0112-KDSL1-2.450.915.2020.9.JN

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z 4 sierpnia 2020 r. (wpływ 10 sierpnia 2020 r.), uzupełnionego pismem z 16 listopada 2020 r. (wpływ 18 listopada 2020 r.), w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 września 2025 r. sygn. akt I FSK 1279/22 oraz z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1809/21 (wpływ prawomocnego wyroku 28 maja 2026 r.), uchylającym decyzję z 21 maja 2021 r., znak 0110-KSI2-1.441.20.2021.2.MG oraz poprzedzającą ją decyzję z 15 lutego 2021 r., znak 0112-KDSL1-2.450.915.2020.6.JN, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: towar (świadczenie kompleksowe) – książka (…)

Opis świadczenia:

Wnioskodawca jest wydawcą (…). Książka (…), ma twardą, tekturową okładkę. Książka zawiera (…). Zeszyt składa się z (…) zadrukowanych stron (wraz z okładkami), zawierających tekst i zdjęcia. (…). Książka z dodatkiem sprzedawane są jako jeden towar (komplet) – klient nie może nabyć książki i dodatku osobno. Historie opisane w książce odnoszą się (…). Książka dotyczy (…). (…).

Rozstrzygnięcie: CN – 4901

Stawka podatku od towarów i usług: 5%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2a w zw. z poz. 19 załącznika nr 10 do ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

10 sierpnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Wniosek uzupełniono pismem z 16 listopada 2020 r. (wpływ 18 listopada 2020 r.), o potwierdzenie, że wniosek dotyczy świadczenia złożonego obejmującego dwa towary, opis sprawy, próbkę towaru, opłatę oraz pełnomocnictwo.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia

„X” S.A. (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest osobą prawną, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca jest wydawcą (…), która składa się z (…). Wszystkie książki w serii dotyczą tej samej tematyki, mają ten sam rozmiar i taką samą cenę detaliczną. Dla potrzeb złożonego wniosku wybrano przykładową książkę z serii w celu dokładnej parametryzacji książki.

I tak, książka (…), ma twardą, tekturową okładkę. Książka zawiera (…). Zeszyt składa się z (…) zadrukowanych stron (wraz z okładkami), zawierających tekst i zdjęcia. Do książki dołączona jest (…). (…). Książka z dodatkiem sprzedawane są jako jeden towar (komplet) – klient nie może nabyć książki i dodatku osobno.

Do wniosku dołączone są fotografie przedstawiające książeczkę (…) oraz dodatek, (…).

Książki są aktualnie drukowane w Polsce, a dodatki do nich są nabywane od firmy zewnętrznej. Następnie Wnioskodawca dokonuje skompletowania zestawu oraz jego zapakowania. Wnioskodawca rozważa jednak całościową produkcję książek z dodatkiem poza terytorium Unii Europejskiej – wówczas kompletny zestaw byłby w całości importowany. Na dzień złożenia wniosku jako element stanu faktycznego należy jednak przyjąć kompletowanie zestawu w Polsce.

Podstawowy koszt wydruku książki (w postaci samego kosztu drukowania fizycznego egzemplarza) jest wyższy do kosztu nabycia dodatku – wydruk jednego egzemplarza książki to (…) zł, natomiast koszt nabycia jednego dodatku to (…) zł. W praktyce koszt wyprodukowania książki każdorazowo powinien jeszcze wyraźniej przekroczyć koszt nabycia dodatku. Koszt wydruku nie zawiera bowiem kosztów dotyczących wytworzenia treści wydawnictw, w szczególności wynagrodzeń (…), ale również wszelkiego rodzaju kosztów ogólnych (…), które są ponoszone przez Wnioskodawcę głównie w związku z produkcją treści książki, podczas gdy kompletny dodatek Wnioskodawca nabywa od podmiotu zewnętrznego i koszt nabycia dodatku jest jedynym kosztem ponoszonym przez Wnioskodawcę w celu jego dodania do zestawu. Warto ponadto dodać, że łączny koszt druku książeczki i nabycia dodatku stanowi mniej niż 1/4 ceny detalicznej książki (wynoszącej około (…) zł brutto). Można zatem stwierdzić, że udział wartości dodatku w cenie detalicznej kompletnego zestawu wynosi około (…)%.

(…) można nabyć każdorazowo po ukazaniu się kolejnego tomu, można też nabyć całość wydanej już kolekcji. Książka nie stanowi periodyku – jest ona elementem kolekcji, na którą składa się z góry zaplanowana liczba tomów (w odróżnieniu od gazet, które z założenia są wydawane w regularnych odstępach czasu tak długo, jak istnieje zainteresowanie gazetą). Jest to więc wielotomowa seria książek, którą można porównać do powieści w odcinkach, serii opowiadań etc. Założenie biznesowe Wnioskodawcy polega na zachęceniu klientów do zebrania wszystkich tomów – każdy ma swój numer i bez niego kolekcja jest niekompletna.

Książka ma nadany numer ISBN. W ewidencji Biblioteki Narodowej jest klasyfikowana jako książka.

Wnioskodawca w piśmie z 16 listopada 2020 r. (data wpływu 18 listopada 2020 r.) potwierdził, że wniosek dotyczy świadczenia złożonego obejmującego dwa towary, tj. jedną książkę i jedną (…), które w jego ocenie składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu oraz dołączył próbkę towaru (egzemplarz publikacji wraz z dodatkiem, zapakowane oryginalnie jak do sprzedaży detalicznej).

Ponadto Wnioskodawca udzielił następujących odpowiedzi na poniższe pytania.

(…).

W teorii możliwe jest korzystanie z (…) oddzielnie od książki, tak jak możliwe jest korzystanie z jednej kredki z zestawu, jednego koloru farby z zestawu, z wałka oddzielnie od kuwety, do mebla można wkręcić osobno dokupioną śrubę inną niż w zestawie etc. W tym sensie da się osobno korzystać z książki i (…). Natomiast:

·      książki nie można kupić bez (…) (nie są sprzedawane oddzielnie),

·      zachodzi między nimi ścisły związek merytoryczny (…),

·      (…)

Ponadto trudno w przypadku (…) mówić o „korzystaniu” z niej. Jej jedyna funkcja „użytkowa” to ewentualnie funkcja estetyczna (ozdoba np. na ścianę).

(…).

Do uzupełnienia Wnioskodawca dołączył próbki towarów (egzemplarz publikacji wraz z dodatkiem, zapakowane oryginalnie jak do sprzedaży detalicznej).

STANOWISKO WNIOSKODAWCY WRAZ Z UZASADNIENIEM:

Na wstępie Spółka wskazuje, że w związku z planowanym importem wskazanego powyżej towaru, Spółka wystąpiła z wnioskiem o Wiążącą Informację Taryfową, którą otrzymała w czerwcu bieżącego roku. W otrzymanej decyzji, jako właściwa klasyfikacja opisanego w stanie faktycznym towaru został wskazany kod CN 4901 99 00. (…).

Zdaniem Spółki, klasyfikacja towaru dla potrzeb sprzedaży powinna być taka sama, ponieważ jednak formalnie wydana Wiążąca Informacja Taryfowa dotyczy jedynie importu, Spółka występuje z wnioskiem kierując się ostrożnością procesową.

Zgodnie z punktem 3b Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej: ORINS) mieszaniny, wyroby złożone składające się z różnych materiałów lub wytworzone z różnych składników oraz wyroby pakowane w zestawy do sprzedaży detalicznej, które nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3a, należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się one z materiału lub składnika, który nadaje im ich zasadniczy charakter, o ile takie kryterium jest możliwie do zastosowania.

Wytyczne dotyczące szczegółowych zasad interpretacji opisanej reguły zawiera komunikat Komisji Europejskiej Wytyczne dotyczące klasyfikacji w Nomenklaturze scalonej towarów pakowanych w zestawy do sprzedaży detalicznej nr 2013/C 105/01 (Dz. U. C 105 z 11.4.2013, s.1.). Jak wskazano w wytycznych, Na potrzeby tej reguły określenie „towary pakowane w zesłany do sprzedaży detalicznej” należy rozumieć towary, które:

a)  składają się co najmniej dwóch różnych artykułów, które na pierwszy rzut oka mogą być zaklasyfikowane do różnych pozycji;

b)  składają się z produktów lub artykułów pakowanych razem, aby zaspokoić określoną potrzebę lub służyć do określonych działań oraz

c)  są pakowane w sposób odpowiedni do sprzedaży bezpośrednio użytkownikom bez przepakowywania (np. w pudełka lub skrzynki, lub na paletach).

Jak ponadto stanowią Wytyczne Wyrażenie „określona potrzeba” może być interpretowane szeroko, ponieważ w celu spełnienia określonej potrzeby artykuły mogą być użyte albo w kolejności (na przykład zestaw kosmetyczny do pielęgnacji skóry składający się z kilku produktów), albo losowo (na przykład zestaw wierteł i kołków rozporowych (zob. także część B (I) pkt 5 ppkt d)).

Wyrażenie „określone działania” może być opisane jako działania wykonywane przy pewnej szczególnej okazji, a artykuły zestawu są zazwyczaj używane podczas tej okazji.

W części B (II) Wytycznych jako przykład zestawu w rozumieniu reguły 3b ORINS wymieniono m.in. książkę sprzedawaną wraz z płytą.

W ocenie Spółki, opisany zestaw (składający się z książki oraz (…)) klasyfikowany jest w całości pod kodem CN 4901, który obejmuje m.in. książki, broszury, ulotki i podobne materiały, drukowane, nawet w pojedynczych arkuszach.

(…) to tytuł ukazujący się (aktualnie) w określonych odstępach czasowych, a liczba tomów i ich tematyka jest z góry określona. Konsument może sprawdzić, co będą zawierały kolejne tomy i systematycznie kompletować poszczególne elementy kolekcji lub nabyć ją w całości po jej ukazaniu się. To wyraźnie odróżnia kolekcję książek od periodyku – stanowią one spójną tematycznie, jednolitą całość o kolekcjonerskim charakterze, podczas gdy każdy numer gazety jest osobnym, niezależnym od pozostałych, powstającym na bieżąco pod wpływem bieżących wydarzeń tworem. Jedynym ograniczeniem przy wydawaniu gazet i magazynów jest zainteresowanie konsumentów (gazetę czy magazyn wydaje się tak długo, jak konsumenci są zainteresowani ich nabywaniem), podczas gdy w przypadku książek ograniczeniem tym jest wyczerpanie tematyki (zakończenie opowiadanej historii, zakończenie zaplanowanej kolekcji, (…), do którego odnosi się seria etc.). Np. powieść w odcinkach może być wydawana periodycznie, co jednak nie czyni z niej gazety, ponieważ periodyczność nie odnosi się do istoty wydawnictwa, ale tylko sposobu wydawania książki. (…).

Zgodnie z notami objaśniającymi do kodu 4902, cechą wyróżniającą czasopism jest właśnie ich periodyczność – wydawane są w określonych odstępach czasu. (…), jak już wspomniano, nie mają tej cechy – składają się z (…) tomów. Jest to zatem pełna kolekcja, a nie periodyk. Z kolei z not objaśniających do kodu 4901 wynika, że Książki takie mogą być oprawione (w papier lub miękkie lub sztywne okładki), jedno- lub wielotomowe, lub mogą być w postaci drukowanych arkuszy obejmujących całość lub część kompletnego dzieła przeznaczonych do oprawienia.

(…) jako zestaw składający się z powyżej opisanej książki oraz (…) wypełnia kryteria do zastosowania reguły 3b ORINS. Zasadniczą wartość zestawu stanowi treść zawarta w książce, adresowana do osób zainteresowanych (…). Dołączona (…) jest w książce, dzięki czemu zachodzi ścisły związek merytoryczny dodatku i książki. A zatem (…) uzupełnia książkę, prezentując jej zawartość i stanowiąc dodatek do jej treści.

Książka pełni w zestawie dominującą rolę. To ona wskazuje tematykę zestawu i niejako reprezentuje go. Książka posiada unikalny numer ISBN i stosowny numer tomu w kolekcji. To książka nadaje wartość (…). Z perspektywy klienta do sprzedaży prezentowana jest „książka z dodatkiem”, a nie „(…) z dodatkiem książki”. To książka jest tym elementem zestawu, którego stworzenie wymaga inwencji twórczej, (…).

Nie bez znaczenia jest też nadanie książce przez Bibliotekę Narodową odpowiedniego numeru identyfikacyjnego publikacji. (…) są zaopatrzone w numer ISBN, które otrzymują książki. Czasopisma otrzymują numer ISSN, który nadawany jest wyłącznie wydawnictwu periodycznemu. Co istotne, numer ISBN otrzymuje zestaw książki z dodatkiem, a nie sama książka.

Towary stanowią zestaw pakowany do sprzedaży detalicznej, jeśli składają się z produktów lub artykułów pakowanych razem, aby zaspokoić określoną potrzebę lub służyć do określonych działań. W przypadku (…) jest to możliwość łącznego kolekcjonowania książek i (…). (…). Dołączona (…) opisana jest w książce, dzięki czemu zachodzi ścisły związek merytoryczny dodatku i książki. Jednocześnie, formuła sprzedaży książki w zestawie z (…) ma zachęcać młodszych czytelników do lektury i zwiększania swojej (…). (…).

(…).

Jak zostało wskazane w opisie towaru, z pozoru wartości ekonomiczne elementów w zestawie wydają się do siebie zbliżone, jednak faktycznie koszt wyprodukowania książki znacznie przekracza koszt zakupu (…) po zsumowaniu kosztów związanych z opracowaniem treści zarówno graficznej, jak i tematycznej tomu. Zatem książka jest przeważającym elementem w opisywanym zestawie także w sensie ekonomicznym (cenowym). Co również istotne, udział kosztu nabycia dodatku przez Spółkę w cenie detalicznej produktu – zestawu jest niski (ok. (…)%).

Powyższe bezsprzecznie przemawia za uznaniem (…) za książkę, zakwalifikowaną pod kodem CN 4901, zgodnie ze stanowiskiem w otrzymanej decyzji WIT.

Klasyfikacja podobnych zestawów (tj. książek z dodatkiem) jako zestaw pod kodem CN 4901 jest powszechna w praktyce organów celnych poszczególnych państw Unii Europejskiej. Za taką klasyfikacją wypowiedziały się m.in. w Wiążących Informacjach Taryfowych:

(…).

Przykładowe decyzje WIT potwierdzają ugruntowane stanowisko organów, które zostało podtrzymane w otrzymanej przez Spółkę decyzji WIT, która została wydana konkretnie dla opisanego towaru.

Ponadto, w poprzednio obowiązującym stanie prawnym Wnioskodawca zwrócił się o wydanie 2 interpretacji indywidualnych w sprawie stawki VAT dla zestawów. Opisywane stany faktyczne dotyczyły książek oraz dołączonych dodatków – (…), czy płytą DVD/CD. Każdy z dodatków jest tematycznie związany z treścią książki. W obu wnioskach Spółka prezentowała stanowisko, że książka i dołączone do niej dodatki (płyta DVD lub CD bądź (…)) powinny podlegać łącznemu opodatkowaniu według stawki VAT właściwej dla książki. Interpretacja indywidualna (…) została wydana 2012 r., natomiast (…) 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w obu interpretacjach uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe. Chociaż stan prawny w opisanym obszarze uległ zmianie, to zarówno uprzednio, jak i aktualnie obowiązujące przepisy ustawy o VAT nie odnosiły się wprost do sposobu opodatkowania zestawu książki z dodatkiem. Nie ma zatem powodów, aby po zmianie przepisów książka z dodatkiem była traktowana inaczej dla celów VAT.

Wnioskodawca dysponuje również dwoma opiniami Urzędu Statystycznego – z grudnia 2010 r. oraz z marca 2012 r. W obu z nich stwierdzono, że m.in. takie towary jak:

·      książki wraz z płytami CD, VCD lub DVD z nagranymi utworami dźwiękowymi lub wizualnymi stanowiącymi kontynuacje lub uzupełnienie informacji zawartych w książce, oraz

·      książki o tematyce (…) stanowiącymi komplementarny zestaw

mieszczą się w grupowaniu: PKWiU 58.11.1 „Książki drukowane”. Dodatkowo, w przypadku zestawu książki z płytami CD, VCD lub DVD w opinii wskazane zostały kody PKWiU: 22.11.21 „Książki, broszury, ulotki i tym podobne wybory drukowane” oraz 21.11.20 „Książki, broszury, ulotki i tym podobne, z wyjątkiem słowników i encyklopedii”.

Zatem dotychczasowa praktyka organów podatkowych, Urzędu Statystycznego oraz organów celnych jednoznacznie przemawia za zaklasyfikowaniem opisanej książki z dodatkiem w całości do kodu CN 4901 99 00.

Postanowieniem z 9 lutego 2021 r., znak 0112-KDSL1-2.450.915.2020.4.JN wyznaczono siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie. Pismo zostało doręczone Wnioskodawcy 10 lutego 2021 r. Wnioskodawca nie skorzystał z przysługującego mu prawa.

15 lutego 2021 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał decyzję znak 0112-KDSL1-2.450.915.2020.6.JN, odmawiającą wydania wiążącej informacji stawkowej, wskazując że w przedmiotowej sprawie dostawa książki (…) nie składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.

Decyzja została skutecznie doręczona 15 lutego 2021 r.

Wnioskodawca pismem z 1 marca 2021 r. (wpływ 1 marca 2021 r.), złożył odwołanie od ww. decyzji.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej decyzją z dnia 21 maja 2021 r., znak 0110-KSI2-1.441.20.2021.2.MG utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z 15 lutego 2021 r., znak 0112-KDSL1-2.450.915.2020.6.JN o odmowie wydania wiążącej informacji stawkowej w sprawie z 4 sierpnia 2020 r. (wpływ 10 sierpnia 2020 r.), uzupełnionego pismem z 16 listopada 2020 r. (wpływ 18 listopada 2020 r.), dotyczącego określenia klasyfikacji według Nomenklatury scalonej (CN) dla książki (…), na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją Organu odwoławczego, pismem z 2 lipca 2021 r. Wnioskodawca wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

22 marca 2022 r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1809/21, uchylający zaskarżoną decyzję z 21 maja 2021 r., znak 0110-KSI2-1.441.20.2021.2.MG oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora KIS z 15 lutego 2021 r., znak 0112-KDSL1-2.450.915.2020.6.JN.

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 marca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1809/21 Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej złożył 20 maja 2022 r. skargę kasacyjną znak 0110-KWR4.444.13.2022.2,AF do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wyrokiem z 19 września 2025 r., sygn. akt I FSK 1279/22 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kasacyjną organu.

28 maja 2026 r. do Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 marca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1809/21.

W ww. wyroku Sąd podniósł m.in.: „Mając powyższe na uwadze zgodzić się należy ze Skarżącą, że między książką a (…) zachodzi ścisły związek merytoryczny i gospodarczy. Sprzedawany przez Skarżącą zestaw nie składa się z losowych towarów, ale z silnie ze sobą związanych merytorycznie elementów, przeznaczonych z góry do wspólnej sprzedaży. Zestaw ma charakter (…).

Ponadto, (…) niewątpliwie jest dodatkiem, który ma zachęcać do kupowania książek, w szczególności zebrania całej kolekcji. Jak słusznie argumentuje Skarżąca (…) zyskuje wartość dla odbiorcy dopiero po zapoznaniu się z książką (…). (…). Zatem to książka jest niezbędna do korzystania z (…). Konsument nieposiadający książki nie będzie zainteresowany nabyciem serii (…). (…). Trudno również doszukać się jakichś samodzielnych funkcji użytkowej załączonej do książki – (…). Zasadnie zatem podnosi Skarżąca, że bez książki (…) stanowi w istocie produkt anonimowy. To książka nadaje (…) wartość merytoryczną i kolekcjonerską. (…)

Zdaniem Sądu, (…) uzupełnia książkę. Stanowi jej dopełnienie. Dla powyższej oceny nie ma znaczenia to, że w książce znajdują się już z (…) oraz – jak twierdzi DKIS – (…) nie jest niezbędna do korzystania z książki.

W ocenie Sądu, (…) niewątpliwe nie stanowi dla klienta celu samego w sobie. Służy natomiast lepszemu skorzystaniu z książki.

Zdaniem Sądu, mając na uwadze orzecznictwo TSUE odnośnie do świadczeń kompleksowych, uznać należy, że rozdzielenie spornego zestawu miałoby charakter sztuczny. Książka i (…) tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość.

Ponadto wykładania przyjęta przez DKIS nie uwzględnia puntu widzenia przeciętnego konsumenta. Sąd stoi bowiem na stanowisku, że opisywany zestaw z punktu widzenia klienta stanowi dostawę jednego świadczenia.

W konsekwencji Sąd podziela stanowisko Skarżącej, że dostawa spornego zestawu stanowi świadczenie złożone, którego elementem dominującym pod względem zarówno merytorycznym jak i ekonomicznym jest książka”.

Wskutek powyższego, wniosek Wnioskodawcy w zakresie określenia klasyfikacji i stawki podatku od towarów i usług dla świadczenia opisanego we wniosku wymaga ponownego rozpatrzenia przez tutejszy organ.

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (towaru)

Na wstępie należy wyjaśnić, że podatek VAT podlega ścisłej harmonizacji w Unii Europejskiej, co oznacza, że państwa członkowskie są zobowiązane do przestrzegania przepisów unijnych oraz orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej zwanym TSUE) w tym zakresie. Orzecznictwo TSUE dotyczące tematyki świadczeń kompleksowych wypracowało spójną koncepcję traktowania na gruncie podatku VAT tego rodzaju świadczeń i wskazówki wynikające z tego orzecznictwa nie mogą być pomijane w ocenie każdej indywidualnej sprawy. Analiza danej czynności na potrzeby opodatkowania VAT musi więc rozpoczynać się od oceny – czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym, czy też ze zbiorem świadczeń odrębnych. W tym zakresie określonych wskazówek dostarcza orzecznictwo TSUE.

Kolejnym dopiero krokiem jest zidentyfikowanie świadczenia przy zastosowaniu odpowiedniej klasyfikacji, co determinuje stawkę podatku od towarów i usług.

Jak już wskazano powyżej, ocena w jakich okolicznościach świadczenia powiązane należy traktować jako świadczenia kompleksowe, kształtowana jest na bazie orzecznictwa TSUE. Przy czym podkreślić należy, że wprawdzie TSUE w wielu orzeczeniach w sposób pomocny przy interpretacji przepisów wypowiadał się w kwestii świadczeń kompleksowych, to i tak każdorazowo rozstrzygnięcie w tym przedmiocie musi uwzględniać specyfikę konkretnego stanu faktycznego w danej sprawie. W szczególności wskazać należy wyrok TSUE z 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05 Talacre Beach Caravan Sales Ltd v. Commissioners of Customs & Excise, ECLI:EU:C:2006:451, w którym stwierdził, że należy dać prymat ochronie zasady nierozszerzania zwolnienia podatkowego nad traktowaniem kilku dostaw jako świadczenia kompleksowego, opodatkowanego wedle zasad dotyczących świadczenia głównego. Każde odstępstwo od zasadniczej stawki podatku od towarów i usług winno być zatem interpretowane ściśle i ta ogólna zasada musi być brana bezwzględnie pod uwagę przy ocenie okoliczności konkretnej sprawy.

Wobec powyższego, dla określenia skutków podatkowych transakcji kompleksowych należy badać, czy mamy do czynienia ze świadczeniem głównym i towarzyszącym mu świadczeniem pomocniczym, czy też dany dostawca realizuje kilka odrębnych i niezależnych świadczeń.

Podkreślić należy, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna dostawa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń (np. dostawy kilku towarów), dostawa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.

Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem kompleksowym, powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:

-     w wyroku z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),

-     w wyroku z 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku). Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19, ECLI:EU:C:2021:167.

Zatem jednym z decydujących czynników uznania świadczenia za kompleksowe jest to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium w tym przypadku jest powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Cechą charakterystyczną jednego świadczenia kompleksowego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów. Ponadto wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia kompleksowego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia kompleksowego. W świetle orzecznictwa TSUE jedno świadczenie kompleksowe występuje zatem wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu.

Podsumowując, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

W przedmiotowej sprawie należy zatem w pierwszej kolejności ustalić charakter świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę, w kontekście jego prawidłowego zidentyfikowania dla potrzeb podatku od towarów i usług. W tym celu, tutejszy organ dokonał analizy przesłanych próbek towarów, tj. książki (…).

Analiza ta wykazała, że książka (…) oraz (…) są ze sobą ściśle powiązane, a ich rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Ww. towary tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość.

Książka (…) wraz z (…) sprzedawane są jako jeden towar (komplet) – książki nie można kupić bez (…). Książka (…) oraz (…) są zapakowane razem w plastikowe, przezroczyste opakowanie – worek. Książka (…). W treści książki znajdują się odniesienia do samej (…), która jest (…), jest więc ściśle związana z (…).

Co ważne, tutejszy organ zgadza się z Wnioskodawcą, że dołączona (…) do książki daje możliwość łącznego kolekcjonowania książek i (…), a także pozyskiwanie (…). Łączne kolekcjonowanie pozwala na zebranie atrakcyjnego wizualnie i prestiżowego zestawu książek i (…). (…).

Biorąc pod uwagę powyższe pomiędzy książką (…) a (…) występuje związek zarówno (…). Sprzedawany przez Wnioskodawcę zestaw nie składa się z losowych towarów, ale z towarów silnie ze sobą związanych merytorycznie, przeznaczonych do wspólnej sprzedaży. Dołączona do książki (…) jest dodatkiem, który ma zachęcić do kupowania książek. Stanowi ona dopełnienie książki, ponieważ jest w istocie produktem anonimowym, który zyskuje wartość dla odbiorcy dopiero po zapoznaniu się z książką. Książka jest niezbędna do korzystania z (…), ponieważ bez książki klient nie byłby w stanie ustalić co to (…). Ponadto, z punktu widzenia klienta przedmiotowy zestaw stanowi dostawę jednego świadczenia.

Zatem, w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym (zestawem), gdzie świadczeniem głównym (elementem wiodącym) jest książka (…), a (…) stanowi świadczenie pomocnicze, służące lepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego.

W związku z powyższym, w dalszej części niniejszej decyzji tutejszy organ dokona klasyfikacji oraz określenia stawki podatku od towarów i usług dla książki (…) – towaru, którego dostawa stanowi w analizowanym przypadku świadczenie główne.

Uzasadnienie klasyfikacji

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Nomenklatura scalona obejmuje:

a)  nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;

b)  wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;

c)  przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Reguła 1. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.

Zgodnie z tytułem działu 49 CN obejmuje on: „KSIĄŻKI, GAZETY, OBRAZKI I POZOSTAŁE WYROBY PRZEMYSŁU POLIGRAFICZNEGO, DRUKOWANE; MANUSKRYPTY, MASZYNOPISY I PLANY”.

Zgodnie z notami wyjaśniającymi do działu 49, z kilkoma wyjątkami, o których mowa poniżej, dział ten obejmuje wszystkie materiały drukowane, których zasadniczy charakter i zastosowanie wyznaczone są przez fakt, że są one zadrukowane motywami, znakami lub prezentacjami graficznymi.

Do celów tego działu określenie „drukowany” obejmuje nie tylko reprodukowanie różnymi metodami zwykłego drukowania ręcznego (np. druk z grawiur lub drzeworytów, innych niż oryginały) lub drukowanie mechaniczne (druk typograficzny, druk offsetowy, litografia, rotograwiura itd.), ale również reprodukowanie za pomocą kopiarek, wytwarzanie pod kontrolą maszyny do automatycznego przetwarzania danych, wytłaczanie, fotografowanie, fotokopiowanie, termokopiowanie lub pisanie na maszynie (zobacz uwaga 2 do tego działu), bez względu na kształt znaków, w jakich drukowanie jest wykonywane (np. litery dowolnego alfabetu, cyfry, znaki stenograficzne, symbole alfabetu Morse’a lub innych kodów, znaki Braille’a, nuty, obrazki, diagramy). Jednakże określenie to nie obejmuje drukowania zabarwienia lub dekoracyjnego, lub powtarzających się deseni.

Dział ten obejmuje również podobne produkty wykonywane ręcznie (włącznie z rysowanymi odręcznie mapami i planami), jak również kopie kalkowe tekstów pisanych odręcznie lub na maszynie.

Natomiast pozycja 4901 działu 49 CN obejmuje: „Książki, broszury, ulotki i podobne materiały, drukowane, nawet w pojedynczych arkuszach”.

Z uwagi nr 4 do działu 49 wynika, że pozycja 4901 obejmuje również:

(a)zbiory drukowanych reprodukcji rycin, na przykład dzieł sztuki lub rysunków wraz z odnośnym tekstem, z numerowanymi stronami, przystosowanymi do oprawy w jeden lub więcej woluminów;

(b)wkładki ilustrowane występujące jednocześnie z książkami i stanowiące ich uzupełnienie;

(c)drukowane części książek lub broszur, w postaci połączonych lub oddzielnych arkuszy lub sygnatur, stanowiące całość lub część kompletnego dzieła i przeznaczone do oprawy.

Zgodnie z Notami wyjaśniającymi do pozycji 4901, niniejsza pozycja obejmuje praktycznie wszystkie publikacje i materiały drukowane do czytania, ilustrowane lub nie, z wyjątkiem materiałów reklamowych oraz wyrobów w sposób bardziej szczegółowy objętych innymi pozycjami niniejszego działu (zwłaszcza pozycją 4902 – Gazety, dzienniki i czasopisma, nawet ilustrowane lub zawierające materiały reklamowe, 4903 – Książki dla dzieci, obrazkowe, do rysowania lub kolorowania lub 4904 – Nuty drukowane lub w rękopisie, nawet ilustrowane lub oprawione).

Pozycja 4901 obejmuje:

(A)Książki i książeczki, składające się głównie z materiału tekstowego dowolnego rodzaju i wydrukowane w dowolnym języku lub dowolnymi znakami, włącznie z alfabetem Braille’a lub znakami stenograficznymi. Zaliczają się tu dzieła literackie wszelkiego rodzaju, podręczniki (włączając edukacyjne książki ćwiczeń), z tekstem narracyjnym lub bez, które zawierają pytania lub ćwiczenia (zazwyczaj z miejscem na odręczne wypełnienie); publikacje techniczne; książki źródłowe, takie jak słowniki, encyklopedie i informatory (np. książki telefoniczne zawierające „żółte strony”); katalogi muzealne i bibliotek publicznych (ale nie katalogi handlowe); książki liturgiczne, takie jak modlitewniki i śpiewniki (inne niż śpiewniki muzyczne objęte pozycją 4904); książki dla dzieci (inne niż książki obrazkowe dla dzieci, książki do rysowania lub kolorowania objęte pozycją 4903). Książki takie mogą być oprawione (w papier lub miękkie lub sztywne okładki), jedno- lub wielotomowe, lub mogą być w postaci drukowanych arkuszy obejmujących całość lub część kompletnego dzieła przeznaczonych do oprawienia.

Obwoluty, obejmy, zakładki i inne drobne dodatki występujące łącznie z książkami uważane są za stanowiące część książki.

(B)Broszury, pamflety i ulotki, które składają się z wielu kartek z materiałem do czytania połączonych razem (np. zszywkami) lub z kartek niepołączonych, lub nawet z pojedynczych kartek.

Obejmuje publikacje, takie jak: krótsze rozprawy i monografie, instrukcje itd. wydane przez organy rządowe lub inne ciała, traktaty, arkusze śpiewnikowe itd.

Grupa ta nie obejmuje drukowanych kart z osobistymi pozdrowieniami, wiadomościami lub zawiadomieniami (pozycja 4909) oraz drukowanych formularzy, które wymagają wprowadzenia pewnych dodatkowych informacji do ich wypełnienia (pozycja 4911).

(C)Materiały tekstowe w postaci kartek do włożenia w skoroszyty.

Książka to publikacja nieperiodyczna zawierająca więcej niż 48 stron, której głównym elementem jest tekst lub obraz, wydana w postaci kodeksu i paginowana, składająca się z jednej lub więcej jednostek fizycznych dowolnej objętości, kompletna w jednym woluminie bądź kompletna lub przewidziana do skompletowania w większej liczbie woluminów. Za książkę uznaje się audiobook i e-book.

Powyższa definicja znajduje potwierdzenie w następujących rozporządzeniach UNESCO:

·      z 1964 r.: „Records of the General Conference: resolutions; thirteenth session”, Paris 1964. – Paris: Unesco, 1965, (link do całości: https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000114581.page=144),

·      z 1985 r.: „Records of the General Conference of the United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization 23,1 Sofia 1985: Resolutions.” – Paris: Unesco, 1986. – ISBN 92-3-102403-5, (link do całości: https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000068427.page=132),

·      norma ISO 5127:2017, nr 3.4.1.27.08.

Uwzględniając powyższe, przedmiotowy towar spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych pozycją CN 4901. Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami 1. reguły Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej i notami wyjaśniającymi do pozycji 4901.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

Z kolei, na mocy art. 41 ust. 2a ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 5%, z zastrzeżeniem art. 138i ust. 4.

W załączniku nr 10 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 5%, w poz. 19 wskazano CN ex 49 „Książki, gazety, obrazki i pozostałe wyroby przemysłu poligraficznego, drukowane; manuskrypty, maszynopisy i plany – wyłącznie towary objęte następującymi CN:

1)  ex 4901 Książki, broszury, ulotki i podobne materiały, drukowane, nawet w pojedynczych arkuszach – z wyłączeniem ulotek,

2)  ex 4902 Gazety, dzienniki i czasopisma, nawet ilustrowane lub zawierające materiały reklamowe – wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne,

3)  4903 00 00 Książki dla dzieci, obrazkowe, do rysowania lub kolorowania,

4)  4904 00 Nuty drukowane lub w rękopisie, nawet ilustrowane lub oprawione,

5)  4905 Mapy i mapy hydrograficzne lub podobne mapy wszelkich rodzajów, włączając atlasy, mapy ścienne, plany topograficzne i globusy, drukowane,

6)  ex 4911 Pozostałe artykuły drukowane, włącznie z drukowanymi obrazkami i fotografiami – wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne”.

Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy, przez ex rozumie się zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) lub danym grupowaniu klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Zatem umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług tylko do towarów należących do wymienionego działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN), spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „Nazwa towaru (grupy towarów)”.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skoro książka (…), stanowiąca element dominujący świadczenia kompleksowego, klasyfikowana jest do CN 4901 Nomenklatury scalonej (CN), to właściwą stawką podatku dla opodatkowania świadczenia będącego przedmiotem wniosku jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 5%, na podstawie art. 41 ust. 2a ustawy w zw. z poz. 19 załącznika nr 10 do ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

-     podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

-     świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)  następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS albo

2)  wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

-     w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (42h ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

-     klasyfikacja towaru/usługi, lub

-     stawka podatku właściwa dla towaru/usługi lub

-     podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).