0112-KDSL2-2.440.400.2026.3.DS

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 24 lipca 2026 r. (data wpływu 24 lipca 2026 r.), uzupełnionego pismem z dnia 4 września 2026 r. (data wpływu 4 września 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku:
Usługa (świadczenie kompleksowe) – organizacja przyjęcia urodzinowego dla dzieci w bawialni („Pakiet (...)”)

Opis usługi:
Wnioskodawca prowadzi bawialnię dla dzieci i świadczy usługę organizacji pobytu grupy dzieci w bawialni z okazji urodzin dziecka. Bawialnia jest przeznaczona dla dzieci w wieku do (...) lat i wyposażona jest w drewniane zabawki oraz drewniany małpi gaj. Przedmiotem wniosku jest pakiet urodzinowy – „Pakiet (...)”. „Pakiet (...)” zamawia rodzic albo opiekun prawny dziecka – solenizanta. W cenę pakietu wliczone są następujące elementy: (...) godziny zabawy w bawialni dla grupy (...) dzieci; poczęstunek dla dzieci obejmujący owoce, warzywa, chrupki kukurydziane i gofry; woda bez limitu; zaproszenia w formie elektronicznej; upominek dla solenizanta w postaci dodatkowej bezpłatnej godziny korzystania z bawialni; dekoracja stołu w stylistyce wnętrza bawialni. Klient płaci jedną ustaloną cenę za cały opisany pakiet. Poszczególne elementy wchodzące w skład pakietu nie są odrębnie wyceniane w ramach sprzedaży tego pakietu. Podstawowym celem nabycia usługi przez klienta jest zapewnienie dzieciom możliwości wspólnej zabawy oraz korzystania z przestrzeni i wyposażenia bawialni w celach rekreacyjnych. W celu realizacji „Pakietu (...)” Wnioskodawca wykonuje następujące czynności: przygotowuje przestrzeń bawialni do przyjęcia; udostępnia dzieciom przestrzeń bawialni wraz ze znajdującymi się w niej zabawkami drewnianymi oraz drewnianym małpim gajem na okres (...) godzin; przygotowuje poczęstunek dla dzieci obejmujący owoce, warzywa, chrupki kukurydziane i gofry; zapewnia dzieciom wodę bez limitu; przygotowuje i przekazuje zaproszenia w formie elektronicznej; przygotowuje dekorację stołu w stylistyce wnętrza bawialni; zapewnia solenizantowi upominek w postaci dodatkowej bezpłatnej godziny korzystania z bawialni; po zakończeniu przyjęcia wykonuje czynności porządkowe związane z przygotowaniem lokalu do dalszego użytkowania. W ramach „Pakietu (...)” Wnioskodawca nie zapewnia opieki nad dziećmi. Pieczę i nadzór nad dziećmi podczas całego pobytu w bawialni sprawują ich rodzice lub opiekunowie prawni. Dzieci korzystają z bawialni w sposób swobodny. Podczas pobytu nie jest realizowany ustalony harmonogram ani program zajęć. Dzieci samodzielnie wybierają dostępne zabawki i atrakcje oraz sposób spędzania czasu w bawialni.

Rozstrzygnięcie:
PKWiU 2015 - 93.2

Stawka podatku od towarów i usług:
23%

Podstawa prawna:
art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE
W dniu 24 lipca 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 4 września 2026 r. poprzez potwierdzenie przedmiotu wniosku, doprecyzowanie opisu świadczenia oraz przesłanie treści dokumentów.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia

Wnioskodawca prowadzi bawialnię dla dzieci i świadczy usługę organizacji pobytu grupy dzieci w bawialni z okazji urodzin dziecka.
Przedmiotem wniosku jest pakiet urodzinowy.
W ramach pakietu klient nabywa możliwość korzystania z bawialni przez okres (...) godzin przez grupę (...) dzieci.
Podstawowym celem nabycia usługi przez klienta jest zapewnienie dzieciom możliwości wspólnej zabawy oraz korzystania z przestrzeni i wyposażenia bawialni w celach rekreacyjnych.
W cenę pakietu wliczone są następujące elementy:
- (...) godziny zabawy w bawialni dla grupy (...) dzieci,
- poczęstunek dla dzieci obejmujący owoce, warzywa, chrupki kukurydziane i gofry,
- woda bez limitu,
- zaproszenia w formie elektronicznej,
- upominek dla solenizanta,
- dekoracja stołu w stylistyce wnętrza bawialni.
Klient płaci jedną ustaloną cenę za cały opisany pakiet. Poszczególne elementy wchodzące w skład pakietu nie są odrębnie wyceniane w ramach sprzedaży tego pakietu.
Głównym elementem świadczenia jest umożliwienie dzieciom wstępu do bawialni oraz korzystania z niej przez określony czas w celach rekreacyjnych i zabawowych.
Poczęstunek, woda, zaproszenia elektroniczne, upominek dla solenizanta oraz dekoracja stołu mają charakter dodatkowy i służą organizacji oraz uatrakcyjnieniu pobytu dzieci w bawialni.
Elementy dodatkowe nie stanowią dla klienta celu samego w sobie. Klient nabywa pakiet przede wszystkim w celu zapewnienia grupie dzieci możliwości wspólnej zabawy w bawialni z okazji urodzin dziecka.
W ocenie Wnioskodawcy wszystkie opisane czynności są ze sobą funkcjonalnie związane i z punktu widzenia klienta tworzą jedno świadczenie kompleksowe.

Na tle powyższego Wnioskodawca sformułował pytanie:
Jaka stawka podatku od towarów i usług VAT jest właściwa dla opisanego świadczenia kompleksowego polegającego na zapewnieniu grupie dzieci wstępu i możliwości korzystania z bawialni w ramach pakietu urodzinowego wraz z opisanymi elementami dodatkowymi?

Zdaniem Wnioskodawcy świadczeniem głównym jest usługa związana z rekreacją w zakresie wstępu do bawialni.
Pozostałe elementy pakietu mają charakter pomocniczy wobec świadczenia głównego i nie stanowią dla klienta odrębnego celu.
W ocenie Wnioskodawcy, opisane świadczenie kompleksowe powinno podlegać opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 8%.
Wnioskodawca wnosi o określenie właściwej klasyfikacji oraz stawki podatku VAT dla opisanego świadczenia kompleksowego.

Do wniosku Wnioskodawca dołączył (...).

(…). 

W piśmie z dnia 4 września 2026 r. Wnioskodawca potwierdził, że przedmiotem wniosku jest świadczenie kompleksowe, które w ocenie Wnioskodawcy stanowi jedną czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz doprecyzował opis świadczenia o następujące informacje:
„Przedmiotem analizy jest »Pakiet (...)«, zgodnie z ofertą przedstawioną we wniosku.
Pakiet (...) obejmuje:
* (...) godziny zabawy w bawialni dla grupy (...) dzieci,
* poczęstunek dla dzieci obejmujący owoce, warzywa, chrupki kukurydziane i gofry,
* wodę bez limitu,
* zaproszenia w formie elektronicznej,
* upominek dla solenizanta w postaci dodatkowej bezpłatnej godziny korzystania z bawialni,
* dekorację stołu w stylistyce wnętrza bawialni.
Powyższe elementy są objęte jedną ceną Pakietu (...). Kawa i inne produkty kupowane przez rodziców lub opiekunów podczas przyjęcia nie stanowią elementu Pakietu (...) i nie są objęte przedmiotowym wnioskiem o wydanie WIS.
(…)
1. Jakie czynności Wnioskodawca wykonuje w celu realizacji świadczenia będącego przedmiotem wniosku?
W celu realizacji Pakietu (...) wykonuję następujące czynności:
1. przygotowuję przestrzeń bawialni do przyjęcia,
2. udostępniam dzieciom przestrzeń bawialni wraz ze znajdującymi się w niej zabawkami drewnianymi oraz drewnianym małpim gajem na okres (...) godzin,
3. przygotowuję poczęstunek dla dzieci obejmujący owoce, warzywa, chrupki kukurydziane i gofry,
4. zapewniam dzieciom wodę bez limitu,
5. przygotowuję i przekazuję zaproszenia w formie elektronicznej,
6. przygotowuję dekorację stołu w stylistyce wnętrza bawialni,
7. zapewniam solenizantowi upominek w postaci dodatkowej bezpłatnej godziny korzystania z bawialni,
8. po zakończeniu przyjęcia wykonuję czynności porządkowe związane z przygotowaniem lokalu do dalszego użytkowania.
Kawa i inne napoje lub produkty kupowane przez rodziców lub opiekunów dodatkowo podczas pobytu w lokalu nie są częścią Pakietu (...).

2. Jakie konkretnie atrakcje (wyposażenie oraz przestrzeń) Wnioskodawca udostępnia w bawialni w ramach przedmiotowego świadczenia?
W ramach Pakietu (...) dzieci mają możliwość korzystania z:
* drewnianych zabawek znajdujących się w bawialni,
* drewnianego małpiego gaju.
Atrakcje te znajdują się w przestrzeni bawialni.

3. Czy dzieci korzystające z bawialni mają pełną swobodę i dowolność w korzystaniu ze znajdujących się w obiekcie atrakcji i wyposażenia do zabawy, czy czas spędzany w bawialni jest w jakiejś formie zorganizowany?
Dzieci korzystają z bawialni w sposób swobodny. Podczas pobytu nie jest realizowany ustalony harmonogram ani program zajęć. Dzieci samodzielnie wybierają dostępne zabawki i atrakcje oraz sposób spędzania czasu w bawialni.

4. Czy dzieci korzystające z bawialni przebywają pod opieką wyznaczonej osoby?
Nie. W ramach Pakietu (...) nie zapewnia opieki nad dziećmi. Pieczę i nadzór nad dziećmi podczas całego pobytu w bawialni sprawują ich rodzice lub opiekunowie prawni. Personel (...) nie pełni funkcji opiekuna dzieci.

5. Czy Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność w ramach świadczenia? Jeśli tak, należy wskazać za co i wobec kogo.
W ramach realizacji Pakietu (...) odpowiadam za przygotowanie przestrzeni bawialni oraz przygotowanie i zapewnienie poczęstunku i wody objętych pakietem. Nie sprawuję pieczy nad dziećmi. Za dzieci podczas pobytu w bawialni odpowiadają ich rodzice lub opiekunowie prawni, zgodnie z obowiązującym regulaminem bawialni i regulaminem organizacji przyjęć.

6. W jakim konkretnie obiekcie realizowane jest świadczenie?
Świadczenie jest realizowane w lokalu (...). Lokal łączy funkcję (...) oraz bawialni dla dzieci. Bawialnia jest przeznaczona dla dzieci w wieku (...) lat i wyposażona w drewniane zabawki oraz drewniany małpi gaj.

7. Czy Wnioskodawca jest właścicielem obiektu, w którym realizowane jest świadczenie? Jeżeli nie, to jaki posiada tytuł prawny?
Nie jestem właścicielem lokalu. Lokal, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza i w którym realizowany jest Pakiet (...), jest przeze mnie wynajmowany na podstawie umowy najmu.

8. Kto zleca Wnioskodawcy wykonanie świadczenia?
Pakiet (...) zamawia rodzic albo opiekun prawny dziecka – solenizanta.

9. Jaki konkretnie upominek otrzymuje solenizant w ramach przedmiotowego świadczenia?
Solenizant otrzymuje jako upominek dodatkową, bezpłatną godzinę korzystania z bawialni. Dodatkowa godzina jest przyznawana w związku z organizacją przyjęcia w ramach Pakietu (...) i stanowi element tego świadczenia.
(…)”.

W dalszej części uzupełnienia Wnioskodawca przedstawił treść następujących dokumentów: (...).

(...).

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 18 września 2026 r., znak 0112-KDSL2-2.440.400.2026.2.DS, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone Wnioskodawcy w dniu 18 września 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)

Na wstępie należy wskazać, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96, Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:
- w wyroku z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (pkt 22 wyroku),
- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11, Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że:
Pkt 22 „W przypadku jednego świadczenia złożonego, kilka elementów świadczenia tworzy świadczenie sui generis. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału takie świadczenie występuje w sytuacji, w której dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno, niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (13). Trybunał ustala, czy ma to miejsce, określając elementy charakterystyczne (14), a tym samym istotę danej transakcji (15), „z punktu widzenia przeciętnego konsumenta”(16).
Pkt 23 Decydującym czynnikiem jest zatem to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium jest w tym przypadku powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Ustanawiając kryterium „przeciętnego konsumenta”, Trybunał posługuje się typizacją, którą stosuje również w innych obszarach prawa (17).
Pkt 24 W swoim orzecznictwie Trybunał opracował różne wskazówki dotyczące kwalifikacji zespołów świadczeń i czynności dla celów opodatkowania VAT. Są to nierozerwalność poszczególnych elementów świadczenia (pkt 25 i nast.), niezależny dostęp do świadczeń (pkt 29), gospodarczy cel świadczenia (pkt 30, 31) oraz odrębne rozliczenie (pkt 32, 33).
Pkt 25 Cechą charakterystyczną jednego świadczenia złożonego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów (18). W przypadku jednego świadczenia złożonego poszczególne jego elementy stapiają się ze sobą, tworząc nowe, niezależne świadczenie, w związku z czym w powszechnym odbiorze występuje tylko jedno pojedyncze świadczenie.
(…)
Pkt 27 Z punktu widzenia przeciętnego konsumenta w przypadku jednego świadczenia złożonego jego poszczególne elementy tracą swoją niezależność i ustępują nowemu świadczeniu sui generis. Ocenie podlega wówczas wyłącznie to jedno pojedyncze świadczenie w całości. Waga poszczególnych elementów świadczenia słusznie nie ma tu znaczenia.
(…)
Pkt 30 Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27).
(…)
Pkt 32 Jeżeli za zespół świadczeń i czynności ustala się cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31). Odrębna wycena może bowiem w indywidualnych przypadkach polegać też tylko na wewnętrznym wyliczeniu świadczeniodawcy”.

Jednym z decydujących czynników uznania usługi za „świadczenie kompleksowe” jest zatem także to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium w tym przypadku jest powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Cechą charakterystyczną jednego świadczenia kompleksowego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów. Również w sytuacji, gdy świadczeniobiorca nie może otrzymać jednego elementu świadczenia bez innego, przemawia to za jednym świadczeniem kompleksowym. Ponadto wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia kompleksowego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia kompleksowego. W świetle orzecznictwa TSUE jedno świadczenie kompleksowe występuje zatem wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu.

Jak wskazano powyżej, co do zasady ze świadczeniem złożonym mamy do czynienia, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze służące lepszemu wykonaniu świadczenia zasadniczego, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Świadczenie złożone występuje także wtedy, gdy jego poszczególne elementy są ze sobą nierozerwalnie związane. W tym przypadku poszczególne elementy świadczenia stapiają się ze sobą, tworząc nowe, niezależne świadczenie. Z punktu widzenia przeciętnego konsumenta, w takim przypadku poszczególne elementy świadczenia złożonego tracą swoją niezależność ustępując nowemu świadczeniu sui generis. Ocenie podlega wyłącznie jedno świadczenie w całości. Jeżeli świadczeniobiorca nie może otrzymać jednego elementu świadczenia bez innego, przemawia to za jednym świadczeniem złożonym.

W przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca prowadzi bawialnię dla dzieci i świadczy usługę organizacji pobytu grupy dzieci w bawialni z okazji urodzin dziecka. Bawialnia jest przeznaczona dla dzieci w wieku (...) lat i wyposażona jest w drewniane zabawki oraz drewniany małpi gaj. Przedmiotem wniosku jest pakiet urodzinowy – „Pakiet (...)”. „Pakiet (...)” zamawia rodzic albo opiekun prawny dziecka – solenizanta.
W cenę pakietu wliczone są następujące elementy:
- (...) godziny zabawy w bawialni dla grupy (...) dzieci;
- poczęstunek dla dzieci obejmujący owoce, warzywa, chrupki kukurydziane i gofry;
- woda bez limitu;
- zaproszenia w formie elektronicznej;
- upominek dla solenizanta w postaci dodatkowej bezpłatnej godziny korzystania z bawialni;
- dekoracja stołu w stylistyce wnętrza bawialni.
Klient płaci jedną ustaloną cenę za cały opisany pakiet. Poszczególne elementy wchodzące w skład pakietu nie są odrębnie wyceniane w ramach sprzedaży tego pakietu. Podstawowym celem nabycia usługi przez klienta jest zapewnienie dzieciom możliwości wspólnej zabawy oraz korzystania z przestrzeni i wyposażenia bawialni w celach rekreacyjnych.

Dla oceny, czy w analizowanym przypadku mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym oraz dla prawidłowej identyfikacji tego świadczenia istotne jest w pierwszej kolejności ustalenie celu świadczenia oraz oczekiwań nabywcy.

Przenosząc powyższe rozważania dotyczące kompleksowości świadczeń na grunt analizowanej sprawy, stwierdzić należy, że przedmiotowe świadczenie obiektywnie stanowi jedno świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Wszystkie bowiem elementy, z których składa się świadczenie są niezbędne i ściśle ze sobą związane i w aspekcie gospodarczym stanowią nierozłączną całość. Klient nabywa pakiet przede wszystkim w celu zapewnienia grupie dzieci możliwości wspólnej zabawy w bawialni z okazji urodzin dziecka, a zatem klient jest zainteresowany organizacją urodzin dla dzieci jako całości. Wnioskodawca zapewnia kilka powiązanych ze sobą elementów, których nie można wydzielić z tego świadczenia i potraktować jako świadczeń odrębnych, gdyż stanowią one jedną, nierozerwalną całość sprzedawaną łącznie jako „Pakiet (...)”. Należy zatem zgodzić się z Wnioskodawcą, że wszystkie opisane czynności są ze sobą funkcjonalnie związane.

Dodatkowo – co istotne w sprawie – klient płaci jedną ustaloną cenę za cały opisany pakiet. Poszczególne elementy wchodzące w skład pakietu nie są odrębnie wyceniane w ramach sprzedaży tego pakietu.

Zdaniem tutejszego organu, w tej konkretnej sprawie nabywca (rodzic/opiekun prawny dziecka) oczekuje od Wnioskodawcy realizacji jednego świadczenia, składającego się z różnych elementów. Ponadto, poszczególne czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach świadczenia prowadzą do realizacji określonego celu – zorganizowania przyjęcia urodzinowego dla dziecka.

W związku z powyższym – ze względu na wspólny cel wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności, a także oczekiwania nabywcy (rodzica/opiekuna prawnego dziecka) – stwierdzić należy, że czynności wykonywane w celu organizacji przyjęcia urodzinowego stanowią świadczenie kompleksowe. Są one podejmowane przez Wnioskodawcę w celu należytego wykonania świadczenia i tworzą obiektywnie jedno, nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Czynności te są funkcjonalnie i ekonomicznie (gospodarczo) powiązane. Wspólnym celem wszystkich czynności podejmowanych przez Wnioskodawcę nie jest dostawa różnych świadczeń, ale zorganizowanie przyjęcia urodzinowego wg „Pakietu (...)” wybranego przez nabywcę (rodzica/opiekuna prawnego dziecka) z oferty Wnioskodawcy.

Nabywca zainteresowany jest przede wszystkim osiągnięciem określonego celu, wskazanego powyżej, a wszystkie elementy składające się na przedmiotowe świadczenie w równym stopniu służą wykonaniu tego świadczenia jako całości. Wobec powyższego, żadnej z części składowych analizowanego świadczenia kompleksowego nie można uznać za usługę główną (dominującą), gdyż wszystkie czynności są tak samo ważne, aby zrealizować wskazany cel. Samo udostępnienie przestrzeni bawialni wraz ze znajdującymi się w niej zabawkami oraz drewnianym małpim gajem nie spowoduje, że zaproszone dzieci poczują się jak na przyjęciu urodzinowym i w konsekwencji nie sprosta oczekiwaniom nabywcy dotyczącym kompleksowej organizacji przyjęcia urodzinowego jego dziecka.

Zatem, nie można się zgodzić ze stanowiskiem Wnioskodawcy, który w treści wniosku wskazał m.in., że: „Głównym elementem świadczenia jest umożliwienie dzieciom wstępu do bawialni oraz korzystania z niej przez określony czas w celach rekreacyjnych i zabawowych. Poczęstunek, woda, zaproszenia elektroniczne, upominek dla solenizanta oraz dekoracja stołu mają charakter dodatkowy i służą organizacji oraz uatrakcyjnieniu pobytu dzieci w bawialni. Elementy dodatkowe nie stanowią dla klienta celu samego w sobie. (…) Zdaniem Wnioskodawcy świadczeniem głównym jest usługa związana z rekreacją w zakresie wstępu do bawialni. Pozostałe elementy pakietu mają charakter pomocniczy wobec świadczenia głównego i nie stanowią dla klienta odrębnego celu”.

W ocenie tutejszego organu, istotą świadczenia jest organizacja przyjęcia urodzinowego dziecka realizowana na rzecz nabywcy, czyli rodzica/opiekuna prawnego dziecka, zlecającego organizację urodzin. Usługi takiej nie można utożsamiać ze wstępem rozumianym jako „możliwość wejścia gdzieś”, „prawo uczestnictwa w czymś”. Uczestnikiem przyjęcia nie będzie nabywca (rodzic/opiekun prawny dziecka), lecz solenizant oraz zaproszone dzieci. Co więcej, to rodzic dziecka wyznacza zakres usługi, to znaczy: decyduje o czasie imprezy, liczbie uczestników, wskazuje zaproszone osoby, wybiera odpowiedni pakiet urodzinowy itd. Zatem inicjatorem i gospodarzem przyjęcia w analizowanej sprawie jest klient – rodzic/opiekun prawny dziecka a nie Wnioskodawca. Tym samym, Wnioskodawca nie świadczy na zlecenie nabywcy usług (rozrywkowych czy rekreacyjnych) w zakresie wstępu, lecz kompleksową organizację urodzin dla dziecka, której nie można uznać za czynność mieszczącą się w zakresie wstępu.

Podsumowując, w analizowanej sprawie za świadczenie kompleksowe należy uznać całość świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę na rzecz nabywcy (rodzica/opiekuna prawnego dziecka obchodzącego urodziny), gdyż wszystkie elementy tego świadczenia są tak samo ważne dla realizacji wyznaczonego celu oraz stapiają się ze sobą, tworząc nowe, niezależne świadczenie (sui generis), tzn. usługę kompleksową – organizację przyjęcia urodzinowego dla dzieci w bawialni („Pakiet (...)”). W takiej sytuacji, ocenie podlega wyłącznie jedno świadczenie w całości.

Uzasadnienie klasyfikacji
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2027 r. – na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2025 r., poz. 1829) – należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:
- niniejszych zasad metodycznych,
- uwag do poszczególnych sekcji,
- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:
- symbole grupowań,
- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem Sekcji R Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, sekcja ta obejmuje „USŁUGI KULTURALNE, ROZRYWKOWE, SPORTOWE I REKREACYJNE”.

Stosownie do wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja R obejmuje:
- szeroki zakres usług kulturalnych, rozrywkowych i rekreacyjnych, włączając usługi świadczone przez artystów wykonawców, muzea, biblioteki i archiwa, usługi związane z grami losowymi i zakładami wzajemnymi, usługi związane ze sportem, rozrywką i rekreacją.

Sekcja ta nie obejmuje:
- usług sprzedaży i organizowania wystaw świadczonych przez handlowe galerie sztuki, sklasyfikowanych w 47.00.69.0,
- usług agentów i agencji artystycznych, występujących w imieniu indywidualnych artystów, sklasyfikowanych w 74.90.20.0,
- usług wypożyczania książek, sklasyfikowanych w 77.29.19.0,
- usług agencji biletowych, sklasyfikowanych w 79.90.39.0,
- usług indywidualnych nauczycieli, zawodowych instruktorów sportowych, trenerów, sklasyfikowanych w 85.51.10.0.

W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 93 „USŁUGI ZWIĄZANE ZE SPORTEM, ROZRYWKĄ I REKREACJĄ”.

Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i usług (PKWiU), dział 93 „USŁUGI ZWIĄZANE ZE SPORTEM, ROZRYWKĄ I REKREACJĄ” obejmuje:
- usługi w zakresie rekreacji, rozrywki i sportu, z wyłączeniem działalności muzeów, ochrony miejsc historycznych, działalności ogrodów botanicznych i zoologicznych oraz rezerwatów przyrody, działalności w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych.

Dział ten nie obejmuje:
- usług związanych z wystawianiem sztuk dramatycznych, musicali oraz pozostałej działalności artystycznej, takiej jak: produkcja przedstawień teatralnych na żywo, koncertów, przedstawień operowych, baletowych i pozostałych produkcji scenicznych, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach działu 90.

W ww. dziale została wymieniona grupa 93.2 „USŁUGI ZWIĄZANE Z ROZRYWKĄ I REKREACJĄ” oraz klasa 93.29 „POZOSTAŁE USŁUGI ZWIĄZANE Z ROZRYWKĄ I REKREACJĄ”.

Biorąc pod uwagę charakter usługi kompleksowej będącej przedmiotem wniosku, spełnia ona kryteria i posiada właściwości dla usług objętych grupą PKWiU 93.2 „USŁUGI ZWIĄZANE Z ROZRYWKĄ I REKREACJĄ”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Jak wyjaśniono powyżej, Wnioskodawca świadczy na rzecz nabywcy (rodzica/opiekuna prawnego dziecka obchodzącego urodziny) kompleksową usługę organizacji przyjęcia urodzinowego dla dzieci w bawialni.

Biorąc pod uwagę charakter usługi kompleksowej będącej przedmiotem wniosku, spełnia ona kryteria i posiada właściwości dla usług objętych grupą PKWiU 93.2 „USŁUGI ZWIĄZANE Z ROZRYWKĄ I REKREACJĄ”. Co ważne, i co zostało wyjaśnione wyżej, nie mamy tu do czynienia z usługą rozrywkową, której istotą byłby wstęp rozumiany jako „możliwość wejścia gdzieś”, „prawo uczestnictwa w czymś”, bo to nie Wnioskodawca decyduje m.in. o tym kto będzie uczestnikiem przyjęcia i będzie miał prawo brać w nim udział. Wnioskodawca na zlecenie rodzica/opiekuna prawnego dziecka organizuje przyjęcie urodzinowe dla dzieci w konkretnej przestrzeni umożliwiającej dziecku celebrowanie urodzin i dobrą zabawę (rozrywkę).

Ustawodawca dla usług klasyfikowanych według PKWiU 2015 do grupowania 93.2 ani w ustawie, ani w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, nie przewidział obniżonej stawki podatku. Zatem właściwą stawką dla opodatkowania świadczenia będącego przedmiotem wniosku jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- świadczenie kompleksowe, będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja towaru/usługi, lub
- stawka podatku właściwa dla towaru/usługi lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie: https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).