0112-KDSL2-1.440.389.2026.3.SG

Wiążąca informacja stawkowa2026-10-12Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

WIS USŁUGA – dostarczanie drogą elektroniczną poprzez stronę internetową publikacji pn. „(...)” wraz z udzieleniem licencji

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 27 lipca 2026 r. (data wpływu 27 lipca 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia 9 września 2026 r. (data wpływu 9 września 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku:
Usługa – dostarczanie drogą elektroniczną poprzez stronę internetową publikacji pn. „(...)” wraz z udzieleniem licencji

Opis usługi:
Przedmiotem wniosku jest publikacja pn. „(...)”, której Wnioskodawczyni jest autorką. Wnioskodawczyni udziela odpłatnej licencji do przedmiotowej publikacji za pośrednictwem prowadzonego sklepu internetowego. Zamówienia na udzielenie licencji do utworu składane są drogą elektroniczną poprzez stronę sklepu. Umowa licencji zostaje zawarta w momencie skutecznego dokonania płatności przez klienta. Po zaksięgowaniu płatności Wnioskodawczyni udziela klientowi licencji na korzystanie z publikacji zgodnie z warunkami określonymi w regulaminie sklepu. W celu umożliwienia korzystania z publikacji klient otrzymuje dostęp do odpowiedniego pliku cyfrowego. W ramach jednej licencji klient otrzymuje:
(...).
Publikacja liczy (...) stron i oferowana jest w wariancie: licencja dla jednego nauczyciela.
Na publikację składa się (...). Scenariusz łączy elementy recytacji indywidualnej, pracy grupowej oraz wspólnego finału, tworząc pełną emocji i naturalną w odbiorze oprawę uroczystości. To gotowy materiał do wykorzystania: (...). Scenariusz zawiera:
(...).
Czas trwania scenariusza to około (...) minut (wliczając wejście, piosenkę, wręczenie kwiatów i podziękowania). „(...)” nie składa się w całości lub w przeważającej mierze z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki oraz nie zawiera materiałów reklamowych.

Rozstrzygnięcie:
dostarczanie drogą elektroniczną publikacji spełniającej kryteria dla towarów objętych pozycją CN 4901

Stawka podatku:
5%

Podstawa prawna:
art. 41 ust. 2a ustawy w związku z poz. 19 i 24 załącznika nr 10 do ustawy

Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE:
W dniu 27 lipca 2026 r. Wnioskodawczyni złożyła wniosek o wydanie WIS w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono pismami z dnia 9 września 2026 r. o doprecyzowanie opisu sprawy, przesłanie publikacji mającej być przedmiotem wniosku oraz stosownej dokumentacji.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi

Opis świadczenia.
Przedmiotem świadczenia jest odpłatne udzielenie licencji do korzystania z utworu (w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych) pod nazwą: „(...)”. Wnioskodawczyni jest autorką utworu. Scenariusz składa się z kilku części i stanowi jeden utwór, i jako taki zostaje udostępniony.
Udzielenie licencji do korzystania z utworu następuje za pośrednictwem prowadzonego przez Wnioskodawczynię sklepu internetowego. Zamówienia na udzielenie licencji do utworu składane są drogą elektroniczną poprzez stronę sklepu. Umowa licencji zostaje zawarta w momencie skutecznego dokonania płatności przez klienta. Płatności realizowane są za pośrednictwem operatorów wskazanych w sklepie (...). Po zaksięgowaniu płatności sprzedawca, czyli Wnioskodawczyni, udziela klientowi licencji na korzystanie z wybranego utworu zgodnie z warunkami określonymi w regulaminie sklepu. W celu umożliwienia korzystania z utworu klient otrzymuje dostęp do odpowiedniego pliku cyfrowego – przesyłany jest link do pobrania materiałów cyfrowych. Wynagrodzenie z tytułu udzielenia licencji stanowi honorarium autorskie.
W ramach jednej licencji klient otrzymuje:
(...).
Wszystkie wskazane elementy są udostępniane wyłącznie łącznie i objęte są jednym wynagrodzeniem. Nie ma możliwości ich odrębnego nabycia.
Dominującym elementem świadczenia jest autorski scenariusz wraz z muzyką. Teksty listów oraz materiały graficzne mają charakter pomocniczy i służą wyłącznie pełniejszej realizacji przedstawienia zgodnie z koncepcją autorki.
Wnioskodawczyni jest autorem scenariusza, muzyki, tekstów listów oraz materiałów graficznych. Materiały są tworzone samodzielnie. Przy opracowaniu części graficznej wykorzystywane są narzędzia komputerowe wspomagające proces twórczy. Całość koncepcji, dobór treści oraz ostateczny kształt utworu stanowią rezultat pracy Wnioskodawczyni. Żaden element nie jest wykonywany przez osoby trzecie.
Wnioskodawczyni posiada pełne i nieograniczone autorskie prawa majątkowe do utworu.
Klient będący licencjobiorcą nie nabywa autorskich praw majątkowych. Uzyskuje jedynie niewyłączną i niezbywalną licencję uprawniającą do korzystania z utworu wyłącznie w celach edukacyjnych i dydaktycznych, zgodnie z regulaminem sklepu internetowego. Materiały dostępne w sklepie internetowym, stanowiące utwór, mogą być wykorzystywane podczas uroczystości organizowanych przez placówki oświatowe, również z udziałem rodziców i innych zaproszonych gości.
Utwór oferowany jest w wariancie: licencja dla jednego nauczyciela.

Pytanie.
Czy opisane świadczenie polegające na odpłatnym udzieleniu przez twórcę niewyłącznej i niezbywalnej licencji do korzystania z utworu, tj. autorskiego scenariusza przedstawienia wraz z autorską muzyką oraz materiałami pomocniczymi, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146ef ustawy o podatku od towarów i usług oraz poz. 63 załącznika nr 3 do tej ustawy?

Stanowisko Wnioskodawczyni.
Zdaniem Wnioskodawczyni, opisane świadczenie podlega opodatkowaniu stawką 8% podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146ef ustawy o VAT oraz poz. 63 załącznika nr 3 do tej ustawy.
Przedmiotem świadczenia jest udzielenie licencji do korzystania z utworu chronionego prawem autorskim. Przekazanie materiałów w formie plików PDF, MP3 lub plików graficznych stanowi jedynie sposób udostępnienia utworu.
Z ekonomicznego punktu widzenia klient nabywa jedną usługę, której głównym elementem jest świadczenie polegające na udzieleniu licencji do korzystania z autorskiego scenariusza przedstawienia wraz z autorską muzyką. Teksty listów oraz materiały graficzne mają charakter pomocniczy i nie stanowią celu samego w sobie. Są one funkcjonalnie związane ze scenariuszem i służą jego pełnemu wykorzystaniu podczas przedstawienia.
Wnioskodawczyni jest twórcą utworu objętego licencją i przysługują jej autorskie prawa majątkowe do utworu. Świadczenie polega na odpłatnym udzieleniu licencji do korzystania z tych praw.
Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawczynię od klienta stanowi honorarium za udzielenie licencji do utworów. Klient uiszcza jedną cenę za całość świadczenia i nie ma możliwości nabycia poszczególnych elementów oddzielnie.
W ocenie Wnioskodawczyni, spełnione są wszystkie przesłanki określone w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, ponieważ:
I. usługę świadczy twórca,
II. przedmiotem świadczenia jest udzielenie licencji do praw autorskich,
III. wynagrodzenie stanowi honorarium za udzielenie tej licencji.
W konsekwencji, całość opisanego świadczenia powinna korzystać z opodatkowania stawką 8% podatku od towarów i usług.

(...).

W piśmie z dnia 9 września 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawczyni na zadane w wezwaniu z dnia 2 września 2026 r. nr 0112-KDSL2-1.440.389.2026.1.SG pytania, udzieliła następujących odpowiedzi:
1. Czy „(...)” stanowi publikację, która w całości lub przeważającej mierze składa się z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki?
Odpowiedź:
„(...)” nie składa się w całości lub w przeważającej mierze z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki. „(...)” składa się z czterech części i stanowi jeden utwór. W ramach zakupu jednej licencji klient otrzymuje:
(...).

2. Czy przedmiotowa publikacja zawiera materiały reklamowe? Jeśli tak, to jaką część (procentowo) tego opracowania zajmują reklamy?
Odpowiedź:
„(...)” nie zawiera materiałów reklamowych.

3. Czy „(...)” jest publikacją, o której mowa w poz. 24 załącznika nr 10 do ustawy?
Odpowiedź:
Forma przekazania „(...)” to cztery pliki cyfrowe i nie ma tam materiałów drukowanych. Pliki cyfrowe to:
(...). Cztery pliki cyfrowe przekazywane nabywcy stanowią jeden zestaw, który jako całość jest formą przekazania utworu, tj. „(...)”. Poszczególne pliki są funkcjonalnie powiązanymi elementami jednego utworu i służą realizacji jednego celu nabywcy, jakim jest przygotowanie i wystawienie przedstawienia zgodnie z udzieloną licencją. Licencja jest sposobem prawnego umożliwienia korzystania z utworu. Jeden z przekazywanych plików zawiera muzykę i jest zapisany w formacie MP3. Pozostałe trzy pliki, zapisane w formatach PDF i JPG, zawierają treści, które mogą zostać wydrukowane i w postaci fizycznego wyrobu poligraficznego mogłyby – w ocenie Wnioskodawczyni – zostać zaklasyfikowane do kodu CN 49019900. Jednocześnie należy podkreślić, że same pliki cyfrowe nie są wyrobami poligraficznymi i, w ocenie Wnioskodawczyni, nie są objęte kodem CN 49019900. Kod ten mógłby natomiast dotyczyć ich fizycznego odpowiednika powstałego w wyniku wydrukowania. W ocenie Wnioskodawczyni, przedmiotem analizy powinna być usługa udzielenia licencji na „(...)”, czyli na utwór.
W ocenie Wnioskodawczyni, przedmiotem analizy nie powinny być poszczególne pliki cyfrowe służące wyłącznie do przekazania utworu. Owszem, formę przekazania „(...)” można zakwalifikować jako publikację, o której mowa w poz. 24 załącznika nr 10 do ustawy o podatku od towarów i usług. Jednak zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku usługi polegającej na udzieleniu licencji do utworu przez autora należy rozważyć poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy, gdzie usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania są opodatkowane stawką VAT w wysokości 8%. Wnioskodawczyni zaznacza, że przedstawione przez nią stanowisko stanowi jej własną ocenę przedmiotowej kwestii. Właśnie z uwagi na istniejące wątpliwości Wnioskodawczyni zdecydowała się wystąpić z wnioskiem o wydanie WIS, licząc na uzyskanie wiążącego stanowiska organu w zakresie prawidłowej klasyfikacji oraz właściwej stawki VAT.
Na podstawie art. 42a ustawy, Wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej "WIS", jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:
a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.
Wniosek Wnioskodawczyni – po jego uzupełnieniu – zawiera wszystkie informacje, o których mowa w art. 42 ust. 2 ustawy, czyli:
1) imię i nazwisko lub nazwę wnioskodawcy, jego adres zamieszkania lub adres siedziby, numer identyfikacji podatkowej lub inny numer umożliwiający identyfikację wnioskodawcy oraz adres do doręczeń, jeżeli jest inny niż adres zamieszkania lub adres siedziby;
2) imię, nazwisko i adres do doręczeń pełnomocnika wnioskodawcy, jeżeli został ustanowiony, lub innych osób upoważnionych do kontaktu w sprawie wniosku;
2a) wskazanie, którym z podmiotów, o których mowa w ust. 1, jest wnioskodawca;
3) określenie przedmiotu wniosku, w tym:
a) szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych,
b) (uchylona)
c) wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w ust. 4;
4) (uchylony)
5) wskazanie, czy wniosek dotyczy przypadku, o którym mowa w ust. 4.

4. Wskazanie jednego, konkretnego symbolu Nomenklatury scalonej (CN) dla publikacji będącej przedmiotem wniosku.
Odpowiedź:
Przedmiotem wniosku jest usługa polegająca na udzieleniu licencji do „(...)”. Przekazanie przedmiotu licencji następuje w formie czterech plików cyfrowych w formatach PDF, MP3 oraz JPG. Z uwagi na cyfrową formę przekazania przedmiotowych plików, w ocenie Wnioskodawczyni, nie można przypisać im kodu CN. Wnioskodawczyni jest twórcą utworu będącego przedmiotem wniosku w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Autorskie prawa majątkowe do utworu pozostają przy Wnioskodawczyni i nie są przenoszone na nabywcę. W ramach zawieranej umowy Wnioskodawczyni udziela nabywcy odpłatnej licencji niewyłącznej na korzystanie z utworu w zakresie określonym w warunkach licencji. Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawczynię stanowi honorarium należne twórcy z tytułu udzielenia licencji do autorskich praw majątkowych do utworu. Jeden z przekazywanych plików zawiera muzykę i jest zapisany w formacie MP3. Pozostałe trzy pliki, w formatach PDF i JPG, zawierają treści, które mogą zostać wydrukowane i w postaci fizycznego wyrobu poligraficznego mogłyby – w ocenie Wnioskodawczyni – zostać zaklasyfikowane do kodu CN 49019900. Wnioskodawczyni podkreśla, że powyższa klasyfikacja stanowi jedynie jej stanowisko i ocenę przedstawionego zagadnienia. To właśnie istniejące w tym zakresie wątpliwości były powodem wystąpienia z wnioskiem o wydanie WIS.

5. W jakim zakresie Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą (należy podać kody Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD))?
Odpowiedź:
Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, objętą kodami PKD: 85.59.A, 58.11.Z, 74.30.Z, 85.69.Z.

6. Czy usługa będąca przedmiotem wniosku jest wykonywana w powiązaniu z wykonywaną przez Wnioskodawczynię działalnością gospodarczą – należy opisać na czym powiązanie to polega?
Odpowiedź:
Wnioskodawczyni udziela licencji na „(...)” w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w której prowadzi sklep internetowy (...). Nabywcy składają zamówienia i dokonują zakupu przez sklep internetowy.

(...).

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 10 września 2026 r., znak 0112-KDSL2-1.440.389.2026.2.SG, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawczyni siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawczyni w dniu 10 września 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawczyni nie skorzystała.

Uzasadnienie klasyfikacji usługi:
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Natomiast stosownie do art. 42a ustawy wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej ,,WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:
a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług:
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Z kolei, na mocy art. 41 ust. 2a ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 5%, z zastrzeżeniem art. 138i ust. 4.

W załączniku nr 10 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 5%, w poz. 19 wskazano CN ex 49 „Książki, gazety, obrazki i pozostałe wyroby przemysłu poligraficznego, drukowane; manuskrypty, maszynopisy i plany – wyłącznie towary objęte następującymi CN:
1) ex 4901 Książki, broszury, ulotki i podobne materiały, drukowane, nawet w pojedynczych arkuszach – z wyłączeniem ulotek,
2) ex 4902 Gazety, dzienniki i czasopisma, nawet ilustrowane lub zawierające materiały reklamowe – wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne,
3) 4903 00 00 Książki dla dzieci, obrazkowe, do rysowania lub kolorowania,
4) 4904 00 00 Nuty drukowane lub w rękopisie, nawet ilustrowane lub oprawione,
5) 4905 Mapy i mapy hydrograficzne lub podobne mapy wszelkich rodzajów, włączając atlasy, mapy ścienne, plany topograficzne i globusy, drukowane,
6) ex 4911 Pozostałe artykuły drukowane, włącznie z drukowanymi obrazkami i fotografiami – wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne”.

Przez oznaczenie ex – rozumie się zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) lub danym grupowaniu klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. Zatem umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług tylko do towarów należących do wymienionego działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN), spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „Nazwa towaru (grupy towarów)”.

Natomiast w poz. 24 załącznika nr 10 do ustawy wskazano – bez względu na PKWiU – dostarczanie drogą elektroniczną publikacji objętych poz. 19, z wyłączeniem:
- publikacji, które w całości lub w przeważającej mierze składają się z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki,
- czasopism regionalnych lub lokalnych.

Na podstawie ww. przepisów stawka w wysokości 5% ma zastosowanie dla usług dostarczania drogą elektroniczną publikacji takich jak m.in. książki sklasyfikowane w CN 4901.

Zaznaczyć należy, że powołane wyżej przepisy w zakresie obniżonych stawek VAT są odzwierciedleniem dyrektywy Rady (UE) 2018/1713 z dnia 6 listopada 2018 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE (Dz. Urz. UE L z 2018 r. nr 286/20) w odniesieniu do stawek podatku od wartości dodanej stosowanego do książek, gazet i czasopism.

Zgodnie z art. 1 dyrektywy Rady (UE) 2018/1713 – w dyrektywie 2006/112/WE wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 98 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Stawki obniżone nie mają zastosowania do usług świadczonych drogą elektroniczną, z wyjątkiem usług określonych w załączniku III pkt 6.”;
2) w art. 99 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, oprócz stawek, o których mowa w art. 98 ust. 1, państwa członkowskie, które w dniu 1 stycznia 2017 r. stosowały – zgodnie z prawem Unii – stawki obniżone niższe niż stawka minimalna określona w niniejszym artykule lub przyznawały zwolnienia z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie w odniesieniu do dostaw określonych towarów, o których mowa w załączniku III pkt 6, mogą również stosować takie samo opodatkowanie VAT w przypadku, gdy dostawa odbywa się drogą elektroniczną, zgodnie z załącznikiem III pkt 6.”;
3) załącznik III pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„(6) dostarczanie, w tym w formie wypożyczeń w bibliotekach, książek, gazet i czasopism, na nośnikach fizycznych, dostarczanych drogą elektroniczną albo na oba sposoby (łącznie z broszurami, ulotkami i podobnymi materiałami drukowanymi, albumami, książeczkami do rysowania lub kolorowania dla dzieci, nutami drukowanymi lub w postaci rękopisu, mapami, mapami hydrograficznymi lub podobnymi), innych niż publikacje, które w całości lub w przeważającej mierze służą celom reklamowym, oraz innych niż publikacje, które w całości lub w przeważającej mierze składają się z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki;”.

Ponadto, w kwestii opodatkowania książek na nośnikach cyfrowych wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który w orzeczeniu w sprawie C-390/15 Rzecznik Praw Obywatelskich (RPO), ECLI:EU:C:2017:174, w pkt 41 wskazał, że: „(…) zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału zasada równego traktowania wymaga, aby porównywalne sytuacje nie były traktowane w odmienny sposób, a sytuacje odmienne nie były traktowane w sposób jednakowy, chyba że takie traktowanie jest obiektywnie uzasadnione (wyroki: z dnia 12 listopada 2014 r., Guardian Industries i Guardian Europe/Komisja, C‑580/12 P, EU:C:2014:2363, pkt 51; z dnia 4 maja 2016 r., Pillbox 38, C‑477/14, EU:C:2016:324, pkt 35). (…)
W konsekwencji należy stwierdzić, że w świetle celu art. 98 ust. 2 zmienionej dyrektywy 2006/112 w związku z pkt 6 załącznika III do tej dyrektywy dostawa książek cyfrowych na wszystkich nośnikach fizycznych, z jednej strony, oraz dostawa książek cyfrowych drogą elektroniczną, z drugiej strony, stanowią sytuacje podobne” (pkt 49).

W związku z tym publikacje dostarczane drogą elektroniczną powinny być objęte tym samym preferencyjnym traktowaniem pod względem stawki podatku od towarów i usług jak publikacje dostarczane na wszelkich nośnikach fizycznych. Uzasadnionym przy tym jest, aby zakres przedmiotowy publikacji drukowanych oraz dostarczanych na innych nośnikach fizycznych, jak również dostarczanych drogą elektroniczną był tożsamy. Stąd też poz. 24 załącznika nr 10 do ustawy odwołuje się do tak określonego zakresu również w odniesieniu do wydawnictw dostarczanych drogą elektroniczną.

Przy czym przez usługi elektroniczne – na podstawie art. 2 pkt 26 ustawy – rozumie się usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, z późn. zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011, do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.

W myśl ust. 2 ww. artykułu, ust. 1 obejmuje w szczególności:
a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;
d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
f) usługi wyszczególnione w załączniku I.

W ww. załączniku I w pozycji „3. Punkt 3 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE” wyszczególniono usługi dotyczące zawartości książek w formie cyfrowej i innych publikacji elektronicznych.

Uwzględniając powyższe, należy uznać, że przepisy dotyczące wydawnictw książkowych, nut, map i wydawnictw prasowych drukowanych odwołują się w sposób tożsamy do ww. wydawnictw dostarczanych drogą elektroniczną. Określone przedmiotowo wydawnictwa mogą korzystać ze stawek obniżonych, gdy są dostarczane na nośnikach fizycznych, drogą elektroniczną albo na oba te sposoby. W przypadku publikacji dostarczanych drogą elektroniczną istotna jest nie forma, a treść udostępniana czytelnikom. W pierwszej kolejności należy zatem dokonać zidentyfikowania treści klasyfikowanej publikacji pod kątem cech wskazanych w CN, niezbędnych do uznania publikacji za publikacje książkowe lub prasowe. Jak bowiem wynika z przywołanych przepisów, stawka obniżona ma zastosowanie do dostarczania drogą elektroniczną publikacji, które są klasyfikowane do odpowiednich wskazanych w ustawie pozycji Nomenklatury Scalonej (CN). Taka sytuacja wymaga zawsze porównania, czy dostęp elektroniczny jest odwzorowaniem publikacji, ewentualnie – w szczególności, gdy publikacja jest dostarczana wyłącznie w formie elektronicznej – czy posiada cechy publikacji o określonym kodzie CN.

Przedmiotem wniosku jest udostępnianie drogą elektroniczną w postaci cyfrowej „(...)”. Wnioskodawczyni ponadto, będąc autorem ww. scenariusza, udziela licencji nabywcom scenariusza za pośrednictwem prowadzonego sklepu internetowego.
Jak wynika z przedstawionego przez Wnioskodawczynię opisu, umowa licencji zostaje zawarta w momencie skutecznego dokonania płatności przez klienta. Po zaksięgowaniu płatności Wnioskodawczyni udziela klientowi licencji na korzystanie z wybranego utworu zgodnie z warunkami określonymi w regulaminie sklepu. W celu umożliwienia korzystania ze scenariusza klient otrzymuje dostęp do odpowiedniego pliku cyfrowego.

W analizowanym przypadku mamy zatem do czynienia z usługą dostarczania publikacji drogą elektroniczną.

Jak wskazała Wnioskodawczyni w opisie sprawy, nabycie „(...)” i licencji możliwe będzie wyłącznie drogą elektroniczną poprzez stronę sklepu.

Ponadto, w uzupełnieniu z dnia 9 września 2026 r. Wnioskodawczyni wskazała, że „Przekazanie przedmiotu licencji następuje w formie czterech plików cyfrowych w formatach PDF, MP3 oraz JPG. (…). Jeden z przekazywanych plików zawiera muzykę i jest zapisany w formacie MP3. Pozostałe trzy pliki, w formatach PDF i JPG, zawierają treści, które mogą zostać wydrukowane i w postaci fizycznego wyrobu poligraficznego mogłyby – w mojej ocenie– zostać zaklasyfikowane do kodu CN 49019900”.

Tutejszy organ dokonał analizy przesłanego przez Wnioskodawczynię w formacie pdf „(...)”.

Z dokonanej analizy wynika, że publikacja ta liczy (...) stron i oferowana jest w wariancie: licencja dla jednego nauczyciela. Na publikację składa się (...). Scenariusz łączy elementy recytacji indywidualnej, pracy grupowej oraz wspólnego finału, tworząc pełną emocji i naturalną w odbiorze oprawę uroczystości. To gotowy materiał do wykorzystania: (...). Scenariusz zawiera:
(...).
Czas trwania scenariusza to około (...) minut (wliczając wejście, piosenkę, wręczenie kwiatów i podziękowania). „(...)” nie składa się w całości lub w przeważającej mierze z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki oraz nie zawiera materiałów reklamowych.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z tytułem działu 49 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje „KSIĄŻKI, GAZETY, OBRAZKI I POZOSTAŁE WYROBY PRZEMYSŁU POLIGRAFICZNEGO, DRUKOWANE; MANUSKRYPTY, MASZYNOPISY I PLANY”.

Natomiast zgodnie z notami wyjaśniającymi do działu 49, z kilkoma wyjątkami, o których mowa poniżej, dział ten obejmuje wszystkie materiały drukowane, których zasadniczy charakter i zastosowanie wyznaczone są przez fakt, że są one zadrukowane motywami, znakami lub prezentacjami graficznymi.

Do celów tego działu określenie „drukowany” obejmuje nie tylko reprodukowanie różnymi metodami zwykłego drukowania ręcznego (np. druk z grawiur lub drzeworytów, innych niż oryginały) lub drukowanie mechaniczne (druk typograficzny, druk offsetowy, litografia, rotograwiura itd.), ale również reprodukowanie za pomocą kopiarek, wytwarzanie pod kontrolą maszyny do automatycznego przetwarzania danych, wytłaczanie, fotografowanie, fotokopiowanie, termokopiowanie lub pisanie na maszynie (zobacz uwaga 2 do tego działu), bez względu na kształt znaków, w jakich drukowanie jest wykonywane (np. litery dowolnego alfabetu, cyfry, znaki stenograficzne, symbole alfabetu Morse’a lub innych kodów, znaki Braille’a, nuty, obrazki, diagramy). Jednakże określenie to nie obejmuje drukowania zabarwienia lub dekoracyjnego, lub powtarzających się deseni.

Pozycja 4901 działu 49 obejmuje „Książki, broszury, ulotki i podobne materiały, drukowane, nawet w pojedynczych arkuszach”.

Z not wyjaśniających do tej pozycji wynika, że pozycja ta obejmuje praktycznie wszystkie publikacje i materiały drukowane do czytania, ilustrowane lub nie, z wyjątkiem materiałów reklamowych oraz wyrobów w sposób bardziej szczegółowy objętych innymi pozycjami niniejszego działu (zwłaszcza pozycją 4902, 4903 lub 4904). Obejmuje:
(A) Książki i książeczki, składające się głównie z materiału tekstowego dowolnego rodzaju i wydrukowane w dowolnym języku lub dowolnymi znakami, włącznie z alfabetem Braille’a lub znakami stenograficznymi. Zaliczają się tu dzieła literackie wszelkiego rodzaju, podręczniki (włączając edukacyjne książki ćwiczeń), z tekstem narracyjnym lub bez, które zawierają pytania lub ćwiczenia (zazwyczaj z miejscem na odręczne wypełnienie); publikacje techniczne; książki źródłowe, takie jak słowniki, encyklopedie i informatory (np. książki telefoniczne zawierające „żółte strony”); katalogi muzealne i bibliotek publicznych (ale nie katalogi handlowe); książki liturgiczne, takie jak modlitewniki i śpiewniki (inne niż śpiewniki muzyczne objęte pozycją 4904); książki dla dzieci (inne niż książki obrazkowe dla dzieci, książki do rysowania lub kolorowania objęte pozycją 4903). Książki takie mogą być oprawione (w papier lub miękkie lub sztywne okładki), jedno-lub wielotomowe, lub mogą być w postaci drukowanych arkuszy obejmujących całość lub część kompletnego dzieła przeznaczonych do oprawienia.
Obwoluty, obejmy, zakładki i inne drobne dodatki występujące łącznie z książkami uważane są za stanowiące część książki.
(B) Broszury, pamflety i ulotki, które składają się z wielu kartek z materiałem do czytania połączonych razem (np. zszywkami) lub z kartek niepołączonych, lub nawet z pojedynczych kartek.
Obejmuje publikacje, takie jak: krótsze rozprawy i monografie, instrukcje itd. wydane przez organy rządowe lub inne ciała, traktaty, arkusze śpiewnikowe itd.
Grupa ta nie obejmuje drukowanych kart z osobistymi pozdrowieniami, wiadomościami lub zawiadomieniami (pozycja 4909) oraz drukowanych formularzy, które wymagają wprowadzenia pewnych dodatkowych informacji do ich wypełnienia (pozycja 4911).
(C) Materiały tekstowe w postaci kartek do włożenia w skoroszyty.

Pozycja ta obejmuje również:
1) Gazety, dzienniki i periodyki oprawione inaczej niż w papier oraz komplety gazet, dzienników lub periodyków obejmujące więcej niż jeden numer, oprawione w jedną okładkę, nawet zawierające materiały reklamowe.
2) Oprawione książki obrazkowe (inne niż książki obrazkowe dla dzieci objęte pozycją 4903).
3) Zbiory drukowanych reprodukcji dzieł sztuki, rysunków itd. wraz z odnośnym tekstem (na przykład biografią artysty), z numerowanymi stronami i tworzące całość przystosowaną do oprawienia.
4) Wkładki ilustrowane występujące razem z oprawionymi książkami zawierającymi odnośny tekst i stanowiące ich uzupełnienie.

Jak wskazano powyżej, „(...)” liczy (...) stron i zawiera:
(...).
Zatem, zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawczyni, publikacja posiada cechy i właściwości towarów objętych CN 4901.

W tym miejscu należy nawiązać do zawartego zarówno w opisie sprawy, jak i uzupełnieniu wniosku z dnia 9 września 2026 r. stwierdzenia Wnioskodawczyni, iż jej przedmiotem jest świadczenie polegające na odpłatnym udzieleniu licencji do korzystania z utworu jakim jest „(...)”, dostarczony drogą elektroniczną poprzez stronę internetową, a także do zapisów zawartych w przesłanym „(...)”, z którego wynika m.in., że „(...)”. Wnioskodawczyni wskazała także, iż w jej ocenie opisane świadczenie podlega opodatkowaniu stawką 8% podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146ef ustawy o VAT oraz poz. 63 załącznika nr 3 do tej ustawy. Odnosząc się do powyższego, Organ wyjaśni zagadnienie dotyczące praw autorskich i utworu.

W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 63 wskazano, bez względu na symbol PKWiU „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2509) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 24, z późn. zm.), przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności, przedmiotem prawa autorskiego – w myśl art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – są utwory:
1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2) plastyczne;
3) fotograficzne;
4) lutnicze;
5) wzornictwa przemysłowego;
6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7) muzyczne i słowno-muzyczne;
8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9) audiowizualne (w tym filmowe).

Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne, wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka. Utwór musi zatem wykazywać łącznie trzy cechy:
1) stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy);
2) stanowić przejaw działalności twórczej;
3) mieć indywidualny charakter.

O ile sens pierwszej z cech nie budzi wątpliwości, dwie pozostałe mają charakter ocenny. Jednakże stwierdzenie, że utwór to przejaw działalności twórczej uwypukla fakt, że utwór powinien stanowić rezultat działalności o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta, niekiedy określana przesłanką „oryginalności” utworu, kładzie nacisk na aspekt przedmiotowy, tj. odnoszący się do samego wytworu ludzkiego umysłu. Spełniona zostaje, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Nie może natomiast być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, który jest rutynowy, standardowy lub typowy. Podkreśla to konieczność łącznego traktowania obu z wymienionych w pkt 2 i pkt 3 cech. Sam „przejaw działalności twórczej” nie jest warunkiem wystarczającym do zakwalifikowania określonego wytworu jako przedmiotu prawa autorskiego. Konieczne jest, by wytwór taki miał indywidualny charakter, tzn. żeby cechował się indywidualnością. Muszą zatem charakteryzować go dostatecznie doniosłe różnice w porównaniu z uprzednio wytworzonymi produktami intelektualnymi.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Odwołując się do pojęcia „twórcy” w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wskazać należy, że twórcą w jej rozumieniu jest nie tylko jedyny twórca utworu, ale również osoby, które są współtwórcami stworzonego dzieła. Wykładnia systemowa zewnętrzna, oparta na zapisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych prowadzi do wniosku, że twórcą jest osoba fizyczna, która wykonała dany utwór sama lub z udziałem innych współtwórców.

Natomiast podstawą do udzielania licencji jest art. 67 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, który stanowi, że:
1. Twórca może udzielić upoważnienia do korzystania z utworu na wymienionych w umowie polach eksploatacji z określeniem zakresu, miejsca i czasu tego korzystania.
2. Jeżeli umowa nie zastrzega wyłączności korzystania z utworu w określony sposób (licencja wyłączna), udzielenie licencji nie ogranicza udzielenia przez twórcę upoważnienia innym osobom do korzystania z utworu na tym samym polu eksploatacji (licencja niewyłączna).
3. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, licencjobiorca nie może upoważnić innej osoby do korzystania z utworu w zakresie uzyskanej licencji.
4. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, uprawniony z licencji wyłącznej może dochodzić roszczeń z tytułu naruszenia autorskich praw majątkowych, w zakresie objętym umową licencyjną.
5. Umowa licencyjna wyłączna wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności.

Co do zasady licencji udziela się na okres 5 lat (art. 66 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych). Termin ten jest określony w ustawie o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Można jednak czas trwania licencji skrócić do np. 1 roku lub wydłużyć go na czas nieokreślony.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że Wnioskodawczyni będąca autorem scenariusza dokonuje sprzedaży na rzecz jego nabywcy – gotowy, już wcześniej przez siebie przygotowany/stworzony „(...)”. Wnioskodawczyni nie wytworzyła go bowiem dla konkretnego klienta, na jego zamówienie. Usługa realizowana przez Wnioskodawczynię polega w istocie na udostępnianiu gotowego już scenariusza poprzez stronę internetową. Nabywca po dokonaniu płatności otrzymuje gotowy „(...)” w formacie pdf oraz licencję uprawniającą nabywcę do wykorzystania scenariusza na własny użytek. Zatem po zakupie licencji, nabywcy sprzedawany jest „nieoryginalny” produkt (oryginałem jest bowiem projekt scenariusza wykonany przez Wnioskodawczynię pierwotnie, na komputerze) i ma tu miejsce prawo dostępu do kolejnych egzemplarzy tego samego wcześniej stworzonego scenariusza. Wnioskodawczyni w analizowanej sprawie jedynie umożliwia dostęp do „(...)” wielu osobom – za odpłatnością. Prawa autorskie, o których mowa w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przypisane są zatem do oryginału, pierwotnego projektu scenariusza i przysługują podatnikom.

Zatem, po zakupie licencji sprzedawany nie jest oryginalny utwór (scenariusz), lecz ma miejsce udostępnianie dostępu do kolejnych egzemplarzy scenariusza. Wnioskodawczyni nie wykonuje żadnej usługi, a jedynie umożliwia dostęp do „(...)” wielu osobom – za odpłatnością.

Dokonując oceny przedmiotowej usługi należy mieć ponadto na uwadze, że nie dotyczy ona, wbrew twierdzeniu Wnioskodawczyni, udzielania licencji do korzystania z utworu jakim jest „(...)” dostarczany drogą elektroniczną poprzez stronę internetową. Należy wyjaśnić, że pozycja 63 załącznika nr 3 do ustawy odnosi się do usług twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzanych w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania. Licencja zatem, w świetle powyższej pozycji 63 załącznika nr 3 do ustawy, dotyczy usług twórców oraz artystów wykonawców i jej udzielenie jest związane z możliwością korzystania z utworu przez nabywcę.

W przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z utworem, zatem nie występuje tu licencja, o której mowa w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy. Licencja, o której mowa we wniosku i której udziela Wnioskodawczyni, obejmuje prawo do korzystania ze „(...)” i określa jedynie czas dostępu do przedmiotowej publikacji, tj. daje nabywcy prawo do jej wykorzystywania na określonych polach eksploatacji. W analizowanej sprawie ponadto, skoro nie mamy do czynienia z utworem, to nie występuje również honorarium.

Podsumowując, usługa będąca przedmiotem wniosku polega w istocie na udostępnianiu nabywcy drogą elektroniczną egzemplarza, stworzonego już wcześniej przez Wnioskodawczynię „(...)” poprzez stronę internetową. W analizowanej sprawie mamy zatem jedynie prawo dostępu do scenariusza i prawo do skorzystania z niego – po wykupieniu dostępu.

Jak wskazano wcześniej, publikacja, do której Wnioskodawczyni zapewnia elektroniczny dostęp, posiada cechy publikacji objętych pozycją CN 4901.

Aby jednak rozstrzygnąć, czy przedmiotowa publikacja może korzystać z obniżonej stawki VAT na podstawie art. 41 ust. 2a ustawy w zw. z poz. 24 oraz poz. 19 załącznika nr 10 do ustawy, należy zbadać, czy w odniesieniu do tej publikacji nie wystąpi wyłączenie, o którym mowa w poz. 24 załącznika nr 10 do ustawy, tj. czy przedmiotowa publikacja w całości lub w przeważającej mierze składa się z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki. Analiza treści publikacji wykazała, że jego główną wartością jest część tekstowa scenariusza (recytacja indywidualna uczniów), a autorska muzyka instrumentalna stanowi jedynie uzupełnienie, uatrakcyjnienie publikacji. Przedmiotowa publikacja obejmuje autorską muzyką do recytacji, którą można uznać za coś pobocznego, bardziej pomocnego, uzupełniającego, uatrakcyjniającego ten produkt. Biorąc również pod uwagę fakt, że czas trwania scenariusza to około (...) minut (wliczając wejście, piosenkę, wręczenie kwiatów i podziękowania), natomiast autorska muzyka do recytacji trwa (...), należy stwierdzić, że opisana publikacja nie składa się w przeważającej mierze ani z treści wideo, ani z możliwej do odsłuchania muzyki. Przedmiotowa publikacja ma formę scenariusza, który składa się głównie z materiału tekstowego do recytacji.

W konsekwencji, świadczona przez Wnioskodawczynię usługa – dostarczanie drogą elektroniczną poprzez stronę internetową publikacji, tj. „(...)”, która nie składa się w przeważającej mierze ani z treści wideo, ani z możliwej do odsłuchania muzyki – podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 5% – na podstawie art. 41 ust. 2a ustawy w zw. z poz. 24 oraz poz. 19 załącznika nr 10 do ustawy.

Informacje dodatkowe:
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja usługi, lub
- stawka podatku właściwa dla usługi lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE:
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.