0112-KDSL1-2.4011.617.2026.3.BR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 10 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 13 września 2026 r. (wpływ 13 września 2026 r.) oraz z 1 października 2026 r. (wpływ 1 października 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Otrzymała Pani interpretację (…), z której wynika, że od planowanej sprzedaży w 2026 r. 1/12 nieruchomości (działka 1 zabudowana piętrowym budynkiem oraz budynkiem gospodarczym) nabytej (…)  stycznia 2025 r. w drodze zniesienia współwłasności ma Pani zapłacić podatek bo będzie to stanowić źródło przychodu.

W piśmie z 13 września 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzowała Pani opis sprawy o następujące informacje:

Sprzedała Pani (akt notarialny z (…) września 2026 r.) wraz z mężem nieruchomość, której byli Państwo współwłaścicielami na prawach wspólności ustawowej w udziale wynoszącym 3/6 części oraz Pani była właścicielem w pozostałym udziale wynoszącym 3/6 części nieruchomości.

Według wcześniejszej interpretacji będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od 1/12 kwoty uzyskanej ze sprzedaży wspomnianej nieruchomości. Gdyż prawo do tej części nabyła Pani 9 stycznia 2025 r. i nie minęło 5 lat od ich nabycia.

W związku ze sprzecznymi informacjami uzyskiwanymi od pracowników US złożyła Pani wniosek o indywidualną interpretację dotycząca zapłacenia podatku dachowego od 1/12 kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości. Tą uzyskaną kwotę przeznacza Pani na zakup nowej nieruchomości i wnioskować będzie Pani o ulgę mieszkaniową.

Ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Zakup nowej nieruchomości nastąpi w IV kwartale 2026 r.

Będzie to zakup lokalu mieszkalnego znajdującego w zabudowie szeregowej.

Wyremontowanie zakupionego lokalu oraz zakup potrzebnych elementów i wyposażenia nastąpi na przełomie IV kwartału 2026 r. i I/II kwartału 2027 r.

Uzyskane środki ze sprzedanej nieruchomości będą przeznaczone na zakup i wyremontowanie nowej nieruchomości. Wartość kwoty 1/12 ze sprzedanej nieruchomości w całości przeznaczy Pani na zakup nowej nieruchomości oraz jej wyremontowanie.

Nieruchomość jest położna na terenie Polski, w tej samej miejscowości co sprzedana już obecnie nieruchomość.

Będzie Pani wraz z mężem mieszkała w tej nieruchomości. To będzie jedyna Pani nieruchomość.

W piśmie z 1 października 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzowała Pani opis sprawy o wskazanie, że wartość 1/12 sprzedanej nieruchomości (działki nr 1 zabudowanej piętrowym budynkiem oraz budynkiem gospodarczym) zostanie w całości wykorzystana na zakup nowego lokalu mieszkalnego.

Pytania (pytanie nr 1, nr 2 i nr 3 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 13 września 2026 r.; pytanie nr 4 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 1 października 2026 r.)

1. Czy w przypadku niewykorzystania całej kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości (działki nr 1 zabudowanej piętrowym budynkiem oraz budynkiem gospodarczym) na własny cel mieszkaniowy będzie Pani podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? Dodała Pani, że kwotę 1/12 uzyskaną ze sprzedaży jak wspomniała Pani powyżej wykorzystała Pani całkowicie na ten cel.

2. Czy w polu przychód formularza PIT-39 ma Pani wpisać wartość sprzedaży z aktu notarialnego czy 1/12 kwoty z aktu notarialnego?

3. Czy faktura, akt notarialny wystawiony na Panią i męża jako współwłaściciela nabywanej nieruchomości będzie wystarczającym dokumentem potwierdzającym wykorzystanie 1/12 uzyskanej kwoty ze sprzedaży na własny cel mieszkaniowy?

4. Czy w związku z wcześniejszą interpretacją, że ma Pani zapłacić podatek dochodowy od sprzedaży 1/12 nieruchomości jest Pani zobowiązana do złożenia deklaracji PIT-39?

Pani stanowisko w sprawie (stanowisko do pytania nr 1, nr 2 i nr 3 ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu z 13 września 2026 r., stanowisko do pytania nr 4 ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu z 1 października 2026 r.)

Ad 1.

Nie będzie Pani podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż 1/12 z otrzymanej kwoty (od której miała Pani zapłacić podatek dochodowy) wykorzysta Pani na własny cel mieszkaniowy, czyli skorzysta Pani z ulgi mieszkaniowej.

Ad 2.

Pani przychodem będzie wartość 1/12 kwoty uzyskanej ze sprzedanej nieruchomości (działki nr 1 zabudowanej piętrowym budynkiem oraz budynkiem gospodarczym). Czyli podaje Pani kwotę 1/12 z wartości kwoty całkowitej sprzedaży.

Ad 3.

Tak, gdyż faktura na zakup nowej nieruchomości będzie przekraczała kwotę 1/12 wartości sprzedaży, tj. (…) zł (sprzedaż nastąpiła na kwotę (…) tys.). Nawet gdyby Pani podzieliła kwotę zakupu na połowę w związku z zakupem wraz z mężem.

Ad 4.

Tak, musi Pani do 30 kwietnia 2027 r. złożyć deklarację PIT-39.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępujące w wykonywaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Sprzedała Pani (akt notarialny z (…) września 2026 r.) wraz z mężem nieruchomość (działka 1 zabudowana piętrowym budynkiem oraz budynkiem gospodarczym), której byli Państwo współwłaścicielami na prawach wspólności ustawowej w udziale wynoszącym 3/6 części oraz Pani była właścicielem w pozostałym udziale wynoszącym 3/6 części nieruchomości. Od powyższej transakcji będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od 1/12 kwoty uzyskanej ze sprzedaży wspomnianej nieruchomości (działka 1 zabudowana piętrowym budynkiem oraz budynkiem gospodarczym), gdyż prawo do tej części nabyła Pani (…) stycznia 2025 r. w drodze zniesienia współwłasności i nie minęło 5 lat od jej nabycia. Wartość 1/12 sprzedanej nieruchomości (działki nr 1 zabudowanej piętrowym budynkiem oraz budynkiem gospodarczym) zostanie w całości wykorzystana na zakup nowego lokalu mieszkalnego. Zakup nowej nieruchomości nastąpi w IV kwartale 2026 r. Nieruchomość jest położna na terenie Polski, w tej samej miejscowości co sprzedana już obecnie nieruchomość. Będzie Pani wraz z mężem mieszkała w tej nieruchomości i będzie to jedyna Pani nieruchomość.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30e ust. 2 tej ustawy:

Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 19 ust. 3 cyt. ustawy:

Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie. Należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

Na gruncie art. 22 ust. 6c cytowanej ustawy:

Koszt nabycia, co do zasady, określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia jest cena, jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość, niezależnie od tego, czy zakup ten był sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z oszczędności nabywcy, koszty wytworzenia i koszty nakładów. Koszty nabycia nieruchomości obejmują nie tylko cenę zakupu, ale również inne wydatki związane z tym nabyciem, np. wydatki notarialne związane ze sporządzeniem aktu notarialnego nabycia nieruchomości, koszty sądowe w postępowaniu wieczystoksięgowym (wpis prawa własności), oraz podatek od czynności cywilnoprawnych – pod warunkiem, że w istocie nabywca takie wydatki poniósł.

Według art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c lub ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Według art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei art. 30e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x (W/P) gdzie:

D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości uprawniają do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w zamkniętym katalogu kosztów, tj. w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

Nadmieniam, że zawarte w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja w wymaganym terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie od podatku dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25a omawianej ustawy:

Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.:

Korzystanie ze zwolnienia od podatku jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji. W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik traci prawo do ulgi i jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego.

Ponadto należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ww. ustawy pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

Podkreślenia wymaga również kwestia, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przez podatnika przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia określonego w przywołanym wcześniej przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest przeznaczenie przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie środków z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie „własne cele mieszkaniowe” podatnika.

Ustawodawca w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawarł katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. Katalog tych wydatków ma charakter zamknięty, jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.

Przy czym do skorzystania z ulgi mieszkaniowej o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 ww. ustawy – wystarczające jest samo nabycie nieruchomości lub prawa określonych typów. Oznacza to, że wydatkiem na własne cele mieszkaniowe jest sam zakup określonego prawa (takiego jak samodzielny lokal mieszkalny, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, nabycie nieruchomości lub udziałów w nieruchomości itd.).

Z treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że do zastosowania ulgi w nim przewidzianej konieczne jest spełnienie dwóch warunków, a mianowicie: wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe i dokonanie tej czynności przed upływem trzyletniego terminu od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie. Przy czym zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Zgodnie z wyżej cytowanym art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uważa się m.in. wydatek poniesiony na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.

Zatem, wydatkowanie w całości przychodu uzyskanego ze sprzedaży w 2026 r. 1/12 udziału w nieruchomości (działce nr 1 zabudowanej piętrowym budynkiem oraz budynkiem gospodarczym) na zakup w IV kwartale 2026 r. nowego lokalu mieszkalnego – przy spełnieniu pozostałych warunków wynikających z analizowanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – uprawnia do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że środki uzyskane w 2026 r. ze sprzedaży 1/12 udziału w nieruchomości nabytego w 2025 r. przeznaczy Pani w całości na zakup nowego lokalu mieszkalnego na terytorium Polski, które ma służyć Pani celom mieszkaniowym (będzie Pani wraz z mężem mieszkała w tej nieruchomości).

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne w kontekście przedstawionego zdarzenia przyszłego należy wskazać, że wydatkowanie w całości wartości przychodu uzyskanego ze sprzedaży w 2026 r. 1/12 udziału w nieruchomości (działki nr 1 zabudowanej piętrowym budynkiem oraz budynkiem gospodarczym) nabytego (…) stycznia 2025 r. na zakup nowej nieruchomości w IV kwartale 2026 r., będzie uprawniało Panią do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, skoro wartość 1/12 sprzedanej ww. nieruchomości (stanowiącej źródło przychodu) zostanie wykorzystana w całości na zakup nowego lokalu mieszkalnego, to nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku z tytułu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości.

Ma Pani także wątpliwość, czy w związku ze sprzedażą 1/12 udziału w nieruchomości jest Pani zobowiązana do złożenia deklaracji PIT-39 oraz czy w polu przychód formularza PIT-39 ma Pani wpisać wartość sprzedaży z aktu notarialnego czy 1/12 kwoty z aktu notarialnego.

Jak wcześniej wskazałem, na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W związku z tym, że – jak wynika z opisu prawy – sprzedaż w 2026 r. 1/12 udziału w nieruchomości (działki nr 1 zabudowanej piętrowym budynkiem oraz budynkiem gospodarczym) stanowi dla Pani źródło przychodu, ponieważ została dokonana przed upływem 5 lat od jej nabycia, jest Pani zobowiązana do złożenia w terminie do 30 kwietnia 2027 r. deklaracji PIT-39, w której w polu przychód powinna Pani wpisać wartość sprzedaży 1/12 kwoty z aktu notarialnego.

Przechodząc natomiast do Pani wątpliwości, czy faktura, akt notarialny wystawiony na Panią i męża jako współwłaściciela nabywanej nieruchomości będzie wystarczającym dokumentem potwierdzającym wykorzystanie 1/12 uzyskanej kwoty ze sprzedaży na własny cel mieszkaniowy wskazuję.

Odnosząc się do kwestii sposobu dokumentowania wydatków poniesionych na cele określone w art. 21 ust. 25 ww. ustawy, należy stwierdzić, iż w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Wobec powyższego, do prawidłowego dokumentowania w tym zakresie, trzeba wziąć pod uwagę ogólne reguły dowodowe określone w art. 180 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej:

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie reguluje wprawdzie obowiązku gromadzenia dowodów na poniesione wydatki, ale z koniecznością ich wykazania winien liczyć się podatnik, skoro zgodnie z przepisami ze zwolnienia korzysta przychód w części wydatkowanej w określonym czasie, a on sam zamierza ze zwolnienia korzystać. Podatnik winien zatem wykazać w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatkowanie środków na cele mieszkaniowe.

Organ podatkowy dla celów podatkowych weryfikując możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego uprawniony jest żądać od podatników udowodnienia poniesienia wydatków poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z których w sposób niebudzący żadnych wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł, tj. czy środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości faktycznie przeznaczone zostały przez podatnika na cele mieszkaniowe, czy też wydatki na cele mieszkaniowe poczynione zostały z innych źródeł, czy też przez inne osoby. Takimi dokumentami mogą być m.in. umowy, faktury VAT bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą potwierdzić.

W związku tym podatnik winien zadbać o posiadanie dokumentów, które mogą potwierdzić fakt dokonania stosownych wydatków.

Jednocześnie według treści art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):

Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.

W myśl art. 34¹ tej ustawy:

W piśmiennictwie podaje się, że o zaliczeniu danego przedmiotu majątkowego do majątku wspólnego decyduje moment faktycznego jego nabycia. Z punktu widzenia przynależności prawa do majątku wspólnego bez znaczenia jest, czy jego nabycia dokonali małżonkowie wspólnie, czy też tylko jeden z nich. Nie jest istotna także podstawa (sposób) nabycia danego przedmiotu. Obowiązuje domniemanie, że przedmioty majątkowe nabyte w trakcie wspólności małżeńskiej przez jednego z małżonków zostały nabyte z majątku wspólnego na rzecz wspólności majątkowej. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną.

W świetle art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zatem każdy z małżonków ma zarówno prawo do udziału w majątku wspólnym, jak i w odniesieniu do poszczególnych składników majątku wspólnego. Co do zasady wspólność majątkowa trwa tak długo jak małżeństwo.

W przypadku małżonków będących współwłaścicielami nieruchomości należącej do ich majątku wspólnego zasadą jest, że każde z nich ma udział w całej nieruchomości wspólnej.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy wskazuję, że z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych wchodzących w skład majątku wspólnego każdemu z małżonków należy przypisać 50% uzyskanych przychodów. Każdy z małżonków ma także prawo do odliczenia 50% kosztów uzyskania przychodów na zasadach przewidzianych w art. 22 ust. 6c-6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do odliczenia połowy wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 ww. ustawy w celu skorzystania z tzw. ulgi mieszkaniowej uregulowanej w art. 21 ust. 1 pkt 131 powołanej ustawy.

Wobec powyższego, w przypadku gdy wydatki na nieruchomość lub prawo majątkowe wchodzące w skład majątku wspólnego ponoszone są w okresie, gdy małżonkowie pozostają w majątkowym ustroju wspólności ustawowej, to faktury VAT mogą stanowić dowód poniesienia wydatku przez każdego z małżonków, niezależnie od tego, na którego z nich zostały wystawione, skoro wydatkowane środki pochodzą z majątku wspólnego małżonków.

Zatem, faktura i akt notarialny wystawiony na Panią i Pani męża jako współwłaściciela nabywanej nieruchomości dokumentują poniesiony wydatek (zakup nieruchomości), czyli wykorzystanie 1/12 uzyskanej kwoty ze sprzedaży na własny cel mieszkaniowy. Takie udokumentowanie poniesionego wydatku na cele mieszkaniowe należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to ta interpretacja nie wywołuje skutków podatkowych dla Pani męża.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.