nie rodzajem świadczenia.
• Napoje, przekąski, słodycze, zabawki i pamiątki są sprzedawane odrębnie za dodatkową cenę i nie są objęte wnioskiem.
II. Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie kwalifikacji i stawki
Opisana usługa stanowi »Usługi związane z rozrywką i rekreacją wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne«, o których mowa w poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, i podlega opodatkowaniu stawką 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy. Przemawiają za tym następujące argumenty.
1. Centrum (...) jest miejscem rozrywki. Dyrektor KIS rozumie park rozrywki jako miejsce zarówno otwarte, jak i zamknięte, które służy klientom do odprężenia się, zabawy, wypoczynku i rozrywki (tak w decyzjach sygn. 0112-KDSL2-2.440.23.2026.3.DS i sygn. 0112-KDSL2- 1.440.633.2025.4.NR). (...) jest takim miejscem: to przystosowane pomieszczenie z zestawem atrakcji VR i symulatorów, służące wyłącznie rozrywce.
2. Wstęp obejmuje korzystanie z urządzeń. Wstęp oznacza możliwość wejścia gdzieś i prawo uczestniczenia w czymś, bez względu na formę biletu, karnetu lub opłaty. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem NSA (wyroki z 30 stycznia 2014 r., I FSK 311/13, i z 20 grudnia 2016 r., I FSK 829/15) oraz interpretacją ogólną Ministra Finansów z 2 grudnia 2014 r., PT1/033/32/354/LJU/14, wstępu nie można ograniczać do samego wejścia do obiektu. Obejmuje on aktywne korzystanie z urządzeń i atrakcji typowych dla obiektu, tak jak wstęp do parku rozrywki obejmuje korzystanie z urządzeń, a wstęp na siłownię ćwiczenia na przyrządach. To samo rozumienie stosuje Dyrektor KIS w decyzjach z 2026 r.
3. To jedna usługa, a nie najem ani zestaw usług. Gogle, symulatory, oprogramowanie, instruktaż, pomoc personelu i nadzór bezpieczeństwa są środkami, które umożliwiają zapewnienie klientowi doświadczenia rozrywkowego. Klient płaci jedną cenę Pakietu i nie nabywa odrębnie najmu urządzenia, szkolenia ani obsługi. W decyzji sygn. 0112-KDSL2- 1.440.633.2025.4.NR wnioskodawca opisał usługę jako wynajem stanowiska gamingowego, a mimo to Dyrektor KIS uznał ją za usługę związaną ze wstępem do obiektu, w którym klient korzysta ze stanowiska, i zastosował poz. 65. Tym bardziej nie jest najmem usługa Wnioskodawcy, w której sprzęt pozostaje pod kontrolą Wnioskodawcy w (...).
4. System kredytów nie zmienia charakteru usługi. Karta i kredyty są techniczną jednostką rozliczeniową określającą zakres wykorzystania z góry opłaconego prawa. Nie są pieniądzem, nie podlegają wypłacie i nie tworzą odrębnych świadczeń. W decyzji sygn. 0112-KDSL2- 2.440.23.2026.3.DS Dyrektor KIS uznał za wstęp usługę opartą na przedpłaconej karcie RFID z kredytami, w której karta nie zawierała środków do wypłaty, pakiet nie był przypisany do urządzeń, różne urządzenia wymagały różnej liczby kredytów, karta była traktowana jak karnet, a wynagrodzeniem była wyłącznie cena pakietu. Ten sam model, w tym pakiety różnej wielkości, zawierają decyzje sygn. 0112-KDSL2-2.440.171.2026.2.DS i sygn. 0112-KDSL2- 2.440.194.2026.2.AS powołane we wniosku. Zróżnicowana liczba kredytów dla atrakcji, pakiety o różnej wartości i kredyty bonusowe mają charakter marketingowy i nie powodują powstania odrębnych usług.
5. Brak bramki wejściowej nie wyłącza wstępu. W decyzji sygn. 0112-KDSL2- 2.440.23.2026.3.DS organ uznał za wstęp usługę świadczoną w obiekcie bez bramek wejściowych, w którym uprawnienie było weryfikowane przy urządzeniach. U Wnioskodawcy wejście do części recepcyjnej jest swobodne, a warunkiem korzystania z atrakcji w (...) jest Karta z odpowiednim saldem.
6. Rola personelu i technologia VR nie zmieniają kwalifikacji. Instruktaż, przygotowanie sprzętu i pomoc mają charakter organizacyjno-techniczny i są typowe dla takiego obiektu. W decyzji sygn. 0112-KDSL2-1.440.93.2023.3.MK salon VR z obsługą, która przygotowuje i wydaje sprzęt oraz udziela wskazówek, został uznany za wstęp z poz. 65. Rozrywka w technologii VR i symulacji mieści się w poz. 65, co potwierdzają także decyzje sygn. 0112-KDSL2-1.440.633.2025.4.NR (gry komputerowe i konsolowe) i sygn. 0112-KDSL2-2.440.196.2026.3.TG (symulator golfa w środowisku wirtualnym).
7. Zakres »wyłącznie w zakresie wstępu« jest zachowany. Wniosek obejmuje wyłącznie typowe korzystanie z centrum. Napoje, przekąski i pamiątki są sprzedawane odrębnie i pozostają poza wnioskiem, a kaucja za Kartę nie jest wynagrodzeniem. Status nabywcy nie zmienia kwalifikacji: decyzja sygn. 0112-KDSL2-2.440.23.2026.3.DS dotyczyła usługi kierowanej do klientów indywidualnych i biznesowych i także potwierdziła stawkę 8%.
8. Stawka byłaby ta sama także na podstawie poz. 68. Gdyby Organ uznał, że usługa mieści się w pojęciu rekreacji, a nie rozrywki, stawka 8% wynikałaby z poz. 68 załącznika nr 3 (»Pozostałe usługi związane z rekreacją wyłącznie w zakresie wstępu«), tak jak w decyzji sygn. 0112-KDSL2-2.440.196.2026.3.TG”.
Wnioskodawca w dalszej części powołał wiążące informacje stawkowe, które – jego zdaniem – „potwierdzają stawkę 8% dla usług zbliżonych do usługi Wnioskodawcy”, tj.:
• WIS z dnia 13 czerwca 2023 r., sygn. 0112-KDSL2-1.440.93.2023.3.MK;
• WIS z dnia 24 marca 2026 r., sygn. 0112-KDSL2-2.440.23.2026.3.DS;
• WIS z dnia 14 lipca 2026 r., sygn. 0112-KDSL2-2.440.196.2026.3.TG;
• WIS z dnia 2 lutego 2026 r., sygn. 0112-KDSL2-1.440.633.2025.4.NR;
• WIS z dnia 24 czerwca 2026 r., sygn. 0112-KDSL2-2.440.171.2026.2.DS;
• WIS z dnia 30 czerwca 2026 r., sygn. 0112-KDSL2-2.440.194.2026.2.AS.
Uzasadnienie klasyfikacji
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług niezbędną do:
a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.
Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.
Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług:
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.
Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2025 r. poz. 825, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
W powołanej przez Wnioskodawcę poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne”.
Należy wskazać, że ani przepisy ustawy ani przepisy rozporządzeń wykonawczych nie zawierają definicji pojęć „park rozrywki” czy też „wesołe miasteczko”.
W kwestii interpretacji pojęć: „wesołe miasteczko” oraz „park rozrywki” wypowiedział się jednak Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), który w postanowieniu z dnia 14 marca 2024 r. w sprawie C-576/23, odpowiadając na pytanie prejudycjalne, orzekł, że art. 98 ust. 2 dyrektywy w związku z pkt 7 załącznika III do tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że: umieszczenie, w wyznaczonym obszarze powierzchni handlowych lub dużych centrów handlowych, automatów do gry przeznaczonych do użytku indywidualnego lub zbiorowego działających na żetony lub zakupionych od posiadacza automatów lub ewentualnie po uiszczeniu na jego rzecz opłaty, nie wchodzi w zakres pojęcia „wesołych miasteczek, parków rozrywki” w rozumieniu tego pkt 7. W związku z tym usługi umożliwiające do nich dostęp nie mogą korzystać z obniżonej stawki podatku od wartości dodanej, którą państwa członkowskie mogą objąć wstęp do wesołych miasteczek i parków rozrywki.
W ww. postanowieniu TSUE przywołał wyrok C-406/20 Phantasialand z dnia 9 września 2021 r., w którym wskazano, że Dyrektywa VAT nie zawiera definicji pojęcia „targów” ani pojęcia „wesołych miasteczek i parków rozrywki”, w związku z tym pojęcia te należy interpretować zgodnie z ich zwyczajowym znaczeniem w języku potocznym (por. pkt 29 wyroku).
W ocenie TSUE, pojęcie „parków rozrywki” zakłada istnienie „terenu zabudowanego”, czyli przestrzeni na powierzchni gruntu specjalnie przystosowanej do funkcjonowania obiektów służących wypoczynkowi i zabawie. Zwykły wydzielony obszar znajdujący się w danej lokalizacji nie może więc odpowiadać temu kryterium, co pozwala na wyłączenie z tego pojęcia miejsc rozrywki w przestrzeniach komercyjnych czy centrach handlowych. W konsekwencji TSUE stwierdził, że instalacja na wyznaczonym obszarze w obrębie centrów handlowych automatów do gier działających przy użyciu zakupionych tokenów nie mieści się w pojęciu „parków rozrywki”.
Co ważne, TSUE podkreślił, że ani dyrektywa, ani rozporządzenie wykonawcze nr 282/2011, nie zawierają żadnego odniesienia do prawa państw członkowskich w tym zakresie, tak że pojęcia te stanowią autonomiczne pojęcia prawa Unii, które należy interpretować jednolicie na całym terytorium Unii (por. pkt 28 wyroku TSUE w sprawie C-406/20).
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi, zlokalizowane w centrum handlowym (...), centrum rozrywki i rekreacji (...), w którym dostępne są interaktywne doświadczenia wykorzystujące technologię wirtualnej rzeczywistości, symulatory oraz inne urządzenia i atrakcje technologiczne, szeroki wybór gier, symulacji oraz innych interaktywnych doświadczeń przeznaczonych dla osób w różnym wieku. Z oczywistych względów w analizowanym przypadku nie mamy do czynienia z „dyskoteką”, czy „salą taneczną”. Obiekt ten nie wpisuje się także w pojęcie „wesołego miasteczka”, czy „parku rozrywki” w rozumieniu nadanym w cytowanym orzecznictwie TSUE. Tym samym, usługa będąca przedmiotem wniosku nie stanowi usługi, o której mowa w poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy.
Z kolei w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy, wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”.
Przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęcia „rekreacja”. Aby zatem poznać znaczenie tego pojęcia należy sięgnąć do wykładni językowej. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”, Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, natomiast „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”. Natomiast w Encyklopedii PWN (https://encyklopedia.pwn.pl) wskazano, że rekreacja to forma działania wybrana dobrowolnie przez człowieka ze względu na osobiste zainteresowania i dla odpoczynku, rozrywki lub rozwoju własnej osobowości; podejmowana poza obowiązkami zawodowymi, społecznymi i domowymi, w czasie wolnym od pracy.
Mając na uwadze powyższe definicje – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy – za rekreację uznać należy różne formy aktywności dobrowolnie wybrane przez człowieka, mające służyć wypoczynkowi, rozrywce czy zdrowiu. Tak rozumiana rekreacja obejmuje w szczególności zajęcia takie jak fitness, czy aerobik, ale również taką aktywność jak np. korzystanie z sauny.
Należy też zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku w wysokości 8% wymienione w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy usługi, jednakże tylko w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.
Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.
Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że zagadnienie związane z wykładnią analizowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy sformułowania „wyłącznie w zakresie wstępu” było wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego. W orzecznictwie utrwalony został jednoznaczny pogląd, że w tym przypadku wykładnia pojęcia „wstęp” nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji, stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia. Jak podkreślono, użyte przez ustawodawcę sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi, które nie są związane z normalnym typowym użytkowaniem takiego obiektu, np. usługi restauracyjne na terenie sali sportowej, zakup napojów, odżywek, usługi osobistego/personalnego trenera – nie są objęte stawką obniżoną. Konsekwentnie podlegają opodatkowaniu stawką podstawową VAT.
Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca prowadzi centrum rozrywki i rekreacji, w którym dostępne są interaktywne doświadczenia wykorzystujące technologię wirtualnej rzeczywistości, symulatory oraz inne urządzenia i atrakcje technologiczne. W centrum oferowany jest szeroki wybór gier, symulacji oraz innych interaktywnych doświadczeń przeznaczonych dla osób w różnym wieku.
Skorzystanie z atrakcji dostępnych w centrum wymaga nabycia przez klienta jednego z oferowanych przez Wnioskodawcę pakietów dostępu. Każdemu pakietowi odpowiadać będzie określona liczba jednostek rozliczeniowych, określanych jako kredyty. Kredyty zostaną przypisane do karty dostępu klienta. Po wejściu do (...) klient może samodzielnie wybierać spośród dostępnych atrakcji i doświadczeń. Każda atrakcja wymaga wykorzystania określonej liczby kredytów, a liczba ta może być różna w zależności od rodzaju i charakterystyki danej atrakcji. W celu uruchomienia konkretnej atrakcji klient użyje karty dostępu przy odpowiednim urządzeniu lub systemie. Z salda klienta zostanie wówczas odjęta liczba kredytów odpowiadająca wybranej atrakcji. Po zakończeniu korzystania z jednej atrakcji klient może wybrać kolejną. Klient może korzystać z różnych atrakcji, aż do wykorzystania dostępnej liczby kredytów albo do momentu, w którym zdecyduje się zakończyć wizytę.
Klienci Wnioskodawcy oczekują przede wszystkim rozrywki i właśnie ona jest celem i efektem usługi. Istotą świadczenia z perspektywy klienta jest uzyskanie możliwości uczestnictwa w doświadczeniach i atrakcjach znajdujących się w specjalnie zorganizowanym centrum rozrywki.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że świadczona przez Wnioskodawcę usługa – wstęp do salonu gier wirtualnej rzeczywistości – stanowi „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, o których mowa w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.
W rezultacie opisana we wniosku usługa podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.
Informacje dodatkowe:
Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę wiążących informacji stawkowych, należy zwrócić uwagę, że każde postępowanie prowadzone w celu wydania WIS jest indywidualne i zawężone jedynie do jednego przedmiotu wniosku, który posiada swoje własne, odrębne i specyficzne cechy. Dlatego też, zdaniem tutejszego organu, wydane ww. wiążące informacje stawkowe nie stanowią dowodu, który potwierdzałby stanowisko Wnioskodawcy.
Warto zauważyć, że Wnioskodawca nie jest adresatem tych decyzji WIS i korzysta jedynie z dostępu do zanonimizowanych treści decyzji, wydanych dla innych podmiotów. Zgodnie z art. 42i ustawy, WIS, decyzja o zmianie WIS, decyzja o uchyleniu WIS oraz decyzja o odmowie wydania WIS, o której mowa w art. 42g ust. 3, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę, danych objętych tajemnicą przedsiębiorstwa oraz danych, których zamieszczenie może prowadzić do naruszenia bezpieczeństwa publicznego lub porządku publicznego, są zamieszczane, bez zbędnej zwłoki, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. W Biuletynie Informacji Publicznej zamieszcza się również daty zamieszczenia WIS i decyzji, o których mowa w zdaniu pierwszym, a także informacje o okresie ważności WIS i decyzji o zmianie WIS.
Zatem Wnioskodawca powołując się na wiążące informacje stawkowe, które udostępnione zostały na podstawie art. 42i ustawy, ma dostęp jedynie do wybranych informacji w nich zawartych. Nie posiada więc wszystkich informacji, które przedstawione zostały przez innego wnioskodawcę w toku prowadzonego postępowania, a które to mogły mieć istotny wpływ na podjęte rozstrzygnięcie. Z drugiej strony, tutejszy organ nie jest uprawniony do przytoczenia tych informacji w celu potwierdzenia swojego stanowiska, ponieważ mogłaby takim działaniem ujawnić informacje, które objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa.
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.
Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że
- klasyfikacja usługi, lub
- stawka podatku właściwa dla usługi lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.
Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.
POUCZENIE:
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie, zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/, będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym, korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów