0112-KDSL2-1.440.251.2026.2.SG

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 26 maja 2026 r. (data wpływu 26 maja 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia 7, 14, 15 i 17 lipca 2026 r. (data wpływu 7, 14, 15 i 17 lipca 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku:
Usługa (świadczenie kompleksowe) – odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów niebezpiecznych o kodzie 18 01 03* i 18 02 02* wraz z wystawieniem wymaganej dokumentacji oraz zapewnieniem pojemników na odpady

Opis usługi:
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług w zakresie odbioru i zagospodarowania odpadów niebezpiecznych, tj. odpadów klasyfikowanych pod kodem:
1. 18 01 03*, które w Rozporządzeniu Ministra Klimatu opisane są jako inne odpady, które zawierają żywe drobnoustroje chorobotwórcze lub ich toksyny oraz inne formy zdolne do przeniesienia materiału genetycznego, o których wiadomo lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do sądzenia, że wywołują choroby u ludzi i zwierząt oraz
2. 18 02 02* opisanych w ww. Rozporządzeniu również jako inne odpady, które zawierają żywe drobnoustroje chorobotwórcze lub ich toksyny oraz inne formy zdolne do przeniesienia materiału genetycznego, o których wiadomo lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do sądzenia, że wywołują choroby u ludzi i zwierząt.
Oznaczenie kodów odbieranych odpadów, czyli 18 01 03* i 18 02 02* jest każdorazowo wskazywane na fakturach wystawianych klientowi oraz w systemie BDO, co potwierdza, że przedmiotem usługi są odpady niebezpieczne konkretnego rodzaju.
Wnioskodawca jest podmiotem wyspecjalizowanym w zbieraniu odpadów niebezpiecznych i dokonuje ich odbioru oraz transportu na podstawie wpisu do rejestru BDO w dziale „Transportujący odpady”. Wpis do BDO poprzedzony został decyzją Starosty (...), udzielającą zezwolenia na transport odpadów niebezpiecznych. Końcowe unieszkodliwienie odebranych odpadów Wnioskodawca powierza współpracującemu podmiotowi posiadającemu stosowne zezwolenia administracyjne na unieszkodliwianie odpadów niebezpiecznych. Z perspektywy klienta, będącego wytwórcą odpadów, to wyłącznie Wnioskodawca odpowiada za prawidłowe zagospodarowanie odpadu – klient nie zawiera odrębnej umowy z podmiotem unieszkodliwiającym.
W ramach świadczonej usługi Wnioskodawca wykonuje na rzecz klienta następujące czynności składające się na jedno świadczenie:
– zapewnienie klientowi jednorazowych pojemników do gromadzenia odpadów niebezpiecznych zgodnie z obowiązującymi wymogami;
– odbiór zgromadzonych odpadów niebezpiecznych o kodzie 18 01 03* lub 18 02 02* od klienta, polegający na załadunku na środek transportu Wnioskodawcy spełniający wymogi umowy europejskiej ADR dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych oraz wymogi sanitarne dotyczące przewozu zakaźnych odpadów medycznych wynikające z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 października 2017 r. w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z odpadami medycznymi, zgodnie z ustalonym harmonogramem;
– wystawienie wymaganej dokumentacji związanej z transportem oraz z zagospodarowaniem odpadami (Karta Przekazania Odpadu w systemie BDO) zgodnie z obowiązującymi przepisami;
– przekazanie odpadów do unieszkodliwienia – Wnioskodawca dostarcza odpady współpracującemu podmiotowi posiadającemu stosowne zezwolenia administracyjne, który dokonuje końcowego unieszkodliwienia odpadów na zlecenie Wnioskodawcy.
W cenie usługi mieści się wynagrodzenie za pełen proces gospodarowania odpadem – od udostępnienia pojemników, przez odbiór i transport, po przekazanie odpadów do unieszkodliwienia oraz samo ich unieszkodliwienie. Klient nie zawiera odrębnej umowy ani nie otrzymuje odrębnej faktury od podmiotu unieszkodliwiającego odpady – koszt unieszkodliwienia jest w całości ujęty w cenie usługi świadczonej przez Wnioskodawcę. Podmiot unieszkodliwiający odpady wystawia fakturę na Wnioskodawcę, a nie na klienta Wnioskodawcy.

Rozstrzygnięcie:
PKWiU 2015 - 38.12.1

Stawka podatku od towarów i usług:
8%

Podstawa prawna:
art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 30 załącznika nr 3 do ustawy

Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE
W dniu 26 maja 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 7 lipca 2026 r. o informacje i dokumenty dotyczące świadczenia będącego przedmiotem wniosku, w dniu 14 lipca 2026 r. o doprecyzowanie opisu sprawy, w dniu 15 lipca 2026 r. o stosowny dokument oraz w dniu 17 lipca 2026 r. o dalsze doprecyzowanie opisu sprawy.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia

Wnioskodawca od 15 września 2002 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.).

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług w zakresie odbioru i zagospodarowania odpadów niebezpiecznych, tj. odpadów klasyfikowanych pod kodem:
1. 18 01 03*, które w Rozporządzeniu Ministra Klimatu z dnia 2 stycznia 2020 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. poz. 10) opisane są jako inne odpady, które zawierają żywe drobnoustroje chorobotwórcze lub ich toksyny oraz inne formy zdolne do przeniesienia materiału genetycznego, o których wiadomo lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do sądzenia, że wywołują choroby u ludzi i zwierząt oraz
2. 18 02 02* opisanych w ww. Rozporządzeniu również jako inne odpady, które zawierają żywe drobnoustroje chorobotwórcze lub ich toksyny oraz inne formy zdolne do przeniesienia materiału genetycznego, o których wiadomo lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do sądzenia, że wywołują choroby u ludzi i zwierząt.

Oznaczenie kodów odbieranych odpadów, czyli 18 01 03* i 18 02 02* jest każdorazowo wskazywane na fakturach wystawianych klientowi oraz w systemie BDO, co potwierdza, że przedmiotem usługi są odpady niebezpieczne konkretnego rodzaju.

Wnioskodawca dokonuje odbioru i transportu odpadów niebezpiecznych na podstawie wpisu do rejestru BDO w dziale „Transportujący odpady”. Wpis do BDO poprzedzony został decyzją Starosty (...), udzielającą zezwolenia na transport odpadów niebezpiecznych. Końcowe unieszkodliwienie odebranych odpadów Wnioskodawca powierza współpracującemu podmiotowi posiadającemu stosowne zezwolenia administracyjne na unieszkodliwianie odpadów niebezpiecznych. Z perspektywy klienta, będącego wytwórcą odpadów, to wyłącznie Wnioskodawca odpowiada za prawidłowe zagospodarowanie odpadu – klient nie zawiera odrębnej umowy z podmiotem unieszkodliwiającym.

W ramach świadczonej usługi Wnioskodawca wykonuje na rzecz klienta następujące czynności składające się na jedno świadczenie:
– zapewnienie klientowi jednorazowych pojemników oraz folii lub worków do gromadzenia odpadów niebezpiecznych zgodnie z obowiązującymi wymogami;
– odbiór zgromadzonych odpadów niebezpiecznych o kodzie 18 01 03* lub 18 02 02* od klienta, polegający na załadunku na środek transportu Wnioskodawcy spełniający wymogi umowy europejskiej ADR dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych oraz wymogi sanitarne dotyczące przewozu zakaźnych odpadów medycznych wynikające z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 października 2017 r. w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z odpadami medycznymi (Dz. U. poz. 1975), zgodnie z ustalonym harmonogramem;
– wystawienie wymaganej dokumentacji związanej z transportem oraz z zagospodarowaniem odpadami (Karta Przekazania Odpadu w systemie BDO) zgodnie z obowiązującymi przepisami;
– przekazanie odpadów do unieszkodliwienia – Wnioskodawca dostarcza odpady współpracującemu podmiotowi posiadającemu stosowne zezwolenia administracyjne, który dokonuje końcowego unieszkodliwienia odpadów na zlecenie Wnioskodawcy.

Z tytułu świadczonej usługi Wnioskodawca wystawia fakturę, na której w zależności od ustaleń z klientem Wnioskodawcy wskazana jest:
1) jedna pozycja pod nazwą „Odbiór i zagospodarowanie odpadów o kodzie 18 01 03*” albo „Odbiór i zagospodarowanie odpadów o kodzie 18 02 02*” – w przypadku ustalenia wynagrodzenia w modelu ryczałtowym, którego wysokość jest stała i niezależna od ilości odpadów,
2) dwie albo trzy pozycje, tj. „Odbiór odpadów o kodzie 18 01 03*, Zagospodarowanie odpadów o kodzie 18 01 03*, Obsługa systemu BDO” albo „Odbiór odpadów o kodzie 18 02 02*, Zagospodarowanie odpadów o kodzie 18 02 02*, Obsługa systemu BDO” – w przypadku ustalenia wynagrodzenia opartego na dwóch składnikach – stałej zryczałtowanej kwoty oraz wynagrodzenia uzależnionego od ilości odebranych i zagospodarowanych opadów; rozdzielenie pozycji na fakturze ma w tym przypadku charakter wyłącznie techniczny i nie przesądza o wystąpieniu odrębnych zdarzeń gospodarczych.

W cenie usługi Wnioskodawcy mieści się wynagrodzenie za pełen proces gospodarowania odpadem – od udostępnienia pojemników, przez odbiór i transport, po przekazanie odpadów do unieszkodliwienia oraz samo ich unieszkodliwienie. Klient nie zawiera odrębnej umowy ani nie otrzymuje odrębnej faktury od podmiotu unieszkodliwiającego odpady – koszt unieszkodliwienia jest w całości ujęty w cenie usługi świadczonej przez Wnioskodawcę. Podmiot unieszkodliwiający odpady wystawia fakturę na Wnioskodawcę, a nie na klienta Wnioskodawcy.

Umowy zawarte z klientami zawierają postanowienie, zgodnie z którym przedmiotem świadczenia jest odbiór, wywóz i unieszkodliwianie odpadów. Świadczona przez Wnioskodawcę usługa ma charakter kompleksowy, nastawiony na całościowe zagospodarowanie odpadu, a poszczególne elementy – w szczególności udostępnianie pojemników oraz transport odpadów – pełnią funkcję pomocniczą względem czynności dominującej, jaką jest odbiór odpadów. Wnioskodawca wskazuje, że pomiędzy elementami wchodzącymi w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku występuje zależność powodująca, że elementy te nie mogą być wykonywane odrębnie. Każdy etap realizowanego świadczenia jest integralną częścią całego procesu i wymaga koordynacji oraz zarządzania. Z ekonomicznego punktu widzenia elementy wchodzące w skład świadczenia stanowią jedną, nierozłączną usługę.

Wykonanie wszystkich elementów składających się na świadczenie będące przedmiotem wniosku jest niezbędne do realizacji usługi. Usługa świadczona przez Wnioskodawcę jest procesem ukierunkowanym na zagospodarowanie odpadów w sposób bezpieczny dla środowiska oraz zgodny z obowiązującymi przepisami prawa. Każda z czynności składających się na ten proces – począwszy od udostępnienia pojemników, poprzez odbiór odpadów, ich transport, sporządzenie wymaganej dokumentacji ewidencyjnej, aż po przekazanie podmiotowi unieszkodliwiającemu odpady – jest niezbędna do osiągnięcia tego celu. Brak którejkolwiek z tych czynności uniemożliwiłby realizację usługi w sposób kompletny i zgodny z oczekiwaniami klienta.

Klient oczekuje kompleksowej usługi obejmującej wszystkie etapy: udostępnienie pojemników, odbiór, transport oraz unieszkodliwienie odpadów zgodnie z obowiązującymi przepisami. Rozdzielenie tych czynności pomiędzy różne podmioty byłoby dla klienta mniej wygodne, droższe i bardziej skomplikowane organizacyjnie. Z tego względu umowa pomiędzy Wnioskodawcą a klientem zakłada kompleksowe rozwiązanie – klient nie zleca poszczególnych czynności odrębnym podmiotom, lecz otrzymuje jedną usługę o charakterze kompleksowym.

Wnioskodawca podkreśla, że w ramach realizacji świadczenia faktycznie dysponuje odpadem – od chwili jego załadunku w punkcie odbioru u klienta do chwili przekazania podmiotowi unieszkodliwiającemu odpady. W tym okresie to Wnioskodawca, poprzez prowadzoną logistykę, ponosi odpowiedzialność za odpad zarówno w wymiarze prawnym (w szczególności w zakresie obowiązków wynikających z BDO oraz przepisów o transporcie towarów niebezpiecznych ADR), jak i kontraktowym wobec klienta, będącego wytwórcą odpadu.

UZASADNIENIE WNIOSKODAWCY

Świadczenie kompleksowe – charakter usługi.

W pierwszej kolejności należy wykazać, że realizowana przez Wnioskodawcę usługa stanowi świadczenie kompleksowe, którego rozdzielenie byłoby sztuczne i nieekonomiczne z perspektywy klienta. Klient oczekuje od Wnioskodawcy całościowej realizacji usługi obejmującej elementy wskazane w opisie świadczenia.

Ustawodawca nie wprowadził do ustawy o VAT definicji „usługi kompleksowej” ani „świadczenia złożonego”. W tym przedmiocie należy posiłkować się utrwalonym i jednolitym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”). W wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd przeciwko Commissioners of Customs and Excise (ECLI:EU:C:1999:93, pkt 30) TSUE wskazał, że pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.

W wyroku z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 LevobVerzekeringen BV i OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financiën (ECLI:EU:C:2005:649, pkt 20-22) TSUE podkreślił, że transakcja złożona z jednego świadczenia w aspekcie gospodarczym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie pogarszać funkcjonalności systemu podatku VAT. Aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności w celu ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie. Jednolite świadczenie występuje w przypadku, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności dokonanych przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny.

Stanowisko to zostało potwierdzone m.in. w wyroku TSUE z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty'sRevenue and Customs (ECLI:EU:C:2012:597, pkt 22), zgodnie z którym należy zbadać, czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy.

Stanowisko TSUE zostało recypowane do orzecznictwa polskich sądów administracyjnych, m.in. w uchwale NSA z dnia 8 listopada 2010 r., sygn. I FPS 3/10. W przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej dzielić na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie złożone. Jeżeli wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym, to dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego niniejszej sprawy, klient Wnioskodawcy nabywa od niego jedną kompleksową usługę odbioru i zagospodarowania odpadów niebezpiecznych. Klient nie jest zainteresowany poszczególnymi elementami – np. samym transportem odpadów lub samym ich unieszkodliwieniem – lecz kompleksowym świadczeniem, które nie generuje po jego stronie konieczności poszukiwania kolejnych usługodawców i zawierania dodatkowych umów.

Element dominujący i elementy pomocnicze.

W ramach świadczenia kompleksowego, będącego przedmiotem wniosku, elementem dominującym jest odbiór odpadów niebezpiecznych od klienta. Wnioskodawca dysponuje odpadem od chwili jego załadunku w punkcie odbioru u klienta do chwili przekazania podmiotowi unieszkodliwiającemu odpady – i to on, poprzez prowadzoną logistykę, ponosi za odpad pełną odpowiedzialność prawną i kontraktową. Pozostałe czynności mają charakter pomocniczy.

Powyższe znajduje potwierdzenie w wiążącej informacji stawkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 listopada 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.315.2025.4.EZW, dotyczącej analogicznego stanu faktycznego (odbiór i transport odpadów do miejsca unieszkodliwiania), w której organ wskazał, że w ramach tego rodzaju świadczenia kompleksowego usługa odbioru odpadów stanowi usługę dominującą, ponieważ to wnioskodawca dysponuje odpadem w ramach wykonywanego świadczenia i to on, poprzez prowadzoną logistykę, jest za niego odpowiedzialny do chwili dostarczenia odpadu podmiotowi zajmującemu się utylizacją.

Klasyfikacja PKWiU.

O właściwej stawce VAT decyduje klasyfikacja PKWiU usługi. W opisanym stanie faktycznym kompleksowa usługa odbioru i zagospodarowania odpadów niebezpiecznych mieści się w grupowaniu PKWiU 38.12.1 „Usługi związane ze zbieraniem odpadów niebezpiecznych”.

Wnioskodawca wskazuje, że klasyfikacja świadczenia do PKWiU 38.12.1 nie jest uzależniona od tego, czy wykonujący świadczenie podmiot posiada zezwolenie na „zbieranie odpadów” w rozumieniu art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1203). Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług jest klasyfikacją statystyczną o własnej, autonomicznej logice, niezależną od pojęć ustawy o odpadach. Wyjaśnienia do działu 38 PKWiU 2015 wprost wskazują, że dział ten obejmuje „transport, jeżeli jest on integralną częścią zbierania odpadów”. W stanie faktycznym niniejszej sprawy transport odpadów stanowi nierozerwalny element czynności odbioru odpadów od klienta i przekazania ich do unieszkodliwienia — nie jest świadczony jako odrębna, samoistna usługa transportowa. Wnioskodawca, dysponując odpadem od chwili załadunku do chwili przekazania podmiotowi unieszkodliwiającemu, faktycznie wykonuje czynność, którą w nomenklaturze statystycznej PKWiU należy zakwalifikować jako „zbieranie odpadów niebezpiecznych”.

Podstawa prawna stawki.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do tej ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny określonych na ten rok w ustawie budżetowej oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przekracza 3% wartości produktu krajowego brutto:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

W załączniku nr 3 do ustawy o VAT, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 30 wskazano PKWiU 38.12.1 „Usługi związane ze zbieraniem odpadów niebezpiecznych”.

Podsumowanie

Mając na uwadze powyższe, kompleksowa usługa odbioru i zagospodarowania odpadów niebezpiecznych o kodzie 18 01 03* oraz o kodzie 18 02 02* świadczona przez Wnioskodawcę mieści się w grupowaniu PKWiU 38.12.1 „Usługi związane ze zbieraniem odpadów niebezpiecznych” i podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku w wysokości 8% – na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT w zw. z poz. 30 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

Analogiczne stanowisko zostało potwierdzone w wiążących informacjach stawkowych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w szczególności:
- WIS z dnia 4 listopada 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.315.2025.4.EZW (dotycząca świadczenia kompleksowego polegającego na odbiorze i transporcie odpadów do miejsca unieszkodliwiania — PKWiU 38.11.1, stawka 8%);
- WIS z dnia 20 lutego 2026 r., znak 0112-KDSL2-2.440.512.2025.3.IH.

W konsekwencji, kompleksowa usługa odbioru i zagospodarowania odpadów niebezpiecznych o kodzie 18 01 03* oraz kompleksowa usługa odbioru i zagospodarowania odpadów o kodzie 18 02 02* świadczone przez Wnioskodawcę podlegają opodatkowaniu VAT stawką 8%.

W piśmie z dnia 7 lipca 2026 r., Wnioskodawca odpowiedział na zadane przez tutejszy organ pytania w następujący sposób:
1. Na rzecz jakiego, jednego podmiotu Wnioskodawca wykonuje przedmiotowe świadczenie? Należy wskazać konkretnego nabywcę (klienta).
Odpowiedź:
Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz wielu klientów, w tym m.in. na rzecz (...) prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (...).

2. Czy Wnioskodawca jest podmiotem wyspecjalizowanym w zbieraniu odpadów?
Odpowiedź:
Tak, Wnioskodawca jest podmiotem wyspecjalizowanym w zbieraniu odpadów niebezpiecznych, tj. w odbiorze oraz zagospodarowaniu takich odpadków. Wnioskodawca nie świadczy innych usług poza usługą kompleksową opisaną we wniosku. W szczególności przedmiotem działalności Wnioskodawcy nie są usługi transportowe jako odrębne świadczenie.
Przeważającą działalnością Wnioskodawcy jest działalność sklasyfikowana pod kodem PKD 39.00.Z, tj. działalność związana z rekultywacją oraz pozostała działalność usługowa związana z gospodarką odpadami. Ponadto, Wnioskodawca posiada decyzję Starosty (...), udzielającą zezwolenia na transport odpadów niebezpiecznych. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą nieprzerwanie od 2002 r., w ramach której wyspecjalizował się w zakresie zagospodarowania odpadów niebezpiecznych.

3. Czy poszczególne czynności w ramach świadczenia będą mogły być świadczone odrębnie (niezależnie) i/lub przez inne podmioty?
a) jeżeli nie – należy wyjaśnić dlaczego czynności te nie będą mogły być wykonywane odrębnie (niezależnie)?
b) jeżeli tak – należy wyjaśnić co powoduje, że z punktu widzenia zleceniobiorcy będzie on zainteresowany, aby czynności te wykonywane były łącznie?
Odpowiedź:
Nie, ponieważ klient Wnioskodawcy oczekuje kompleksowej usługi obejmującej wszystkie etapy zagospodarowania odpadów niebezpiecznych, tj. udostępnienie pojemników, odbiór, transport, prowadzenie dokumentacji w systemie BDO oraz przekazanie odpadów do unieszkodliwienia. Rozdzielenie tych czynności pomiędzy różne podmioty byłoby z perspektywy klienta nieuzasadnione ekonomicznie i organizacyjnie, gdyż wiązałoby się z koniecznością zawierania wielu umów, prowadzenia odrębnych rozliczeń oraz ponoszenia wyższych kosztów. Ponadto, etapowy model realizacji usługi przez różne podmioty obniża jej efektywność, ponieważ zakłócenia na jednym etapie mogą uniemożliwić prawidłową realizację kolejnych. Z tego względu klient jest zainteresowany nabyciem jednej, kompleksowej usługi od jednego podmiotu, który koordynuje cały proces. Klient nie zawiera odrębnych umów z podmiotem unieszkodliwiającym odpady, ponieważ na podstawie zawartej umowy wszystkie obowiązki w tym zakresie spoczywają na Wnioskodawcy, który ponosi odpowiedzialność za cały proces zagospodarowania odpadów niebezpiecznych, a każdy z jego elementów ma charakter niezbędny dla realizacji świadczenia jako całości.

4. W jakim zakresie Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą? Należy wskazać, co wynika z Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD).
Odpowiedź:
Przeważająca działalność gospodarcza wynikająca z rejestru CEiDG to kod 39.00.Z., tj. działalność związana z rekultywacją i pozostała działalność usługowa związana z gospodarką odpadami. W praktyce jest to jedyny rodzaj działalności wykonywany przez Wnioskodawcę.
Pozostały zakres wykonywanej działalności gospodarczej, ujawniony w rejestrze CEIDG, obejmuje:
- 38.11.Z Zbieranie odpadów innych niż niebezpieczne,
- 38.12.Z Zbieranie odpadów niebezpiecznych,
- 38.21.Z Obróbka i usuwanie odpadów innych niż niebezpieczne (PKD 2025 – „Odzysk surowców”),
- 38.22.Z Przetwarzanie i unieszkodliwianie odpadów niebezpiecznych (PKD 2025 – „Odzysk energii”),
- 38.31.Z Demontaż wyrobów zużytych (PKD 2025 – „Spalanie odpadów bez odzysku energii”)
- 38.32.Z Odzysk surowców z materiałów segregowanych (PKD 2025 – „Składowanie odpadów”),
- 47.11.Z Sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów i wyrobów tytoniowych,
- 47.19.Z Pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach (PKD 2025 – 47.12.Z „Pozostała sprzedaż detaliczna niewyspecjalizowana”,
- 47.22.Z Sprzedaż detaliczna mięsa i wyrobów z mięsa prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 2025 – „Sprzedaż detaliczna mięsa i wyrobów z mięsa”,
- 47.51.Z Sprzedaż detaliczna wyrobów tekstylnych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 2025 – „Sprzedaż detaliczna wyrobów tekstylnych”),
- 47.52.Z Sprzedaż detaliczna drobnych wyrobów metalowych, farb i szkła prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 2025 – „Sprzedaż detaliczna drobnych wyrobów metalowych, materiałów budowlanych, farb i szkła”),
- 47.53.Z Sprzedaż detaliczna dywanów, chodników i innych pokryć podłogowych oraz pokryć ściennych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 2025 – „Sprzedaż detaliczna dywanów, chodników i innych pokryć podłogowych oraz pokryć ściennych”),
- 47.54.Z Sprzedaż detaliczna elektrycznego sprzętu gospodarstwa domowego prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 2025 – „Sprzedaż detaliczna elektrycznego sprzętu gospodarstwa domowego”),
- 47.59.Z Sprzedaż detaliczna mebli, sprzętu oświetleniowego i pozostałych artykułów użytku domowego prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 2025 – kod 47.55Z – „Sprzedaż detaliczna mebli, sprzętu oświetleniowego, artykułów stołowych oraz pozostałych artykułów użytku domowego”),
- 47.71.Z Sprzedaż detaliczna odzieży prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 2025 – „Sprzedaż detaliczna odzieży”),
- 47.72.Z Sprzedaż detaliczna obuwia i wyrobów skórzanych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 2025 – „Sprzedaż detaliczna obuwia i wyrobów skórzanych”),
- 47.91.Z Sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet (PKD 2025 – „Pośrednictwo w sprzedaży detalicznej niewyspecjalizowanej”),
- 49.41.Z Transport drogowy towarów,
- 64.19.Z Pozostałe pośrednictwo pieniężne,
- 64.91.Z Leasing finansowy,
- 64.99.Z Pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych (PKD 2025 – „Pozostała finansowa działalność usługowa, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych, gdzie indziej niesklasyfikowana”),
- 73.11.Z Działalność agencji reklamowych,
- 73.12.C Pośrednictwo w sprzedaży miejsca na cele reklamowe w mediach elektronicznych (Internet) (PKD 2025 – podklasa włączona do grupy 73.1),
- 73.12.D Pośrednictwo w sprzedaży miejsca na cele reklamowe w pozostałych mediach PKD 2025 – podklasa włączona do grupy 73.1).
Wnioskodawca wskazuje, że oznaczenia w nawiasach odnoszą się do zmian wynikających z aktualizacji Polskiej Klasyfikacji Działalności obowiązującej od 2025 r., które nie wpływają na rzeczywisty zakres prowadzonej działalności gospodarczej, koncentrującej się na zagospodarowaniu odpadami niebezpiecznymi.

5. Czy świadczenie będące przedmiotem wniosku jest realizowane w powiązaniu z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą – należy opisać na czym to powiązanie polega?
Odpowiedź:
Tak, świadczenie będące przedmiotem wniosku jest bezpośrednio i ściśle powiązane z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Kompleksowa usługa odbioru i zagospodarowania odpadów niebezpiecznych (kody 18 01 03* i 18 02 02*) wpisuje się wprost w zakres prowadzonej działalności, o czym świadczą również wskazane powyżej kody PKD.

Do ww. uzupełnienia Wnioskodawca dołączył następujące dokumenty:
(...).

Ponadto, w piśmie z dnia 14 lipca 2026 r. Wnioskodawca wyjaśnił, że w skład świadczenia kompleksowego, będącego przedmiotem wniosku, wchodzi udostępnianie klientom (producentom odpadów) pojemników na odpady o ostrych krawędziach, tj. tzw. czerwonych wiaderek, których dostarczenie jest niezbędne do prawidłowego wykonania świadczenia głównego zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 października 2017 r. w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z odpadami medycznymi (Dz. U. poz. 1975). Pojemniki te pozostają własnością Wnioskodawcy, a klient nie ma prawa wykorzystywać ich do innych celów niż gromadzenie odpadów objętych świadczeniem.
Odrębną kwestią pozostaje dostarczanie klientom worków foliowych lub folii do gromadzenia miękkich odpadów medycznych. Co do zasady worki foliowe lub folia są nabywane przez klientów (producentów odpadów) we własnym zakresie. Jedynie na indywidualne życzenie klienta i za dodatkową odpłatnością Wnioskodawca dokonuje sprzedaży worków foliowych – (...). Dostawa worków foliowych lub folii nie stanowi zatem elementu świadczenia kompleksowego opisanego we wniosku, lecz odrębną dostawę towarów, do której Wnioskodawca stosuje stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%. W konsekwencji, dostawa worków foliowych lub folii nie jest objęta niniejszym wnioskiem o wydanie wiążącej informacji stawkowej.
W związku z powyższym wyjaśnieniem, Wnioskodawca doprecyzował wniosek w zakresie świadczeń składających się na świadczenie kompleksowe:
„W ramach świadczonej usługi Wnioskodawca wykonuje na rzecz klienta następujące czynności składające się na jedno świadczenie:
– zapewnienie klientowi jednorazowych pojemników do gromadzenia odpadów niebezpiecznych zgodnie z obowiązującymi wymogami;
– odbiór zgromadzonych odpadów niebezpiecznych o kodzie 18 01 03* lub 18 02 02* od klienta, polegający na załadunku na środek transportu Wnioskodawcy spełniający wymogi umowy europejskiej ADR dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych oraz wymogi sanitarne dotyczące przewozu zakaźnych odpadów medycznych wynikające z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 października 2017 r. w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z odpadami medycznymi (Dz. U. poz. 1975), zgodnie z ustalonym harmonogramem;
– wystawienie wymaganej dokumentacji związanej z transportem oraz z zagospodarowaniem odpadami (Karta Przekazania Odpadu w systemie BDO) zgodnie z obowiązującymi przepisami;
– przekazanie odpadów do unieszkodliwienia – Wnioskodawca dostarcza odpady współpracującemu podmiotowi posiadającemu stosowne zezwolenia administracyjne, który dokonuje końcowego unieszkodliwienia odpadów na zlecenie Wnioskodawcy”.

Dodatkowo, dnia 15 lipca 2026 r. Wnioskodawca przesłał Decyzję (...) w sprawie wydania zezwolenia na transport odpadów niebezpiecznych oraz innych niż niebezpieczne.

Natomiast w piśmie z dnia 17 lipca 2026 r. Wnioskodawca wyjaśnił sposób transportu i przetwarzania odpadów objętych świadczeniem będącym przedmiotem wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej.

I. Odpady objęte świadczeniem.
Świadczenie kompleksowe, będące przedmiotem wniosku, dotyczy odpadów o następujących kodach określonych zgodnie z rozporządzeniem Ministra Klimatu w sprawie katalogu odpadów:
1. 18 01 03* — inne odpady, które zawierają żywe drobnoustroje chorobotwórcze lub ich toksyny oraz inne formy zdolne do przeniesienia materiału genetycznego, o których wiadomo lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do sądzenia, że wywołują choroby u ludzi i zwierząt (odpady medyczne pochodzące z opieki medycznej nad ludźmi);
2. 18 02 02* — inne odpady, które zawierają żywe drobnoustroje chorobotwórcze lub ich toksyny oraz inne formy zdolne do przeniesienia materiału genetycznego, o których wiadomo lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do sądzenia, że wywołują choroby u ludzi i zwierząt (odpady pochodzące z badań, diagnozowania, leczenia i profilaktyki weterynaryjnej).

Oba rodzaje odpadów stanowią zakaźne odpady medyczne w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 32 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1203) – dalej: „u.o." – oraz stanowią odpady niebezpieczne w rozumieniu art. 3 ust. 4 u.o.

Z uwagi na tożsame właściwości niebezpieczne (biologiczne, zakaźne) oraz identyczne wymogi w zakresie postępowania, transportu i unieszkodliwiania, sposób realizacji świadczenia jest tożsamy dla obu kategorii odpadów.

II. Sposób transportu odpadów.
Transport odpadów o kodach 18 01 03* oraz 18 02 02* odbywa się zgodnie z:
1. Przepisami ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1611 z późn. zm.) oraz umowy europejskiej ADR dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych – oba rodzaje odpadów stanowią materiał zakaźny klasy 6.2, UN 3291 (Kliniczne odpady, o nieokreślonych właściwościach, i.n.o.) i wymagają przewozu w opakowaniach zatwierdzonych przez właściwe organy zgodnie z ADR;
2. Przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 października 2017 r. w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z odpadami medycznymi (Dz. U. 2017 poz. 1975), które reguluje w szczególności:
• dopuszczone opakowania i pojemniki na odpady medyczne zakaźne,
• warunki sanitarne transportu odpadów medycznych,
• maksymalny czas przechowywania odpadów medycznych zakaźnych przed unieszkodliwieniem (72 godziny w temperaturze do 10°C lub 30 dni w temperaturze poniżej 10°C).

Wnioskodawca dysponuje specjalistycznym środkiem transportu dostosowanym do przewozu zakaźnych odpadów medycznych i weterynaryjnych, spełniającym powyższe wymogi. Pojazd posiada zamkniętą, szczelną zabudowę wyłożoną powierzchniami zmywalnymi umożliwiającymi cykliczną dezynfekcję po każdym cyklu odbioru. Pojazd oznakowany jest zgodnie z wymogami ADR.

Kierowca posiada aktualne zaświadczenie ADR w zakresie klasy 6.2 (materiały zakaźne), uprawniające do przewozu odpadów objętych świadczeniem.

Odpady w trakcie transportu pozostają w pojemnikach typu czerwone wiaderka udostępnionych klientowi przez Wnioskodawcę (dla odpadów o ostrych krawędziach) lub w workach polietylenowych z atestami dostarczonych przez klienta (dla odpadów miękkich), umieszczonych w zbiorczych pojemnikach transportowych spełniających wymogi ADR.

Transport odbywa się na trasie z punktu odbioru u klienta bezpośrednio do zakładu podmiotu unieszkodliwiającego odpady. Wnioskodawca nie prowadzi magazynowania odpadów – odpady nie są przeładowywane, składowane ani sortowane w toku transportu. Zezwolenie posiadane przez Wnioskodawcę dotyczy wyłącznie transportu odpadów niebezpiecznych.

Każdorazowo przekazanie odpadów przez klienta oraz następnie przekazanie odpadów przez Wnioskodawcę podmiotowi unieszkodliwiającemu jest dokumentowane Kartą Przekazania Odpadu (KPO) w systemie Bazy Danych o Produktach i Opakowaniach oraz o Gospodarce Odpadami (BDO), zgodnie z art. 67 ust. 1 u.o.

III. Sposób przetwarzania (unieszkodliwiania) odpadów.
Zgodnie z art. 95 ust. 2 u.o., zakaźne odpady medyczne oraz zakaźne odpady weterynaryjne unieszkodliwia się przez termiczne przekształcanie w spalarniach odpadów niebezpiecznych - procesem klasyfikowanym jako D10 zgodnie z załącznikiem nr 2 do u.o. (Procesy unieszkodliwiania).

Odpady o kodach 18 01 03* oraz 18 02 02* odebrane przez Wnioskodawcę są przekazywane współpracującemu podmiotowi świadczącemu usługę unieszkodliwiania odpadów metodą termicznego przekształcania (D10).

Proces unieszkodliwiania odpadów o kodach 18 01 03* oraz 18 02 02* polega na spaleniu w spalarni odpadów niebezpiecznych w temperaturze zapewniającej całkowite unieszkodliwienie czynników zakaźnych, zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi termicznego przekształcania odpadów.

Powyższy proces jest tożsamy dla obu kategorii odpadów — z uwagi na ich identyczne właściwości biologiczne (zakaźność) oraz identyczne wymogi prawne dotyczące metody unieszkodliwienia (art. 95 ust. 2 u.o.).

Podmiot unieszkodliwiający odpady wystawia fakturę na Wnioskodawcę, a nie na klienta Wnioskodawcy. Koszt unieszkodliwienia jest w całości ujęty w cenie usługi świadczonej przez Wnioskodawcę na rzecz klienta.

(...).

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)

Na wstępie należy wyjaśnić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem kompleksowym (złożonym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego.

Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:
- w wyroku z dnia 27 października 2005 r., w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),
- w wyroku z dnia 27 września 2012 r., w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy także oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w powołanej już przez Wnioskodawcę opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”.

Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.

Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

Podkreślić należy, że w przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej dzielić na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie złożone. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną.

Do rozstrzygnięcia, czy w konkretnej sprawie mamy do czynienia z jednym, bądź wieloma świadczeniami istotne jest dokonanie tej analizy z punktu widzenia klienta, odbiorcy tych czynności. Wymaga to wzięcia pod uwagę wszelkich okoliczności, w jakich następuje transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i dominujących. Element dominujący określa się z punktu widzenia przeciętnego konsumenta oraz z uwzględnieniem, w ramach całościowej oceny, wagi jakościowej, a nie tylko ilościowej, elementów świadczenia usług w stosunku do elementów dostawy towarów.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług w zakresie odbioru i zagospodarowania odpadów niebezpiecznych, tj. odpadów klasyfikowanych pod kodem:
1. 18 01 03*, które w Rozporządzeniu Ministra Klimatu opisane są jako inne odpady, które zawierają żywe drobnoustroje chorobotwórcze lub ich toksyny oraz inne formy zdolne do przeniesienia materiału genetycznego, o których wiadomo lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do sądzenia, że wywołują choroby u ludzi i zwierząt oraz
2. 18 02 02* opisanych w ww. Rozporządzeniu również jako inne odpady, które zawierają żywe drobnoustroje chorobotwórcze lub ich toksyny oraz inne formy zdolne do przeniesienia materiału genetycznego, o których wiadomo lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do sądzenia, że wywołują choroby u ludzi i zwierząt.

Oznaczenie kodów odbieranych odpadów, czyli 18 01 03* i 18 02 02* jest każdorazowo wskazywane na fakturach wystawianych klientowi oraz w systemie BDO, co potwierdza, że przedmiotem usługi są odpady niebezpieczne konkretnego rodzaju.

Wnioskodawca jest podmiotem wyspecjalizowanym w zbieraniu odpadów niebezpiecznych i dokonuje ich odbioru oraz transportu na podstawie wpisu do rejestru BDO w dziale „Transportujący odpady”. Wpis do BDO poprzedzony został decyzją Starosty (...), udzielającą zezwolenia na transport odpadów niebezpiecznych.

Końcowe unieszkodliwienie odebranych odpadów Wnioskodawca powierza współpracującemu podmiotowi posiadającemu stosowne zezwolenia administracyjne na unieszkodliwianie odpadów niebezpiecznych. Z perspektywy klienta, będącego wytwórcą odpadów, to wyłącznie Wnioskodawca odpowiada za prawidłowe zagospodarowanie odpadu – klient nie zawiera odrębnej umowy z podmiotem unieszkodliwiającym.

W ramach świadczonej usługi Wnioskodawca wykonuje na rzecz klienta następujące czynności składające się na jedno świadczenie:
– zapewnienie klientowi jednorazowych pojemników do gromadzenia odpadów niebezpiecznych zgodnie z obowiązującymi wymogami;
– odbiór zgromadzonych odpadów niebezpiecznych o kodzie 18 01 03* lub 18 02 02* od klienta, polegający na załadunku na środek transportu Wnioskodawcy spełniający wymogi umowy europejskiej ADR dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych oraz wymogi sanitarne dotyczące przewozu zakaźnych odpadów medycznych wynikające z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 października 2017 r. w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z odpadami medycznymi, zgodnie z ustalonym harmonogramem;
– wystawienie wymaganej dokumentacji związanej z transportem oraz z zagospodarowaniem odpadami (Karta Przekazania Odpadu w systemie BDO) zgodnie z obowiązującymi przepisami;
– przekazanie odpadów do unieszkodliwienia – Wnioskodawca dostarcza odpady współpracującemu podmiotowi posiadającemu stosowne zezwolenia administracyjne, który dokonuje końcowego unieszkodliwienia odpadów na zlecenie Wnioskodawcy.

W cenie usługi mieści się wynagrodzenie za pełen proces gospodarowania odpadem – od udostępnienia pojemników, przez odbiór i transport, po przekazanie odpadów do unieszkodliwienia oraz samo ich unieszkodliwienie. Klient nie zawiera odrębnej umowy ani nie otrzymuje odrębnej faktury od podmiotu unieszkodliwiającego odpady – koszt unieszkodliwienia jest w całości ujęty w cenie usługi świadczonej przez Wnioskodawcę. Podmiot unieszkodliwiający odpady wystawia fakturę na Wnioskodawcę, a nie na klienta Wnioskodawcy.

Jak wskazano we wniosku, w ocenie Wnioskodawcy, pomiędzy elementami wchodzącymi w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku występuje zależność powodująca, że elementy te nie mogą być wykonywane odrębnie. Świadczona przez Wnioskodawcę usługa ma charakter kompleksowy, nastawiony na całościowe zagospodarowanie odpadu, a poszczególne elementy – w szczególności udostępnianie pojemników oraz transport odpadów – pełnią funkcję pomocniczą względem czynności dominującej, jaką jest odbiór odpadów. Zdaniem Wnioskodawcy, każdy etap realizowanego świadczenia jest integralną częścią całego procesu i wymaga koordynacji oraz zarządzania. Z ekonomicznego punktu widzenia elementy wchodzące w skład świadczenia stanowią jedną, nierozłączną usługę. Wykonanie wszystkich elementów składających się na świadczenie będące przedmiotem wniosku jest niezbędne do realizacji usługi. Usługa świadczona przez Wnioskodawcę jest procesem ukierunkowanym na zagospodarowanie odpadów w sposób bezpieczny dla środowiska oraz zgodny z obowiązującymi przepisami prawa. Każda z czynności składających się na ten proces – począwszy od udostępnienia pojemników, poprzez odbiór odpadów, ich transport, sporządzenie wymaganej dokumentacji ewidencyjnej, aż po przekazanie podmiotowi unieszkodliwiającemu odpady – jest niezbędna do osiągnięcia tego celu. Brak którejkolwiek z tych czynności uniemożliwiłby realizację usługi w sposób kompletny i zgodny z oczekiwaniami klienta.

Wnioskodawca wyjaśnił, że klient oczekuje kompleksowej usługi obejmującej wszystkie etapy zagospodarowania odpadów niebezpiecznych, tj. udostępnienie pojemników, odbiór, transport, prowadzenie dokumentacji w systemie BDO oraz przekazanie odpadów do unieszkodliwienia. W opinii Wnioskodawcy – rozdzielenie tych czynności pomiędzy różne podmioty byłoby z perspektywy klienta nieuzasadnione ekonomicznie i organizacyjnie, gdyż wiązałoby się z koniecznością zawierania wielu umów, prowadzenia odrębnych rozliczeń oraz ponoszenia wyższych kosztów. Ponadto, jak wskazał Wnioskodawca, etapowy model realizacji usługi przez różne podmioty obniża jej efektywność, ponieważ zakłócenia na jednym etapie mogą uniemożliwić prawidłową realizację kolejnych. Z tego względu klient jest zainteresowany nabyciem jednej, kompleksowej usługi od jednego podmiotu, który koordynuje cały proces. Klient nie zawiera odrębnych umów z podmiotem unieszkodliwiającym odpady, ponieważ na podstawie zawartej umowy wszystkie obowiązki w tym zakresie spoczywają na Wnioskodawcy, który ponosi odpowiedzialność za cały proces zagospodarowania odpadów niebezpiecznych, a każdy z jego elementów ma charakter niezbędny dla realizacji świadczenia jako całości. W ocenie Wnioskodawcy, w ramach realizacji świadczenia faktycznie dysponuje on odpadem – od chwili jego załadunku w punkcie odbioru u klienta do chwili przekazania podmiotowi unieszkodliwiającemu odpady. W tym okresie to Wnioskodawca, poprzez prowadzoną logistykę, ponosi odpowiedzialność za odpad zarówno w wymiarze prawnym (w szczególności w zakresie obowiązków wynikających z BDO oraz przepisów o transporcie towarów niebezpiecznych ADR), jak i kontraktowym wobec klienta, będącego wytwórcą odpadu.

Należy zaznaczyć, że z punktu widzenia klienta czynności składające się na świadczenie tworzą jedną całość. Bowiem klient oczekuje od Wnioskodawcy nabycia usług, czego efektem będzie wywiązanie się z obowiązku wynikającego z ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, polegającym na zagospodarowaniu wytwarzanych i posiadanych odpadów. W związku z powyższym klient zainteresowany jest realizacją zadania jako całości, a nie każdej z poszczególnych części odrębnie.

Jak wynika z dokonanej przez tutejszy organ analizy materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie (w tym postanowień zawartych w przesłanych umowach), wykonywane przez Wnioskodawcę czynności, tj. odbiór odpadów niebezpiecznych o kodzie 18 01 03* i 18 02 02*, ich transport, zapewnienie pojemników na odpady, wystawienie wymaganej dokumentacji (Karty Przekazania Odpadu w systemie BDO) oraz przekazanie odpadów do unieszkodliwienia są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość. Powyższe wynika z faktu, że poszczególne wykonywane przez Wnioskodawcę czynności będą niezbędne i będą prowadziły do realizacji określonego celu, w jakim zawarta została z klientem „(...)”, tj. zagospodarowania odpadów medycznych (weterynaryjnych) o kodzie 18 01 03* i 18 02 02*. Także klient jest zainteresowany nabyciem jednego (kompleksowego) świadczenia. Oczekuje on, aby to Wnioskodawca zorganizował odbiór, transport, zapewnił pojemniki na odpady, wystawił wymaganą dokumentację i zagospodarował odpad. Istotą świadczenia z perspektywy klienta jest to, aby odpady zostały odebrane i zagospodarowane w sposób zgodny z przepisami. W cenie usługi Wnioskodawcy mieści się wynagrodzenie za pełen proces gospodarowania odpadem – od udostępnienia pojemników, przez odbiór i transport, po przekazanie odpadów do unieszkodliwienia oraz samo ich unieszkodliwienie.

Podsumowując, realizacja przedmiotowego świadczenia wymaga podjęcia szeregu czynności, które nie stanowią celu samego w sobie i nie stanowią odrębnych świadczeń podlegających odrębnym stawkom podatkowym, lecz są środkami służącymi każdorazowo do wykonania ww. kompleksowego świadczenia.

Z uwagi na charakter i efekt końcowy wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności oraz oczekiwania nabywcy, w analizowanej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, gdzie usługa zagospodarowania odpadów stanowi czynność dominującą w odniesieniu do pozostałych świadczeń.

Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z usługą główną (dominującą). W związku z powyższym, w dalszej części decyzji dokonano klasyfikacji oraz określono stawkę podatku od towarów i usług dla usługi zagospodarowania odpadów niebezpiecznych o kodzie 18 01 03* i 18 02 02* (tj. usługi dominującej).

Uzasadnienie klasyfikacji
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2027 r. – na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2025 r., poz. 1829) – należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:
- niniejszych zasad metodycznych,
- uwag do poszczególnych sekcji,
- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:
- symbole grupowań,
- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja E Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „USŁUGI DOSTARCZANIA WODY, ŚCIEKI I ODPADY ORAZ USŁUGI ZWIĄZANE Z ICH REKULTYWACJĄ”.

Na podstawie wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja E obejmuje:
- wodę w postaci naturalnej,
- wodę leczniczą i wody termalne,
- usługi związane z uzdatnianiem i dostarczaniem wody,
- handel wodą za pośrednictwem sieci wodociągowej,
- usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków,
- osady ze ścieków kanalizacyjnych,
- odpady,
- pellety i brykiety, z odpadów komunalnych,
- pellety i brykiety wytwarzane z różnych rodzajów odpadów przemysłowych,
- usługi związane ze zbieraniem odpadów,
- usługi związane z infrastrukturą przeznaczoną do przemieszczania odpadów,
- usługi związane ze składowaniem odpadów,
- usługi związane z przetwarzaniem i unieszkodliwianiem odpadów,
- usługi w zakresie odzysku surowców z materiałów segregowanych,
- surowce wtórne,
- transport, jeżeli jest on integralną częścią zbierania odpadów,
- usługi związane z odkażaniem i czyszczeniem gleby i wód gruntowych, wód powierzchniowych, powietrza, odkażaniem budynków, zakładów i terenów przemysłowych i inne usługi związane z rekultywacją.

Sekcja ta nie obejmuje:
- sprzedaży hurtowej odpadów i złomu, włącznie z segregowaniem, magazynowaniem, pakowaniem, itp., ale bez procesu dalszego przekształcania, sklasyfikowanej w 46.77.10.0,
- usług doradztwa w sprawach środowiska, sklasyfikowanych w 74.90.13.0.

W sekcji E zawarty jest m.in. dział 38 „USŁUGI ZWIĄZANE ZE ZBIERANIEM, PRZETWARZANIEM I UNIESZKODLIWIANIEM ODPADÓW; ODZYSK SUROWCÓW”, który obejmuje:
• usługi związane ze zbieraniem:
- stałych odpadów (śmieci), takich jak: odpady pochodzące z gospodarstw domowych lub odpady przemysłowe z pojemników na odpady, kontenerów itp., które mogą zawierać różne materiały nadające się do odzysku,
- surowców wtórnych,
- odpadów z koszy na śmieci w miejscach publicznych,
- odpadów pochodzących z budowy lub rozbiórki,
- resztek typu zarośla, krzewy, gruz, tłuczeń,
- odpadów z produkcji zakładów tekstylnych,
- stałych i niestałych odpadów niebezpiecznych, takich jak: substancje wybuchowe, utleniające się, łatwopalne, toksyczne, drażniące, szkodliwe, rakotwórcze, żrące, zakaźne oraz inne substancje i środki szkodliwe dla zdrowia ludzkiego i środowiska. Usługa ta może obejmować także identyfikację, przetwarzanie, pakowanie i oznakowanie odpadów dla celów transportowych,
• usługi związane z demontażem wyrobów zużytych,
• usługi związane z odzyskiem surowców z materiałów segregowanych,
• usługi składowisk odpadów niebezpiecznych,
• odpady niebezpieczne i inne niż niebezpieczne,
• surowce wtórne.

Dział ten obejmuje także:
- odpady komunalne pochodzące z gospodarstw domowych, hoteli, restauracji, szpitali, sklepów, biur itp., zmiotek z dróg i chodników, a także odpadów budowlanych i z rozbiórek; odpady komunalne zawierają zazwyczaj dużą różnorodność materiałów, takich jak: tworzywa sztuczne, guma, drewno, papier, materiały włókiennicze, szkło, metale, żywność, połamane meble i inne uszkodzone lub wybrakowane wyroby,
- odzysk tj. jakikolwiek proces, którego głównym celem jest to, aby odpady służyły użytecznemu zastosowaniu, przez zastąpienie innych materiałów, które w przeciwnym przypadku zostałyby użyte do spełnienia danej funkcji, lub w wyniku, którego odpady są przygotowywane do spełnienia takiej funkcji w danym zakładzie lub ogólnie w gospodarce,
- recykling – odzysk, w ramach, którego odpady są ponownie przetwarzane na produkty, materiały lub substancje wykorzystywane w pierwotnym celu lub innych celach; obejmuje ponowne przetwarzanie materiału organicznego (recykling organiczny), ale nie obejmuje odzysku energii i ponownego przetwarzania na materiały, które mają być wykorzystane, jako paliwa lub do celów wypełniania wyrobisk,
- recykling organiczny polegający na obróbce tlenowej, w tym kompostowaniu, lub obróbce beztlenowej odpadów, które ulegają rozkładowi biologicznemu w kontrolowanych warunkach przy wykorzystaniu mikroorganizmów, w wyniku, której powstaje materia organiczna lub metan.
Składowanie na składowisku odpadów nie jest traktowane, jako recykling organiczny.

Dział ten nie obejmuje:
- usług związanych z odkażaniem i sprzątaniem skażonych budynków, miejsc po eksploatacji górniczej, gleby, wód gruntowych, np. usuwania azbestu, sklasyfikowanych w 39.00.

W dziale PKWiU 38 mieści się klasa 38.12 „ODPADY NIEBEZPIECZNE; USŁUGI ZWIĄZANE ZE ZBIERANIEM ODPADÓW NIEBEZPIECZNYCH”.

Natomiast w klasie 38.12 mieści się kategoria 38.12.1 „USŁUGI ZWIĄZANE ZE ZBIERANIEM ODPADÓW NIEBEZPIECZNYCH”.

Kategoria ta nie obejmuje:
- usług odkażania i czyszczenia z zanieczyszczeń budynków lub budowli, miejsc po eksploatacji górniczej, gleby, wód gruntowych (np. usuwanie azbestu), sklasyfikowanych w 39.00.1.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca świadczy kompleksową usługę zagospodarowania odpadów o kodzie 18 01 03* i 18 02 02*, które stanowią odpady niebezpieczne.

Proces unieszkodliwiania ww. odpadów polega na spaleniu w spalarni odpadów niebezpiecznych w temperaturze zapewniającej całkowite unieszkodliwienie czynników zakaźnych, zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi termicznego przekształcania odpadów. Powyższy proces jest tożsamy dla obu kategorii odpadów – z uwagi na ich identyczne właściwości biologiczne (zakaźność) oraz identyczne wymogi prawne dotyczące metody unieszkodliwienia.

Zatem mając na uwadze elementy świadczenia, postanowienia zawarte w „(...)”, oczekiwania nabywcy świadczenia oraz to, że efektem końcowym wykonywanych czynności jest – zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa – zagospodarowanie odebranych odpadów poprzez ich unieszkodliwienie, należy stwierdzić, że Wnioskodawca dokonując zagospodarowania odpadów we wskazany powyżej sposób będzie realizował jednocześnie cel w postaci usunięcia tego odpadu.

Uwzględniając powyższe, usługa kompleksowa będąc przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych kategorią 38.12.1 „USŁUGI ZWIĄZANE ZE ZBIERANIEM ODPADÓW NIEBEZPIECZNYCH”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a, art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 30 wskazano PKWiU 38.12.1 „Usługi związane ze zbieraniem odpadów niebezpiecznych”.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skoro, jak dowiedziono wyżej, usługa kompleksowa będąca przedmiotem analizy mieści się w grupowaniu PKWiU 38.12.1 „Usługi związane ze zbieraniem odpadów niebezpiecznych”, to podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 30 załącznika nr 3 do ustawy.

Informacje dodatkowe
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja towaru/usługi, lub
- stawka podatku właściwa dla towaru/usługi lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

POUCZENIE
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).